SERIAL NETFLIX
Mamo.
W klasie jest taki chłopiec, Na Il-deung.
Jest bardzo mądry i przystojny.
I ma świetne poczucie humoru.
Ostatnio mnie zaskoczył, bo chciał się ze mną umówić.
Teraz pewnie znowu się uśmiechnie i powie:
„przestań, żartowałem”.
Coś takiego.
- Co… - Daj znać.
Zostało kilka dni do egzaminu z matmy.
JI CHANG-WOOK
CHOI SUNG-EUN
HWANG IN-YOUP
REŻYSER: KIM SEONG-YOON
KARUZELA
Zapłacę ci za oblanie egzaminu.
Nie potrzebujesz
pieniędzy?
Nie jest milutko i ciepło jak u mamy kury?
Ale dasz radę. Bo jesteś wyjątkowym jajkiem.
Idź już spać. Będziesz śpiąca w szkole.
Jutro nie mam lekcji.
Jutro jest wycieczka.
A jeśli ktoś nie idzie, nie ma w ogóle lekcji
po sprawdzeniu obecności, super.
Czemu nie mówiłaś?
Bo nie chcę iść.
Wiesz, jak łatwo się denerwuję.
A wszystkie koleżanki będą spać w jednym pokoju.
Niepoważne.
Wyobraź sobie ten hałas.
Pewnie nie będą spać całą noc.
Będą wariować.
Ale mi ubaw.
Dziecinada.
Czemu nie idziesz na wycieczkę?
Zapłacę. Idź, nawet jeśli nie chcesz.
Masz pieniądze?
Tak.
Na co czekasz? Szybko, pakuj się.
Skoro nalegasz.
Jestem grzeczną siostrą.
Zrobię to.
Ile mam mieć punktów?
Poniżej 90.
Ile mi zapłacisz?
Dwieście tysięcy wonów. I trzysta tysięcy
po wynikach.
Dobrze.
W porządku.
Dumę sprzedaną za kilkaset tysięcy
mogę zawsze odkupić, gdy sama zarobię dużo pieniędzy.
Co robicie?
Przyznajcie się.
Wszystko widziałam.
Wasza dwójka
trzymała się za ręce?
- Co? - Co się dzieje?
- Chodzą ze sobą? - Chodzicie?
- Co? - O rany.
- Poważnie? - Naprawdę?
- Co? - Chodzą ze sobą.
Serio?
Udawajcie, że nic nie widzieliście.
Il-deung, nieźle!
Ja cię kręcę. Serio?
Niemożliwe.
Naprawdę?
Nie domyśliłabym się.
Weź jeden i podaj dalej.
Dawaj.
Szybciej.
EGZAMIN ŚRÓDSEMESTRALNY MATEMATYKA
Zostało pięć minut.
YOON AH-YI ODPOWIEDZI NA PYTANIA WIELOKROTNEGO WYBORU
Mamo, dziś był ostatni dzień egzaminów śródsemestralnych.
Zawaliłam matmę, a byłam przygotowana.
Egzamin nie był trudny,
ale zaznaczyłam złe odpowiedzi na karcie.
Następnym razem
nie popełnię tego błędu.
Zaczynamy!
- Dobrze się bawisz? - Jest wspaniale.
Znajdźmy twoją mamę.
- Ah-yi! - Tak?
Jeśli kiedyś stracisz mnie z oczu, nigdzie nie odchodź.
Stań tutaj, przy karuzeli.
Wtedy cię znajdę?
Tak.
Więc nie płacz, nawet jeśli zgubisz moją dłoń.
Bądź dzielna.
Dobrze. Nie będę płakać i zaczekam tutaj.
Czekałaś na mnie?
Nie.
Po prostu…
Gdy jestem przygnębiona, przychodzę tu z przyzwyczajenia.
Urodziny, Dzień Dziecka.
Są tu wszystkie dobre wspomnienia o mojej mamie.
Kiedy wchodzisz do wesołego miasteczka,
zapominasz o zmartwieniach, prawda?
Dlatego lubię to miejsce.
- Tak jest do dzisiaj? - Tak.
Nie dla mnie.
Może przez to, że park jest zardzewiały,
a może po prostu z tego wyrosłam.
Przekonajmy się.
Karuzela zatrzyma płacz każdego dziecka.
Co ty na to?
Przejedziemy się?
Nie. Znowu zacznie pan opowiadać te bajki
o prawdziwej magii?
Chciałem ją po prostu włączyć.
Muszę tylko przestawić przełącznik.
Wie pan, jak to zrobić?
Jasne.
W takim razie
inne urządzenia też pan naprawił?
Cóż, musiałbym wiedzieć, co trzeba naprawić.
Naprawa tych starych maszyn nie jest taka trudna,
jeśli się wie, jak działają.
Ale
ty.
Tutaj.
Wiesz, co zrobić, gdy serce pęka?
Co zrobić?
Powiedz magiczne słowa.
O tak.
Annara
sumanara.
Przypomnisz sobie wtedy wszystkie dobre wspomnienia.
Odetchniesz: „Wszystko będzie dobrze.
Nie dam się temu cierpieniu”.
Tak po prostu.
Mówię poważnie.
Spróbuj, gdy jest ci ciężko, zaufaj mi.
Dobra?
Annara sumanara.
Świetnie! Właśnie tak!
I jak? Przejedziemy się?
Annara
sumanara.
Bujnie malują świat
Siłą oczu jest Duszy wydobywanie
Namiętnie rysują I poją tą wizją
Czy widziały też W tobie dziecko
Z bajkowych, dawnych chwil
I tamte sny?
Zabawy ton donośny tak Dziecięcą przybrał postać
A każde z nas tak cieszył smak Kolejnych lat
I na szybie łez
W deszczowy dzień też
W sercu noszone
Fantazje mają w sobie moc wielką
I milionów marzeń moc
Na nic się zda Gdy boisz się świata doznania
To strach tak miesza I porywa ciebie
Co ty na to, że Może dziś też
Przed nim uciekniemy gdzieś
Gdzie przekonasz się
Zabawy ton donośny tak Dorosłą ma też postać
Bo każde z nas tak cieszy głos Tej melodii
- Która wygrywa - I radosny śmiech
- Zawsze wybrzmiewa - Wybrzmiewa dzisiaj
- W marzeń mych tonie - W marzeniach tonę
Fantazja kołysze mocą
Wielką
Na wspomnieniach wolniej płyną dni
Pozwólmy im więc dalej lśnić
Na nich dotknąć nieba i wzbić
Jak najwyżej po nich wzleć ze mną
By na końcu tęczy Odkryć tamten ślad
Dziecka
Zabawy ton donośny tak
Dorosłą ma też postać
Bo każde z nas tak cieszy głos Tej melodii
Poznaję tę kompasu moc
Marzeń nawigowania
I pośród chmur szybuję gdzieś Na melodii
- Która wygrywa - I radosny śmiech
- Zawsze wybrzmiewa - Wybrzmiewa dzisiaj
W marzeń mych tonie
Fantazja kołysze mocą
Wielką
In my heart
Feel my dream
I jak?
Poczułaś się lepiej?
Tak.
Przynajmniej przez chwilę.
Przez chwilę?
A może
wybijesz sobie z głowy te cyferki?
- Cyferki? - Tak.
Wzory matematyczne, wyniki testów, rankingi, czas
i pieniądze też.
Niby jak mam to zrobić?
Spróbuj zrobić coś głupiego, nawet tylko przez chwilę.
Powiedzmy, że na przykład
pouczysz się u mnie magii.
Co ty na to? Czy życie nie byłoby ciekawsze?
Później.
Może potem.
Chciałabym myśleć o tym inaczej,
ale nauka magii w mojej sytuacji
po prostu nie ma sensu.
Nie mogę robić tylko tego, co mi się podoba.
Jak pan.
Ale dziękuję za tę chwilę.
Nie mówię, że masz robić tylko to.
Żyj tym, czego pragniesz,
tak jak tym, czym musisz.
Boże.
Hałaśliwi jak zawsze. Niektóre rzeczy się nie zmieniają.
Dobrze!
Nadszedł dzień, na który wszyscy czekali!
Widzę po was, że się domyślacie.
Zgadza się. Wasze wykazy ocen!
No nie.
Cieszycie się na ich widok?
Też się stresuję. Ręce mi się trzęsą.
Ktoś zdobył najwięcej punktów w każdym przedmiocie
i zajął pierwsze miejsce.
Zgadza się. Na Il-deung!
W każdym?
Co jest? Oklaski!
Głośniej!
Nie podchodź. Podejdę do ciebie.
Nie wstawaj.
Boże!
Dziękuję, że mogę ci wręczyć tak rzadki wykaz ocen.
Podchodźcie po swoje oceny.
- Kim So-hee. - Czemu mi pan nie przyniesie?
Zaraz zobaczysz czemu.
Patrz. Już wiesz?
Song Woo-rim.
NADZIEJA
Obiecane pieniądze.
Świetna robota.
Daj znać przed egzaminami końcowymi.
Słuchaj…
Czemu to robisz?
I bez tego byłeś najlepszy.
A ty? Czemu się zgodziłaś?
Oboje na tym korzystamy.
Jeszcze ocena z prac.
Jest tyle projektów do oddania.
Pomożesz mi?
Płacę 200 000 wonów za każdy projekt.
Jasne.
Daj znać, w których przedmiotach ci pomóc.
Rozmawia się z tobą łatwiej, niż myślałem.
Jak mówiłeś, nie ma problemu, dopóki oboje na tym korzystamy.
ZAGINĘŁA SEO HA-YOON, 18 LAT, LICEUM SEWOON
Znasz Seo Ha-yoon?
Podobno zaginęła.
POLICJA
Sam jestem zaskoczony.
Dobrze, odezwiemy się.
Jeszcze jedno.
Przykro mi,
nie miałem nawet okazji nic zauważyć.
To nowy semestr, nie było czasu poznać uczniów.
Ucieczka z domu, porwanie, niczego nie wykluczamy.
Prosimy o cierpliwość.
Jeśli się skontaktuje lub coś pan zauważy, proszę dzwonić.
- Jasne. - Dziękuję.
Dziękuję.
Dzień dobry.
Seo Ha-yoon chyba naprawdę zaginęła.
Wątpię. W zeszłym roku też uciekła z domu.
- Naprawdę? - Tak.
Wiedziałem, że przyjdziesz.
Tak wyszło.
Od czego zaczniemy?
Może
dasz mi tę gumkę do włosów?
- Tę? - Tak, tę.
Patrz uważnie.
Piłka
zniknęła.
To „znikający przedmiot”.
A to „pojawiający się przedmiot”.
Tyle to nawet ja wiem.
Robiłam kiedyś pokaz magii na konkursie talentów
w szkole podstawowej.
Naprawdę?
W takim razie
co powiesz na to?
Proszę. To jest „przemiana”.
Nie pokazywałaś tego na konkursie?
Nie. To niesamowite.
Prawda? A to…
Chyba kogoś tam widziałem.
Ktoś tam jest?
To jest „misdirection”.
Mis… Co?
Zobacz.
Jak to pan zrobił?
„Misdirection” to sztuka odwracania uwagi.
Dzięki temu magik może coś ukryć, by wyjąć coś innego.
I wtedy pokazuje się sztuczkę.
- Sztuczkę? - Tak, sztuczkę.
Mówił, że to nie sztuczki, a prawdziwa magia.
Dziwak.
- Głupie. - Tak?
Dobrze wiem, co sobie pomyślałaś.
Nie jestem głupi.
Słuchaj uważnie.
To, czego cię teraz nauczyłem,
to zwykłe sztuczki.
Ale to magia wywołała twój uśmiech.
Niezwykłe, prawda?
To twoje początki, więc zacznijmy od chowania przedmiotów.
Yoon Ah-yi coś z nim łączy.
Są dwie możliwości.
Pieniądze albo miłość.
Tak, spróbuj.
- W ten sposób? - Tak i złap to.
A potem to.
- Właśnie tak. - Dobrze?
Tak. Spróbuj jeszcze raz.
Czemu na mnie tak nie patrzysz?
Yoon Ah-yi, nie robisz tego dla pieniędzy?
Pewnie nie jest właścicielem.
Zgłosić go za mieszkanie na dziko?
Przystojniaczek. Lubi przystojniaczek.
- Przystojniejszy ode mnie? - O tak.
W takim razie
leć do swojego przystojniaczka.
Ty.
Interesujesz się tak moją osobą
czy
magią?
To nieufność, nie ciekawość.
Ofiara losu uwodzi nieletnią salonowymi sztuczkami.
Boję się, że coś pan zrobi.
A nie boisz się,
że za martwienie się o innych
słono zapłacisz?
Ja?
Stać mnie na to.
Bogatych stać akurat na wiele.
Czy
nosisz majtki?
Co?
- Gatki, gatki, gatki. - Co…
Szlag.
W co pan pogrywa?
Tylko się wygłupiam.
Byłeś taki poważny.
Chciałem rozładować atmosferę. Śmieszne, nie?
No przyznaj.
Zgrywa pan komika, a ukrywa się
w opuszczonym lunaparku.
Tak?
A tobie
co dolega?
Co nie daje ci spać?
Nie dotykaj mnie pan.
Ta arogancja nic nie da.
Tacy jak pan zaczynają na dnie
i kończą na dnie.
Rozumie pan?
Nie za zimna?
Droga, którą kroczysz.
Mozolnie się piął W górę szedł
Nie mijał nikogo Nie było dlań przeciwnika
Stopni parę wzorowo Susem jednym pokonał
Uparty marszruty ma bieg
Teraz inni naciskają, czego chce
Uroczy przycisk Pewnie na żądanie
Czy też inne w głowie nosi Marzenia swoje ma?
Jakie w swojej głowie wznosi Życzenia i pragnienia?
Zastanów się
Tobie serce tak wali
Dalej bije Rytm zaburzasz ty
Posłuchaj
Zawróć
Dla kogo żyjesz ty?
W blasku policzone Twoje dni
Potrzask
Zdradź mi, dokąd tak wyrywasz ty?
Medal ani meta nie czeka cię
Gdzie gna?
- Jesteś jak - Jesteś jak
Nakręcana zabawka
Na komendę melodyjkę wygrywasz
Rozkaz
Czemu jesteśmy tak zabiegani
Dokąd uciekamy przed światem?
Słuchajcie melodii Bo serce wygrywa
Otwórz oczy!
Rozważ Twoje serce na szali
Dalej bije Rytm zaburzasz ty
Posłuchaj
- Powiedz stop - Powiedz stop
- Czasu jeszcze trochę masz - Stop!
Wydobądź serca z siebie wrzask
Zwiewaj
Co robisz?
Co się dzieje? Wszystko gra?
Ty. Coś ty mi zrobił?
Co?
Teraz patrzysz na mnie jakoś inaczej.
To podziw? Czy szacunek?
Bo dostrzegam coś w twoich oczach.
Nie?
Pokazać ci coś fajnego?
Przestań.
To prezent.
Mam się nabrać na te tanie sztuczki?
„Tanie”…
Może jednak weź.
To nie jest śmieszne.
W porządku, Ri-eul?
Podobno dostałeś wyniki.
Rano twoja mama tak się cieszyła.
Tak.
Więc mówię jej,
żeby nie traktowała cię jak dziecka.
Wpada w euforię, to tylko najlepszy wynik w szkole.
Dawno nie dawałem ci kieszonkowego.
Ile powinienem ci dać?
Jakieś… dwa miliony wonów.
Dobrze. Przeleję na twoje konto.
Dziękuję.
Świetnie ci idzie.
Dzięki.
ZAPROSZENIE
Hej.
Potrzebujesz czegoś jeszcze?
Nic takiego.
- Co cię z nim łączy? - Co?
Widziałem was razem w wesołym miasteczku.
Czy
wiesz coś o nim?
Magik.
Jak się nazywa?
Ile ma lat?
Czy ma kryminalną przeszłość?
Wiesz cokolwiek o nim?
Więc o co chodzi?
A jeśli jest niebezpieczny.
Boże.
Naprawdę jesteś taka naiwna?
Spędzasz z nim czas i nic o nim nie wiesz?
Co taki ciekawski jesteś?
Nie twoja sprawa.
Moja! Masz tam więcej nie chodzić!
Wiesz,
chyba coś ci się pomyliło.
Nie mów mi, co mam robić.
Czemu miałabym cię słuchać?
To znaczy…
- To, że mi płacisz… - Nie gadaj głupot!
No to o co chodzi?
Przestań, czy muszę mówić…
Oczywiście, że to moja sprawa.
W każdym razie
ostrzegam cię.
Nie wracaj tam.
Koniec lekcji na dzisiaj.
Masz jakieś pytania?
Mam.
- Proszę pana. - Tak?
Jak ma pan na imię?
Powiedzmy
Ri-eul.
„Powiedzmy Ri-eul”?
Tak.
Ma pan rodzinę?
Mam.
„Powiedzmy Ri-eul”.
Mój Ri-eul.
Zgadza się, jestem twój.
Więc to naprawdę pana dom.
Nieważne.
Ah-yi.
Zdradzić ci sekret?
Sekret?
Nie zamieszkałem tutaj bez powodu.
Bo wiesz,
ludzie nie wiedzą,
ale właśnie tu, o tutaj.
Jest droga,
która prowadzi aż do nieba.
I gdzie ona jest? Gdzie?
O tam.
W skrzynce na listy?
Tak. Kryje inny świat, wykraczający poza czas i przestrzeń.
Bez mojej pomocy włożysz wiadomość
i wyślesz, gdzie tylko zapragniesz.
Może na przykład mama ci odpowie.
Jasne.
Dobra. Twój wybór, nie musisz mi wierzyć.
Na razie. Trzymaj się.
Głupia, naprawdę uwierzyła?
Brzydka i w dodatku głupia.
- Kim jesteś? - Słucham?
Uczennicą. Uczę się tu magii.
A pani…
Czyli chyba nadal uczy magii.
Co? Kto to jest?
- Co to? - Drobiazg.
Wygląda pysznie.
Nie musiałaś.
To nic.
Myślałam, że ma tylko papugę.
Jest żonaty?
Spróbuj tego.
GRAJ
Dobra. Na most.
Obrót.
Cholera.
To było co innego.
Bardziej realistyczne. Jak prawdziwe.
Jak on to zrobił?
To nie mogła być prawdziwa magia.
ZAGINĘŁA
Patrz uważnie.
Zwykłe toczenie piłki w jednej dłoni.
O tak.
A to w dwóch dłoniach.
I dalej.
Tadam.
Co ty na to? Spróbujesz?
- Tak. - Dobrze.
Tadam.
- Niemożliwe. - Spróbuj.
- Tak. - Dobrze.
Powoli.
Po jednym palcu.
- Dobrze? - Tak.
I powoli, o tak.
Tak. A teraz pod spodem.
Rozluźnij palce. Jeden po drugim.
Cztery…
Przepraszam.
O Boże!
Na Il-deung?
Co tutaj robisz?
Mówiłem ci.
To też moja sprawa.
Nie przerywajcie sobie. Nie przejmujcie się mną.
Witam na pokazie magii Ri-eula.
Patrzcie uważnie. Raz.
Dwa.
Zachwycające.
Co nie?
- Zachwyca cię to? - Tak.
Stop.
Zatrzymało się.
Chyba widziałem to na YouTubie.
Potrzymasz?
Nie.
Raz. Dwa. Trzy.
Tadam.
Il-deung. Weź tyle, ile chcesz.
- Ile chcę? - Tak.
Weź trochę.
To tylko sztuczny pająk.
- Pali się. - Co?
- Nie.
Ale super.
Koniec lekcji.
Pa.
Pali się.
- W porządku? - Nie, to nic.
Pokaż.
- Nic mi nie jest. - Nie dotykaj.
Boże.
Nie będę już brała od ciebie pieniędzy.
Dręczyło mnie to.
Oddam ci pieniądze.
Może być ciężko
oddać wszystko od razu.
- Ale jeśli poczekasz, pracuję… - Zapomnij o tym.
Tylko my o tym wiemy.
Po prostu o tym zapomnijmy.
Zrobisz to dla mnie?
Plaster.
Powiedz, jeśli zaboli.
Moment.
Przesadzasz.
- Co? - Podmuchaj.
Przestań.
Poważnie.
- Masz coś? - Tak. Spójrz.
Mamy w sumie cztery uszkodzone banery.
Przy trzech nie ma monitoringu albo jest za ciemno.
Na jednej kamerze
widać ledwie samą sylwetkę.
ZAGINĘŁA
Co to jest? Jest jakoś dziwnie ubrany.
Prawda? Niecodzienny ubiór.
Jest jeszcze to.
To tutaj namierzyliśmy ostatnie połączenie Seo Ha-yoon.
Podejrzane, co?
Możemy go zidentyfikować?
Z takim materiałem? Niby jak?
Sprawdź, czy w pobliżu ktoś coś widział.
I czy 25 kwietnia w okolicy były jakieś wydarzenia.
Przedstawienia, imprezy firmowe.
Dobrze.
Ri-eul, boli?
Nie.
Ri-eul cierpi.
Nie przejmuj się. Naprawdę nie boli.
To
tylko ślad
po bardzo starym wspomnieniu.
Co to?
Co?
Yoon Ah-yi. Wychowawca chce cię widzieć.
Wczoraj wieczorem
zadzwoniła mama Il-deunga.
Mówiła, że z jego konta wypłacano ostatnio dużo pieniędzy,
a on chodzi przybity. Martwi się o niego.
Pracuję jako nauczyciel od 20 lat, pomyślałem:
„Może ktoś w szkole
nęka go lub szantażuje”.
A potem zobaczyłem, że ktoś zamieścił to
w publicznej części szkolnego forum.
Trzeba to wyjaśnić, nie sądzisz?
Napisy: Paweł Zatryb