Una kong makita si Areala, siya'y maganda, matapang, pero durog at naghihingalo.
Kaya ibinigay ko ang aking Halo. Pero hindi lang para iligtas siya.
Nakikita ko'ng kasinungalingan ng mundo,
at kung paano ilalagay ang sangkatauhan sa kaguluhan.
Naisip ko, kung magkasama kami, makalilikha kami ng bago.
Bagong relihiyon na nakabase sa katotohanan.
Pero kailangan ko siya sa tabi ko.
Minahal ko siya.
Ito ang nagpalabo ng paghusga ko.
Makalipas ang isang milenyo, nang dumating si Adriel dito,
nagtayo siya ng sarili niyang simbahan.
Hindi lang basta simbahan, pero isang baliktad na templo, sa ilalim ng lupa.
Baliktad? Ano? Bakit sa ilalim?
Walang makasaysayang paliwanag.
Sabi niya, gusto niyang gamitin ang simbahan at kapangyarihan nito
para dalhin sa mga tao ang kaniyang katotohanan.
Pero nagsimula siyang paghinalaan ni Areala.
Humingi siya ng patnubay.
At nagpadala ang Diyos ng sagot…
sa anyo ng isang sandata.
Sa pagkamangha niya sa banal na tagpo…
Kinuha ni Areala ang bagong sandata,
at nanumpa na wawakasan ang paghahari ni Adriel.
-At, ang Halo… -Ipinahamak siya ng Halo.
Kasalanan ko. Naging kampante ako.
Napakalakas ng Halo para taglayin ng sinuman ng napakatagal.
Nang gabing pumunta siya para harapin ako, tumingin ako sa mga mata niya.
At alam ko…
'di na niya ako nakikita bilang ako.
Nakita niya ako bilang…
Isang halimaw.
Isang nangongontrol at isang sinungaling.
Isang diyablo.
Naglaban sila.
Mas malakas si Adriel, walang katapusan na mas makapangyarihan.
Pero may isang bagay si Areala na wala siya.
Ang mga madre.
Oo. Sila ang tunay niyang kapangyarihan, ang kaniyang lakas.
-Pinaikot niya ang buong… -…OCS laban sa akin.
Kaawa-awa, alam niyang hindi ako mapapatay rito.
Kaya inatake niya si Adriel, at mapanganib na napalapit dito.
Nasalo ni Adriel ang Cruciform Sword sa kaniyang kanang kamay,
at sa kaniyang kaliwa, sinaksak niya ang kamao sa lamang-loob ni Areala,
at itinaas nang itinaas para hawakan ang kaniyang puso.
Natupad ni Areala ang nais.
Na malapitan si Adriel.
Sa huling lakas niya, inilagay niya ang Koronang Tinik sa ulo ni Adriel.
Nilinlang niya ako.
Inatake niya ako ng armas mula sa kabila, na nagpawala ng malay ko't kapangyarihan.
Nang magkaroon ako ng malay,
tinatakpan na nila ang kuweba na magiging kulungan ko
ng isang libong taon.
Isinakripisyo ni Areala ang buhay niya.
At nailibing si Adriel sa templo niya.
Kaya namatay si Areala dahil doon?
Kung gumana ito minsan, puwede itong gumana ulit.
-Tama? -Iyon ang layunin ng order ko.
Pero, Ava,
walang tao sa kasaysayan ang tumalo kay Adriel at nabuhay.
Kung gayon,
mukhang gagawa tayo ng kasaysayan.
Dito huling nag-ulat si Lilith.
Jillian?
-Kailangan namin ng tulong. -Sorry. 'Di ako makatutulong.
Alam ko na marami kaming hinihingi. At tinutulungan mo na si Lilith.
Wala na si Lilith.
Umalis na kayo.
Anong wala?
Ava.
Sabihin mo, nandito ang anak niya.
Ano ito?
Nasaan ang aking…
Hello, Mama.
Nasaan si Lilith?
-Hindi ko alam. Umalis siya. -Saan?
Wala akong ideya.
Ang masasabi ko lang sa inyo, si Lilith ay nagbabago.
'Di lang sa pisikal, pati rin sa mental. Humihina ang mentalidad niya.
Pinili niyang umalis, hihingi raw siya ng tulong sa iba.
At hinayaan mo siya sa ganoong kalagayan?
Siya'y interdimensional na nilalang na may kakayahan sa teleportation.
-Ano'ng gagawin ko? -Kahit ano.
-Camila. -Ano?
Kumilos ka ng wasto.
Inyong Kabanalan.
Mother Superion, mag-isa ka lang ba?
Mag-isa lang ako.
Nagsasaliksik ako tungkol kay Adriel.
-Sabihin mo sa akin. -Hindi ko ito masasabi ngayon.
Gusto kong dumalo ka sa pagpupulong sa Madrid.
Ikaw at ang lahat na mapagkakatiwalaan ko pa rin.
Pupunta ako.
Hindi nawala ang lahat.
Umasa tayo sa ating pananalig.
Nakausap mo ba ang mga anghel? Ano ang sinabi nila?
Tinawag niya ako, at lumiwanag, at nakita ko siya.
-Natagpuan namin ang kabilang pinto. -Babaguhin nito ang lahat.
Nararamdaman ko pa rin si Adriel.
Itinatanim sa isip ko ang mga larawan.
Ginagamit ako.
Sana…
hindi ko naintindihan.
Paanong hindi?
Ang gusto ko lang ay pagalingin ka.
At nagawa mo.
Nagpapasalamat ako.
Sorry.
Marahil napakahirap nito sa'yo.
Gaano ka katagal sa kabilang panig?
Mahirap sabihin.
Labing-apat, labinlimang taon.
Marahil nag-iisa ka roon.
Hindi.
Hindi ako mag-isa.
Saan ka nagpunta, Lilith?
Kasama ko siya.
-Sorry. -Sorry. Hindi kita nakita roon.
Sorry.
Ito ay…
Sumakit lang ang ulo ko.
Kailan pa sumasakit ang ulo mo?
Mula nang atakehin ang kumbento.
Isa sa mga nakatatandang madre…
hinawakan niya ako.
Camila?
Hindi ko na inisip iyon noon, pero…
doon nagsimula ang pananakit.
At,
nakaririnig ako ng mga boses.
Sige.
Sumama ka sa'kin.
Michael!
Hindi!
Sumama ka, Mommy.
Tumakbo ako sa lagusan.
Sa kabilang panig…
Natagpuan ko ang akala kong Langit.
Pero iba sa inaasahan ko.
Wala kang makikita… napakalawak.
Pagala-gala ako sa isang disyerto, mag-isa, takot na takot.
Hanggang sa matagpuan ako ng mga anghel.
Dinala ako sa isang lungsod.
Kay Reya.
Reya?
Si Reya ay isang uri ng nilalang.
Napaka-makapangyarihan.
Siya ang amo ni Adriel.
Ang kaniyang amo?
Pinagaling niya ako.
Pinalaki niya ako sa kaharian niya.
Sinanay ako para sa pagbabalik ko sa Mundo…
para pigilan siya.
Pigilan siya?
Paano?
Hindi ko masabi.
Hindi pa.
Tila nagkataon, hindi ba?
Noon, pinatutuloy ng monasteryo ang mga dayuhan
para protektahan sila mula sa pag-uusig.
Kaya naaangkop lang na ito ay mangyayari sa hotel,
kung iisipin mo.
Naaangkop man, dapat pag-usapan ang sitwasyon sa mas pribadong lugar.
Oo naman.
Salamat… sa pagsama mo sa akin.
Ang pagpupulong na ito, ay parang panaginip.
Kapag nakapasok tayo, huwag kang magsalita.
Makinig sa lahat ng sinasabi… at sa hindi sinasabi.
Itala ang bawat detalye.
-Anumang bagay na makatutulong sa atin. -Oo.
Sorry, nadala lang ako ng emosyon.
'Wag kang mag-sorry sa mga kaloob mo.
Basta… gamitin mo sila ng tama.
Oh Diyos ko.
Iyan ang Arsobispo ng Canterbury!
Mag-ingat sa pananalita.
Mga kaibigan, kasamahan.
Salamat sa pagsama sa akin sa maikling pag-abiso.
Pakiusap, maupo kayo.
Tinipon ko kayo para talakayin ang isang agarang bagay.
Isang bagay na nagbabanta sa mismong relihiyon.
Nandito kayo ngayon dahil nanatili kayong tapat sa inyong pananampalataya
at sa mga kumakatawan dito.
Pero importante na ang tatalakayin natin ngayon ay mananatiling lihim.
Sinasabi sa Mateo 7:15,
"Mag-ingat sa mga huwad na propeta na lumalapit na parang mga maamong tupa,
pero ang totoo, tulad sila ng mga gutom na lobo."
May nagsasabi na may bumabang anghel para iligtas ang sangkatauhan sa kasamaan.
Pero sinasabi ko na isang lobo ang kasama natin ngayon sa Mundo.
Ano'ng pakiramdam sa ilalim ng napakatagal?
Ito ay madilim, walang katapusan.
Pero 'di tulad ng kandila, gaya ng buhay ng tao,
wala akong hangganan. Iba ang pagsukat ko sa oras.
At matiyaga ako.
Napakatiyaga.
Kaya ano ka?
Ako ang anghel, si Adriel.
Kaya ano ako?
Hindi ko maipaliwanag kung ano ka.
Pero maipapakita ko.
Kung magtitiwala ka.
Pumikit ka.
Hindi, tama na.
-Ano'ng ginagawa mo? -Magtiwala ka.
May ipapakita ako sa iyo.
Si Reya ba ito?
Hindi. Michael.
Kausapin mo ako.
Ano?
Mali ako sa pagdududa.
Akala ko, mababago ko ang mga bagay…
Si Reya lang ang may paraan.
May pilat ka.
Huwag kang gumalaw. Kumalma ka lang.
Ako?
Kalmado ako.
Hindi ka magaling magsinungaling.
Beatrice.
Kung totoo si Adriel, mali ang lahat ng mga libro.
Naisip mo ba ang tungkol doon?
Siyempre.
Alam kong matindi ito,
pero minsan, mahirap ding magdasal.
Oo.
-Naiintindihan ko iyon. -At hindi lang ako.
Tahimik lang si Mother Superion, pero alam kong naaapektuhan siya.
At ngayon, ikaw.
Huwag kang mag-alala.
Ayos lang ako.
Hindi ka rin masyadong sinungaling.
Buweno, mas magaling ako sa iyo.
Sinusubukan ko ang makakaya ko para makatulong,
pero parang hindi ito sapat.
Hindi mo trabaho na ayusin ang lahat.
Walang may trabaho nito.
Nang una kang sumali, alam kong pinahirapan kita.
Napakalaki ng potensyal mo.
At ikaw ay isang baguhan.
Ayaw kong masaktan ka.
Ikaw ang pinakamahusay.
Ang pinakamahalaga.
At kahit hindi tayo maayos ngayon, mangyayari din iyon.
Oo.
Ano ito?
Ito ay divinium.
Parang isang uri ng…
pako?
Hindi iyan pako.
Ito'y isang krus.
Tanggalin mo.
Hindi ko kaya.
Nakahabi ito sa gulugod mo.
Buksan mo ang mga mata mo.
Hindi dapat ako nagtiwala sa iyo.
Paumanhin sa sakit.
Pero ito lang ang tanging paraan.
Bakit bubulagin mo ako? Dapat pinatay mo na lang ako.
Lilith.
Buksan mo ang mga mata mo.
Ngayon,
sabihin mo sa'kin…
ang nakikita mo.
Nakikita ko…
ang reyalidad.
Camila?
Tatanungin ko si Dr. Salvius.
Baka mapigilan niya ang anumang ginagawa ni Adriel.
Okay.
At Camila?
Huh?
Ang nangyari sa museo ay hindi mo kasalanan.
-Hindi ko dapat… -Ayos lang.
Salamat.
Kung may magagawa ako para tulungan ka, ipaalam mo sa'kin.
Beatrice.
-Ipaalam mo rin sa'kin. -Ano'ng ibig mong sabihin?
Tingin ko, alam mo.
Hindi ako sigurado.
Ikaw at si Ava.
Mali ang iniisip mo. Tungkulin kong mag-alala kay Ava at sa kaligtasan niya.
-Hanggang doon lang iyon. -Walang dapat ikahiya.
Madaling mahulog sa isang Warrior Nun.
Ang mahalin siya, iyon ang mahirap na parte.
'Di mo sila pag-aari.
May hangganan sila.
Kumusta?
Nagsasanay lang ako.
Ava!
Ayos ka lang?
Ayos lang ako.
Ang Halo, tumigil na naman.
Tulad sa museo at sa simbahan.
Oo, ito ay…
Ito ay mas lumalala.
Bakit nangyayari iyon?
Hindi ko alam.
Paano ko naman malalaman kung paano ito gumagana?
Akala ko, masyado tayong nagsasanay…
Ayos lang ako.
Bea.
Kailangan ko lang ilagay ang bagay na ito sa ulo niya at pagkatapos…
Nagtitiwala ako sa'yo. Alam mo iyan.
Tatalunin natin siya.
Gusto kong maniwala na ang mga aksyon mo'y 'di sa'yo.
Na nakompromiso ka lang din.
Nakompromiso ba ako?
Kahit papaano?
Alam mo,
ang maganda pa sa pagkakaroon ng tagapagligtas na nakakasama natin
ay… sa tuwing maghahanap ka ng sagot,
puwede mo siyang tanungin palagi.
Oo, marahil gagawin ko.
Ano'ng nangyari sa iyo?
Nakita ko'ng mga dati kong kaibigan.
Parang 'di ka mapakali.
Hindi mapakali? Hindi.
Nasasabik.
Oo. Ito ay kapana-panabik, hindi ba?
Dalawang araw na lang, kaibigan.
At magkasama nating dadalhin ang mundong ito kay Adriel.
Para sa ilan, si Adriel ay propeta. Para sa iba, siya'y isang tagapagligtas.
Tinawag pa niya ang Ikalawang Pagdating.
Pero, ang totoo, wala siya sa mga bagay na iyon.
Nagpapanggap siya.
Paano mangyayari iyon?
Nakita natin ang mga salot, mga pigsa, mga balang, at ang hamog ng takot.
Paano iyon magagawa ng ordinaryong tao?
Hindi ko sinasabi na siya'y ordinaryo.
Baka isa siyang diyablo, isang demonyo, isang aberasyon.
Ang sinasabi ko ay hindi siya ang makapangyarihang diyos na sinasabi niya.
Paumanhin, Francesco, pero mukhang mapanganib ang pagiging inosente mo.
Ipagpalagay na tama nga ang sinasabi nila, na si Adriel ay anghel na nagkatawang-tao.
Ang pagtanggi ay maaaring pumukaw sa poot ng Diyos.
At sinasabi ko, aking Arsobispo, ang anghel na nagkatawang-tao'y 'di na
gagamit ng teknolohiya ng Arq-Tech para hawaan ng pigsa ang mga tao.
O lumikha ng high-frequency sound waves para magdala ng mga balang sa mga lugar.
Paano mo nalaman ang mga iyan?
Ang minamahal kong Vatican ay pinasok ng isang taksil
na nagsiwalat ng impormasyon sa pagtatanong.
Alam ko ang sikreto ni Adriel.
At saka alam ko kung saan siya lilitaw para ipatupad ang susunod na plano niya.
At sinasabi ko sa inyo na dapat harapin at durugin ang tiwaling nilalang na ito
bago niya sirain ang ating pananalig, ang Simbahan, at ang mundo.
Tumahimik. Pakiusap, tumahimik.
Inyong Kabanalan.
Sa usapin ng doktrina ng Simbahan,
hindi ko matatanggap ang anumang pag-atake sa kaniya
hanggang mapatunayan nating nagsisinungaling siya.
Hindi!
Natatakot ka lang. Iyon lang.
Paumanhin?
Natatakot ka kay Adriel. Natatakot ka sa poot ng Diyos.
Natatakot kang mawala ang suporta ng mga miyembro mo.
Pero masasabi ko na tama ang Kaniyang Kabanalan.
Hindi natin kayang maghintay para harapin si Adriel.
Sino siya?
Ako…
Ako si Yasmine Amunet.
Mula ako sa isang Coptic order
na naghanda sa pagbabalik ni Adriel sa loob ng milenyo.
At sa simula pa lang, alam na namin kung ano si Adriel.
Isang diyablo.
Ipinadala para guluhin ang isipan ng mga taong natatakot.
Mas mabuti kung mananahimik ka na lang at makinig sa iyong mga nakatataas.
At mas mabuti para sa'yo, Arsobispo,
na makinig sa taong nakaaalam kaysa sa'yo.
Ang lakas ng loob mo, Superion?
Papayagan mo ba ang mga babaeng ito na magsalita sa'kin na parang karaniwan…
Namamatay ang mga madre.
Ang kababaihan ng order ko ay brutal na pinatay
habang ika'y nakaupo at nakikipagdebate sa intensyon ng Diyos.
Ang integridad ng mamamatay-tao.
'Di ito tungkol sa pagprotekta sa Simbahan.
O sa ating sarili.
Si Adriel ay nagdudulot ng pandaigdigang banta sa lahat, nananalig man o hindi.
Kung uupo ka at walang gagawin,
habang ang pagbangon ni Adriel ay pumapatay ng milyun-milyon…
kaawaan nawa ng Diyos ang inyong mga kaluluwa.
Maupo ka, Justin.
Si Mother Superion at ang kaniyang masigasig na kawani ay tama.
Hindi ko kayo tinawag para mag-debate.
Napakarami nang namatay.
Pinasok ng mga taksil ang pinakamataas na hanay.
Dumating na ang oras para kumilos.
-Tama! -Oo.
Sang-ayon ako, Banal na Ama.
Lahat tayo ay may pagkakamali sa paraan ng pagtugon natin kay Adriel.
Masyado tayong naging kampante,
ayaw harapin ang katotohanan,
na dapat siyang seryosohin.
Pero sino ang makikiisa sa atin ngayon,
sa pinakadakilang teolohikong laban ng ating buhay?
Ngayon, gagawin natin ang unang mahihirap na hakbang
para itama ang mga pagkakamali ng ating nakaraan.
Hindi!
Purihin si Adriel!
-Hindi! -Hindi!
Hindi!
Magdasal ka na, Sister.
Ikaw muna.
Ang pangmamaliit mo kay Adriel ay nagpapakita ng palpak mong pamumuno.
Ang orihinal mong kasalanan ay dumungis sa bago at dalisay mong kaisipan.
Sa loob ng maraming siglo, lumuhod ka bilang pagsamba sa isang tao,
isang alamat, isang diyos na hindi mo matukoy.
Ngayo'y dumating sa'yo ang isang tagapagligtas,
na nagkatawang-tao at may purong kapangyarihan na hindi mapagdududahan.
Iligtas ang iyong banal na sigaw ng pananampalataya.
Ngayon, ang iyong kasalanan ay hinugasan ng dugo.
Purihin si Adriel!
Nawa'y bigyan ka niya ng kapayapaan.
Ang masigasig na madre!
Francesco, halika na!
Ako ito.
Tingnan mo'ng pinto roon.
Bilis! Hawakan niyo ang pinto.
Mga baliw sila.
Hindi sila baliw. Sinapian sila.
Kumilos.
Bilis! Dapat makayanan nito ang pinto.
Salamat. Lumapit siya sa akin.
Natakot ako. Hindi ako makapag-isip.
Mahusay ang ginawa mo. Huminga ka ngayon.
Patingin kung saan ka nahiwa.
Camila. Naririnig mo ba?
Mother Superion?
Naririnig kita.
Nakompromiso ang pagpupulong. Halos lahat ay namatay.
Nasaktan ka ba?
Nakatakas kami nina Duretti at Yasmine, pero nakulong kami.
Masyado silang marami para labanan.
-Ano'ng kailangan? -Ilabas niyo kami.
Inyong Kabanalan. Inumin niyo ito.
Napakaraming namatay, napakaraming pumanig kay Adriel.
Kahit si William.
Wala akong ideya.
Francesco.
Totoo ba?
Na ginagamit ni Adriel ang Arq-Tech para gawin ang mga salot?
Magdaraos ng rally si Adriel sa Arq-Tech sa ika-23 ng umaga.
Tumawag ako ng pagpupulong dahil akala ko, tutulungan nila akong ilantad si Adriel.
Ngayon ay huli na.
Hindi pa.
-Puwede pa nating matalo si Adriel. -Paano?
Sino'ng makikiisa sa'tin ngayon?
Oo, sabi ng ilang mga bisita'y nakarinig sila ng putok ng baril sa itaas.
Mga FBC, sila'y walo o sampu. Mga armado at tila sinapian.
Ah, oo. Sinapian sila.
'Di natin sila kayang labanan. 'Di sa ganitong espasyo.
May lumalabas mula sa krus. - Beatrice
-Sorry. -Dr. Salvius.
Ang enerhiyang nakita,
ito ay parehong enerhiya na nagpapagana ng Arko.
Ito ay panalangin.
Ano'ng dapat na gawin?
Kapag nanalangin ka o nakatutok ng malalim ang isip mo sa isang mithiin,
lumilikha ang utak mo ng kakaibang electrical impulse.
Tingin ko… nakatuklas si Adriel ng paraan para kontrolin ang impulse na iyon,
para gawin itong enerhiya.
Kaya itinayo ni Kristian ang mga imprastrakturang nagdadala ng enerhiya.
Kaya siguro kailangan ni Adriel ang mga krus.
Idinedirekta niya ang enerhiya sa kaniya.
Nagnanakaw ba siya ng mga panalangin sa Diyos?
Oo, sa Diyos.
Kung sino man iyon.
Ikukuha kita ng bagay na haharang sa signal.
Para hindi ka maimpluwensyahan ni Adriel.
Salamat, Doctor.
Oh Diyos, ano na ngayon?
Sino sila?
Mga tutulong sa atin.
-Paano nila tayo nahanap? -Narinig nila ang tawag.
Kumusta, guys?
Balita ko, hinahanap ako ni Adriel?
Dalhin niyo siya sa akin.
Mother Superion? Si Beatrice ito.
-Maaliwalas na ang pasilyo. -Palabas na kami.
Hindi, hindi ako sasama sa inyo.
-Francesco, papatayin ka nila. -Hindi.
Kung gusto nila akong patayin, dapat kanina pa.
Kailangan ako ni Adriel para gawin siyang legal sa mundo. Ito ang huli niyang plano.
At ito ang magandang tsansa para ipakita sa mundo ang totoo.
May tiwala ako na mailalantad natin siya at mawawakasan natin ito.
Mother Superion, bilisan natin.
Sigurado ka ba?
Balikan mo ako.
Gagawin ko.
Pangako.
Tumigil! Barilin niyo na lang siya!
Letse.
Shit. Letse!
Ava!
Hindi! Ava!
Diyos ko, hindi!
Ava.
Hindi!
Ava! Hindi!
Pakiusap!
Alam kong mahirap at 'di mapagpatawad ang mundo.
At namamatay ang mga Warrior Nun.
Huwag mo akong iwan.
Ayaw kitang mamatay.
Alam mo,
gusto ko mismong iwasan iyon.
Dahan-dahan lang.
-Sorry. -Ayos lang.
'Di nila tayo matatalo.
Hindi nang magkasama.
Alam ko iyon.
Patawarin mo ako, Father.
Pero nagkasala ka.
Nawa'y patawarin ka ng Diyos, William,
dahil alam mo mismo ang ginawa mo.
Ganito nakakakita si Ava.
Hindi.
Ganito ka nakakakita.
Ikaw lang.
Hindi ka nagbabago, Lilith. Nililinis ka.
Pareho tayong pinili para sa mataas na layunin.
Hindi magiging madali ang landas na tatahakin natin.
Magkakaroon ng sakit.
Puwede mo itong maramdaman.
Puwedeng ikaw ang maging dahilan. Pero, sa huli,
lilikha ka ng panibagong buhay.
Isang buhay na maibabahagi sa lahat ang tunay na kapangyarihan,
at 'di itatago ng mga diyos.
May kakayahan tayong pumasok sa mga anino,
at ilantad ang liwanag sa likod nito.
Kailangan kita sa tabi ko.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Cristine Gumaro Abalos