SERIAL NETFLIX
JI CHANG-WOOK
CHOI SUNG-EUN
HWANG IN-YOUP
REŻYSER: KIM SEONG-YOON
NIE POZWÓL MI JUŻ DŁUŻEJ MARZYĆ
Annara
sumanara.
Co się wczoraj wydarzyło?
Czy to był sen?
Nie.
Pamiętam ten wiatr, nawet zapach trawy…
No…
Myślałem nad tym, co mówiłaś.
Problemy, na które nie ma odpowiedzi.
I pytałaś o magię.
Tak.
Świat jest pełen tajemnic, których nauka nie potrafi wyjaśnić.
Ale nie ma czegoś takiego jak prawdziwa magia.
Tak sądzę.
Jeśli jesteś ciekawa, jak doszedłem do tego wniosku,
możemy o tym pogadać.
Robisz coś
dziś po lekcjach?
Co robisz?
Przepraszam. Mówiłeś coś?
Nie.
Dzwonek. Był już dzwonek. Tak.
Na razie.
Chcesz…
Magia po prostu miesza nam w zmysłach.
Chcemy wierzyć w to, co widzimy i słyszymy.
To sprytna sztuczka, która to wykorzystuje.
Rozumiesz?
„Sztuczka”.
Co jest?
Ha-yoon nie było rano na zbiórce. Wciąż jej nie ma?
Tak.
Nawet nie dała znać, że jej nie będzie?
Jak to świadczy o jej wychowawcy?
Bezczelność.
Jesteście wolni.
Dziękujemy!
Idę.
Dobra, na razie.
- Pa. - Cześć.
Chodźmy na tteokbokki.
Cześć.
Do jutra.
NA IL-DEUNG
Proszę, proszę.
Dzień dobry.
Wysyłasz wiadomości w środku nocy
i piszesz, że rzucasz pracę.
Co tu robisz?
Wczoraj też tu byłam,
ale było nieczynne.
Trudno, żeby było czynne,
skoro pracownicy jak ty odchodzą po trzech dniach.
Właściciel się nie odzywa, a nie ma nikogo na jego zmianę.
Nie odzywa się?
Nie.
Wiesz coś o tym?
Inni pracownicy mówili mi,
że nie odezwał się od czasu rozmowy z tobą.
Dzień dobry.
Powinnam to zgłosić na policję?
O mój Boże.
Jak może tu mieszkać?
Halo?
Jest tu kto?
- Kto to? - Kto to?
Czy
ktoś tu jest?
To ty odpowiadasz?
Co? No.
Cześć.
Jestem Yoon Ah-yi.
No i co?
Jest brzydka.
To naprawdę byłaś ty.
Miło cię poznać.
No i co? Jest brzydka.
Rany.
Mógł ją nauczyć czegoś miłego.
Szef drań.
Magik tak powiedział?
Zniknął drań.
Zniknął
naprawdę?
Zniknął drań.
Szef zniknął, drań.
Zniknął drań.
Szef drań!
Zniknął drań. Szef drań!
Chyba nie kręciła się od 10 lat.
Co nie?
Co to?
Tam mieszka magik?
Niesamowity klimat.
- Fajniej, niż myślałam. - Muszę lecieć na zajęcia.
Chodźmy.
- Nie podoba mi się tu. - Dobra.
Wystarczy zwiedzania na dzisiaj.
Ale następnym razem idziesz ze mną.
Dobra, następnym razem pójdę, chodźmy już.
Patrz.
Będę miała milion wyświetleń.
- Na bank. - Twój kanał śledzi 10 osób.
Ty mała…
Czy to nie Yoon Ah-yi?
Co ona tam robiła?
Co się dzieje?
Pokaż.
To Yoon Ah-yi, prawda?
Zniknął drań.
Szef zniknął, drań.
Mamo.
Jeśli
mój szef naprawdę zniknął,
to czy ten, który mi pomógł,
jest dobrym człowiekiem
czy złym?
A może
naprawdę
jest magikiem?
Yoo-yi.
Ah-yi!
Kto to?
O Boże!
Cześć.
Co pan robi w moim domu?
Tu mieszkasz?
Ładnie.
Szedłem sobie przed siebie
i tak trafiłem do twojego domu.
Serio.
Nawet nie musiałem czarować.
I nie szedł pan za mną z wesołego miasteczka?
Bystra jesteś.
Proszę pana.
- Jest pan dziwnie ubrany. - Tak?
Ktoś może pana wziąć za magika.
Magi…
Ledwo się poznaliśmy.
Czemu jesteś taka nieuprzejma?
Przepraszam, jeśli pana uraziłam.
Patrz uważnie.
Dobrze.
- Co pan ro… - Patrz uważnie.
Właśnie tak.
Raz. Dwa. Trzy.
- Proszę pana. - Cztery.
Tadam.
Ko, ko!
Kura.
- Słabe. - Słabe?
Co pan…
Chyba masz rację.
Magik.
Proszę, to prezent.
Dziękuję.
Weź kurę…
Proszę sobie iść.
- Tak szybko? - Tak.
Jeśli znów pan przyjdzie,
zadzwonię po policję.
Ah-yi!
Jestem!
Jesteś Yoo-yi? Ale urosłaś!
A pan?
Pan też po dług?
Yoo-yi, wracaj do środka.
- Tak, idź do środka. - Pomówimy na zewnątrz.
- Jak chcesz. - Na zewnątrz. Proszę iść.
Na zewnątrz.
Jak daleko mamy iść? Możemy porozmawiać tutaj.
Ah-yi.
Tata skomplikował ci życie, co?
Ukrywanie go nic nie da.
Gdzie twój ojciec?
Ja też nie wiem.
Nie rób mi tego.
Dawałem ci kieszonkowe i traktowałem jak córkę.
Nie kłam tak bezczelnie w twarz.
- Mów, gdzie twój tata? - Proszę pana.
To ja najbardziej chcę go znaleźć.
Nie pan.
Ah-yi.
Gdy będziesz w moim wieku,
od razu poznasz się na takich gówniarach.
Nie utrudniaj tego.
Mów. Już.
Gdzie twój ojciec? Odpowiadaj!
Powiedziałem, mów!
Co jest?
Nie jest pan po pieniądze?
Nie.
Ale wy tak, więc rozmawiajcie o nich.
Po co pytacie o jej ojca? Nie wie, gdzie jest.
Rozmawiać o pieniądzach? Chętnie.
Da się zrobić. Chcesz spłacić ich dług?
W porządku?
- Moja kość ogonowa. - Spróbuj powoli wstać.
Raz, dwa, trzy!
Czekaj. Powoli.
Jesteś cała?
Pomocy.
Co mam zrobić?
Jeśli naprawdę jest magikiem, niech spłaci nasz dług
i wyciągnie mnie z tego piekła.
Wtedy ci uwierzę.
Annara sumanara.
Niech oni
znikną.
Ej, kapelusznik. Wstawaj.
Wstawaj, sukinsynie.
Znam całą rodzinę tej dziewczyny.
Ciebie widzę pierwszy raz.
Coś za jeden? Niby jak jej pomożesz, łajzo?
Zapłacę wam.
Co?
Ile?
Ile chcecie. Całość.
- Pieniądze! - Pieniądze.
O Boże!
Co wy na to?
Wystarczy?
Z naddatkiem.
Nie są fałszywe?
Mają numery seryjne, prawdziwe, idioto.
Czy
wierzysz w magię?
W co?
Co?
Annara…
Nie rób tego. Pali się. Szlag.
sumanara.
Czekaj.
Mamo.
Szkoda, że tego nie widziałaś.
Pieniądze spadające z nieba.
Czy mogę myśleć, że to prezent?
Czy możliwe, że po tylu trudach życia,
Bóg zesłał mi
prawdziwego magika?
- Pieniądze. - To pieniądze!
Deszcz pieniędzy!
- Łapcie je. - Nie może być.
Ciągle pada!
- O rety. - To pieniądze!
REKWIZYT
To wszystko pieniądze?
O mój Boże!
Niesamowite!
- Ile tego jest? - Niezwykłe.
Przez jakiś czas mamy z głowy chodzenie po domach.
Kumulacja.
No.
- To podróbki. - Co?
Rekwizyty.
Co?
Są fałszywe.
To rekwizyty.
REKWIZYT
Zadzierasz z nami? Masz nas za głupców?
Facet chyba sobie kpi.
Co?
- Przestańcie! - Leż!
- Mów! - Przestań.
Szlag.
Ah-yi. Zadzwoń, jak tylko skontaktujesz się z ojcem.
Tylko on może cię uratować.
Cholera.
Idziemy.
Proszę pana.
Jest pan cały?
Widzisz? Znowu sukces.
Sprawiłem, że zniknęli.
Ah-yi.
Tak się nazywasz?
To imię znaczy, że będziesz dzieckiem, nawet gdy dorośniesz.
To pan
pozostał dzieckiem,
choć już dorósł.
Ah-yi.
Przyjdziesz na moją scenę?
Nauczę cię magii.
Nie chcę.
Nigdy.
Nie, w końcu przyjdziesz.
Już ci mówiłem.
Moje
zaklęcie cię zaczarowało.
Niech pan idzie.
I…
nigdy więcej mnie nie odwiedza.
W duszy zaklęta Nić marzeń się przędzie
By koić, ja to czuję, że chce
To boli, bo nadal w to grasz
By w smutku pozostać i wiecznie W nim trwać
Od tak dawna Już błądziłam w ciemnościach
Więc nie trzeba mi Blasku dnia
Ale czuję, że nie uda to się
W szarym życiu muszę pozostać Już wiecznie
Na zawsze
Nie rozumie mnie Nikt na świecie
To ja
Wszystko, czego pragnę
Rani tylko mnie
Czekam na
Ducha pogody Co rozpogodzi
Niedoli czar
Kilka chwil zaklęcia
Nadziei, wytchnienia
- Marzenie, które rozkwitnie - Marzenie, które zakwita
Strasznie głęboko
Już nie wyzwoli mnie
Przyjmij to Moje wyznanie
I w swoje strony
Udajmy się
Na razie.
Pokaz magii
się skończył.
Występ, który poruszył moje serce,
dobiegł końca.
Ostatni raz widziano ją przed wyjściem do koleżanki.
Ktoś widział Seo Ha-yoon albo wie, gdzie może być?
Mama Ha-yoon bardzo się martwi,
więc dajcie mi znać, jeśli coś słyszeliście.
Przygotujcie się do lekcji.
Dobrze.
NIE ODKŁADAJ NAUKI NA PÓŹNIEJ
Odrobiłaś zadanie domowe?
Przygotowana do egzaminów?
Nie.
- A ty? - Ja też.
Jeszcze tyle nauki.
Pożyczyć ci coś?
Nie.
Dobra.
Pożyczysz na moment jeden? Ten, z którego dziś nie korzystasz?
Korzystam ze wszystkich.
Uczysz się dziś ze wszystkich?
Tak.
OK.
Idę potem do biblioteki.
Tam mogę ci pożyczyć.
- Kim So. - Tak?
Dziś wielki dzień.
Pójdziemy kiedy indziej? Chyba będzie padać.
Nie.
Naprawdę musimy iść
w to straszne miejsce akurat dzisiaj?
Co za różnica?
Jest pochmurnie.
Pasuje do klimatu wesołego miasteczka.
Chyba sobie daruję.
Dobra, uwaga.
Youtuberka Baek Ha-na
pozna dziś sekrety tajemniczego
przystojnego magika.
Zaczepne.
Dobra.
Chodźmy dziś do biblioteki.
Spoko.
To nie ten.
Rety.
A jeśli naprawdę pojawi się duch?
Halo.
Jest tu kto?
Halo?
Nikogo nie ma?
- Chyba nikogo nie ma. - No.
Chodź.
Zaczekaj.
Chodź tutaj.
Daj spokój.
Co za miejsce.
- Jest pokój. - O mój Boże.
Halo?
To chyba papuga, której używają na występach.
O rany.
Sprawdźmy, czy gada.
Jak się nazywasz?
Powinnaś się witać, kiedy kogoś widzisz.
Przestań. To nie człowiek.
Patrz i się ucz.
Cześć, witaj.
Co robisz?
Nie tak?
Byłoby super, gdyby gadała na filmiku.
Powiedz coś.
Powtarzaj za mną.
- „Idiota”. - Jeny.
„Głupek”.
Gamoń.
- Chyba nie mówi. - Chodź.
Do bani.
Dzięki.
Z tego też możesz się uczyć.
Mogę?
Nie rozumiem?
Masz mnie za takiego?
Myślisz, że korona mi z głowy spadnie?
- Z twojego powodu? - Nie o to mi chodziło.
Rany, skręca mnie na samą myśl.
Więc bierz.
ĆWICZENIA
Przepraszam.
To znaczy, dzięki.
- Chcesz posłuchać? - Co?
To…
To dogodny czas
Gdy jest blisko
Płynie nie za szybko
Nie za wolno też
Dobrana ona na sto dwa I ja
Przełamię pierwszy lód
Bo taka porywasz mnie
Jedyne, co mam To ta mania
Non stop i do świtu
Serio, bez ściemniania
Obezwładnia mnie
Och, noce bez wyspania
Marzę też i za dnia
Serce chce
Samo grać
I drży mi
Łączy zawile Do ciebie pada mój świat
Wnosi blask
Na mnie czekasz w słońcu tak
I wiatr
I co?
Na godzinę albo tylko na chwilę
Wybierzemy się?
Il-deung.
Co się dzieje?
Wybacz.
Nie idziesz do domu?
Tak. Powinienem.
Po co pan to wszystko zbiera?
Odłóż to.
Podnieś, szybko.
O rany.
To notes ze sztuczkami?
Ale czad.
Proszę pana.
Jest pan w tym dobry?
Trzeba dużo ćwiczyć, żeby wyglądały jak prawdziwe.
Magiczne sztuczki wymagają wprawy i zręczności.
Nie robię sztuczek.
To nie zręczność.
Jestem magikiem.
Bez takich.
Więc proszę pokazać.
Krąży taka plotka,
że umie pan sprawić, by ktoś zniknął.
W sztuczce z przepoławianiem
naprawdę pan kogoś przepołowił,
a potem połączył.
Głupie, prawda?
Naprawdę chcesz zobaczyć moją magię?
- Tak. - Tak?
Chcesz mnie sprawdzić?
Może przekonasz się na własnej skórze,
czy to prawda?
- Dobra. - Dobra.
Więc
od czego chcesz zacząć?
Jeśli chcesz podręcznik,
pożyczę ci jutro. W bibliotece.
Jutro nie mogę.
A pojutrze?
Pojutrze też nie.
Znowu pracuję.
Jesteś bardzo zajęta.
Masz wolny weekend?
Tak.
Więc umawiamy się na weekend.
Co?
Jeśli zaczniemy się spotykać,
czy twój brak zmartwień o pieniądze
zakończy moje problemy?
Czy przyznam się przed tobą,
że uczę się z zeszytu ćwiczeń,
który wyrzuciłeś?
Wiesz…
Słuchaj.
Tak.
To dzieje się tak szybko. Nie wiem, co powiedzieć.
Nie chodzi o to, że cię nie lubię,
ale na razie nie powinnam się z nikim umawiać.
Moja rodzina…
Jest wiele powodów.
Chodzi o to, że…
Przestań, żartowałem.
Nie bierz tego na serio, to niezręczne.
Nie przejmuj się i nie myśl o tym.
Nie zadręczaj.
Racja.
- Cześć. - Tak, cześć.
Chwila. Proszę.
Na razie.
Myślisz, że cienie
podążają za obiektami?
To chyba oczywiste?
Może nie takie oczywiste.
Patrz.
To było dobre.
Tak? Dobrze.
A to?
Co to?
Ekstra.
Ale
każde dziecko wie,
że to tylko sztuczki.
Czasem liczy się to, czy wierzysz,
a nie to, czy to prawda.
Właśnie tak.
Dobra.
Proszę śmiało dźgać.
Mój cień.
Zwariowałaś?
Czy…
wierzysz w magię?
Nie. Ani trochę.
Teraz twoja kolej.
Chcesz się przekonać, czy plotki
są prawdziwe?
Zna pan Seo Ha-yoon?
Podobno zaginęła.
Zrobił jej pan coś?
Co ty wygadujesz?
Skąd pan zna
Yoon Ah-yi?
Pokażę ci magię innym razem.
No bez takich.
Proszę pana!
I przekaż
Ah-yi,
że na nią czekam.
Co powiedział?
Yoon Ah-yi?
PIERWSZE MIEJSCE
ZA WYBITNE OSIĄGNIĘCIA W NAUCE
- Więc umawiamy się na weekend. - Co?
Co?
O rany.
Jak jej jutro spojrzę w twarz?
Co robić?
Kurde.
„Few people”. Bez przedimka „a” przed „few”.
To znaczy:
„Jest niewielu takich jak on”.
- Kiedy wróciłeś? - Byłeś zajęty i nie zauważyłeś.
Tak, przepraszam.
Wspaniały Na Il-deung nie musi za to przepraszać.
PULS GOSPODARKI
NA JIN-MAN PROKURATOR GENERALNY
Nie czyni rodziny wielką ten,
kto jedyny w niej odniósł sukces.
To stanowi jej wartość.
Rozumiesz?
- Zawsze o tym pamiętam. - Dobrze.
Co tu robisz?
Dopinguję mojego syna.
- Proszę. - Dzięki.
Chodź, nie przeszkadzaj mu.
Co chcesz dostać za zdany egzamin?
Ah-yi.
Co?
Chcę iPada.
Mój się zepsuł.
Rozumiem, iPada. Zaraz zamówię.
Co?
Mówiłam, nie zjadłam.
A niech to.
Otaczają ją same nieprzyjemne rzeczy.
Ma lepkie ręce, kłamie prosto w twarz…
Denerwuje mnie to.
Właśnie.
Czego może chcieć od tego podejrzanego faceta?
Są dwie możliwości.
Pieniędzy albo miłości.
- O czym rozmawiacie? - O niczym.
W tym nieczynnym wesołym miasteczku mieszka dziwny magik,
Yoon Ah-yi coś z nim łączy.
Co masz na myśli? Mów jaśniej.
Może to jej sponsor.
To bardzo podejrzane. Niepokojące, prawda?
Tak.
Jesteś niepokojąca.
Prawie ci uwierzyłem.
Rozumiem, że jej nie lubisz,
ale nie plotkuj, jeśli nic nie widziałaś.
Nie zmyślaj.
Nieważne.
Yoon Ah-yi.
Zajrzyj do wesołego miasteczka.
Magik kazał przekazać,
że nie może się ciebie doczekać.
Czemu stawia pan mnie w niezręcznej sytuacji?
Jeszcze ktoś coś sobie o mnie pomyśli
przez pana.
Coś sobie pomyśli?
Co takiego na przykład?
Czemu
czeka pan na mnie?
Czemu? To proste.
Bo cię lubię.
Co pan powiedział?
Dobra…
Po prostu cię lubię.
Przykro mi,
ale nie mam czasu na żarty.
Nie żartuję.
I bez pana intryg mam w życiu pod górkę.
Pomogę ci.
Niby jak mi pan pomoże?
Swoimi fałszywymi pieniędzmi?
Nie.
Chcę jedynie,
by minął chaotyczny okres w moim życiu.
Jak najszybciej.
Tylko tego potrzebuję.
Potrzebujesz,
by ktoś cię wysłuchał.
Ciągle bijesz się z myślami w głowie,
ale nigdy się nimi nie dzielisz.
Nic dziwnego, że ciężko ci na sercu.
Mam rację?
Komu powierzysz swoje myśli?
Przed kim się otworzysz?
Wyślę je dla ciebie.
Co?
Wiadomości, które pisałaś.
Jeszcze ich nie czytała.
O czym pan mówi?
Czy
wierzysz w magię?
Proszę oddać. Co pan robi?
Proszę oddać mi telefon!
Mamo. Dziś zaczynam drugi rok nauki w szkole średniej.
Może mam szczęście, jak mówił nauczyciel.
To będzie kolejny dobry rok szkolny.
Dlatego nie martw się o mnie.
Niemożliwe.
WIADOMOŚCI
MAMA
MAMO, DZIŚ ZACZYNAM DRUGI ROK NAUKI
WIĘC NIE MARTW SIĘ O MNIE
JEST DOBRYM CZŁOWIEKIEM CZY ZŁYM?
MAMO, TĘSKNIĘ.
Dlaczego pan to robi?
Proszę pana.
Kim pan jest?
Ja?
Jestem magikiem.
Kłamie pan! Bzdura! Kłamca!
Moja mama…
Mama
nie żyje!
Po prostu cię lubię.
Sponsor.
To bardzo podejrzane.
Mamo!
Czasem łatwiej zaakceptować śmierć niż pożegnanie.
Mamo…
Łatwiej było myśleć, że nie żyje,
niż przyznać,
że mnie porzuciła.
TATO – MAMA
MAMA
To nie tak,
że mama woli być daleko. Po prostu nie może wrócić.
Mamo.
Czy dostajesz moje wiadomości?
Wiem, że to bez sensu,
ale mam do siebie żal.
Czy kiedykolwiek
napisałam, że cię kocham?
Co to?
Miałam mówić tylko o tym, co widziałam.
I przekaż Ah-yi,
że na nią czekam.
Dobrze, że to nagrałam.
Coś ci to przypomina?
Tak.
Kodeks karny, paragraf 307.
„Kto pomawia lub fałszywie oskarża inną osobę,
podlega karze dwóch lat więzienia
albo grzywnie w wysokości 5 milionów wonów”.
Więc
lepiej uważaj.
Co do…
Popisuje się, bo jego ojciec jest prokuratorem…
Co? Trzyma stronę Yoon Ah-yi?
Nie możemy o tym rozmawiać w klasie?
Nie.
Zaraz przyjdzie nauczyciel.
Il-deung,
dziękuję za wszystko, ale…
Wiesz co?
Tak?
Myślisz, że egzamin z matmy będzie trudny?
Nie wiem.
Musiałabym najpierw go zobaczyć, żeby to wiedzieć.
Dlaczego pytasz?
Możesz…
zawalić egzamin?
Byłbym wtedy najlepszy.
Co? Nie rozumiem.
Zapłacę ci
za oblanie egzaminu.
Co?
Nie potrzebujesz…
pieniędzy?
Napisy: Paweł Zatryb