SERIAL NETFLIX
Gdy poznałem Arealę, była piękna, odważna, ale złamana i umierająca.
Dlatego dałem jej moją aureolę.
Nie tylko po to, by ją ratować.
Widziałem kłamstwa tego świata
i to, jak w końcu doprowadzą ludzkość do chaosu.
Wyobrażałem sobie, że razem stworzymy coś nowego.
Nową religię opartą na prawdzie.
Ale potrzebowałem jej przy sobie.
Kochałem ją.
Ta miłość przyćmiła mój osąd.
Tysiąc lat temu, gdy Adriel przybył na Ziemię,
zaczął budować własny kościół.
Nie byle jaki kościół, a odwróconą świątynię głęboko pod ziemią.
Odwróconą? Co? Dlaczego pod ziemią?
Nie ma to historycznego wyjaśnienia.
Adriel twierdził, że chciał wykorzystać swój kościół i jego moc,
by przynieść ludziom nową prawdę, swoją prawdę.
Ale Areala zaczęła mu nie ufać.
Modliła się o radę.
A Bóg zesłał jej odpowiedź…
w postaci broni.
Zachwycona swym boskim spotkaniem…
Areala sięgnęła po tę nową broń,
przysięgając, że położy kres panowaniu Adriela.
- Ostatecznie… - Aureola ją zdeprawowała.
To była moja wina. Mogłem to przewidzieć.
To broń zbyt potężna, by jakikolwiek człowiek mógł ją dzierżyć zbyt długo.
W noc, gdy przyszła się ze mną zmierzyć, spojrzałem jej w oczy.
I wiedziałem…
że nie mogła mnie postrzegać jako mnie.
Uważała mnie za…
Potwora.
Manipulatora i kłamcę.
Diabła.
Walczyli.
Adriel była silniejszy, nieskończenie potężniejszy.
Ale Areala miała coś, czego on nie miał.
Jej siostry.
Tak.
One były jej prawdziwą mocą i siłą.
- Obróciła cały… - …ZMK przeciwko mnie.
Ale wiedziała, że nie mogę zginąć w tym świecie.
Zaatakowała go, niebezpiecznie się do niego zbliżając.
Adriel złapał Miecz Krzyżowy prawą ręką,
a lewą pięść wbił w narządy wewnętrzne Areali,
unosząc ją w górę, by chwycić jej serce.
Osiągnęła to, czego chciała.
By się do niego zbliżyć.
Resztkami sił umieściła Koronę cierniową na głowie Adriela.
Oszukała mnie.
Zaatakowała mnie bronią z drugiego królestwa,
która pozbawiła mnie przytomności i siły.
Gdy w końcu odzyskałem zmysły,
zamykali już jaskinię, która miała stać się moim więzieniem
na tysiąc lat.
Areala dokonała ostatecznego poświęcenia.
A świątynia Adriela stała się jego grobowcem.
Więc Areala zginęła, by go uwięzić.
Skoro raz zadziałało, może zadziałać ponownie.
- Prawda? - To jedyny cel mojego zakonu.
Ale, Avo,
nikt w historii nie pokonał Adriela i przeżył.
Wygląda na to,
że będziemy musieli stworzyć nową historię.
Tutaj Lilith zgłosiła się po raz ostatni.
Jillian?
Potrzebujemy pomocy.
Wybacz. Nie mogę wam pomóc.
Wiem, że prosimy o wiele.
- Wiem, że już pomagasz Lilith. - Lilith odeszła.
Odejdźcie.
Jak to odeszła?
Ava.
Powiedz Jillian, że jest tu jej syn.
Co to ma być?
Gdzie jest mój…
Witaj, mamo.
Gdzie jest Lilith?
- Nie wiem. Odeszła. - Dokąd?
Nie mam pojęcia.
Mogę tylko powiedzieć, że Lilith się zmieniała.
Nie tylko fizycznie, ale i psychicznie. Jej procesy myślowe ulegały degradacji.
Postanowiła odejść i poszukać pomocy gdzie indziej.
I pozwoliłaś jej odejść w takim stanie?
Jest międzywymiarową istotą ze zdolnością teleportacji kwantowej.
- Co niby miałam zrobić? - Coś.
- Camila. - Co?
Zachowuj się.
Wasza Świątobliwość.
Matko przełożona, jesteś sama?
Tak.
Badałem Adriela.
Słucham.
Nie mogę teraz rozmawiać.
Proszę o twoją obecność na tajnym konklawe w Madrycie.
Twoją i wszystkich, którym nadal mogę ufać.
Będę tam.
Nie wszystko stracone.
Polegamy na wierze.
Rozmawiałeś dziś z aniołami? Co powiedzieli?
Wezwał mnie, pojawiło się światło i go zobaczyłem.
Znaleźliśmy drugie drzwi.
To wszystko zmieni.
Wciąż czuję głos Adriela.
Jak wszczepia te obrazy w mój umysł.
Wykorzystuje mnie.
Żałuję…
Nie rozumiałam.
Bo nie mogłaś.
Jedyne, czego zawsze chciałam, to cię uleczyć.
I zrobiłaś to.
Jestem wdzięczny.
Przepraszam.
To musi być dla ciebie trudne.
Ile to dla ciebie trwało po drugiej stronie?
Trudno powiedzieć.
Czternaście, piętnaście lat.
Musiałeś być taki samotny.
Nie.
Nie byłem sam.
Dokąd poszłaś, Lilith?
Jest ze mną.
- Przepraszam. - Wybacz. Nie zauważyłam cię.
Przepraszam.
To…
tylko kolejny ból głowy.
Od jak dawna masz bóle głowy?
Od czasu ataku na klasztor.
Jedna ze starszych sióstr…
dotknęła mnie.
Camilo?
Nie myślałam wtedy o tym, ale…
to wtedy zaczęły się bóle głowy.
I…
zaczęłam słyszeć głosy.
Dobrze.
Chodź ze mną.
Michael!
Nie!
Chodź ze mną, mamusiu.
Przeszedłem przez portal.
Po drugiej stronie…
znalazłem to, co wziąłem za raj.
Ale nie tego się spodziewałem.
Tam było pusto… nieskończenie.
Błąkałem się po pustyni, sam, przerażony.
Aż znalazły mnie wędrujące anioły.
Zabrały mnie do błyszczącego miasta.
Do Reyi.
Reya?
Reya to istota.
Niewyobrażalnie potężna.
Jest panią Adriela.
Jego panią?
Uzdrowiła mnie.
Wychowała mnie w swoim królestwie.
Przygotowała mnie na dzień powrotu na Ziemię…
żeby go powstrzymać.
Powstrzymać go?
Jak?
Nie mogę powiedzieć.
Jeszcze nie.
To jak synchroniczność, prawda?
W średniowieczu w klasztorach przebywali podróżnicy z zagranicy,
by chroniły ich przed prześladowaniami religijnymi.
To pasuje, że dzieje się to w hotelu, jeśli się nad tym zastanowić.
Jakkolwiek to pasuje, powinnyśmy omówić sytuację w prywatnym towarzystwie.
Oczywiście.
Dziękuję, że mnie ze sobą wzięłaś.
To konklawe jest dla mnie jak marzenie.
Gdy wejdziemy, nie odzywaj się.
Słuchaj wszystkiego, co zostanie powiedziane… i nie powiedziane.
Zwróć uwagę na każdy szczegół.
- Na wszystko, co może nam pomóc. - Tak.
Wybacz, często mnie ponosi.
Nigdy nie przepraszaj za swe dary.
Tylko… używaj ich mądrze.
O Boże.
To arcybiskup Canterbury!
Bądź ciszej.
Przyjaciele, koledzy.
Dziękuję za dołączenie w tak krótkim czasie.
Usiądźcie, proszę.
Zebrałem was tu, by omówić pilną sprawę.
Taką, która zagraża samej naturze religii.
Jesteście tu dziś, bo pozostajecie wierni swojej wierze
i tym, którzy ją reprezentują.
Ale to, o czym będziemy rozmawiać, nie może opuścić tego pokoju.
W Ewangelii wg św. Mateusza 7,15 znajdziemy:
„Strzeżcie się fałszywych proroków, co w przebraniu owcy przychodzą,
lecz w środku wygłodniałymi wilkami są”.
Niektórzy mówią, że anioł zstąpił z nieba, by uwolnić ludzkość od zła.
Ale ja mówię, że wśród nas jest wilk.
Jak się czułeś przez te wszystkie lata pod ziemią?
Było ciemno, nieskończenie.
Ale w przeciwieństwie do małej świeczki, która jest ludzkim życiem,
ja żyję wiecznie.
Inaczej odmierzam czas.
Jestem cierpliwy.
Bardzo cierpliwy.
Więc czym jesteś?
Jestem aniołem Adrielem.
A czym jestem ja?
Nie wiem, od czego mógłbym zacząć wyjaśnienia.
Ale mogę ci pokazać.
Jeśli mi ufasz.
Zamknij oczy.
Nie, przestań.
Co ty robisz?
Zaufaj mi.
Mogę ci coś pokazać?
Czy to jest Reya?
Nie. Michael.
Mów do mnie.
Co?
Myliłem się, wątpiąc.
Myślałam, że coś zmienię, ale…
sposób Reyi jest jedynym.
Masz jakieś blizny.
Nie ruszaj się. Spokojnie.
Ja?
Jestem spokojna.
Kiepska z ciebie kłamczucha.
Beatrice.
Jeśli Adriel istnieje, wszystkie księgi się myliły.
Myślisz czasem o tym?
Oczywiście.
Wiem, że to okropne,
ale czasem trudno się nawet modlić.
Tak.
Rozumiem to.
Nie tylko ja.
Matka przełożona nigdy o tym nie mówi, ale to ma na nią wpływ.
A teraz na ciebie.
O mnie się nie martw.
Nic mi nie jest.
Ty też nie umiesz kłamać.
Przynajmniej lepiej od ciebie.
Staram się wszystkim pomóc,
ale to nigdy nie jest dość.
Nie ty musisz wszystko naprawiać.
To nie jest niczyja praca.
Gdy dołączyłaś do nas, wiem, że źle cię traktowałam.
Miałaś wielki potencjał.
I byłaś żółtodziobem. Nie chciałam, żeby coś ci się stało.
Jesteś najlepsza z nas.
Naszym sercem.
I nawet jeśli teraz nie jest dobrze, to będzie.
Tak.
Co to jest?
To divinium.
Wygląda jak jakiś…
gwóźdź?
To nie gwóźdź.
To krzyż.
Wyjmij go.
Nie mogę.
Jest wpleciony w rdzeń kręgowy.
Otwórz oczy.
Nie powinnam była ci ufać.
Przepraszam za ból.
Obawiam się, że to był jedyny sposób.
Oślepiając mnie? Czemu mnie nie zabijesz?
Lilith.
Otwórz oczy.
A teraz
powiedz mi,
co widzisz.
Widzę…
rzeczywistość.
Camila?
Sprawdzę, czy dr Salvius może pomóc.
Może być w stanie zablokować to, co robi Adriel.
Dobrze.
I Camilo?
Co?
To, co stało się w muzeum, nie jest twoją winą.
- Nie powinnam była… - W porządku.
Dziękuję.
Jeśli mogę jeszcze jakoś pomóc, dać znać.
Beatrice.
Ty też daj mi znać.
Co masz na myśli?
Chyba wiesz.
Raczej nie.
Ty i Ava.
To nieporozumienie.
Moim obowiązkiem jest dbać o bezpieczeństwo Siostry Wojowniczki.
- Nie ma w tym nic więcej. - To żaden wstyd.
Łatwo zakochać się w Siostrze Wojowniczce.
Trudną częścią jest ją kochać.
Nigdy nie są twoje.
Nigdy nie trwają.
Jak leci?
Ćwiczę.
Ava!
Jesteś cała?
Tak.
Aureola znowu zgasła.
Jak w muzeum i kościele.
Tak, to…
się pogarsza.
Jak myślisz, dlaczego?
Nie wiem.
Nie wiem. Skąd mam wiedzieć, jak to działa?
Myślałam, że za ciężko trenujemy, ale…
Nic mi nie jest.
Bea.
Muszę tylko założyć mu to na głowę i…
Ufam ci. Wiesz, że ufam.
Pokonamy go.
Chcę wierzyć, że to nie twoje czyny.
Że w jakiś sposób zostałeś zmuszony.
Czyżby?
Jakoś?
Wiesz,
kolejną dobrą rzeczą w tym, że nasz zbawca jest wśród nas,
jest to, że gdy szukasz odpowiedzi,
zawsze możesz zapytać jego.
Tak, może tak zrobię.
Rety. Co ci się stało?
Wpadłem na starych znajomych.
Wydajesz się niespokojny.
Niespokojny? Nie.
Podekscytowany.
Tak. Ekscytujące, prawda?
Jeszcze dwa dni, przyjacielu.
I razem oddamy ten świat Adrielowi.
Dla niektórych Adriel jest prorokiem.
Dla innych jest zbawcą.
Słyszałem nawet, że zwą go Drugim Przyjściem.
Ale tak naprawdę nie jest żadnym z nich.
To szarlatan.
Jak to możliwe?
Widzieliśmy plagi, czyraki, szarańczę, tę mgłę strachu.
Jak zwykły człowiek może tworzyć takie rzeczy?
Nie sugeruję, że jest zwykłym człowiekiem.
Może być diabłem, demonem, aberracją.
Mówię tylko, że nie jest wszechmocnym bóstwem, za które się podaje.
Z całym szacunkiem, ale obawiam się, że jesteś niebezpiecznie naiwny.
Załóżmy, że Adriel jest, jak mówią, aniołem z krwi i kości.
Wypieranie się go może wywołać gniew Boga.
A ja mówię tobie, drogi arcybiskupie,
że prawdziwy anioł nie potrzebowałby
korzystać z technologii Arq-Techu, by zarażać ludzi czyrakami.
Albo tworzyć fale wysokiej częstotliwości, by przyciągać nimi szarańczę.
Skąd wiesz takie rzeczy?
W moim ukochanym Watykanie zagnieździł się zdrajca,
który zdradził informacje podczas przesłuchania.
Znam sekret Adriela.
Co więcej, wiem, gdzie się pojawi, by wdrożyć kolejny etap swoich planów.
I mówię wam, że musimy walczyć i zniszczyć ten skorumpowany byt,
zanim zniszczy naszą wiarę, nasz Kościół i nasz świat.
Cisza! Proszę o ciszę.
Wasza Świątobliwość.
Jeśli chodzi o doktrynę Kościoła,
obawiam się, że nie mogę zaakceptować żadnego ataku,
póki nie będziemy pewni, że nie jest tym, za kogo się podaje.
Nie!
Po prostu się boisz. To wszystko.
Słucham?
Boisz się Adriela.
Boisz się gniewu Boga.
Boisz się, że stracisz poparcie wiernych.
Ale wiem, że Jego Świątobliwość ma rację.
Nie można czekać z atakiem na Adriela.
Kto to jest?
Ja…
jestem Yasmine Amunet.
Potomkini zakonu koptyjskiego,
który od tysiącleci przygotowywał się na powrót Adriela.
Od początku wiedziałyśmy, czym jest Adriel.
Diabłem.
Wysłanym, by zaćmić umysły bojaźliwych ludzi.
Mądrze byłoby milczeć, dziewczyno, i słuchać przełożonych.
A ty zrobiłbyś mądrze, arcybiskupie,
wysłuchując kogoś o wiele lepiej poinformowanego.
Jak śmiesz, Matko przełożona?
Pozwolisz tym kobietom mówić do mnie jak do zwykłego…
Nasze siostry umierają.
Kobiety z mojego zakonu są brutalnie mordowane,
a wy debatujecie o intencjach Boga.
Uczciwość masowego mordercy.
Nie chodzi o ochronę Kościoła.
Albo nas samych.
Adriel stanowi zagrożenie dla wszystkich, wiernych i niewiernych.
Jeśli będziecie siedzieć i nic nie robić,
podczas gdy przez powstanie Adriela zginą miliony…
niech Bóg zlituje się nad waszymi duszami.
Usiądź, Justin.
Matka przełożona i jej entuzjastyczna uczennica mają rację.
Nie wezwałam was tu na debatę.
Zbyt wielu zginęło.
Zdrajcy przeniknęli do nas.
Nadszedł czas działania.
- Tak jest! - Tak.
Dobrze powiedziane, Ojcze Święty.
Wszyscy popełniliśmy poważne błędy w odpowiedzi na Adriela.
Byliśmy zbyt lekceważący,
niechętni stawić czoła prawdzie,
potraktować go poważnie.
Ale kto stanie dziś z nami
w największej walce teologicznej naszego życia?
Dziś podejmujemy pierwsze trudne kroki,
by naprawić błędy przeszłości.
Nie!
Chwała Adrielowi!
- Nie! - Nie!
Nie!
Zmów paciorek, siostro.
Ty pierwszy.
To, że nie doceniasz Adriela, podkreśla twoją porażkę jako przywódca.
Twój grzech pierworodny, nabazgrany na nowej czystej karcie.
Przez wieki padaliście na kolana, by czcić człowieka,
mit, bóstwo, którego nie mogliście zdefiniować.
Teraz przychodzi do was zbawca
z krwi i kości i czystej, niekwestionowanej mocy.
Zachowajcie swe pobożne wołania o wiarę.
Dziś wasze grzechy są obmyte we krwi.
Chwała Adrielowi!
Niech Adriel przyniesie ci pokój.
To ta entuzjastyczna!
Francesco, idziemy!
To ja.
Sprawdź tamte drzwi.
Dalej! Trzymaj je.
Są szaleni.
Nie szaleni. Opętani.
Przesuń się.
Ruchy!
Powinno wystarczyć.
Dziękuję. Szedł w moją stronę.
Bałam się. Nie mogłam myśleć.
Dobrze się spisałeś. Oddychaj.
Pokaż, gdzie cię zranił.
Camila. Słyszysz mnie?
Matko przełożona?
Słyszę cię.
Konklawe zostało odkryte. Prawie wszyscy nie żyją.
Jesteś ranna?
Wyszłam z Durettim i Yasmine, ale utknęliśmy na trzynastym piętrze.
Jest ich zbyt wielu, żeby się przebić.
- Czego potrzebujesz? - Wyciągnięcia stąd.
Wasza Świątobliwość. Wypij to.
Tyle śmierci, tylu przemienionych.
Nawet William.
Nie miałem pojęcia.
Francesco.
Czy to prawda?
Że Adriel wykorzystuje technologię Arq-Tech do produkcji tych plag?
Adriel organizuje spotkanie w Arq-Tech 23. rano.
Zwołałem to konklawe, bo wierzyłem, że oni pomogą mi zdemaskować Adriela.
Teraz już za późno.
Nie jest za późno.
Możemy pokonać Adriela.
Jak?
Kto nas teraz wesprze?
Tak, nasi goście mówią, że słyszeli strzały na górze.
DzP, ośmiu lub dziesięciu. Uzbrojeni i zapewne opętani.
Tak. Są opętani.
Nie możemy walczyć. Nie w tak ograniczonej przestrzeni.
COŚ EMANUJE Z KRZYŻA – BEATRICE
- Przepraszam. - Dr Salvius.
Energia, którą zobaczyła Beatrice,
to ten sam strumień, który aktywuje Arkę.
To modlitwa.
Że co, słucham?
Kiedy modlisz się lub skupiasz umysł na konkretnym pragnieniu,
twój mózg tworzy wyjątkowy impuls elektryczny.
Myślę, że Adriel odkrył sposób, by wykorzystać ten impuls,
by zamienić go w energię.
Dlatego Kristian zbudował całą tę przewodzącą infrastrukturę.
Może dlatego Adriel potrzebuje tamtych krzyży.
Przekierowuje energię do siebie.
Myślisz, że kradnie modlitwy od Boga?
Tak, od Boga.
Kimkolwiek jest.
Dam ci coś, co zablokuje sygnał.
Żeby Adriel nie miał na ciebie wpływu.
Dziękuję, pani doktor.
Boże, co teraz?
Co to za jedne?
Posiłki.
- Jak nas znalazły? - Usłyszały wezwanie.
Siemka.
Ponoć Adriel mnie szukał?
Przyprowadźcie ją do mnie.
Matko przełożona? Tu Beatrice.
Korytarz jest czysty.
Idziemy.
Nie pójdę z wami.
- Francesco, zabiją cię. - Nie.
Gdyby chcieli mnie zabić, umarłbym w tym pokoju.
Adriel chce, żebym go uwiarygodnił.
To jego cel.
To nasza najlepsza szansa, by pokazać światu prawdę.
Wierzę, że możemy zdemaskować Adriela i położyć temu kres.
Matko przełożona, szybciej.
Jesteś pewien?
Wróć po mnie.
Dobrze.
Obiecuję.
Stać! Zastrzelcie ją!
Kurwa.
Cholera. Kurwa!
Ava!
Nie! Avo!
Boże, nie!
Ava.
Nie!
Avo! Nie!
Proszę.
Wiem, że świat jest surowy i bezlitosny.
I wiem, że Siostry Wojowniczki umierają.
Nie zostawiaj mnie.
Nie chcę, żebyś umarła.
Wiesz,
też chciałabym tego uniknąć.
Spokojnie.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Nie pokonają nas.
Nie razem.
Wiem to.
Wybacz mi, ojcze.
Ale zgrzeszyłeś.
Niech Bóg ci wybaczy, Williamie,
bo doskonale wiesz, co czynisz.
Tak widzi Ava.
Nie.
Tak ty widzisz.
Tylko ty.
Nie zmienisz się, Lilith. Oczyszczasz się.
Oboje zostaliśmy wybrani do wyższego celu.
Nasza droga nie będzie łatwa.
Będzie ból.
Możesz go poczuć.
Możesz go zadać.
Ale w końcu stworzysz nową egzystencję.
Taką, w której prawdziwa władza będzie dzielona przez wszystkich,
a nie gromadzona przez bogów.
Mamy możliwość przecinania cieni
i ujawniania światła, które je rzuca.
Potrzebuję cię przy sobie.
Napisy: Grzegorz Marczyk