‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ยินดีต้อนรับทุกคนที่ต้องการความช่วยเหลือ)
‎จริงๆ เลยนะ
‎ขอเถอะ
‎อย่างน้อยก็พูดอธิบายหรือหาข้ออ้างอะไรก็ได้
‎เร็วเข้า
‎ยุนอาอี
‎ฉันว่าต้องพบผู้ปกครองเธอหน่อยแล้วล่ะ
‎กลับบ้านไปพาแม่
‎แต่แม่ก็ไม่อยู่สินะ
‎พาพ่อมาละกัน
‎คือหนู
‎(ห้องให้คำปรึกษา)
‎แม่
‎ครูประจำชั้น
‎บอกให้พาพ่อมาพบ
‎เพราะหนูยังไม่บรรลุนิติภาวะ
‎มีหลายเรื่องที่ต้องให้ผู้ปกครองดูแล
‎ครูอาจจะไม่รู้
‎ว่าการมีพ่อ
‎ไม่ได้แปลว่าจะได้รับการดูแลจากพ่อ
‎(การเป็นผู้ใหญ่)
‎ไปสิ ตรงนี้เหรอ
‎แม่
‎แม่จะได้รับจดหมายจากหนูจริงรึเปล่า
‎อันนาราซูมานารา
‎เฮ้ย
‎เธอนี่ใช้ชีวิตคุ้มจริงๆ เลยนะ
‎ที่โรงเรียนก็เดทกับนาอิลดึง
‎พอเลิกเรียนก็มาเดทกับใครอีกล่ะ
‎เจอกันที่นี่อีกแล้วแฮะ
‎คนที่ยัยฮานาพูดถึงอยู่ด้านในรึเปล่า
‎ไม่รู้เหมือนกัน ไม่ได้เข้าไปดูเลย
‎มารยาจัดจริง
‎เมื่อกี้เธอใส่อะไรไปในนั้นน่ะ
‎ดูท่าว่าจะฝากจดหมายน้อยไว้ ‎เพราะรู้อยู่แล้วว่านักมายากลไม่อยู่ละสิ
‎พี่คะ
‎กลับก่อนนะคะ
‎ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย
‎โอ๊ะ
‎โอ๊ย อย่ายุ่งนะ
‎หือ
‎ไม่เห็นมีอะไร จะทำเป็นเว่อร์ทำไม
‎เธอนี่เป็นพวกยิ่งรู้จักยิ่งเดาไม่ถูกจริงๆ นะ
‎นี่! อย่าบอกนะว่าเธอชอบนักมายากลนั่นจริงจัง
‎โอเค เขาหน้าตาดูดีก็จริงอยู่ เรื่องนั้นเห็นด้วย
‎แต่ก็ไม่ได้หล่อขนาดที่ต้อง
‎หือ นี่ยัยนั่น
‎นี่ เมินฉันเหรอ
‎- ยัยบ้านั่น ให้ตาย ‎- ก็น่าเอือมอยู่นะ
‎อยากตายรึไง
‎ก๊อกๆ
‎คุณลุงคะ
‎ไม่สิ พี่คะ
‎พี่นักมายากลขา
‎ไม่มีใครอยู่เหรอคะ
‎สงสัยไม่มีคนอยู่จริงๆ
‎โอย
‎ฝุ่นตรึม
‎ฉันละไม่ชอบที่นี่จริงๆ
‎วันๆ เขาทำอะไรในสถานที่ ‎ที่บรรยากาศอึมครึมแบบนี้กันนะ
‎นั่นสินะ
‎ก็พอมีวิธีที่จะรู้ได้อยู่นะ
‎ทำอะไรอยู่เนี่ย จะเสร็จรึยัง
‎โอ๊ย รอเดี๋ยวสิ
‎เธอนี่จริงๆ เลย
‎นี่ ฉันจะรออีกแค่สิบวินาทีเท่านั้นนะ
‎บอกว่ารู้แล้วไง ให้ตายเถอะ
‎จะบ้าตายจริงๆ
‎สิบ เก้า แปด
‎เจ็ด หก
‎ห้า
‎ฮานา
‎นี่ เพิ่งหกจะเรียกฉันทำไม
‎เธอมาทำอะไรที่นี่
‎คือพวกเรากำลังจะออกไปพอดีเลย ใช่ไหม
‎คราวก่อนที่ลุงหยุดแสดงมายากลกลางคันไงคะ
‎รอมาสักพักเลย แต่ตอนนี้ถึงเวลาเรียนพิเศษพอดี
‎คราวหน้าถ้าหนูมาต้องแสดงให้ได้เลยนะ
‎เข้าใจไหมคะ
‎ไปก่อนนะคะ
‎รอเดี๋ยว
‎ตอนนี้เธอ…
‎เหมือนกำลังซ่อนอะไรไว้อยู่เลย
‎ไม่มีอะไรหรอกค่ะ
‎งั้นขอดูไอ้ที่ว่าไม่มีอะไร
‎หน่อยนะ
‎ขอโทษค่ะ
‎หนูเห็นมันสวยเตะตามากเลย
‎ที่นี่
‎ห้ามแตะต้องอะไรถ้าไม่ได้รับอนุญาต
‎นั่นเป็นการเสียมารยาทต่อโลกมายากล
‎ยิ่งการแอบดูหรือสอดแนม
‎ยิ่งหนักเข้าไปใหญ่
‎ไปได้
‎- สวัสดีค่ะ ‎- ฮานา
‎โอ๊ย ฉันละจะบ้า
‎นึกว่าจะอกแตกตายซะแล้ว
‎โอ๊ย! อีกแค่นาทีเดียวตำแหน่งคงเป๊ะแล้วเชียว
‎- เซ็งจริง ‎- ยัยคนนี้เป็นคนยังไง
‎กินอะไรมาถึงไม่รู้จักกลัวกับเขาบ้าง
‎ไอ้กล้องแอบถ่ายมันคืออาชญากรรมนะเว้ย ‎เดี๋ยวแม่ก็แจ้งความให้รู้เรื่องกันไปเลย
‎อย่างนั้นหรอกเหรอคะ คุณคิมโซฮีผู้สมรู้ร่วมคิด
‎- ไปเลยสิ ‎- ไม่จริง ฉันไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย
‎- ผู้สมรู้ร่วมคิดจะไม่ทำได้ไง ‎- ก็เธอเป็นคนสั่งให้ทำนี่
‎(กวดวิชาเบสท์เอ็ด สนามสอบจำลอง ‎เตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย วิชาภาษาอังกฤษ)
‎เวรเอ๊ย
‎สอง สาม
‎ทำไมวางหนังสือไว้ตรงนั้น
‎นี่อะไร
‎ค่ะ ผู้อำนวยการ
‎ทราบค่ะว่ามีสอบ
‎แหม ไม่หรอกค่ะ อิลดึงจะเป็นอย่างนั้นได้ยังไง
‎ค่ะ รับทราบค่ะ
‎โอ้โฮ
‎ยูอีของเรา ร้องเพลงเก่งมากเลย
‎พ่อเหรอ
‎โอ๊ย แสบ
‎- แสบเหรอ แสบใช่ไหม ‎- โอ๊ย…
‎ลูกสาวพ่อไปเป็นนักร้องไหม
‎- เอาไหม ‎- ดีสุดๆ เลยสิพ่อ
‎พ่อก็เหมือนกัน
‎อุ๊ย พี่คะ
‎พ่อคะ
‎อาอี
‎เอ้านี่…
‎โธ่ อาหารเต็มโต๊ะไปหมดแล้ว
‎ว่าแต่ตอนพ่อไม่อยู่ ลุงยงพัลได้มาอีกรึเปล่า
‎ก็หลายครั้งอยู่ค่ะ
‎อ๋อ
‎ลูกพ่อต้องเหนื่อยแย่เลย
‎แม้จะอยากถามว่าใช้หนี้หมดแล้วใช่ไหม
‎กลับมาคราวนี้จะอยู่ยาวเลยรึเปล่า
‎โถ อาอีของเราเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้วสินะ
‎เพราะใครกันล่ะคะ
‎กินเถอะ
‎- พ่อคะ ‎- ว่าไง
‎ถ้าพรุ่งนี้พ่อไม่ติดอะไร
‎ช่วยมาที่โรงเรียนหนูหน่อยได้ไหมคะ
‎จู่ๆ จะไปโรงเรียนทำไม
‎จริงด้วย ไปโรงเรียนก็ใช่ว่าต้องมีเหตุผล
‎ได้สิ จะได้ไปเดินชมโรงเรียนลูกสาวด้วย
‎แล้วก็จะได้แวะไปทักทายคุณครูด้วย ได้สิ ดีเลย
‎เข้าใจแล้ว
‎โอ้ รอเดี๋ยวนะ
‎เดี๋ยวพ่อมา
‎ครับ พูดเลยครับ
‎อะไรนะครับ
‎- ไม่ๆ มาบอกกะทันหันแบบนี้ได้ยังไงครับ ‎- ยูอี กินเถอะ
‎ขอลาอีกสองสามวัน เดี๋ยวผมไปแก้ให้เองครับ
‎(ค่าบ้าน ค่าอาหาร)
‎(ค่าน้ำค่าไฟ)
‎แค่ต้องคืนเงินเขาไปก็จบ ใช่แล้ว
‎แค่ยืมมาใช้แป๊บเดียวเท่านั้นเอง
‎ถ้ายอดเงินในบัญชีของอิลดึงเพิ่มขึ้นมาทีละนิด
‎ทุกคนก็จะคิดว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่
‎พี่คะ พี่
‎พ่อไปไหนเหรอ
‎- พ่อเหรอ ‎- ใช่
‎พี่ทำอะไรเหรอ
‎(ห้องให้คำปรึกษา)
‎สรุปว่าพ่อเธอจะมาหรือไม่มากันแน่
‎เธอปิดปากเงียบแบบนี้แล้วจะให้ฉันทำยังไงดี
‎ยิ่งทำแบบนี้เรื่องจะยิ่งยุ่งนะ
‎ภาพที่เธอรับเงินจากอิลดึง ‎ก็ไปถึงมือผู้อำนวยการเรียบร้อยแล้ว
‎แม่ของอิลดึงก็จะยื่นเรื่องถึง ‎คณะกรรมการความรุนแรงในโรงเรียนอีก
‎ยุนอาอี!
‎ให้ตายสิ
‎นี่ ยุนอาอี
‎ฉันในฐานะครู
‎รอเธอจนวินาทีสุดท้ายแล้วนะ
‎เคารพสิทธิของนักเรียนในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง
‎ด้วยความสุขุมและยุติธรรมที่สุดแล้ว
‎ทำเต็มที่ที่สุดเพื่อแก้ไขปัญหานี้
‎จำประโยคนี้ไว้ให้ดีๆ ก็แล้วกัน
‎หนูทำข้อตกลงกับเขาค่ะ
‎ข้อตกลงเหรอ
‎ข้อตกลงอะไร
‎ระหว่างอิลดึงกับเธอเหรอ
‎คะแนนสอบค่ะ
‎- ฮัลโหลค่ะ ‎- ฮัลโหล อาอี
‎คือว่า
‎พ่อขอโทษนะที่รักษาสัญญาไม่ได้
‎โอ้ คือพ่อมีเรื่องต้องจัดการด่วน
‎รีบออกมาไม่ทันลาลูกสาวเลย
‎อ้อ แล้วก็เรื่องเงินนั่น
‎เดี๋ยวพ่อจะหาเงินให้ได้เยอะๆ
‎กลับบ้านคราวหน้าจะคืนให้หนูสองเท่าเลย
‎จริงๆ นะ เชื่อพ่อสิ
‎แล้วก็
‎อาจจะติดต่อพ่อไม่ได้สักพักนะ
‎แต่ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก
‎เฮ้อ ให้ตายเถอะ
‎ทิ้งภาระหนักให้หนูแบกคนเดียวเลย
‎ไม่มีหน้าจะพูดเลย
‎ถ้างั้นไม่ไปไม่ได้เหรอคะ
‎พ่อ
‎ให้หนูทำงานพาร์ทไทม์เพิ่มอีกก็ได้
‎จะทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้เลย
‎เราต้องแก้ปัญหาไปด้วยกันได้สิพ่อ
‎ช่วยเข้าใจพ่อหน่อยนะ
‎เวลาพ่อเห็นหนูกับยูอี
‎พ่อทั้งรู้สึกผิด แล้วก็ปวดใจมากๆ
‎มากจนแทบจะทนไม่ไหว
‎แล้วการที่หลบไปอยู่คนเดียว
‎ทำให้พ่อสบายใจเหรอคะ
‎แหม จะสบายได้ยังไงกัน
‎พูดไงดี
‎อาอีของพ่อเป็นผู้ใหญ่แล้วใช่ไหม
‎เพราะงั้น หนูจะต้องผ่านไปได้แน่นอน
‎ทีพ่อยังหนีปัญหาได้ตลอด
‎ทำไมถึงมาบอกให้หนูสู้ต่อไปล่ะคะ
‎ทีพ่อยังขี้ขลาดได้ขนาดนี้
‎ทำไมถึงคาดหวังให้หนูเป็นผู้ใหญ่ล่ะคะ
‎อาอี
‎ใช่แล้ว พ่อพูดถูก
‎หนูเป็นผู้ใหญ่แล้ว
‎โตเกินกว่าที่จะคิดถึงอ้อมกอดของพ่อกับแม่แล้ว
‎แต่ยูอีไม่เหมือนหนูนะ
‎ถ้าต้องมีสักคนที่รับผิดชอบ ‎คนคนนั้นก็ควรเป็นพ่อสิ ไม่ใช่พี่สาวอย่างหนู!
‎หนูเหนื่อยมาก
‎กลัวก็กลัว
‎หมดแรงแล้ว
‎เบื่อกับทุกอย่างแล้วจริงๆ
‎หนูไม่ได้ขอให้พ่อดูแลหนูด้วย ‎หนูไม่ฝันอะไรบ้าบอแบบนั้นหรอก
‎เพราะงั้นขอร้องอย่าหนีไปคนเดียว
‎มาพายูอีไปด้วยเดี๋ยวนี้เลย!
‎พ่อขอโทษ
‎ขอโทษที่เป็นพ่อแบบนี้
‎ฮัลโหล พ่อคะ พ่อ
‎แสงอาทิตย์
‎ที่จากไปเหลือไว้เพียงยามเย็น
‎ภาพเงายืนทอดยาวอยู่เดียวดาย
‎หลงอยู่บนทางที่ใครบอกไว้อีกครั้ง
‎น้ำตาจึงไหลรินอยู่พักใหญ่
‎ในค่ำคืนที่ง่วงเหงา
‎ขอปลุกดาวที่กำลังจะนอนดวงนั้น
‎ขอเธอช่วยตื่นมาจะได้ไหม
‎ก่อนหลับตาและเข้านอน
‎ขอพรเล็กเล็กสักหนึ่งข้อ
‎ช่วยส่องแสงให้ทางเส้นนี้จะได้ไหม
‎ที่ตรงนั้น
‎ห่างไกลจนสุดขอบฟ้าตรงนั้น
‎มีตัวฉันที่เคยหวังอยู่บ้างไหม
‎ต้องไปจนถึงขอบฟ้าไกลเท่านั้นใช่ไหม
‎ฉันถึงจะได้เป็นตัวเอง
‎ที่หวังไว้
‎ค่ำคืนที่เคยปลอบโยน
‎ให้รีบเข้านอน
‎ความฝันในวัยเด็กเอ๋ย
‎ราตรีสวัสดิ์
‎ตรงหน้าต่างที่แง้มไว้
‎เล็กเล็กเท่านิ้วมือ
‎ความคิดถึงผ่านเข้ามาหาช้าช้า
‎แล้วจ่ออยู่ที่ริมฝีปาก
‎เมื่อใดที่ร้องเรียกหามัน
‎กลับเหลือไว้แค่เพียงน้ำตาแล้วจากไป
‎ขอให้บทเพลงที่เราได้ฝันในค่ำคืนนี้
‎ข้ามผ่านความมืดมิดบนท้องฟ้านั้น
‎พบเจอกับยามเช้าที่สุขใจที่สุด
‎ขอให้ทุกสิ่งที่ขอนี้เป็นจริง
‎ค่ำคืนที่เคยโอบกอด
‎และบอกให้รีบเข้านอน
‎ความฝันในวัยเด็กเอ๋ย
‎ราตรีสวัสดิ์
‎คืนวันที่ผ่านพ้นเอ๋ย
‎ลาก่อน
‎รางวัลทำความดีพิเศษ
‎มัธยมห้า ห้องหนึ่ง นาอิลดึง
‎นี่ อิลดึง มัวทำอะไร ขึ้นไปเร็ว
‎รางวัลอะไรนะ ทำความดีเหรอ
‎ไม่ใช่รางวัลตั้งใจเรียนดีเหรอ
‎อ๋อ น่าจะใช่เนอะ
‎เนื่องด้วยนักเรียนข้างต้นมีจิตใจและประพฤติดี
‎รู้จักให้และแบ่งปันแก่นักเรียนผู้ยากไร้
‎เป็นตัวอย่างที่ดีแก่ผู้อื่น จึงขอมอบรางวัลนี้ไว้
‎เดี๋ยวนะ นี่หมายความว่า
‎นาอิลดึงใช้เงินส่วนตัวสนับสนุนยุนอาอีเหรอ
‎ไม่ใช่ว่าโดนยุนอาอีไถเงินเหรอวะ
‎ทำไมล่ะ ขนาดนี้แล้ว ‎ก็เขียนติดหน้าผากยุนอาอีเลยสิ
‎- ว่าเป็นเด็กที่ได้เงินช่วยเหลือจากรัฐบาล ‎- เบาหน่อย
‎ความยากจน
‎ไม่ใช่เรื่องน่าอายสักหน่อย
‎ฉันเคยคิดว่าความยากจน
‎คือด่านสำคัญสุดในการเอาชนะชีวิตที่เป็นทุกข์
‎แต่ฉันคิดผิด
‎พอมองย้อนกลับไป สิ่งที่ผลักฉันให้ไปอยู่ริมเหว
‎ไม่ใช่เงิน…
‎แต่คือผู้ใหญ่
‎อยากเป็นผู้ใหญ่แล้ว
‎ฉันอยากเป็นผู้ใหญ่นิสัยไม่ดี
‎แบบเดียวกับคนพวกนั้น
‎ให้พวกผู้ใหญ่งี่เง่า
‎มายุ่งวุ่นวายกับฉันไม่ได้อีก
‎มีอะไรจะพูดเหรอ
‎ขอคุยด้วยหน่อย
‎โทษทีนะ
‎เอาไว้วันหลังเถอะ
‎ก็เธอเอาแต่หลบหน้าฉันนี่นา
‎รู้นะว่าคงไม่อยากแม้แต่จะมองหน้า
‎แต่ฉันพูดจริงนะ
‎ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอะไรคืออะไร
‎- ทำไมเรื่องถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ ‎- ไม่หรอก
‎ฉันไม่เป็นไรจริงๆ
‎จะไม่เป็นไรได้ยังไง
‎เธออยู่ของเธอเฉยๆ ‎ส่วนคนที่ยื่นข้อเสนอบ้าๆ คือฉันต่างหาก
‎ฉันที่ยอมรับข้อเสนอนั้นก็ไม่ได้ดีไปกว่านายหรอก
‎ตอนที่นาย
‎ถามฉันว่าต้องการเงินไหม ตอนนั้นน่ะ
‎ฉันจะคิดว่า
‎นายคงอยากช่วยคนน่าสงสารอย่างฉัน ‎จะคิดแบบนั้นก็แล้วกัน
‎นี่ ยุนอาอี
‎เธอคิดแบบนั้นจริงเหรอ
‎ด่าออกมาเลยยังจะดีกว่า
‎ไอ้น่าสมเพช ไอ้ขี้ขลาดตาขาว
‎หรือขู่ฉันก็ได้ว่าจะบอกความจริงให้ทุกคนรู้
‎ตะโกนโวยวายดังๆ เลยก็ได้
‎ฉันจะได้…
‎ฉันจะได้สมเพชตัวเองน้อยลง…
‎ฉันพูดความจริงไปหมดแล้ว
‎แล้วนี่แหละ
‎คือผลลัพธ์ของมัน
‎แต่นายรู้รึเปล่า
‎ฉันน่ะนะ
‎ไม่เป็นไรจริงๆ
‎ฉันเองก็อึดอัดจะตายที่ตัวเองเป็นแบบนี้
‎แต่ให้ทำไง ก็ถือว่าโชคดีแล้วนี่
‎พูดตามตรงฉันทั้งอายแล้วก็โกรธมากด้วย
‎แต่เพราะนาย ฉันก็เลยไม่ถูกไล่ออกไง
‎นี่ ยุนอาอี ไล่ออกเหรอ
‎- แค่เรื่องไล่ออก มันไม่ใช่… ‎- สำหรับนายมันคงใช่
‎แค่สอบเทียบแล้วบินไปต่อเมืองนอกก็คงจบ
‎แต่สำหรับฉันมันไม่ใช่
‎ถ้าเรียนไม่จบก็คือจบเห่ไปเลย ‎ไม่มีหนทางอื่นให้เลือกแบบนายหรอก
‎นี่
‎นายไม่รู้หรอกว่าฉันเสียใจแค่ไหน
‎ที่บอกความจริงกับครูประจำชั้นไป
‎สำหรับฉันแค่จะซื่อสัตย์ยังหรูเกินตัวเลย
‎แต่นายมาบอกให้ฉัน
‎ตะโกนโวยวายด่าแบบไม่ต้องคิดเนี่ยนะ
‎ทำแบบนั้นไปจะได้อะไรขึ้นมา
‎ฉันอิจฉา
‎คนที่ตะโกนด่าได้แบบไม่ต้องคิดคำนวณอะไร
‎แบบนายจริงๆ
‎- หยุดพูด… ‎- นาอิลดึง
‎เพราะงั้นขอร้องเถอะนะ
‎อย่ามาแสร้งสมเพชตัวเองให้ฉันเห็นอีก
‎พูดตรงๆ มันตลกน่ะ
‎จะไปไหน
‎วันนี้มีเรียนมายากลนี่นา
‎วันนี้เรียนอะไรกันดี ไพ่เป็นไง
‎ฉันจะไม่มาเรียนมายากลแล้วค่ะ
‎จู่ๆ ทำไมหยุดล่ะ
‎แค่จะได้เอาเวลาพวกนั้นไปทำงานพาร์ทไทม์เพิ่ม
‎ยังไงดี
‎แต่เธอชอบเรียนมายากลนี่นา
‎ท้องยังหิวอยู่เลย สนุกแป๊บๆ ไปเพื่ออะไรกันคะ
‎หาเงินเพิ่มอีกสักหมื่นวอน ‎แล้วหาของอร่อยๆ กินยังจะดีกว่า
‎ปัดโธ่ เหตุผลแค่นั้นเองเนี่ยนะ
‎"แค่" เหรอคะ
‎แล้วมายากลมันวิเศษสักแค่ไหนกัน
‎เหมือนจะสำเร็จ แต่สุดท้ายก็ต้องผิดหวัง
‎มันมีดีตรงไหนกันคะ
‎แต่ก็ทำให้เธอยิ้มได้นี่นา
‎อย่างน้อยก็ ณ เวลานั้น
‎- ลุงคะ ‎- ว่าไง
‎ฉันขอถามลุง
‎แบบจริงจังเป็นครั้งสุดท้ายนะคะ
‎คือฉันมีความทรงจำที่อยากลืมอยู่อันนึง
‎ช่วยลบมันออกไปหน่อยได้ไหมคะ
‎หรือไม่งั้น
‎ช่วยย้อนเวลากลับไปก่อนที่จะเกิดเรื่องนั้น
‎ไม่สิๆ แค่ทำให้เวลาผ่านไป
‎สักสิบปีพรวดเดียวเลย ช่วยทำแบบนั้นให้หน่อย
‎จะได้ไหมคะ
‎ได้สิ ฉันจะช่วยเธอเอง
‎จริงเหรอคะ
‎คุณเชื่อ
‎เรื่องเวทมนตร์…
‎เอ๊ะ ว่าแต่เธอ
‎คงไม่ได้คิดว่าฉันจะทำได้จริงๆ หรอกใช่ไหม
‎ผู้มีเวทมนตร์ตัวจริงประสาอะไรกัน
‎หือ
‎ผิดหวังเร็วไปหน่อยนะ
‎ไม่ผิดหวังหรอกค่ะ
‎ไม่ได้คาดหวังอะไรอยู่แล้ว
‎ไปก่อนนะคะ
‎เดี๋ยวก่อน
‎อันนี้
‎เป็นไพ่ที่ฉันใช้ตอนเริ่มเล่นมายากลแรกๆ
‎ฉันตั้งใจจะเอาให้เธอในคลาสมายากลวันนี้
‎เอ้า รับไปสิ ของขวัญ
‎โอ๊ะ
‎แขนลุง
‎ทำไมแขนลุงเป็นงั้นล่ะ บาดเจ็บเหรอคะ
‎ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก กลับดีๆ
‎เอ้านี่
‎พวกเด็กๆ ทำอะไรไม่คิดผลที่ตามมาหรอกค่ะ
‎ยังกลัวอยู่เลยว่า ‎ถ้าเธอกัดอิลดึงไม่ปล่อยจะทำยังไงดี
‎ค่อยยังชั่วที่เธอไม่ใช่เด็กไร้มารยาทขนาดนั้น
‎ได้ค่ะ คุณครู
‎ขอบคุณนะคะที่อุตส่าห์เป็นห่วง
‎ได้ค่ะ
‎ลูกชาย หิวใช่ไหม
‎แม่ว่าจะรอถามตอนลูกมา
‎ให้ทำยังไงกับมันดี
‎ทิ้งไปเลยครับ
‎ได้เลย
‎แม่ก็ต้องตามใจลูกชายอยู่แล้วสิ
‎ขอบคุณนะครับ
‎ที่เคารพการเลือกและตัดสินใจของผม
‎แม้จะเป็น
‎การเลือกจากคำตอบหลายๆ ข้อ
‎ที่แม่วางไว้ให้อยู่แล้วก็ตามทีเถอะ
‎ทำไมถึงพูดจาแข็งกระด้างได้แบบนี้
‎เพราะยุนอาอีงั้นเหรอ
‎หรือเพราะของพวกนี้
‎ตามคาด
‎แม่รู้เรื่องทั้งหมดอยู่แล้ว
‎ใช่สิ ไหนๆ ก็พูดออกมาแล้ว
‎รู้ไหมว่าแม่พยายามมากแค่ไหน
‎ในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ ‎เตรียมสอบเข้าอย่างเดียวก็จะไม่ทันอยู่แล้ว
‎ไม่อยากให้ลูกไปใส่ใจกับเรื่องเสียเวลาไร้สาระ
‎สิ่งที่ไม่ใช่การเรียนนี่ไร้ประโยชน์หมดเหรอครับ
‎แน่นอนสิ!
‎เพราะลูกใจไม่แข็งพอแบบนี้ไง ‎ก็เลยโดนใครนะ ยุนอาอีเหรอ
‎เลยโดนเด็กเหลือขอแบบนั้นปั่นหัวได้ไง
‎- ขอร้องเถอะ แม่ก็รู้ว่าเป็นความผิดผม ‎- หยุดเดี๋ยวนี้
‎แม่น่ะนะ แค่เวลาตอนนี้ ‎ที่มาทะเลาะกันเสียงดังเนี่ย
‎ก็เสียดายจะตายอยู่แล้ว
‎ทำไมกัน
‎เพราะอะไรผมถึงต้องพยายามขนาดนี้ด้วย
‎ลูกชาย
‎ถึงการมีฝันมันจะง่าย
‎แต่ไม่ใช่ใครก็ได้ที่จะทำให้มันเป็นจริงได้นะลูก
‎สิ่งที่ลูกอยากทำตอนนี้เดี๋ยวนี้
‎และสิ่งที่ลูกต้องการ
‎ต้องรู้จักทิ้งมันไปบ้าง ‎เพื่ออนาคตที่สดใสของลูกไง
‎แค่นั้นก็ทำไม่ได้เหรอ
‎ไม่เข้าใจเลยจริงๆ
‎อยากให้ผมเรียนนิติศาสตร์
‎แล้วก็เป็นผู้พิพากษา อัยการอะไรนั่น
‎พูดให้ชัดมันคือความฝันของพ่อกับแม่นะ
‎ว่าไงนะ
‎แล้วทำไมผมต้องยอมแพ้
‎เพื่อที่จะได้สิ่งนั้นมาด้วยล่ะครับ
‎แม่
‎ผมถามเพราะอยากรู้จริงๆ
‎ความฝันที่แม่หมายถึงนั่น
‎ถ้าไม่มีแล้วจะตายเหรอ
‎เราไม่ได้มีชีวิตอยู่ ‎เพื่อจะได้เป็นอะไรเท่านั้นนี่ครับ
‎ตกใจหมดเลย
‎เวรเอ๊ย
‎หัวใจแม่จะวาย
‎นี่
‎มองอะไร
‎แกมองแบบนั้นแล้วจะทำอะไรได้
‎บอกมาสิจะทำอะไรได้
‎มีหัวขโมย แจ้งตำรวจ
‎เฮ้ย เงียบสิ
‎จับมันเลย
‎- จับมันไว้ จับมันเลย ‎- ขอร้องล่ะ เงียบหน่อย
‎- จับมันเลย ‎- เงียบสิวะ
‎- หัวขโมย จับมันไว้ ‎- บอกให้เงียบไง
‎จับมันไว้ จับหัวขโมยนี่ไว้
‎เวรจริงๆ
‎จับหัวขโมยเอาไว้
‎ยูอี
‎พี่เอาขนมอร่อยๆ มาจากที่ทำงานด้วยแหละ
‎เล่นซ่อนแอบอีกแล้วสิ
‎ถ้าไม่ออกมาพี่ไม่ให้โดนัทจริงด้วยนะ
‎อยู่ไหน
‎อยู่ในนี้แน่เลย
‎อะไรกัน
‎ถ้าต้องมีสักคนที่รับผิดชอบ ‎คนคนนั้นก็ควรเป็นพ่อสิ ไม่ใช่พี่สาวอย่างหนู!
‎เพราะงั้นขอร้องอย่าหนีไปคนเดียว
‎มาพายูอีไปด้วยเดี๋ยวนี้เลย!
‎ยูอี
‎(เฉลย วิชาภาษาเกาหลี)
‎(คำอธิบายเฉลย)
‎ยูอี!
‎ยูอี
‎(คำชี้แจงคำตอบที่ผิด)
‎ยูอี
‎ยูอี นี่มันกี่โมงกี่ยาม
‎มีเรื่องอะไรเหรอคะ
‎ขอโทษด้วยค่ะ
‎ขอโทษค่ะ
‎ไม่เหน็บหนาวเกินไปเหรอ
‎หมายถึงบนทางที่นายยืนอยู่น่ะ
‎- น้าคะ วันนี้เห็นยูอีมาที่นี่รึเปล่าคะ ‎- หือ วันนี้ไม่เห็นเลยนะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎สวัสดีค่ะ
‎นี่มือถือของพี่สาวยูอีใช่ไหมคะ
‎ใช่ค่ะ ใช่แล้วค่ะ
‎โอ้ ขอโทษทีนะที่โทรหาช้าไปหน่อย
‎นี่แม่ของฮีจินเพื่อนยูอีนะจ๊ะ
‎พอดียูอีบอกว่าไม่มีใครอยู่บ้าน ‎เลยว่าจะพามากินข้าวเย็นแล้วค่อยไปส่งที่บ้าน
‎แต่น้องๆ เล่นกันเพลินแล้วก็เผลอหลับไป
‎คืนนี้ให้น้องนอนที่นี่ก่อน ‎แล้วพรุ่งนี้ไปส่งให้แต่เช้าได้ไหมจ๊ะ
‎ฮัลโหล
‎- ได้ยินไหมจ๊ะ ‎- ค่ะ ได้ค่ะ
‎ได้ค่ะ
‎ขอบคุณนะคะ
‎ขอบคุณจริงๆ ค่ะ
‎ว่าแล้วว่ามุมต้องได้
‎นี่อะไรเนี่ย
‎นี่มัน
‎ตอนคาบเรียนวรรณคดี
‎ครูถามคำถามนึงว่า
‎ช่วงเวลาที่มีความสุขกับพ่อแม่ที่สุดคือเมื่อไหร่
‎แล้วมีเพื่อนคนนึงพูดขึ้นมาว่า
‎ช่วงที่พ่อแม่ไม่อยู่บ้านเพราะไปเที่ยวต่างประเทศ
‎แล้วเพื่อนๆ ก็ปรบมือหัวเราะชอบใจกันใหญ่เลย
‎มีฉันคนเดียวที่ไม่เข้าใจ
‎ว่ามันน่าตลกตรงไหน
‎เพราะฉัน
‎ได้แต่รอมาทั้งชีวิต
‎เมื่อนานมาแล้วก็รอแม่
‎ส่วนตอนนี้
‎ก็รอพ่อ
‎แล้วทุกครั้งที่รู้สึกเหนื่อย ‎ก็จะพยายามบอกตัวเองซ้ำๆ ว่า…
‎อย่ารออีกเลย
‎อย่าคาดหวังอีกเลย
‎คนเดียวที่สามารถเชื่อใจและพึ่งพาได้
‎คือฉันคนเดียวเท่านั้น ยุนอาอี
‎เพราะอย่างนั้น
‎เธอเลยอยากเป็นผู้ใหญ่เร็วๆ สินะ
‎เบื่อที่ต้องผิดหวังและเป็นทุกข์เต็มทนแล้ว
‎แต่ว่านะคะ
‎ตอนที่ฉันวิ่งตามหายูอีไปทั่ว
‎รู้ไหมคะว่าฉันอธิษฐานว่าอะไร
‎อันนารา
‎ซูมานารา
‎เธอยังอยากข้ามเวลาไปอนาคตอยู่ไหม
‎ถ้าใช่เดี๋ยวฉันจะส่งเธอไปเอง
‎ฉันกลับก่อนนะคะ
‎ช่วงนี้ใกล้สอบ ต้องรีบแล้วค่ะ
‎ขอบคุณนะคะ
‎ว่าแต่…
‎เธอบอกว่าไม่ชอบพ่อที่หนีปัญหาใช่ไหม
‎นั่นก็เหมือนกับใจเธอที่อยาก ‎ข้ามช่วงลำบากไปอนาคตไม่ใช่เหรอ
‎ถึงยังไงมันก็ไม่ได้เกิดขึ้นจริงอยู่แล้วนี่คะ
‎งั้นถ้าสมมติว่า
‎มันเกิดขึ้นจริงล่ะ
‎ยังอยากหนีไปอยู่รึเปล่า
‎ให้ฉันพาไปเจอไหม
‎เจอใครคะ
‎คนที่เธอพูดถึงเมื่อกี้
‎คนเดียวที่เชื่อใจและพึ่งพาได้
‎คนนั้น
‎อันนารา
‎ซูมานารา
‎ยังไงดี
‎ไปเจอเธอกันไหม
‎ว่าไง
‎คือว่า…
‎ชื่อของเธอ
‎คือยุนอาอีรึเปล่า
‎เอ๊ะ รู้ได้ยังไงคะ
‎ก็แค่
‎รู้ก็แล้วกัน
‎เธอมาทำอะไรตรงนี้
‎รอแม่อยู่เหรอ
‎หือ
‎แล้วเรื่องนี้รู้ได้ยังไงคะ
‎ดูจากตรงนี้
‎เธอวาดหน้าแม่นี่นา
‎คงยากที่จะเชื่อสักหน่อย
‎แต่ไม่มีเรื่องไหนเกี่ยวกับเธอที่พี่ไม่รู้เลย
‎ปัดโธ่ จะเป็นไปได้ยังไง
‎พี่รู้ทุกอย่างจริงๆ เหรอคะ
‎คิดว่านะ
‎ถ้าอย่างนั้น
‎ลองทายมาสิคะว่าตอนนี้ ‎หนูสงสัยเรื่องอะไรมากที่สุด
‎เมื่อไหร่แม่จะกลับมากันนะ
‎- ฮึ ไม่ใช่สักหน่อย ‎- แม่ยังไม่ลืม
‎ที่เคยสัญญากันใช่ไหม
‎โกหก!
‎พี่ไม่รู้อะไรเลยสักนิด
‎เธอกับแม่…
‎จะไปเที่ยวทะเลกันตอนวันเกิดไม่ใช่เหรอ
‎เอ๊ะ
‎นั่นเป็นความลับที่หนูกับแม่รู้กันแค่สองคนนะ
‎แล้วพี่ก็รู้ด้วยว่า
‎เธอรู้สึกอะไรอยู่
‎ถ้าอย่างนั้น
‎เล่าให้หนูฟังหน่อยสิคะ
‎เล่าเรื่องทั้งหมดที่หนูอยากรู้
‎ให้ฟังหน่อย
‎ลองหลับตา
‎แล้วฟังดูสักครั้งนะ
‎ถ้าอยากให้โลกโอบกอดฉันไว้
‎จะขอมากไปหรือเปล่า
‎เท้าเล็กเล็กคู่นั้นที่เดินเตาะแตะ
‎เด็กคนนั้นสบายดีไหม
‎ความคิดถึงที่ตามมาไม่หยุดนั้น
‎เธอผ่านมันมาได้หรือยัง
‎ความฝันนั้นที่เคยเจ็บปวด
‎เพราะหนักหนาเกินจะรับไว้คนเดียว
‎แม้จะมีเรื่องราวอีกมากมายที่ไม่ได้เล่า
‎แต่วันนี้ที่เราได้อยู่ด้วยกัน
‎จะพับมันไว้ในเรือกระดาษสีขาว
‎เก็บเอาไว้ส่งไปถึงวันพรุ่งนี้
‎ส่งข้ามสุดขอบทะเลไกลแสนไกล
‎จนถึงวันที่เราได้พบกันใหม่
‎ในวันที่ฉันไม่ใช่เด็กและอ่อนแออีกต่อไป
‎ขอให้ฉันในตอนนั้น
‎พูดออกมาได้ว่า
‎ฉันมีความสุขเหลือเกิน
‎ลาก่อนนะในตอนนี้
‎จนถึงวันที่เราสอง
‎จะได้พบกัน
‎พี่ก็ไม่มีแม่เหมือนกัน
‎ไม่สิ อันที่จริง…
‎ตอนนี้ก็ยังรอแม่กลับมาอยู่
‎เหมือนเธอเลย
‎บอกตามตรงว่าเงินก็ไม่มี
‎เลยต้องเจอเรื่องยากลำบากเพียบ
‎แต่ว่า…
‎อย่างน้อยก็อยากพูดคำนี้ให้เธอได้ฟังชัดๆ
‎พี่ไม่เคยยอมแพ้เลยสักครั้ง
‎ถึงชีวิตสู้กลับ พี่ก็ยังจะสู้ไม่ถอย
‎แล้วก็…
‎ไม่รู้หรอกนะว่าเธอจะคิดยังไง
‎แต่เธอเหมือนพี่มากๆ เลย
‎เพราะฉะนั้น
‎เธอก็จะผ่านไปด้วยดีแน่นอน
‎ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม
‎เธอผิดหวังรึเปล่า
‎พอพี่บอกว่าหนูเหมือนพี่
‎ก็รู้สึกดีสุดๆ เลยค่ะ
‎หนูก็จะไม่ยอมแพ้เหมือนกัน แบบเดียวกับพี่
‎นี่มันอะไรกันคะ
‎จะอะไรอีกล่ะ
‎ก็คาถาย้อนเวลาไง
‎ไม่รู้อีกเหรอ
‎ว่าเมื่อกี้
‎เธอได้รับคำปลอบใจ
‎จากตัวเธอในอนาคต
‎คุณลุง
‎ว่าไง
‎ลุงเป็นใคร
‎กันแน่คะ
‎(ตามหาคนหาย)
‎สวัสดีครับ
‎ไม่ทราบว่าเคยเห็นคนหน้าตาแบบนี้แถวนี้บ้างไหม
‎"แวนิชชิ่ง"
‎"อะเพียแรนซ์" สำเร็จ
‎เจ๋งเป้ง
‎(ตามหาคนหาย)
‎โทษนะ นักเรียน
‎ฉันเป็นตำรวจ ขอถามอะไรอย่างสิ
‎เคยเห็นคนหน้าตาท่าทางแบบนี้แถวนี้รึเปล่า
‎- เคยเห็นงั้นเหรอ ‎- ทำไม ทำไมถึงตามหาเขาล่ะคะ
‎มีคดีที่อยู่ระหว่างการสืบสวนคดีนึง
‎เป็นพยานน่ะ
‎ไม่ค่ะ ไม่รู้เรื่องเลย
‎เดี๋ยวก่อน นักเรียน
‎ทำไมตำรวจถึงตามหาลุงกันนะ
‎นี่ ยุนอาอี
‎ช่วงนี้ยังเข้าๆ ออกๆ สวนสนุกอยู่รึเปล่า
‎เธอถามเรื่องนั้นไปทำไม
‎ก็ไม่อะไรหรอก
‎แค่สงสัยว่า
‎ที่ไปเจอกันแบบนั้น เธอรู้จักสันดานเขาดีรึยัง
‎นักมายากลเหรอ
‎นักมายากลบ้าบออะไรล่ะ
‎ดูจากหน้าแล้วคงไม่รู้อะไรเลยสินะ
‎เอานี่ไปดูแก้เบื่อสิ
‎อ้อ! ดูไปดูมาอาจจะช็อกได้
‎อย่าลืมจับมือท่านสปอนเซอร์
‎ตอนดูด้วยละกันนะ
‎มันคืออะไร
‎รีบๆ รับไปเถอะ ก่อนฉันจะเปลี่ยนใจ
‎เพราะฉันกำลังคิดหนักอยู่เลย
‎ว่าจะเอาเจ้านี่ไปฝากไว้ที่โรงพักดีไหม
‎ฉันคือตัวจริง
‎เป็นผู้มีเวทมนตร์ตัวจริง
‎คำบรรยายโดย ชลภัทร ภัทรฤทธิกุล