‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(Annarasumanara: โอม รักเอยจงมา)
‎(อย่าปล่อยให้ฉันฝันเก้ออีกเลย)
‎อันนารา
‎ซูมานารา
‎(ดินแดนมหัศจรรย์)
‎ที่เห็นเมื่อวานคืออะไรกันแน่นะ
‎ฝันไปงั้นเหรอ
‎ไม่สิ
‎ยังจำแม้แต่กลิ่นลมพัด
‎แล้วก็กลิ่นหญ้าได้อยู่เลย
‎เธอ…
‎ฉันกลับไปคิดๆ ดู
‎เรื่องที่เธอเคยพูด
‎ว่าเรื่องอะไรที่หาคำตอบเท่าไหร่ก็ไม่เจอ
‎แล้วที่เธอถามถึงเรื่องเวทมนตร์อะไรนั่น
‎ใช่แล้วละ
‎เรื่องลี้ลับต่างๆ นานา ‎ที่วิทยาศาสตร์สมัยใหม่อธิบายไม่ได้
‎คงมีอยู่จริงๆ แหละ
‎แต่ถึงยังไง
‎เวทมนตร์อะไรนั่นก็ไม่มีจริงอยู่ดี
‎นี่คือสิ่งที่ฉันสรุปได้
‎ถ้าเธออยากรู้เหตุผล
‎เกี่ยวกับหลักฐานที่ทำให้ฉันได้ข้อสรุปนี้มา
‎ก็มาพูดคุยกันสักหน่อยสิ
‎หลังเลิกเรียน
‎พอจะมีเวลารึเปล่า
‎ทำอะไรน่ะ
‎หือ
‎อ๋อ
‎เมื่อกี้นายพูดอะไรกับฉันรึเปล่า
‎เปล่านี่
‎ออด ออดดังแล้ว
‎เจอกัน
‎แล้วอันนี้…
‎เวทมนตร์น่ะ
‎เป็นแค่สิ่งที่ทำให้อวัยวะรับรู้ของคนสับสน
‎เพราะเราอยากเชื่อว่า ‎สิ่งที่ตนเห็นและได้ยินคือเรื่องจริง
‎มันใช้กลยุทธ์ระดับสูง
‎เล่นกับจิตใจของคนไง
‎พอเข้าใจไหม
‎(ทำให้อวัยวะรับรู้…)
‎กลยุทธ์
‎นี่อะไรกัน
‎ซอฮายุนยังไม่มาเหรอ เช็กชื่อช่วงเช้าก็ไม่มา
‎- ครับ ‎- ยังไม่มาค่ะ
‎ไอ้เด็กนี่ ขาดเรียนไม่บอกไม่กล่าวเลย
‎ให้ตาย
‎ครูปกครองเป็นประจำชั้นก็แล้ว
‎ทำดีจริงๆ
‎เจอกันพรุ่งนี้
‎- ขอบคุณครับ! ‎- ขอบคุณค่ะ!
‎ฉันกลับก่อนนะ
‎อื้อ กลับดีๆ ละ
‎บาย
‎กลับดีๆ
‎นี่ ไปกินต็อกบกกีกันเถอะ
‎บาย
‎เจอกันพรุ่งนี้
‎(เก็งข้อสอบ นาอิลดึง)
‎เฮ้ย มาได้ไง
‎สวัสดีค่ะ
‎กลางดึกคืนหนึ่ง
‎ดึกมากเลยด้วย
‎คนที่ส่งข้อความมาบอกว่าจะลาออกแล้ว
‎จะมาทำไมอีก
‎เมื่อวานฉันก็แวะมานะคะ
‎เห็นว่าปิดร้านชั่วคราว
‎ใช่สิ ก็คงต้องปิดเพราะ
‎เด็กพาร์ทไทม์ที่ทนทำงาน ‎ไม่ถึงสามวันแล้วลาออกแบบเธอรึเปล่า
‎เฮ้อ ติดต่อเถ้าแก่ก็ไม่ได้
‎คนมาทำงานก็ไม่มี
‎ติดต่อเถ้าแก่ไม่ได้เหรอคะ
‎ใช่น่ะสิ
‎นี่เธอไม่ได้ข่าวอะไรเลยเหรอ
‎ตอนเปลี่ยนเวรฉันได้ยินมาว่า
‎เขาติดต่อไม่ได้หลังจากออกไปคุยกับเธอ
‎เชิญครับ
‎หรือฉันควรแจ้งความกับตำรวจนะ
‎(ยินดีต้อนรับสู่ดินแดนมหัศจรรย์)
‎โอ๊ะ ตกใจหมด
‎อยู่ในที่แบบนี้ได้ยังไง
‎มีใครอยู่ไหมคะ
‎อยู่ไหมคะ
‎ไม่มีใครสักคนเลยเหรอคะ
‎สักคนเลยเหรอคะ
‎- คุณเป็นใครคะ ‎- คุณเป็นใครคะ
‎ตรงนั้น
‎มีใครอยู่รึเปล่าคะ
‎นี่เธอ
‎เป็นคนตอบฉันเหรอ
‎หา ใช่แล้ว
‎หวัดดี
‎ฉันชื่อยุนอาอีนะ
‎แล้วไง
‎หน้าตาก็น่าเกลียด
‎เธอจริงๆ ด้วย
‎ยินดีที่ได้รู้จักนะ
‎แล้วไง หน้าตาก็น่าเกลียด
‎ชิ
‎สอนพูดเพราะๆ หน่อยก็ไม่ได้
‎เถ้าแก่สารเลว
‎ลุงนักมายากล
‎บอกแบบนั้นเหรอ
‎ไอ้สารเลว มันหายไปแล้ว
‎หายไปแล้ว
‎จริงๆ เหรอ
‎ไอ้สารเลว มันหายไปแล้ว
‎เถ้าแก่หายไปแล้ว ไอ้สารเลว
‎ไอ้สารเลว มันหายไปแล้ว
‎ไอ้เถ้าแก่สารเลว
‎ไอ้สารเลว มันหายไปแล้ว
‎ไอ้เถ้าแก่สารเลว
‎- ฉันว่านี่มันขยับไม่ได้เกินสิบปีแล้วนะ ‎- ฉันก็ว่างั้น
‎เอ๊ะ ตรงนั้นรึเปล่า
‎ที่ที่นักมายากลนั่นอยู่น่ะ
‎ว้าว ที่นี่บรรยากาศดีสุดๆ ไปเลย
‎เกินคาดเลยแฮะ
‎โอ๊ะ นี่ถึงเวลาเรียนพิเศษแล้ว
‎รีบไปกันเถอะ
‎- ฉันไม่ชอบที่นี่เลย ‎- รู้แล้วๆ
‎งั้นถือว่าวันนี้มาเพื่อสำรวจก็พอ
‎แต่ครั้งหน้าเธอต้องร่วมมือให้ดีกว่านี้ โอเคนะ
‎ได้ จะร่วมมือเต็มที่เลย เพราะงั้นรีบไปกันเถอะ
‎- เร็วๆ เข้าสิ ‎- มาดูตรงนี้สิ
‎มุมนี้ มุมดีล้านวิวชัวร์
‎บอกแล้วว่าฟีลมันได้
‎- แหม คนติดตามยังไม่ถึงสิบ ‎- ไอ้นี่ จริงๆ เลย
‎เอ๊ะ
‎เฮ้ย
‎นั่นยุนอาอีไม่ใช่เหรอ
‎ทำไมยัยนั่น
‎ออกมาจากตรงนั้นได้
‎อะไรกัน
‎เอามาดูเร็ว
‎ยุนอาอีใช่ไหม
‎ไอ้สารเลว มันหายไปแล้ว
‎เถ้าแก่หายไปแล้ว ไอ้สารเลว
‎แม่
‎ถ้าสมมติว่า
‎เถ้าแก่ร้านสะดวกซื้อหายตัวไปจริงๆ
‎ลุงคนที่ช่วยหนู
‎ถือว่าเป็นคนดี
‎หรือคนไม่ดีกันแน่
‎หรือว่า
‎เขาจะเป็น…
‎ผู้มีเวทมนตร์จริงๆ
‎ยูอีจ๋า
‎พี่คะ
‎- นั่นใครน่ะ ‎- หา
‎โอ๊ย ตกใจหมดเลย
‎- หือ ‎- หา
‎อื้อ
‎- หา ‎- หวัดดี
‎ทำไมลุงถึงมาอยู่ที่บ้านฉันได้
‎นี่บ้านเธอหรอกเหรอ
‎ว้าว บ้านสวยดีนะ
‎ฉันแค่เดินมาเรื่อยๆ มาตามทาง
‎เดินไปเดินมาก็โผล่มาตรงนี้
‎เป็นบ้านเธอเฉยเลย
‎จริงๆ นะ
‎รอบนี้ฉันไม่ได้ร่ายคาถาด้วยซ้ำ
‎ไม่ใช่ว่าตามฉันมาจากสวนสนุกเหรอคะ
‎เธอนี่หัวดีจังเลยแฮะ
‎ว่าแต่คุณลุง
‎- แต่งตัวไม่ค่อยได้เรื่องเลย ‎- ทำไมล่ะ
‎ถ้ามีใครเห็นเข้า
‎- คงคิดว่าเป็นนักมายากลแหง ‎- นักมายากลงั้นเหรอ
‎นี่เธอเพิ่งเจอฉันวันแรกเองนะ
‎ทำไมถึงพูดจารุนแรงใส่กันแบบนี้
‎ถ้าทำให้ลุงรู้สึกแย่ ขอโทษค่ะ
‎ถ้างั้นตั้งใจดูให้ดีนะ
‎เอาล่ะ
‎- คิดจะทำอะไรคะ ‎- ดูให้ดีๆ
‎แบบนี้
‎หนึ่ง สอง สาม
‎- นี่ลุง… ‎- สี่
‎แต่น แต๊น
‎กะต๊ากๆ
‎ไก่
‎- บ้งมาก ‎- บ้ง บ้งเหรอ
‎นี่ลุงกำลัง…
‎ว้าว!
‎ฉันว่าเธอพูดถูกแล้วละ
‎ฉันคือนักมายากล
‎เอ้า นี่ของขวัญ
‎ขอบคุณค่ะ
‎เอาไก่ไปด้วย…
‎กลับไปได้แล้วค่ะ
‎- ให้กลับแล้วเหรอ ‎- ใช่ค่ะ
‎ถ้าคุณมาที่บ้านฉันแบบนี้อีก
‎- ฉันจะเรียกตำรวจจริงๆ ด้วยนะ ‎- อาอี
‎ลุงมาหาแล้ว
‎โอ้ นี่คือยูอีสินะ โตขึ้นเยอะเลย
‎ว่าแต่ นี่ใคร…
‎อ๋อ
‎คุณก็มาทวงหนี้เหมือนกันสินะ
‎ยูอี เข้าไปรอในบ้านก่อนนะ
‎ไปสิ ยูอี เข้าไปอยู่ในบ้านรอก่อน
‎ออกไปคุยข้างนอกกันค่ะ
‎- ก็ได้ๆ ‎- บอกให้ออกไปไงคะ เร็วๆ
‎ไปคุยข้างนอกกันเถอะ
‎จะไปไกลถึงไหนกัน คุยตรงนี้แหละ
‎โถๆ หลานอาอี
‎ต้องมาลำบากเพราะพ่อแท้ๆ เลย
‎นี่ไม่ใช่เรื่องที่ปิดเงียบแล้วปัญหาจะแก้ได้เองนะ
‎พ่อแกอยู่ไหน
‎หนูก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ
‎แน่ใจเหรอว่าจะเล่นไม้นี้
‎ตอนแกเด็กๆ ฉันทั้งให้เงิน ‎แล้วก็ดูแลเหมือนเป็นลูกสาวตัวเอง
‎มาโกหกลุงหน้าตายแบบนี้ไม่ดีเลยนะ
‎- ตอบมาสิ พ่อแกอยู่ที่ไหน ‎- ลุงคะ
‎คนที่รอให้พ่อมาหามากที่สุดไม่ใช่ลุงหรอกนะคะ
‎แต่คือหนูต่างหาก
‎นี่ อาอี
‎พอโตเป็นผู้ใหญ่อายุประมาณฉันน่ะนะ
‎จะมองเด็กๆ อย่างแกทะลุปรุโปร่งเลยละ
‎ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
‎อย่าพยายามซะให้ยากเลย
‎บอกมาเร็วๆ
‎พ่อแกอยู่ไหน ไม่ตอบงั้นเหรอ
‎บอกมาสิ ให้ไวเลย!
‎อะไรของแก
‎มาทวงหนี้เหมือนกันไม่ใช่เหรอ
‎ไม่ใช่สักหน่อย
‎ถ้าจะมาเอาเงิน ก็คุยเรื่องเงินสิ
‎จะถามหาพ่อที่ไม่รู้อยู่ไหนไปทำไมนักหนา
‎เรื่องเงินเหรอ
‎ได้สิ เรื่องเงินน่ะ
‎คุยเรื่องเงินก็ได้ แกเอามาคืนแทนได้ไหมล่ะ
‎- โอ๊ะ เป็นอะไรรึเปล่าครับ ‎- ลูกพี่
‎- กระดูกก้นกบฉัน ‎- เดี๋ยวๆ ช้าหน่อย
‎ค่อยๆ ลุกขึ้นครับ
‎- โอ๊ย เจ็บ! ‎- เอ้า หนึ่ง สอง สาม
‎ทำไมไม่ช่วยจับเนี่ย
‎เป็นอะไรรึเปล่า
‎ช่วยฉันทีค่ะ
‎ให้ฉันช่วยยังไงดี
‎ถ้าคุณเป็นผู้มีเวทมนตร์จริงๆ
‎ได้โปรดช่วยปลดหนี้ให้บ้านเรา
‎และพาฉันออกไปจากนรกขุมนี้สักที
‎แล้วฉันจะเชื่อคุณ
‎อันนารา
‎ซูมานารา
‎ช่วยทำให้พวกเขา
‎หายไปทีค่ะ
‎เฮ้ย ไอ้หมวก ลุกขึ้นมาสิวะ
‎บอกให้ลุกขึ้นมาไง ไอ้เวรนี่!
‎นี่ ฉันรู้จักคนบ้านนี้ทุกคน
‎แต่น้ำหน้าแบบแก ฉันเพิ่งเคยเห็นว่ะ
‎แกเป็นใคร อย่างแกจะช่วยอะไรได้ เวรเอ๊ย
‎ฉันจะให้เอง เงินน่ะ
‎อะไรนะ
‎ให้ได้เท่าไหร่ล่ะ
‎เท่าที่ต้องการเลย ทั้งหมด
‎- เฮ้ย นี่มันเงิน! ‎- เงินนี่หว่า
‎เจ๋งไปเลย
‎เป็นไง
‎ประมาณนี้พอไหวรึเปล่า
‎พอแน่นอน
‎ไม่ใช่เงินปลอมเหรอลูกพี่
‎ไอ้เด็กนี่ ก็มีเลขลำดับอยู่นี่ไง ของจริงแน่อันนี้
‎คุณเชื่อ
‎เรื่องเวทมนตร์
‎รึเปล่าครับ
‎เชื่ออะไรนะ
‎เอ๊ย อะไรน่ะ
‎อันนารา
‎- ไม่ได้นะ ‎- เฮ้ย นี่มันไฟ แม่งเอ๊ย
‎ซูมานารา
‎- เฮ้ย จับไว้! ‎- เฮ้ย!
‎แม่คะ
‎ถ้าแม่ได้มาเห็นฉากนี้ด้วยกันคงจะดีมากเลย
‎เงินที่กำลังตกลงมาจากท้องฟ้า
‎หนูขอคิดว่านี่เป็นของขวัญจะได้รึเปล่า
‎ที่ผ่านมาหนูใช้ชีวิตลำบากและเหนื่อยมามาก
‎พระเจ้าก็เลย
‎ส่งผู้มีเวทมนตร์มาให้หนู
‎หนูเชื่อแบบนี้จะได้ไหม
‎- เงินชัดๆ ‎- วู้ เงินโว้ย
‎รวยทันตาเห็นเลยว่ะ
‎เก็บให้หมด!
‎นี่เรื่องอะไรกัน
‎- เงิน เงินของฉัน ‎- ตกมาอีกสิ!
‎- นี่มัน ‎- เงินจริงๆ เหรอ
‎(สำหรับการแสดง)
‎เงินจริงๆ ใช่ไหม
‎- เงินของฉัน ‎- เงินโว้ย
‎- เงินจริงๆ ‎- สุดยอดเลย
‎นี่มันเท่าไหร่กันวะเนี่ย
‎นี่เราไม่ต้องออกไปเก็บเงินได้พักใหญ่เลย
‎รวยแล้วโว้ย
‎- เฮ้ย ‎- ครับผม
‎- นี่มันของปลอม ‎- อะไรนะครับ
‎ไว้ใช้สำหรับการแสดงนี่
‎- ทำไม อะไรอีก ‎- นี่เป็นเงินปลอมครับ
‎เอาไว้ใช้ในการแสดงชัดๆ
‎(สำหรับการแสดง)
‎เห็นพวกเราเป็นตัวอะไรถึงกล้าต้มกันวะ
‎ไอ้เวรนี่ เล่นตลกรึไง
‎- ทำไมเหรอ ‎- เฮ้ย!
‎- หยุดเถอะนะคะ ‎- อยู่นิ่งๆ สิวะ
‎- ไม่ตอบเหรอ ไอ้เวร ‎- เฮ้ย หยุดๆ พอได้ละ
‎อาอี ถ้าติดต่อพ่อได้เมื่อไหร่ บอกฉันทันทีเลยนะ
‎นั่นเป็นทางออกเดียวของชีวิตแก
‎ให้ตายสิวะ
‎ไปซะ
‎ลุงคะ
‎ลุงเป็นอะไรรึเปล่า
‎เป็นไง คราวนี้ฉันก็ทำสำเร็จใช่ไหม
‎ฉันทำให้คนพวกนั้นหายไปได้หมดเลยไง
‎อาอีที่แปลว่าเด็กสินะ
‎ชื่อของเธอ
‎ว้าว งั้นถึงอาอีโตเป็นผู้ใหญ่ ‎ก็ยังได้เป็นเด็กตลอดไปใช่ไหม
‎นั่นน่าจะเป็นลุงมากกว่า
‎คนที่โตเป็นผู้ใหญ่
‎แต่ยังทำตัวเป็นเด็กอยู่
‎อาอี
‎ช่วยมาที่โรงละครของฉันได้รึเปล่า
‎แล้วฉันจะสอนมายากลให้
‎ไม่ไปค่ะ
‎ไม่มีทาง
‎ไม่หรอก สุดท้ายแล้วเธอก็จะต้องมา
‎ฉันเคยบอกเธอแล้วไง
‎เธอน่ะ
‎โดนมนตร์ของฉันสะกดไว้แล้ว
‎กลับไปเถอะค่ะ
‎แล้วก็…
‎อย่ามาหาฉันอีกเลยนะคะ
‎ถ้าหากเธอเชื่อ เธอคงได้สัมผัส
‎คล้ายว่าฉันเกือบจะไปถึงแล้ว
‎เจ็บปวดเหลือเกินที่เธอนั้น
‎ดูสุขสบายเหลือเกิน ‎ที่ได้กลับไปโอบกอดความเศร้า
‎ฉันอยู่ในความมืดมิดนี้มานานแสนนาน
‎ไม่ต้องการแสงสว่างใดๆ ทั้งนั้น
‎เราสองอาจทำได้เพียง
‎เดินไปตามเส้นทางของตัวเอง
‎เพียงเท่านั้น
‎- หากเธอเป็นฉัน ‎- หากเธอเป็นฉัน
‎- เธอคงจะเข้าใจ ‎- เธอคงจะเข้าใจ
‎ทุกสิ่งที่ฉันปรารถนา
‎ทำให้ฉันนั้นเศร้าเหลือเกิน
‎ฉันเพียงอยาก
‎ขอให้ทุกคืนวัน มั่นคงไม่สั่นคลอน
‎แค่เท่านั้น
‎- การรอคอยนั้น ‎- การรอคอยนั้น
‎- ทำให้ฉันเหนื่อยล้าอยู่เสมอ ‎- ทำให้ฉันเหนื่อยล้าอยู่เสมอ
‎- สักวันหนึ่ง ‎- หรือวินาทีนี้
‎- ความฝันอันเบ่งบาน ‎- ความฝันอันเบ่งบาน
‎- จะถูกฝังลึกในใจ ‎- จะถูกฝังลึกในใจ
‎- แล้วใช้ชีวิตในวันนี้ ‎- แล้วใช้ชีวิตในวันนี้
‎- แม้จะไม่ใช่ในทันที ‎- แม้จะไม่ใช่ในทันที
‎- ขอให้เธอโปรดเข้าใจฉัน ‎- ขอให้เธอโปรดเข้าใจฉัน
‎- ในสักวันหนึ่ง ‎- ในสักวันหนึ่ง
‎ลาก่อน
‎การแสดงมายากล
‎ได้จบลงแล้ว
‎เวทีที่ทำให้ฉันใจสั่นแม้เพียงชั่วครู่
‎ได้สิ้นสุดลงแล้ว
‎เราติดต่อซอฮายุนไม่ได้เลย ‎ตั้งแต่เธอบอกว่าจะไปนอนบ้านเพื่อน
‎มีใครเจอหรือพอรู้ว่าซอฮายุนอยู่ไหนบ้างไหม
‎แม่ของฮายุนเป็นห่วงมาก
‎ถ้ามีใครได้ยินข่าวคราวอะไร
‎ขอให้รีบมาบอกครูทันที
‎เตรียมตัวเรียนได้
‎- ครับ ‎- ค่ะ
‎(หากวันนี้ไม่เดิน พรุ่งนี้ก็ต้องวิ่ง)
‎ทำการบ้านเสร็จยัง
‎เธอเตรียมสอบกลางภาคไปเยอะรึยัง
‎หือ
‎อ๋อ ไม่ค่อยน่ะ
‎- แล้วนายล่ะ ‎- ฉันก็เหมือนกัน
‎ต้องอ่านอีกเป็นกองเลย
‎จะเอาอะไรรึเปล่า
‎หือ
‎อ๋อ
‎เปล่าหรอก
‎คือว่า
‎ถ้านายโอเค ฉันขอยืมนี่สักเล่มหน่อยได้ไหม
‎เอาเล่มที่นายจะไม่อ่านวันนี้น่ะ
‎ฉันจะอ่านหมดเลย
‎จะอ่านหมดนี่เลยเหรอ วันนี้น่ะนะ
‎ใช่
‎โอเค
‎เดี๋ยวฉันจะไปห้องสมุด
‎เธอจะไปอ่านที่นั่นก็ได้นะ
‎- นี่ คิมโซ ‎- ว่าไง
‎วันนี้ดีเดย์แล้วนะ รู้ใช่ไหม
‎เราค่อยไปวันหลังไม่ดีเหรอ ‎ข้างนอกเหมือนฝนจะตกเลย
‎เพ้อเจ้อน่า
‎ก็แค่
‎อากาศแบบวันนี้
‎เราจำเป็นต้องไปที่ผีสิงนั่นจริงๆ เหรอ
‎จะเป็นอะไรไปเล่า
‎อากาศมืดๆ ครึ้มๆ แบบนี้แหละ
‎เข้ากับบรรยากาศสวนสนุกนั่นสุดๆ
‎บ้าจริง ไม่เข้าใจกันเลย
‎เอาล่ะ เตรียมใจกันไว้เลย
‎วันนี้ยูทูบเบอร์ แบ็คฮานา
‎จะไปขุดคุ้ยทุกรายละเอียดจากตัวจริงเสียงจริง
‎ของนักมายากลสุดหล่อผู้ลึกลับ
‎โห ใจกล้าสุดๆ
‎ตกลง
‎เดี๋ยวเราไปห้องสมุดด้วยกันเถอะ
‎ได้สิ
‎เอ๊ะ ไม่ใช่อันนี้นี่นา
‎โอ๊ย
‎เฮ้ย จะมีผีออกมาจริงๆ รึเปล่าเนี่ย
‎โทษนะคะ
‎มีใครอยู่ไหมคะ
‎โทษนะคะ
‎ไม่มีคนอยู่เลยเหรอ
‎เหมือนจะไม่มีใครนะ
‎นั่นสิ
‎รีบๆ มาสิ
‎เดี๋ยว ช้าๆ หน่อยไม่ได้เหรอ
‎มานี่เร็ว
‎โอ๊ย เวรเอ๊ย
‎โห นี่อะไรเนี่ย
‎- มีห้องด้วยแฮะ ‎- โห ให้ตายสิ
‎โทษนะคะ
‎เฮ้ย นั่นต้องเป็นนกแก้วที่ใช้ตอนแสดงแน่เลย
‎โห เจ๋งสุด
‎นี่ ไปชวนมันคุยกัน
‎เฮ้ย แกชื่ออะไรน่ะ
‎เฮ้ย นี่!
‎เห็นคนก็ต้องทักทายกันหน่อยสิ
‎นี่ มันไม่ใช่คนนะเว้ย
‎ทำตามฉันนี่
‎หวัดดี เชิญเข้ามาจ้า
‎ทำอะไรของเธอ
‎ไม่ใช่แบบนี้เหรอ
‎ถ้าให้เจ้านี่พูดตอนเปิดคลิปต้องเจ๋งแน่ๆ
‎เฮ้ย บอกให้พูดสักคำไง พูดตามสิ
‎- เจ้าโง่เอ๊ย ‎- อุ๊ย สะดุ้ง
‎เจ้าติงต๊อง
‎โธ่เว้ย! อะไรวะเนี่ย
‎น่าจะพูดไม่ได้นะ
‎ให้ตายสิ
‎ขอบใจนะ
‎ลองดูนี่ด้วยก็ได้นะ
‎ได้ใช่ไหม
‎หมายความว่าไง
‎นี่เธอดูถูกฉันงั้นเหรอ
‎คิดว่าฉันแบ่งหนังสือให้เธอ
‎แล้วอันดับของฉันจะตกต่ำงั้นเหรอ ‎เพราะเธอเนี่ยนะ
‎- เปล่านะ ไม่ใช่อย่างนั้น ‎- เฮอะ ให้มันได้อย่างนี้สิ
‎แค่คิดก็หงุดหงิดแล้ว
‎เอาไปเลยไป
‎(กวดวิชาเบสท์เอ็ด ข้อสอบเลข)
‎โทษที
‎ไม่สิ ขอบคุณนะ
‎- ฟังไหม ‎- หือ
‎อันนี้น่ะ
‎นี่คือช่วงเวลาดีๆ
‎ที่สองเราได้อยู่ด้วยกัน
‎ไม่เร็วและไม่รีบเร่ง
‎มากจนเกินไป
‎และเธอนั้นก็เป็นคนที่แสนดี
‎แม้จะยังไม่รู้จักดีเท่าไหร่
‎แต่สำหรับฉัน เธอคือคนคนนั้น
‎เลยอยากจะบอกให้เธอได้รู้
‎ฉันอยากรู้จักเธอมากกว่านี้
‎ฉันในเวลานี้จริงจังกว่าที่เธอนั้นคิด
‎ในทุกค่ำคืนของฉัน
‎เต็มไปด้วยเธอและเธอ
‎ฉันคงทนต่อไป
‎อีกไม่ไหว
‎กับความรู้สึกนี้
‎เหมือนโลกทั้งใบจะเป็นใจให้ฉันต้องพูดออกไป
‎แสงนั้นสว่างแสบตารึเปล่า
‎ท่ามกลางแสงแดด สายลมตรงนี้
‎และสองเรา
‎จะไปด้วยกันไหม
‎ไม่ว่าแห่งหนใด ไม่ว่าเป็นเช่นไร
‎ลองไปด้วยกันไหม
‎อิลดึง
‎- อิลดึง ‎- หือ
‎เป็นอะไรรึเปล่า
‎อ๋อ
‎โทษที
‎ไม่กลับบ้านเหรอ
‎กลับสิ
‎ฉันก็ต้องไปเหมือนกัน
‎ทำไมต้องเก็บของพรรค์นี้ไว้ด้วยคะ
‎นี่ รีบเสียบแล้วเอาวางไว้เหมือนเดิมเลย
‎เฮ้ย
‎เก็บขึ้นมาสิ ให้ไว
‎โห
‎นี่คือสมุดจดคาถาไม่ใช่เหรอคะ
‎เจ๋งสุดๆ
‎นี่ลุง
‎ลุงเล่นกลเก่งจริงๆ เหรอคะ
‎กว่ากลพวกนั้นจะดูสมจริง ‎คงต้องฝึกหนักมากเลยสิท่า
‎การเล่นกลก็ต้องใช้ความเชี่ยวชาญใช่ไหมล่ะคะ
‎ฉันไม่มีกลอะไรทั้งนั้น
‎แล้วก็ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้วย
‎นักมายากลต่างหาก
‎ใช่เหรอ
‎ถ้างั้นลองโชว์ให้ดูสักครั้งสิคะ
‎หนูได้ยินข่าวลือมา
‎ว่าลุงทำให้คนหายไปได้
‎แล้วก็ตอนเล่นกลตัดตัวคน
‎ตัวคนก็ถูกตัดขาดจริงๆ
‎แล้วติดกลับไปใหม่ได้
‎ตลกดีนะคะ
‎เธออยากเห็นมายากลของฉันขนาดนั้นเลยเหรอ
‎ค่ะ
‎งั้นเหรอ
‎งั้นลองดูสักครั้งไหมล่ะ
‎จะได้รู้กันไปเลยว่าข่าวลือนั่น…
‎เป็นเรื่องจริงหรือโกหก
‎ว่าไง
‎- ดีเลยค่ะ ‎- ดีเลยเหรอ
‎ถ้างั้น
‎เริ่มจากกลไหนก่อนดี
‎ถ้ามีหนังสือที่อยากยืมอีก
‎พรุ่งนี้มาอ่านอีกไหม
‎ที่ห้องสมุด
‎พรุ่งนี้ฉันคงไม่ว่าง
‎ถ้างั้นวันมะรืน
‎วันมะรืน
‎ก็คงไม่ได้เหมือนกัน
‎ฉันเริ่มทำงานพาร์ทไทม์แล้วน่ะ
‎จะยุ่งอะไรขนาดนั้น
‎ถ้างั้นสุดสัปดาห์ว่างรึเปล่า
‎ได้นะ
‎งั้นสุดสัปดาห์นี้เราไปเดทกันนะ
‎หือ
‎หา
‎สมมติว่า
‎เราสองคนคบกันจริงๆ
‎ความสบายของนาย
‎จะช่วยเติมเต็มสิ่งที่ฉันขาดได้ไหมนะ
‎ฉันจะกล้าบอกนายไหมว่า
‎พวกหนังสือรวมข้อสอบที่นายเคยทิ้ง
‎ฉันแอบเก็บมันมาอ่าน
‎คือว่า
‎คือว่าอย่างนี้นะ
‎ว่ามาสิ
‎ฉันว่ามันกะทันหันเกินไป ไม่รู้จะตอบยังไงดี
‎ไม่ใช่ว่าฉันไม่ชอบนายนะ
‎แต่ตอนนี้ฉันอยู่ในสถานะที่ไม่ควรคบกับใคร
‎บ้านของฉัน
‎ไม่สิ มีหลายเหตุผลเต็มไปหมด
‎เพราะงั้น
‎นี่ ฉันพูดเล่น ขำๆ เอง
‎เธอตอบซะจริงจังแบบนี้ ฉันทำตัวไม่ถูกเลย
‎คืนนี้เธอคงต้องเอาหัวมุดหมอน
‎นอนไม่หลับคิดถึงเรื่องหน้าแตกนี่แน่
‎อายน่าดูเลย
‎ก็ว่าอยู่
‎- กลับดีๆ นะ ‎- อือ นายก็กลับดีๆ
‎เอ่อ นี่
‎เอาไป
‎ไปก่อนนะ
‎เธอคิดว่าเงาพวกนี้
‎ขยับตามเจ้าของเงาจริงรึเปล่า
‎ก็ต้องแน่อยู่แล้วไม่ใช่เหรอคะ
‎ไอ้เรื่องแน่นอนที่ว่า
‎อาจไม่จริงก็ได้ไง
‎แบบนี้
‎ว้าว
‎ก็ดูน่าตื่นตาอยู่นะคะ
‎งั้นเหรอ ถ้างั้น…
‎แบบนี้ล่ะ
‎นั่นคืออะไรล่ะคะ
‎เจ๋งเป้ง
‎แต่ว่า
‎พวกเด็กประถมก็ยังรู้เลย
‎ว่ากลแค่นี้คือเรื่องหลอกๆ
‎บางครั้งการเชื่อหรือไม่เชื่อ
‎ก็สำคัญกว่าการเป็นเรื่องจริงหรือหลอกนะ
‎แบบนี้ไง
‎ถ้างั้น
‎ลองแทงดูสักทีสิคะ
‎ที่เงาหนูน่ะ
‎นี่ เธอบ้าไปแล้วรึไง
‎คุณเชื่อ
‎เรื่องเวทมนตร์
‎รึเปล่าครับ
‎ไม่เชื่อค่ะ แม้แต่นิดเดียว
‎เอาล่ะ ต่อไปก็คิวเธอแล้ว
‎ข่าวลือฉันจะจริงหรือหลอก
‎ลองพิสูจน์ดูเองละกัน
‎ลุงรู้จักซอฮายุนรึเปล่าคะ
‎ยัยนั่นหายตัวไปน่ะค่ะ
‎ไม่ใช่ฝีมือลุงหรอกเหรอ
‎พูดบ้าอะไรเนี่ย
‎แล้วยุนอาอีล่ะคะ
‎สองคนเป็นอะไรกันเหรอ
‎โชว์มายากลนี้เอาไว้คราวหน้าละกัน
‎อะไรเนี่ย ขี้โกงชะมัด
‎นี่ ลุงคะ
‎อ๋อ แล้วก็
‎ฝากไปบอกอาอีทีสิ
‎ว่าฉันรออยู่
‎นี่เขาพูดว่าไงนะ
‎ยุนอาอีเหรอ
‎(รางวัลชนะเลิศ, ผลการเรียนยอดเยี่ยม)
‎(รางวัลยอดเยี่ยม นาอิลดึง)
‎ถ้างั้นสุดสัปดาห์เราไปเดทกันนะ
‎- หือ ‎- หา
‎เฮ้อ ให้ตาย
‎จริงๆ เลย
‎โอ๊ย พรุ่งนี้จะทำหน้าไงไปโรงเรียนดีเนี่ย
‎จะบ้าตายจริงๆ
‎โธ่เว้ย
‎"ซี ยู พีเพิล"
‎ข้างหน้า "ซี ยู" ไม่มีตัว "เอ" ใช่ไหม
‎ถ้างั้นก็จะแปลแบบตรงกันข้ามได้ว่า
‎"ไม่ค่อยมีคนแบบนี้"
‎- กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับพ่อ ‎- ตั้งใจดูจนไม่รู้ตัวเลยสินะ
‎ข้อสอง…
‎ครับ ขอโทษทีครับ
‎นาอิลดึงผู้ยิ่งใหญ่จะขอโทษเรื่องแค่นี้ทำไม
‎(วารสารเศรษฐกิจ)
‎(อัยการ นาจินมัน ‎บุตรอดีตประธานศาลฎีกา นาอิกจุน)
‎การสร้างชื่อเสียงให้กับวงศ์ตระกูลน่ะ
‎ไม่ใช่เรื่องที่คนคนเดียวจะทำได้นะ
‎เพราะแบบนั้นเลยยิ่งล้ำค่า
‎เข้าใจที่สื่อใช่ไหม
‎จำไว้ในใจอยู่เสมอครับพ่อ
‎ดีมาก
‎อุ๊ยตาย
‎คุณมาทำอะไรตรงนี้คะ
‎ก็มาให้กำลังใจลูกชายน่ะสิ
‎- เอ้า นี่จ้ะ ‎- ครับ
‎อย่าไปกวนลูก รีบออกมาเร็วเข้า
‎สอบเสร็จพ่อซื้ออะไรให้ดี อยากได้อะไรไหม
‎อาอี…
‎(สาระสำคัญของบทความนี้คืออะไร)
‎- ว่าไงนะ ‎- เอ่อ อาอีแพด ไอแพดครับ
‎อันที่เคยใช้พังไปแล้วน่ะครับ
‎อ๋อ ไอแพด ได้สิ เดี๋ยวสั่งให้ตอนนี้เลย
‎เอ๊ะ
‎- บอกแล้วไงว่าไม่ได้กินจริงๆ ‎- หิวอะ
‎ให้ตายสิ
‎มียัยนั่นมาเอี่ยวทีไร รู้สึกอึดอัดค้างคาใจทุกทีเลย
‎หน้าเงิน แล้วยังหน้าด้านโกหกอีก
‎หงุดหงิดชะมัด
‎ถึงงั้นก็เถอะ
‎จะมีเหตุผลอะไรให้เข้าๆ ออกๆ ‎ในที่ที่ผู้ชายแปลกๆ อาศัยอยู่อีก
‎มีแค่สองเหตุผลเท่านั้นละ
‎เงินหรือไม่ก็ความรัก
‎พูดเรื่องอะไรอยู่
‎ไม่มีอะไรหรอก
‎คือว่ามีนักมายากลแปลกๆ
‎อยู่ที่สวนสนุกเจ๊งคนนึง
‎ยุนอาอี
‎มีอะไรลับลมคมในกับตาลุงนั่นแน่
‎ลับลมคมในอะไรกัน
‎พูดให้รู้เรื่องหน่อยสิ
‎เด็กเสี่ย
‎ฉันได้กลิ่นตุๆ โชยมาเลยละ
‎อึ้งไปเลยสิ
‎ก็จริง
‎อึ้งกับเธอเลย
‎ฉันเกือบจะเชื่อแล้วนะเนี่ย
‎ถึงจะไม่ชอบแค่ไหน
‎ทีหลังพูดแต่เรื่องที่เห็นกับตาเถอะ
‎อย่าแต่งนิยายซะให้ยาก
‎อะไรของเขา
‎นี่ ยุนอาอี
‎ถ้ามีเวลาก็แวะไปสวนสนุกสักหน่อยสิ
‎นักมายากลฝากมาบอกว่า
‎กำลังรอเธอไปหา
‎จนใจจะขาดอยู่แล้ว
‎ทำไมต้องทำให้ฉันตกที่นั่งลำบากด้วยคะ
‎ทำไมฉันต้องโดนเข้าใจผิด
‎เพราะลุงด้วยล่ะคะ
‎เข้าใจผิดเหรอ
‎ยกตัวอย่างเช่นเรื่องอะไรล่ะ
‎ทำไม…
‎ทำไมถึง
‎ต้องรอฉันด้วยละคะ
‎จะทำไมอีก ก็เพราะว่า…
‎ฉันชอบเธอไงล่ะ
‎พูดว่าไงนะคะ
‎อ๋อ ก็แค่
‎เอ่อ…
‎ฉันชอบเธอไง
‎ขอโทษนะคะ
‎- ฉันไม่ว่างพอจะฟังลุงพูดล้อเล่นหรอกนะ ‎- ไม่ได้ล้อเล่นสักหน่อย
‎ถึงลุงไม่มาเพิ่มเติม
‎ชีวิตฉันก็ตกต่ำมากพออยู่แล้วนะ
‎ฉันนี่แหละ จะช่วยเธอเอง
‎จะช่วยอะไร ยังไงเหรอคะ
‎ช่วยด้วยเงินปลอมแบบตอนนั้นงั้นเหรอ
‎ไม่ต้องหรอกค่ะ
‎ฉันแค่
‎อยากให้เวลาที่ทำอะไรเองไม่ได้แบบตอนนี้
‎รีบๆ ผ่านไปสักที
‎นี่คือสิ่งที่ฉันต้องการตอนนี้ค่ะ
‎สิ่งที่เธอต้องการในตอนนี้
‎คือใครสักคนที่คอยรับฟังต่างหาก
‎เพราะเธอเอาแต่เก็บไว้ในใจ ‎คิดซ้ำไปซ้ำมาอยู่คนเดียว
‎ไม่ยอมเล่าให้ใครฟังแบบนี้
‎สิ่งที่อยู่ในใจเธอก็เลยหนักอึ้งแบบนี้ไง
‎ใช่ไหมล่ะ
‎เธออยากให้คนคนนั้นเป็นใคร
‎คนที่เธอจะเปิดใจเล่าให้เขาฟังได้
‎ฉันจะส่งไปให้คนนั้นเอง
‎อะไรเหรอคะ
‎ข้อความที่เธอส่งไป
‎ท่านยังไม่ได้อ่านเลยไม่ใช่เหรอ
‎นี่ลุงกำลังพูดถึงเรื่องอะไรอยู่
‎คุณเชื่อ
‎เรื่องเวทมนตร์
‎รึเปล่าครับ
‎เอามานะคะ นี่ลุงจะทำอะไร
‎บอกให้เอาโทรศัพท์ฉันคืนมาไง
‎แม่คะ วันนี้เป็นวันแรกของชั้นม.ห้า
‎หนูคงโชคดีแบบที่ครูประจำชั้นบอก
‎ปีนี้ชีวิตในโรงเรียนคงน่าสนุกเหมือนเดิม
‎เพราะงั้นแม่ไม่ต้องเป็นห่วงหนูเลยนะ
‎เป็นไปไม่ได้
‎(โทรศัพท์ ข้อความ อินเตอร์เน็ต)
‎(แม่ พ่อ)
‎(โรงเรียนมัธยมเซอุน ยุนอาอี)
‎(วันนี้เป็นวันแรกของม.ห้า อ่านแล้ว)
‎(มาสายไปหน่อย)
‎(แต่เพื่อนร่วมห้องทำให้ไม่โดนลงโทษ อ่านแล้ว)
‎(ลุงที่ช่วยหนูเป็นคนดีรึเปล่า อ่านแล้ว)
‎(คิดถึงแม่ อ่านแล้ว)
‎(แม่ หนูทำดีแล้วใช่ไหม)
‎ทำไมถึงทำแบบนี้คะ
‎ลุง…
‎คือใครกันแน่
‎ฉันเหรอ
‎ก็นักมายากลไง
‎โกหก!
‎คนหลอกลวง นักต้มตุ๋น!
‎แม่ฉันน่ะ…
‎แม่น่ะ…
‎ตายไปแล้วนะคะ!
‎ฉันชอบเธอไง
‎เด็กเสี่ย
‎ฉันได้กลิ่นตุๆ โชยมาเลยละ
‎แม่คะ แม่!
‎แม่!
‎แม่
‎อาจเพราะ
‎การจากลาบางอย่าง ‎ก็ทำใจยอมรับยากกว่าความตาย
‎แม่
‎การเชื่อว่า
‎แม่ตายแล้วอาจเจ็บน้อยกว่า
‎ที่ต้องยอมรับความจริง
‎ว่าแม่ทิ้งฉันไป
‎(ฉัน ครอบครัว พ่อ แม่)
‎(แม่ โทรออก)
‎แม่น่ะ
‎ไม่ได้ไม่อยากกลับมา
‎แต่กลับมาไม่ได้
‎แม่
‎ได้รับข้อความจากหนูจริงๆ ใช่ไหม
‎ใจนึงก็คิดว่าเป็นไปไม่ได้
‎แต่อีกใจก็เสียดายซ้ำๆ
‎หนูเคย
‎ส่งข้อความ
‎บอกรักแม่มาก่อนรึเปล่า
‎อะไรอีก
‎ก็นายบอกให้พูดแต่เรื่องที่เห็นกับตาไง
‎อ๋อ แล้วก็ฝากไปบอกอาอีทีสิ
‎ว่าฉันรออยู่
‎นี่
‎ถ้าฉันทำคลิปนี้หลุดไปคงแย่
‎ว่าไง
‎เห็นปุ๊บแล้วนึกถึงอะไรเลยไหมล่ะ
‎นึกสิ
‎กฎหมายอาญามาตรา 307
‎ผู้ที่เปิดเผยหรือกล่าวหาความเท็จ
‎เป็นผลให้ผู้อื่นเสียชื่อเสียง
‎มีโทษจำคุกหรือกักขังไม่เกินสองปี
‎หรือถูกปรับไม่เกินห้าล้านวอน
‎เพราะงั้นเธอน่ะ
‎ระวังไว้หน่อยก็ดี
‎พูดบ้าอะไรกัน
‎กลัวใครไม่รู้ว่าพ่อเป็นอัยการใหญ่รึไง
‎หรือว่าหมอนั่นกำลังเข้าข้างยุนอาอีงั้นเหรอ
‎เป็นเรื่องที่คุยในห้องเรียนไม่ได้เหรอ
‎ใช่
‎ครูน่าจะใกล้มาแล้วนะ
‎อิลดึง
‎- ขอบคุณนายจริงๆ นะที่ทำดีกับฉัน… ‎- ฉันจะถามว่า
‎ว่าไงนะ
‎เธอคิดว่าคราวนี้
‎ข้อสอบเลขจะเป็นไง
‎ไม่รู้สิ
‎ต้องลองทำดูก่อนถึงจะรู้ว่า
‎โจทย์จะยากประมาณไหน
‎ทำไมเหรอ
‎เธอช่วย…
‎ทำไม่ได้หน่อยจะได้ไหม
‎ให้ฉันได้ที่หนึ่งทุกวิชา
‎นี่นาย…
‎หมายความว่าไง
‎ฉันจะจ้างเธอ
‎แกล้งทำข้อสอบไม่ได้ที
‎ว่าไงนะ
‎เธอ…
‎ต้องใช้เงินไม่ใช่เหรอ
‎คำบรรยายโดย ชลภัทร ภัทรฤทธิกุล