SERIAL NETFLIX
Vincent!
Co oni robią?
Coś budują.
Krąg modlitewny? Na polu.
Zostańcie tu. Podejdę bliżej.
- Ava… - Wiem, co powiesz.
Mam to gdzieś. On coś ukrywa.
- Wszyscy coś ukrywamy. - Ale wiemy, co my ukrywamy.
Nie wiemy, co co ukrywa.
Jesteś zazdrosna.
O co?
Czasem mam wrażenie, że nie lubisz moich nowych przyjaciół.
To…
To absurd.
Nie lubię, gdy twoje pochopne decyzje
i słaba ocena sytuacji grożą naszemu życiu.
Tym razem tak nie będzie.
Nie jestem już tą samą osobą. Myślałam, że wiesz.
Słyszysz to?
Coś się dzieje.
- Co oni robią? - Po prostu tam stoją.
Są przy tym dziwnym krzyżu, modlą się w jakimś transie.
Ale teraz…
Co to ma być?
Ludzie… patrzcie.
Czy to dym?
Nie.
To żyje.
O nie.
Religijni fanatycy modlą się przed ołtarzem Adriela.
Jak tak szybko wzbudził takie oddanie?
Ludzie desperacko chcą wierzyć w magię, zwłaszcza w magię, którą widzą.
Myślisz, że skupiamy się na czymś złym? Szarańcza?
Tak. To było dziwne.
„Dziwne”?
Muszę wiedzieć, co jeszcze widziałyście, skoro szarańcza was nie rusza.
Co ty na to?
Typowy okaz z rodzaju Schistocerca gregaria.
Nic niezwykłego.
Tyle że zesłana przez anioła.
Poważnie.
Obie wywijacie. Jesteście zaznajomione ze stanem teologicznym świata.
A ta mówi po łacinie.
Poważnie, bez ściemy.
Kim jesteście?
Chcesz znać prawdę?
Jesteśmy tajnymi zakonnicami.
Dobra.
Nie mów.
Najpierw wrzody, teraz szarańcza.
Tworzy biblijne plagi.
Tak.
Musimy wrócić.
Jeszcze nie.
Dlaczego nie?
Daj spokój. Wiesz, co nadchodzi.
Ma spory arsenał plag do użycia.
Przysięgłam matce przełożonej, że przygotuję cię do ostatecznej walki.
Wybacz, ale… nie jesteś gotowa.
Co?
Pieprzyć to. Trenowałam. Kim ty jesteś, żeby tak mówić?
Twoją najlepszą przyjaciółką i nie mogę patrzeć, jak umierasz.
Dobra, w porządku.
Na razie zostajemy.
Dowiemy się, czego zdołamy, dzięki Samarytanom.
- Tego też nie możemy zrobić. - Czemu nie?
Samarytanie to fajny pomysł, ale to amatorzy,
zbyt rozsiani po kontynencie, by się przydali.
Poza tym nie znamy go.
- Wiemy, że chce zniszczyć Adriela. - I nic więcej.
Nie znamy jego planu.
Mógłby nas zdemaskować. Wyjawić Adrielowi, gdzie jest Aureola.
Wtedy upadniemy.
Tak samo jak i świat.
Dobra.
Więc co mamy robić?
Trenować.
Trenuj, póki nas nie wezwą.
Nie mogę nic nie robić.
Dlaczego? Z powodu misji? Czy dlatego…
że jest urodziwy?
Ponieważ on…
jest pełen pasji co do sprawy. Bo bierze udział w walce.
I to wszystko?
Całkowicie.
No i to „urodziwy”.
Masz 70 lat?
Nadal moglibyśmy włamać się do centrali DzP, jeśli chcesz.
Chętnie, ale mamy zmianę.
Musimy wcześnie wstać.
Jasne. Dobra.
Podrzucę was.
MADRYT
Jeszcze dziesięć metrów.
Tam.
Kwiaciarnia?
To siedziba ZMK w Madrycie?
Współrzędne pasują do pozostałego światła na mapie.
Infiltracja. Bądź czujna.
„Bóg jest wszystkim, co robię, a moja praca go wychwala”.
Księga Koheleta?
Dolly Parton.
Stój! Kim jesteś?
Czekaj. Nie skrzywdzisz mnie, prawda?
Jeszcze nie wiem.
To wy, prawda? Zakon Miecza Krzyżowego?
- Musisz być matką przełożoną. - A kim ty jesteś?
Nazywam się Yasmine Amunet. To ja was wezwałam.
Ty zapaliłaś sygnał?
Tak.
Ale nie jesteś…
Częścią ZMK? Nie, ja…
Musicie coś zobaczyć.
Nie wiem, co powiedzieć.
Poza tym, że mi przykro.
Wieczny odpoczynek daj im, Panie.
Oświeć je swym wiecznym światłem.
Niech spoczywają w pokoju.
Amen.
- Amen. - Amen.
To był skoordynowany globalny atak,
który miał nas wyeliminować, zanim się zorientujemy.
Więc kim jesteś?
Skąd wiedziałaś, żeby tu przyjść? Skąd wiedziałaś o nas?
Jestem…
doktorantką w La Sapienza.
- Archeologia. Skupiam się na krucjatach… - Tam o nas nie uczą.
Nie. Masz rację. Bełkoczę. Często tak robię, gdy się denerwuję.
A także, kiedy się nie denerwuję.
Uspokój się.
Co tu robisz?
Przepraszam, ja…
Przykro mi z powodu waszej straty.
Naprawdę. Bardziej, niż myślicie.
Całe życie czekałam na tę chwilę,
ale nie mogę ci powiedzieć,
dlaczego tu jestem.
Czemu nie?
Bo przysięgłam, że powiem tylko jednej osobie.
Siostrze Wojowniczce.
Jesteś sama?
Słucham?
Od 20 minut patrzę, jak ją obserwujesz.
Na pewno czegoś od niej chcesz.
Tak, by choć raz mnie posłuchała.
Też mam taką przyjaciółkę.
- Tak? - Tak.
Jak sobie z tym radzisz?
Daję jej do zrozumienia, że nie jest jedyną przyjaciółką na świecie.
A jeśli jest?
Biedactwo.
Miały być z lodem!
To… irlandzka kawa, koleś. Po prostu…
Jesteś opanowana.
Tak.
To boleśnie trafne.
Jesteś zagadką… labiryntem.
Ściany w ścianach, a pośrodku płonie ogień,
który rwie się na wolność.
Ava.
- Mamy jednego z nich. - Kogo?
Ich. Musisz iść ze mną.
Nie mogę. Pracuję.
Mówiłaś, że ta walka jest ważna.
Mamy szansę przesłuchać skurwiela
i zdobyć jakieś informacje. Ale ty pracujesz?
Tak. Masz rację.
Kurwa!
Ava! Wszystko dobrze?
Tak. Chyba potrzebuję szwów.
- Zabiorę ją. - Wybacz. Zastąpisz mnie?
Jasne. Leć.
Tak. Dzięki.
Bea!
Hej. Musimy iść.
Dobra.
Dziękuję za rozmowę.
Co powiedziała?
Na świecie jest więcej przyjaciół.
- Co? - Niedaleko jest klinika.
Tam cię pozszywają.
- Nic mi nie jest. - Widziałem twoją rękę.
To byłą sztuczka. Udawałam.
Miałaś przy sobie butelkę sztucznej krwi?
Magik nie zdradza swoich sekretów.
Chodź.
Dokąd jedziemy?
Miguel i jego grupa złapali informatora. Przesłuchamy go.
Mówisz o porwaniu.
- Miałyśmy się nie angażować. - Walczysz czy nie?
Dobra.
Musimy opuścić to miejsce. Mogą nas obserwować.
Mam pokój w hotelu niedaleko stąd.
Możecie do mnie dołączyć.
Musimy ograniczyć ryzyko.
Mamy miejsce, ale potrzebujemy dyskrecji.
Mogę być dyskretna…
Camilo.
To tylko środek uspokajający.
Myślałaś o opasce na oczy?
Lilith.
Witaj, matko.
Gdzie są wszyscy?
Cella i Santo są na zwiadach.
Jest was tylko siedmioro?
Działamy tu dopiero od kilku tygodni.
W innych miastach jest lepiej.
Dzieci Pierworodne mają armię.
Prawie nic o nich nie wiemy.
Zmieńmy to.
Chodźcie.
Jeśli dowiedzą się, kim jesteś, zagrozisz nie tylko sobie, ale także im.
Jest z DzP?
Gdzie go znalazłaś?
Pierworodny.
Prosto z łona.
Odłączył się od reszty.
Matteo Russo.
Jest z Rzymu.
Kiedy postanowiłeś zostać żołnierzem zła, Matteo?
Spłoniesz w ognistym płomieniu piekła, jeśli nie pokłonisz się jego miłości.
Czy to nie przesada?
Ognisty płomień?
Nie są wyedukowani.
Powiesz nam wszystko, co wiesz o Adrielu i jego planach,
inaczej czeka cię bardzo długa noc.
Capisce?
Doskonale.
Jakie macie plany?
Jest was zbyt wielu, by był to przypadek.
Ten gość ma… coś w duszy.
Co mam zrobić?
Nie przemyślałam tego tak daleko.
- Dobry wieczór. - Niech błogosławi cię Apostoł.
Witam.
Jesteście na Święto Apostoła?
Należymy do kościoła św. Franciszka na Calle Bailén.
Tak. Dobrze go znam.
Wierzycie w cuda?
Tak.
To dobrze.
Bo one są wszędzie.
Teraz, gdy on jest wśród nas.
„On”?
Anioł, Adriel.
Jego przybycie zwiastuje nowy świat.
Nie bójcie się.
Nie bójcie się!
Co się dzieje?
Dzięki mocy wiary
nie grozi wam żadne niebezpieczeństwo.
Bądź wola moja.
ŚWIADKOWIE TWIERDZĄ, ŻE ADRIEL CZYNI CUDA W MADRYCIE
Czy to prawda?
Tak. Były setki świadków.
Tak jak planował.
Specjalnie uzurpował sobie jedno z naszych świąt, by zwiększyć wpływy.
Jak on to robi?
Dość tego. Nie tak szybko.
Nawet jeśli Adriel nie jest aniołem…
Oczywiście, że nie jest aniołem. To oszust, artysta.
Wasza Świątobliwość.
Wydaje się, że są to prawdziwe akty nadprzyrodzonej mocy.
Jeśli tak łatwo ci zaimponować, kardynale Rossi
wygoogluj Davida Blaine’a.
Nieważne, jakie ma metody, budzi oddanie.
Rozwija swój ruch, z każdym dniem jest coraz śmielszy.
Stał się realnym zagrożeniem.
Dla kogo?
Dla Kościoła, dla naszego stada.
I dla ciebie, Wasza Świątobliwość.
Uznanie czynów tego człowieka oznacza nadanie im słuszności,
a tego nie zrobimy.
Ale po cichu
dowiedzmy się wszystkiego o tym tak zwanym aniele.
Nie wiedziałam, że wasz Zakon pozwala na ozdoby.
Słucham, matko?
Twoje włosy.
Tak. Cóż,
potrzebowałam zmiany.
Może dołączysz do zespołu rockowego.
W tej chwili to chyba nie ma znaczenia.
To znaczy?
Teraz, gdy zostałaś pominięta w kwestii Aureoli…
Nie zostałam pominięta, matko, ja…
Nie?
Mogę ją więc zobaczyć?
Mówisz, jakbym zawiodła.
Zaatakowano nas.
Zawsze tak było, Lilith.
Same wymówki, zero działania.
Bawi cię to, prawda?
Ja? Zero działania?
- Moje blizny temu przeczą. - To żaden dowód.
To dowodzi, że moja matka dba tylko o wyobrażenie swojej córki,
nie dostrzegając rzeczywistości kobiety siedzącej przed nią.
Zaakceptowałam jedyną rzeczywistość, która się liczy.
Moja córka nigdy nie będzie Siostrą Wojowniczką.
Zdrowie.
Od tysiącleci moja rodzina ślubowała chronić świat przed powrotem Adriela.
Jesteśmy dodatkowym oddziałem ZMK.
Skoro tak, to dlaczego o tym nie wiem?
Bo naprawdę umiemy dochować tajemnicy.
Nasz zakon założyła Siostra Wojowniczka o imieniu Cora,
bezpośrednia następczyni Areali.
Wiemy, jak powstrzymać Adriela.
Dlatego muszę znaleźć Siostrę Wojowniczkę.
Jaką ma w tym rolę?
Bardzo chciałabym powiedzieć. Naprawdę.
Ale od urodzenia muszę przestrzegać specjalnego protokołu.
Jeśli Adriel znów zacznie kroczyć po ziemi,
sekret zostanie powierzony bezpośrednio obecnej Powierniczce.
Mam obowiązek wobec Boga. Na pewno to doceniasz.
Chyba bardziej, niż ci się wydaje.
Więc zabierzesz mnie do niej?
Wyślij wezwanie.
Kupuje twoją wiarę tanimi sztuczkami.
Kiepską magią.
Ty.
Ty znasz prawdę.
Byłaś wtedy w Watykanie.
Powiedz mu.
Pomyliłeś mnie z kimś.
Powiedz prawdę, a wszystko zostanie wybaczone.
Oddaj mu to, co jego, a on cię naprawi.
Wiesz, że jest prawdziwym powiernikiem Aure…
Przepraszam.
Teologiczne popisy mnie wkurzają.
Dalej!
Nie!
- Sprawdzę, co u niego. - Był opętany.
Opętany?
Przykro mi to mówić, ale więcej jest rzeczy na ziemi i w niebie, Horacy.
No co? Czytam.
Oddycha.
To dobrze.
Co masz na plecach?
Zdemaskowano nas. Chodźmy.
Wiem.
Zajmij się nim, dobrze?
Powiedz mu, że mi przykro.
Ona nie rozumie.
Ma rację.
Jestem potworem.
Potrzebujemy pomocy.
Głowa do góry.
Przetrwaliśmy już sztormy w przeszłości.
Tak.
Ale zawsze z mapą.
Prawda.
Tym razem znaleźliśmy się na niezbadanych wodach.
- Nie. - Jak sobie życzysz.
Adrielu, witaj.
Jak ci się podoba Watykan?
Jest imponujący.
Dużo ładniejszy niż katakumby.
Usiądź, proszę.
W jaskiniach pod nami są beczki szesnastowiecznej brandy,
które zbierają kurz w cieniu.
Dawno zapomniane.
Prawie tak jak ja.
Nie mogłem ich dosięgnąć z grobowca,
ale wyczuwałem je.
Czułem ich zapach.
To była udręka, będąc tak blisko przez tak długo,
a nie móc ich spróbować.
Ale teraz, cóż,
mogę cieszyć się wszystkim.
Co cię tu sprowadza?
Czy nie można wrócić do domu?
W końcu to była moja rezydencja na długo przed twoimi narodzinami.
Dzięki mojej obecności stała się miejscem ogromnej siły religijnej.
Miejscu, w którym miliony ludzi szukają zbawienia i ulgi w cierpieniu.
Czy ludzkość nie dość wycierpiała?
Nie zasługują na lepszy świat?
Lepszy świat czeka nas wszystkich.
Oczywiście. Komnaty mojego ojca.
Królestwo Niebieskie.
Wiem.
A co z teraz?
Co z tym światem?
Ty i ja moglibyśmy go zmienić.
Razem.
Razem?
Człowiek na tyle potężny, by wykonać sztuczkę z wodą,
może dokonywać cudów bez mojej pomocy.
Mógłbym.
Mógłbym zetrzeć w proch ten symboliczny budynek
jednym machnięciem ręki.
Ale po co być podzielonym, skoro razem możemy być o wiele silniejsi?
Słówko na osobności, Wasza Świątobliwość?
Nie opuszczę cię, ojcze.
To właśnie jest oddanie.
A tam jest ponad miliard katolików,
którzy są tobie tak samo oddani.
W tych liczbach jest siła.
Już rozumiem.
Papież musi cię usankcjonować.
Niczego nie potrzebuję.
Ale pomyśl o partnerstwie.
O tym, co moglibyśmy zrobić.
Uzdrawiać chorych, zbierać plony z pustyni,
nakarmić głodnych na ciele i duszy.
Możemy zjednoczyć świat.
Jakże twoje stado by urosło pod sztandarem jednej prawdziwej religii.
Dlaczego Jego Świątobliwość miałby się na to zgodzić?
Proszę.
Jego Świątobliwość przez całe życie
myślał o tym samym pomyśle.
Nie ja pierwszy oferuję ludzkości zbawienie.
Niestety nasz poprzedni emisariusz
nie wykonał swej misji.
Nigdy nie wrócił.
Nie planuję cierpieć jego losu.
Nie. Ty będziesz cierpiał ognie piekielne i wieczne potępienie.
Wypędzę cię. Opuść to święte miejsce!
Posłuchaj mnie, Francesco.
Przez tysiąc lat kościół używał mojej mocy
zamkniętej w tym budynku
jako świętej baterii, by zasilić wzrost do bezprecedensowej mocy.
Masz u mnie dług.
Oferta jest aktualna. Przemyśl to.
Kto tam?
Siostra Lilith. Mogę z tobą porozmawiać?
Przykro mi, Lilith. Nie mam ochoty na gości.
Potrzebuję pani pomocy. Coś się ze mną dzieje.
Nie mam się do kogo zwrócić.
Zostań tam. Zaraz zejdę.
Nie traćmy czasu.
Boli cię?
Nie.
Co to jest?
Wezwanie. Kod awaryjny ZMK.
Są w Madrycie.
Musisz iść?
Nie.
Mam do zrobienia coś ważniejszego.
Ale muszę powiedzieć siostrom, co się stało z Mary.
Dokąd pójdziemy? Nie możemy ot tak uciec.
Nie wiem.
Powinnam była cię posłuchać.
Nie zmienimy tego, co jest, tylko to, co będzie.
Bea.
- Przykro mi. - Naprawdę?
Przeprosiny oznaczają żal,
a ludzie, którzy żałują, starają się nie powtarzać swoich błędów.
- A ty tylko… - Co?
Ty… robisz, cokolwiek zechcesz.
Dajesz się ponieść emocjom ku zagrożeniu,
pogrążając resztę z nas, resztę świata, ze sobą.
No to bardzo, kurwa, przepraszam.
Nie prosiłam o bycie sparaliżowaną.
Nie prosiłam o śmierć.
I na pewno nie prosiłam o aureolę jakiegoś pieprzonego anioła,
wciśniętą w plecy, żeby walczyć z demonami dla pieprzonego Kościoła!
Myślisz, że to dla mnie łatwe?
Myślisz, że moje wybory są jasne?
Robię, co mogę!
Kurwa.
Ava.
Przepraszam.
Nie.
To ja przepraszam.
Za wszystko.
Całe życie się na to przygotowywałam.
Czasem zapominam, że ty nie.
Ale moim zadaniem jest pomóc ci przez to przejść.
Tylko zadaniem?
Cóż,
i przyjemnością.
Bea?
To wezwanie.
To znak dla całego ZMK.
To jak szyfr, ale tylko członkowie Zakonu mogą go odczytać.
Szyfr zakonnic.
Super.
Ma zjednoczyć cały Zakon w chwilach ogromnego zagrożenia.
Co on mówi?
Litery układają się we wzór. Jedziemy do Madrytu.
Chwila. Druga wiadomość.
To tylko dwa słowa.
Straciliśmy Mary.
Mój Panie, Adrielu.
Co to oznacza?
Wezwanie ZMK.
Ocalali się zbierają.
Musisz do nich dołączyć.
Napisy: Grzegorz Marczyk