Spójrz na nią.
Wygląda jak moja siostra.
Jakbym patrzył na Sarę 18 lat temu.
MEDUZA
To ten sam symbol.
„Naturalny poród.
Pacjentka Sara Guzmán
dostała tylko znieczulenie.
Urodzona ósmego marca…”
Kiedy się urodziłaś?
Ile masz lat?
Sto lat, kochana
Sto lat
Gratulacje.
Jak to jest być dorosłą?
Jesteś teraz kobietą.
Jutro twój ostatni dzień z nami.
Znaleźliśmy ci dom nad morzem.
Na Florydzie, w Stanach.
Poradzisz tam sobie. Obiecuję.
Mój własny syn cię zabierze.
Zawsze będziesz dla nas bardzo ważna.
Byłaś
naszym cudem.
Naszym pierwszym cudem.
Dziękuję za wszystko.
Czemu jesteś tu sama, Danielo?
Idź z nią.
Gdy Nicandro ją zabierze, będziesz miała czas, żeby się obijać.
Idź.
Álex.
Gdzie twoja mama?
- Co się z nią stało? - Umiesz mówić?
Tak.
Dobrze. Powiedz, jak masz na imię i jak się…
- Gdzie jest Sara? - Álex.
Gdzie ją trzymają? Muszę wiedzieć.
Nie…
Nie znam żadnej Sary.
Jak to…
Jak to jej nie znasz? Nigdy jej nie poznałaś?
Jak się tu dostałaś?
To twoje?
Daniela mi to dała.
Daniela?
Kim jest Daniela?
Daniela jest dziwna.
Jest szalona. Dlatego wsadzili ją do wariatkowa.
Daniela jest siostrą Nicandra.
Posłuchaj.
Wszystko będzie dobrze. Nic ci się nie stanie.
Zajmiemy się tobą.
Ale muszę usłyszeć twoją historię.
Wiesz dlaczego?
Bo to moja historia.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Niespodzianka!
Sto lat
Gratuluję, skarbie.
Najlepszego, siostrzyczko.
Jesteś już taka duża.
Masz 17 lat.
Prawie dorosła.
Co?
Nie podoba ci się?
Wszystko w porządku?
Tak, mamo.
Chodźmy. Mam ochotę na tort.
Chodź.
Spokojnie, pani Lucío.
Skontaktuję się ze szpitalem,
w którym jest ojciec Sary.
Żeby doktor Alanís mógł rozpocząć ewaluację.
Proszę szybko przyprowadzić córkę,
żebyśmy mogli zidentyfikować objawy psychotyczne
i możliwe zaburzenia funkcji poznawczych.
Gdy doktor Alanís zbada Sarę,
znajdzie terapię, która pomoże jej
kontrolować te objawy,
poprawić jej codzienne zachowanie
i osiągnąć jej cele.
Gdzie doktor Alanís? Czemu go tu nie ma?
Mam diagnozę pani córki.
Powiedzieć czy czekamy na doktora?
Nie, proszę mówić.
Ciężka schizofrenia paranoidalna.
I dysocjacyjne zaburzenie tożsamości.
Tak jak u jej ojca.
O nie!
Ryzyko, że Sara skrzywdzi siebie lub innych jest duże,
jeśli choroba nie będzie leczona.
Doktor Alanís z pewnością zaleci jak najszybsze rozpoczęcie leczenia.
Na pewno chce pani dla córki jak najlepiej,
nawet jeśli to oznacza poddanie jej
procedurom eksperymentalnym. Prawda?
Chcę, żeby wydobrzała.
Miała szczęśliwe, normalne życie.
W takim razie proszę tu podpisać.
Znalazłam.
Mamy idealną pacjentkę.
Szesnaście lat.
Schizofrenia dziedziczna. Prawie żadnego wsparcia.
Jutro możemy rozpocząć projekt.
Idealnie.
Wiedziałem, że mogę ci zaufać.
Podziękuj ode mnie doktorowi Alanísowi.
A jak się nazywa?
Sara Guzmán.
Pierwsza pacjentka Projektu Meduza.
Chodźmy.
ALEJA SARY GUZMÁN
Musimy dać jej odpocząć.
Jest w szoku. Dlatego nie może mówić.
Najpierw…
Dowiedzmy się, dlaczego ma telefon Nicandra.
Mówiła, że dała jej go siostra Nicandra, Daniela.
Tak.
Jeśli Rodolfo mówił prawdę,
jest zamknięta…
W szpitalu z Marifer.
Jasna cholera.
Wiesz…
że to moja siostrzenica?
Jej podobieństwo do Sary jest niesamowite.
Álex, to nie wszystko.
To moja siostra.
Jestem w ciąży.
Urodziła się w szpitalu, w którym trzymali Danielę.
- Prawda? - Tak.
Więc? Co myślisz?
Tylko Sara może odpowiedzieć na nasze pytania.
Pusto, prawda?
Nie wiemy, kiedy wyszła.
- Przykro mi… - Cicho.
Idzie mój ojciec.
Uciekła.
Córka Sary uciekła.
Co to jest?
Słońce?
Ośmiornica?
Ekshumowaliście ciało Sary?
Nie było go tam.
Wejdź.
To moja siostrzenica.
Córka Sary.
Córka twojego ojca.
Nasza siostra.
Jestem w ciąży.
Danielo!
Pomogłaś jej uciec?
Wiesz, co zrobiłaś?
Teraz ona i Nicandro powinni być w samolocie.
Znajdź ją.
Potrzebuję jej żywej.
Czekają na nią w Stanach.
Wiem, gdzie szukać.
Urodziłyśmy się, by być wolnymi.
Co ty wiesz o wolności, Danielo?
Urodziłaś się, by siedzieć w klatce.
Nie pozwolę ci zrobić jej tego,
co zrobiłeś Sarze.
Cuda nie powinny być kwestionowane.
Trzeba je doceniać.
Wiesz ilu ludzi
skorzystało na twoim poświęceniu?
Ilu osobom pomogliśmy
dzięki twojej chorobie?
Urodziłam się, by być wolną,
tato.
Pewnie się dziwisz…
że tu jestem.
O rety!
Dokąd to, pedziu?
Chodź, blondasku.
Mama bardzo ci ufa.
Ja nie mogę.
Dla twoich wyznawców nie istnieję.
Odtrącają mnie.
Wykluczają ze wszystkiego, co ma związek z religią.
Nic tu nie ma.
- Śmiało. - Ale idź ostrożnie.
Patrz pod nogi.
Nie prosiłem o to.
Ty mnie takim uczyniłeś.
Ty to zrobiłeś.
Jeśli tu zostanę, będę wszystkim,
czego nienawidziłem.
Przyjmuję to.
Przysięgam,
jeśli mnie stąd wyciągniesz…
- Przysięgam. - Lazcano.
Masz gościa.
José María Lazcano?
Alma Solares.
Almo.
Dziękuję, że przyszłaś.
Siadaj.
Lorenzo zawsze mówił, że jesteś najlepsza.
Tylko ty mogłaś go pokonać w sądzie.
Wygrałam z nim tylko raz.
Potem się zaprzyjaźniliśmy.
Przykro mi.
Rodolfo, czekaj!
Nie złapiesz mnie, Chemo.
Cristino.
Patrz.
Przeczytałam twoje akta i od tej pory pokieruję twoją sprawą.
Kontaktuj się tylko ze mną. Jasne?
Jasne.
Almo…
Wyciągnij mnie stąd, proszę.
Przyznałem się
do zbrodni, której nie popełniłem.
Zrobiłem to z miłości.
Wiem, że trudno to zrozumieć,
ale taka jest prawda.
Rozumiem to.
Zrobiłam mnóstwo głupstw dla miłości.
Almo,
jest pewien problem.
Nie mam pieniędzy.
Jak tylko stanę na nogi, zapłacę ci.
Co do grosza.
Nie musisz się martwić o pieniądze. Zrobię to za darmo.
Zrobię to dla uczczenia pamięci Lorenza.
Dziękuję.
A skoro mowa o Lorenzo i miłości,
myślę, że czegoś nie wiesz.
O czym ty mówisz?
Przeglądając papiery,
znalazłam ten dokument.
Lorenzo miał ubezpieczenie na życie, a ty jesteś jedynym beneficjentem.
Mówił, że ma być jak należy.
- Jeśli będziemy mieć synka… - Albo córeczkę.
Albo córeczkę. Walił tekstami w stylu:
„Chemo, jeśli mamy być ojcami, musimy myśleć o przyszłości”.
No nie? „Plan awaryjny”.
- O nie. - To wszystko teraz?
Myślał o tym, co robi.
O ubezpieczeniu, kosztach leczenia.
Prawie założył fundusz powierniczy na studia.
- Chemo, czekaj. - Wiesz…
Lorenzo chce chronić swoją rodzinę.
Lorenzo kocha cię z całego serca.
To zaszczyt.
A nie problem.
Masz całkowitą rację.
Zdrowie.
Jak tylko podpiszesz ten dokument,
będzie po sprawie.
Patrz.
To Sara.
Siostra Álexa.
Jesteście bardzo…
Bardzo podobne.
Naprawdę nie znałaś swojej mamy?
Nie znam jej.
Jaki jest plan Álexa?
Ma tu zamieszkać?
Dlatego chciałem znaleźć tatę.
Rodolfo.
Wybacz, wiem, ale…
Tylko chcę to zrozumieć. To takie dziwne.
Eliso, wiesz, co dla mnie znaczy Sara?
Wygląda jak Sara.
Jestem w ciąży.
Serio?
Kocham cię.
- Daj nam chwilę. - Dobrze.
- Zamknij za sobą drzwi. - Dobra.
Powiedziała,
że nie zna Sary.
I to pewnie prawda.
Co się stało, Álex?
Rozdzielili je po urodzeniu i gdzieś żyła przez 18 lat?
To takie dziwne.
Wszędzie szukałem, ale nie ma informacji
o śmierci doktora Alanísa.
Mówię o córce Sary.
Sądzę, że odegrał kluczową rolę.
Jakby nie istniał, jakby zniknął.
Albo ktoś go załatwił.
Tak jak sprawili, że Sara zniknęła.
Pozbyli się ich.
Uważasz, że mój tata go zabił?
Sam go zapytaj.
Bingo!
Królik opuścił swoją norę.
Ty sukinsynu.
Gdzie moje pieniądze?
Liczą się tylko pieniądze, prawda?
Porzuciłeś nas.
Pojawiasz się tylko po to, żeby bronić swojej kasy.
- Nie przeginaj. - Tak?
Wiesz, przez co przechodzi Chema? To twoja wina.
- Nie prosiłem go o to! - Dość tego.
Porozmawiajmy o tym, co zrobiłeś.
Zabiłeś doktora Alanísa?
Kogo?
Psychiatrę Sary.
Znalazłem go w gabinecie z kulą między oczami.
Skończył jak Abel Martínez.
Nie ja go załatwiłem.
Oddaj mi moje pieniądze.
Co do grosza.
- Albo przysięgam… - Albo co?
Chwila!
Ponegocjujmy.
Uwolnij Chemę, a dostaniesz pieniądze w niecałe trzy minuty.
- Sukinsyn! - Tato!
- Dość! - Dość!
Dość tego.
Kochanie.
Sara.
Nie.
To córka Sary.
Twoja córka.
Skąd się wzięła?
Jak to możliwe?
Dobrze znasz ojca Nicandra, prawda?
Rodzina Lazcano i Gómez de la Cortina zawsze byli sobie bliscy.
- Co ona ma do tego? - Wszystko.
Spędziły lata w zamknięciu.
Ona i Daniela.
Tak, starsza siostra Nicandra.
W miejscu, które dobrze znałeś.
- Nie wiedziałem. - Wiedziałeś.
Rodolfo podsłuchał twoją rozmowę.
To szpital psychiatryczny.
Nie wiem.
Nicandro kilka razy wspominał o tym miejscu.
Wiesz, o czym mówimy.
Gdzie to jest?
Gdzie?
Nie brałem w tym udziału.
Mariana odwiedzała tam Reinalda.
Ale Mariana wie…
Álex!
- Chroń moje dzieci! - Przyszli po nią.
- Eliso, idź na górę. - Nie, tato.
- Na górę. - Jazda.
Chroń moje dzieci.
Osłaniam cię.
- Właź. - Dobra.
Eliso, wezwij policję.
- Pomóż mi. - Tak.
Dokąd idziesz?
- Pomogę waszemu tacie. Idźcie. - Dobra.
Na górę.
Zejdź na dół.
Chodźmy.
Chodźcie ze mną.
- Chwila. - Chodźmy.
Musimy się rozdzielić.
Chodź ze mną. Ty weź drugi samochód.
Odwrócę ich uwagę, a wy się ukryjecie.
Wyjdźcie, kiedy odjadę. Jazda.
Eliso, zaufaj mi. Wiem, co robię.
- Na pewno? - Schowajcie się. Jazda.
Jasna cholera.
To ten samochód.
Jedź za nim.
Nie zgub go. Rozdzielmy się, jeśli trzeba. Śledzę go.
Jesteś cała?
Jak jedziesz?!
Nic ci się nie stanie, dopóki tu jestem.
Przysięgam.
Jak masz na imię?
Co?
Lucía.
Jak moja mama.
Jak twoja babcia.
Schyl się.
Ucieka.
Jak to? Szybciej, kretynie.
Nie zgub go.
Nie pozwól mu uciec.
Trzymaj się.
Uratuję cię.
Jesteś cała?
Zostań tu. Nie ruszaj się.
Gdzie jest moja siostra?
Idź do diabła.
Gdzie jest Sara?
Jest tam,
gdzie zawsze chciała być.
Powiedz mi, gdzie jest moja siostra.
Nie.
Proszę, puść.
Saro.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz