Wei-Chen nie ustaje w wysiłkach, by powstrzymać powstanie Byczego Demona.
Potężny Czwarty Zwój może mu pomóc odnaleźć chłopiec z Ziemi.
Jednak władając Żelazną Żerdzią, naraża się na ciągłe niebezpieczeństwo.
W tej misji niezbędne okaże się wsparcie bogini miłosierdzia, Guanyin.
Nad lądowaniem...
...jeszcze popracuj.
Taki mam styl.
Chodź ze mną.
Szlifuj angielski.
Co tu robimy?
Chcę wiedzieć, co właściwie zamierzasz.
Podjąłem się misji.
Powstrzymam powstanie Niu Mowanga przeciwko Nefrytowemu Cesarzowi.
I jakimś sposobem skończyłeś w liceum na Ziemi?
Wiem, jak to brzmi, ale miałem sen.
Był w nim żuraw. Powiedział, że przewodnik pomoże mi odnaleźć Czwarty Zwój.
Muszę tylko rzucić się w nieznane.
I to powiedział ci żuraw?
- Tak. - Taki jak Wielki Ptak?
Wielki to on był.
I ten sam żuraw kazał ci wykraść jīn gū bàng, Żerdź twojego ojca?
Nie.
To był mój pomysł.
Żerdź jest kluczem do zwoju.
Pilnujesz jej?
Tak.
To nie jest zabawka.
Nikt nie zna granic jej mocy, a mroczne siły będą jej szukać.
Możesz mi wierzyć.
Znajdź dla niej lepszą kryjówkę.
Dlaczego ty i twój ojciec musicie wszystko ukrywać w uszach?
Guanyin-púsà, myślisz, że popełniam błąd, kierując się wizją ze snu?
A ty tak myślisz?
Nie.
Masz więc moje wsparcie.
Ale wiedz, że przed tobą trudne i niebezpieczne zadanie.
Opowiedz mi o tym przewodniku, który doprowadzi cię do zwoju.
Nazywa się Wáng Jìn.
Nie wie jeszcze, że jest moim przewodnikiem.
A skąd ty to wiesz?
Mam takie przeczucie.
W takim razie musisz zdobyć jego zaufanie.
Niewielu śmiertelników uczestniczyć może w małpiej misji.
Jak go przekonam?
Bądź jego przyjacielem.
I pamiętaj: ważą się losy twojego świata.
Guanyin-púsà.
Jestem gotów wracać.
Wracać?
Już tam jesteśmy.
Chciałam się tylko upewnić, że naprawdę tego chcesz.
Co to za miejsce?
Witaj w swoim nowym domu.
Hurra.
URODZONY W AMERYCE
Dzięki, ale dzisiaj są łódeczki pizzowe.
- Łódki z pizzą? - Nie, to takie...
Nie wiem, skąd ta nazwa, bo to po prostu pizza.
Idź wcinać swoją łódkę.
Ale jutro jesz moje jedzenie, tak?
Dzięki, mamo.
- Cześć, tato. - Cześć.
Może jeszcze raz spróbuj z tą piłką.
- Poproś, żeby dali ci szansę. - To nie tak działa, mamo.
Mogłeś coś powiedzieć, a nie kłaść uszy po sobie.
- Idź do szefa. - Trenera.
Przecież mówię.
Jak się nie postawisz, nic się nigdy nie zmieni.
Hej, Wei-Chen.
- Cześć, Jin. - Co dobrego?
Wszystko. Przyzwyczajam się do nowego mieszkania.
Znalazłem też te komiksy z Kugo Renem.
No co ty, ekstra.
A właśnie...
dzięki za prezent,
ale czułbym się dziwnie. Wiem, że masz go od taty.
Jin, kumplujemy się. Chcę ci go dać.
Przyjdź do mnie po szkole. Pokażę ci komiksy.
Tylko że...
Nie bardzo mam teraz czas na komiksy.
Musze się skupić na innych rzeczach.
Dobrze.
Zeszły tydzień mnie trochę sponiewierał.
Muszę wszystko wyprostować.
Ale zgadamy się jakoś.
Dzięki jeszcze raz. Bajerancka rzecz.
I jeszcze ta ukryta przegroda.
- Na razie. - Hej.
Cześć.
To nowy Potwór z Bagien?
Już czytałem.
Nie do końca podobała mi się wizja postaci.
Żartujesz sobie?
Zanim DC przekazało go Mike’owi Perkinsowi,
wyglądał jak Grinch z zaczeską.
- Wiedziałem, że na to zareagujesz. - Weź spadaj.
No dobra, przepraszam cię.
Nie wzięli cię do drużyny, co?
Wal się.
Nie, nie wzięli mnie, ale...
Brakuje mi kumplowania się z tobą.
Gadania o komiksach, twojego czepiania się.
Co zrobię, skoro we wszystkim się mylisz.
Jak się trzymasz po ostatnim tygodniu?
Jakoś.
Pocieszam się myślą, że w końcu o tym zapomną, nie?
Zależy od paru czynników.
To znaczy?
Podobno w Osito Valley zdemolowali szkolny korytarz,
więc teraz to może być news na topie.
Oby.
Nie wszystkie akcje utrzymują się w necie.
Na przykład Baby Yoda dalej się trzyma.
Prawidłowo.
Ale nikt już nie mówi o „Feel Like I Do”! Vina Diesela.
O czym?
No właśnie.
Obym się, kurde, okazał Dieselem, a nie Baby Yodą,
Bo chcę poprosić trenera, żeby...
Udowodnić mu, że na to zasługuję.
Że nie będę świrował...
Mówimy „dość”!
- Co ma być? - Sprawiedliwość!
- Gdy dają nam w kość... - Mówimy „dość”!
Jesteś Baby Yodą.
Jin, dobrze, że jesteś. Masz pełne poparcie Klubu Kulturowego.
Jako jego przewodnicząca zapewniam, że znajdziemy sprawcę.
Nie ma takiej potrzeby.
- Co ma być? - Sprawiedliwość!
- Gdy dają nam w kość... - Mówimy „dość”!
To jakiś obłęd.
Ale jaki piękny.
Sprawiedliwość!
- Gdy dają nam w kość... - Mówimy „dość”!
Ej, Simon.
Dzień dobry, Patrick.
Dlaczego szepczemy?
W sumie to nie wiem. Tak dla zgrywy.
Słuchaj, szef jest w socjalnym na pogaduszkach.
Chodźmy tam.
Mam dużo pracy.
No weź, stary.
Chciałeś się koło niego zakręcić.
No to masz okazję.
Lepiej się pospiesz, bo Kołek Matołek cię ubiegnie.
- Niech będzie. - No raczej.
Kto to Kołek Matołek?
I to rozumiem.
Jeśli mowa o mięsie, to rozmawia szef z ekspertem.
W takim razie słucham.
Dwa słowa. Odwrócone smażenie.
Mały ogień przez sześć minut, a potem na full.
- I jest sztosik. - Może skorzystam z twoich usług.
Oglądacie mecze NFL?
Co?
Kibicuję San Francisco, Simon.
A jak twój skład?
- Szef mówi o Fantasy football, tej grze. - No tak. Mój...
Prowadzę w rankingu. W tamtym roku wygrałem.
- Wyciągnąłem 12 stówek. Nic takiego... - To robi wrażenie.
Teraz gram dwie ligi.
Może coś doradzisz. Mój rozgrywający chyba mi wypadnie.
Tym się proszę nie przejmować. Popularni gracze często zawodzą.
Ludzie lubią ich zgarniać na starcie...
- Mogę mieć sprawę? - Pewnie, Suzy. Co tam?
Ludzie przejęli się tym wydarzeniem z memem.
Organizujemy ruch.
Mam dojście do wydawcy szkolnej gazetki.
A to nie ty jesteś wydawcą?
Tak, ale chcę to zrobić oficjalnymi kanałami.
Zrozumiałam, że potrzebne nam twoje oświadczenie.
Oświadczenie?
To bardzo ważna kwestia dla Klubu Kulturowego.
Ale to ty musisz utorować nam drogę.
Przepraszam, Suzy, ale nie mogę.
Cześć, Suzy.
To ja, Wei-Chen. Uczę się tu.
Hej, Jin. Jak się masz?
Hej, no... dobrze. Co nowego?
A nic.
Masz jakieś plany na weekend?
Tak. Tata miał mnie uczyć prowadzić auto, ale jest zajęty.
Więc w sumie nie wiem, czemu powiedziałem „tak”.
Chciałam tylko... cię przeprosić.
Za co?
Spytałeś, czy spotkamy się poza szkołą, i teraz mi głupio.
Bo może przez naszą rozmowę nie zauważyłeś...
Nie! To nie to.
Wszystko jest dobrze.
Nie musisz mieć żadnych wyrzutów sumienia.
A i tak ma. Totalnie.
I w ogóle uważamy, że zamieścił to jakiś szajbus.
A BTS to mój najulubieńszy zespół.
- Daj spokój, Ruby. - Prawdę mówię.
Dziękuję, ale naprawdę jest OK.
Na pewno zaraz nikt nie będzie o tym pamiętał.
Uwaga, wszyscy!
Klub Kulturowy chciałby coś ogłosić.
NIENAWIDZIMY NIENAWIŚCI
To okazja do sprzeciwu.
„OK-Azja”.
Nie patrzcie na kolor mojej skóry, bo to buduje mury.
To co, że jestem z Japonii? Mam prawo swych praw bronić.
Mowa jest srebrem, ale krzyk jest złotem!
Milczcie, a wszystkich nas zmieszają z błotem!
Chcę, by głos zabrał ktoś,
kto opowie o niedawnej napaści w sieci.
Wei-Chen Sun!
Koledzy i koleżanki, jestem Wei-Chen.
Dziś chciałem opowiedzieć o moim przyjacielu, Jinie Wangu.
To mądry i wyjątkowy chłopak.
A do tego żartobliwy i sprawny w sporcie.
Jestem Chińczykiem tak jak Jin.
Atak na niego oznacza atak na mnie.
Dlatego staję w jego obronie.
To czas na sprawiedliwość.
Dość dawaniu nam w kość.
Mówimy „dość”.
Jeszcze coś.
Wei-Chen nie tylko wstawia się za przyjacielem,
ale pomógł też ustalić sprawcę.
- Zobaczcie. - Boże.
W szóstej sekundzie nagrania przyjrzyjcie się odbiciu w gablocie.
Widać jak na dłoni.
To Greg Wallace!
To Greg!
Mówimy „dość”.
To jest prześladowanie. Napaść.
Greg musi za to odpowiedzieć.
Mówimy „dość”.
Simonie!
John, cześć.
Zwykle parkuję tam.
Często tak robisz?
Zazwyczaj pracuję w przerwie obiadowej,
ale dzisiaj muszę coś załatwić.
Słuchasz Bon Joviego na pełny regulator?
No.
Chodź, coś ci pokażę.
Przepraszam za hałas.
Znalazłem to wśród starych zdjęć.
Dobrze wyglądasz.
Dziękuję. Też tak myślę.
Moja żona ma odmienne zdanie.
To z trasy Slippery Tour z 1987.
Byłem tam trzy noce z rzędu.
Trzy razy.
Solówka Jeffa Becka. Daj głośniej.
Już.
Hej, Jin.
Cześć, Greg.
- Co teraz masz? - Tylko WF.
Fajnie.
Chciałem ci tylko powiedzieć, że jesteś spoko gość.
Dzięki.
I wiesz, że ja też, nie?
Nie no, jasne.
Kicha z tym, że nie wszedłeś do drużyny.
No tak. Wiesz, samo życie.
Właściwie to mam dobry kontakt z trenerem,
jako kapitan.
Jak chcesz, mogę z nim pogadać.
Serio? Mógłbyś?
Jasne, czemu nie. Mówiłem, że jesteś spoko.
Byłoby ekstra.
- Mówisz, masz. - Dzięki.
- A właśnie... - No?
Według dyrektor Kinney ta akcja z memem
narusza zasady szkoły bez przemocy
i pewnie będę pauzował przez kilka meczy.
Kiepska sprawa.
No. Chodziło mi tylko o to,
żeby chłopaki z drużyny się pośmiali, powaga.
Dobrze, że nie słyszysz, co gadają. To przy tym nic.
Coś mi przyszło do głowy.
Wstawię się za tobą u trenera, a może ty za mną – u dyrektorki.
Powiedziałbyś jej, że jestem spoko i się kumplujemy.
Dobra?
- Chyba muszę lecieć. - Jasne.
Nie chcę się spóźnić. Zgadamy się później?
Pewnie. Narka, Jin.
Wejść.
Trenerze, mogę na chwilę?
Tak, wiem, szop wszedł do składziku. Zajmę się tym.
Ja w sprawie drużyny piłkarskiej.
Wejdź, Jin.
Chcę przeprosić za to, co stało się na kwalifikacjach.
Masz na myśli zapasy z Travisem?
Właśnie.
Tak bardzo mi zależało, że nie panowałem nad sobą.
Jin, ja jestem trenerem piłki nożnej.
A wiesz, kto jest trenerem życia?
Odpowiedź brzmi „Jezus”?
Nie, „nasze błędy”.
No tak, racja.
Wiem, że nie jest ci teraz łatwo.
Współczuję, bo widziałem te całe demonstracje.
Jedno pytanie:
potrafisz przekuć tę frustrację w motywację?
Tak, trenerze, na 100%.
Nie zawalę, udźwignę wszystko.
Skoro o dźwiganiu mowa...
Poprosiłem szkołę o nową siłownię, ale się nie zrozumieliśmy,
bo dostałem pustą salę, bez sprzętu.
Pomożesz mi się tu rozłożyć?
Już się robi, trenerze.
Zacznę od tych lżejszych
i stopniowo przejdę do cięższych.
Jeśli starczy ci motywacji, żeby to zrobić do popołudnia,
pogadamy o ostatnim miejscu w zespole.
Do boju, Żurawie.
Wieprzek?
Chce wykraść Żerdź.
Ulubiona płyta.
Blaze of Glory.
New Jersey.
- A piosenka? - „Lay Your Hands On Me”.
„Santa Fe”.
A to ciekawe.
Kiedy byłem młodszy, mój kolega miał pirackie CD.
Ten kawałek brzmiał jak Ameryka.
Ile razy widziałeś ich na żywo?
Simon. Naprawdę?
Tam, skąd pochodzę, to nie było łatwe.
Ale to nic. Mam swój samochód.
Wielka szkoda.
Koncerty w tamtych latach to było coś.
Młodość. Pełnia życia.
Człowiek czuł się jak bóg.
I mieliśmy wielkie marzenia.
Otóż to.
A skoro mówimy o marzeniach...
Jak wiesz, pracuję w firmie już 10 lat...
Zanim zapomnę: musisz posłuchać tego cover bandu, który odkryłem.
Nazywają się You Give Love A Band Name.
Są genialni.
Super.
Ale John, chciałem cię spytać...
Jak to dobrze, że jeszcze zdążyliśmy się bliżej poznać.
Jeszcze?
Póki tu jestem.
Wiesz, że przechodzę na emeryturę?
- Nie wiedziałem. - No więc tak.
Przyznam, że jestem tym podekscytowany.
Gratulacje.
Dziękuję.
Jin! Cześć. Szukałem cię.
Może nie widać, ale jestem zajęty.
Chciałem tylko ci to dać.
Mówiłem ci już, że nie chcę.
Proszę cię, Jin, to dla mnie ważne.
- Czemu jesteś zły? - Nie wiem.
Może nie lubię być w centrum uwagi.
Nie rozumiem.
W Klubie Kulturowym chcieli, żebym cię poparł.
Pewnie, że chcieli. Wykorzystują cię.
A reszta się z ciebie śmieje.
- Wybacz, muszę to przenieść. - Pomogę.
Gościu, już chyba dość pomogłeś...
Jak ty to robisz?
Poważnie?
Rozmawiałeś dzisiaj z trenerem?
Tak.
Spróbujesz znowu za rok.
Wiem, tylko...
myślałem, że ten rok będzie inny.
To wszystko.
Odezwałeś się, Jin. Tylko to się liczy.
Tak się realizuje swoje cele. W tym tkwi twoja siła.
Za rok, tak?
Dobra, zabiorę głos. Sorki, za głośno.
Kiedy chcesz to zrobić?
A choćby teraz.
Robimy miejsce.
Przepraszam, chciałbym coś powiedzieć.
Chcę coś powiedzieć!
No więc...
Pewnie wszyscy mnie kojarzycie.
Tak jak ten filmik ze mną
i tym memem z Nie do naprawy.
Wiele osób uznało, że jest obraźliwy, więc...
Chciałbym się do tego odnieść.
Każdy ma własną wrażliwość,
ale dla mnie osobiście to tylko niewinny żart.
Co on wygaduje?
- Chce być piosenką Vina Diesela... - Nie szkodzi...
- Co? - No właśnie.
...co ktoś czuje,
ale uważam, że powinniśmy się zająć ważniejszymi sprawami,
jak ratowanie niedźwiedzi polarnych i łódeczki pizzowe.
- Razem możemy wszystko! - Tak jest!
I jeszcze jedno.
Greg Wallace to spoko gość.
To mój kumpel
i naprawdę wierzę, że nie chciał nikogo obrazić.
To tyle. Dziękuję za uwagę.
Wracajcie do swoich shake’ów proteinowych czy co tam, dzieciaki...
Przepraszam, zeskoczę już.
Już wróciłeś?
Powiesz mi, co się dzieje?
- Zgadnij, co się stało wczoraj w pracy. - Wolałabym nie.
Mój szef, John...
okazał się fanem Bon Joviego.
Aha.
Po tylu latach...
Wreszcie rozmawialiśmy. Kilka godzin.
A co z twoim awansem?
Nic nie może zrobić.
Za miesiąc odchodzi.
Już za późno.
Naprawdę tego nie widzisz?
Czego nie widzę?
Jaki ty potrafisz być głupi.
Skoro on odchodzi, to powstaje wakat.
Na to właśnie czekałeś.
Jak możesz tego nie widzieć?
Ja?
Miałbym kierować działem?
A dlaczego nie?
Nie myślałem o tym.
Myślałeś.
Ale nie wierzyłeś, że to możliwe.
Powiem to za ciebie.
„Mogę być szefem.
Mam kwalifikacje.
Poradzę sobie”.
Co na obiad?
Pomogę ci.
Trenerze, chciał mnie pan widzieć?
Oddzwonię później.
Cześć, Jin.
Okazuje się, że gaśnica wisiała w niewłaściwym miejscu,
co według ubezpieczyciela jest winą odpowiednich służb, nie naszą.
Czyli ci się upiekło.
I dziękuję, bo teraz przygotują mi nową siłownię.
Rewelacja. Mam pomóc? Bo mogę...
Nie, dziękuję. Sam to zrobię.
Poprosiłem cię tu,
bo szanuję to, że prosisz o drugą szansę.
Masz charakter.
- Naprawdę? - Tak.
A jeden z moich kapitanów twierdzi, że masz w sobie potencjał.
Naprawdę w ciebie wierzy.
Jutro o 15.30. Nie spóźnij się.
Będę. Na bank.
Jakie to uczucie?
Jakie znowu?
Pociągnąć całą swoją społeczność w dół.
Suzy, zrobiłem to, co chciałaś, tak?
Słyszałaś moje oświadczenie. Czego jeszcze chcesz?
To było oświadczenie? A nie przepustka do drużyny?
Słuchaj, Suzy,
wiem, że nie jestem odważnym mówcą, którego wam trzeba.
Chcę być zwykłym gościem i robić zwykłe rzeczy.
Spędzać czas z kumplami i kopać piłkę.
Niełatwo zabrać głos.
Rozumiem to.
Ale...
wiele osób w ogóle nie ma głosu
i to do nas należy przemawianie w ich imieniu.
Nie zgadzam się z twoją decyzją, ale szanuję twoją szczerość.
A w ogóle to czemu chcesz być zwykły?
Wieprzek.
Ty złodziejaszku.
Ktoś musi dać ci nauczkę.
Patrz! Frytki!
No nie wierzę.
Wei-Chen?
Dość! Wygrałeś!
Wei-Chen? Co ty...?
Ojciec mnie nie powstrzyma
i ty też nie.
Wrócę do domu, kiedy zrobię swoje.
Jin!
Napisy: Kamil Rogula