NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Odpowiedzi są tutaj.
Pierwsza część jest po łacinie.
Ktoś umie to przeczytać?
Tak! Prywatna szkoła.
Chciałabym mówić po łacinie.
„Historia śmierci anioła Adriela.
Jako pierwsza Siostra Wojowniczka Areala utworzyła Zakon Miecza Krzyżowego.
Zbierała kobiety oddane Kościołowi,
gotowe walczyć i umrzeć za swoje przekonania”.
Stój!
„Anioł Adriel był dumny z Areali.
Ale oddanie jej świętej Aureoli zmusiło go do życia śmiertelnika.
I do takiej śmierci.
Jego szczątki złożono w honorowym grobowcu w centrum Nekropolis,
starożytnego miasta zmarłych.
Przez lata ludzie czuli ogromną moc promieniującą z grobowca Adriela.
Stał się miejscem pielgrzymek.
Mówiono, że chorzy i umierający doświadczali uzdrowienia.
Inni czuli przypływ sił,
których używali do pokonania rywali.
Moc z grobowca mogła być wykorzystana dla dobra lub zła.
Jego reputacja świętego miejsca stała się legendarna.
Siostry uznały, że jego nieziemska energia
jest zbyt potężna dla zwykłych ludzi.
Szczątki Adriela zostały zamknięte w ogromnej kamiennej krypcie.
W miejsce drzwi
włożono gigantyczny kamień,
który zapieczętował miejsce jego spoczynku.
By odstraszyć złodziei,
w kamieniu wyryto ostrzegawcze symbole i słowa: Et defunctis requiem”.
Co to znaczy?
„Niech spoczywa w spokoju”.
„Z czasem grób został zapomniany,
zasypany przez pogodę i ziemię.
W końcu w tym miejscu powstało nowe miasto:
Watykan”.
Shannon napisała,
że nieziemska energia anielskich kości może kontrolować demony.
Że to ona zakotwicza demony w naszym świecie.
Jasna cholera.
Podejrzewała, że Kościół o tym wiedział.
Ojcze, słyszałeś o tym?
Tak.
Diabelski układ, by uzależnić ludzi od Kościoła.
Dopóki będzie panować ciemność, ludzie będą zwracać się do nas po światło.
- Nie chciałem w to wierzyć. - Ale Shannon wierzyła.
To ma sens. Ściany grobowca są za grube.
Tylko Siostra Wojowniczka może przez nie przejść.
Jeśli Duretti zostanie papieżem,
może nakazać Powierniczce tam wejść,
by mógł przejąć tę moc.
Wcześniej nie mógł?
Może próbował, ale Shannon by tego nie zrobiła.
Chciał mieć Powierniczkę pod kontrolą.
Dlatego pozbył się wszystkich, którzy nie byli mu oddani.
- Teraz mi ojciec wierzy? - Nadal nie rozumiem,
co da Durettiemu przejęcie kości.
Raptularz wspominał o „kontroli”.
„Ten, kto dzierży relikwie Adriela,
będzie Panem Demonów”.
Użyłby ich jako broni.
By opętały i zniszczyły jego wrogów.
Musimy wejść do grobowca przed nim.
Jeśli zdobędziemy kości i będą takie, jak mówiła Shannon,
czy to wystarczy za dowód?
Będzie musiało.
Ojcze, jeśli kości Adriela sprowadzają ludzi na ścieżkę wiary,
to czy ich usunięcie nie osłabi wiary katolickiej?
Tym się różnimy. Wybieram moje siostry ponad Kościół.
To niezbyt uczciwe.
Pomyśl, jeśli pozbędziemy się Durettiego, scalimy zakon.
Raptularz mówi, że ściany grobowca mają grubość 11,5 dirry.
To sześć metrów. Długa droga.
Weszłam do sekretnego pokoju Shannon.
Utknęłaś w ścianie o grubości 60 cm.
Będę trenować, siostro Pamięć Fotograficzna.
Jak znajdziemy ten grobowiec,
zakopany pod wiekami ziemi,
w labiryncie starożytnych katakumb pod Watykanem?
Spytamy eksperta.
Wróciliście.
Cóż.
My do Kristiana Schaefera.
Mam wam pomóc włamać się do Watykanu,
zwiększając moje problemy z Kościołem o rząd wielkości?
Nie ty. On.
Cóż…
Chcieliśmy, żeby pan Schaefer pomógł nam znaleźć grobowiec Adriela.
Znaczy… wy oboje.
Muszę gdzieś trenować.
Wyrzucono nas z domów.
Potrzebujemy też cegieł, by zbudować ściany różnej grubości.
Co będziemy z tego mieli?
Jeśli kości są tak potężne, jak mówi raptularz,
może zasilą twoją maszynę.
- O to wam chodziło, tak? - Tak.
Jestem tylko zaskoczona.
Masz gigantycznego murarza?
Dziękuję, doktor Salvius.
Powodzenia.
Będę dalej studiować raptularz.
Super. Do dzieła.
Tak jest! Bułka z masłem.
Jakie to grube? Dwa i pół metra?
Niecałe półtora.
Tak czy tak, dałam czadu.
Co dalej?
Zdalnie otworzyłem archiwa watykańskie
i ściągnąłem je na nasze procesory,
częściowo mapując katakumby pod Watykanem.
Gdzie jest grobowiec?
Badacze zidentyfikowali tylko 37 procent grobowców.
Nie ma wśród nich grobu Adriela.
Zaryzykujemy. Poszukamy go, gdy tam będziemy.
To może zająć miesiące.
Medyceusze zamówili mapę Nekropolis,
gdy zbudowano Watykan.
Mogłaby wskazać miejsce grobowca,
ale została wypożyczona
i skradziona wiele lat temu.
Może pan ją opisać?
Wiem, jak wygląda, ale zniknęła.
Trzeba znać czarny rynek, żeby jej szukać.
Chyba mogę pomóc.
Zastąpisz siostry na stanowisku drugim i szóstym. Niech odpoczną.
Mają być wypoczęte na następną zmianę.
Myślisz, że zdrajcy wrócą?
Miejmy nadzieję.
Jest tu kto?
Mur z dwóch brył nie zabrał jej tyle czasu.
Powinnyśmy się martwić?
Ava!
- Chyba się posikałam. - Co się działo?
Po jakimś metrze zrobiło się ciężko.
Byłam zdezorientowana i wymiękłam.
Jakbym była z materii, a ściana mnie otaczała.
Jak przechodzenie przez syrop czy coś.
Ale cały czas czułam masyw kamienia naokoło.
Z czasem coraz bardziej czułam, że próbuje zawładnąć moją przestrzenią.
Żeby mnie zmiażdżyć.
A jeśli bym cię poprowadziła?
Ja mogę pomóc.
Kristian mówił o czarnym rynku,
a tutaj rodzice Beatrice mogliby kupować Picassa.
Jest tam ktoś, kto może nam pomóc.
Ma fotograficzną pamięć każdego skradzionego artefaktu.
Skąd go znasz?
Z innego życia.
Zaczekaj tu.
Nie.
Dobrze.
Więc za mną.
Seksowne.
Szukam Estebana.
Już zamknięte.
- Señor… - Powiedz, że Vincent przyszedł.
Spierdalaj.
Dokąd?
Co jest, do kurwy?
- Cześć, Esteban. - Vincent.
Wyjdź.
Szukam rzadkiego okazu.
Oczywiście.
Proszę.
Nawigacja GPS.
A słuchawki?
Nie wiem, jak zareagują na przejście przez beton.
Słyszysz mnie?
Tak. Stoję przy tobie.
Po prostu dam czadu.
Przeszłaś około półtora metra. Idź prosto.
Zatrzymałaś się!
Zgubiłam się.
Zrób dwa kroki w jakimkolwiek kierunku.
- Obróć się 90 stopni w prawo i idź dalej. - Chcę wyjść. Wyprowadź mnie!
Został jakiś metr.
Dasz radę.
Ava?
W porządku. Udało ci się.
Dziękuję!
Nie wiem, co się stało.
Im dłużej tam jestem…
Tracisz moc.
Zużywasz energię Aureoli.
I niestety jeśli stracisz moc…
Utknę w pieprzonej ścianie.
Tak.
Potrzebuję więcej energii, jeśli mam przejść sześć metrów.
Wcześniej mogłam wzmocnić moc Aureoli.
Tak, zapalając mnie jak pieprzoną choinkę.
Nie mogę chodzić, będąc rażona prądem.
Ava.
Lilith.
Jesteś odwodniona.
Kilka dni odpoczynku pomoże.
Dziękuję.
- Może dać nam pani chwilę? - Jasne.
Jak to możliwe?
Był jej pogrzeb.
Czemu wszyscy myślą, że nie żyję?
Co pamiętasz?
Byłam w magazynie…
z Mary.
Chciałyśmy znaleźć Avę i pojawił się tarask.
A potem…
musiałam stracić przytomność.
Potem pamiętam,
że byłam w Cat’s Cradle.
Ty coś wiesz.
Mów.
Mary powiedziała, że tarask cię złapał,
przebił pazurami,
- wciągnął ze sobą do… - Myślałyśmy, że po tobie.
Bóg dał ci nowe życie.
Co się dzieje?
Kto ją teraz ma?
To było lata temu.
Nie pamiętam.
Nie pamiętasz?
Nie.
Więc w końcu...
twoja sławetna pamięć cię zawiodła?
Proszę.
Mapa Medyceuszy.
Miała wielu właścicieli.
Teraz ma ją prywatny kolekcjoner.
Nazwisko i adres.
Powinnaś była zostać w aucie.
Powinieneś być ze mną szczery.
Ava.
Cześć.
Tak. Ja tylko…
Jak się czuje?
Żyje… jakimś sposobem.
Super.
Odwiedź ją.
Pewnie musi odpocząć, więc…
To ciebie wzywała.
Czego się boisz?
Ostatnim razem próbowała mnie zabić.
Potem poświęciła się dla mnie.
Stanęła przed tym potworem
i oddała za mnie życie, a ja…
nie wiem, co jej powiedzieć.
Śpi.
Dobrze.
Zostań z nią.
Dobrze.
Znalazłam to w raptularzu.
Może być pomocne.
To wpis Siostry Wojowniczki, siostry Melanie.
„Zostałam Siostrą Wojowniczką latem 1942 roku
po ucieczce z obozu pracy w Dachau”.
Jak mogła być Żydówką i zakonnicą?
Prześladowali ludzi za odmienność.
Nie tylko Żydów.
Była lesbijką.
Boże.
Naziści byli chujowi.
„Gdy wracałyśmy do Francji,
matka przełożona powiedziała, że naziści nie są częścią misji.
Że moja złość pochodzi z nienawiści.
A nienawiścią się nie zajmujemy”.
Tłumaczysz to z francuskiego?
Uważaj.
Super. Czytaj dalej.
„Ale wczoraj w nocy
minęłam grupę nazistowskich oficerów we francuskim pubie.
Nie wiem po co, ale weszłam do środka.
Porucznik poprosił mnie do tańca.
Gdy odmówiłam, złapał mnie za nadgarstek
i zobaczył numer wypalony w Dachau.
Nie ukryłam go.
Chciałam, by go widział.
Spojrzał na mnie jak na robaka.
»Juden« zadrwił.
»Nein« odpowiedziałam.
»Lesbich«”.
„Lesbich”.
„Podeszli jego koledzy.
- Wzięłam Święty Miecz i ich posiekałam”. - O tak!
„Matka przełożona miała rację.
Każde cięcie było aktem nienawiści.
Nienawiści, bo przez nich bałam się być sobą.
Pławiłam się w deszczu ich krwi,
aż jeden z nich wycelował we mnie broń.
Nie mogłam go dosięgnąć.
Powiedział, że sam wsadzi mnie do obozu.
Nie wiem, co się stało potem.
Na myśl o powrocie do obozu
przeszłam przez strach,
poprzez nienawiść, poza ból.
Aureola rozbłysła i wydzieliła energię, jakiej wcześniej nie doświadczyłam.
Pociski nazisty roztopiły się
wraz z jego bronią, ciałem
i dużą częścią ściany.
Upadłam w ruinach pubu, wyczerpana.
Nie rozumiem, co pozwoliło mi wytworzyć taką energię.
Ale w tamtej chwili
czułam się nieograniczona,
uwolniona od ciężaru,
w końcu sobą”.
Próbowałem ci powiedzieć.
Przysiągłem zupełnie zapomnieć o przeszłości.
Może tatuaże nie były dobrym pomysłem.
Najlepiej powinnaś rozumieć, co znaczy żałować.
Wiesz, że tak jest. O to mi chodzi.
Chcesz o tym pogadać?
To nic. W porządku.
Historia o rozszalałej Siostrze Wojowniczce,
od której płaczesz, to nic?
Twoja ignorancja bywa przygnębiająca.
O co chodzi?
Jak zwykle nie zrozumiałaś.
Siostra Melanie dotknęła czegoś w swojej duszy.
To wzmocniło energię Aureoli.
Jeśli masz przejść przez tę ścianę, musisz przekroczyć własny ból.
Ale czemu jesteś na mnie zła?
Nie jestem na ciebie zła.
Przepraszam.
To nie ty.
To wszyscy oprócz ciebie.
Całe życie ludzie próbowali mnie zmienić w coś, czym nie jestem.
Żebym była „normalna”,
a przynajmniej „akceptowalna”.
Stałam się biegła w wielu rzeczach, by być wartościowa
mimo moich wad.
Lub tego, co wmówiono mi jako wady.
Próbowałam się dostosować.
Ale gdy cię karzą za bycie inną,
zaczynasz nienawidzić tego, kim jesteś.
I tego, co kochasz.
Co powinno cię uszczęśliwić…
przynosi ci ból.
On uczynił mnie Siostrą Wojowniczką.
Nie nienawidź tego, kim jesteś.
To jest piękne.
Przykro mi za twój ból.
Niepotrzebnie.
Bo teraz możemy zagłębić się w twój.
Wyłączyć alarm, wejść, znaleźć mapę, wyjść.
Nie.
W tak wielkim miejscu nie będzie czasu na szukanie.
Facet musi nas do niej zaprowadzić.
Dobrze.
Mapa Medyceuszy z podziemiami Watykanu.
Gdzie jest?
Nie wiedziałem, że była kradziona.
Dlatego ją trzymasz pod kluczem.
Co teraz?
Czekamy.
Co się dzieje?
Uciekam przed Beatrice.
Powodzenia.
Ava.
Cześć.
Cieszę się, że wróciłaś.
Naprawdę?
Nie wiem.
Zawdzięczam ci życie.
Jesteś jedną z nas.
Powinnam była walczyć przy tobie,
nie przeciw tobie.
Duretti wykorzystał moją dumę i zapomniałam o…
obowiązku.
Wybaczysz mi?
Właśnie wybaczyłam.
Cieszę się, że znów żyjesz.
Wzajemnie.
KRISTIAN: TO TA
W porządku.
To koniec transakcji.
Tuż za połową.
Świetnie ci idzie.
- Jak daleko jestem? - Ponad cztery metry.
Kurwa!
Skup się.
Ten mur to twój strach.
Twój najgłębszy ból.
Czemu nie możesz przejść? Co cię powstrzymuje?
Brakuje mi energii.
- To nie to. - Tak.
To fizyczne ograniczenia.
- Nie to, które masz w duszy. - Właśnie, kurwa, to.
Jeśli wyczerpię Aureolę, wróci paraliż.
I tego się boisz.
Paraliżu.
Nie to mnie przeraża.
Przeraża mnie samotność.
Przykuta do łóżka, z nikim…
Z nikim.
Ale tak się nie stanie.
Nieważne, czy jesteś tetraplegiczką,
pokryta czyrakami
czy gadającą głową w worku.
Nadal będziemy z tobą.
I nigdy cię nie zostawimy.
To prawda?
Wiesz, że tak.
Ava?
Cztery, wchodzisz w pięć.
Pięć i pół.
Już prawie.
Pięć osiemdziesiąt.
Udało ci się.
Tylko dzięki tobie.
Aureola jest na wyczerpaniu.
Musimy dalej testować.
Sprawdzić, jak długo się ładuje, żebyśmy wyciągnęli cię z grobowca.
Jeszcze kilka prób?
Tak.
Będę z tobą na każdym kroku.
Byłem dzieckiem.
Byłem gońcem dla karteli.
Dobry, szybki, gęba na kłódkę.
Awansowali mnie na gościa od brudnej roboty.
Pieniądze były upajające.
Praca była podła, ale satysfakcjonująca.
I, wybacz mi Boże, kochałem ją.
Aż zobaczyłem światło.
Gdy dołączyłem do ZMK…
wierzyłem, że znalazłem odpowiedź.
Ta ciemność we mnie musiała być demonem.
Już pierwsza Siostra Wojowniczka od razu ujrzała prawdę.
To nie był demon.
To…
byłem ja.
Boję się, że nawet jeśli zniszczymy kości…
i uwolnimy świat od demonów,
ta ciemność we mnie pozostanie.
Nie chciałem, żebyś mnie takim widziała.
Będziesz tak grać cały dzień?
- Przyjmuję zamówienia. - Zamawiam ciszę.
Jesteś blada.
- Jak się czujesz? - Jakbym poszła do piekła i wróciła.
Poradzę sobie.
Moja mama jest z Inverness w Highlands.
Jej lekarstwa to:
whisky, modlitwa i słodka herbata z pokrzywy.
Widzisz?
Już lepiej.
Moja mama wie, co robi.
Jak myślisz, co się stanie?
Z nami.
Z ZMK.
Poradzimy sobie.
Coś wymyślimy.
Zawsze tak było.
Co ci jest?
Nic.
Nic mi nie będzie.
Znalazłem grobowiec.
Trzy poziomy w dół.
Te tereny zabudowano po uznaniu chrześcijaństwa
przez Konstantyna, ale…
Może pan to streścić?
Proszę.
Grobowiec Adriela.
Dziękujemy za pomoc.
Jak udało się wam znaleźć mapę?
Dlatego noszę dubeltówki.
Wyglądasz na szczęśliwego.
Bo wróciła.
Kto?
Ava.
Czuję się lepiej, gdy jest blisko.
Coś nie tak, mamusiu?
Martwię się o ciebie.
Wybacz, że cię zmartwiłem.
Nie, matki powinny się martwić.
Wiesz dlaczego?
Bo gdy tak bardzo kogoś kochasz,
robisz wszystko, by go chronić.
Wiem, że mnie ochronisz.
Dobrze.
Bo mam pewne wieści.
Znaleźliśmy drugie drzwi.
To wszystko zmieni.
Halo?
Jesteś siostrą Shannon.
Chciałabym cię poznać.
W końcu wszyscy się spotkamy.
W tym życiu lub w następnym.
Zostawiłaś mi to.
Nie tobie.
Następczyni.
Przeczytałaś wpisy.
Na razie tylko kilka.
Jest ich tak wiele.
Tak.
Ale ich historie są krótkie.
Tyle niespełnionych obietnic.
Tyle nieprzeżytego życia.
I po co?
To znaczy…
Ciągle się z tym oswajam, ale…
uwolnić świat od demonów, tak?
Aureola to ciężar.
Jest zbyt wielki dla jednej osoby.
Czułam się samotna.
Ale dzięki niej znalazłam rodzinę.
Ja też.
Chyba.
Rodzinę, która umierała. Jedna po drugiej.
Na moich oczach.
W imię misji.
Co się dzieje?
Co się stało?
Jak ci pomóc?
Jak ci pomóc? Co mam zrobić?
Muszę to przerwać.
Co?
Potrzebujemy nowego planu.
Nie zbliżaj się!
Pomogę ci.
Nie możesz. Nie w tym.
Proszę, powiedz, co robisz.
Sprawdzę, czy Aureola zniszczy divinium.
Dlaczego?
Wtedy to mogłabym zniszczyć relikwię Adriela.
Nie taki był plan.
Mamy plan.
Znaleźć kości, zdemaskiwać Durettiego, wrócić do misji.
To misja jest problemem.
Siostry Wojowniczki ciągle umierają.
Która następna po mnie? Ty?
Ty?
Jeśli Shannon ma rację
i relikwia Adriela zatrzymuje demony na Ziemi,
to musimy zniszczyć kości.
Koniec z demonami.
Koniec z Siostrami Wojowniczkami.
Cykl śmierci się kończy.
Możemy go przerwać.
Ja mogę go przerwać.
Będę ostatnią Siostrą Wojowniczką.
Napisy: Anna Wiśniewska