NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dokąd poszłaś?
Dwadzieścia euro.
Mam dziesięć.
Jasne. Dziesięć.
Dobrze.
Ze szczegółami.
Super.
Dobrze.
Trochę…
podnieś trochę linię szczęki. Ona nic tu nie ma.
Widziałyście tę dziewczynę?
- Nie. - Nie?
Przepraszam.
Widzieliście tę dziewczynę?
Tę?
Nie?
Dziękuję!
Dziękuję.
Marnujesz czas.
Powtarzam to od tygodni.
Przestań za mną łazić.
Jest tam dużo gliniarzy. Sprawdzałam, czy nie robisz nic głupiego.
Spierdalaj.
Zostawiłaś swojego chłopaka.
Nie jego wina, że spanikował.
W końcu zobaczył demona.
- Nie wiem, jak byś to wytłumaczyła. - Nie wracam.
Dobrze.
Dobrze?
Tracę ludzi.
I to często, gdy jesteś w pobliżu.
- To nie fair. - Spytaj Lilith, co jest fair.
Napadła mnie. To jej wina.
Chciała chronić zakon.
- Chciała mnie zabić! - To by wiele ułatwiło.
Śmiało, zrób to. Dokończ, co zaczęła. Już!
Gdybym chciała, już dawno bym z tobą skończyła.
Ale masz rację.
Wystarczy.
Mam dość.
Dość biegania za tobą, chronienia cię.
Mam to w dupie.
A ty dokąd? Jesteś ranna, daleko nie zajdziesz.
Będzie bolało.
Jak się tego nauczyłaś?
Oglądałam dużo telewizji.
Dużo.
To niczego nie zmienia.
Nie wrócę z tobą.
To ty za mną łazisz.
Mam cię tu zostawić dla wilków?
- Dość mnie już obwiniają. - Nikt cię nie obwinia…
za wszystko.
Nie prosiłam cię o pomoc. Nie chcę mieć z tobą nic wspólnego.
Daj spokój.
Wiem, co robisz. Dorastałam w sierocińcu.
Znam się na odwróconej psychologii.
I nagle odkryłaś, że tu nie chodzi o empatię?
To co chciałaś zrobić?
Ominąć bałagan, którego narobiłyśmy.
Jest wioska 15 kilometrów stąd.
- W tym kierunku? - Zgadza się.
Super.
Biorę wioskę. Ty idź gdzieś indziej.
Co się stało z empatią?
To była litość.
Miło było cię poznać.
Poważnie.
Zostaw mnie w spokoju! Nie prosiłam o to.
Chcę być normalna.
Suka!
Nadal chcesz być normalna?
- To miała być lekcja? - Nie, to za bycie cipą.
Jak na zakonnicę nieźle się wyrażasz.
Naprawdę myślałaś, że jestem zakonnicą.
Ile miałaś lat?
Osiem.
- Twoja mama wciąż jest w więzieniu? - Dali jej dożywocie.
Dożywocie? To była samoobrona.
Nie dla czarnej kobiety.
Byłaś tam. Opisałaś, co się stało.
Byłam dzieckiem. Prokuratorzy mnie rozszarpali.
Złapali mnie na kilku kłamstwach i powiedzieli, że mam do nich tendencję.
To chore.
Mój ojciec był gwałtowny.
Gdy pociągnęła za spust, zabiła ich oboje.
Myślisz, że tylko ty masz blizny?
Nie.
Wszystkie siostry mają przeszłość.
Wiedziałabyś, gdybyś zapytała.
Beatrice nazwała mnie suką.
Parafrazuję.
Bo nią jesteś.
Rozumiem dlaczego.
Byłaś przykuta do łóżka, unieruchomiona.
Wszystko kręciło się wokół ciebie.
Więc to nie moja wina?
Zachowujesz się jak dziecko.
Żerowanie na współczuciu łzawą historią daleko cię nie zaprowadzi.
Jak mogłam wierzyć, że jesteś zakonnicą?
Przyzwyczaiłam się do autocenzury,
ale przy tobie mi trudniej.
Tak już działam na innych.
Tak.
Skoro nie złożyłaś ślubów,
po co się cenzurujesz?
Ciągle muszę ich dotrzymywać…
w granicach rozsądku.
Część umowy wstąpienia do ZMK?
Warunek ojca Vincenta.
Ograniczyliśmy się do piątego i ósmego przykazania,
reszty nie muszę przestrzegać.
Jak trafiłaś do Kościoła?
Krążyłam po rodzinach zastępczych,
aż trafiłam do katolickiej szkoły z internatem na koszt państwa.
Ciągle wdawałam się w bójki… z każdym.
Ojciec Vincent mnie znalazł.
On…
Dzięki niemu mam o co walczyć.
Ale nie jesteś jedną z nich.
Nie bardzo. Wykorzystują cię.
Dostają, czego potrzebują ode mnie, a ja od nich.
Czyli?
Cel.
Rodzinę.
Rodzinę?
Ty i Lilith się nienawidziłyście.
Była moją siostrą.
Jasne, że jej nienawidziłam.
No proszę.
Co?
Czujesz się winna.
Nie mam powodu.
Więc użalasz się nad sobą?
- Nie. - Życie jest ciężkie.
Zwłaszcza gdy to twoje trzecie.
Nie chciałaś być wyjątkowa, tylko normalna.
Jak przedtem. Zwykły trup.
- Przestań. - Śmiało. Weź.
Chcesz iść?
Wrócić do dawnego życia?
To twoja szansa. Dalej. Wytnij ją.
Jeśli bycie tobą jest ciężarem, zrób to.
- Pomogę ci. - Stój!
- Zrób to! - Nie!
Wytnij ją!
Skończyłyśmy?
Tak. W porządku.
Dobrze.
Mogę potrzebować pomocy, wchodząc na górę.
Prosisz mnie o pomoc?
Nie pogrywaj sobie.
Dobrze.
Ktoś odpoczął wczorajszej nocy.
Nie pamiętam, kiedy spałam tak dobrze.
Mimo towarzystwa.
Oczywiście.
Chciałam…
tylko przeprosić.
Za Lilith.
Ja też.
To w ogóle możliwe?
- Zostać wchłoniętym w… - Nie.
- Dokąd poszła? - Nie wiem.
- Kurwa. - Tędy?
Co zrobiłaś z chłopakiem?
Jak miał na imię?
JC.
Pozwoliłaś mu odejść. Musiało być ci trudno.
Nie chcę o nim rozmawiać.
Świat jest do dupy.
Tak, dobra definicja.
Nie jestem dziewczyną, która ucieka z facetem.
Chyba go kochałam.
Nieprawda.
Nie wiesz tego.
Hormony.
Boże dopomóż.
Jak ty to robisz?
Co?
Jak je tłumisz?
Czemu myślisz, że je tłumię?
Prawda?
Niesamowite miejsce.
Jak długo tu jest?
Co wiesz o Tartezjanach?
Nieważne. Minęło trochę czasu.
Kim jest…
Jestem Ava.
- Czy ona… - Tak.
Przyjaciółka?
Chodźmy coś zjeść.
Francisco! Dolores!
Mary przyjechała.
Francisco!
Mary.
To moja przyjaciółka, Ava.
Jest z wami siostra Shannon?
Tylko my.
Też na nie polujesz?
Powiedziała „polujesz”?
W zeszłym roku ZMK spędził tu trochę czasu.
Przyjaciele Mary są rodziną. Chodź.
ZMK? Dlaczego?
Nie wie o wybuchu?
Jest nowa.
Jakim wybuchu?
Zła.
Specjalność zakładu.
Najlepsze w menu.
Co się dzieje?
Zło?
Spróbuj tego.
Celowo mnie tu przyprowadziłaś?
Nie.
Jasne.
Przypadkiem mieli tu epidemię demonów.
Myślisz, że demony żyją tylko nad morzem?
Są wszędzie.
Tak jak i ZMK.
Słuchaj.
Było inne miasto w tej samej odległości,
ale wolę tutejsze jedzenie.
Zjesz coś?
O jakim wybuchu on mówił?
Ile ich było?
Czasem tylko jeden,
a czasem cała zgraja.
Nie wiemy czemu.
Upiory.
Gdy doszło do nas, co tu się dzieje,
było już bardzo źle.
Nie wiedzieli komu ufać, więc się poróżnili.
Nie martw się.
Na pewno się z tym nie spotkasz.
Zadzwonię. Może ktoś mi pomoże stąd wyjechać.
Niedobre?
Nie jestem głodna.
Ava, tak?
Zgadza się.
Też masz ten dar?
Dar?
Uwalniania owładniętych.
Opętanych.
Chodzi ci o egzorcyzmy?
Nie...
Chcieli mnie nauczyć, ale…
chyba się nie nadaję.
Rozumiem, że to nie dla wszystkich.
Potrzeba do tego odwagi.
Byłeś…
Nie…
Moja żona.
Nie uratowano jej.
Przykro mi.
Bóg był z nią, a teraz ona jest z Bogiem.
Przepraszam.
Nie jestem pewna, ale…
nie wiem, jak mogła przeżyć.
Wiesz, że to Duretti nasłał Lilith na Avę.
Wiem, że to nie dowód, ale…
Wiesz, co o tym myślę.
Ja…
Co?
To nie ma nic wspólnego z tobą. Przynajmniej na razie.
Ale będzie miało.
Może, nie wiem.
Co się dzieje?
Papież umiera.
Vincent miał wieści z Watykanu.
Próbują to ukryć.
Jest stary.
- To coś znaczy dla ZMK? - Dla mnie znaczy.
Przepraszam, nie wiedziałam, że byliście blisko.
Nie. Nie znam go.
Chyba nawet nie wie zbyt wiele o ZMK.
Chodzi o Durettiego.
Kardynała?
Badałam sprawę śmierci Shannon…
To wtedy dostałaś Aureolę.
To robota kogoś z wewnątrz.
Myślisz, że jest zamieszany w jej śmierć?
Nie wiem. Nie jestem pewna.
Ale umierający papież?
To by wyjaśniało powód.
Jeśli Duretti chce umocnić władzę,
może szuka lojalnej Siostry Wojowniczki.
A to nie Shannon.
Lilith.
Gdy Shannon umierała, kazała mi nikomu nie ufać.
To czemu mi to mówisz?
Bo wtedy cię z nami nie było.
Zakonnica czy nie, nie możesz oskarżać kardynała o morderstwo
bez twardych dowodów.
Już bym je miała, gdybym nie była zajęta…
Bieganiem za mną.
Ktoś po ciebie przyjedzie?
W Cradle jest pusto.
Wszyscy są na misji.
Bez ciebie?
Nie pomagamy ludziom, tylko gdy to wygodne.
Vincent mówił, że jutro wieczorem ktoś po mnie przyjedzie.
Co mu o mnie powiedziałaś?
Że zeszłaś z promu i cię zgubiłam.
Czyli, że uciekłam?
Zmyjesz się, zanim tu przyjdzie.
Nie znajdą mnie.
Kto? ZMK? Kardynał?
Nie tylko oni cię szukają.
Jillian Salvius.
Wysłała za tobą ludzi.
To ich Lilith pokonała w sierocińcu.
Świetnie.
Coś jeszcze?
Myślisz, że możesz zignorować to, co tam zobaczysz.
Ale wierz mi, to nie będzie proste.
Świat jest bardziej przerażający, gdy wszystko widzisz.
Ale…
jeśli chcesz iść, to idź.
Baw się dobrze.
Bryluj.
Czy cokolwiek dzieciaki teraz mówią.
Złe wspomnienia?
Coś w tym stylu.
Nie masz planu, prawda?
Jeden miałam, dopóki się nie wtrąciłaś.
Jeśli szukasz tu jakiegoś euro ciacha,
to sobie poczekasz.
Dzieciaki tak teraz nie mówią.
„Dzieciaki tak teraz nie mówią”.
Zamknij się!
„Zamknij się!”
Kościół powinien być pełniejszy w mieście, które pokonało demony.
Nie jeśli ksiądz był jednym z nich.
Dobrze cię widzieć, siostro.
I ciebie, ojcze.
Nie chcę przeszkadzać.
Może być na to za późno.
Co cię sprowadza?
Oby nie kłopoty.
Nic z tych rzeczy.
Nieszczęsny efekt naszych uczynków.
Mogę jakoś pomóc?
Przydałoby się nam łóżko na noc.
Oczywiście.
Mam dużo koców i czystą pościel.
Będziemy wdzięczne.
Siostra Shannon?
Przykro mi. Martwiłem się o nią.
I chyba miałem rację.
Podejrzewał coś ojciec?
Odwiedziła nas kilka miesięcy temu.
Myślałem, że to zwykłe spotkanie,
ale chciała porozmawiać.
Co powiedziała?
Wątpiła w siebie i swoją misję.
Nie wdała się w szczegóły,
ale czułem, że coś lub ktoś ją zdradził.
Dałem jej ten medalion.
Z nadzieją, że święty Krzysztof będzie jej strzegł.
Dobrze, że do ciebie trafił.
Jest teraz w lepszym miejscu.
Obyś miała rację.
A ojciec?
Bóle głowy minęły?
Wciąż mnie nie opuściły,
ale codziennie jest lepiej.
Jakie to było?
Kiedy był ojciec…
Wtedy…
Nie pamiętam wiele, ale…
to było, jakbym był pasażerem
w moim własnym życiu.
Twoje czyny są twoje, ale nie twoje.
Czy to ma sens?
Nie był ojciec sobą i nie jest za nic odpowiedzialny.
Długo nie umiałem tak na to spojrzeć.
Lub choćby znów tu wejść.
Jak mam głosić Słowo Boże
po tym, co zrobiłem?
Najważniejsze to iść dalej.
Tak.
Wszystko wam zawdzięczam.
Pomodlimy się za siostrę Shannon?
Oczywiście.
Wszystko dobrze?
Milczysz jak nigdy.
Bo zwykle jestem wkurzająca?
Nie powiedziałabym czegoś takiego w świątyni.
Jesteś…
Wiem, że nie przyjęłaś ślubów, ale…
jednak wierzysz w to wszystko?
Walką z demonami zarabiam na życie.
To logicznie, że reszta też może być prawdą.
Chyba tak.
Ojciec Vincent myśli, że zostałam wybrana…
przez Boga.
A ty?
Chyba mam jakąś dziwną
metalową rzecz w plecach, która mnie ożywiła.
Musi być jakieś naukowe wytłumaczenie.
Naukowe lub inne.
Proszę.
Ty też?
Może.
Gdybyś nie miała jej mieć, nie miałabyś.
Mogła cię odrzucić.
- Odrzucić? - To już się zdarzało.
Bez sensu. Może wybrać Powierniczkę?
Mówię, co słyszałam.
Ale nie musisz w to wierzyć.
Sama musisz znaleźć odpowiedź.
Więc jutro…
Nie zmieniłam zdania.
Chciałam ci życzyć szczęścia,
gdybyśmy się nie zobaczyły.
Jasne.
Dzięki.
Tobie też.
Chcesz bajkę na dobranoc?
Zamknij się.
Jesteś tam, Boże?
To ja, Ava.
Koniec czasu, ważniaku.
Jeśli masz plan, lepiej mi go objaw.
Jasna cholera!
To z mojego powodu?
Tak.
Tak myślałam.
Mary?
Ojcze Orozco?
Halo?
Jest tu kto?
Na co patrzymy?
Wschód słońca.
To jakiś wyjątkowy wschód słońca?
Wszystkie są wyjątkowe.
Kiedyś nie byliśmy pewni, czy zobaczymy kolejny.
Więc doceniamy, gdy jest.
Robicie to co rano?
Świętujemy nowy dzień.
Wschodzimy razem.
Świętujmy nowy dzień.
Chodź.
Jest piękny.
Mamy szczęście, co?
Mówiłaś, że nie dołączysz do reszty.
Dlaczego?
Muszę wiele przemyśleć.
I tam znajdziesz odpowiedzi?
Nie wiem, gdzie indziej szukać.
Nie wierzysz, że z Nim obcują.
Nie jestem jedną z nich.
Nie jestem zakonnicą.
Tak podejrzewałem.
Jak je znalazłaś?
One mnie znalazły.
Ciebie też uratowały?
Nie…
No…
właściwie tak,
ale nie jestem im nic winna.
Chcą czegoś od ciebie?
Potrzebują mojej pomocy.
Nie chcesz im pomóc.
To nie tak, że nie chcę…
tylko…
Nie wiem.
Kiedyś byłem jak ty.
Znalazłeś, czego szukałeś?
Poszukiwanie siebie to podróż na całe życie.
A życie wydarza się pomiędzy.
Wygląda dobrze.
Nie stój tak.
Pomóż nam.
Nie znam się na gotowaniu, więc…
A na jajkach?
Wszyscy potrafią robić jajka.
Dosłownie nigdy nie byłam w kuchni.
Dużo telewizji
i zero programów kulinarnych.
Jak to możliwe?
To długa historia.
Całe życie karmili ją łyżką.
Tak.
Nic dodać, nic ująć.
Jasne.
Chcesz być niezależna, to naucz się…
- czegoś. - Dobrze.
Więc… co to?
Tortilla.
Mateo ma rodzinny przepis,
ale go nie zdradzi.
Tobie nie ufam, ale Avie?
- Słyszałaś? - Dobrze.
- Już to widzę. - Super.
Jak się nauczyłaś gotować?
Mam życie, wiesz?
Nie tylko egzorcyzmy i modlitwę.
Więc jaka to umowa?
Umowa?
Tak.
Ta, którą masz z Vincentem.
Przychodzisz i odchodzisz.
Nikomu nie podlegasz.
Wszystko ujdzie ci na sucho.
Gdy masz wartość, masz kontrolę.
Znam swoją wartość i nie pozwalam nikomu mówić, jak jej używać.
Taka jest umowa.
Ty też możesz tak mieć.
Zanieś talerze do stolika, zanim wystygnie.
Dobrze.
Przepraszam.
Witam.
Niezła jesteś.
Przydałaby mi się dodatkowa para rąk.
Naprawdę?
Kto?
Tamten.
Nie możemy go zabić.
Nie zamierzałam.
Jak to wypędzić?
- Gdybyś trenowała… - Nie byłam gotowa, teraz jestem.
Muszę wiedzieć.
Dobrze.
Chodź.
Wszyscy na zewnątrz, proszę.
Nie ty.
Przykro mi, musisz zmienić nastawienie.
Nie zgub go.
Spokojnie.
Uspokój się.
Mary?
Ten potrzebuje dodatkowej zachęty.
- Co to znaczy? - Musisz go unieszkodliwić.
Czyli zranić go?
Tak!
Nie patrz na mnie. Załatw go, Ava!
Potraktuj go tym.
Cholera!
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
Najwspanialszy Książę Niebiańskich Armii.
- To coś pomaga? - To dla ich dobra, nie zaszkodzi.
Precz, szatanie, mistrzu podstępu,
wrogu ludzkiego zbawienia!
Wyszedł?
Chyba tak.
Skończ z nim. Wykończ go!
Zniknął.
Był jak żywy.
Nic mu nie będzie?
Trochę aspiryny i kilka miesięcy emocjonalnego bólu.
I będzie jak nowo narodzony.
Jest ich więcej?
Nie sądzę.
Ava zostanie na chwilę, żeby się upewnić.
Pan z tobą, siostro.
- Mogę na słowo? - Tak.
Co się dzieje?
Nagle coś zaplanowałaś wczoraj?
To masz czas.
ZMK nie wie, że tu jesteś.
Zostań jeszcze jedną noc. Bądź czujna.
Potem możesz iść.
Dokądkolwiek chcesz.
A jeśli jest ich więcej?
Zawsze jest więcej.
Nie martw się. Dasz radę.
Weź to.
Przyda ci się.
Czekają na mnie.
Obyś znalazła to, czego szukasz.
Tak.
Idzie?
Nie.
Ale przyjdzie.
Napisy: Anna Wiśniewska