Als je een tijdreiziger bent, is dat nooit je enige probleem.
Je hebt ook alle normale problemen.
Zoals bijvoorbeeld...
haar vrienden.
Bedankt. - Ja.
Hoe gaat het met Clare?
Goed.
Dezelfde Clare.
Charisse? - Goed.
We moeten het wel vragen.
Als we terugkomen, vragen ze ons:
'Hoe is 't met Clare?' 'Hoe is Charisse?'
We moeten een antwoord hebben.
Ze wonen samen, ze weten het al.
Goed punt.
Het was een grapje. - Natuurlijk.
Observatiehumor.
Begrepen.
Waarom kijk je zo naar me?
Hoe? - Ik weet het niet. Zo.
Hoe? - Je kijkt me altijd raar aan.
Je bent tijdreiziger. - Dat weet ik.
Ik heb nooit zoiets interessants gezien.
Ik ben advocaat.
Ik word betaald om interessante dingen te voorkomen.
En kijk nu eens. Ik ben bevriend met een tijdreiziger.
Is dat zo?
Wat? - Zijn wij vrienden?
Volgens jou wel. - Wat bedoel je?
Niet 'jij'. De toekomstige jij.
Wat weet hij nou.
Veel meer dan jij.
We lijken niet veel gemeen te hebben.
Behalve wat duidelijk is.
Duidelijk? - We willen allebei Clare neuken.
Dat is niet waar. - Rustig maar.
Ik wil dat je begrijpt...
dat het niet waar is. - Geen probleem. Ik snap het.
Als je ernaar handelt, leg ik je luchtpijp in de knoop.
Maar al met al accepteer ik dit vertoon van je slopende jaloezie.
Proost.
Neem dat terug.
Het is geen probleem.
Bied je excuses aan. - Waarvoor?
Ik heb zulke gevoelens niet voor Clare.
Natuurlijk niet. - Bied je excuses aan.
Ga zitten voor je gat weer gaat lullen.
We hebben het geprobeerd...
en het werkte niet. Laten we het daarbij houden.
Luister.
Als ik je raar aankijk, is daar misschien een reden voor.
Als je je hand op m'n knie legt, verdien ik een etentje.
Ik heb je eerder gezien.
Ja, ik was dronken.
Daarvoor. - Voor wanneer?
Dat was niet de eerste keer. - Wanneer dan?
Ik herkende je.
Waarvan?
Als we gezellig wat hadden gedronken...
had ik het misschien gezegd.
Mag ik even rusten?
Waarom? Je zit.
Mag ik het zien? - Nog niet.
Vergeet m'n kleren niet.
Hoe wist je dat?
Ik heb de tekening gezien.
Dat is valsspelen. - Mij naakt tekenen ook.
Wat was dat?
Niets. Een eekhoorn of zo.
Denk je dat ik niet weet wie dat was?
Het was niemand.
Ik heb je familie ontmoet.
Lang geleden.
Waarom lach je?
Het was grappig.
Wat was er grappig aan?
Jij.
Ik? - Ja.
Jij, Clare Abshire.
Je was heel grappig.
Haat je je ouders of zo?
Natuurlijk niet. Waarom zou ik ze haten?
Je woont ver bij ze vandaan.
Zijn we er bijna? - Het is niet ver.
Ontspan je toch.
Wat is er met je?
Ik zit in een auto.
Is er 'n probleem met auto's?
Ik ben het probleem.
Als ik nu ga tijdreizen, kom ik met 90 km/u ergens aan.
Ergens in het verleden zien we grote klap met een verrast gezicht.
Je telefoon gaat steeds. - Ja.
Maar je neemt niet op. - Het is niets.
Straks denk ik nog dat het je andere vrouw is.
Dat is het ook.
Ingrid? - Nee.
We hadden woorden.
Hij wil gewoon aardig zijn. - Kan hij daarmee ophouden?
Hij wordt je beste vriend, of je wilt of niet.
Volgens wie? - Volgens de toekomstige jij.
Niet luisteren. Ik ben een leugenachtige lul.
De toekomstige jij niet. Die is geweldig.
Zeg niet steeds dat die ik beter is.
Hij is een geweldige jou. Natuurlijk is hij beter.
Geweldig.
Er is maar één ik en nog kom ik op de tweede plaats.
Is er niks beter aan mij? M'n haar misschien?
Is het haar beter?
De seks is goed.
De seks is erg lekker.
Mooi. Bedankt voor de feedback.
Ik verraad m'n grote liefde...
met z'n sexy broertje, maar het is goed.
Als je het zo zegt, klinkt het inderdaad goed.
Gomez? - Ja.
Neem op.
Moet dat? - Ja, en doe aardig.
Hé. - Hallo, kameraad.
Kameraad.
Ben je onderweg met Clare? Gaat alles goed?
Ja. - Geen tijdreisproblemen?
Ik was in Dallas in '63...
schoot op een colonne. Hopelijk veranderde er niets.
Dat is toch zeker een grap?
Ja, grapje.
Ik moet aan je humor wennen.
Dat zou tijd besparen.
Luister, over gisteren. - Vergeet het maar.
Sorry dat ik uitviel. - We gingen allebei te ver.
Ik wil het gewoon vergeten. - Ik ook.
Mooi.
En dat andere wat ik zei, dat ik je een keer gezien heb?
Dat ik je herkende toen ik je voor het eerst zag?
Mag ik...
Mag ik je daarover vertellen?
Natuurlijk.
Heeft dat...
geen invloed op causaliteit?
Wat zeg je? Laten we gaan. - Heeft het...
Heeft het invloed op de causaliteit van tijd?
De causaliteit van tijd?
Luister je wel naar je woorden?
Of zijn jullie toevallig in dezelfde ruimte?
Weet je wat, Henry? Val toch dood.
Nee. Wacht.
Het is een grapje.
Het is weer een grap.
We mogen elkaar niet.
Hoe kan hij m'n beste vriend zijn als we elkaar niet mogen?
Ik mag hem niet.
Maar hij wordt je beste vriend. - Hoe?
Hoe kan dat nou?
Daar is het. Daar kom ik vandaan.
Meadowlark House.
Groot, zou ik zeggen.
Vreemd dat je het nooit gezien hebt.
Eén familie? Waar zijn de andere kamers voor?
Onze problemen.
Het probleem met je jeugd herbeleven, is dat niets is wat het was.
Je maakt jezelf wijs dat alles hetzelfde is...
en dan ziet iemand anders het.
Dat is Mark.
Wees geen grotere eikel dan hij.
Het is geen wedstrijd.
Beloof het.
Beloofd. - Bedankt.
Hoi. - Mijn schatje.
Daar is ze.
Dus dit is de jongeman in kwestie?
Mam, pap, Mark...
dit is Henry DeTamble.
Aangenaam.
Zeg maar Philip.
Ik ben Lucille. Welkom.
Lucille, hallo.
Je zei 'mam'? Hoe kan dat?
Hoe kan dit je moeder zijn? Was u 11?
Doe niet zo raar.
Jij bent de geluksvogel...
die m'n zusje heeft aangerand.
Nou, in ieder geval...
een van hen.
Dit is voor u. - Dank je.
Kom binnen.
Kom op. - Goed.
Dus je werkt in de Newberry Library?
Ja, de Newberry.
Je bent bibliothecaris.
Ja, speciale collecties.
Wat zijn je langetermijnplannen?
Philip. - Wat?
Dat is het wel.
Boeken blijven bestaan.
Bent u er weleens geweest?
Ik ga er soms met cliënten heen. Evenementen.
M'n advocatenkantoor.
Clare zei al dat u advocaat bent.
Voor m'n zonden.
M'n vriend is advocaat, dus ik ken nu twee advocaten.
Drie. Ook advocaat.
Bijna advocaat. - Zo goed als.
Een paar advocaten in de familie.
We zijn erg trots.
Dat komt vast van pas...
als iemand de wet overtreedt.
Ik...
denk niet... - Niet dat u dat zou doen.
Ik bedoel dat het...
een vangnet is.
Mocht u eens...
te ver gaan.
Hoe heet je vriend?
Welke vriend? - De advocaat.
Gomez. - Jeff Gomez?
Nee, die is in Kentucky. Wat is z'n achternaam?
Misschien ken ik hem. Ik ken veel van de jongere.
Gewoon...
Gomez. We noemen hem Gomez.
Het is Gomilinsky.
Gomilinsky, aangenaam. - Nee, dat is niet...
Gomez staat voor Gomilinsky.
Een soort bijnaam.
Jan Gomilinsky. We noemen hem Gomez.
Dat was ik vergeten.
Je was z'n naam vergeten?
Soms vergeet je de naam van 'n vriend.
Hier slaap jij.
De blauwe kamer.
De badkamer is daar.
Ik ga handdoeken halen.
Er is niets blauws.
Hij was blauw.
De naam is blijven hangen.
Waar is jouw kamer?
Waarom?
Ik wil hem graag zien.
En weten waar hij is, zodat ik hem in het donker kan vinden.
Kom op.
We slapen niet dicht bij elkaar.
Waar waren m'n ouders bang voor?
Nou...
Is dat de weide? - Ja.
Aan de andere kant is het bos.
Met de open plek waar we elkaar gaan ontmoeten.
Zo vreemd dat je 't niet weet.
Kleiner dan ik dacht.
Wat? - De weide. Ik dacht dat hij groter was.
Ik vond hem groot.
Maar alles is groter als je klein bent.
Groter en belangrijker.
Jij kwam er als kind al.
Ja, maar ik zie het nu door jouw ogen.
Kunnen we erheen gaan?
De open plek in het bos?
Misschien.
Na de lunch.
Misschien?
Er is een probleem? - Nee.
Wat?
Het is gewoon... - Wat?
Het is de open plek.
En?
De open plek is van ons.
Ja, onze plek.
Nou, ja. - Ik ben hem.
Je hebt mij daar ontmoet.
Ik weet het. - Ik ben het.
Ik ben Henry. Dezelfde Henry.
Ooit.
Je vindt het niks dat ik hier ben.
Deze plek is van de andere ik.
Dat is dom. - Ja.
Maar is het waar?
Je mag wel aardig tegen me te zijn.
Het kan een gewoonte worden.
Ik win. - Je hebt me weer verslagen.
Ik word beter. - Niet waar.
Ik ben aardig.
Je blijft teleurgesteld dat ik hem niet ben.
Je bent hem ook niet.
Dat komt wel.
Denk je weleens hoe geweldig het moet zijn...
om in de juiste volgorde verliefd te worden?
Noem me sentimenteel, maar ik...
denk dat het nu ook geweldig is.
Voorzichtig.
Het spijt me. - Gooi niet met m'n spullen.
Vind je dammen zo leuk? - Ik deed het vaak.
Op dit bord speelde ik met hem, met jou.
Het is oud. - Oud en heel speciaal voor mij.
Oud is niet speciaal.
Nieuwe dingen worden oud als je lang genoeg wacht.
Ga je preken? - Waarom niet?
Je snapt het niet.
Jullie niet-tijdreizigers snappen het nooit.
Je houdt vast aan dingen uit het verleden, alsof het verleden belangrijk is.
Of je maakt je zorgen om de toekomst die er nog niet is.
Alleen het nu is belangrijk.
Altijd.
Nu.
Het verleden heeft je niet gedood.
De toekomst doet dat wel.
En daartussenin zit het enige wat telt.
Jij.
Jij en ik.
Op dit moment.
Jij en ik.
Op dit moment.
Waarom voelt seks met jou alsof ik naar de hel ga?
Geen idee, maar dat is het grootste compliment dat ik ooit kreeg.
Deur op slot.
Zeg, Clare.
Laat hem los.
Lunch over vijf minuten.
Lunch. We moeten aan tafel.
Sorry, ik kan niet meer terug.
Nee, ga je opfrissen op je kamer.
'Opfrissen'? Heet het tegenwoordig zo?
Mijn god. Je bent er. - Hallo.
Ik heb je zo gemist.
Kijk eens aan. Strak.
Wie ben jij? - Wie ben ik?
Ik ben je grote liefde, met wie je gaat trouwen.
Sorry, ik vergeet dat het nog niet gebeurd is.
Tijdreizen moet erg verwarrend zijn.
Ik ben Alicia.
Alicia, de zus?
Ja, Henry, lieverd. De zus.
En ja...
je hebt het druk gehad in dit huis.
Hier zijn handdoeken. Ze zijn blauw.
Dan is er iets blauws in de kamer.
Ik heb niets gedaan. - Jullie kennen elkaar al?
Ja, maar ik... - Verneuk je hem, Alicia?
Als ik de kans kreeg.
Blijf van m'n vriend af.
Als jij het zegt, zus.
Kan iemand dit uitleggen?
Ze is m'n jongere zus. - Dat snap ik.
Ze weet over jou en plaagt graag.
Je meent het. - Sorry.
Maar je trok prachtige bekken.
Wacht. Hoe weet ze over mij?
Ik heb het verteld. - Waarom?
Ik zag je weleens.
Soms moest ik je in de winter binnen brengen.
Beneden, maar Alicia zag steeds...
naakte mannen in het souterrain, dus ik moest het uitleggen.
Je geloofde dat ik een tijdreiziger was?
Het alternatief was dat m'n zus naakte mannen in huis hield.
Tijdreizen leek maar saai, dus dat moest wel waar zijn.
Je lijkt op de Henry van de tekening.
Tekening? - Maar dit haar is beter.
Hou het zo. - Welke tekening?
Ken je hem niet? Laat hem zien. Is hij in Chicago?
Nee, hier. Ik wil niet dat hij hem in het appartement vindt.
Hij vindt hem vast mooi. - Precies.
We moeten gaan eten.
Fris je op. - Je hebt me getekend?
Dat moet je zien. - Kom op.
Maak hem niet zo aan het schrikken.
Jouw vriendje laten schrikken, is m'n plicht als je jongere zus.
Hij is sexy. - Zeker.
Dat heb je nooit gezegd - Ik zag het niet. Ik was verliefd.
Moeten we dat uitpakken?
Daarna passen de stukjes niet meer.
Verdomme.
Ben ik op je geland? Naakt?
Ik was 'n kind. Nu is hij er een.
Hij is geen kind, Clare.
Ik werd verliefd op een volwassene. En nu is hij jong.
Jong en sexy. - Daar gaat het niet om.
Verdomme. - Wat is er?
De kraan.
Klootzak.
Eikel.
Ik sla hem verrot.
Verdomme.
Hij voelt zich misselijk van de auto. - Arm ding.
We kunnen later lunchen. - Praat met Nell.
Over een uurtje of zo. Is dat genoeg?
Ik denk van wel.
Ik hoop dat hij zich beter voelt. - Vast wel.
Het komt goed.
Gaat het, lieverd? - Ja.
Hoe lang is dat...
Was hij altijd nep?
We hadden een echte moeten plaatsen.
Dat willen we al sinds we het huis kochten.
Ik dacht dat hij echt was.
Goed, daar gaan we.
Vooruit met de geit.
Jij daar, met dat groene ding.
Ja, jij.
Je bent gedeeltelijk te zien op die camera.
Maar die daar, op die paal...
die ziet je helemaal niet.
En nu hebben we je gezicht. Bedankt.
Voor de rest is het goed.
Hallo, kameraad.
Welkom in de toekomst.
Het is 2022.
Let niet op m'n haargrens.
Hou vol.
We lossen dit wel op.
Goed.
Laat ik duidelijk zijn.
De beelden van de camera's worden naar harde schijven gestuurd.
Daar kunnen jullie niet bij.
Mijn advocatenkantoor daarentegen...
heeft al 'n verzoek ingediend voor deze beelden.
Ik had een vermoeden...
dat er iets leuks zou gebeuren.
Ik heb advies voor je.
Juridisch advies.
Rot op naar huis.
Hallo, Nell.
Dag, Clare.
Kunnen we een uur later lunchen? - Natuurlijk, wat je maar wilt.
Is dat lastig voor je? - Lastig?
Nee, het is niet lastig.
En wat zou dat uitmaken?
Wat vond je van hem?
Van wie? Je jongeman? - Ja.
Hij is knap.
Is hij rijk?
Hij heeft potentieel.
Dat hebben ze allemaal genoeg.
Volop potentieel.
Zorg dat hij rijk is. Dat denk ik.
Anders sta je de rest van je leven achter het aanrecht.
Herinner jij je m'n denkbeeldige vriendje?
Ik vertelde erover? Die uit het bos.
Was jij dat? Ik dacht dat het Alicia was.
Nee, dat was ik.
Jullie komen hier steeds om te kletsen.
Het is één grote waas.
Ik heb Henry verteld dat ik m'n geheimen met jou deelde.
Slim van je, want ik ken ze niet meer zo goed.
Wil je een kopje thee?
Nee, dank je.
Koffie? - Nee, dank je.
Je hoeft niets voor me te maken. - Daar word ik voor betaald.
Je bent toegetakeld, maar bij zwak licht valt het minder op.
Het wordt erger als ik door de tijd reis.
Ik weet het, kameraad.
Waarom zeg je steeds 'kameraad'?
Ik ben deels Pools.
M'n familie ten minste. Polen was communistisch.
Ze noemden elkaar kameraad.
Moeten wij het daarom doen?
Je had er geen probleem mee, tot nu.
'Nu' is voor mij 2008. Ik ken je net.
2008?
Mag je me al?
Mag ik je ooit?
We hebben iets gemeen.
Wat dan?
We houden van dezelfde vrouw.
Je verbergt het niet goed, kameraad.
Veel te doorzichtig. Clare weet het, ik weet het.
Charisse moet iets gemerkt hebben.
Weet Charisse het?
Het antwoord is ja.
Helaas, maar je mag me.
Hoe doe ik het in dit jaar?
Je bent er nog.
Ik had niet gedacht dat ik het lang zou volhouden.
Dit kan toch niet meer als ik oud ben.
Je bent er nog in 2022. - Ja?
Wacht je tot ik weg ben zodat je kunt toeslaan?
Ik heb een probleem als je weg bent.
Het is ingewikkeld en vermoeiend.
Wat dan?
M'n hart zal breken.
We zijn beste vrienden, Henry.
Je leert er wel mee leven.
Of denk je dat ik een andere reden had om je te redden...
door tegen motorrijders te liegen over camera's?
Er waren geen camera's?
Natuurlijk niet.
Wat?
Bedankt.
Ik mag je wel.
Ik weet het.
Hoe kan ik iemand aardig vinden die m'n toekomstige vrouw wil?
Dingen veranderen.
Zo heb ik in deze tijd...
een oogje op je huidige vrouw.
Weet je wat niet verandert?
Wat?
Ik weet dat het hopeloos is.
Ik wist dat ze verliefd op je was...
voor ik wist wie je was en of je echt was.
Dat moet je uitleggen.
Ik zag de tekening.
Welke tekening?
Die Clare van jou maakte.
Je zag het aan een tekening?
Heb je hem gezien?
Jouw gezicht...
op zo'n manier getekend...
Ze moest wel verliefd zijn.
Zet je koffie neer.
Bruckner's, 21 september 2022, 19.32 tot 20.05 uur.
Schrijf het thuis op.
Ik hoorde Henry.
Hij is vast terug.
BRUCKNERS 21 SEPTEMBER 2022 19.32 UUR - 20.05 UUR. ZEG 'T GOMEZ
Ben je terug?
Ja, ik ben terug.
Het gaat wel.
Waar was je?
Gomez. In een bar. Het maakt niet uit.
Hoe staat het met de lunch?
Die begint nu. Zal ik zeggen dat je ziek bent?
Ik kom, maar...
Hou ze even aan de praat.
Wees eens positief over me.
En jij over mij.
Ik zal m'n best doen.
Ja, doe dat.
Jij ook.
Ruikt heerlijk.
Vinden jullie het ook leuk om de soep te ruiken?
We kunnen beginnen. Henry komt zo.
Ik ga hem inhaleren.
Er zit al minder in.
Hij is onze gast. We kunnen wachten.
Zal ik gaan kijken? Misschien zit hij vast.
Mark, hou op.
Ik zal eerlijk zijn.
Pas op, er is familie aanwezig.
Henry en ik hadden ruzie.
Niet echt ruzie, maar...
Nieuwe relatie en zo.
Precies. Het is nog pril. - Juist.
Goed, dus...
Hij komt er zo aan. Maar wees gewoon aardig.
Ga hem niet verhoren.
Natuurlijk niet.
Ik heb tegen jou, pap. - Ik?
Natuurlijk, we willen hem graag leren kennen.
Jij maakte ruzie.
We hadden niet echt ruzie.
Het was gewoon...
Hij zei dingen die me niet aanstonden.
En misschien was ik een beetje...
veroordelend.
Excuses.
Je had wel mogen beginnen.
Het ruikt echt heerlijk.
Nee.
O, dit? Jullie weten natuurlijk...
dat je Clare niet moet tegenspreken.
Ik heb niet geslagen.
Ik heb je niet geslagen.
Nee, ze sloeg me niet. - Dit was gewoon...
Slijtage?
Ik viel in de douche. - Hij is gevallen.
Ik heb mezelf toegetakeld.
Een lelijke val.
Waarom zei je niets?
Ik was 't vergeten.
Vergeten? - Ja, vergeten.
Vanwege de ruzie. - We hadden geen ruzie.
We hebben toch nooit echt ruzie?
We hadden ruzie. Ik zei het net.
Ik oordeelde te snel. Weet je nog?
Ik veroordeelde je. - Dat vertelde ze net.
Ik zei dat ik me rot voelde...
omdat ik vergat dat je gevallen was.
Natuurlijk. - Het was niet echt ruzie.
En je ouders, Henry? Clare heeft niets over hen gezegd.
Dat is ze vergeten.
M'n vader speelt viool in het filharmonisch orkest.
Geweldig. - Dat hebben we gezien.
Meer dan eens. - We hebben je vader vast gezien.
Ja, waarschijnlijk wel.
Wat indrukwekkend. Is hij de eerste violist?
Nee, een violist.
En je moeder?
M'n moeder stierf toen ik jong was. - Het spijt me.
Ze was zangeres en werkte met m'n vader.
Z'n moeder was Annette Lyn Robinson.
Echt?
- Ze was bijzonder.
Ze was buitengewoon.
We hebben enkele opnamen van haar.
Je weet toch wie ze is?
Natuurlijk. Ze was een geweldige artiest.
Geweldige vrouw. - Dat vond ik ook, maar ze was m'n moeder.
Maar deze soep.
Hij ruikt heerlijk.
Sorry dat jullie moesten wachten omdat ik omviel.
Alicia is celliste. - Ik ben kapster.
Ze speelt cello. Het is haar droom.
Nee, ik ben kapper. Dat vind ik leuk.
Ik heb een vraag.
Je was laat omdat je viel in de douche.
Dat hebben we besproken.
Wanneer was de ruzie? - Doet dat ertoe?
Door de ruzie vergat je dat Henry letsel had.
Het moet erna geweest zijn, maar was daar tijd voor?
Zijn we in de rechtbank?
Ik werk niet in de rechtbank. Wanneer had je ruzie?
We hadden geen ruzie. Ik veroordeelde hem.
Ik was te kritisch.
Hou erover op.
Henry's vader kan je les geven.
Het spijt me. - Hij is violist.
Hij kan het je leren. - Kappen? Doet hij dat?
Hij kan je helpen.
Niet nodig. Ik doe iets waar ik goed in ben.
Waarom praat je over de cello? Ik was heel slecht.
Een moeder mag trots zijn op haar dochter.
De cellist en de kunstenaar.
Ik studeer kunst.
Ze is teleurgesteld.
Ik ben niet teleurgesteld.
Wel.
Je bloedt.
Sorry.
Ik dacht dat het gestopt was.
Een snee.
Geen zorgen, ik heb opgeruimd.
Alles is weer schoon.
Even voor de duidelijkheid.
Je ligt op de badkamervloer...
naakt en bloedend.
En op dat moment...
wordt Clare iets te kritisch.
En dan gaat ze gewoon weg.
Ze vergeet erover, maar herinnert zich wel vaag...
dat ze iets te hard over je oordeelde.
Ging het zo?
Val dood.
Val gewoon dood. Nu.
Weet je waar ik genoeg van heb? Van alles.
Ma.
Je dochter is kapster.
Ze is er gelukkig mee.
En dat is prima.
Je andere dochter studeert kunst.
Ze moet wel banken leren overvallen...
want ze gaat met een bibliothecaris trouwen.
En je enige zoon is zo'n verdomde klootzak.
Hij is erin geslaagd...
advocaat te worden zonder dat hij slechter werd.
Daar moet je mee om leren gaan.
Bedankt voor de verdomde soep.
Excuseer.
Zei ze 'trouwen'?
Ben je daar?
Je kunt niets doen.
Waar gaat ze heen?
Ze zoekt mij.
HENRY IS 28 EN 38
Als je jong bent, zie je alleen wat je wilt zien.
Niets staat het sprookje in de weg.
Als je groot bent...
wordt alles helderder.
En je ziet zoveel minder.
Ze zijn echt wel oké, m'n ouders. Zelfs Mark.
Het zijn gewoon mensen.
Het duurt te lang voor je beseft...
dat je ouders ook maar mensen zijn.
Die nam ze mee naar Chicago toen ze jou miste.
Ik had die blauwe plekken kunnen camoufleren.
Kun je me helpen?
Waarmee?
Deze plek betekent zeker niets voor je.
Krijg je niet eens een déjà vu?
Ik wilde het speciaal maken, de eerste keer dat je hier kwam.
Het spijt me.
Het maakt niet uit.
Ik ben er nu.
Wat vind je ervan?
Ze is best goed, je zus.
Ga je nog zeggen wat je ervan vindt?
Ik heb geen vrienden die Henry heten.
Ik beloof je dat ik een vriend ben.
Heb je dinosaurussen gezien? - Ik heb er ooit een gekieteld.
Heb je een vrouw?
Grappig genoeg heet ze Clare. - Net als ik.
Ik ga verdwijnen. - Mag ik kijken?
Kom je terug? - Ik kom heel vaak terug.
Ik heb soms domme ideeën.
Je vrouw heet Clare.
Ben je met mij getrouwd?
We zijn niet getrouwd in de toekomst.
Misschien lig je ergens dood te gaan.
Ergens in de tijd.
Hallo, Henry.
Je hebt me nooit gekust.
Ik heb je 'n miljoen keer gekust.
Waarom moet ik altijd wachten? - Laat 't gebeuren.
Je stelde me een vraag. - Clare Abshire?
Wil je met me trouwen?
Je hebt me hier ooit een vraag gesteld, of je gaat hem nog stellen.
En ik heb nooit geantwoord.
Wat was de vraag?
Het antwoord is ja.
Ja. Mijn god, ja.
En het spijt me.
Wat?
Ik hield meteen van je.
Toen ik je ontmoette in die stomme bibliotheek...
was ik meteen verliefd.
Ik verwachtte alleen iemand anders.
Dat geeft niet.
Dat kan ik doen.
Ik kan iemand anders zijn.