‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ตอน 2)
‎บ้าเอ๊ย นี่แหละที่ฉันกลัวอยู่
‎โอ๊ย เจออีตานั่นในสภาพนี้ไม่ได้นะ
‎ทำอะไรครับ
‎ฉัน…
‎คือว่า
‎- ฉันมีอะไรจะบอก ‎- อะไรล่ะครับ
‎เรื่อง…
‎คือว่า ขอเวลาสักครู่…
‎เมื่อกี้คุณยังพูดว่าไม่อยากเห็นหน้าผม ‎ไม่คิดจะแต่งงานด้วยอยู่หยกๆ
‎แล้วตอนนี้คืออะไร
‎ก็ใช่น่ะสิคะ
‎โอ๊ย ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณอีกจริงๆ
‎หนำซ้ำยังไม่มีสักเสี้ยวความคิด ‎ที่อยากจะแต่งงานกับคุณ
‎ที่ฉันย้อนกลับมาก็เพื่อจะบอกว่า ‎อย่าติดต่อมาอีก งั้นขอตัวนะคะ
‎แต่ยังไงผมก็จะแต่งครับ
‎คะ
‎เพราะงั้นบอกมาครับ ‎ว่าทำไมไม่อยากแต่งกับผม
‎ทั้งหมด ฉันไม่ปลื้มทั้งตัวเลยค่ะ
‎ไม่ชอบไอ้คำพูดเสี่ยวๆ ฟังดูพิลึก ‎ที่ว่าคุณเก่งอย่างนั้นอย่างนี้
‎หน้าตาที่เหมือนนกดึกดำบรรพ์ก็ไม่ชอบค่ะ
‎นกดึกดำบรรพ์เหรอ
‎ถ้างั้นฉันกลับก่อนนะคะ
‎อ้าว ไฟเขียวแล้ว อุ๊ย
‎นกดึกดำบรรพ์เหรอ
‎นกดึกดำบรรพ์หน้าตายังไง
‎นี่ครับ นกดึกดำบรรพ์
‎ฉันเหมือนตรงไหนเนี่ย
‎มีกลิ่นอายโดยรวม โดยเฉพาะจมูก ‎เหมือนมากอยู่ครับ
‎ว่าไงนะ
‎โอ้โฮ เหมือนจริงอะไรจริง
‎อะไรเนี่ย สถานการณ์แบบนี้ยังขำออกอีก
‎เปล่า ไม่ใช่อย่างนั้น ‎ก็สถานการณ์มันโบ๊ะบ๊ะ
‎เธอวิ่งหน้าตั้งไปที่รถและพูดว่า ‎"ฉันไม่อยากแต่งงานกับคุณค่ะ"
‎แบบนี้ไม่ใช่เหรอ
‎แล้วจะให้ทำยังไง ‎ฉันไปจ๊ะเอ๋กับมินอูในสภาพนั้นไม่ได้
‎ว่าแต่ว่า เราจะยังไงต่อดี
‎ขืนปล่อยไว้แบบนี้ ‎ประธานคังแทมูเดินหน้าเรื่องงานแต่งแน่
‎ก็นั่นสิ
‎ไม่ไง ทำไมอีตานั่นอยากแต่งเบอร์นั้นล่ะ
‎บอกแล้วไง อีตานั่นคิดจะจับครอบครัวเธอ
‎ตระกูลตัวเองจะได้รวยอันดับหนึ่ง
‎ต่อให้สองตระกูลรวมกัน ‎ก็คงไม่รวยพอจะติดอันดับหนึ่งของประเทศหรอก
‎หรือว่าเขาปิ๊งเธอจริงๆ
‎อย่าเลอะเทอะเจ้าค่ะ
‎อีตาประธานสนใจ ‎ที่ยศ "จินยองซอ มารีนกรุ๊ป" ล่ะสิไม่ว่า
‎เอาเป็นว่ารีบไปเจอประธานคังแทมู ‎และเคลียร์ให้จบเถอะ
‎รู้แล้ว
‎เหนื่อยแล้ว กลับบ้านกัน
‎อย่าเพิ่งสิ ไปนั่งก๊งก๊อกสองกันอีกสักแก้วนะ
‎- อะไรนะ ‎- ถ้าพ่อกลับมา
‎และจับได้ว่าฉันป่วนนัดดูตัวจนเละเทะละก็ ‎ฉันชะตาขาดแน่
‎ก่อนถึงวาระนั้น คิดซะว่านี่เป็นมื้อสุดท้ายของฉัน ‎แล้วไปกรึ๊บต่ออีกแก้วเดียวนะ ได้ไหม
‎รู้แล้วน่า ไปต่อก๊อกสองกัน
‎ว้าว ลุย
‎ยัยจินยองซอ
‎นี่ ฮารี
‎ทำอะไรอยู่น่ะ
‎ไม่ใช่อะไร หนุ่มคนที่เล่าให้ฟังคราวก่อนไง
‎ฉันเจอเขาตรงโน้น
‎อะไรนะ
‎คนนี้ตรงสเปกโดนใจสุดๆ
‎แต่เขาน่าจะเป็นหนุ่มออฟฟิศบริษัทแถวนี้ ‎เพราะงั้นรออีกหน่อยนะ
‎แม่คุณ ที่ชวนฉันถ่อมาถึงที่นี่ ‎เพราะผู้ชายเหรอยะ แผนสูงนะ
‎ถูกต้อง
‎ไม่ไง ฉันไม่เคยรู้สึกว่าใช่แบบนี้มาก่อนในชีวิต
‎เพราะงั้นเรามารออีกสักชั่วโมงนะ ว่าไง
‎- ร้ายกาจนะหล่อน ก็ได้ ‎- เย่
‎แค่ชั่วโมงเดียว เดี๋ยวฉันเลี้ยง
‎โอ้โฮ สภาพ อนาถไม่ไหว ‎นังเด็กแสบพวกนี้
‎กลับมาสภาพเมาแอ๋ยังไม่พอ ‎ยังมานั่งกินต่อที่บ้านอีก
‎แบบนี้มันน่านัก จะโดนมิใช่น้อย
‎ยังไม่ตื่นอีก
‎- ไม่ไปทำงานหรือไง ‎- โอ๊ย ปวดหัว
‎อ้าว คุณแม่
‎หนูมานอนที่นี่ได้ยังไงคะ
‎- อะไร ทำไมเธออยู่ที่นี่ล่ะ ‎- ไม่รู้
‎นี่ จำไม่ได้เหรอ เรื่องเมื่อวานน่ะ
‎เมื่อวานเหรอ
‎โอ๊ย นังเด็กคนนี้ ‎พี่สาวแกไม่รับสายอีกแล้ว
‎นังลูกตัวดี รอกลับมาบ้านก่อนเถอะ ‎ตายคามือฉันแน่
‎แต่นแต๊น
‎หนูมีของขวัญมาให้
‎อันนี้ของพ่อ แม่ กับฮามิน
‎ส่วนอันนี้ของหนู
‎ดูสภาพ ไปตีกับใครมาหรือไง
‎เปล่า แม่จ๋า หนูสะดุดล้มหน้าร้าน
‎ตายจริง ดูสภาพตัวเองซะก่อน
‎แต่ว่ามีแก๊งคุณตำรวจใจดี ‎บรื้นรถมาส่งเราถึงที่แบบนี้เลย
‎นี่แน่ะ โตเป็นควายแล้วยังกินจนเมาปลิ้น ‎ตำรวจอะไรนะ
‎โอ๊ย ขายหน้าจริงๆ
‎รีบเข้าบ้านไป
‎- มาจริงๆ นะ ‎- โอ๊ยตาย
‎ซัดเหล้ากันไปกี่ขวดเนี่ย ‎ถึงเมาจนแข้งขาอ่อนแบบนี้
‎อ้าว สวัสดีครับ
‎- แม่เจ้า ‎- อ้าว คุณครับ
‎เอาล่ะ คุณครับ ถึงบ้านแล้ว เข้าใจไหม
‎ไม่ใช่ ฉันไม่ได้ขอให้ช่วยพามาบ้านค่ะ
‎ฉันให้ช่วยตามหาเนื้อคู่ของฉันต่างหาก
‎เดี๋ยวก่อน
‎ฉันบอกคุณตำรวจตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ
‎ความสูงประมาณนี้ ตาใสแป๋วเหมือนกวางน้อยค่ะ
‎ไหล่กว้างเท่ามหาสมุทรแปซิฟิก แน่นปั๊กแบบนี้เลย
‎- เจ็บนะ ‎- ยองซอ ประชาชนของเสาหลัก…
‎ทำกับเสาหลักของประชาชนอย่างนี้ ‎เดี๋ยวก็เป็นเรื่องหรอก
‎มานี่มา ขอโทษนะคะ ขอโทษค่ะ
‎นี่ ฉันพูดกรอกหูให้ฟังทั้งคืน เธอก็ไม่รู้จักฟัง
‎ไอ้การที่ฉันอยากเจอหนุ่มเนื้อคู่คนนั้น ‎อีกสักครั้งมันผิดตรงไหนเหรอ
‎ปัดโธ่ เธอพล่ามอะไรไร้สาระมากี่ชั่วโมงแล้ว
‎เดี๋ยวปั๊ดฉีกปากทิ้งซะเลย
‎ยองซอ
‎เธอ ปากเธอเป็นอะไรไปน่ะ
‎ยองซอ ปากเธอฉีกหมดแล้ว
‎- ปากฉีกเหรอ ‎- ไหนดูหน่อย
‎- ปากฉีกหมดแล้ว ‎- ปากฉีกหมดแล้ว
‎ไม่นะ แม่จ๋า ไฟ เลือด เข็ม
‎ไหนพูด "อ้า" ซิ
‎ยองซอ ฉันขอโทษ
‎เจ็บจัง ใจเจ็บไปหมด
‎- ขอโทษนะ ‎- เหมือนจะอ้วกเลย
‎อ้วกไม่ได้นะ โอ๊ย อย่าอ้วกนะ
‎เด็กที่ไม่เคยสร้างปัญหามาตลอดชีวิต
‎วันนี้กลับเมาแล้วเรื้อน ‎จนหัวใจพ่อแม่ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ
‎- ขอโทษด้วยครับ ‎- โอ้ ไม่เป็นไรครับ
‎มาค่ะ
‎โธ่ ส่งมาให้ฉันก็ได้
‎รบกวนคุณตำรวจแย่เลยค่ะ
‎เดี๋ยวฉันจะสั่งสอนเด็กพวกนี้ ‎ให้หลาบจำเอง นะคะ
‎กลับได้แล้วล่ะค่ะ
‎- อ๋อ ครับ ‎- กลับดีๆ ค่ะ
‎ราตรีสวัสดิ์ครับ
‎- อย่าอ้วกนะ ‎- ขอโทษด้วยครับ
‎ครับ รักษาตัวนะครับ
‎ยองซอจ๋า อ้วกไม่ได้นะ
‎มากรึ๊บกันต่ออีกสักยกไหม
‎ขึ้นไปชั้นสองเดี๋ยวนี้
‎เมื่อวานเราสองคน…
‎ต่อไปเรามาลด ละ เลิกเหล้ากันดีไหม
‎เอางั้นเหรอ
‎- ใช่ ‎- ได้สิ
‎หนูรักแม่นะคะ
‎รักนะคะ คุณแม่
‎- กินให้อร่อยนะ ‎- ขอบคุณครับ
‎เอ้อ เรื่องงานแต่งน่ะ ‎ยังไงเราก็ควรจัดที่โรงแรมของเรานะ ว่าไหม
‎อะไรนะครับ งานแต่งเหรอ
‎ก็ใช่ไง ฉันกำลังจะไปหารือกับประธานจินพอดี
‎แต่เขาบินไปดูงานต่างประเทศ ‎และจะกลับมาสัปดาห์หน้า
‎เร่งด่วนจะตาย ไม่รู้เวล่ำเวลา
‎เพิ่งดูตัวมาไม่กี่วัน ก็หาสถานที่แล้ว…
‎แกไม่ชอบเสียเวลานี่
‎ในเมื่อเปิดประเด็นเรื่องแต่งงานแล้ว ‎ยิ่งดำเนินการเร็วเท่าไร
‎ฉันก็จะยิ่งได้อุ้มเหลนเร็วขึ้นเท่านั้นไม่ใช่หรือไง
‎คือว่า
‎ยัยหนูนั่นเกลียดการนัดดูตัว ‎และก่อเรื่องก่อราวตลอด
‎แต่กลับมาปิ๊งหลานชายของฉันตั้งแต่แรกเห็น ‎ถึงขั้นอยากแต่งงานเป็นฝั่งเป็นฝาด้วย
‎นี่ คู่กันแล้วย่อมไม่แคล้วกันโว้ย ไอ้หลานชาย
‎สาแก่ใจนัก
‎- โทรศัพท์ดังไม่หยุดเลย ‎- อะไรนะครับ
‎(ข้อความใหม่จากคุณจินยองซอ)
‎นั่นสิครับ ผมว่าเธอหลงผมจนหัวปักหัวปำเลยล่ะ ‎ถึงขั้นเป็นฝ่ายนัดเจอผม
‎จริงเหรอ ไหนขอดูหน่อย
‎นี่ ขอฉันดูบ้าง
‎ทานข้าวเถอะครับ
‎เอ๊ะ ประธานคังแทมูติดต่อมา
‎"ได้สถานที่แล้วผมจะแจ้งอีกทีครับ"
‎เอาดีๆ นะ อย่าเม้าท์มอยเรื่อยเปื่อย ‎จนหลุดเรื่องฉันขึ้นมาล่ะ
‎คนที่ไปดูตัววันนั้นคือใครนะ
‎ฉันจ้างตัวแทนพาร์ตไทม์ผ่านเอเจนซี่ค่ะ ‎ไม่เคยเห็นหน้าไม่รู้จักชื่อเสียงเรียงนามมาก่อน
‎- พอใจหรือยังจ๊ะ ‎- ไปตามนัด แล้วพูดตามนั้นพอนะ
‎- จัดให้ ไปเถอะ ‎- ไป
‎เฮ้อ จบสิ้นสักที
‎ทำไมเธอนัดเจออีกล่ะครับ
‎เมื่อวานคุยกันจบแล้วไม่ใช่เหรอ
‎- ยังไม่ชัดหรือไง ‎- อะไรครับ
‎เธอรู้ซึ้งแล้วว่าผู้ชายชื่อคังแทมูคนนี้
‎ดีเกินกว่าจะปฏิเสธตามแผนต่อต้านพ่อได้ไง
‎แต่ผมว่าไม่น่าจะใช่
‎ไหนว่าไม่ชอบคำพูดเสี่ยวๆ
‎ไม่ชอบหน้าตาเหมือนนกดึกดำบรรพ์ไง
‎- งั้นจะนัดเจอฉันอีกทำไม ‎- ผมเองก็ไม่แน่ใจ
‎ว้าว คุณจินยองซอนี่ตาถึงไม่เบานะครับ
‎พอดูใกล้ๆ ท่านเหมือนนกดึกดำบรรพ์…
‎เลิกพูดถึงนกดึกดำบรรพ์สักที
‎- เหมือนจริงไม่จกตา ‎- นี่ เมื่อกี้ว่าอะไร
‎หัวหน้าชา
‎ดีอยู่นะ อือ
‎เออใช่ ปลาซาบะน่ะ บ่มไปถึงไหนแล้ว
‎- วันนี้น่าจะดาดกระทะได้ค่ะ ‎- โอเคจ้ะ
‎เฮ้อ วันนี้ตัวเหม็นหึ่งทั้งวันอีกแน่เลยค่ะ
‎ถ้ารู้ว่าจะได้ทำแต่อะไรแบบนี้ ‎ฉันคงไม่สมัครเข้าที่นี่หรอก
‎นั่นสิ เนอะๆ
‎นักวิจัยอาวุโสชิน ‎อย่าพูดอะไรไม่ตรงกับใจสิคะ
‎เวลาทำงานคุณชอบตื่นเต้นวี้ดว้ายไง
‎- ฉันเนี่ยนะ ฉันเป็นอย่างนั้นเหรอ ‎- ค่ะ
‎แหม ไม่อยากจะเชื่อ
‎พอได้รู้จักประธานคังแทมู ‎ผมก็รู้ว่าเรามีอะไรคล้ายกันอยู่นะเนี่ย
‎คล้ายตรงไหนคะ
‎ตามที่คนในบริษัทลือกัน
‎สมัยเรียนอยู่ฮาร์วาร์ด ‎ประธานคังแทมูเป็นหัวกะทิของชั้นปี
‎ผมก็เคยเป็นท็อปรุ่นอยู่หนึ่งเทอมที่ม.ฮันจูนะ
‎แถมประธานคังแทมูยังชนะเหรียญทอง ‎จากการแข่งกรีฑามือสมัครเล่นชิงแชมป์ประเทศ
‎ทุกคนรู้ใช่ไหม
‎แชมป์วิ่งผลัดกีฬาเชื่อมความสามัคคีภายใน ‎คือผม เควิน เอ้ย กเยบินคนนี้ไง
‎เอ่อ มันเรียกว่าอะไรแล้วนะ
‎อ้อ
‎จักรวาลคู่ขนาน
‎คล้ายอะไรเบอร์นี้
‎แหม ถ้าแบบนั้นก็นับละก็ ‎ฉันก็มีอะไรกับคล้ายจอนจีฮยอนเยอะเลย
‎ตาสอง จมูกหนึ่ง ปากหนึ่ง ‎อุ๊ยตาย แถมยังเป็นผู้หญิงทั้งคู่
‎กล้ามาเทียบกับคุณจีฮยอนของผมได้ยังไง
‎แล้วคุณพูดไร้สาระปั่นประสาทชาวบ้านทำไมคะ
‎สำหรับหัวหน้าฝ่ายยอที่หวงความโสด ‎มันอาจไร้สาระ
‎เปิดศึกอีกจนได้
‎แต่สำหรับพนักงานสาวๆ พวกนี้ ‎มันเป็นข้อมูลล้ำค่า
‎ดีไม่ดีอาจเป็นโอกาสไต่เต้า ‎เหมือนซินเดอเรลล่าไง ใช่ไหม
‎คะ
‎อ๋อค่ะ
‎ตายจริง ทำไมคุณพูดอะไรก็โดนไปหมดเลยคะ
‎- โดนสหบาทา ‎- ว่าไงนะครับ
‎เลิกใช้คำว่า "พนักงานสาวๆ " สักที ‎แค่พนักงานก็พอ
‎ไม่รู้เหรอคะว่าตัวเองเหยียดเพศน่ะ
‎แล้วอะไรนะ ไต่เต้าเหรอ
‎ที่ไต่ระดับจนพุ่งปรี๊ดน่ะ ความดันฉันเอง
‎รีบๆ ส่งเอกสารอนุมัติมาดีกว่าค่ะ
‎ดุขนาดนี้ไงถึงไม่มีผัว
‎(สายเรียกเข้า พี่มินอู)
‎ค่ะ พี่
‎- พี่เหรอ ‎- อ๋อ ค่ะ
‎- หัวหน้าฝ่าย ‎- ว่า
‎ฉันขอออกไปข้างนอกสักครู่นะคะ
‎ใครโทรมาเหรอจ๊ะ ดีใจใหญ่เชียว
‎ค่ะ คือว่า
‎คนคุยน่ะค่ะ
‎แหม กระซิบซะดังเชียวนะ
‎โอเคจ้ะ
‎ว่าไงนะ มินอูเป็นคนคุยของนางเหรอ
‎คนคุยงั้นเหรอ
‎คุณฮเยจี
‎ที่ผมถามเพราะสงสัยเป็นการส่วนตัวนะ ‎ไอ้คำว่าคนคุย มันแปลว่าอะไรกันแน่
‎สรุปว่าคำนี้ใช้เรียกก่อนที่จะคบเป็นแฟน…
‎ขอโทษครับ
‎ผมควรถามคนที่ควรถามเนอะ
‎ขอโทษด้วยจริงๆ ครับ
‎ไหงพูดงั้นล่ะคะ ฉันมีคนคุยเยอะแยะจะตาย
‎ถามฉันได้ตามสบายค่ะ
‎ไม่ดีกว่า ขอโทษนะครับ
‎อะไรกัน สองคนนั้นคุยๆ กันจริงเหรอ
‎เป็นไปไม่ได้น่า
‎นางเคยเจอมินอูที่ร้านอาหาร ‎ตอนไปกินเลี้ยงแค่ไม่กี่ครั้งเอง
‎ใช่แล้ว
‎อะไรน่ะ จับไม้จับมือด้วย
‎สนิทกันถึงขั้นแลกของขวัญเลยเหรอ
‎ไปแล้ว กลับแล้วเหรอ
‎อย่าเพิ่ง โอ๊ย
‎ทำไงดี
‎แกมันน่าสมเพชแท้ ชินฮารี
‎ทำบ้าอะไรของแกอยู่
‎จริงสิ จัดการเรื่องที่เราคุยกันเมื่อวานหรือยัง
‎ครับ ผมจัดการเรียบร้อยแล้ว
‎ขอโทษค่ะ
‎โอ๊ย ขอโทษด้วยนะคะ
‎ท่านประธาน เป็นอะไรไหมครับ
‎ฝีมือใคร
‎ใครมันปาไอ้นี่ใส่หน้าฉัน
‎ท่านประธาน เลือดกำเดา…
‎เลือดกำเดาเหรอ
‎บ้าเอ๊ย ยัยเสื้อกาวน์สีขาวคนนั้น
‎ตายๆ ซวยแล้ว
‎ท่านประธาน ท่านครับ
‎เอ่อ เปิดหน่อยครับ
‎หมดแรง
‎อะไรๆ ทำไม
‎หยุดนะ
‎บ้าเอ๊ย
‎คุณ…
‎ปัดโธ่เว้ย
‎โอ๊ย
‎ท่านประธาน
‎พนักงานเห็นกันหมดแหงๆ
‎โอ๊ย ไม่นะ
‎มาทำอะไรตรงนี้ครับ
‎เสื้อกาวน์เป็นชุดของนักวิจัย
‎- ฝ่ายพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหารอยู่ข้างบน ‎- ไม่
‎ยัยนั่นไปทางนี้
‎รองเท้าแตะของคุณใช่ไหมครับ
‎ผมถามว่าปาใส่ผมทำไม
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจค่ะ เป็นเพราะฉันพลาดลื่นล้ม
‎(นักวิจัยอาวุโส ชินฮารี)
‎คุณชินฮารี ผมไม่ได้ยิน คุณว่าอะไรนะ
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจปาใส่ค่ะ ฉันพลาดลื่นล้ม ‎ขอโทษด้วยค่ะ
‎แล้วหนีทำไมครับ
‎ฉันกลัวว่าคุณจะจำหน้าฉันได้ไงคะ ‎จะพูดแบบนั้นก็ไม่ได้
‎ฉันตกใจที่ท่านเลือดกำเดาไหล ‎ขออภัยจริงๆ ค่ะ
‎ใส่สิครับ
‎ขอบคุณค่ะ
‎คุณร่างข้อเสนอปลาที่ดีที่สุดในชีวิตใช่ไหม
‎ใช่ค่ะ
‎รวมถึงโครงการชุดเกี๊ยวมังสวิรัติด้วย
‎ค่ะ
‎เอ๊ะ โครงการนั้นโดนปัดตกนี่คะ ‎ทราบได้ยังไง…
‎ผมจำได้เพราะว่าไอเดียมันดีครับ
‎ใช่ไหมคะ ใช่ไหมล่ะ
‎เฮ้อ พอมาคิดๆ ดูแล้ว ‎ไอเดียของฉันคงมาก่อนกาลไปหน่อยน่ะค่ะ
‎ถ้าตอนนี้นะ มาวินแน่
‎ทุกวันนี้กระแสวีแกนมาแรงใช่ไหมล่ะคะ ‎เกี๊ยวผักศูนย์แคล ปลอดเนื้อ
‎ชาวมังสวิรัติคงเข้าถึงได้ง่าย
‎และดังเปรี้ยงในกลุ่มคนไดเอตแน่นอน ‎น่าเสียดายจังค่ะ
‎ปลาซาบะของฉัน บ่มเสร็จแล้วมั้งเนี่ย
‎ขอตัวก่อนนะคะ
‎พฤติกรรมแปลกประหลาด ‎แต่การทำงานโดนใจแฮะ
‎เป็นอะไร กลุ้มใจอะไรเหรอ
‎คะ อ๋อ เปล่าค่ะ
‎เฮ้อ นี่ไม่ใช่เวลามาคร่ำเคร่งกับงาน ‎เกิดเรื่องใหญ่แล้ว
‎เมื่อกี้ที่ล็อบบี้ชั้นหนึ่ง ‎มีพนักงานทำแบบนี้ใส่ท่านประธาน
‎รองเท้าแตะบินน่ะ
‎เลือดกำเดาไหลเลยนะ
‎อ้อ คุณฮเยจี เมื่อกี้อยู่ชั้นหนึ่งใช่ไหม
‎ไม่เห็นเหตุการณ์เหรอ
‎ฉันไม่เห็นอะไรหรอกค่ะ
‎ว่าแต่ไปเจอคนคุยมาไม่ใช่เหรอ ‎ทำไมเอาหัวโขกแบบนั้นล่ะ
‎ตั้งแต่วันนี้ เราจบกันแล้วค่ะ
‎ที่จริงแล้ว คนคุยที่ฉันพูดถึงคือเชฟอีมินอูน่ะค่ะ
‎อ๋อ มินอูหรอกเหรอ
‎อ๋อ หมายถึงเพื่อนของนักวิจัยอาวุโสชิน
‎ตอนไปกินเลี้ยงที่ร้านอาหารใช่หรือเปล่า ‎คนที่หล่อๆ น่ะ
‎อ๋อ คนนั้นเหรอ
‎เพิ่งเจอแท้ๆ ไปคุยกันตอนไหน
‎พอดีว่าเชฟเขาตรงสเปกสุดๆ ‎ฉันเลยเป็นฝ่ายทักแชตไปก่อน
‎ครั้งก่อนฉันแอบไปฝากของขวัญ ‎ไว้ให้ที่ร้านด้วยค่ะ
‎อ้าว แล้วทำไมโบกมือลาซะแล้วล่ะ ‎ถึงกับให้ของขวัญแล้วด้วย
‎ค่ะ
‎เชฟบอกว่าลำบากใจค่ะ ทำนองนั้น
‎อย่างงี้นี่เอง
‎คือ ฉันไปหยิบปลาซาบะออกมาก่อนนะคะ ‎ปลาซาบะของฉัน
‎เรานี่ก็ไม่ดูตาม้าตาเรือ
‎คะ ฉันทำอะไรเหรอ
‎ไม่รู้หรือไงว่าเชฟอีมินอูมีคนที่เล็งไว้อยู่แล้ว
‎อย่าบอกนะ
‎หัวหน้าฝ่ายยอ หัดมีจิตสำนึกบ้างสิครับ
‎เขาเป็นหลานคุณได้เลยนะ
‎อย่าใฝ่สูงเกินตัวครับ
‎อย่ามาชี้ที่คีบใส่หน้าฉัน
‎ใช่ฉันที่ไหนล่ะ
‎โอ๊ย ร้อน
‎ไหนดูซิ ล็อกนี้ได้ไหม
‎อ้าว อะไรเนี่ย
‎ใครมันทะลึ่งจอดรถแบบนั้น
‎งามไส้ จินยองซอ
‎โธ่เอ๊ย ทำไมพักนี้อะไรๆ ‎ก็ไม่ได้ดั่งใจไปหมด จะบ้าตาย
‎โอ๊ะ คุณคือคนหน้าร้านสะดวกซื้อ…
‎อ้อ สวัสดีครับ คุณจำผมได้ยังไง
‎หล่อๆ อย่างคุณ ใครจะลืมง่ายๆ ล่ะคะ
‎ฉันจำหน้าคนเก่งน่ะค่ะ
‎แต่ขอโทษด้วยนะคะ พอดีฉันมีนัดที่ต้องรีบไป
‎โทรมาเบอร์นี้นะคะ
‎ต้องโทรมานะคะ ขอร้องล่ะ
‎หัวหน้าทีมจินยองซอ มารีนกรุ๊ปงั้นเหรอ
‎- คุณคือคุณจินยองซอเหรอครับ ‎- ใช่ค่ะ
‎มีปัญหาตรงไหนหรือเปล่า
‎ปัญหาใหญ่แน่ครับ
‎คุณจินยองซอตัวปลอม
‎การแอบอ้างชื่อและตัวตนผู้อื่น ‎เป็นอาชญากรรม คุณไม่ทราบเหรอครับ
‎คะ เดี๋ยวนะ แอบอ้างอะไรกัน
‎คุณเป็นใครมาว่าฉันปลอม
‎ผมคือผู้ชายที่ไปดูตัวกับคุณจินยองซอตัวจริง ‎เมื่อไม่กี่วันก่อนครับ
‎งั้นแปลว่าคุณคือคังแทมูเหรอ
‎ทำไมเนื้อคู่ของฉันต้องมาเจอฉันในสภาพนี้
‎ว่าไงนะครับ
‎เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร
‎คุณจินยองซอ
‎จินยองซอตัวปลอม ‎ที่มานัดดูตัวกับผมคือใครครับ
‎ฉันก็ไม่รู้ค่ะ ฉันจ้างผู้หญิงคนนั้น ‎ผ่านบริการจ้างทำธุระพาร์ตไทม์ของเอเจนซี่
‎โดยที่ไม่เคยเห็นหรือรู้จักชื่อมาก่อน ‎คนแปลกหน้าร้อยเปอร์เซ็นต์
‎คนแปลกหน้าร้อยเปอร์เซ็นต์เหรอ
‎ใช่ค่ะ
‎แต่กระเป๋าที่ผู้หญิงคนนั้นสะพายมาดูตัวครั้งก่อน ‎เหมือนใบนั้นเลยนะครับ
‎คะ
‎เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ
‎ใบนั้นโคโคแนล ส่วนใบนี้โลรังต์ ‎คนละใบกันเลยค่ะ
‎คุณไม่รู้สิท่า
‎โคโคแนล กับโลรังต์ ‎ไหนว่าคนแปลกหน้าไงครับ
‎รู้ได้ยังไงว่าเธอสะพายกระเป๋าอะไร
‎นั่นสิคะ
‎ถ้าผู้หลักผู้ใหญ่ของเรา ‎รู้ว่าคุณยองซอจัดฉากแบบนี้
‎ท่านคงเคืองไม่ใช่น้อย
‎จะไม่เป็นไรเหรอครับ
‎เดี๋ยวนะ คุณจะแฉเรื่องทั้งหมดเหรอ
‎พอมาเจอกันอีกรอบ เราเข้ากันไม่ได้ ‎ส่วนเรื่องแต่งงาน ขอให้แล้วๆ กันไป
‎บอกไปแบบนั้นได้ไหมคะ
‎ก่อนจะถึงขั้นนั้น
‎พาเธอมาก่อนครับ
‎ใครคะ
‎ผู้หญิง
‎ที่เกือบได้แต่งงานกับผม
‎ทำไมนางไม่ตอบแชตล่ะ
‎อือๆ ทุกอย่างเคลียร์แล้ว ไม่ต้องห่วงนะ
‎ค่อยยังชั่ว
‎ฉันจะบ้าตาย คังแทมู ‎จะให้ฉันทำยังไงเนี่ย
‎(สถาบันสอนศิลปะมีสุข)
‎มีตาดอกแบบนี้ แล้วก็ใบไม้พลิ้วๆ แบบนี้
‎อ๋อ ไม่ต้องค่ะ แค่นี้เอง ‎ฉันขยันทำเปื้อนยิ่งกว่าน้องอีก
‎ผู้หญิงคนนั้นคือจินยองซองั้นเหรอ
‎กลับมาแล้วเหรอ
‎ปล่อยบ้านผมไปบ้างเถอะครับ
‎จะปล่อยได้ยังไง
‎ทำไมบ้านรกอย่างนี้ล่ะ ชาซองฮุน
‎- ของที่ฝากซื้อล่ะ ‎- อยู่นี่ครับ
‎ขอผมย้ำอีกรอบนะ
‎นี่ไม่ได้เรียกว่ารก ‎แต่คือการจัดบ้านสไตล์ของผมครับ
‎จัดการให้หน่อย
‎เก็บกวาดซะเอี่ยม แถมทำอาหารอีก
‎- หายเครียดหรือยังครับ ‎- อือ
‎เป็นวิธีคลายเครียดที่พิสดารดีนะครับ
‎พิสดารตรงไหน
‎มันคืองานอดิเรกที่ผลลัพธ์ ‎สะท้อนให้เห็นถึงเวลาที่ลงทุนไป
‎ได้การได้งาน ออกจะดี
‎จะว่าไป เพราะคุณจินยองซอ ‎ที่มานัดดูตัวด้วยเป็นตัวปลอม
‎งั้นแปลว่างานแต่งก็ล่มสินะ
‎ทำไมคิดอย่างนั้นล่ะ
‎ยัยนั่นทำฉันเสียเวลา
‎แถมให้พูดอะไรไม่เข้าท่าอีก
‎จริงๆ แล้วคุณจินยองซอเอง
‎ก็เกลียดการคลุมถุงชนเข้าไส้นะครับ
‎ไม่เห็นจะต้องเกรี้ยวกราด…
‎ฉันหมายถึงจินยองซอตัวปลอม ไม่ใช่ตัวจริง
‎เป็นตัวปลอมที่โดนจ้างมายังมีหน้ามาพูด
‎เสี่ยวเหรอ นกดึกดำบรรพ์งั้นเหรอ
‎เดี๋ยวนะ ทำไมโมโหกับอะไรแบบนี้
‎อภัยให้ไม่ได้
‎ฉันจะคิดบัญชีคืนให้หมด คอยดู
‎อะไรของเธอ มาตั้งแต่เมื่อไหร่
‎เพิ่งมาจ้ะ
‎นี่ ประธานคังแทมูไม่โกรธเลยเหรอ ‎ที่ตัวเองโดนต้มซะเปื่อย
‎ฮะ
‎ไม่ไง ที่บริษัทลือกันว่า ‎ประธานคังแทมูเป็นคนน่ากลัวสุดๆ
‎ผู้บริหารที่คิดไม่ซื่อโดนไล่ออกระนาว
‎อะไรที่แล้วก็แล้วไป อย่าไปพูดถึงเลย
‎เราไปเที่ยวเล่นที่ไหนสักที่ไหม จะได้หายเครียด
‎ที่ไหนล่ะ
‎ฮารี อยากใส่ตัวไหนก็เลือกได้ตามสบายเลยนะ
‎ตัวนั้นไหม
‎ชุดต่อไป
‎นี่ ชุดนี้สวยจึ้ง
‎ยัยคนนี้อารมณ์ไหนเนี่ย ถึงมาซื้อชุดให้ฉัน
‎ที่ผ่านมาเธอลำบากใจมามากเพราะฉันไง
‎แค่ไปนัดดูตัวแทนครั้งเดียว ‎ปรนเปรอฉันเบอร์นี้เลยเหรอ
‎นี่ อย่าบอกนะว่า…
‎อะไร ทำไมเหรอ
‎อย่าบอกนะว่าจะขอให้ฉันไปดูตัวแทนเธออีก
‎ต่อจากนี้ ฉันจะไม่ไปดูตัวแทนเธออีกเด็ดขาด
‎อย่าห่วงน่า ฉันจะไม่ขออีกแล้ว
‎แต่งให้สวยๆ นะคะ ขอแบบมีออร่า
‎- มองกล้อง ‎- อือ
‎ชีส
‎สู้ๆ
‎ว่าแต่ร้านเสริมสวยนั่น ‎เป็นร้านประจำของเซเลบจริงเหรอ
‎โบ๊ะหน้าฉันซะหนาเลย
‎เพราะฉันขอให้ช่างแต่งสไตล์นั้นไง
‎หมายความว่าไง
‎ฮารี จากนี้ฟังฉันให้ดีนะ
‎- อีกเดี๋ยวประธานคังแทมูจะมา ‎- ฮะ ใครมานะ
‎ฉันเองก็ไม่มีทางเลือก
‎อีตานั่นจับโป๊ะได้ว่าเราซี้กันและขอเจอเธอ
‎เดี๋ยว งั้นก็แอ๊บไม่รู้จักไปสิ
‎แต่อีตานั่นบอกว่าไม่งั้นจะไปสืบเอง
‎ถ้าโดนสาวจนรู้ว่า ‎เธอเป็นพนักงานบริษัทเขาล่ะ
‎ไม่ไง แล้วทำไมไม่บอกกันล่วงหน้า
‎ถ้าบอกแล้วเธอจะยอมตามมาเหรอ
‎เอาเป็นว่า เขาต้องการคำขอโทษจากเธอ
‎- พูดขอโทษไปดีๆ ก็จบ ‎- ฮะ
‎คงไม่มีปัญหาอะไรหรอกเนอะ งั้นฉันไปนะ
‎- จะไปแล้วเหรอ ‎- จริงสิ
‎อย่าลืมล่ะ ใส่วิกด้วย
‎โทษทีนะ
‎- วิกเหรอ เดี๋ยวก่อน ยองซอ ‎- ฉันขอโทษ
‎ยองซอ
‎ว่าแล้วไม่มีผิด นังเพื่อนตัวดี
‎บ้าเอ๊ย
‎เดี๋ยวนะ
‎ทำไงดี เอาไงล่ะเนี่ย
‎ฉันก็ไม่รู้ด้วยแล้ว
‎เฮ้อ บ้าบอ
‎ปัดโธ่ มาหล่นอะไรตอนนี้ ปวดกบาล
‎อ้าว ขอบคุณนะคะ
‎ตาเถร
‎เจอกันอีกแล้วนะครับ คุณจินยองซอตัวปลอม
‎ทำงานร้านไก่ทอดเหรอครับ
‎คะ
‎อ๋อ เรื่องนั้น…
‎เดี๋ยวโทรเช็กก็รู้
‎ที่บ้านของฉันเปิดร้านไก่ทอดค่ะ ใช่แล้ว
‎โธ่เอ๊ย หลุดปากเรื่องบ้านไปซะแล้ว
‎ราคาเท่าไรครับ
‎ออริจินัล 15,000 วอน ‎หมักซอส 17,000 วอนค่ะ
‎ไม่ได้ถาม…
‎ไม่ใช่ราคาไก่
‎หมายถึงคุณได้ค่าจ้างเท่าไร ‎ที่ปลอมเป็นจินยองซอ
‎เรื่องนั้น
‎คือว่า
‎ว่ามาได้เลยครับ พูดมาตรงๆ
‎คืออย่างนี้ค่ะ ฉันย้ำกับเธอไปแล้ว ‎ว่าฉันทำไม่ได้จริงๆ
‎แต่ยัยเพื่อนก็ย้ำอยู่นั่นแหละ ‎ว่าจะให้ 800,000 วอน จริงๆ
‎เรื่องมันก็กลายเป็นแบบนี้ค่ะ
‎กับอีแค่ 800,000 วอน ‎คุณมาหลอกผมเพราะเงินแค่นี้เหรอ
‎การไปแทนกันไม่ใช่มิจฉาชีพนี่คะ
‎ปลอมเป็นคนอื่น ปกปิดตัวตน
‎คุณฉกฉวยเวลาอันมีค่าของผู้อื่น ‎เพื่อผลประโยชน์ของตนเองนะครับ
‎ไม่ใช่มิจฉาชีพ แล้วเรียกอะไร
‎ฉันขอโทษค่ะ
‎ฉันมีเรื่องร้อนเงินพอดี
‎ลำพังเงินเดือนของฉันอย่างเดียวก็ไม่พอจ่าย
‎ผมนึกว่าคุณเป็นแก๊งตกทรัพย์ทั่วไป ‎แต่ทำงานบริษัทด้วยเหรอ
‎เก่งนะครับเนี่ย เชี่ยวไม่เบา
‎แหม ก็แค่วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมน่ะ
‎ค่ะ ขนาดย่อมในย่อม…
‎บริษัทที่ว่าคือบริษัทของคุณคังแทมูไงคะ
‎วันนี้มากับพ่อเลขาสุดหล่อหรือเปล่านะ
‎ไม่ได้ มันใช่เวลามาบ้าผู้ชายไหม
‎เพิ่งส่งเพื่อนไปเป็นหน่วยกล้าตาย
‎ขอโทษนะ เพื่อนรัก
‎เอาเป็นว่า เขาต้องการคำขอโทษจากเธอ ‎พูดขอโทษไปดีๆ ก็จบ
‎ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดนี่นา
‎นอกจากปกปิดความจริงที่ว่าเป็นพนักงาน
‎แต่ฉันก็จะเสียอยู่ฝ่ายเดียวถ้าโดนจับได้ ‎เพราะไปกระตุกต่อมเขาเข้า
‎ฉันทราบดีค่ะว่าแค่คำขอโทษคงไม่พอ
‎ถ้าพอมีทาง ฉันก็อยากชดเชย
‎เวลาและความรู้สึกที่คุณเสียไป ‎เพราะฉันนะคะ
‎แต่มันไม่มีวิธีที่จะทำได้
‎อีกอย่าง สำหรับคนที่มีทุกอย่าง ‎เพียบพร้อมกว่าฉันแบบคุณ
‎ก็คงชดใช้เป็นเงินทองหรือข้าวของไม่ได้
‎ไว้สักวันหนึ่ง หากฉันมีกำลังพอ ‎ที่จะช่วยเหลืออะไรคุณได้
‎ฉันจะชดใช้ให้แน่นอนค่ะ
‎ยังไม่หายโกรธอีกเหรอคะ
‎ในมุมไหนเหรอครับ
‎ที่ผมหน้าเหมือนนกดึกดำบรรพ์
‎คะ
‎อ๋อ คุณโกรธเพราะเรื่องนี้เองเหรอคะ
‎ไอ้โกรธมันก็เรื่องหนึ่ง
‎แต่ผมไม่เคยได้ยินคำพูดเหลวไหลแบบนั้นมาก่อน
‎ก็เลยอึ้งจนทำอะไรไม่ถูกน่ะ ครับ
‎อ๋อ เรื่องนั้น
‎เรื่องนั้นเป็นเพราะว่า ‎คุณเซ้าซี้จะขอฉันแต่งงานให้ได้
‎ฉันเลยโพล่งออกไปเพื่อเลี่ยงประเด็นนั้นค่ะ
‎โพล่งออกมาเหรอ
‎แต่ก็เหมือนอยู่นะคะ
‎หน้าเท่ากำปั้น สายตาคมๆ แขนขายาวเฟื้อย
‎ไม่เคยมีใครบอกเหรอคะ
‎เมื่อกี้ผมพูดชัดแล้วนะว่าเพิ่งเคยได้ยิน
‎เออเนอะ
‎ขอโทษนะคะ
‎เหอะ เคืองเพราะเรื่องนั้นจริงๆ เหรอ
‎แหม่เฮ้ย แค้นฝังหุ่นซะงั้น
‎คุณคะ
‎ถ้าไม่มีอะไรจะคุยแล้ว
‎ฉันว่าเราแยกย้ายกันกลับดีไหมคะ
‎ร้านไก่ทอดที่บ้านยังหาพนักงานพาร์ตไทม์ไม่ได้
‎ฉันต้องไปช่วยที่ร้านค่ำๆ น่ะค่ะ
‎เพราะงั้นเรามาแยกย้ายกัน…
‎(สายเรียกเข้า ‎ห้ามรับเด็ดขาด)
‎แก้ชื่อของผมใหม่ซะ ‎ถ้าผมโทรไปก็รับสายด้วยนะครับ
‎ถ้าโทรไปไม่รับหรือหนีหาย
‎ผมจะไปตามตัวคุณ
‎ค่ะ
‎อีกเรื่องหนึ่ง ชื่อจริงคุณชื่ออะไรครับ
‎ชื่อเหรอคะ
‎ชินฮา…
‎ถ้าให้ชื่อจริงไป มีหวังจำฉันได้ทีหลังแน่
‎คึมฮีค่ะ คึมฮี
‎ค่ะ คึมฮี
‎(ชินคึมฮี)
‎นกดึกดำบรรพ์
‎วันนี้นังหนูคึมฮีจะยิ้มออกไหมนะ
‎ผมขอทงคัตสึไส้ชีสครับ
‎รับทราบครับ
‎ทายาทธุรกิจพันล้านประสาอะไร ‎นัดสองครอบครัวมาพบปะกัน
‎ที่ร้านแฟรนไชส์ทงคัตสึวะ
‎เฮ้อ แต่ก็อดอิจฉาไม่ได้
‎ฉันอยากทำบ้างจัง ‎นัดพบครอบครัวฝ่ายหญิงที่ร้านทงคัตสึ
‎กลับมาแล้วครับ
‎อ้าว เพิ่งกลับมาเหรอ
‎เออ ไปเจอหนูจินยองซอมาเป็นยังไงบ้าง
‎แล้วงานแต่งจะยังไงล่ะ
‎เริ่มจากนัดเจอครอบครัวฝ่ายหญิงก่อนสิ
‎ผมตัดสินใจจะไม่แต่งงานกับคุณจินยองซอแล้วครับ
‎ว่าไงนะ เดี๋ยว แกพูดเรื่องอะไร…
‎เอาเป็นว่าไม่แต่งแล้วครับ ‎เพราะงั้นคุณปู่อย่าพูดถึงคุณจินยองซออีกเลย
‎อ้าว ไอ้หลานคนนี้
‎ผมแต่งงานไม่ได้ครับ
‎ไม่สิ ผมจะไม่แต่ง
‎ผู้หญิงที่ผมรักคือคุณคึมฮีครับ
‎- ชินคึมฮี ‎- คุณควังบก
‎กล้าดียังไงมาหยามเกียรติครอบครัวกับลูกสาวฉัน ‎เพราะนังลูกสาวร้านไก่ทอดหน้าปากซอยนั่น
‎ฉันว่านะ ทงคัตสึร้านนั้นคงกรอบจนเจ็บจี๊ดน่าดู
‎เฮ้อ สุดท้ายไม่ว่าจะในละครหรือในชีวิตจริง
‎ทำไมการแต่งงาน ‎มันถึงได้ยากเย็นแสนเข็ญอย่างนี้ล่ะ
‎ชินคึมฮีเหรอ
‎(สู้สุดใจ ยัยคึมฮี)
‎ชินคึมฮี
‎ทำไมอยู่ๆ ชื่อชินคึมฮีถึงแวบเข้ามาในหัวล่ะ
‎ฟังดูคุ้นๆ ชอบกล ชินคึมฮี
‎เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้…
‎โอ้โฮ ปิดเครื่องหนีเลยเหรอยะ
‎จินยองซอ แน่จริงก็โผล่มาสิ ‎เดี๋ยวแม่จะขยี้ให้แหลก
‎กลับมาแล้วเหรอ ฮารี
‎นี่ จินยองซอ
‎ใจเย็น ใจเย็นก่อน
‎- เย็นไว้ ใจเย็นๆ ‎- เธอนี่มันเลวซะไม่มี
‎ทำบ้าอะไรน่ะ
‎อย่านะ
‎เฮ้อ ฉันขอโทษนะ
‎ไม่รู้จริงๆ ว่าตัวเองปิดเครื่อง
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจไม่รับนะ สาบานได้
‎พอเถอะ
‎ดีนะที่ฉันหัวไวยิ่งกว่าเน็ตห้าจี ‎ก็เลยบอกชื่อปลอมไป
‎ไม่งั้นถ้าโดนจับได้ ฉันถูกไล่ออกแน่
‎คิดอะไรอยู่ถึงพาฉันไปที่นั่น
‎ฉันขอโทษจริงๆ
‎แต่เธอก็เห็นว่าอีตานั่นแพรวพราว
‎ฉันก็อับจนหนทางเหมือนกัน
‎แต่ยังไงก็ไม่โป๊ะแตกเรื่องเป็นพนักงาน…
‎แต่เขาดันรู้แล้วว่าบ้านฉันขายไก่ทอด
‎ฮะ ได้ไงกัน
‎ไม่ไง ฉันรู้สึกผิดต่อเพื่อนร่วมงาน ‎ที่จัดงานวันเกิดให้แบบไม่มีฉัน
‎ฉันเลยหยิบคูปองติดมือไปแต่ดันทำร่วง
‎ยัยโง่เอ๊ย จะหยิบติดมือไปทำแมวอะไร ‎สิ้นคิดซะไม่มี
‎รำไม่ดียังจะโทษปี่โทษกลอง
‎ที่มันเป็นแบบนี้ เพราะใครกัน
‎คิดว่าใส่ผ้ากันเปื้อน…
‎เฮ้ย ชินฮารี
‎ทำบ้าอะไรของแก ‎ไปกระชากคอเสื้อยองซอทำไม
‎- เปล่านะ ‎- หนูไม่เป็นไรค่ะ คุณแม่
‎อย่าดุฮารีของเราเลยนะคะ
‎พอดีหนูมีความผิดติดตัวอยู่
‎ไม่นะ จะทำผิดแค่ไหนก็ตาม
‎แต่คนเป็นเพื่อนไม่กระชากคอเสื้อกันหรอก
‎อย่ามาก้าวร้าว ปล่อยสิยะ
‎บอกให้ปล่อย รีบปล่อยสิ ปล่อย
‎แม่ยังไม่ทันรู้เรื่องอะไรเลย
‎ถ้าแม่รักยองซอนักละก็ ‎ก็รับยองซอมาเลี้ยงเป็นลูกแทนสิ
‎- หนูแค่… ‎- ดูมันๆ ก้าวร้าวใส่แม่
‎ทำไมนิสัยเสียแบบนี้
‎คุณแม่ คุณแม่คะ ‎ที่เป็นแบบนี้เพราะหนูผิดเองค่ะ หนูขอโทษ
‎- ยอมใจ การละครนะยะ ‎- อะไรยะ อะไร
‎หยุดทั้งคู่ค่ะ พอเลย
‎แต่ก็นะ นังลูกตัวดีมันนิสัยก้าวร้าว ‎ได้ใครกันล่ะเนี่ย กลุ้มใจจริงๆ
‎ไม่รู้จริงเหรอว่าได้ใครมา
‎ทำตัวดีๆ กับเพื่อนไม่เป็นหรือไง
‎รู้ไว้ซะว่ามีเพื่อนอย่างยองซอน่ะ ‎โชคดียิ่งกว่าถูกหวย
‎ถ้ามีลูกอย่างยองซอ ฉันจะพาแห่รอบหมู่บ้าน
‎ใช่ไหมล่ะ
‎แม่ครับ มีลูกสาวอย่างพี่ยองซอดีใช่ไหมล่ะ
‎ผมจีบพี่เขาดีไหม
‎ลูกสะใภ้ที่เหมือนลูกสาวดีจะตาย
‎คิดจะจีบก็จีบได้เหรอ เห็นยองซอใจง่ายหรือไง
‎ลูกสะใภ้ที่เหมือนลูกสาวอะไร
‎ลูกสะใภ้ก็คือลูกสะใภ้ พับผ้าไปซะ
‎ผลิตภัณฑ์กิมจิตัวนี้ อย่าปล่อยโอกาส ‎หลุดลอยไปนะคะ โอนด่วนทันที
‎ตีสามตีสี่เนี่ยนะ
‎ฉันบอกให้ดูตารางฉายดีๆ ไง
‎โทรมาหาเรา…
‎นกดึกดำบรรพ์นับว่าเป็น ‎บรรพบุรุษของบรรดานกสายพันธุ์ปัจจุบัน
‎ตัวอย่างซากฟอสซิลถูกค้นพบในชั้นหินปูน ‎ที่โซล์นโฮเฟน รัฐบาวาเรียค่ะ
‎มีความเห็นว่านกดึกดำบรรพ์
‎อาศัยอยู่ในยุคจูแรสซิกตอนปลาย ‎ณ บริเวณตอนใต้ของเยอรมนีในปัจจุบัน
‎จูแรสซิกกับผีน่ะสิ
‎อย่างที่เห็นนะคะ ความยาวของลำตัว ‎อยู่ระหว่าง 30-50 เซนติเมตร
‎ซึ่งขนาดเท่ากับนกเรเวน
‎เป็นสายพันธุ์ที่หัวเล็กและดวงตาใหญ่
‎ฮัลโหลค่ะ
‎คุณชินคึมฮี
‎พูดอะไรเนี่ย
‎โทรมาป่วนดึกๆ ดื่นๆ ทำไม
‎ไม่ได้โทรมาป่วนครับ คุณชินคึมฮี ‎ยังเมาขี้ตาอยู่เหรอ
‎ฉันไม่ใช่ชินคึม…
‎เปล่าค่ะ ฉันแค่ตกใจ ค่ะ
‎คุณโทรมามีธุระอะไร
‎ผมแค่โทรมาเช็กว่า
‎คุณเปลี่ยนเครื่องหนีหรือชิ่งหายหรือเปล่า ‎แค่นี้แหละครับ
‎อ๋อ ค่ะ
‎ฮัลโหลค่ะ
‎อะไรของเขา
‎ตีสี่เหรอ อีตานี่มันบ้าหรือเปล่า
‎โอ้โฮ ถามจริง ตื่นเต็มตาเลยเนี่ย ‎ประสาทหรือไง
‎โอ๊ย อารมณ์เสีย โธ่เว้ย
‎หงุดหงิดโว้ย
‎ดังนั้น คุณสามารถมองเห็นฟันของมัน
‎นกดึกดำบรรพ์เนี่ยนะ
‎มีกรงเล็บแบบสามนิ้ว…
‎ขอให้ฝันดีผีรอบเตียง
‎ในส่วนของหาง จะมีขนหางจำนวน 20-21 เส้น
‎หาวอะไรอย่างนั้นแต่เช้าจ๊ะ
‎อย่างกับคนอดนอน
‎เมื่อคืนฉันตื่นกลางดึกนิดหน่อยน่ะค่ะ
‎จ้ะ
‎ได้ข่าวหรือยัง ยังใช่ไหม
‎ผมรู้อยู่คนเดียวอีกแล้วเหรอ
‎เอาล่ะ ทุกคนฟัง
‎ประธานคังแทมูไปดูตัวมาล่ะ
‎ปัดโธ่ แล้วเกี่ยวอะไรกับเราไม่ทราบ ‎ทำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้
‎เฮ้อ วิสัยทัศน์คับแคบ ไม่รู้จักมองภาพใหญ่อีกแล้ว
‎จะไม่เกี่ยวได้ยังไงล่ะครับ
‎คนรวยกับคนรวยรวมตัวกันนะ
‎อาจจะควบกิจการก็ได้
‎ซึ่งควันหลงที่ตามมา ‎จะส่งผลมหาศาลต่อหุ้นบริษัทไง
‎คุณถือหุ้นบริษัทอยู่กี่สิบเปอร์เซ็นต์เหรอ
‎โวยวายเป็นกระต่ายตื่นตูม ‎เหมือนผู้ถือหุ้นรายใหญ่ไปได้
‎ขี้หมูขี้หมาก็
‎มีอยู่ 50 ตัวแล้วกัน แค่นั้นก็ตั้งเท่าไร
‎จะอะไรก็ช่าง ‎เลิกพูดถึงประธานคังแทมูสักทีค่ะ
‎ต่อให้เป็นประธานบริษัทนี้
‎แต่ใครจะอยากรู้ ‎เรื่องของคนที่ไม่มีโอกาสได้เจอล่ะ
‎เป็นนักมวยปล้ำอาชีพเหรอ แรงควายแท้
‎นั่นน่ะสิคะ
‎ได้โปรดช่วยให้ลูกไม่ต้องพบเจอ ‎คนคนนั้นด้วยเถิด พระพุทธเจ้า
‎พระผู้เป็นเจ้า
‎เรียกผมเหรอครับ
‎อือ โรงงานที่อิลซานน่ะ
‎สายการผลิตที่สองจะเริ่มเดินเครื่องเมื่อไหร่นะ
‎การเปลี่ยนอะไหล่ทั้งหมด ‎น่าจะกินเวลาหนึ่งสัปดาห์ครับ
‎แล้วกรรมการผู้จัดการฮวัง ‎ที่มาแทนกรรมการผู้จัดการพัค
‎มาทำงานวันนี้วันแรกใช่ไหม ‎งั้นไปกินข้าวกับเขากัน
‎ที่จริงตารางตั้งแต่เที่ยงของท่านเปลี่ยนแล้วครับ
‎อะไรนะ หมายความว่าไง ‎ทำไมเปลี่ยนโดยพลการ
‎ผมขัดไม่ได้ครับ ท่านประธานใหญ่สั่งมา
‎ผมกำลังจะจัดตารางดูตัวให้
‎ว่าไงนะ
‎สุดท้ายก็อีหรอบนี้ใช่ไหม
‎ฮันมินฮี ลูกสาวคนโตอุตสาหกรรมหนักแดมัง
‎จบเอกเปียโนจากมหาลัยดนตรีจูเลียด
‎ปัจจุบันกำลังต่อปริญญาเอกที่ม.โซล
‎ใครก็ว่าเสียดายค่ะ
‎ที่ฉันจะแต่งงานทั้งๆ ที่ทำอาชีพนี้
‎แต่ฉันมองว่าการให้กำเนิดและอบรมเลี้ยงดู ‎ทายาทรุ่นสองที่มียีนเป็นเลิศของฉันนั้น
‎มีค่าและมีความหมายค่ะ
‎ลูกสาวคนที่สองของรัฐมนตรียุติธรรม ‎จบคณะแพทย์ที่ฮาร์วาร์ดครับ
‎เธอเป็นศิษย์ร่วมสถาบันกับท่าน ‎ผมว่าคงคุยกันถูกคอ
‎รู้จักอาจารย์อัลเบิร์ตใช่ไหมคะ
‎รู้จักครับ อาจารย์ที่ปรึกษาของผมเอง
‎ท่านสอนวิชาธุรกิจที่ฉันลงเรียนเป็นวิชาเลือก
‎แล้วท่านชมคุณแทมูไม่ขาดปากเลยค่ะ
‎คุณแทมู…
‎คุณคังแทมู ฉันได้ยินเรื่องคุณมาเยอะ
‎คุณหล่อกว่าที่คนลือกันอีกค่ะ
‎แถมยังตัวสูงด้วย
‎ใบหน้าสุขุมของคุณตรงสเปกฉันเลยค่ะ
‎- คุณตรงสเปกฉัน ‎- คุณตรงสเปกฉัน
‎พอเล่าเรื่องคุณแทมูให้ที่บ้านฟัง
‎พวกผู้ใหญ่พอใจมากค่ะ
‎เพิ่งเคยรู้สึกแบบนี้ครั้งแรก ฉันเลย
‎- ใจเต้นน่ะค่ะ ‎- ใจเต้นน่ะค่ะ
‎ตายแล้ว ฉันพูดอะไรไปเรื่อย
‎นายว่าจะมีใครไปดูตัววันละสิบรอบอีกไหม
‎ไม่มีหรอกครับ
‎ท่านคงทุบสถิติกินเนสส์บุ๊ค ‎ไปนัดดูตัวมากที่สุดในเวลาสั้นที่สุดแล้วล่ะครับ
‎นายกดผิดปุ่ม กดไปชั้นดาดฟ้าทำไม
‎ไม่ผิดหรอกครับ
‎เพราะมันยังไม่จบ
‎ว่าไงนะ
‎ชื่อจริงโยโกะ ฮิโตริ ‎ชื่อเกาหลี โออึนจี
‎ลูกสาวคนรองของฮิโตริฟู้ดส์ ‎ชาวเกาหลีโพ้นทะเลในญี่ปุ่นรุ่นสาม
‎เท่าที่เจอมาวันนี้ ‎ยังไม่มีใครเข้าตาเลยเหรอครับ
‎- ไม่มีสักคน ‎- อะไรนะครับ
‎ทุกคนดีกว่าคุณจินยองซอตัวปลอม ‎ที่ท่านเคยจะแต่งงานด้วย
‎เป็นล้านเท่านะครับ
‎แต่จินยองซอตัวปลอมไม่น่าเบื่อไง
‎ทำไมทุกคนพูดจาแนวๆ เดียวกันหมด
‎ก็จริงครับ
‎เรื่องความเฟี้ยวต้องยกให้เธอคนนั้น
‎ท่านครับ เลือดกำเดาไหล
‎เลือดกำเดาเหรอ
‎ให้มันได้อย่างนี้สิ
‎เลือดกำเดา บ้าเอ๊ย ให้ตายเถอะ
‎เสด็จมาสักทีนะ
‎ไปดูตัวมาเป็นไงบ้าง
‎คุณปู่ทำเกินไปหรือเปล่าครับ
‎รู้ไหมว่าผมไปดูตัวมากับสาวกี่คนแล้ว
‎แกบินไปญี่ปุ่นแล้วกลับมา ‎ก็เท่ากับว่าถึงลำดับที่ 11 น่ะสิ
‎วันนี้เป็นไงบ้างล่ะ ‎มีสาวคนไหนถูกใจแกบ้างหรือเปล่า
‎ทำเกินไปจริงๆ ครับ
‎เกินไปอะไรกัน
‎แกเป็นคนทำให้ฉันดีใจจนเนื้อเต้น ‎เพราะเอ่ยปากว่าจะแต่งงานกับหนูจินยองซอ
‎แล้วไงนะ ล้มเลิกเหรอ
‎- แกปั่นหัวปู่ตัวเองเล่นหรือไง ‎- ไม่ใช่นะครับ
‎อย่าพูดจาส่งๆ รักษาคำพูดสิ
‎พรุ่งนี้ไล่ไปให้ถึงลำดับที่ 20 ล่ะ
‎แล้วต่อให้ยังไม่มีสาวคนไหนถูกใจแก
‎ฉันก็จะไปเฟ้นหาสาวโสดคุณสมบัติพร้อม ‎มาให้แกดูตัวตลอดหนึ่งปีเอง
‎(รายชื่อผู้มีสิทธิ์นัดดูตัว)
‎ผมมีผู้หญิงที่จะแต่งงานด้วยแล้วครับ
‎อะไรนะ
‎มีผู้หญิงที่จะแต่งงานด้วยเหรอ
‎ใช่ครับ
‎คนที่อุทิศชีวิตให้กับงานอย่างแกไปหาเวลา…
‎ถึงจะยุ่งแค่ไหน ผมก็มีเวลาเดตกับสาวครับ
‎งั้นแกก็น่าจะบอกแต่แรกสิ
‎จะเสียเวลาไปดูตัวทำไม
‎แล้วแกพูดส่งเดชว่าจะแต่งงาน ‎กับหนูยองซอทำพระแสงอะไร
‎ความจริงคือเราทะเลาะกัน ‎เลยเลิกกันไปสักพักครับ
‎ทำไปเพราะโมโห
‎เรื่องจริงเหรอ
‎คุณปู่ควรขอบคุณหัวหน้าชานะครับ
‎เราคืนดีและกลับมาคบกันเพราะเขา
‎ครับ ผมทุ่มสุดตัวสุดใจเลย
‎แล้วจะพามาแนะนำตอนไหน
‎เดี๋ยวผมจะหาจังหวะเร็วๆ นี้ครับ
‎รีบหาวันซะ
‎ผมต้องถามเธอก่อนครับ
‎ถ้างั้น ผมไม่ต้องไปดูตัวแล้วใช่ไหมครับ
‎แน่นอนสิ
‎ถ้าแกบอกฉันแต่เนิ่นๆ
‎ฉันก็คงไม่จัดตารางมหาโหดให้ ‎เหมือนวันนี้หรอก ไอ้หลานชาย
‎รู้ด้วยเหรอครับว่ามันมหาโหด
‎เออน่า ทำงานของแกไปเถอะ
‎ฉันไปล่ะ
‎ตั้งใจทำงานนะ
‎ท่านประธานคังแทมู
‎โกหกหน้าตายได้ยังไงครับ
‎ว่าตัวเองมีสาวที่จะแต่งงานด้วยแล้ว
‎คราวนี้จะจัดการยังไง
‎จะยังไงซะอีก
‎ฉันก็จะสั่งให้คนที่มีหน้าที่จัดการ ‎มารับผิดชอบแทนน่ะสิ
‎(สายเรียกเข้า ‎นกดึกดำบรรพ์)
‎อะไรกัน ฉันขอโทษจนเจ๊ากันไปแล้วนะ ‎ทำไม…
‎เฮ้อ น่ารำคาญ
‎- ฮัลโหลค่ะ ‎- มาเจอกันหลังเลิกงานครับ
‎คะ ทำไมอยู่ๆ ก็…
‎ฉันติดธุระค่ะ
‎- งั้นให้บุกไปถึงหน้าบ้านไหมครับ ‎- คะ ไม่ได้
‎เอ่อ ไม่สิ วันนี้ฉันกะว่าจะกลับบ้านดึกน่ะค่ะ
‎วันนี้อยู่ทำโอที ฉันจะอยู่บริษัทต่อ
‎บริษัทอยู่แถวไหนครับ
‎บริษัทเหรอคะ คือว่า
‎อยู่ไกลจากโซลมากน่ะค่ะ ใช่
‎ที่ว่าไกลน่ะที่ไหนครับ วันนี้ผมไปญี่ปุ่นมา
‎ไกลกว่าญี่ปุ่นเหรอ
‎คะ
‎หา อิลซานเหรอ
‎เดี๋ยวนะ อิลซานมายังไงก่อน
‎ไม่รู้สิ พอดีปากมันไวกว่าสมองน่ะ
‎มันไม่ได้ไหม แม่คุณ แล้วจะยังไงต่อ
‎นัดเจอที่คาเฟ่แถวสถานีรถไฟน่ะ ‎ร้านที่เสิร์ชเจอในเน็ต
‎ใกล้จะถึงแล้วเนี่ย อือ แค่นี้นะ
‎อะไรน่ะ ถึงแล้วเหรอ
‎ฮัลโหลค่ะ
‎ผมถึงคาเฟ่แล้ว ใช่ร้านประจำของคุณชินคึมฮี ‎จริงหรือเปล่าครับ
‎- จริงสิคะ ทำไมเหรอ ‎- เปล่าครับ แค่ที่นี่ดูแปลกๆ
‎ถูกแล้วค่ะ เรนโบว์คาเฟ่
‎เมื่อวานฉันก็จิบกาแฟที่นั่น
‎ขอบคุณนะคะ
‎ฉันถึงแล้วค่ะ รอแป๊บหนึ่ง
‎คาเฟ่อยู่ไหนล่ะ
‎ร้านนี้คือร้านประจำจริงๆ เหรอครับ
‎ก็ใช่น่ะสิคะ ฉันชอบบรรยากาศของที่นี่มากๆ
‎แม่ครับ หมอนั่นมันผลักผม
‎ฉัน ฉันไม่ใช่แม่ของหนูนะ
‎ขอโทษด้วยค่ะ
‎(คาเฟ่เลานจ์)
‎ชอบบรรยากาศแบบนี้น่ะเหรอ
‎แหม บรรยากาศก็ส่วนบรรยากาศ ‎แต่กาแฟของที่นี่รสชาติอร่อยนะคะ
‎มีอะไรจะคุยก็รีบว่ามาค่ะ
‎ฉันมีธุระ ต้องรีบกลับบ้าน
‎พูดที่นี่คงไม่เหมาะเท่าไร
‎แต่คุณคบกับผมได้ไหมครับ คบถึงขั้นแต่งงาน
‎อะไรนะคะ
‎หรือว่าคุณปิ๊งฉันตั้งแต่แรกพบ ‎ตอนที่นัดดูตัวครั้งแรกคะ
‎ฉันไม่คิดไปไกลขั้นนั้นนะ
‎คุณก็ช่างตีโพยตีพาย
‎ผมไม่ได้ขอให้มาเป็นแฟนจริงๆ
‎แต่หมายถึงให้แกล้งเป็นแฟนกันครับ ‎คุณชินคึมฮี
‎คะ
‎ฉันทำไม่ได้ค่ะ ‎คุณเพิ่งด่าฉันหยกๆ ว่าเป็นสิบแปดมงกุฎ
‎ตอนนี้คุณมาขอให้ฉันทำอีกเนี่ยนะ
‎งั้นผมควรทำยังไงครับ ‎ก็คุณชินคึมฮีเหมาะกับงานนี้ที่สุด
‎เหมาะที่สุดเหรอคะ
‎นัดดูตัวครั้งก่อน คุณพิสูจน์ว่าแสดงเก่ง
‎คุณรู้เรื่องราวของผมอยู่แล้ว
‎จึงไม่ต้องอธิบายให้เมื่อยปาก
‎แถมไม่ต้องกลัวความลับรั่วไหล
‎ที่สำคัญที่สุดคือคุณรับปากว่าอยากจะชดใช้ผม
‎ตัวผมก็ได้ประหยัดเวลาด้วย
‎วินวินทั้งคู่ไม่ใช่เหรอครับ
‎วินวินแล้วยังไง
‎ฉันไม่อยากไปหลอกลวงใครอีกแล้วนะคะ
‎จะถือว่าไม่ได้ยินแล้วกัน
‎ได้แปดแสนใช่ไหมครับ
‎ผมจะเพิ่มให้สองเท่า
‎สองเท่าเหรอคะ
‎และได้ทุกครั้งที่ไปเจอคุณปู่กับผม
‎ท่านเป็นคนขี้สงสัยน่ะครับ ‎ไปแค่รอบสองรอบคงไม่จบแน่
‎พอมองย้อนกลับไป ‎ชีวิตสั้นๆ ที่ผ่านมาของฉัน
‎หมดไปกับการเป็นหนี้เป็นสินแทนที่จะได้เฉิดฉาย
‎แม่คะ พ่อคะ
‎ในฐานะคนเป็นพ่อเป็นแม่ ‎เราละอายใจเหลือเกิน ลูก
‎(เงินกู้ยืมเรียน บัตรเครดิต สินเชื่อค้ำประกัน ‎สินเชื่อเงินสด บัญชีติดลบ)
‎(หนี้)
‎(ค่าจ้างพาร์ตไทม์ร้านปิ้งย่าง)
‎(หนี้ ‎คงเหลือ -2.89 ล้านวอน)
‎(ค่าจ้างพาร์ตไทม์ร้านเหล้า)
‎(หนี้ ‎คงเหลือ -2 ล้านวอน)
‎(ค่าจ้างขนย้ายพัสดุ)
‎หนี้จ๋า บ๊ายบาย
‎แม่ค่ะ พ่อคะ
‎หนูผ่านสัมภาษณ์งานที่บริษัทใหญ่แล้วค่ะ
‎ขอโทษนะ ฮารี
‎ฮารี ลูกพ่อ
‎(หนังสือพิมพ์ธุรกิจ ‎ธุรกิจค้าไก่ถดถอย)
‎(ย่ำแย่ขั้นสุด)
‎ถ้าทำให้ดี อาจปลดหนี้ได้รวดเดียวจบนะ
‎ลุยไปเลยดีไหม
‎ไม่ได้
‎ต่อให้เงินสำคัญแค่ไหน ‎แต่การไปยุ่งเกี่ยวกับประธานบริษัทมันไม่เข้าท่า
‎ตัดสินใจหรือยังครับ
‎ยังไงก็ไม่ได้หรอกค่ะ ขอโทษด้วย
‎ตอนคุณขอโทษที่หลอกผม
‎คุณพูดว่าถ้าพอช่วยได้ก็จะช่วยนี่ครับ
‎เป็นเพียงลมปากเหรอ
‎- คะ ไม่ใช่นะ ฉันพูดจากใจจริง ‎- งั้นก็ช่วยผมสิครับ
‎ไอ้ที่คุณพอจะมีกำลังช่วยผมได้น่ะ
‎ยังมีอีกหรือไง
‎เอ่อ
‎กินข้าวกินปลาด้วยล่ะ
‎มาแล้วเหรอ ลูก
‎อือ
‎- ยินดีต้อนรับ… ‎- จะบ้าตาย
‎- มาเสิร์ฟแล้วครับ ‎- ชินคึมฮี
‎เบียร์ของคุณลูกค้า
‎หล่อนกล้าดียังไงมาแย่งแฟนลูกสาวฉัน
‎ขอโทษค่ะ ฉันไม่มีอะไรจะแก้ตัว…
‎ไม่ต้องมาพูด
‎หุบปากของหล่อนซะ
‎หน้าด้านหน้าทนเหลือเกินนะ
‎อะไรเนี่ย สัปดาห์ก่อนควังบกโดนทงคัตสึฟาดหน้า
‎พอมาสัปดาห์นี้ ‎คึมฮีโดนตบบ้องหูด้วยน่องไก่งั้นเหรอ
‎มานี่เลย
‎ทำไมทำกับคึมฮีผู้แสนดีได้ลงคอ
‎คิดว่าตระกูลธุรกิจพันล้าน ‎จะอยากได้คึมฮีเป็นสะใภ้เหรอ
‎ก็แค่ลูกสาวร้านไก่ทอดแถวบ้านที่มีแต่ตัว
‎อุ๊ย แม่แหก
‎ลูกสาวร้านไก่ทอดแล้วไง
‎ไม่ได้พูดถึงฮารีสักหน่อย พูดถึงละคร
‎ช่างเถอะ ละครน้ำเน่าแบบนั้น ‎ควรหลุดจากผังไปได้แล้ว
‎ลูกสาวคนจนกับลูกชายมหาเศรษฐี ‎เรื่องราวความรักตรรกะวิบัติน่ะเหรอ
‎ไม่มีเค้าความจริงสักนิด
‎แม่ ไอ้เรื่องราวที่ไม่มีเค้าความจริงน่ะ
‎มันกำลังเกิดขึ้นกับหนู
‎อะไร ใช่อีตาคังแทมูอีกหรือเปล่า
‎ว่าไง มินอู
‎ช่วงนี้เงียบหายไปเลยนะ ทำไมไม่แวะมาล่ะ
‎พอดียุ่งๆ ที่บริษัทน่ะ อือ
‎ทำไมเสียงเป็นงั้น เกิดอะไรขึ้น
‎เครียดเรื่องงานที่บริษัทน่ะสิ
‎ใช่
‎รู้แล้ว ไว้จะแวะไปนะ
‎จ้า
‎อือๆ
‎โธ่เว้ย อีตาคังแทมู
‎มัวแต่ปวดประสาทเพราะนกดึกดำบรรพ์นั่น ‎จนไม่เป็นอันทำอะไรเลย
‎ป้าแม่บ้าน มันจะบาดฉันเนี่ย
‎ปัดติโธ่
‎รวยพันล้านแล้วไม่ใช่คนหรือไง
‎ทำไมเขียนให้ตัวละครดีแต่กรี๊ด ‎ตวาดแว้ดๆ แบบนี้ล่ะ ทำไมกัน
‎กลับมาแล้วครับ
‎อ้าว เดี๋ยวสิ นี่แก…
‎นัดแนะกับแฟนเรียบร้อยหรือยัง
‎อะไรนะครับ
‎นี่ ทำไมทำหน้าอย่างนั้น ‎มีอะไรผิดพลาดหรือไง
‎ไม่มีครับ ได้เจอกันแน่ ไม่ต้องห่วง
‎งั้นเหรอ
‎เฮ้อ อะไรอีก โทรมาทำเพื่อ
‎ฮัลโหลค่ะ
‎คุณอยู่ไหนครับ
‎จะอยู่ไหนได้ล่ะ ดึกป่านนี้ ก็อยู่บ้านสิคะ
‎งั้นลงมาข้างล่างทีครับ ผมอยู่หน้าบ้าน
‎ตอนนี้อยู่หน้าบ้านเหรอคะ
‎เดี๋ยวนะ ทำไม…
‎เดี๋ยวนะ อยู่ๆ คุณบุกมาดึกดื่นแบบนี้ ‎แล้วฉันจะทำยังไงคะ คนกำลังจะนอน
‎แต่ร้านยังเปิดไฟอยู่นะ
‎จริงด้วย
‎- ให้ผมเข้าไปหาไหมครับ ‎- ไม่ค่ะ ไม่ต้อง ฉันไปหาเอง
‎รออยู่เฉยๆ อย่าไปไหนนะคะ ได้ค่ะ
‎อีตาบ้าเอ๊ย มันน่านัก ดื้อไม่มีใครเกิน
‎แป๊บนะ ฉัน ตอนนี้ ฉันควรทำอะไร
‎งั้นเริ่มจาก…
‎มองเห็นเหรอครับ
‎ไหนว่าจะนอนไง แต่งหน้าทำไม
‎ฉันไม่เคยให้ใครเห็นหน้าสดค่ะ
‎กฎเหล็กของผู้หญิงน่ะ
‎ดูจากเสื้อผ้าของคุณ ‎ผมว่ากฎเหล็กนั่นดูจะไม่ค่อยคงเส้นคงวานะครับ
‎ช่างมันค่ะ แล้วคุณมาทำอะไรถึงที่นี่
‎ผมร่างสัญญามา ลองอ่านดูครับ
‎แล้วก็ประวัติของผม ‎จำให้ได้หมดก่อนเจอคุณปู่ล่ะ
‎เดี๋ยว ฉันบอกว่าขอคิดดูก่อนไง ‎ไม่เคยพูดว่าจะทำนะคะ
‎เท่าที่ไปทบทวนมา ‎ผมไม่มีตัวเลือกอื่นนอกจากคุณแล้วครับ
‎ไหนว่าจะใช้หนี้ผมไง
‎- งั้นก็ใช้สิครับ เป็นแฟนกันตามสัญญา ‎- ไม่เอาค่ะ
‎ไปหาผู้หญิงคนอื่นเถอะ
‎โธ่เว้ย
‎คุณชินคึมฮี
‎นี่คุณจะตีเนียนเทผมงั้นเหรอครับ
‎เปล่า ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ
‎เป็นเพราะฉันมีเหตุผลที่ทำให้ไม่ได้จริงๆ
‎ไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ
‎จะให้ฉันหลอกทั้งประธานกรรมการ ‎ทั้งประธานใหญ่ได้ยังไง
‎เหตุผลอะไรครับ ไหนว่ามาซิ
‎โอ๊ย คือว่ามัน
‎- อันดับแรกนะ ‎- ทำอะไรครับ
‎ไว้คุยกันพรุ่งนี้ค่ะ
‎คำบรรยายโดย: จุฑาทิพ แวงสูงเนิน