‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎คำตอบที่เราอยากรู้อยู่ในนี้
‎ท่อนแรกเป็นภาษาละติน
‎มีใครอ่านออกไหม
‎ใช่แล้ว เด็กเรียนเอกชน
‎อยากพูดภาษาละตินเป็นจังเลย
‎"เรื่องราวการตายของทูตสวรรค์เอเดรียล
‎ในฐานะแม่ชีนักรบคนแรก
‎อาเรียล่าได้ก่อตั้งคณะดาบกางเขน
‎โดยรวมรวบสตรีที่อุทิศตนแก่คริสตจักร
‎ที่พร้อมยอมตายเพื่อสิ่งที่ตนศรัทธา"
‎หยุด
‎"ทูตสวรรค์เอเดรียลภูมิใจในตัวอาเรียล่า
‎แต่เมื่อเขามอบเฮโลศักดิ์สิทธิ์ของตนให้เธอ ‎เขาก็ต้องใช้ชีวิตเยี่ยงมนุษย์
‎และตายเยี่ยงมนุษย์
‎ร่างของเขาถูกนำไปไว้ในที่เก็บศพเกียรติยศ ‎กลางกรุงเนโครโพลิส
‎นครโบราณแห่งคนตาย
‎เป็นเวลาหลายสิบปีที่ผู้คนรู้สึกว่า ‎มีพลังมหาศาลแผ่มาจากที่เก็บศพของเอเดรียล
‎มันได้กลายเป็นสถานที่แสวงบุญ
‎บ้างก็พาคนป่วยหรือคนใกล้ตายไป ‎และอ้างว่าหายเป็นปลิดทิ้ง
‎บ้างก็รู้สึกมีกำลังวังชา
‎ซึ่งนำไปใช้ปราบคนที่พวกเขามองว่าเป็นศัตรู
‎พลังจากที่เก็บศพนั้นใช้ทำความดี ‎หรือทำสิ่งชั่วร้ายก็ได้
‎ชื่อเสียงของสถานที่ศักดิ์สิทธิ์นั้น ‎ได้กลายเป็นตำนาน
‎กระทั่งเหล่าซิสเตอร์ตัดสินใจว่าพลังสวรรค์นี้
‎มีอำนาจมากเกินคนเดินดินจะรับไหว
‎ร่างของเอเดรียลถูกนำไปเก็บรักษา ‎ในสุสานหินขนาดมหึมา
‎ตรงจุดที่ควรมีประตู
‎ได้มีการนำหินก้อนยักษ์ไปวางไว้
‎เพื่อปิดตายที่เก็บร่างของทูตสวรรค์ตลอดกาล
‎เพื่อให้โจรปล้นสุสานเกรงกลัว
‎ได้มีการสลักคำเตือนบนก้อนหินว่า ‎เอต ดีฟังติส เรควิเอม"
‎มันแปลว่าอะไร
‎"จงให้คนตายได้พักผ่อน"
‎"เมื่อเวลาผ่านไป ผู้คนก็ลืมที่เก็บศพนี้ไป
‎มันถูกดินฟ้าอากาศกลบฝัง
‎กระทั่งนครแห่งใหม่เกิดขึ้นมาแทนที่
‎กรุงวาติกัน"
‎แชนน่อนเขียนในนี้ว่า
‎พลังเหนือธรรมชาติของกระดูกทูตสวรรค์ ‎ควบคุมปีศาจได้
‎ว่านั่นเป็นสิ่งที่ผูกปีศาจเข้ากับโลกเรา
‎แม่เจ้าโว้ย
‎เธอคาดว่าคริสตจักรรู้มาโดยตลอด
‎คุณพ่อ เคยได้ยินเรื่องนี้หรือเปล่า
‎เคยแล้ว
‎ข้อตกลงกับมาร ‎เพื่อให้ประชาชนพึ่งพาคริสตจักรต่อไป
‎ตราบใดที่โลกนี้มีความมืด
‎ผู้คนจะหันมาหาเราเพื่อแสงสว่าง
‎พ่อปฏิเสธไม่ยอมเชื่อ
‎แต่แชนน่อนเชื่อ
‎มันมีเหตุผล
‎กำแพงที่เก็บศพหนาเกินกว่าใครจะพังได้
‎ยกเว้นแม่ชีนักรบที่ทะลุเข้าไปได้
‎ถ้าดูเร็ตตี้ได้เป็นพระสันตะปาปา
‎มันสั่งให้ผู้ครอบครองเฮโลทะลุเข้าไปในที่เก็บศพ
‎แล้วเอาอำนาจมาเป็นของตนได้
‎ไม่เป็นก็สั่งได้ไม่ใช่เหรอ
‎อาจจะสั่งไปแล้ว
‎แต่แชนน่อนไม่ยอมทำแบบนั้นหรอก
‎มันอยากได้ผู้ครอบครองเฮโลที่มันควบคุมได้
‎ถึงไล่คนไม่จงรักภักดีต่อมันออกมาหมดไง
‎เชื่อหรือยังล่ะ
‎พ่อยังไม่เข้าใจว่าดูเร็ตตี้จะได้ประโยชน์อะไร
‎ถ้าเอากระดูกไปครอบครอง
‎บันทึกบอกว่า "ควบคุม"
‎"ผู้ครอบครองอัฐิของเอเดรียล ‎จะปกครองเหล่าปีศาจ"
‎มันใช้เป็นอาวุธได้
‎ใช้ควบคุมและทำลายศัตรูได้
‎เราต้องเข้าไปในที่เก็บศพก่อนดูเร็ตตี้
‎ถ้าเราเอาร่างนั้นมาได้ ‎และถ้ามันเป็นอย่างที่แชนน่อนบอก
‎หลักฐานนั้นจะดีพอไหม
‎ก็คงจะต้องดีพอ
‎คุณพ่อ ถ้ากระดูกของเอเดรียล ‎เป็นสิ่งที่ทำให้ผู้คนศรัทธา
‎การเอามันออกมาจะไม่ทำให้ ‎ชาวคาทอลิกศรัทธาน้อยลงเหรอ
‎เราแตกต่างกันตรงนั้น เบียทริซ
‎ฉันแคร์พรรคพวกมากกว่าคริสตจักร
‎พูดไม่ยุติธรรม
‎มองมุมนี้
‎ถ้าเรากำจัดดูเร็ตตี้ได้ เราก็รวมพลคณะใหม่ได้
‎เอว่า บันทึกบอกว่ากำแพงที่เก็บศพ ‎หนา 11.5 เดอร์รา
‎นั่นมันหกเมตรเชียวนะ
‎ต้องทะลุไกลเลยนะ
‎ฉันเข้าออกห้องลับของแชนน่อนได้ ‎ลืมแล้วเหรอ
‎จำตอนขาติดกำแพงแคตส์เครเดิล ‎หนาแค่ครึ่งเมตรได้ไหม
‎งั้นฉันจะฝึก ยัยซิสเตอร์ความจำดีจัด
‎แล้วเราจะไปหาที่เก็บศพ
‎ที่ซึ่งถูกดินทับถมมาหลายร้อยปี
‎ในสุสานเขาวงกตโบราณใต้กรุงวาติกันได้ยังไง
‎ก็ถามผู้เชี่ยวชาญไง
‎ให้ตาย กลับมาอีกแล้ว
‎ใช่
‎เราอยากคุยกับคริสเตียน เชเฟอร์
‎เธออยากให้ฉันช่วยเธอบุกเข้ากรุงวาติกัน
‎ซึ่งจะทำให้ปัญหา ‎ระหว่างฉันกับคริสตจักรทับทวีคูณเหรอ
‎ไม่ใช่คุณ เขา
‎คือ...
‎เราอยากให้คุณเชเฟอร์ช่วยหา ‎ตำแหน่งโลงศพของเอเดรียล
‎คือก็ให้คุณช่วยด้วย
‎ฉันต้องการที่ฝึก
‎เราถูกไล่ออกจากบ้าน
‎และเราต้องการอิฐเพื่อสร้างกำแพงกั้น
‎ความหนาระหว่างสองถึงหกเมตร
‎แล้วเราจะได้อะไร
‎ถ้ากระดูกทรงพลังอย่างที่บันทึกบอก
‎งั้นมันอาจให้พลังเครื่องจักรของคุณได้
‎- นี่คือสิ่งที่ขอใช่ไหม ‎- ใช่
‎ก็แค่แปลกใจเฉยๆ
‎คุณมีช่างอิฐยักษ์ด้วยเหรอ
‎ขอบคุณ ดร.ซาลเวียส
‎ขอให้โชคดี
‎ฉันจะไปศึกษาบันทึกต่อนะ
‎โอเค งั้นลุยกันเลย
‎เจ๋งเป้ง ของกล้วยๆ
‎หนาแค่ไหน
‎สองเมตรครึ่งเหรอ
‎เมตรกว่า
‎ยังไงก็เถอะ ง่ายสุดๆ
‎อะไรต่อ
‎ผมเข้าไปในระบบจดหมายเหตุดิจิทัล ‎ของวาติกันจากด้านนอก
‎นำมารวบรวมในหน่วยประมวลข้อมูลของเรา
‎และทำแผนที่สุสานใต้กรุงวาติกันบางส่วน
‎แล้วที่เก็บศพอยู่ไหน
‎นักวิจัยระบุเจ้าของที่เก็บศพ ‎ได้เพียง 37 เปอร์เซ็นต์
‎ของเอเดรียลไม่ใช่หนึ่งในนั้น
‎ลูกว่าเรายอมเสี่ยงเลยดีกว่า ‎ลงไปหาในนั้นกันเลย
‎ต้องหาเป็นเดือนๆ น่ะสิ
‎ตระกูลเมดิชี่ได้สั่งให้มีการวาดแผนที่เนโครโพลิส
‎ตอนกรุงวาติกันถูกสร้างขึ้น
‎มันอาจบอกว่าโลงศพนั้นอยู่แถวไหน
‎แต่แผนที่นั้นถูกยืมและถูกขโมยไปหลายสิบปีแล้ว
‎บรรยายแผนที่ได้ไหม
‎ผมรู้ว่าหน้าตาเป็นยังไง แต่มันหายไปแล้ว
‎ถ้าอยากจะเริ่มตามหา ‎คุณก็ต้องคุ้นเคยกับตลาดมืด
‎ผมว่าผม... อาจช่วยได้
‎ไปแทนที่ซิสเตอร์ที่ตำแหน่งสองกับหก
‎บอกให้พวกเขาไปพัก
‎ฉันอยากให้พวกเขาสดชื่นเมื่อเริ่มกะต่อไป
‎คิดว่าพวกกบฏจะกลับมาจริงเหรอ
‎ขอให้กลับมาทีเถอะ
‎ใครอยู่ตรงนั้น
‎ตอนทะลุผ่านกำแพงสองบล็อก ‎ไม่เห็นนานแบบนี้เลย
‎เราควรเป็นห่วงไหม
‎เอว่า
‎- เหมือนจะฉี่เล็ดนิดนึง ‎- เกิดอะไรขึ้นในนั้น
‎พูดง่ายๆ คือหลังเข้าไปได้เมตรกว่าๆ มันแย่มาก
‎ฉันหลงทิศแล้วก็ทำพลาด
‎เหมือนกับว่าฉันจับต้องได้ ‎ส่วนกำแพงกำลังทะลุตัวฉัน
‎เหมือนเดินในสระน้ำเชื่อม
‎แต่ตลอดเวลานั้น ‎ฉันรู้สึกถึงน้ำหนักของกองหินรอบตัว
‎ยิ่งอยู่ในนั้นนานเท่าไร
‎ก็ยิ่งเหมือนมันพยายามไหล ‎กลับเข้ามายึดพื้นที่ของตัวฉัน
‎บดขยี้ฉัน
‎ถ้าฉันหาวิธีนำทางเธอได้ล่ะ
‎ฉันช่วยได้นะ
‎คริสเตียนบอกว่าตลาดมืด
‎นี่เหมือนที่ที่พ่อแม่เบียทริซมาซื้อศิลปะปีกัสโซ่เลย
‎ที่นี่มีคนที่ช่วยเราได้
‎เขามีความจำดีเลิศ จำของโจรทั้งหมดที่ซื้อมาได้
‎รู้จักเขาได้ยังไง
‎จากชาติก่อน
‎รอในนี้
‎ไม่
‎ตามใจ
‎ให้พ่อนำนะ
‎เซ็กซี่ดีนะ
‎ฉันมาหาเอสเตบัน
‎ขออภัย เราปิดแล้ว
‎ฟังนะ คุณ...
‎บอกเขาทีว่าวินเซนต์มาหา
‎ไปตายไป
‎ทางไหน
‎นี่เรื่องบ้าอะไรกัน
‎- สวัสดี เอสเตบัน ‎- วินเซนต์
‎ไปซะ
‎ฉันตามหาของหายากอยู่
‎ได้แน่นอน
‎ตามมา
‎เครื่องจีพีเอส
‎- และหูฟัง ‎- อืม
‎ฉันไม่มั่นใจว่ามันจะมีปฏิกิริยายังไง ‎เมื่อเคลื่อนที่ผ่านคอนกรีต
‎ได้ยินไหม
‎ได้ยิน
‎ก็ยืนข้างกันเลยนี่
‎เพราะอย่างนั้นฉันจะทำให้สำเร็จ
‎เข้าไปได้เมตรกว่าแล้ว ตรงไป
‎เธอหยุดขยับนี่
‎ฉันหลงทาง
‎ก้าวไปทางไหนก็ได้สองก้าว
‎เลี้ยวขวา 90 องศาแล้วเดินต่อ
‎ฉันอยากออกไป พาฉันออกไป
‎อีกแค่นิดเดียว
‎เธอทำได้
‎เอว่า
‎ไม่เป็นไรนะ
‎เธอทำสำเร็จ
‎ขอบคุณนะ
‎ไม่รู้เป็นไร มันเหมือน...
‎เหมือนยิ่งอยู่ในนั้นนานเท่าไร...
‎เธอสูญเสียพลัง
‎เธอจะใช้พลังเฮโลจนหมด
‎และโชคร้ายที่ในกรณีนี้ ถ้าพลังหมด...
‎ฉันจะติดแหง็กในกำแพง
‎ใช่
‎ถ้าต้องทะลุผ่านหกเมตรละก็ ‎ต้องใช้พลังมากกว่านี้อีกเยอะ
‎ก่อนหน้านี้ฉันเพิ่มพลังที่เฮโลปล่อยออกมาได้
‎ใช่ ด้วยการช็อตไฟฟ้าฉันจนตัวแทบไหม้
‎ถ้าโดนช็อตแบบนั้นฉันเดินไม่ได้หรอก
‎เอว่า
‎ลิลิธ
‎คุณขาดน้ำ
‎พักสักสองสามวันน่าจะดีขึ้น
‎ขอบคุณ
‎ดร.ซาลเวียส
‎- ขอเวลาสักครู่ ‎- แน่นอน
‎มันเป็นไปได้ยังไง
‎เราจัดงานศพให้เธอแล้ว
‎ทำไมทุกคนถึงคิดว่าฉันตายแล้วเนี่ย
‎จำอะไรได้เป็นอย่างสุดท้าย
‎ฉันอยู่ในโกดัง
‎กับแมรี่
‎เราพยายามจับตัวเอว่า แต่ทาราสก์โผล่มา
‎จากนั้น...
‎ฉันคงหมดสติไป
‎มารู้ตัวอีกที
‎ฉันก็อยู่ในแคตส์เครเดิล
‎เธอรู้อะไรบางอย่าง
‎พูดมาสิ
‎แมรี่บอกว่าทาราสก์จับเธอ
‎มันแทงกรงเล็บทะลุตัวเธอ
‎- แมรี่บอกว่ามันลากเธอกลับไป... ‎- เรานึกว่าเธอตายแล้ว
‎พระเจ้าทรงมอบชีวิตใหม่ให้เธอ
‎มีอะไร
‎ตอนนี้มันอยู่กับใคร
‎นี่มันก็หลายปีมาแล้ว ฉันจำไม่ได้
‎จำไม่ได้เหรอ
‎ไม่ได้
‎ในที่สุดความทรงจำดีเลิศของนาย ‎ก็ทำให้นายผิดหวังจนได้
‎นี่ไง แผนที่ของตระกูลเมดิชี่
‎ผ่านเจ้าของมาหลายมือแล้ว
‎ตอนนี้มันอยู่ในมือนักสะสมเอกชน
‎ชื่อและที่อยู่
‎ลูกน่าจะรอในรถ
‎และพ่อน่าจะพูดความจริงกับลูก
‎เอว่า
‎อ้าว ว่าไง
‎ฉันก็แค่... คือฉัน...
‎ลิลิธเป็นไงบ้าง
‎ยังไม่ตาย ไม่รู้ยังไง
‎เจ๋ง
‎เธอควรเข้าไปเยี่ยม
‎อืม แต่ลิลิธน่าจะควรพักผ่อนมากกว่า...
‎ลิลิธร้องเรียกชื่อเธอ
‎เธอกลัวอะไร
‎ประการแรก ครั้งล่าสุดที่เจอกัน ‎หล่อนพยายามฆ่าฉัน
‎ประการที่สอง หล่อนสละชีวิตเพื่อฉัน
‎เข้าไปขวางปีศาจแล้วยอมตายเพื่อฉัน
‎และฉัน...
‎ฉันไม่รู้จะพูดว่าอะไรดี
‎หลับไปแล้ว
‎ดี
‎อยู่เฝ้าด้วย
‎โอเค
‎ฉันเจอเรื่องนี้ในบันทึก
‎มันน่าจะช่วยได้
‎บันทึกของแม่ชีนักรบชื่อซิสเตอร์เมลานี่
‎"ฉันได้มาเป็นแม่ชีนักรบในฤดูร้อนปี 1942
‎หลังหลบหนีจากค่ายแรงงานดาเคาที่เหมือนนรก"
‎เดี๋ยว เป็นทั้งคนยิวกับแม่ชีได้ไง
‎พวกนั้นลงโทษชนกลุ่มอื่นที่แตกต่างด้วย
‎ไม่ใช่แค่ชาวยิว
‎เธอเป็นเกย์
‎พระเจ้า
‎พวกนาซีห่วยบรม
‎"ขณะกลับมายึดครองฝรั่งเศส
‎คุณแม่อธิการบอกเราว่า ‎พวกนาซีไม่เกี่ยวกับภารกิจของเรา
‎ท่านบอกว่าฉันโมโหเพราะความเกลียดชัง
‎และเราไม่ควรมีความเกลียดชัง"
‎เดี๋ยว นี่แปลจากภาษาฝรั่งเศสเหรอ
‎ตั้งใจฟังหน่อย
‎เจ๋ง อ่านต่อเลย
‎"แต่เมื่อคืน
‎ฉันเดินผ่านกลุ่มทหารนาซี ‎ที่ดื่มเหล้าอยู่ในผับฝรั่งเศส
‎ไม่รู้ว่าตอนนั้นคิดจะทำอะไร แต่ฉันเข้าไปข้างใน
‎นายร้อยนาซีขอให้ฉันเต้นรำกับเขา
‎พอฉันปฏิเสธ
‎เขาคว้าข้อมือฉัน
‎แล้วเห็นรอยสักรหัสนักโทษของฉันจากดาเคา
‎ฉันยอมให้เขาเห็น
‎อยากให้เห็น
‎เขามองเหมือนฉันเป็นเศษสวะ
‎'นังยูเดน' เขาพูดเยาะ
‎ฉันตอบว่า 'ไม่ใช่'
‎'เลสบิช'"
‎"เลสบิช"
‎"พวกของเขาล้อมฉัน
‎- ฉันชักดาบศักดิ์สิทธิ์แล้วสังหารพวกเขา" ‎- ให้ได้อย่างนั้นสิ!
‎"แต่คุณแม่อธิการพูดถูก
‎ทุกรอยเชือดคือความเกลียดชัง
‎เกลียดที่พวกนั้นทำให้ฉันไม่กล้าเป็นตัวเอง
‎ฉันจึงปล่อยพลังโทสะหลั่งเลือดพวกเขา
‎กระทั่งนายร้อยนาซีเล็งปืนมาที่ฉัน ‎จากอีกฝั่งของห้อง
‎ฉันไปไม่ถึงเขา
‎เขาบอกว่าจะพาฉันกลับไปขังในค่าย
‎ฉันอธิบายสิ่งต่อไปที่เกิดขึ้นไม่ได้
‎เมื่อคิดว่าต้องกลับไปที่ค่าย ฉันรู้สึกหวาดกลัว
‎เกลียดชัง และเจ็บปวดยิ่งนัก
‎เฮโลเปล่งแสงสว่างแสบตาและปล่อยแรงระเบิด
‎รุนแรงกว่าสิ่งใดที่ฉันเคยพบเห็น
‎กระสุนของนาซีละลายหายไป
‎พร้อมกับปืนของเขา เนื้อหนังของเขา
‎และชิ้นส่วนกำแพงขนาดใหญ่
‎ฉันล้มลงในซากผับด้วยความอ่อนล้า
‎ฉันไม่เข้าใจว่าอะไรทำให้ ‎ฉันเรียกพลังมหาศาลนั้นออกมาได้
‎แต่ ณ ตอนนั้น
‎ฉันรู้สึกไร้ขีดจำกัด
‎ไร้ภาระใดๆ
‎ในที่สุดฉันก็รู้สึกเป็นตัวเอง"
‎พ่อพยายามบอกลูกแล้ว
‎พ่อสาบานว่าจะลืมอดีตของพ่อไปทั้งหมด
‎รอยสักคงไม่ใช่ความคิดที่ดีนักเลย
‎ลูกควรเข้าใจยิ่งกว่าใคร ‎ว่าความรู้สึกเสียใจเป็นยังไง
‎พ่อก็รู้ว่าลูกเข้าใจ
‎นั่นละประเด็น
‎อยากระบายหรือเปล่า
‎ไม่ ไม่มีอะไร ฉัน...
‎เรื่องราวที่แม่ชีนักรบพระกาฬใช้พลังโทสะ
‎ทำให้เธอร้องไห้มันไม่มีอะไรเหรอ
‎บางครั้งความไม่รู้ของเธอมันก็ทำเสียอารมณ์นะ
‎เฮ้ย
‎อะไร... นี่เป็นอะไร
‎เธอหลงประเด็นทั้งหมดอีกตามเคย
‎ซิสเตอร์เมลานี่เข้าถึงอารมณ์พื้นฐาน ‎ในจิตวิญญาณเธอ
‎และมันไปขยายพลังของเฮโล
‎ถ้าอยากวิ่งผ่านหินหกเมตรละก็
‎เธอต้องเอาชนะความเจ็บปวดตัวเอง
‎โอเค แต่ทำไมต้องโกรธกันเบอร์นี้ด้วย
‎ฉันไม่ได้โกรธเธอ
‎ฉันขอโทษ
‎ไม่ใช่เพราะเธอ
‎แต่เพราะทุกคนยกเว้นเธอ
‎ตลอดชีวิตฉัน
‎ทุกคนพยายามปั้นให้ฉันเป็นสิ่งที่ไม่ได้เป็น
‎ทำให้ฉัน "ปกติ"
‎หรืออย่างน้อยก็ให้ "พอรับได้"
‎ฉันฝึกทักษะหลายอย่างจนเชี่ยวชาญ ‎ฉันจะได้มีคุณค่า...
‎แม้มีข้อเสีย
‎หรือสิ่งที่ถูกสอนมาว่าเป็นข้อเสีย
‎แน่นอนว่าฉันพยายามทำตัวเข้าพวก
‎แต่พอถูกลงโทษแค่เพราะไม่เหมือนคนอื่น...
‎มันทำให้เราเกลียดตัวตนของเรา
‎และสิ่งที่เรารัก
‎สิ่งที่ควรทำให้มีความสุข...
‎นำมาแต่ความเจ็บปวด
‎ความเจ็บปวดทำให้ฉันเป็นซิสเตอร์นักรบ
‎อย่าเกลียดสิ่งที่ตัวเองเป็น
‎ตัวตนของเธองดงาม
‎ฉันเสียใจที่เธอต้องเจ็บปวด
‎อย่าเลย
‎เพราะตอนนี้เราจะได้ล้วงความเจ็บปวดของเธอ
‎ปิดสัญญาณเตือน บุกเข้าไป หาแผนที่ หนีออกมา
‎ไม่ บ้านใหญ่แบบนี้ไม่มีเวลาหาหรอก
‎ต้องให้หมอนี่พาเราไปหามัน
‎ก็ได้
‎แผนที่สุสานกรุงวาติกันของเมดิชี่ มันอยู่ไหน
‎ผมไม่รู้ว่านี่เป็นของโจร
‎ถึงได้ลงกุญแจไว้สินะ
‎จะทำอะไรต่อ
‎เราจะรอ
‎มีอะไร
‎ก็แค่... กำลังหนีเบียทริซ
‎โชคดีแล้วกัน
‎เอว่า
‎ไง
‎ฉันดีใจที่เธอกลับมา
‎จริงเหรอ
‎ไม่รู้สิ
‎ฉันเป็นหนี้ชีวิตเธอ
‎เธอเป็นพวกเดียวกับเรา
‎ฉันควรต่อสู้เคียงข้างเธอ ไม่ใช่ต่อสู้เธอ
‎ฉันปล่อยให้ดูเร็ตตี้ใช้ความทะนงตนของฉัน ‎และก็ลืม...
‎หน้าที่ไป
‎ยกโทษให้ฉันนะ
‎ยกโทษให้แล้ว
‎ฉันดีใจมากที่เธอไม่ตายแล้ว
‎เช่นกัน
‎(คริสเตียน: ใช่แล้ว)
‎โอเค
‎ธุรกรรมของเราเสร็จสิ้นแล้ว
‎เกินครึ่งทางแล้ว
‎เธอทำได้ดี
‎ถึงไหนแล้ว
‎สี่เมตรกว่า
‎เวรๆๆ
‎มีสมาธิสิ
‎กำแพงนี้คือความกลัวของเธอ
‎ความเจ็บปวดที่ลึกที่สุด
‎ทำไมถึงผ่านมันไปไม่ได้
‎อะไรมาห้ามไว้
‎พลังฉันไม่พอ
‎- ไม่ใช่ ‎- ต้องใช่สิ
‎นั่นเป็นข้อจำกัดทางกาย
‎ไม่ใช่ทางจิตวิญญาณ
‎ใช่ นี่มันใช่แล้วโว้ย
‎เพราะถ้าเฮโลพลังหมด ฉันจะกลับไปเป็นอัมพาต
‎นั่นแหละที่เธอกลัว
‎อัมพาต
‎ฉันไม่ได้กลัวเรื่องนั้น
‎ฉันกลัวการอยู่คนเดียว
‎โดนทิ้งไว้บนเตียงคนป่วย ไม่มีใคร...
‎ไม่มีใครเลย
‎แต่ไม่มีวันเป็นแบบนั้นหรอก
‎ต่อให้เธอเป็นอัมพาตแขนขา
‎เป็นหนองทั้งตัว
‎หรือมีแต่หัวพูดได้ก็ไม่สำคัญ
‎ยังไงเธอก็จะมีเรา
‎และเราจะไม่มีวันทอดทิ้งเธอ
‎พูดจริงนะ
‎เธอก็รู้ว่าจริง
‎เอว่า
‎ใกล้จะห้าเมตรแล้ว
‎ห้าเมตรครึ่ง
‎ใกล้ถึงแล้ว
‎5.8 เมตร
‎สำเร็จแล้ว
‎เพราะเธอคนเดียวเลย
‎พลังเฮโลใกล้หมดแล้ว
‎เราต้องทดสอบต่อไป
‎ลองดูว่าต้องใช้เวลาชาร์จใหม่นานแค่ไหน ‎จะได้พาเธอออกมาจากที่เก็บศพ
‎พร้อมลองอีกสองสามครั้งไหม
‎อืม
‎ฉันจะเคียงข้างเธอทุกฝีก้าว
‎พ่อเคยเป็นเด็ก
‎เด็กส่งยาให้พวกแก๊งค้ายา
‎เก่ง รวดเร็ว
‎ไม่พูดมาก
‎เวลาผ่านไป พ่อได้เลื่อนขั้นเป็นคนคุม
‎เงินเยอะจนหน้ามืดตามัว
‎งานที่ทำนั้นโหดร้ายแต่น่าพึงพอใจ
‎และขอพระเจ้าทรงอโหสิ พ่อชอบมัน
‎กระทั่งได้มองเห็นแสงสว่าง
‎ตอนพ่อเข้าคณะดาบกางเขน พ่อ...
‎พ่อเชื่อว่าพ่อพบคำตอบแล้ว
‎ความมืดภายในตัวพ่อต้องเป็นปีศาจแน่ๆ
‎แต่แม่ชีนักรบคนแรกที่มองพ่อได้เห็นความจริง
‎พ่อไม่มีปีศาจ
‎มีแค่...
‎ตัวเอง
‎และตอนนี้พ่อกลัวว่าต่อให้เราทำลายกระดูก...
‎และกำจัดปีศาจไปจากโลกนี้ ‎ความมืดของพ่อจะยังคงอยู่
‎พ่อไม่เคยอยากให้ลูกเห็นพ่อในสภาพนี้
‎จะเล่นทั้งวันหรือเปล่าเนี่ย
‎ขอเพลงได้นะ
‎ฉันขอเพลงเงียบ
‎เธอหน้าซีดจัง
‎รู้สึกยังไงบ้าง
‎เหมือนเพิ่งกลับจากนรก
‎พูดจริงๆ ฉันไม่เป็นไรหรอก
‎แม่ฉันมาจากอินเวอร์เนส สกอตแลนด์ตอนเหนือ
‎วิธีรักษาของแม่มีดังต่อไปนี้
‎เหล้า สวดมนต์ และชาเนตเติลหวาน
‎เห็นไหม
‎ดีขึ้นแล้ว
‎แม่ฉันรู้ดีเรื่องนี้
‎เธอว่าจะเกิดอะไรขึ้นเหรอ
‎กับเราน่ะ
‎กับคณะดาบกางเขน
‎เราจะโอเค
‎เราจะหาทาง
‎เหมือนทุกครั้ง
‎เป็นอะไร
‎ฉันโอเค
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎เจอที่เก็บศพแล้ว
‎ลงไปสามชั้น
‎บริเวณนี้ส่วนใหญ่ถูกสร้างขึ้นในยุคที่สอง
‎ภายใต้คอนสแตนติน แต่...
‎ชี้เลยไม่ได้เหรอ
‎ตรงนี้
‎ที่เก็บศพของเอเดรียล
‎ขอบคุณที่ช่วย
‎คุณหาแผนที่เจอได้ยังไง
‎มีปืนไว้เพื่อการนี้แหละ
‎ลูกดูมีความสุข
‎เพราะเธอกลับมาแล้ว
‎- ใคร ‎- เอว่า
‎ผมรู้สึกดีขึ้นเวลาเธออยู่ใกล้
‎มีอะไรครับ แม่
‎แม่แค่เป็นห่วงลูก
‎ผมขอโทษที่ทำให้แม่เป็นห่วง
‎ไม่เลย คนเป็นแม่มีหน้าที่เป็นห่วง
‎รู้ไหมทำไม
‎เพราะเมื่อเรารักใครมากๆๆๆๆ
‎เราก็อยากทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องคนคนนั้น
‎ผมรู้ว่าแม่จะทำ
‎ดีจ้ะ
‎เพราะแม่มีอะไรจะบอก
‎เราเจอประตูอีกบานแล้ว
‎มันจะเปลี่ยนทุกอย่าง
‎สวัสดี
‎เธอคือซิสเตอร์แชนน่อน
‎ถ้าได้รู้จักคงดี
‎สักวันทุกคนก็เจอกัน
‎ในโลกนี้หรือโลกหน้า
‎เธอทิ้งสิ่งนี้ไว้ให้ฉัน
‎ไม่ใช่ให้เธอ
‎แค่ให้คนต่อไป
‎อ่านบันทึกของพวกเขาแล้วนี่
‎แค่ของสองสามคน
‎มีเยอะมากเลย
‎ใช่
‎แต่เรื่องราวของพวกเขาสั้น
‎คำมั่นสัญญามากมายที่ทำไม่สำเร็จ
‎ชีวิตมากมายที่ไม่ได้ใช้
‎เพื่ออะไรกัน
‎คือว่า...
‎ฉันยังเรียนรู้เรื่องพวกนี้อยู่ แต่...
‎เพื่อกำจัดปีศาจไปจากโลกใช่ไหม
‎เฮโลเป็นภาระ
‎หนักเกินไปสำหรับคนคนเดียว
‎ฉันรู้สึกโดดเดี่ยว
‎แต่มันก็ทำให้ฉันได้เจอครอบครัวใหม่
‎เหมือนกัน
‎มั้ง
‎ครอบครัวที่ตายไปทีละคน ต่อหน้าต่อตาฉัน
‎เพื่อภารกิจ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎มีอะไร
‎ให้ฉันช่วยยังไง
‎ให้ช่วยยังไง บอกมาว่าต้องทำอะไร
‎ฉันต้องยับยั้งมัน
‎อะไร
‎เราต้องคิดแผนใหม่
‎ถอยไป
‎ให้ฉันช่วยเถอะ
‎ไม่ได้ เรื่องนี้ช่วยไม่ได้
‎บอกทีว่าเธอกำลังจะทำอะไร
‎ฉันอยากรู้ว่าใช้เฮโลทำลายดิวิเนียมได้ไหม
‎- ทำไม ‎- เพราะถ้าทำได้
‎งั้นฉันอาจทำลายอัฐิของเอเดรียลได้
‎นั่นไม่ใช่แผนที่วางไว้
‎เรามีแผนแล้ว
‎เราจะหากระดูก แฉเรื่องดูเร็ตตี้ ‎และคณะจะกลับไปทำภารกิจ
‎ภารกิจคือตัวปัญหา
‎แม่ชีนักรบตายไปทีละคน...
‎ต่อจากฉันจะเป็นใคร เธอเหรอ
‎เธอเหรอ
‎ถ้าแชนน่อนคิดถูก
‎และอัฐิเอเดรียลทำให้ปีศาจอยู่บนโลกใบนี้
‎เราก็ต้องทำลายมันซะ
‎ไม่มีปีศาจอีกต่อไป
‎ไม่มีแม่ชีนักรบอีกต่อไป
‎วงจรแห่งความตายจบลง
‎เรายับยั้งมันได้
‎ฉันยับยั้งมันได้
‎ฉันจะเป็นแม่ชีนักรบคนสุดท้าย
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล