SERIAL NETFLIX
TUTAJ KAŻDY MOŻE LICZYĆ NA POMOC
Boże.
Powiedz coś, cokolwiek. Wymyśl jakąś wymówkę.
Yoon Ah-yi. Muszę pomówić z twoimi rodzicami.
Powiedz mamie…
nie ma jej.
Przyjdź z ojcem.
KONSULTACJE
Mamo.
Wychowawca kazał mi przyjść do szkoły z ojcem.
Wciąż jestem nieletnia, więc muszę mieć opiekuna.
Mój nauczyciel chyba nie wie,
że można mieć tatę,
który wcale nikim się nie opiekuje.
JI CHANG-WOOK
CHOI SUNG-EUN
HWANG IN-YOUP
REŻYSER: KIM SEONG-YOON
DORASTANIE
Mamo.
Czy naprawdę dostaniesz mój list?
Annara sumanara.
Patrz, kto to.
Jesteś ostatnio bardzo zajęta, co?
W szkole masz Na Il-deunga,
a po szkole sama wiesz kogo.
Znowu tu jesteś?
Ten, o którym mówi, jest w środku?
Też nie wiem. Nie sprawdzałam.
Niewiniątko.
Widziałam, jak coś tam wkładasz.
Zostawiłaś liścik dla magika?
„Hej, czekam na ciebie”.
To nie tak.
Stój!
Co?
Nic tam nie ma. O co to zamieszanie?
Z każdym dniem robisz się coraz bardziej tajemnicza.
Nie jesteś chyba zakochana w magiku?
Tak. Przyznaję, jest przystojny.
Ale czy to nie za mało, żeby…
Ona…
Ignorujesz mnie?
- Mała… - Nie dziwię się jej.
Uważaj sobie.
Puk, puk.
Proszę pana?
Jest tu kto?
Panie magiku.
Jest tu kto?
Nikogo nie ma.
Boże, co za kurz.
Nie podoba mi się tutaj.
Co robi całymi dniami w tym przygnębiającym miejscu?
Co nie?
Przekonajmy się.
Co tak długo? Skończyłaś już?
Zaczekaj.
Serio? Daję ci jeszcze 10 sekund.
Mówiłam, moment.
Serio.
Dziesięć, dziewięć, osiem,
siedem, sześć…
Pięć.
Ha-na.
Dobrze, po „sześć” jest „pięć”.
Co robicie?
Właśnie wychodziłyśmy. Prawda?
Ostatnio nie skończył pan pokazu magii.
Długo czekałyśmy, ale teraz mamy zajęcia pozalekcyjne.
Dokończy pan występ, kiedy znowu przyjdziemy? Dobrze?
Do widzenia.
Zaczekaj.
Myślę,
że coś ukrywasz.
To nic.
Zobaczymy, jak wygląda to nic?
Przepraszam.
Jest taki piękny i unikalny. Musiałam.
Nie wolno
dotykać tu niczego bez zgody.
To brak szacunku dla magii.
Podobnie jak
zakradanie się tutaj.
Możecie iść.
Do widzenia.
Serio. Myślałam, że serce mi wyskoczy.
Jeszcze chwila i bym ją przymocowała.
Zgłupiałaś? Szaleju się najadłaś?
Nie można nikogo nagrywać bez zgody. Powinnam zgłosić cię na policję!
Tak? Moja wspólniczka Kim So-hee?
- Chodźmy. - Nic nie zrobiłam.
- Zrobiłaś. Jesteś współwinna. - Nie.
NAJLEPSZA AKADEMIA EDUKACYJNA PRÓBNY TEST CSAT: ANGIELSKI
Niech to.
Wszędzie porozrzucał książki.
Co to jest?
Tak, dzień dobry.
Tak, wiem, ma egzamin próbny.
Proszę, mój Il-deung nigdy by…
Tak, rozumiem.
Noce, ululane te noce
Nie śpię, chociaż gonią do snu
Zachwycona tym dniem
Minionym w mgnieniu, szkoda
Skończonym już
Czy kogoś wyglądam?
Zaczekam jeszcze A jak się ociąga?
Chwilę czy może dwie
Szukam wspomnienia
Do niego wracać chcę ciągle
Cudnie odpoczywam na nim
Tak jak on czesał włosy kiedyś
Gdy byłam tak mała
Nawet jeśli zasnę
Miły dotyk twoich rąk
Zatrzyma
Tę odrobinę mnie
Nie próbuj zbudzić mnie
Głęboko zasnę, głęboko śpię
O rany.
Moja Yoo-yi tak pięknie śpiewa.
Tata?
Nieczysto.
Nieczysto?
- Moja córeczka będzie piosenkarką? - Chciałabym.
Tatuś też by chciał.
Ah-yi!
Tata.
Ah-yi.
Proszę.
Nie przynoś więcej jedzenia.
Zaglądał tu Yong-pal, kiedy mnie nie było?
Kilka razy.
Rozumiem.
Nie było łatwo, prawda?
Chcę spytać, czy wrócił na stałe,
czy spłacił dług, ale…
Moja Ah-yi już dorosła. Prawda?
Musiałam.
Jedz.
- Tato. - Tak?
Jeśli masz jutro czas,
zajrzysz do mojej szkoły?
Do szkoły? Po co?
No tak. Nie trzeba powodu, żebym tam zajrzał.
Jasne, zajrzę do twojej szkoły
i poznam twoich nauczycieli. Oczywiście, że tak.
Tak zrobię.
Moment.
Sekundę.
Przy telefonie.
Co? Czekaj, nie. Tak nagle?
Yoo-yi, jedz.
Daj mi kilka dni, zajmę się tym.
CZYNSZ, JEDZENIE, RACHUNKI
RACHUNKI
Muszę je oddać.
Pożyczyłam tylko na chwilę.
Gdy pieniądze wrócą na konto Il-deunga,
nikt nie będzie robił z tego afery.
Ah-yi.
Gdzie jest tata?
- Tata? - Tak.
Co robisz?
KONSULTACJE
Twój ojciec przyjdzie czy nie?
Co mogę zrobić, skoro się nie odzywasz?
Boże.
Takie zachowanie tylko pogarsza sprawę.
Zdjęcie Il-deunga dającego ci pieniądze dotarło już do dyrektora,
a mama Il-deunga grozi, że powiadomi kuratorium!
Yoon Ah-yi!
Chryste.
Naprawdę.
Yoon Ah-yi.
Jako twój nauczyciel
robiłem wszystko, by szanować twoje prawa ucznia.
Starałem się sprawiedliwie podchodzić do tego typu sytuacji.
Pamiętaj o tym.
Mieliśmy umowę!
Umowę?
Jaką umowę?
Il-deung i ty?
Chodziło o wyniki egzaminów.
- Cześć. - Ah-yi.
Tak, przepraszam…
Nie dotrzymałem obietnicy.
Wyskoczyło mi coś pilnego.
Nawet nie pożegnałem się z córką.
A jeśli chodzi o pieniądze,
sporo zarobię
i oddam ci dwa razy więcej, jak wrócę.
Mówię poważnie. Zaufaj mi, dobra?
I
przez jakiś czas nie będę się odzywać.
Nie martw się o mnie.
Boże.
Zostawiam cię w takiej trudnej sytuacji.
Powinienem się wstydzić.
Więc może zostaniesz?
Tato.
Wezmę dodatkowe zmiany,
postaram się.
Musi być sposób, by przetrwać to razem.
Spróbujesz mnie zrozumieć?
Gdy patrzę na ciebie i Yoo-yi,
źle się z tym czuję, boli mnie serce,
to takie trudne.
Lżej ci na sercu, kiedy uciekasz i się chowasz?
Tak myślisz? To nie tak.
Moja Ah-yi jest już prawie dorosła.
Więc dasz sobie radę.
Jak możesz mi mówić, że dam sobie radę,
skoro ty tylko stale uciekasz?
Mam się zachowywać jak dorosła,
kiedy ty jesteś taki tchórzliwy?
Ah-yi.
Masz rację.
Jestem już dorosła.
Nie potrzebuję, żeby przytulali mnie rodzice.
Ale Yoo-Yi tak.
To ty powinieneś się nią zająć.
Nie jej siostra, nie ja!
To dla mnie za wiele.
Boję się,
jestem wykończona
i mam tego dość.
Nie pragnę twojej opieki. Nawet o tym nie marzę.
Ale błagam, nie uciekaj sam
i natychmiast zabierz z sobą Yoo-yi!
Przepraszam…
Jestem okropnym ojcem.
Halo? Tato…
Zagasły światła
Nastał czas ciszy
Stoi smukły Cień samotnie tak tkwi
I zanosi płacz
Bo okryła drogę mgła
Echa zanika już głos
Wysoko bez gwiazd
Zgaszonych migotań
Budzi się w noc
Lekko z tego snu
I życzy sobie
Zanim zapadnie w sen
By rozświetliły drogę znów
One
Uwolnią ocean siły
Na nich wypłynie do raju
Czy lśni tam droga
Daleka przed nią
Niezmierzonego
Bezmiaru?
Szepcze jej już noc
Powinna zasypiać
Nocy dobra moc
To sen
Przez szparę w oknie
Wonny piosenką wiatr
Tak tęsknie Zakrada się do snu
I dotyka ust
Gdy próbuję nazwać go
A pozostawia puste sny
Nuta
Usypia wtulone dole
Stroskane noce Cienią łzy
Serca uciechy zatrzymam dla dnia
W nim pokładamy nadziei
Otula ją noc
Powinna zasypiać
Nocy dobra moc
To sen
Dniu miniony już
Żegnaj
Wyróżnienie za dobre zachowanie otrzymuje Na Il-deung z drugiego roku.
Il-deung! Co robisz? Chodź tu!
Wyróżnienie za co? Dobre zachowanie?
Może za oddawanie zadań domowych w terminie?
Tak.
„Przyznajemy tę nagrodę, by uhonorować go
za serdeczną i szczodrą
pomoc rówieśnikom w potrzebie”.
Czekaj.
Na II-deung dawał pieniądze Yoon Ah-yi?
Nie wymuszała tego na nim?
Równie dobrze
mogli wypisać na twarzy Yoon Ah-yi, że żyje z zasiłku.
Bieda to nie powód
do wstydu.
Myślałam, że ucieczka z biedy,
to najważniejszy krok do pokonania nieszczęścia.
Ale myliłam się.
Teraz już wiem, że to nie pieniądze,
były powodem mojej niedoli.
To dorośli.
Chcę być dorosła.
Żeby niedojrzali dorośli
nie mieli już kontroli nad moim życiem.
Chcę być taka nieporadna
jak oni.
Chciałeś porozmawiać?
Pogadajmy.
Przepraszam,
może kiedy indziej.
Unikasz mnie.
Pewnie nie chcesz na mnie patrzeć,
ale mówię poważnie. Ja też nie wiem, co się dzieje.
Czemu to się dzieje?
Nie.
Wszystko jest w porządku.
Niby co jest w porządku?
To ja wymyśliłem tę głupią umowę.
A ja się zgodziłam, więc nie jestem lepsza.
Pytałeś,
czy potrzebuję pieniędzy.
Wolę myśleć,
że zlitowałeś się nade mną i zrobiłeś to z dobroci serca.
Yoon Ah-yi.
Naprawdę tak myślisz?
Powinnaś mnie znienawidzić.
Nazwać frajerem i tchórzem.
Zagrozić, że powiesz wszystkim prawdę!
Przynajmniej nawrzeszczeć!
Wtedy…
czułbym się mniej żałośnie.
Powiedziałam prawdę!
I
tyle z tego wyszło.
Ale wiesz co?
Naprawdę
wszystko gra.
Jestem tak bezradna, że chyba oszaleję,
ale mimo wszystko czuję ulgę.
Czuję okropny wstyd pomieszany ze wściekłością.
Przynajmniej mnie nie wyrzucili.
Jakie „wyrzucili”?
- Wyrzucenie to nic… - Może dla ciebie!
Zdasz GED albo wyjedziesz za granicę.
Ale nie ja.
Nie ukończę szkoły i koniec. Nie mam innego wyjścia.
Słuchaj.
Nawet nie wiesz, jak żałowałam,
że powiedziałam wszystko nauczycielowi.
Widocznie nie stać mnie nawet na szczerość.
Mam na ciebie krzyczeć i cię przeklinać?
Co by mi to dało?
Naprawdę
zazdroszczę ci, że możesz kląć i krzyczeć,
nie bacząc na konsekwencje.
- Dość. - Na Il-deung.
Więc przestań
udawać przede mną nieszczęśliwego.
To trochę śmieszne.
Gdzie idziesz?
Dziś lekcja magii.
Co robimy dzisiaj? Może karty?
Chcę się przestać uczyć magii.
Tak nagle? Czemu?
Powinnam wziąć dodatkową zmianę w pracy.
Lubiłaś się uczyć magii.
Na co komu chwila radości, kiedy głoduje?
Wolę już dorobić i kupić sobie coś smacznego.
I tyle? Tylko dlatego to rzucasz?
„Tylko”?
Co jest takiego cudownego w magii?
Po co łudzić się, że wszystko się ułoży,
skoro po chwili czuje się zawód?
Uśmiechniesz się,
choćby na moment.
- Proszę pana. - Tak?
Proszę po raz ostatni z całą powagą.
Chcę zapomnieć wspomnienie.
Wymaże je pan dla mnie?
Cofnie pan czas do momentu, zanim się ono wydarzyło.
Nie, chcę jedynie,
by w mgnieniu oka minęło dziesięć lat. Może pan…
to dla mnie zrobić?
Dobra. Zrobię to.
Naprawdę?
Czy wierzysz w…
Czekaj.
Chyba nie wierzysz, że to możliwe?
Myślałam, że jest pan prawdziwym magikiem.
Za wcześnie na rozczarowanie.
Nie jestem rozczarowana.
Nie mam już nadziei.
Pójdę już.
Zaczekaj.
To karty,
których używałem, gdy zacząłem uprawiać magię.
Chciałem ci je dać na dzisiejszej lekcji.
Weź je. To prezent.
Co się panu stało w rękę? Jest pan ranny?
To nic. Na razie.
Proszę.
Dzieci nie myślą o konsekwencjach.
Bałam się, że pociągnie Il-deunga za sobą.
Ulżyło mi, że zachowała się rozsądnie.
Dobrze, proszę pana.
Dziękuję za troskę.
Dobranoc.
Musisz być głodny.
Czekałam z tym, aż przyjdziesz do domu.
Co z tym zrobić?
Wyrzuć.
Świetnie.
Jak sobie życzysz.
Dziękuję,
że szanujesz moje wybory i decyzje.
Choć zaznaczam tylko odpowiedzi,
które dla mnie wybraliście.
Co to za zachowanie?
To przez tę Yoon Ah-yi?
Czy przez to?
Oczywiście, już wszystko wiesz.
Tak. A skoro o tym mowa.
Wiesz, jak bardzo się staram?
Przygotowanie cię na studia może pójść na marne,
więc martwię się, że marnujesz czas na głupoty.
Wszystko poza nauką to głupoty?
Tak!
Ta Yoon Ah-yi, czy jak jej tam,
namieszała ci w głowie, bo jesteś słaby i straciłeś czujność!
- Dobrze wiesz, że to moja wina! - Dość!
Nawet to, że spędzamy czas na kłótni,
to strata czasu!
Po co to wszystko robię?
Synku.
Marzenie może mieć każdy,
ale nie każdy może je spełnić.
Cokolwiek cię teraz interesuje
i czego byś nie pragnął,
zrezygnuj z tego dla wspaniałej przyszłości.
Nie potrafisz?
Czegoś nie rozumiem.
Studia, po których zostanę sędzią czy prokuratorem,
to marzenie twoje i taty.
Co?
Więc czemu to ja…
mam z czegoś rezygnować?
Mamo.
Pytam, bo naprawdę mnie to ciekawi.
Marzenia, o których mówisz.
Czy nie wolno ich nie mieć?
Czy muszę żyć tak, by odnieść sukces?
Cholera!
Jezu. Aleś mnie wystraszyła.
Na co się gapisz?
No i co zrobisz?
Co zrobisz?
Złodziej! Wezwać policję.
Złodziej! Policja!
Bądź cicho.
- Łapaj. Łapaj złodzieja. - Proszę, bądź cicho.
- Łapaj. - Cicho!
- Łapaj złodzieja. - Cisza!
- Łapaj, łapaj złodzieja! - Cholera.
Łapaj złodzieja!
Yoo-yi.
Przyniosłam coś pysznego z pracy.
Znowu się chowasz, co?
Nie dostaniesz pączków, jeśli nie wyjdziesz.
Gdzie jesteś?
Tutaj, co?
To ty powinieneś się nią zająć.
Nie jej siostra, nie ja!
Błagam, nie uciekaj sam
i natychmiast zabierz z sobą Yoo-yi!
Yoo-yi.
EGZAMIN PRÓBNY
Yoo-yi.
Wiesz, która godzina?
Słucham?
Przepraszam.
Nie za zimna?
Droga, którą kroczysz.
Widziała pani dziś Yoo-yi?
Nie, dzisiaj nie.
Dziękuję.
Halo?
Dodzwoniłam się do siostry Yoo-yi?
Tak.
Przepraszam, że dzwonię tak późno.
Jestem mamą Hui-jin, koleżanki Yoo-yi.
Yoo-yi nie chciała być sama w domu,
miałam ją podrzucić po kolacji,
ale obie zasnęły po wspólnej zabawie.
Czy może tu zostać na noc? Odprowadzę ją jutro.
Halo?
- Halo? - Tak.
Tak.
Dziękuję.
Wiedziałam, to dobre miejsce.
Co to?
Co?
Kiedyś na lekcjach literatury
nauczyciel zapytał nas
o najfajniejsze wspomnienie z rodzicami.
I ktoś powiedział,
że najfajniej było, gdy wyjechali i nie było ich w domu.
Cała klasa zaczęła się śmiać i klaskać.
Tylko ja nie rozumiałam, dlaczego to takie zabawne.
Bo zawsze czekałam tylko, aż wrócą do domu.
Najpierw mama,
teraz tata.
Gdy było ciężko, powtarzałam sobie w kółko:
„Nie czekaj na nich. Nie licz na nich.
Jedyną osobą, na której możesz polegać,
jesteś ty, Yoon Ah-yi”.
Dlatego
chciałaś przewinąć czas i być dorosła.
Miałaś dość cierpienia i żalu.
Wie pan…
co sobie powtarzałam, gdy biegałam,
szukając Yoo-yi?
Annara
sumanara.
Nadal chcesz udać się w przyszłość?
Wyślę cię tam, jeśli chcesz.
Muszę już iść.
Zbliżają się egzaminy, mam dużo pracy.
Dziękuję za wszystko.
Pamiętasz, jak mówiłaś,
że nie znosisz, kiedy twój tata ucieka?
Podróż w przyszłość, by ominąć przeszkody to nie to samo?
Może, ale to i tak niemożliwe.
A jeśli
byłoby możliwe?
Chciałabyś uciec?
Chcesz ją poznać?
Kogo?
Tę, o której mówiłaś.
Jedyną osobę na świecie, na której możesz polegać.
Annara
sumanara.
Co ty na to?
Chcesz ją poznać?
Czy przypadkiem
nie masz na imię
Yoon Ah-yi?
Skąd pani wie?
Po prostu
wiem.
Co tutaj robisz? Czekasz na mamę?
A to skąd pani wiedziała?
Widziałam to.
To twoja mama, prawda?
Trudno w to uwierzyć,
ale wiem o tobie wszystko.
Akurat.
Naprawdę wie pani wszystko?
Chyba tak.
Niech pani zgadnie, co chcę teraz wiedzieć najbardziej.
Kiedy wróci twoja mama.
Nie.
Czy zapomniała o tym, co ci obiecała?
Kłamca! Nic pani nie wie.
Obiecała ci,
że w twoje urodziny zabierze cię nad ocean. Prawda?
To wie tylko moja mama i ja.
Wiem też,
co czujesz.
Więc…
proszę powiedzieć.
Wszystko, co chcę wiedzieć.
Zamknij oczy
i słuchaj uważnie.
Niewinnie pragnąć przecież jest
Emocjom dać objąć się
W dłoniach małych cały świat
Czy uniesiesz to?
Zasypanych przeszkód góry
Zaleczone wspomnisz
W końcu czasy zdejmą te
Ciężary bolesnych snów
Tyle słów nie powiedzianych
Odebranych wspólnych lat
W łódce na wodę wyrzuconych
Chcę do jutra posłać je
A gdy znów się spotkamy
Za wodami morza hen
Tajemnicę dla siebie znajdę
Silniejszą tak
Która zdradzi mi
Magię szczęśliwych chwil
I zobaczę się
Gdy nadejdzie czas
Poznam
Też nie mam mamy.
To znaczy,
wciąż na nią czekam.
Tak jak ty.
Szczerze mówiąc, nie mam pieniędzy,
a to bardzo utrudnia życie.
Ale wiesz co?
Jedno mogę ci powiedzieć na pewno.
Że nigdy się nie poddałam,
wciąż żyję i walczę.
I jeszcze,
nie wiem, co sobie o tym pomyślisz,
ale jesteśmy bardzo podobne.
Więc myślę, że sobie poradzisz.
Co by nie było.
Rozczarowałam cię?
Kiedy mówi pani, że jesteśmy podobne,
czuję się lepiej.
Nie poddam się. Tak jak pani.
Co to było?
Wiesz.
To magia czasu.
Nie rozumiesz?
Pocieszałaś się.
Sobą z przyszłości.
Proszę pana.
Tak?
Kim naprawdę
pan jest?
Dzień dobry.
Czy widziała pani tę osobę?
Znika.
Pojawia się. Sukces!
Tak!
ZAGINIONA
Przepraszam.
Jestem policjantem. Mam pytanie.
Czy widziałaś tę osobę?
Widziałaś?
Czemu go szukacie?
Prowadzimy dochodzenie.
Nie wiem. Przepraszam.
Czemu szuka go policja?
Yoon Ah-yi.
Wciąż chodzisz do lunaparku?
Czemu pytasz?
Cóż…
Byłam ciekawa, czy wiesz,
jaki jest naprawdę ten, który tam mieszka.
Magik?
Magik, akurat.
Ona chyba nie wie.
Rzuć na to okiem w wolnej chwili. Zaraz.
To może być trochę wstrząsające,
więc może trzymaj swojego sponsora za rękę
i oglądnijcie to razem.
Co to jest?
Bierzcie, zanim się rozmyślę.
Jestem rozdarta,
bo może powinnam to pokazać policji.
Jestem prawdziwy.
Jestem prawdziwym magikiem.
Napisy: Paweł Zatryb