Работата во живот како временски патник е што не ти е само тоа проблем.
И нормалните проблеми си се тука.
На пример,
нејзините другари.
Здраво. -Здраво.
ХЕНРИ ИМА 28, ГОМЕЗ ИМА 33
Здраво.
Фала.
Па, како е Клер?
Добро е. Знаеш?
Клер како Клер.
Да.
Шарис? -Добро е.
Да.
Мора да прашаме, така?
Ако не, кога ќе се вратиме, тие ќе прашаат.
"Како е Клер?" "Како е Шарис?"
Ако не прашаме, тешко нас.
Заедно живеат. Веројатно знаат.
Да, има смисла.
Во суштина, се зезав. -Да, де.
Хумор од набљудување.
А, разбрав, да.
Зошто ме гледаш така?
Како? -Не знам. Така.
Како? -Секогаш ме загледуваш чудно.
Временски патник си. -Знам.
Ти си ми првото интересно нешто во животов.
Мислам, јас сум адвокат.
Буквално ме плаќаат да спречам да се случи интересното.
И види ме сега. Временски патник ми е другар.
Така ли?
Што? -Другари сме јас и ти?
Споре тебе, сме. -Што значи тоа?
Не ти од сегашноста, ти од иднината.
Што знае па тој?
Многу повеќе од тебе.
Просто ние немаме многу заеднички нешта.
Да. Мислам, покрај очигледното.
Очигледното? -Да. И двајцата би ја ебеле Клер.
Не, тоа... Не е точно. -Смири се.
Не, сфати ме.
Нема никаква вистина во тоа. -Во ред е. Разбирам.
Направиш ли нешто, ќе ти врзам чвор во душникот.
Но, во спротивно, со душа ја прифаќам твојата заморна завист како пофалба.
На здравје.
Да го повлечеш кажаното.
Не е проблем, човеку.
Да се извиниш. -За што?
Немам такви чувства, никакви чувства, за Клер.
Како да не. -Да се извиниш.
Седни си го газот пред да прозбори пак.
Испивме по една.
Не ни одеше. Да ја баталиме работава.
Слушај.
Ако те загледувам чудно, тогаш, има причина што не ја знаеш.
Ако ми ставаш рака на колено, бар части ме вечера прво.
Те имам видено порано.
Знам. Пијан бев.
Пред тоа. -Пред кога?
Тоа не беше првиот пат. -Кога беше?
Те познав.
Од каде?
Е, па, да беше пријатна пијачката,
можеби ќе ти кажев.
ХЕНРИ ИМА 38
КЛЕР ИМА 16
Може пауза?
Зошто? Само седиш.
Може да го видам? -Се уште не.
Да запамтиш дека сум облечен.
Како знаеш?
Го имам видено цртежот.
Тоа е мамење. -Како и тоа да ме црташ гол.
Што беше тоа?
Ништо. Верверичка, изгледа.
Зошто мислиш дека не знам точно кој беше?
Никој не беше.
Го познавам твоето семејство, ти текнува?
Одамна.
Зошто си се насмеал?
Смешно беше.
Што било смешно?
Ти.
Јас? -Да.
Ти, Клер Абшаер.
Ти беше многу смешна.
КЛЕР ИМА 20, ХЕНРИ ИМА 28
Да не си ги мразиш родителите?
Се разбира дека не. Зошто да ги мразам?
Многу далеку од нив си се преселила.
Ќе стигнеме наскоро? -Не е далеку.
Седи, опушти се.
Што ти е?
Во кола сум.
Добро. Што е проблемот со колите?
Јас сум проблемот.
Ако патувам во времето сега, кога ќе пристигнам ќе движам со 100-ка.
Некаде во историјата, ќе има голема флека со изненаден израз на лицето.
Ти зуе телефонот. -Да.
И не креваш. -Ништо не е.
Внимавај. Може да помислам дека е другата жена.
Е, другата е.
Ингрид? -Не.
Гомез. -Гомез?
Да, малку се зајадовме.
Пробува да биде љубезен. -Треба да престане.
Сакал или не, ќе ти биде најдобар другар.
Кој ти кажа? -Ти од иднината.
Не го слушај. Познат сум по тоа што сум лажливо гомно.
Ти од иднината не си таков. Фантастичен си.
Доста ме претпочиташ во фаца.
Тој е ти, само што е топ. Како да не го претпочитам?
Супер. Одлично.
Само еден како мене има на светов, а на второ место сум.
Има нешто во кое сум подобар? Фризурата?
Подобра ми е?
Сексот е добар.
Многу ми се допаѓа сексот.
Е, тоа е... добро. Фала за фидбекот.
Како да ја изневерувам љубовта на мојот живот
со неговиот секси, помал брат, ама во ред е.
Кога така го кажуваш, звучи добро. Фала.
Гомез? -Да.
Крени.
Морам. -Да, и биди добар.
Еј. -Здраво, друже.
Друже.
Значи, на пат сте со Клер? Се е во ред?
Да. -Нема проблеми со она временското?
Завршив во Далас во 1963 г.
Изрешетав моторизирана свита. Ништо не се смени.
Се зезаш?
Се зезам.
Треба да се навикнам на твојот хумор.
Тоа би заштедило доста време.
Еј, слушај. Вчера... -Заборави го.
Извини што те напнав. -Во ред е. И двајцата претеравме.
Со задоволство би го заборавил. -И јас.
Добро е.
А, и она што ти го кажав дека сум те видел поодамна?
Дека сум те познал првиот пат кога те видов?
Може...?
Може да ти кажам за тоа?
Да, може.
Нели...
Нели не влијае на каузалитетот?
Извини, како? Одиме. -Дали...?
Дали, ако ти кажам, ќе влијае на каузалитетот на времето?
Каузалитетот на времето?
Ги слушаш ли зборовите што ти излегуваат од уста
или, просто, само сте во иста просторија?
Знаеш што, Хенри? Оди еби се.
Не, не. Чекај.
Зе зезам, човеку.
Пак, се зезам.
Не се сакаме.
Како може да ми биде најдобар другар ако не се сакаме?
Не го сакам.
Најдобар другар ќе ти биде. -Како?
Како е можно тоа?
Па, ене ја. Од таму сум.
Дом Медоуларк. -Добро.
Голема. Би рекол голема.
Чудно ми е што знам дека не си ја видел.
Едно семејство тука? Што ќе ви се другите соби?
За проблемите.
Проблемот со посета на детството е тоа што ништо не е кај што си го оставил.
Си кажуваш дека изгледа потполно исто,
и, после, некој друг ќе го види.
Она е Марк.
Не си поголем гомнар од него.
Не е натпревар тоа.
Ветуваш?
Ветувам. -Фала.
Еј. -Душо моја.
Ете ја.
Значи, ова е младичот?
Мама, тато, Марк,
ова е Хенри Детамбл.
Мило ми е.
Викај ме Филип.
Јас сум Лусил. Добредојде.
Лусил, здраво.
Рече "мамо"? Како е можно тоа?
Како може да ти е мајка? 11 си имала?
Не се будали.
Ти си среќлијата
што ми ја работи сестричката, а?
Да, ова, знаеш...
еден од таквите.
За вас. -Благодарам. Да.
Те молам, влези.
Ајде. -Супер.
Клер ни кажа дека работиш во Библиотека "Њубери"?
Да, во "Њубери".
Библиотекар си.
Да, во Посебни колекции.
Кои ти се долгорочните планови?
Филип? -Што?
Тие се, во главно.
Никаде не одат книгите.
Добро.
Си бил во "Њубери"?
Понекогаш носам клиенти таму. Корпорациски настани.
Од правната фирма. -Така.
Клер рече дека си адвокат. Јако.
За моите гревови.
И другар ми е адвокат, што значи, познавам двајца.
Тројца. И јас сум.
Скоро. -Како адвокат.
Двајца адвокати во семејството, а?
Многу сме горди.
Ќе ви се најде.
Ако некој го прекрши законот.
Јас...
Не мислам дека... -Не дека би го прекршиле.
Само велам дека има...
Има безбедносна мрежа.
Ако некогаш...
се опуштите.
Како се вика другар ти?
Кој другар? -Адвокатот.
А, да, Гомез. -Џеф Гомез?
Не, тој е во Кентаки. Како му е целото име?
Можеби го знам. Знам многу млади.
Само...
Гомез. Го нарекуваме Гомез.
Здраво. -Гомилински.
Гомилински, мило ми е. -Не, тоа не е...
Не, Гомез е нагалено Гомилински.
Како прекар.
Јан Гомилински. Ние го нарекуваме Гомез.
Да, го заборавив тоа.
Си му го заборавил името?
Да, понекогаш ги забораваш имињата на другарите.
Оваа е твоја.
Сината соба.
Бањата е онде.
Ќе ти донесам пешкири.
Нема ништо сино тука.
Сина беше.
И остана името.
Каде е твојата?
Зошто?
Да ја видам.
И да го запомнам патот за да ја најдам во темно.
Дојди.
Многу далеку сме.
Што ли си мислеле моите, а?
Па...
Она е ливадата? -Да.
На другата страна е шумата.
Во шумата е чистинката каде што се среќаваме.
Чудно е што не го знаеш тоа.
Помала е од што мислев.
Што? -Ливадата. Мислев дека е поголема.
Мене ми изгледа голема.
Ама се ти е поголемо кога си мал.
Поголемо и поважно.
Си била таму откако си пораснала, така?
Да, но сега ја гледам со твои очи.
Може да ја видиме?
Чистинката во шумата?
Можеби, да.
По ручек.
Можеби?
Насетив проблем. -Не.
Што е?
Па, ова... -Што?
Чистинката.
Да?
Чистинката е нашето место.
Нашето како наше?
Па, да. -Јас сум тој.
Јас сум тој што го запозна таму.
Знам. -Јас сум, Клер.
Јас сум Хенри. Истиот Хенри.
Некој ден.
Не ме сакаш тука?
Ова место е на другиот јас.
Тоа е глупо. -Да, е.
Но дали е вистина?
Можеш да пробаш да бидеш фина кон мене.
Да стане навика, нешто заедничко.
Победив. -Што? Пак ме победи.
Станувам подобра. -Не стануваш.
Фина сум.
Упорно изгледаш разочарано што не сум тој.
Ти упорно не си тој.
Ама ќе бидам.
Не се прашуваш некогаш колку е неверојатно
да се вљубиш во правилниот редослед?
Може сум сентиментален, но...
мислам дека тоа сега има некои неверојатни квалитети.
Внимавај.
Извини. -Не ми ги расфрлај работите така.
Толку многу сакаш дама? -Да, играв дама.
Овој сет го користев со него, со тебе.
Старичок е. -Стар е и за мене е специјален.
Ништо старо не е специјално, Клер.
Новите нешта стануваат стари ако чекаш доволно долго.
Ај попувај ми сега. -Зошто да не?
Не сфаќаш ти, а?
Вие што не патувате во времето никако не сфаќате.
Се држите за нештата од минатото како да е уште важно.
Или се секирате за иднината, а уште не ни дошла,
кога единственото време е сега.
Само тоа време го има.
Сега.
Минатото е тоа што не те убило.
Иднината е тоа што ќе те убие.
Важно е само тоа помеѓу.
Ти.
Ти и јас.
Сега.
Ти и јас.
Сега.
Зошто кога имаме секс се осеќам како да одам во пеколот?
Не знам, но тоа е најдобриот комлимент што сум го добил.
Заклучи.
Еј, Клер.
Остави го.
На ручек за 5 мин.
Ручек. Не чекаат на маса.
Извини. Сега сум посветен. Нема враќање.
Не. Врати се во соба, освежи се.
Да се освежам? Така ли го нарекуваат тоа деновиве?
Клер?
О, Боже. Тука си. -Здраво.
Колку ми недостигаше.
Уф, види го ова. Стегнат.
Која си ти? -Која сум?
Хенри, јас сум твојата љубов. Ќе се ожениш за мене.
Извини. Заборавив дека ова се уште не се случило за тебе.
Збунувачко нешто е временското патување.
Јас сум Алиша.
Алиша, сестрата?
Така е, Хенри, мили, сестра и на Клер.
И, да,
многу зафатен си бил во оваа куќа.
Крпите. Забележуваш дека се сини.
Сега има нешто сино во собата. Среќен?
Ништо не направив. -Се запознавте веќе?
Да, но јас... -Се ебаваш со Хенри, Алиша?
Ако добијам пола шанса.
Не се ебавај со дечко ми, во никоја смисла.
Добро, чим така велиш, сестро.
Може некој да ми ја објасни работава?
Ова ми е помалата сестра, Алиша. -Сфатив.
Знае за тебе и сака да закача луѓе.
Не зезај. -Извини за тоа.
Ама какви јаки фаци направи.
Извини. Чекај. Како знае за мене?
Јас и кажав. -Што? Зошто?
Те видов неколку пати.
Понекогаш во зима, морав да те внесам.
Те криев долу, но Алиша викаше дека
има голи мажи во подрумот, па морав да и објаснам за да замолчи.
И кажа дека сум временски патник, а ти и поверува?
Алтернативата беше дека сестра ми нашла довод на голи мажи под куќа.
А разочарувачки звучеше патување во време, па си реков вистина е.
Ист си како оној Хенри од цртежот.
Цртежот? -Освен косата. Подобра е вака.
Не ја менувај. -Кој цртеж?
Не си го видел? Покажи му го. Во Чикаго е?
Не, тука е. Не сакам да го најде во станот.
Зошто? Ќе му се допадне. -Затоа.
Не чекаат на маса.
Освежи се. -Си ме нацртала?
Мора да го видиш. -Ајде.
Што правиш? Не го плаши така.
Треба да ти ги плашам дечковците. Должност ми е како помала сестра.
Секси е. -Да, знам.
Не си ми кажала. -Не сум забележала. Бев вљубена во него.
Ај расчлени го тоа.
Нема пак да си одговараат деловите.
О, ти'бам.
Дали штотуку слетав гол врз тебе?
О Боже.
Јас бев дете. Сега тој е дете.
Не е дете, Клер.
Се вљубив во возрасен. Сега се појави тој, и тоа млад.
Млад и секси. -Не е тоа поентата.
Пу. -Што е?
Чешмата.
Мамето!
Гомнар!
Здроби му ја фацата.
О, да ти ебам се.
Малку му се лоши од патувањето. -Кутриот тој.
Ќе го почекаме ручекот. -Зборувај со Нел.
Можеме да го одложиме за 1 час. Доста е?
Да, да. Сигурно ќе биде.
Се надевам дека ќе му биде подобро. -Ќе му биде.
Ќе му биде добро.
Добро си, душо? -Да.
Колку време е тоа...?
Отсекогаш бил лажен?
Да, требаше вистински да ставиме.
Зборуваме за тоа откако ја купивме куќата.
Јас мислев дека е вистински.
Здраво.
Добро сега, одиме.
Да се нафатиме.
Ти таму што го носиш зеленото такво.
Да, ти.
Камерата на зградана те гледа делумно.
Но онаа на столбон горе
ич не те гледа.
А сега го имаме и целото твое лице. Фала. Супер.
Останатите немате гајле.
Здраво, друже.
Добредојде во иднината.
2022 г. е.
Игнорирај ми ги залистоците.
Држи се.
Ќе го решиме ова.
Добро, сега,
да бидам јасен,
снимките од камерите се префрлаат на неколку тврди дискови
до кои никој од вас нема достап.
А мојата адвокатска фирма, од друга страна,
веќе има поднесено барање за да ги види снимките.
Имав претчувство дека
нешто добро ќе се случи.
Еве ви го мојот совет.
Правен совет.
Одете си дома, бе.
Здраво, Нел.
О, здраво, Клер.
Може да го одложиме ручекот за 1 час? -Важи, како сакаш.
Нема да ти смета? -Да ми смета?
Не, не ми смета.
Што е важно дали ќе ми смета?
Што мислиш за него?
За кого, душо? За дечко ти? -Да.
Па, доволно убав е.
Еј.
Богат е?
Има потенцијал.
Сите имаат многу од тоа.
Многу потенцијал.
Гледај да биде богат. Јас така размислувам.
Или цел живот ќе стоиш над лавабо.
Се сеќаваш на мојот замислен другар?
Оној за кој што ти кажав? Што го најдов во шумата?
Ти беше тоа? Мислев дека е Алиша.
Не, јас бев.
Двете сте ми тука цело време, брборите.
Ми се меша се.
Му кажав на Хенри дека со тебе ги споделував сите тајни.
Паметно од тебе зашто не ги памтам добро.
Сакаш чајче?
Не, фала.
Кафе? -Не, фала.
Не мора ништо да ми направиш. -Не е проблем. Затоа ме плаќаат.
БУЛЕВАР БРУКНЕР ЕДЕН
Убаво си подбран. Не се приметува на слабо светло.
Ќе се влоши кога ќе патувам во времето.
Знам, друже.
Зошто велиш "друже"?
Пола Полјак сум.
Моето семејство се Полјаци. Полска била комунистичка.
Сите се нарекувале "друже".
И затоа треба и ние?
Досега не си прашувал.
Сега за мене е 2008 г. Штотуку те запознав.
2008?
Заборавив. Уште не ме сакаш?
Те сакам некогаш?
Бар имаме нешто заедничко.
Да? Што?
Ја сакаме истата жена.
Тоа не го криеш добро, знаеш, друже?
Ептен си очигледен. Мислам, Клер знае, јас знам.
Исусе, сигурно Шарис забележала нешто.
Знае Шарис?
Да.
Одговорот е да.
За жал, ме сакаш.
Па, како ми оди во која и да е оваа година?
Уште си тука.
Си мислев, поради мојата состојба, нема да терам до крај.
Не е изводливо кога сум престар.
Па, уште тераш во 2022 г. -Да?
Ти чекаш да ме нема? За да ја земеш штом ќе ме снема?
Ќе ми смета ако те снема,
што е сложено и малку заморно.
Зошто?
Ќе ми се скрши срцето.
Најдобри другари сме, Хенри.
Ќе научиш да живееш со тоа.
Или мислиш дека има друга причина да ти го спасам газот,
приоѓајќи им на багра психо-моторџии и лажејќи ги за камери?
Немаше камери?
Нормално дека немаше.
Ти се серам.
Што е?
Фала.
Те сакам.
Знам.
Како така сакам некој што се пали на мојата идна жена?
Нештата се менуваат со времето.
На пример, деновиве,
се палам на твојата сегашна сопруга.
Да ти кажам што не се менува.
Што?
Знам дека е безнадежно.
Знаев дека е вљубена во тебе
уште пред да те запознаам, уште кога не знаев дека постоиш.
Треба да ми го објасниш тоа.
Го видов цртежот.
Кој цртеж?
Цртежот од тебе што го нацрта Клер.
Од цртеж си познал?
Си го видел?
Лице како твоето,
таков цртеж...
Разбрав дека мора да е вљубена.
Остави го кафето.
Во "Брукнер", 21 септември, 2022 г., од 19:32 до 20:05 ч.
Запиши си дома.
Клер?
Мислам дека го чув Хенри.
Мислам дека се вратил.
"БРУКНЕР", 21 СЕПТЕМВРИ, 2022 Г., ОД 19:32 ДО 20:05. КАЖИ НА ГОМЕЗ
Хенри?
Хенри, се врати?
Да, да, се вратив.
Добро сум.
Каде беше?
Со Гомез, во бар. Не е важно.
Како оди со ручекот?
Сега ќе биде. Да кажам дека ти е лошо?
Не, не.
Доаѓам, само...
Криј ме уште малку, добро?
Добро.
Биди понежна кон мене еднаш, добро?
И ти кон мене.
Добро.
Ќе се потрудам.
Да, потруди се.
Да, и ти.
Ти'бам.
Убаво мириса, нели?
Ужива уште некој во мирисање на супата?
Можеме да почнеме. Хенри ќе се симне за миг.
Почнав да ја вдишувам.
Опаѓа нивото.
Гостин е. Не ни смета да почекаме.
Да го побарам? Да не заглавил под нешто тешко.
Марк, доста.
Ќе бидам искрена, добро?
Внимавај, има семејство на масава. -Марк.
Хенри и јас се каравме.
Не баш, само...
Знаете... -Како во нова врска.
Точно. Во рани фази сме. -Така.
Добро, разбирам...
Ќе дојде за минута и ви кажувам да бидете добри.
Немојте... да го испрашувате.
Се разбира, нема.
Тебе ти зборувам, тато. -Мене?
Ќе бидеме фини. Возбудени сме што ќе го запознаеме.
Ти си го карала.
Добро, не се каравме баш.
Тоа беше...
Тој кажа нешта што не ми се допаднаа.
И, знаете, почнав да... Малку да...
Што знам, да го осудувам.
Извинете. Извинете, сите.
Требало да почнете.
Мириса апсолутно превкусно.
Не, не.
Ова ли? Не мора да ви кажувам, дечки.
Немој да не се согласуваш со Клер.
Не го удрив.
Исусе, не те удрив јас.
Не, не. Не ме удри. -Ова е само општо, ова...
Абење со времето?
Паднав во тушот. -Падна.
Јако. Ептен се искантав.
Силен пад беше.
Зошто не кажа?
Заборавив.
Заборави? -Да, заборави.
Поради караницата. -Не се каравме.
Не се караме навистина ние, нели?
Се каравме. Сега објаснував.
Добро. -Многу те осудував. Ти текнува?
Те осудував. -Да, Клер сега кажуваше.
Да, велев дека, знаеш, затоа ми е криво
зашто заборавив дека падна.
А, да, се разбира. -Не беше баш караница, само...
Хенри, а твоите родители? Клер не ни ги спомнала.
Заборавила.
Па, татко ми свири на виолина за Чикашка филхармонија.
Боже, неверојатно. -Бевме на Чикашката филхармонија.
Повеќепати. -Сигурно сме го виделе татко ти.
Да, би требало.
Многу импресивно. Дали тој е концерт-мајстор?
Не, само виолинист е.
А мајка ти?
Мајка ми умре кога бев мал. -Жал ми е.
Пејачка беше. Работеше со татко ми.
Анет Лин Робинсон му беше мајка.
Не.
Навистина?
-Да, посебна беше.
Исклучителна беше.
Имаме неколку нејзини снимки тука.
Знаеш која е, нели, Филип?
Секако. Исклучителен изведувач беше.
Исклучителна жена. -Знаев. Но мајка ми беше.
А супава...
Мислам, превкусно мириса.
Извинете што го одложив ова паѓајќи како идиот.
Алиша е виолончелист. -Фризерка сум.
Свири на виолончело. Тоа и е сон.
Не, фризерка сум. Убаво ми е што сум фризерка.
Извини, имам прашање.
Доцниш зашто падна во тушот.
Го решивме ова.
Кога се каравте? -Важно е?
Нели поради караницата си заборавила дека Хенри се повредил?
Значи, отпосле била, но немаше време за тоа.
Не сме на суд, Марк. На суд сме?
Јас не работам на суд. Просто, не можам да разберам кога сте се карале.
Не се каравме. Јас го осудував. Толку.
Малку критикувам.
Доста сега.
Татко му на Хенри може да те обучи.
Жалам. -Виолинист е.
Може да те обучи. -Да правам фризури? Може?
Може да те врати на патот, Алиша.
На патот сум. Правам нешто за коешто ме бидува.
Што напнуваш за виолончело кога не ме биваше?
Смее мајката да се гордее со ќерка си.
Виолончелистка и уметничка.
Студирам уметност.
Не си горда, разочарана си.
Не сум. Можеш подобро...
Да, разочарана си.
Крвариш.
Извинете за тоа.
Мислев дека се сум избришал.
Се исеков.
Без гајле, очистив.
Се е како ново.
Добро.
Само да разјасниме...
Лежиш на подот во бањата,
гол и крвариш,
и некако во тој миг,
Клер почнува да критикува.
После само те остава таму,
го заборава инцидентот, но, сепак, малку нејасно се сеќава
дека можеби малку критикувала.
Тоа е?
Губи се.
Сериозно. А, бе, просто, губи се.
Знаеш од што ми е доста? Од се.
Мамо.
Ќерка ти е фризерка.
И среќна си е.
И тоа си е во ред.
Другата е уметнички студент,
па мора да научи да ограбува банки,
зашто, за жал, ќе се земе со библиотекар.
А единствениот син е таков тотален гомнар што
го направи невозможното
и стана адвокат без да стане забележливо полош.
Мораш да се помириш со се ова.
Фала за супата.
Извинете.
Рече "ќе се земе"?
Клер?
Клер, тука си?
Хенри.
Еј.
Во ред е. Нема што да направиш.
Пу.
Каде оди?
Мене ме бара.
ХЕНРИ ИМА 28 И 38
Кога си млад, го гледаш само тоа што сакаш.
Нема пречки за бајката.
Штом пораснеш,
се разбиструва видот,
и гледаш толку многу помалку.
Добри луѓе, во суштина. Мајка ми и татко ми. А и Марк.
Просто, луѓе се, знаеш.
Многу време ти треба за да го сфатиш тоа.
Дека мајка ти и татко ти се само луѓе.
Го носеше во Чикаго со себе кога ти и недостигаше.
Да ми речеше, ќе ти ги сокриев модриците.
Ќе ми помогнеш?
За што?
Клер?
Ништо не ти значи местово на тебе.
Ни дежа ви не добиваш?
Ќе направев голема церемонија кога ќе те донесев за првпат.
Извини.
Не е важно.
Тука сум сега.
Да.
Тука сум сега.
И? Што мислиш?
Многу добра е сестра ти.
Ќе ми кажеш што мислиш?
Немам другари по име Хенри.
Во ред е. Ветувам, другар сум ти.
Си видел диносауруси? -Еднаш еден го скокоткав по меше.
Имаш жена?
Чудно е, но се вика Клер. -Како мене.
Ќе исчезнам. -Може да гледам?
Ќе се вратиш? -Многу пати.
Некогаш имам глупи идеи.
Жена ти се вика Клер.
Мислам дека јас сум ти жена.
Не сме во брак во иднината.
Може да умираш некаде таму,
некаде во времето.
Здраво, Хенри.
Не си ме бакнал досега.
Милион пати сум те бакнал.
Зошто секогаш да чекам? -Нека се случи.
Ме прашуваше нешто. -Клер Абшаер.
Ќе се омажиш за мене?
Еднаш ме праша нешто на чистинкава, или ќе ме прашаш.
Не стигнав да ти одговорам.
Кое беше прашањето?
Па, одговорот е да.
Да. О Боже, да.
И жал ми е.
За што?
Те сакав од почетокот.
Од мигот кога те сретнав во глупата библиотека,
бев вљубена во тебе.
Само што очекував некој друг.
Во ред е тоа.
Можам да го направам тоа.
Можам да бидам друг.