‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(คำสาปบนเส้นทางสู่ความสำเร็จ)
‎ฉันคือตัวจริง
‎เป็นผู้มีเวทมนตร์ตัวจริง
‎ดูรึยัง
‎แบตเตอรี่ดันมาหมดตอนฉากสำคัญซะได้
‎เธอว่าเกิดอะไรขึ้นต่อจากนั้น
‎เขาแทงตรงส่วนไหนกันนะ
‎เขาตายรึยังนะ
‎สนุกมากเหรอ
‎ยุนอาอี
‎ก็ได้
‎พูดตรงๆ เลย ฉันคิดว่าเธอเป็นคนแปลกๆ
‎แต่ว่า
‎หลังจากดูคลิปนี้แล้ว
‎ก็คิดได้ว่าเธอก็อาจจะเป็นเหยื่อด้วยเหมือนกัน
‎เหยื่ออะไรของเธอ
‎ฉันเคยเห็นเธอวิ่งหนีออกมาจากสวนสนุกนั่น
‎ที่ผู้ชายคนนั้นฝากมาบอกว่ารอเธออยู่ก็ทะแม่งๆ
‎ไม่รู้หรอกนะว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นบ้าง แต่ถ้า…
‎- เฮ้ย พูดจาระวัง… ‎- นี่ แบ็คฮานา
‎ฉันน่ะนะ
‎รู้จักคนแบบเธอดี
‎พวกที่แสร้งว่าเป็นห่วงแล้วเค้นจุดอ่อนของคนอื่น
‎แกล้งปลอบใจ แต่ในใจก็ดูถูก ‎เพราะนั่นทำให้เธอรู้สึกเหนือกว่า
‎ฉันดูออกหรอกนะ
‎- ว่าไงนะ ‎- เธอจะทำอะไรฉันไม่สนใจหรอก
‎แต่สำหรับฉันไม่ว่าคุณลุงจะเป็นคนยังไง
‎คือสิ่งที่ฉันเป็นคนตัดสินไม่ใช่เหรอ
‎เพราะงั้น ถ้าไม่รู้เรื่องก็อย่าพูดอะไรพล่อยๆ
‎นี่
‎คนเขาอุตส่าห์นึกเป็นห่วง
‎แหม อยากรู้จริงเลยนะ
‎เขาเป็นคนยังไงงั้นเหรอ
‎คนที่บอกว่ารู้จักดีนั่นน่ะ
‎เท่าที่ฉันดู
‎ก็แค่คนบ้าคนนึงเท่านั้นเอง
‎คุณลุง
‎เป็นผู้มีเวทมนตร์ตัวจริง
‎เดี๋ยวนะ เมื่อกี้ยัยนั่นพูดว่าไงนะ
‎ช็อกจนเสียสติไปแล้วรึเปล่า
‎ระวังคำพูดหน่อยเถอะ
‎แฟลชไดรฟ์
‎จะไปแจ้งความเหรอ
‎แล้วจะทำไม
‎- มีเหตุผลอะไรที่จะไม่ทำล่ะ ‎- เปล่าหรอก
‎เขาคงจะตรวจที่มาของคลิปเป็นอย่างแรก
‎แต่มันเป็นคลิปแอบถ่ายนี่นา
‎เธออาจจะโดนสืบสวนก่อนนักมายากลก็ได้
‎รู้เรื่องนั้นไว้ก่อนลงมือละกัน
‎ตานี่ก็บ้าไปอีกคนด้วยสินะ
‎ผู้มีเวทมนตร์ตัวจริงงั้นเหรอ
‎ยุนอาอี
‎รอเดี๋ยว
‎นี่ ยุนอาอี
‎จะรีบไปไหนขนาดนั้น
‎ที่จริง
‎เช้านี้ฉันเห็นตำรวจตามหาคนที่คล้ายๆ กับคุณลุง
‎ตำรวจตามหาเขาทำไม
‎ฉันก็ไม่รู้รายละเอียด
‎เลยจะไปถามดูว่าเรื่องเป็นยังไงกันแน่
‎ตอนนี้เธอก็เลยจะไปสวนสนุกงั้นเหรอ
‎ถ้าเป็นเรื่องจริง…
‎เกิดเหตุฆาตกรรมจริงๆ
‎เธอจะพูดว่า "ฉันเห็นคุณฆ่าคนค่ะ" แบบนี้เหรอ
‎- มันไม่เป็นแบบนั้นหรอก ‎- จะเชื่อได้ยังไง
‎ไม่ใช่เพราะเชื่อ
‎แต่เพราะอยากเชื่อ
‎เพราะอย่างน้อย
‎ฉันก็คิดว่าตัวเองรู้จักคุณลุง ‎ดีกว่าฮานาหรือคุณตำรวจแน่ๆ
‎รางวัลทำความดีพิเศษ
‎มัธยมห้า ห้องหนึ่ง
‎นาอิลดึง
‎เพราะงั้น
‎ต่อไปนี้ไม่ต้องมาสนใจอีก
‎เฮ้ย นี่ ยุนอาอี
‎นาอิลดึง ขึ้นมาเร็ว รถจะติดนะ
‎ให้ตาย บ้าชะมัด
‎อะไรกัน
‎เขาทำอะไรน่ะ
‎กลัวจัง! เอ๊ย
‎นี่คืออะไร
‎น่ากลัวจัง น่ากลัว
‎โอ๊ะ นั่นคืออะไรน่ะ
‎หยุดนะ
‎- ไม่ดูแล้วดีกว่า ‎- กลัวจังเลยครับ
‎หยุดเถอะนะครับ
‎แล้วทีนี้
‎- โอ๊ะ อะไรน่ะ ‎- โอ้โฮ
‎ใส่เข้าไป อ้าว อยู่ตรงนี้
‎- ตรงนี้ก็มี ‎- มาได้ไง
‎- มันมาได้ไง ‎- โอ๊ะ แล้วก็ตรงนี้ด้วย
‎เอ๊ะ นี่มันออกมาจากตรงไหนเนี่ย
‎- แล้วก็ตรงนี้ ‎- ว้าว
‎- ทำไมมีเยอะจัง ‎- แล้วก็ถ้าใส่ไปแบบนี้
‎- โอ้ ‎- อ๋อ
‎- แต่นแต๊น! ‎- ว้าว เจ๋งจังเลย
‎น่ารักจังเลย
‎- เอาไหม ‎- ขอบคุณค่ะ
‎น่ารักจัง
‎ว้าว ออกมาหมดแล้ว
‎ทั้งที่มีเรื่องอยากถามเต็มไปหมด
‎แต่ทำไมรู้สึกเหมือนได้ฟังคำตอบไปแล้วกันนะ
‎ลองจับมันดูกันเถอะ
‎อ๋อ
‎เธอที่มาเรียนมายากลตอนนั้นใช่ไหม
‎ใช่ค่ะ
‎คือว่า
‎ถ้าไม่รบกวนนัก
‎ขอเบอร์โทรศัพท์ไว้หน่อยได้ไหม
‎เบอร์ฉันเหรอคะ เอาไปทำไมคะ
‎พอดีเขาเล่าให้ฟังค่ะ
‎เห็นว่ามาที่นี่บ่อย
‎อ๋อ แต่ไม่มีอะไรหรอก
‎เผื่อวันหลังเกิดเรื่องอะไร
‎อยากให้ช่วยติดต่อมาหน่อย
‎เกิดเรื่องงั้นเหรอ
‎ถ้าอย่างนั้น
‎เอาเบอร์คุณมาให้ฉันได้ไหมคะ
‎แบบนั้นคงจะดีกว่าสินะ
‎รบกวนด้วยนะคะ
‎แล้วเจอกันใหม่นะ
‎ค่ะ
‎ฉันคือตัวจริง
‎เป็นผู้มีเวทมนตร์ตัวจริง
‎เจ้าเหลือง กินเยอะๆ นะ
‎ยูอี
‎อะไรเหรอ
‎ลุงนักมายากลคนที่มาบ้านเราตอนนั้น
‎เท่าที่เห็นเขาดูเป็นคนยังไง
‎ก็ดูดีใช้ได้อยู่นะ
‎แต่ไม่ใช่สไตล์ที่หนูชอบ
‎ไม่ใช่ ไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น
‎อย่างเช่นว่า
‎ดูเป็นคนดีรึเปล่า
‎หรือเหมือนพวกอาชญากร
‎หรือเป็นผู้มีเวทมนตร์ตัวจริง
‎ผู้มีเวทมนตร์เหรอ
‎แบบจริงๆ เลยเหรอ
‎ใช่
‎ความคิดหนูนะพี่
‎พี่ต้องพักก่อนแล้วละ
‎เรียนเหนื่อยมากเลยสินะ
‎แต่ก็ไม่น่ามีไข้นะ
‎น่ารักจัง
‎จะเชื่อได้ยังไง
‎ไม่ใช่เพราะเชื่อ
‎แต่เพราะอยากเชื่อ
‎เพราะงั้น
‎ต่อไปนี้ไม่ต้องมาสนใจอีก
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ปวดหัวอีกแล้วเหรอ
‎- ไม่มีอะไรหรอกครับ ‎- ไหนดูหน่อย ไม่มีไข้นะ
‎ไม่เป็นไร
‎อย่าแตะ
‎ใกล้สอบแล้วนี่
‎ยิ่งไม่ค่อยสบายอยู่ด้วย ‎ดูแลตัวเองให้ดีเถอะ เดี๋ยวแม่เก็บให้เอง
‎เวรเอ๊ย ตกใจหมด
‎ให้ตาย ในหัวมันคิดอะไรอยู่
‎นี่มันคราบเลือดไม่ใช่เหรอ
‎ตายจริง
‎จุ๊ๆ เงียบก่อน ขอร้องล่ะ
‎เงียบก่อน
‎บอกให้เงียบไงเล่า
‎อุ๊ย ตกใจหมดเลย
‎นี่หนูเองค่ะ จำหนูได้ใช่ไหมคะ
‎มีเรื่องอะไรอีก
‎พี่ก็รู้นี่นาว่าหนูสนใจพี่จะตายไป
‎คือว่าช่วงนี้หนูเริ่มสนใจมายากลขึ้นมาน่ะค่ะ
‎ก็เลยอยากมาเรียนมายากลดูบ้าง
‎อ้อ เห็นว่ายุนอาอีก็มาที่นี่เหมือนกันนี่คะ
‎คราวหน้าละกัน
‎ปัดโธ่ คราวหน้าอีกแล้วเหรอคะ
‎ดูท่าวันนี้ก็ยังไม่ถึงเวลาสินะ
‎ถ้างั้นไว้วันหลังค่อยมาใหม่ก็ได้ค่ะ
‎ว่าแต่…
‎ใช่มายากลแน่เหรอ
‎สิ่งที่เธอสงสัยอยากรู้
‎แล้วก็อยากเห็นน่ะ
‎ฉันว่าครั้งก่อนฉันพูดชัดแล้วนะ
‎ว่าการแอบดู
‎เป็นการเสียมารยาท
‎ต่อโลกมายากล
‎ที่จริงแล้ว
‎หนูไม่ได้สนใจมายากลขนาดนั้นหรอก
‎แล้วถึงอยากดูมายากลจริงๆ ‎ก็ไปจ่ายเงินดูโชว์มายากลเองก็ได้
‎จะมาที่แบบนี้ทำไมกันคะ
‎แล้วเหตุผลจริงๆ ของการถ่อมาถึงที่แบบนี้
‎คืออะไรล่ะ
‎ว่าไง
‎มาตามหาหลักฐานค่ะ
‎ว่าในสถานที่แบบนี้
‎มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นบ้าง
‎น่าจะต้องบอกให้คนอื่นๆ
‎ได้รู้บ้างสักหน่อย
‎เกิดอะไรขึ้นกับคนคนนี้คะ
‎ถ้าหนูเข้าใจผิด ก็บอกมาสิคะว่าไม่ใช่
‎ทำไมฉันต้องบอกเธอด้วยนะ
‎ก็แค่
‎คิดแบบที่เธออยากคิดไปเลยสิ
‎มีแค่สองกรณีเท่านั้นแหละ ‎คือฉันไม่มีความผิดหรืออาจจะผิดแต่จับฉันไม่ได้
‎แต่หนูคิดว่ามีแค่สองกรณี
‎ถ้าไม่ใช่นักต้มตุ๋นปลอมตัวเป็นนักมายากล
‎ก็คงเป็น…
‎โรคจิตที่คิดไปเอง ‎ว่าตัวเองเป็นผู้มีเวทมนตร์ตัวจริง
‎จะคิดว่าฉันเป็นบ้าจริงๆ ก็ได้นะ ‎แต่เรื่องเวทมนตร์ของฉัน
‎เวทมนตร์ของฉันคือของจริง
‎เพราะฉะนั้นอย่ามายุ่งกับของของฉัน
‎จะทำอะไรก็แล้วแต่เลย
‎แต่รู้ใช่ไหมว่าคลิปนี้จะถูกบันทึกอัตโนมัติ
‎ส่งมา
‎- ส่งมาให้ฉัน ‎- จะทำอะไรคะ
‎เป็นบ้าอะไร
‎โอ๊ย ทำบ้าอะไร
‎จะให้ฉันทำอะไรอีก
‎จะให้ฉันทำอะไรให้เธอดูอีก
‎ให้ฉัน
‎พูดอะไรอีกดี
‎- เธอต้องการอะไรจากฉันกันแน่ ‎- ปล่อยนะ
‎ฉันจะทำให้ตามที่เธอต้องการหมดเลย
‎มีนยอ
‎แบ็คฮานา
‎ทำไมอยู่ในสภาพนี้
‎เป็นอะไรรึเปล่า
‎ให้ตายเถอะ
‎ให้ตาย ยิ่งคิดยิ่งขนลุก
‎สมแล้วที่มีข่าวลือแปลกๆ พวกนั้น
‎อยากแจ้งตำรวจซะเดี๋ยวนี้เลยได้ไหมนะ
‎ถ้ามันตามมาล้างแค้นจะทำยังไงดี
‎แน่ใจนะว่าเป็นนักมายากลนั่นจริงๆ
‎เธอไม่ได้เข้าใจผิดว่าเป็นคนอื่นอยู่เหรอ
‎นายหมายความว่าไง
‎ไม่สิ ก็แค่ว่า
‎ยิ่งคิดยิ่งไม่เข้าใจ
‎ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ
‎ว่าจะเป็นคนคนเดียวกัน
‎ดูนี่ให้เต็มสองตา
‎นี่คือสิ่งที่ลุงคนนั้นทำกับฉัน
‎เขาเป็นบ้าถึงขั้นจะบีบคอฉันจนเกือบตาย
‎เห็นแบบนี้แล้วยังจะไม่เชื่ออีกเหรอ
‎งั้นบอกมาที
‎มีเรื่องอะไรที่ฉันไม่รู้งั้นเหรอ
‎บอกให้พูดออกมาไง
‎ฉันเองก็ไม่รู้
‎คือฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
‎นายกับยุนอาอีนี่มัน…
‎คงเสียสติไปไกลแล้วสินะ
‎ได้สิ
‎พวกนายลองเจอดูบ้างละกัน
‎(การประเมินผลสัมฤทธิ์การศึกษาแห่งชาติ)
‎แบ็คฮานาลาป่วย
‎ที่เหลือมาครบใช่ไหม
‎- ครับ ‎- โอเค
‎มีเรื่องอะไร
‎คือผม
‎ปวดหัวมากเลยครับ
‎ขอออกไปก่อนได้ไหมครับ
‎- ไม่เป็นไรแน่นะ ‎- ครับ
‎เข้าใจแล้ว
‎อาการปวดหัวเป็นยังไงบ้าง
‎ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว
‎เมื่อวานแบ็คฮานา
‎ได้ยินโซฮีพูดตอนเข้าโรงเรียนแล้วละ
‎เห็นว่าเจอเรื่องไม่ค่อยดีที่สวนสนุกใช่ไหม
‎เป็นเรื่องจริงเหรอ
‎น่าจะจริงนะ
‎ฉันว่าพักนี้เธออย่าเพิ่งไปสวนสนุกน่าจะดีกว่า
‎ฉันไม่สนหรอก
‎รู้น่า
‎ว่าสำหรับคนอื่นฉันคงแปลกสุดๆ
‎ทั้งที่มีแต่เรื่องไม่ดีเกิดขึ้น ‎แต่เธอก็สักแต่จะเชื่อนักมายากล
‎ก็เข้าใจยากจริงๆ นี่นา
‎ถึงบอกไงว่าฉันไม่สนหรอก
‎เพราะยังไง
‎ก็ไม่เคยมีคนที่เข้าใจฉันอยู่แล้ว
‎ตอนที่เรายังเด็ก
‎จำได้ไหมที่เรารอให้ซานตาคลอสมาหา
‎ฉันผิดหวังอยู่หลายครั้งมากเลยละ
‎เขาไปบ้านเพื่อนๆ ครบทุกคน
‎แต่ทำไมไม่เคยมาหาฉันเลยสักครั้ง
‎จำได้ว่ารู้สึกน้อยใจสุดๆ ‎ในเทศกาลคริสต์มาสของทุกปี
‎ฉันก็แค่…
‎อยากให้เรื่องที่ฮานาพูดเป็นเรื่องโกหก
‎แล้วก็อยากให้เรื่องที่ตำรวจตามหาลุง
‎ไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่อะไรมากมาย
‎ฉันน่ะ
‎อยากจะเชื่อจริงๆ ว่า
‎ถึงจะช้าไปสักหน่อย
‎แต่ซานตาคลอส
‎ก็มาหาฉันด้วยเหมือนกัน
‎มีนยอ
‎นี่ลูก
‎ลูกส่งกระดาษคำตอบ ‎ทั้งที่ยังทำได้ไม่ถึงครึ่งเหรอ
‎ผมขอโทษครับ
‎- ผมรู้สึกไม่สบายจริงๆ ‎- อยู่ๆ ก็ไม่สบายเนี่ยนะ
‎ไม่สบายตรงไหน มากแค่ไหนกัน
‎ผมปวดหัว
‎- คิดว่าถ้าทนอีกนิดคงจะล้มไปแน่ๆ ‎- ปล่อยให้ล้มไปซะยังดีกว่า!
‎ไม่งั้นอย่างน้อยก็อาจมีโอกาสได้สอบใหม่
‎พูดแบบนั้นได้ยังไง ลูกป่วยทั้งคนนะ
‎ตายจริง
‎ที่เป็นแบบนี้เพราะกลัวว่าปัญหาไม่ใช่เรื่องป่วยไง
‎อะไรกัน ทำตัวไม่สมกับเป็นคุณเลย
‎คิดไว้อยู่แล้วเชียว
‎- นี่คืออะไร ‎- แม่น่ะนะ
‎ถ้าแค่ครั้งเดียวก็ว่าจะมองข้ามๆ ไป
‎ไหนบอกเหตุผลมาที
‎ทำไมลูกถึงต้องหมกมุ่นกับของน่าสมเพชพวกนี้ด้วย
‎ผมแค่ชอบครับ
‎แค่ไอ้ของพวกนี้เนี่ยนะ
‎นี่ลูก ลูกเป็นแบบนี้ ‎เพราะอยากเห็นแม่อกแตกตายใช่ไหม
‎งั้นผมควรทำยังไงครับ
‎สิ่งที่ผมชอบทำให้แม่เป็นทุกข์
‎- ถ้าทำตามที่แม่ต้องการผมก็เป็นทุกข์เอง ‎- ว่าไงนะ
‎หยุดนะ ทั้งคู่เลย
‎อิลดึงนั่งลง ส่วนคุณพอก่อน
‎ถ้าเหนื่อยจนทนไม่ไหวจริงๆ
‎ก็ควรได้พักหายใจกันสักหน่อยนะ
‎อิลดึง
‎ตอนที่ลูกยังเด็ก ลูกเคยมองพ่อ
‎แล้วก็พูดว่า
‎"ผมอยากเรียนนิติศาสตร์"
‎รู้ไหมว่าพ่อดีใจแค่ไหน
‎ที่ได้ยินลูกพูดแบบนั้น
‎ลูกจำได้รึเปล่า
‎- จำได้ครับ ‎- ดีมาก
‎ในสายตาลูกตอนเด็กๆ ‎ทำไมพ่อถึงน่าชื่นชมแบบนั้นล่ะ
‎เพราะเวลาไปไหน…
‎ก็มีแต่คนต่อแถวอยากให้พ่อสนใจ
‎มันดูยอดเยี่ยมมากจริงๆ
‎ผมที่อยู่ข้างๆ ก็พลอยรู้สึกว่า
‎ตัวเองได้เป็นคนสำคัญ
‎นั่นแหละ ถูกต้องเลย
‎ใช่ไหม
‎เหตุผลที่แม้จะเหนื่อยก็ต้องทนอีกสักหน่อย
‎เพราะทั้งตัวเองและครอบครัวได้ดิบได้ดีแบบนี้
‎มันก็คุ้มค่าความเหนื่อยอยู่ไม่ใช่เหรอ
‎ตอบพ่อสิ
‎ครับ
‎แต่ถ้าสมมติว่า…
‎ผมเจองานที่หาเงินไม่ค่อยได้
‎และอาจไม่ได้รับการยอมรับจากใคร
‎แต่เป็นงานที่มีคุณค่าสำหรับตัวผมได้ล่ะครับ
‎ลูกชาย
‎นั่นก็ทำได้แค่พูดเท่านั้นแหละลูก
‎คำพูดไร้สาระของคนที่ไม่มีหน้ามีตาอะไร
‎ไม่มีหน้ามีตาแล้วยังไงครับ
‎ถึงคนอื่นจะไม่รู้แต่ตัวเองมีความสุขดี
‎คนแบบนั้นมีอยู่จริงๆ
‎อยู่ไหนล่ะ มันเป็นใคร
‎- นักมายากลคนนึงครับ ‎- นักมายากลเหรอ
‎ไอ้ลูกนี่พูดบ้าอะไรอยู่
‎ทำไมลูกเป็นแบบนี้
‎เฮ้อ แล้วยังไง
‎จะไม่เป็นผู้พิพากษาอัยการ ‎แล้วไปเป็นนักมายากลงั้นเหรอ
‎ทิ้งชื่อเสียง เงินทอง ไม่เอาสักอย่างเลยใช่ไหม
‎ถ้างั้นลูกจะอยู่ไปเพื่ออะไร
‎- เล่นมายากลแล้วชีวิตลูกจะมีอะไรเหลือบ้าง ‎- แล้วผมต้องเหลืออะไรเหรอครับ
‎แม่
‎แม่ให้กำเนิดและเลี้ยงผมมา
‎เพื่อเหลืออะไรไว้ให้คุ้มกับที่ลงทุนไปเหรอครับ
‎ไอ้เด็กนี่มัน
‎นี่ก็เศษขยะบ้าบออะไร
‎ไอ้เด็กหน้าไม่อาย
‎คุณออกมานี่ ออกมา!
‎อย่าผลักฉัน
‎แม่ไม่มีวันยอมแพ้เด็ดขาด
‎ตั้งแต่พรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียน ‎ติวเสริมและกวดวิชาด้วยรถแม่
‎อย่าบังอาจคิดทำอะไร ‎ตามใจตัวเองแม้แต่นาทีเดียว
‎ขอมอบประกาศนียบัตรนี้
‎ไว้เพื่อแสดงว่านักเรียนคนนี้
‎ได้คะแนนยอดเยี่ยมจากการแข่งขัน
‎การพูดภาษาอังกฤษระดับประเทศ
‎ฉันเป็นเด็กที่โชคดี
‎ฉันได้วิ่งอยู่บนถนนลาดยาง
‎ที่ทั้งตรงและเรียบ
‎ทำให้วิ่งไปได้อย่างรวดเร็ว
‎คนที่เดินไปช้าๆ
‎บนถนนลูกรังขรุขระสกปรก
‎และคดเคี้ยวเหล่านั้น
‎ไม่มีวันเอาชนะฉันได้แน่นอน
‎เพราะฉะนั้น ฉันมักจะเป็นที่หนึ่งอยู่เสมอ
‎ฉันเดินทางบนถนนสายนี้ ‎โดยเชื่อมาตลอดว่าเป็นความโชคดี
‎แค่เดินตามทางที่พ่อแม่สร้างไว้ให้ไปเรื่อยๆ
‎ก็จะได้เรียนในมหาวิทยาลัยดีๆ ‎ไปจนถึงมีงานดีๆ ทำ
‎และไปถึงเป้าหมายได้อย่างปลอดภัย
‎แต่ว่า
‎หลังจากได้เจอกับนักมายากล
‎ก็มีคำถามนึงที่ผุดขึ้นมาในใจ
‎ตอนนี้ฉันกำลังวิ่งเพราะฉันอยากวิ่งเองรึเปล่า
‎การเดินทางนี้เร็วเกินกว่าที่ฉันจะทันระวัง
‎ว่าคนเราไม่สามารถวิ่งไปเรื่อยๆ
‎โดยไม่รู้ว่าจุดหมายปลายทางคือที่ไหน
‎ขั้นต่อไปก็คือ…
‎ลองดูสิ
‎- ฉันว่าฉันทำได้นะ ‎- ใช่
‎- หนึ่ง หนึ่ง ‎- ใช่แล้ว
‎- หนึ่ง หนึ่ง ‎- เยี่ยมเลย
‎- หนึ่ง หนึ่ง ‎- เก่งแฮะ
‎ฉันเคยฝันว่าอยากเป็นผู้ใหญ่แบบไหนกันนะ
‎แล้วผู้ใหญ่แบบไหน
‎คือผู้ใหญ่ที่ดีกันแน่
‎การเดินไปตามเส้นทาง
‎ที่ถูกวางแผนไว้อย่างดีโดยไม่ล้มเหลว
‎คือความสำเร็จใช่ไหม
‎ถ้าประสบความสำเร็จ
‎จะมีความสุขรึเปล่า
‎ไม่แน่ใจเลย
‎ตอนนี้ฉันก็แค่
‎อยากวิ่งอยู่ในทุ่งดอกไม้แห่งนี้ด้วยเหมือนกัน
‎ฉันควรทำยังไง
‎จึงจะไปถึงจุดนั้นได้บ้าง
‎แม่ร่วง
‎ใจแม่จะร่วง
‎คุณเป็นใครคะ
‎คุณเชื่อ
‎เรื่องเวทมนตร์รึเปล่าครับ
‎เชื่ออะไรนะ
‎ให้ตาย คนบ้าเต็มไปหมด
‎ไว้ชีวิตฉันเถอะค่ะ
‎ฉันผิดไปแล้ว
‎ได้โปรดไว้ชีวิตฉันเถอะ
‎นะคะ ได้โปรดเถอะ
‎ได้โปรดเถอะ
‎ได้โปรดให้ฉันมีชีวิตอยู่ต่อก็พอ
‎ได้โปรด
‎มีคนอยู่ไหมครับ
‎ขอโทษนะครับ
‎นี่ รีบเข้ามา
‎ยุนอาอี ครูประจำชั้นเรียกไปที่ห้องให้คำปรึกษา
‎นี่นักเรียน
‎เมื่อคืนมีเหตุโจรกรรมเกิดขึ้นแถวนี้
‎โจรกรรมเหรอคะ
‎ใช่
‎นักมายากลที่อาศัยอยู่ในสวนสนุก
‎เธอรู้จักใช่ไหม
‎เหยื่อให้การว่าคนร้ายเป็นนักมายากล
‎เห็นว่าเธอไปเจอสนิทสนมกับเขาอยู่เป็นประจำ
‎เมื่อวานก็อยู่ที่นั่นด้วยรึเปล่า
‎ไม่ค่ะ ไม่ได้อยู่
‎คือว่า
‎เกิดเหตุโจรกรรมอะไรขึ้นเหรอครับ
‎จี้ด้วยมีดแล้วก็ชิงกระเป๋า ‎จากคนที่เดินอยู่แถวนั้นครับ
‎ตอนแรกพูดว่า อะไรนะ
‎"คุณเชื่อ"
‎"เรื่องเวทมนตร์รึเปล่าครับ"
‎จะอะไรก็เถอะ
‎- เขาเข้าหาเหยื่อด้วยคำพูดแปลกๆ แบบนั้น ‎- ไม่ใช่หรอกค่ะ
‎ลุงไม่ใช่คนแบบนั้นแน่นอนค่ะ
‎อาอี แล้วเธอไปรู้จักเขาได้ยังไง
‎เรื่องนั้นคงต้องสอบปากคำกันดูแล้วละ
‎อ๋อ แล้วก็มีพยานคนนึง
‎บอกว่าอยากเจอเธอให้ได้
‎อีกไม่นานคงมาถึง
‎ขอรบกวนด้วยนะครับ
‎ให้ตายเถอะ
‎ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอ
‎ในที่สุดก็เจอกันจนได้สินะ
‎มีอะไรที่อยากกินรึเปล่า
‎คุยกันได้ สบายๆ
‎โถๆ เด็กน้อยคนนี้
‎โลกนี้ก็โหดร้ายจริงๆ
‎รู้จักเขาใช่ไหม
‎ใช่ค่ะ
‎โธ่เอ๊ย แค่รู้จักซะที่ไหนกันครับ
‎ใช่ไหม ไหนหันหน้ามาหน่อยสิ
‎ตอนนี้ไอ้บ้านั่นอยู่ที่ไหน
‎พอรู้รึเปล่าว่าตอนนี้นักมายากลอยู่ไหน ‎หรือที่ที่คิดว่าเขาน่าจะไปก็ได้
‎ไม่เลยค่ะ หนูไม่รู้
‎นอกจากสวนสนุกแล้วก็ไม่รู้เลยค่ะ
‎ก็คงงั้นแหละ
‎ถึงรู้ก็คงต้องบอกว่าไม่รู้ละสิ
‎ไอ้สองคนนี้เนี่ย เป็นพวกเดียวกันครับคุณ
‎- พวกเดียวกันงั้นเหรอ ‎- ใช่สิ เรื่องนี้ไม่ใช่ครั้งแรกนะจะบอกให้
‎นี่ รู้รึเปล่าว่าตอนนั้น ‎พวกแกทำฉันลำบากแค่ไหน
‎เดี๋ยวก่อนนะครับ
‎- ตอนนั้นเหรอ ‎- ใช่ครับ
‎ตอนนั้นไง
‎ไม่มาเหรอ
‎คุณเชื่อ
‎เรื่องเวทมนตร์
‎รึเปล่าครับ
‎เชื่ออะไรนะ
‎ไอ้เด็กนี่ ไปไกลๆ เลยนะ
‎อะไร
‎จำได้ใช่ไหม
‎ที่เธอกับหมอนั่นผลักฉันตกลงจากเนินเขา
‎ทำอะไรของคุณ ปล่อยแล้วพูดดีๆ
‎- ไอ้คนนี้ ให้ตายเถอะ! ‎- โอเค ใจเย็นๆ
‎คืองี้นะ
‎ยัยเด็กนี่มาขอทำงานพาร์ทไทม์ที่ร้านผม
‎แล้วขอเบิกเงินล่วงหน้า แล้วก็หลอกล่อ
‎พาผมขึ้นไปบนยอดเนินเขาที่มีสวนสนุกนั่น
‎แล้วพอผมเอาเงินให้มันไปปุ๊บ พอได้เงินไปปั๊บ
‎จู่ๆ ไอ้บ้านั่นก็โผล่หน้ามาอย่างกับนัดกันไว้
‎อันนารา
‎ซูมานารา
‎แล้วก็ผลักผมตกไปหลังราวรั้ว
‎- โกหก ‎- โกหกงั้นเหรอ
‎โกหกงั้นเหรอ ไอ้เด็กนี่มัน
‎ดูซะ เห็นนี่ไหม จะโกหกได้ยังไง
‎เพราะตกลงไปแบบนั้น ‎หน้าฉันเลยกลายเป็นงี้ ไหนจะเอวอีก
‎แกจะชดเชยที่ฉันต้องปิดร้านยังไงดี หา!
‎- เป็นไปไม่ได้ ‎- ให้ตาย ฉันโชคดี
‎- เขาหายไปแล้วแน่ๆ ‎- ที่ร่างกายแข็งแรง
‎เลยยังมีชีวิตอยู่เป็นปาฏิหาริย์แบบนี้
‎นั่นไม่ใช่แค่ทำร้ายร่างกายเฉยๆ ‎แต่มันพยายามฆ่ากันชัดๆ
‎แล้วเมื่อกี้ว่าไงนะ
‎ไปๆ มาๆ ถึงขั้นไปปล้นกันเลยเหรอ
‎เอามีดไปจี้คนแก่ที่เดินผ่านไปมาแบบนั้น
‎- โธ่เว้ย ‎- พอเลย
‎- จะทำอะไร ‎- หยุดเลยครับ
‎ที่เขาพูดเป็นเรื่องจริงรึเปล่า
‎ไม่จริงค่ะ
‎- วันนั้นคุณลุงเข้ามาช่วยหนู… ‎- นี่ไงๆ ต้องรีบจับไอ้หมอนี่ให้ไวเลย
‎ไอ้นี่มันไม่ธรรมดานะครับ ตัวอันตรายเลย
‎เดี๋ยวนะ ตำรวจเกาหลีมัวทำอะไรกันอยู่
‎กลางวันแสกๆ แบบนี้ ‎ปล่อยคนบ้านุ่งเสื้อคลุมเดินเพ่นพ่าน
‎ให้ลอยนวลได้ยังไง
‎นี่คุณครับ!
‎นี่โรงเรียนนะ อย่าส่งเสียงดังโวยวายสิ
‎- เขาโกหกทั้งหมดเลยค่ะ ‎- จับเข้าตะรางกันทั้งคู่ไปเลย
‎ไอ้เด็กนี่ก็สมรู้ร่วมคิดด้วยไง
‎- นี่… ‎- ไม่ใช่ฝีมือนักมายากลครับ
‎อิลดึง
‎เธอหมายความว่ายังไง
‎เมื่อคืนผมอยู่กับเขาที่สวนสนุกครับ
‎หือ ว่าไงนะ
‎เธอน่ะเหรอ ตอนนั้นเวลาประมาณกี่โมง
‎ประมาณห้าทุ่มครับ
‎เหยื่อแจ้งความตอนกี่โมงครับ
‎ห้าทุ่มสิบห้านาที
‎ถ้างั้นก็ไม่ผิดแน่ครับ
‎เว้นแต่ว่านักมายากลจะมีสองคน
‎- หมอนี่ก็พวกเดียวกันรึเปล่าเนี่ย ‎- โอ๊ย จริงๆ เลย
‎เธอก็รู้จักเขาดีเหมือนกันเหรอ
‎ครับ
‎ว่าแต่
‎ดึกดื่นป่านนั้นเธอไปทำอะไรที่นั่นเหรอ
‎- เรื่องนั้น… ‎- เห็นไหม ดูมันตอบคำถามไม่ได้สิ ดูมันสิ
‎ไปที่นั่นทำไม
‎ถามว่าไปทำอะไร
‎ฉันถามว่าแกไปที่นั่นทำไม!
‎อิลดึง
‎เมื่อวานนายไปที่นั่นจริงๆ เหรอ
‎ใช่
‎แล้วก็เจอคุณลุงด้วยงั้นเหรอ
‎ใช่ ฉันเจอเขา
‎นี่มันเรื่องอะไรกัน
‎ตั้งแต่เจอนักมายากลนั่น…
‎ชีวิตฉันก็พังไม่เป็นท่าเลย
‎แต่ที่ตลกกว่านั้นคืออะไรรู้ไหม
‎ชีวิตฉันพังยับ
‎เพราะนักมายากลนั่นก็จริง
‎แต่ว่าฉัน
‎ไม่อยากกลับไปเป็นแบบเดิมเลย
‎(แม่)
‎(ห้องให้คำปรึกษา)
‎ขอบคุณที่สละเวลามาทันทีที่ติดต่อไปนะครับ
‎ไม่เป็นไรเลยค่ะ
‎ต้องขอโทษที่สร้างปัญหานะคะ คุณครู
‎อ๋อ ไม่หรอกครับ ท่านก็พูดเกินไปครับผม
‎เชิญครับ
‎อ้าว อิลดึง เข้ามาสิ
‎มานั่งตรงนี้
‎นั่งลงก่อน
‎ถ้างั้นเชิญพูดคุยกันตามสบายเลยนะครับ
‎- ค่ะ ‎- ครับ
‎นี่
‎อิลดึง นี่ลูก
‎ลูกเสียสติไปแล้วเหรอ
‎ทำไมไปโกหกตำรวจแบบนั้น
‎ผมไม่ได้โกหกครับ
‎ถ้าไม่ได้โกหก
‎หมายความว่า
‎ลูกสนิทสนมกับโจรนั่นจริงๆ เหรอ
‎เขาไม่ใช่โจรครับ
‎ผมเป็นพยานผู้พบเห็นไง
‎อย่าออกตัวไปมากกว่านี้
‎แต่ผมเห็นกับตาเลยนะครับ
‎- ผมแค่พูดสิ่งที่ผมเห็นไปตามความจริง… ‎- พ่อหมายความว่า
‎ถึงจะเห็นก็ไม่ต้องไปพูดว่าเห็น
‎แล้วถ้าผมปล่อยผ่านไป
‎ผู้บริสุทธิ์กำลังถูกกล่าวหาว่าเป็นคนร้ายอยู่นะ
‎บริสุทธิ์งั้นเหรอ
‎จะบริสุทธิ์ได้ยังไง
‎ทั้งบุกรุกพื้นที่สวนสนุก
‎ไม่มีงานทำ
‎ไหนจะเสื้อผ้า
‎คำพูด การกระทำ
‎แทบไม่มีอะไรปกติเลยสักอย่าง
‎เขาต้องรับผิดชอบที่ทำให้เกิดความวุ่นวาย
‎ก็ต้องถูกสอบสวนสิ
‎แกพูดเองใช่ไหม
‎ว่าไม่ต้องการเงิน ชื่อเสียง ‎แม้แต่การยอมรับจากใคร คอยดูละกัน
‎ไม่ว่านักมายากลนั่นจะพูดอะไร
‎จะมีใครเชื่อเขาสักคนรึเปล่า
‎สิ่งนั้นแหละ
‎ที่เขาเรียกว่าการถูกตีตราจากสังคม
‎แล้วแกก็จะเห็นเองว่าผลลัพธ์นั้นเลวร้ายแค่ไหน
‎อย่าคิดนะว่า
‎แค่แกออกหน้าให้แล้วจะมีอะไรเปลี่ยนไป
‎เพราะตัวแกเอง
‎ถ้าไม่ใช่ลูกชายนาจินมันคนนี้แกก็จบสิ้นเหมือนกัน
‎เพราะฉะนั้น
‎แกต้องกลายเป็นผู้ใหญ่ที่ทุกคนยอมรับให้ได้
‎เข้าใจรึเปล่า
‎นาอิลดึง นายอยู่กับนักมายากลนั่นจริงๆ เหรอ
‎ทำไมถึงไปสนิทกับคนแบบนั้นได้
‎เฮ้ย กระจอกชะมัดเลยว่ะ
‎- คนนั้นเป็นโจรไม่ใช่เหรอ ‎- ก็ว่าดูท่าทางแปลกๆ
‎โกหกเพราะอยากช่วยยุนอาอีรึเปล่า
‎หรือว่าไม่เคยได้ยินข่าวลือแปลกๆ
‎ที่ใครๆ มองแบบมีอคติอย่างนั้น
‎ก็มีเหตุผลของมันหมดนั่นแหละ
‎บอกแล้วว่าไอ้ที่ดูปกติๆ นี่แหละ แปลกสุด
‎นั่นสิ ฉันก็คิดไว้อยู่แล้วเชียว
‎น่าเสียดายจริงๆ
‎เพิ่งเข้าใจตอนนี้เอง
‎ว่าโลกนี้ไม่มีใครที่บ้าหรอก
‎ถ้าใครไม่เป็นไปตามกฎที่สังคมวางไว้
‎สังคมก็แค่ทำให้เขาคนนั้น
‎กลายเป็นคนบ้าต่างหาก
‎ทำไมถึงเอาแต่เหลวไหล
‎แค่เดินไปตามทางที่พ่อแม่ปูไว้ให้ก็พอ
‎ทำยังไงดี
‎- ไปช่วยสิ ‎- เป็นอะไรรึเปล่า
‎ลุงครับ
‎ถ้าลุงเป็นผู้มีเวทมนตร์จริงๆ
‎ได้โปรดช่วยปลดปล่อยผมให้พ้นจากคำสาป
‎ของทางเส้นนี้หน่อยได้ไหมครับ
‎สักวันหนึ่ง
‎ผมอยากออกจากทางที่หนาวเหน็บนี้
‎อยากออกไปวิ่งกลางทุ่งดอกไม้กว้าง
‎เหมือนกับลุงบ้างได้ไหมครับ
‎ตำรวจ เรียกตำรวจที
‎คำบรรยายโดย ชลภัทร ภัทรฤทธิกุล