Ang nakaraan sa The Good Doctor...
Magka-club ka o sa trabaho?
Matatagalan bago masanay sa aga nito.
- Brown Retractor. - Walang brown Retractor.
Akala ko iniligay ko sa tray mo.
Di mo kapantay si Dr. Kalu.
Empleyado mo siya, boss ka niya.
Wala akong planong itangi si Jared.
At kung makita ko, di maganda sa sinuman sa inyo.
Di ko inaasahan ang pagtatangi.
Di ako natutuwang tinatratong parang intern.
Titingnan ni Dr. Andrews ang gawa ko base sa iyo,
di maganda ang iyo.
Pumapasok ka sakay ng magarang kotse at mga lumang diskarte mo
at iniisip mo, "Ta-da. Surgeon ako." Pero hindi.
Patutunayang kabilang ako.
Tiningnan ko ang post-op ni Yara, napansin kong walong tahi lang
at may maliit na pagdurugo siya. Dapat sampu iyon.
Si Dr. Glassman ang nagsara ng galea at balat.
- Naglaktaw ng dalawa si Dr. Glassman? - Siguro.
Anong oras ka gumising kahapon ng umaga?
Gaya dati, 5:30. Bakit?
Sa tanghalian, nag-Cobb salad ka.
Kumain ng 450 calories, kung hindi mo sinuka?
- Oo. - Nag-sauna ka ba,
nag-ehersisyo nang matindi at/o nakaranas ng pagtatae?
Hindi, walang kahit na ano sa mga 'yan. Para saan iyan?
Nagkamali ka sa craniotomy kahapon.
Sinusubukan kong alamin ang dahilan ng pagkawala ng focus.
Nagkamali ako?
Isinara mong walo lang ang tahi. Sa laki ng sugat, sampu dapat.
Dapat alamin kung bakit...
Bakit kailangang alamin? Dalawang tahi.
Di seryoso iyon. Wala iyon.
Baka parte iyon ng problemang dapat mapansin...
Shaun, matagumpay ang operasyon, di ba? Gumaling ang pasyente.
Walang pattern doon.
Paalam.
Surgeon ako at nabibilang ako rito.
Surgeon ako at nararapat ako rito.
Surgeon ka at nabibilang ka rito.
Nai-imagine kita sa salamin,
may buhok ka ni Tracee Ellis Ross
- at ang swag ni Beyoncé. - 'Wag mong laitin ang ginagawa ko.
Suportado ng pananaliksik ang paninindigan.
Ipinapakita ng FMRI ang ugnayang may mga pagbabago sa utak.
Kakakumpleto ko lang sa isang sorpresa.
Drum roll naman diyan.
O wala. Ihanda n'yo na ang mga kanta n'yo
kasi opisyal na imbitado kayong lahat sa
"Star Karaoke. 7:00 p.m. hanggang tandang pananong."
Party iyon kapag dalawa iyong bantas.
Para lang mapahinga, mas makilala kayong lahat.
- Mukhang masaya. Salamat. - Humanda ka nang masira.
Maganda ang "Someone Like You" ko.
Kailangan ko ng payo para sa pasyenteng may dislocated patella.
Pasensiya na, ER.
Kayong dalawa. Unang kuwarto.
Kailan nagsimula ang pananakit ng dibdib?
Una kong napansin n'ong Martes ng umaga, hirap din sa paghinga.
May iniinom ka bang gamot?
May ininom ako n'on tapos ilang beses pinalitan.
- Ginagamit itong panggamot sa ADHD. - At brain fog.
Matagal ang epekto sa akin ng COVID, at kasisimula ko lang ng Guanfacine
at N-acetylcysteine na parang nakakatulong talaga, sa wakas.
Kailan ang una mong impeksiyon?
Walong buwan na. Parang simpleng trangkaso lang. Pero lumala rin.
Parang binuhusan ng molasses sa utak ko.
Nagpa-cognitive therapy na ako,
exercise sa alaala. Hanggang ngayon.
Anumang magagawa ko para makabalik sa field.
- Saan? - Sa Clover.
Evolutionary biologist ako.
Pinag-aaralan ko ang pag-angkop ng puting clover sa mga pagbabago ng kalikasan.
At naka-indefinite leave ako.
'Wag ka nang magsalita.
Asul na balat, mababang oxygen, mabilis na pulso.
At mas humihirap na paghinga. Baka pulmonary embolism.
Magpa-chest CTA at echo, stat ka.
Dapat akong umalis.
Kakailanganin mo ito. Nagpadala ako ng kalahati ng maraming order sa printer mo.
- Op reports ito ni Glassman? - Sa huling tatlong buwan.
Enero hanggang Marso. Nasa 'min ni Park ang Oktubre hanggang Disyembre.
Nagpadala ka ng 100 surgery reports sa printer ko?
Hindi. 176 na operasyon. 473 na pahina.
Pinapapalitan ko na ang toner mo.
Maraming elemento ang may kulay.
At ba't mo naman kailangan lahat ng ito?
Para malaman kung "di seryoso" ang pagkakamali niya.
Pangalawa nang na-dislocate ang tuhod ko.
Ilang buwan na rin yata iyong una?
Tapilok iyon.
Noong isang taon ang dislocation.
Ipinapakita ng MRI mo na walang pinsala sa mga buto o litid.
Inirereklamo rin niya ang pagkahilo,
namamagang bukong-bukong, baka dahil sa menopause.
Pinagho-hormone replacement therapy ni Dr. Reznick.
Pinilit ni Orion na ipasuri ko ang lahat
bago siya lumipat sa malayo para manirahang mag-isa.
Lilipat ako sa Prague, para sa bagong trabaho.
At puwede mo akong bisitahin kahit kailan, Nanay.
Di nang may palyadong tuhod.
Para tumuloy sa HRT,
kukumpirmahin ko ang mga gamot mo sa lumipas na limang taon.
May kulay lilang tatsulok.
Pero ipinatigil na sa akin iyon noong isang taon. At isang hugis dalandan.
Sasamahan kitang tingnan 'yon.
Titingnan namin ang tuhod mo. Mahiga ka, pakiusap.
Suriin mo na, Dr. Kalu.
- Akala ko manonood ako. - Pagsusuri ito ng tuhod,
hindi pagsasaayos ng mga litid.
Sinabi mo sa aking 'wag akong magmarunong.
Ginagawa ko lang ang trabaho mo.
Parang apneic spell iyon. Tingnan mo ang mga tonsil niya.
Ms. Gracia?
Nakatulog ba ako uli?
Oo.
Puwedeng patingin ng bibig mo?
Nagdidikit na tonsil.
Napakalalaki, nagdidikit at hinaharangan ang paghinga mo
kaya nagka-severe apnea. Kailangan mo na ng tonsillectomy.
Walang pulmonary embolism pero maraming problema sa puso,
malubhang pagsikip ng pulmonic valve,
hypertrophied na kanang ventricle, puwang sa lower chamber.
Halos parang Tetralogy of Fallot itong mga sira, pero...
Oo nga.
May ikaapat siyang malformation. Nao-override ang aorta.
Di ko pa nakita ang Tet sa matanda.
Buti buhay pa rin siya.
Teka lang. Isusulat ko na lahat.
Halos laging nakikita sa bata ang Tet.
Di ito napansin ng mga doktor sa kaso mo.
Kakaiba ang sa iyo.
Binalanse ang bara sa kanang ventricle mo
ng pagtaas ng daloy sa kaliwang ventricle.
Ang pinsala sa COVID ang nagsira ng balanse. Baka iniligtas ka ng virus.
Iilan lang ang nakaligtas sa Tet na hindi na-diagnose.
Nasa 2% lang ang umaabot sa 40.
Bigla na lang sana akong mamamatay?
Malaki ang posibilidad.
Maaalis namin ang panganib na 'yan sa dalawang hiwalay na operasyon.
Una, isasara ang sobrang mga ugat na nabuo
para punan ang mga sira ng puso mo.
Tapos ooperahan para ayusin ang mga sirang iyon.
Posible bang may kaugnayan ang Tet sa mga sintomas ng matagal na COVID ko?
'Pag naayos ang puso ko, lilinaw ba ang ulo...
Iyong utak?
Hindi, ikinalulungkot ko.
Naagaw mo ang mesa natin.
- Inunahan ko sina Hawks at Nuñez. - Ang galing mo.
Isang Splenda, kalahating asukal, light almond milk.
Sino na'ng magaling?
- May ibibigay ako sa iyo. - Talaga?
Kasunduang kumikilala sa relasyong parehong pagpayag natin.
Ako, si Marcus Andrews, ay gusto kang i-date, Dalisay Villanueva.
At bilang presidente ng ospital, pinirmahan ko na iyan.
Ang romantiko nito.
Akin na ang ballpen.
- Hapunan sa weekend? - Tingnan ko.
Kailangan ako sa ward. Pasensiya na.
- Tingnan ko mamaya? - Sige.
- Iced coffee? - Ayos lang ako.
Kung mainit na kape?
Sa ngalan ng matagumpay na tonsillectomy ni Daphne.
May ilan akong pagpipilian.
Latte ba iyan?
Karaniwang tonsillectomy iyon.
Kakaiba ang laki ng mga tonsil na 'yon. Mabuti't dinala siya ng anak niya.
Tingin mo mas mabuting di huminga si Daphne?
Tingin ko di trabaho ng anak na siguruhing magpadoktor ang nanay.
Si Daphne.
- Tumaas ang pulso, hypoxic siya. - Itodo mo ang oxygen.
Ugong sa right ventricle at atrium.
Baka nadagdagan ng matagal nang pinsala sa apnea ang presyon
kaya bumigay ang puso sa kanan.
- Bumababa ang BP. - Dalhin siya sa cath lab.
Pinoposisyon ang coiling system.
Dalawang ugat na lang.
Inilalagay ang coil.
Bumababa ang O2 stats niya.
Pinipigilan ng infundibular muscle niya. Nagte-Tet spell siya.
Bigyan ng phenylephrine at 100% oxygen.
Di pa ako nakakita sa personal dati.
Paakyatin ang dugo sa baga. Bigyan siya ng bolus at taasan ang opiates.
Hanggang di kumakalma ang muscle na 'yon, wala tayong magagawa.
Napakataas ng tsansang magka-infundibular spasm.
Magiging mas delikado ang Tet repair surgery.
Napakataas ng pressure sa baga ni Daphne.
Hindi simpleng tonsillectomy lang.
Binubutas ang atrial septum.
Nagde-decompress ang kanang puso.
Bigyan ng nitric oxide para kumalma at i-dilate ang vasculature.
Maraming ginawa ang apnea niya sa pulmonary vessels niya.
Kaya siya malamya at makakalimutin.
Ilang dekada na siyang nahihirapang huminga sa pagtulog.
Hindi pa rin siya responsibilidad ng anak niya.
Gusto mo bang iantala ni Kellan ang buhay niya para alagaan ka?
Hindi buong buhay niya. Pero hindi pagiging sobrang maalaga
ang pinakamasamang katangian ng bata. Tanggalin ang catheters.
Anim kami. Ako lang ang babae. Puro trabaho sina Nanay at Tatay.
Kaya ako na ang pangalawang nanay mula kinder ako.
Mahal ko ang mga kapatid ko pero...
marami kang palalampasin
kung pag-aalaga lang sa iba ang gagawin mo.
Marami siyang tinatapong PVCs. Baka problema sa electrolyte?
Bumababa ang BP, 172 ang pulso.
Halos walang pulso. Nasa v-tach siya. Defib paddles.
PAYONG PAGKURYENTE
NAGDI-DISCHARGE
Nagsa-stabilize ang BP at pulso.
Kumuha ng bagong chemistry, chest X-ray, EKG.
Alamin natin kung ano pa ang nangyayari sa puso niya.
'Wag mong guluhin ang mga gamit ko.
Ano ang mga iyan?
May kakaibang pagkakamali sa operasyon si Dr. Glassman.
Inaalam ko kung anomalya iyon o parte lang ng isang pattern.
Matutuwa siguro riyan si Glassman.
Hindi siya natutuwa. Nang-uuyam ka.
Normal ang performance review, nakabubuti sa mga doktor at pasyente.
May tatlo pang pagkakamali sa nakaraang apat na buwan.
- Wala akong nakikitang pattern. - Dural tear sa scar tissue,
pagsara gamit ang running nylon imbes na Monocryl. Pagkakamali iyon?
Laging subcutaneous Monocryl ang gamit ni Dr. Glassman.
Mga kaibahan, maliliit na pagkakamali.
Tingnan mo ang apat na buwang ulat ng sinumang surgeon
- at may makikita kang katulad nito. - Wala.
- Mayroon. - Wala sa akin.
- Siguro nga. - Oo.
Kung wala kang makitang pattern, baka kasi wala.
Gising ang pasyente ko.
Di n'yo na magagawa ang Tet repair?
May gamot, propranolol, na talagang magpapababa ng panganib
na mag-spasm uli sa operasyon.
Pero dahil sa matagal mong COVID, may panganib ng kakaibang mga epekto.
- Malala ba ang mga iyon? - Oo.
Di ang ilan gaya ng pagduwal, pagsuka, sakit ng kalamnan.
Pero ang iba, gaya ng hypoglycemia o sa paningin...
Mag-propranolol muna.
Puwedeng hindi mo maranasan ang mga side effect.
Pero kailangan ka naming bantayan.
At mga senior na may diabetes din ba ang mga pasyenteng nauna sa kanya?
Huwag mong ibababa o pupuntahan ko siya.
Maghihintay ako.
Huy.
May nabasa akong magandang bagong Portuguese na kainan.
Puwede akong magpa-reserve, Biyernes o Sabado, 7:00?
Dalawa ang pasok ko n'on. Matrabaho na mula noong umalis sina Baker at LIinh.
- May travelers sa Lunes. - Staff nurses ang kailangan ko.
Magagaling sila.
Kahit na. Ginugulo ng mga travel nurse ang trabaho,
walang pangmatagalan.
Di natin kaya ngayon ang permanenteng staff.
Kakukuha mo lang ng bagong residente para palitan ang kaaalis lang.
Departamento iyon ni Lim.
Oo. Magaling. Ipabababa ko siya.
- Pasensiya na. Mamaya na lang? - Sige ba.
Titingnan mo kung susuka ako?
O mahihimatay, magkokombulsyon o mamumulikat.
Alam mo, bago ang COVID, ang utak ko ay...
Gumawa ako ng mga evolutionary pattern, genetic...
paano nagsasama-sama ang genes.
Ang sequence.
Di na ngayon kaya ng utak ko ang sequence ng pagsisipilyo.
Ang focus ko, ang gumaganang alaala ko, lahat ng...
Diyos ko...
Ang executive function.
Hindi iyon laging nangyayari.
Paki-page si Dr. Wolke para magbantay at hintayin mo siya rito.
Itulak mo sa akin ang kamay mo.
Mga pagkakamali sa executive function ang pattern.
- May ginagawa ako. - Baka bumalik ang brain cancer mo.
- Sa executive function lahat iyon. - Shaun.
Lalo na ang alaala sa pamamaraan sa dorsolateral prefrontal cortex,
karaniwang lugar ng pabalik-balik na glioma
na talagang nagpapahiwatig na bumalik ang cancer mo.
Talagang malinis ang huling scan ko.
- Ayos lang ako. - Anim na buwan iyon.
Sa huling apat na buwan ang mga pagkakamali. Kailangan ng isa pang scan.
- Sobrang kapani-paniwala ang katibayan. - Hindi.
Komplikadong mga operasyon ang ginagawa ko,
higit pang mas komplikado sa sinumang doktor sa staff rito.
Kaya masasabi ng porsiyento
na baka mas marami ang mga maliliit at di mahahalagang pagkakamali ko,
kung iyon ang gusto mong itawag doon.
Tumaas ang dami ng pagkakamali.
Oo kasi mas mahihirap ang kinukuha ko.
Iyong walang may gusto.
- Hindi. Kailangan mo nang magpa-MRI. - Shaun,
kailangan kong balikan ang pasiyente ko, at sa susunod, kailangan mong kumatok.
"Iyong pagberde ng mga puno."
Ako naman.
Nagko-cognitive exercise lang ako.
Ano'ng kinakabisa mo?
Tula mula sa The Carrying, Ada Limón.
Ang koleksiyon ay karamihang tungkol sa...
kawalan ng buhay na akala mong mayroon ka, yata.
Iyong binabasa ko, tungkol sa pagdating ng tagsibol.
"Mga Panuto sa Hindi Pagsuko."
- Parang kagamit-gamit. - Sayang, di ko mababasa lahat sabay-sabay.
Katatapos ko lang sa mga haiku.
Ni di ko naisip na magbasa ng tula bago ako nagkasakit.
Wala akong tiyaga para roon, o oras.
Iyon lang ang binabasa ko ngayon.
Nagsulat na rin, bilang...
creative therapy.
May uri rin ng tula
sa mga genetic variation sa puting clover.
Ibibigay ko kahit ano para...
Bumababa ang presyon mo, tumataas ang pulso.
- Nahihilo ako. - Sinusuri ko ang glucose mo.
Kinukumbulsyon siya. Crash cart ngayon na.
Akala namin sa puso mo, pero problema ito sa bato.
Paninikip ng renal arteries mo na pinalala
ng pulmonary hypertension, kaya bumigay ang bato.
- Dahil ba ito sa sleep apnea ko? - Sa paniniwala namin. Oo.
Puwede ba siyang magpa-transplant? Magpapa-test ako, baka mag-match.
Sa kasamaang-palad, dahil sa iba mo pang sakit, di puwede iyon.
Pero kusang gagaling ang mga bato mo sa renal artery bypass.
May panganib ng mga komplikasyon. Malala ang ilan.
Pero kung magtagumpay, mamumuhay ka nang malaya.
Pero iyong malalala, puwede akong mamatay?
Nakamamatay ang ilang komplikasyon.
Pero mababa ang tsansa ng panganib.
May iba pa bang pagpipilian?
Puwede ang dialysis,
pero napakaraming session n'on linggo-linggo sa buong buhay mo.
Mas hindi iyon delikado, pero hindi ko yata magagawa lahat iyon nang mag-isa.
Nanay, kung magpapa-dialysis ka, mananatili ako sa San Jose.
Patawarin mo ako.
- Ayaw kong pigilan ka. - Wala kang dapat ihingi ng tawad.
Alam mo, may sakit ka na pala at nahihirapan, pero hinusgahan kita.
Pero ang bago mong trabaho.
Trabaho lang iyon.
Iyong gamot na ibinigay mo sa akin para mas maging ligtas ang operasyon ko
ay mas magpapadelikado pa pala?
Tama iyon.
Pero kung wala ang gamot na iyon, mas posibleng magkaka-Tet spell uli ako.
Oo, at puwedeng mas malala pa kaysa noong nakaraan.
Ang brain fog, lahat ng kakulangan ko, puwedeng mas lumala pa?
Posibleng panghabambuhay?
Oo.
Pero kung di namin gagawin ang pag-ayos ng Tet, hihinto ang puso mo anumang oras.
Nawala na sa akin ang mga kaisipan ko,
ang buong sarili ko.
Di ko na kayang ulitin iyon.
Humanap kayo ng ibang paraan.
Bagong ideya. Babalik tayo sa dating ideya at gawin ang operasyon.
Imposible iyon. Dapat matulungan ang Tet niya
nang di iyon mati-trigger.
Makakatulong sa dugo ang percutaneous valve at VSD closure.
Dapat may catheters sa puso na magdudulot ng spasm sa kalamnan.
Sige. Oras na para sa AGNSM.
Anuman ang ginagawa n'yo ni Jerome sa oras n'yo...
"Ano'ng gagawin ni Shaun Murphy?"
Kung shunt kaya? Mapapabuti n'on ang daloy ng dugo.
Patagalin ng ilang buwan para gumaling ang cognitive.
'Pag bumuti na ang pakiramdam niya sa puso niya, baka pumayag siya.
Baka patayin na siya ng Tet niya bago iyon.
Pero hindi magti-trigger ang shunt ng spell, kaya baka tanggapin niya iyan.
Sasabihin ko sa kanya.
May 45 minuto lang ako. Titingnan ko ang mga video sa OR ni Dr. Glassman.
- Ginawa mo na iyon, di ba? - Hindi sa sintomas ng glioma.
Makukumbinsi siya ng bagong katibayan.
Isang araw mong ginawa ang ilang buwang datos. Mas makakapag-isip ka bukas.
Bago iyon, nandito tayo. Mahibang sa karaoke.
- Yay. - Oo. May listahan tayo ng mga kanta.
Isa pa, kaibigan natin si Jared. Kababalik lang niya. Tama lang.
Bukas ng umaga ko titingnan ang mga video.
Parang ang saya roon.
Dahil siguro
Ikaw ang magliligtas sa akin
At matapos ang lahat
Nagsisimula pa lang ako.
- Nasaan sila? - Ang daming pagkain.
Oo, pinahanda ko ito. Kayo ang unang dumating.
Sa ngayon, may abisong di makakapunta sina Morgan, Park, Asher, Danny.
At si Jerome.
Kaya tayong apat lang.
Ibig sabihin, ang lahat ng pagkaing ito
at song binders ay para sa atin.
Oo. Dahil kaunti lang ang pumunta, tamang-tamang pag-usapan ang mga sintomas.
Sa mga operasyon n'yo kamakailan ni Dr. Glassman, may naaalala ka bang
mga problema sa balanse, panginginig o paghina ng kalamnan?
Parang tamang-tama iyan.
Kailan n'yo agad magagawa iyon?
Susubukan kong i-schedule para bukas.
Ako mismo ay may kakaibang taon.
Labing-isang buwan na nang inatake ako at naparalisa mula sa baywang pababa.
Akala ko permanente iyon. Halos lahat inakala rin.
Noong una, gusto ko lang makalakad uli.
Handa akong itaya ang buhay ko para makabalik sa dati.
Pero habang tumatagal, sinimulan kong pahalagahan ang bagong buhay ko.
Ang bagong sarili ko.
Nagsimula ako ng bagong relasyong imposible sanang mangyari.
Sa maraming paraan, bumuti ang buhay ko.
Naiisip mo bang pumunta ka rito para ikuwento iyan?
Pumayag lang ako sa operasyon nang malaman kong di ako nanganganib.
At kahit ganoon, nagduda ako.
Ginusto ko ang magiging ako. Ginusto ko siyang panghawakan.
Hindi ako...
mawawala sa pag-iisip...
ulit.
Para sa akin, parang di ka nawawala sa pag-iisip.
THE CARRYING - MGA TULA ADA LIMÓN
Kasama na riyan ang thrombectomy. Noong Pebrero, tumulong ka...
Sige. Gagamitin ko na ang pagiging buntis ko.
- Aalis na tayo, Shaun. - Sige.
Salamat. Paalam.
Dapat na rin akong umalis.
Maaga bukas.
Mag-focus ka siguro sa pagiging residente sa unang taon
bago magdagdag ng pagiging party planner sa resume mo.
Kalabisan yata ang pagpapahanda.
Oo.
Palipat-lipat ako noong bata ako.
Iba-ibang mga paaralan, bayan, bansa.
Pero kahit nasaan kami,
malaki ang bahay ng mga magulang ko at alam kong magpa-party.
Pinakamalapit sa pakiramdam na nabibilang ako.
Mahirap yatang alisin ang kinagawian.
Matatagalan para mapabilang.
Pero hindi ko pa nagagawa kahit kailan, kahit saan.
Baka hindi lahat nahahanap ang lugar nila.
Nagiging septic si Daphne. Dapat tayong pumunta.
- Magandang umaga. - Hello.
- Bawal sa iyo iyan. - Puwede ako, 12 ounce kada araw.
Sabi ng mga eksperto.
Oo, pero na-brew iyan nang gumising ako ng 3:30 a.m.
- Natapos mo na iyong mga video? - Oo at naipon ang mga obserbasyong
ginawa kagabi nina doktor Kalu at Allen sa posibleng mga sintomas ng glioma.
Handa na akong magpakita kay Dr. Glassman
ng binagong katibayang talagang kapani-paniwala.
Mabuti na lang tumatalab sa antibiotics ang impeksiyon mo.
Nagsimula ang impeksiyon sa dialysis port mo,
puwede iyong mangyari uli.
Puwede pa rin ang renal artery bypass.
Napakadelikado n'on.
Gayon din ang sepsis.
Salamat, doktor, pero makukuntento na akong mabuhay.
Hindi dapat.
Higit ka pa roon ang puwede.
Alam kong buong buhay mo may sakit ka at di makaalis
at paulit-ulit lang.
Pero di dapat diktahan ng nakaraan mo ang hinaharap mo.
Makakapili ka ng ibang daan at kung sino kang pupunta roon.
At hayaan mong gayon din ang gawin ng anak mo.
Maganda sa Prague kapag tagsibol.
BAGONG MATERIALS NA MAY BAGONG KATIBAYAN PAKI-REVIEW PARA MATALAKAY NATIN. - SHAUN
Nag-schedule kami ng paglalagay ng shunt mamayang hapon.
- At iyong sinabi mo kagabi? - Pinaninindigan ko, pero desisyon mo ito.
Hinihintay kong bumalik iyong dating ako.
At baka wala na ang taong iyon.
At...
baka dapat maging ayos lang sa akin 'yon.
Gawin n'yo ang Tet repair.
Ibinubuka ang proximal clamp.
Ano'ng nagpabago sa isip ni Daphne?
May paraan si Dr. Allen para mangumbinsi.
Parang naharangan ang daloy ng dugo. May pilipit sa graft.
Puwede nating ulitin. Pero malamang mauulit ito.
Ikabit na lang natin iyong bypass sa aorta.
Kapag ganoon, mas di magpipilipit.
Puwede iyon.
- Hinahabaan ang hiwa. - Sternal saw.
Sinisimulan ang sternotomy.
Bumaba ang O2 sa 78. Anim na pu't lima.
Nagte-Tet spell siya.
Bigyan ng 500cc fluid bolus at 100% oxygen.
Mini-bolus para dagdagan ang pulmonary flow.
Nasa 50 ang oxygen. Apat na pu't lima.
Sige na.
Bigyan pa siya ng oxygen at taasan ang opiates.
Tumigil mag-register.
Tumataas ang O2.
Nagsa-stabilize ang pulso.
Nasa matagal siyang gross hypoxia.
Mapapahaba n'on ang kahinaang cognitive...
o mas malala pa.
Malalaman lang natin 'pag gising niya.
I-bypass na natin siya bago pa maulit.
Sige.
Para sa matagumpay na renal artery bypass.
Cheers. Pinangunahan ng nakakaantig na talumpati ng matalinong surgeon.
Na sinagip ang operasyon ng isang lalaking
kakain na ng mga taco na nakakapagpabago ng buhay.
Sige.
Diyos ko. Sige, ang sarap nito.
- Ang sarap nito. - Sinabi ko sa iyo. Asul. Mais. Tortilla.
Masasanay ako rito.
May letsugas ka.
Heto. Hindi, sa kabila.
- Ngayon? - Hindi.
Bawal tumawa.
Hindi. Tama. Napakahalagang bagay.
Heto, ako na.
Hayan. Teka.
Dapat na tayong umalis.
Oo.
Agahan natin ang balik para sa post-op ni Daphne.
Oo, tama.
Naging maayos ang bypass at maayos ang post-op labs.
Inaasahan namin ang paggaling.
Kumusta ka, Nanay?
Nakakahinga ako.
Parang unang beses ito sa buhay ko.
Humupa na ang pamamaga sa post-op mula sa tonsillectomy.
Nakakahinga ka na rin nang walang bara.
Dapat kang manatili sa mga gamot mo
at mga follow-up, bantayan ang mga pagkain.
Pero nakalagay na lahat sa discharge plan.
Tutulungan kita, Nanay.
Hindi.
Hindi na.
Dapat mong isapamuhay ang buhay mo.
Pero tatanggap ako ng mga tawag sa Face Time.
At kapag gumaling na ako, bibisita ako.
Balita ko maganda sa Prague kapag tagsibol.
Parang maganda iyan.
Hindi ba nagiging ayos ang kay Glassy?
Ibinalik niya ang files na may note
na di niya raw titingnan ang mga ito at wala siyang plano.
Ikinalulungkot ko.
Mali yatang iniwan ang mga 'yan para basahin niya.
Aayusin ko ang files at pupuntahan siya para i-review kasama siya.
Ayaw niya iyang makita.
Pero di niya alam ang bagong katibayan.
Baka ayaw niyang malaman.
Nabubuhay ang mga nakaligtas sa cancer nang walang katiyakan...
Mas mabuting malaman kaysa hindi.
Kung hindi pa siya handa para diyan, hindi mo siya mapipilit.
Baka natatakot siya, Shaun. At sa tingin ko, baka takot ka rin.
Magkakaanak na tayo.
Magiging tatay ka na.
At nag-aalala ka tungkol sa pamilya at parte n'on si Glassman.
Pero kung pipilitin mo, puwede mong masira
ang isa sa pinakaimportanteng relasyon sa buhay mo.
- Huy. - Huy.
Iniisip ko, ayaw ko na muna ng mga pagkakape natin.
Dalisay.
Di rin yata maganda ang hapunan.
Magkaiba pala ang pananaw natin sa negosyong ospital.
Di mababago n'on ang nararamdaman ko sa iyo.
Trabaho o hindi, ganoon pa rin ako.
Sa akin, kung di mo pahahalagahan ang ginagawa ng mga nurse,
para itrato kaming mapamumuhunanan, hindi lang basta-basta tatanggalin.
Paano mo ako pahahalagahan?
At sa totoo lang, kung iyon ang pananaw mo,
nababawasan n'on ang respeto ko sa iyo.
Harper Louise Decrane, ika-30 ng Marso, 1994.
At alam mo ba kung ba't ka narito?
Para sa mga problema ko sa puso.
Nagka-Tet spell uli ako, di ba?
Magsusuri pa kami. Pero mukhang maayos ang pagsasalita at alaala mo
at tungkol sa puso mo, inaasahan namin ang paggaling.
At kalaunan, puwede ring gumaling ang buong kakayahang cognitive mo.
Siguro.
Pero sa ngayon, pagtutuunan ko munang mabuhay.
"Ang pagkaberde ng mga puno ang talagang pumupukaw sa akin.
Kapag ang pagkagulat ng puti at taffy
ay iwan ang bangketang kinalatan ng confetti sa pag-alis,
darating ang mga dahon.
Matiyaga, mabagal,
berdeng balat na tumutubo sa ibabaw ng ginawa sa atin ng taglamig.
Pagbabalik sa kakaibang ideya ng patuloy na pamumuhay,
sa kabila ng gulo natin, ang sakit, ang kawalan."
Shaun, ano?
Iniisip ni Lea na dahil magiging tatay na ako,
nag-aalala ako sa pamilya ko.
Sige.
Iniisip din niyang natatakot ka.
Di ako takot. Ayos lang ako.
Kung ayaw mo raw magpa-scan, dapat ko na raw kalimutan 'yon.
Siya...
ay tama.
Mabuti. Salamat.
Natatakot ako.
Dr. Glassman.
Hinihiling kong magpa-scan ka.
Kasi...
tama ang datos at katibayan.
At dahil...
magiging mahirap sa aking mawalan ng tatay kung kailan magiging tatay na rin ako.
Magpa-scan ka para sa akin.
Shaun, magpapa-scan ako.
"'Sige, kung gayon, tatanggapin ko,'
parang sabi ng puno. Isang makinis na dahong bumubukang parang kamao sa sapa.
Tatanggapin ko lahat.'"
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Christianne Osorio-Erni