NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Od tysiąca lat nie widziałem ludzkiej twarzy.
Ale tysiąc lat samotności…
w tej dziurze…
wydaje się niską ceną teraz, gdy na ciebie patrzę, moja droga.
Witaj.
Witam.
Dziwi cię mój widok?
Tak.
Pewnie masz wiele pytań,
ale najpierw muszę ci coś szczerze powiedzieć.
Dziękuję.
Dziękuję za zwrócenie Aureoli, Avo.
Zna moje imię.
Skąd je zna?
Wiem dużo więcej.
Czas?
Trzy minuty od przejścia.
Słyszałyście?
Ktoś idzie.
Dobrze. Niech przyjdą.
Pomówmy o tym, co się tam dzieje.
Tak, jak tylko skończę.
Jezu.
- Co to ma być? - Proszę…
nie bój się.
Skąd mnie znasz?
Jak to możliwe, że tu jesteś?
To jakaś sztuczka Durettiego?
To żadna sztuczka.
Co robisz?
Wyjdź z mojej głowy.
Jak widzisz,
jestem tym, za kogo się podaję.
Czy ona…
Nic jej nie będzie. Nie zwracaj na to uwagi.
Rozumiem.
Powiedz im.
Co?
Duretti został Ojcem Świętym.
Nie jestem zdziwiona.
Powinnyśmy spalić to cholerne miejsce.
Jak długo Ava tam jest?
Jakieś pięć minut.
Czemu tak długo?
Potrzebuje siedmiu minut, by naładować Aureolę, zanim wróci.
Zakładając, że weszła.
- Porozmawiasz z nią? Sprawdź, co u niej. - Nie mam zasięgu.
Może to mury
lub zakłócenia energii spowodowane przez kości.
Bezczynne stanie to strategia nie do przyjęcia.
- Zabierzmy stąd Aureolę. - Co robisz?
Rozmawiałyśmy o tym.
- Wysadzę ścianę i wyciągnę Avę. - Nie.
Nie wiesz, co robisz.
To może zabić nas wszystkich. Włącznie z Avą.
Więc nic nie robimy?
Nie dotkniesz dynamitu. Jasne?
Póki nie ustalimy, co ci jest.
- Próbuję pomóc. - Wiem.
Słuchaj…
jeśli nie wyjdzie w ciągu pięciu minut,
wysadzę ścianę, ale trzeba to zrobić jak należy.
Chodź. Pomóż mi wywiercić dziurę w skale.
Musimy włożyć dynamit głęboko.
Ale to najgorszy scenariusz.
Myślę, że damy Avie kredyt zaufania
i ciut więcej czasu.
Potrafi to zrobić.
Masz rację.
Wiem.
Nie rozumiem. Jak to możliwe?
Naukowe wyjaśnienie jeszcze bardziej pomieszałoby twój delikatny umysł.
Nie potrzebuję nauki. Powiedz tylko dlaczego.
Czemu tu jesteś?
Dlaczego jestem uwięziony?
Wy, ludzie,
ród człowieczy.
Kierujecie się irracjonalnym lękiem.
Czyli ty czym jesteś?
Czymś innym.
Aniołem?
Jeśli chcesz.
Nie nazwalibyśmy tak siebie, ale…
jeśli to słowo pomaga ci zrozumieć istotę tego,
to proszę.
Nie pomaga.
Dlaczego tu jestem?
Jestem tu, bo Areala mnie oszukała.
Ta Areala?
Ta.
Ukradła mi Aureolę.
Myślałam, że sam ją oddałeś.
Ten gest został wypaczony…
w zdradę najwyższego rzędu.
EVA RZECZNIK PRASOWY DURETTI PAPIEŻEM
Jezu Chryste.
Kristian, przyjdź do mnie.
Mam wiadomości.
Co?
Michael.
Skarbie, co ty robisz?
Chodź tu.
Co się stało?
Wezwał mnie,
a potem było światło i go zobaczyłem.
Nie rozumiem, kochanie.
Wszystkie duchy tam były
i patrzyły na mnie z otchłani.
Otchłani? Jakiej?
Proszę, zabierz mnie do Arki.
Kochanie, jeszcze nie jest gotowa.
Już prawie. Jeszcze kilka dni.
Nie. Już prawie pora, mamo. Dzisiaj.
Pora? Na co?
Żebym odszedł.
Nie.
Nie, Michael. Nie pora na to.
Ja…
pomogę ci wyzdrowieć, pamiętasz?
Wiesz, że to nieprawda.
Zbudowałaś Arkę, żebym nie umarł.
Mamo, nie płacz, proszę.
Uratujesz mnie. Anioł mi powiedział.
Proszę, weź mnie do Arki.
Muszę ją zobaczyć.
Dobrze.
Gdy papież Urban II dowiedział się o Areali i jej darach,
uknuł spisek, by zatrzymać moc Aureoli dla siebie.
W tym celu musiałem zostać usunięty.
Szybko odkryli, że nie mogą mnie zabić,
więc zbudowali tę klatkę…
by zamknąć mnie tutaj na wieczność.
Ale jesteś dowodem na istnienie niebios.
Na istnienie Boga. Mogli to wykorzystać.
Moje dziecko, nie rozumiesz.
Dla tych ludzi wiara opiera się na tym,
czego nie można udowodnić.
Bo bez wiary…
nie ma manipulacji.
Bez manipulacji nie ma strachu.
A bez strachu nie ma władzy.
Ojcze Święty, tradycja wymaga zwrócenia się
do wiernych na placu w ciągu kilku godzin.
Oczywiście. Wiem. Tak zrobię.
Doskonale.
Jesteśmy tu, by służyć ci
we wszystkim pomocą, Ojcze Święty.
Potrzebuję tylko samotności przez chwilę.
Przepraszam, mój synu.
Jestem wykończony i chciałbym się lepiej przygotować na przemowę.
Proszę z dowódcą Gwardii Szwajcarskiej.
Nie winię Areali.
Otaczali ją oportuniści,
którzy żerowali na jej niewinności i lojalności.
Te cechy na początku mnie do niej przyciągnęły.
Co?
Przypominasz mi ją.
- Nie jestem nią. Ja tylko przypadkiem… - Nie.
Nie lekceważ siebie.
Przedtem…
byłaś ofiarą okoliczności.
Samotna, okaleczona i wściekła.
Ale dostałaś drugą szansę.
Większość ludzi w tej sytuacji
uległoby mocom, które dały im drugą szansę, lecz nie ty.
Zrozumiałaś, że po jednym życiu z ograniczeniami,
nie przepuścisz drugiej szansy.
Przejmiesz kontrolę nad swoim losem.
Pozostaje pytanie,
co zamierzasz zrobić z drugą szansą.
Nie wiem.
Niedawno nie wierzyłam w te rzeczy.
W niebo…
piekło, nawet w Boga.
A teraz?
Nic mnie już nie dziwi.
Rozumiem.
Jak?
Widzę twój świat.
Moja zbroja…
cokolwiek z niej zostało…
jest ze mną połączona.
To część mnie, mojego królestwa.
Wciąż tam jest,
ciągle zmieniając właścicieli,
karmiąc mnie wiedzą.
Tylko kawałkami.
Jak książka z brakującymi stronami.
Gdy jest w dobrych rękach tych,
którzy rozumieją jej moc…
mogę je poskładać.
Są tak blisko…
jednak tak daleko.
Avo, czułem się taki samotny.
Wiem, co to samotność.
Już nie musisz być sama.
Widzisz?
Jest jak przedtem.
To się stanie niedługo.
Mój anioł to obiecał.
Twój anioł?
Ta dziewczyna, która przyszła do ciebie i zniknęła?
Czy ten, który z tobą rozmawia
i daje ci rysunki?
Jillian?
Jesteś tam?
Jillian?
Chcę sprawić, by takie dziewczyny jak ja,
nie były już wykorzystywane przez wpływowych mężczyzn.
Przez Kościół.
Walczymy z tym samym wrogiem.
Chcesz odzyskać Aureolę.
Rozumiem to.
Jeśli ci ją dam,
Siostry Wojowniczki nie będą już ginąć.
Poza mną.
Nie jestem pewien.
Możesz przeżyć.
I wrócić do stanu, w którym byłaś.
Dobrze.
To bez znaczenia.
Tylko jedno z nas może stąd wyjść.
Nie zostawię cię tu, dziecko.
Nie tak jak oni mnie.
Dziesięć minut.
Coś jest nie tak.
Jak Lilith skończy, ustawię ładunki,
ale potrzebujemy nowego planu.
Jak tylko wybuchną, pojawi się tu Gwardia Szwajcarska.
Nie wyjdziemy tą samą drogą.
Nie zapominajmy, że Camila wciąż tam jest.
Ja się nią zajmę.
Pomoże mi zatrzymać straż.
Idź.
Upewnij się, że jest bezpieczna.
Nie czekaj na nas.
Rozumiem.
W tym życiu lub w następnym.
Skończyłam.
Zacznij podawać mi ładunki.
Wyciągnijmy Avę.
Jeśli dam ci Aureolę,
co z nią zrobisz?
Wrócę do tego, czym kiedyś byłem.
Istotą z niebios.
Aniołem?
Aniołem. Tak.
Będę niósł światło
i rozpraszał ciemności.
Tak.
Rycerze, ze mną!
Jestem twym sługą, pośredniku Chrystusa,
pogromco demonów.
Ta dziewczyna
jest dla ciebie ważna.
Mogę ją uratować, ale potrzebuję twojej pomocy.
Musisz dla mnie walczyć.
Z kim?
Z diabłami.
Przysięgam.
Jeszcze jeden!
Miecze!
Gotowe.
Pełna gotowość!
Jesteśmy bezpieczni.
Jak się czujesz?
Kim jesteś?
Tym, który cię uratował.
Nazywam się Adriel.
W twoim języku to znaczy „anioł”.
Anioł?
Jak mam w to uwierzyć?
Bo masz wierzyć, że to jest diabeł.
Kłamiesz jak człowiek.
Ale nim nie jesteś.
I nie jesteś aniołem.
Mądra z ciebie dziewczyna.
Ale ludzie uwierzą w to, co chcą.
Ufam, że dochowasz tajemnicy.
Inaczej zabiorę to, co ci dałem.
I bez wahania pozwolę ci umrzeć.
Boisz się mnie.
Czemu się boisz?
Nie bój się mnie.
Jesteśmy tacy sami.
Oboje byliśmy źle zrozumiani.
Ale?
Oczekujesz, że wszystko będzie proste.
Słuszne lub zepsute.
Dobre lub złe.
Spodziewasz się tego, bo nauczono cię w to wierzyć.
To bóstwo jest nieomylne.
Nie jest.
Jest pomieszane.
Jest złożone.
Pieprzysz.
Nie chcę cię skrzywdzić.
Super, więc nie krzywdź.
Ale musisz oddać to, co mi się należy.
Zaczynam rozumieć, czemu cię tu zamknęli.
To się teraz zmieni, prawda?
- Jak myślisz, czemu cię tu przysłano? - Nie przysłano mnie. Sama przyszłam.
Wierzysz w to,
bo chcieliśmy, żebyś w to wierzyła.
Bo zrozumieliśmy, że musisz w to wierzyć.
Nie jesteś aniołem.
Nie.
Nie jestem.
Nie!
Wróćmy do twojego pokoju, żebyś się odprężył.
Czujesz to, mamusiu?
Co takiego?
- Nadchodzi. - Kto?
Od dawna tego chciałaś.
Masz, czego chciałaś.
Moja klatka stanie się twoim grobem,
Siostro Wojowniczko.
- Nic mi nie będzie. - Nie.
- Nie tak. - Mam dość więzienia!
Nie! Nie tak, Michael!
Może powinniśmy pójść razem.
Może nie powinniśmy iść.
Może to pułapka.
To wola Boża.
Nie!
Chodź ze mną, mamo!
- Michael! - Jillian!
Nie!
Nie.
Nie!
Michael.
Michael…
Ostrzegałam was.
Nie mamy czasu.
Wchodzimy głębiej w tunele.
Pomocy.
Pomocy!
- Ava! - Beatrice!
Wyciągniemy cię stąd.
Co, do kurwy?
Weź mnie daleko od niego.
Musimy iść.
Łap ją za nogi.
Prawie jesteśmy.
Matko przełożona? Co się dzieje?
Nie wiem.
Ale to będzie najkrótsze papiestwo w historii.
O czym ty mówisz?
O ojcu Vincencie i dziewczynach.
Odkryli, co zrobiłeś.
Dlaczego to zrobiłeś?
To ich sprawka?
Czy to ważne?
To ty zacząłeś.
Zniszczyłeś zakon. Przelałeś krew na jego święte ściany.
Chroniłem zakon. Jak zawsze.
Zabijając siostrę Shannon?
Tak nas chronisz?
Musimy iść naprzód. Więcej budynków może się zawalić.
Postaw mnie. Pójdę sama.
Dobrze?
Co tam się działo?
Adriel.
O czym ty mówisz?
W grobowcu ktoś był. To był Adriel.
To niemożliwe.
Anioł?
Nie jest aniołem.
To diabeł.
Co? Siostrę Shannon?
O czym ty mówisz?
Nikogo nie zabiłem.
Starałem się chronić moją reputację
i dobre imię ZMK, żeby wygrać te wybory.
A kości?
Kości?
Jakie kości?
Zostańcie tu.
Ojcze?
O co mnie oskarżasz?
Zadałem ci pytanie.
Kto wysuwa przeciwko mnie oskarżenia?
Mój panie,
nie możesz się tak ujawnić światu.
Aureola nie może być twoja.
Wiesz o tym.
Twój plan ucieczki się powiódł,
a maszyna czeka, jak obiecałem.
Z czasem znów się połączycie.
Vincent nas wystawił.
Ale jeśli pracuje dla Adriela…
To on zabił Shannon.
Ten sukin…
Mary, nie.
Zajmę się tym.
Byłaś po drugiej stronie.
Kim jesteś?
Nieważne. Wiem, kim ty jesteś.
Zwykłym złodziejem.
Weź to.
Marnujecie czas.
- Nie pokonacie mnie. - Wiemy.
Nie musimy.
Potrzebowałyśmy tylko siedmiu minut.
Upiory.
Nie.
Co robimy?
Zbliżcie się.
W tym życiu lub w następnym.
Pieprzyć to.
W tym życiu.
Napisy: Anna Wiśniewska