Στα προηγούμενα επεισόδια…
Θα υπάρχει τρόπος να καταστραφεί η Πέρλα.
Ξέρεις ποιος θα τον ξέρει;
Τα αστρικά ξωτικά.
Εσύ κι εγώ θα πάμε ένα ταξίδι στον Αστεροξύστη, στον Παγωμένο Βορρά.
Έχασα την ελπίδα μου πολύ πριν χάσω την όρασή μου.
Η τύφλωση έφερε πικρία στον Σολ Ρέγκεμ.
Θα βρούμε τρόπο να θεραπεύσουμε τα μάτια του μεγάλου Αρχιδράκου.
Ο δρόμος της ελευθερίας είναι ο δρόμος της αλήθειας.
Πρέπει να αντιμετωπίσω την αλήθειά μου
στο Κατόλις.
Ζητάς έλεος;
Όχι.
Ωραία. Δεν σου αξίζει.
Ο ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΔΡΑΚΟΣ
ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΕΡΕΒΟΣ
ΒΙΒΛΙΟ 6 ΑΣΤΡΑ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4 Ο ΑΣΤΕΡΟΞΥΣΤΗΣ
Να τος.
Ο Αστεροξύστης.
Απίστευτο.
Ξέρουμε
αν τα αστρικά ξωτικά συνήθως είναι φιλικά;
Είναι η μόνη μας ελπίδα. Έχουν το Αστρόσπαθο.
Μπορούν να καταστρέψουν την Πέρλα και να εμποδίσουν τον Έρεβος.
Ο πύργος δεν λάμπει απλώς. Πραγματικά αποτελείται από λάμψη!
Δεν νομίζω ότι η λάμψη είναι υλικό.
Λοιπόν, πώς θα ανεβούμε εκεί πάνω;
-Δεν βλέπω κάποια… -Μπαίνω.
Έλα εδώ μέσα!
Είναι παράξενα ζεστά, αλλά ταυτόχρονα δροσερά και σε γαργαλά.
Και μυρίζει σαν φρέσκο ψωμί!
Είναι δρακονικές λέξεις;
"Όριορ, ασέντο, σκάντο".
Ρέιλα;
Κάτι συμβαίνει!
Αυτό δεν είναι καλό!
Συγγνώμη, δεν ήξερα τι διάβαζα.
Κάνε και την άλλη πλευρά να λειτουργεί.
Έριγκο σούμπριγκο σούριγκο!
Τι λες για αυτό; Είχε πλάκα!
Όχι, δεν είχε πλάκα. Παραλίγο να πεθάνουμε.
Κλόντια;
Νιώθεις καλά;
Όχι, δεν νιώθω καλά.
Είμαι πολύ χάλια, Τέρι.
Πάνω από μία ώρα τώρα κάθομαι και χαζεύω.
Κοιτώ τη φυλλοαγριόγατα και βλέπω μόνο υλικά για ξόρκια.
Το χνούδι στο αυτί για ξόρκι φίμωσης.
Τα κερατάκια ως κλαδιά χειριστήρια σαν τρομακτικά χέρια.
Τα μουστάκια κάνουν για ξόρκι ατέλειωτου γαργαλητού.
-Μοιάζει ωραίο, αλλά είναι βασανιστήριο. -Μα…
Όμως, είναι τόσο αξιολάτρευτο!
Είστε οι Δύο Εκλεκτοί;
Λοιπόν, πρώτον, χαίρετε. Είναι ωραία εδώ.
Δεν ξέρω για τους Δύο Εκλεκτούς,
αλλά σίγουρα είμαστε δύο.
Είμαι ο Κάλουμ.
Κι από δω… Συγγνώμη, ήθελες να συστηθείς εσύ;
Άνοιξε.
Τι;
Ρεζίστο!
Όχι! Η Πέρλα!
Στέλλα!
Σε έπιασα.
Θεώρησα ότι ο μπαμπάς τρελάθηκε όταν έφυγε.
Μα παραδόξως, ήταν γεμάτος ελπίδα.
Είχε μια σιγουριά.
Ίσως κι εγώ πρέπει να ακολουθήσω έναν άλλον δρόμο.
Μα ο Έρεβος μάς βοήθησε.
Έκανε όλα όσα έταξε για να σώσει τον μπαμπά μου.
Του υποσχέθηκα ελευθερία.
Πρέπει να παραιτηθώ από τη σκοτεινή μαγεία;
Να χαρείς, Τέρι. Πες μου τι να κάνω.
Κλόντια, δεν μπορώ.
Μόνο εσύ ξέρεις την αλήθειά σου.
Εσύ θα επιλέξεις το μονοπάτι σου.
Δεν θα είσαι μόνη.
Θα καθαρίζω τα αγκαθωτά κλαδιά,
θα σε κρατώ από το χέρι όσο διασχίζουμε λάσπες, μα…
Εσύ θα διαλέξεις τον δρόμο.
Πώς θα βρεις την αλήθειά σου;
Νομίζω ότι πρέπει να ξαναδώ τον μπαμπά μου.
Να τον κοιτάξω στα μάτια.
Τότε, θα ξέρω.
Τότε, αρχίζω να μαζεύω. Για ένα ταξίδι στο Κατόλις!
Μα τι γλυκούλης μικρούλης θηρευτής είσαι!
Αυτό ήταν πολύ απερίσκεπτο.
Αλλά πολύ γενναίο.
-Καλώς ήρθατε στον Αστεροξύστη. -Τι; Παραλίγο θα μας σκοτώνατε!
Παραλίγο. Αλλά η μοίρα έχει άλλα σχέδια για εσάς.
Η μοίρα; Τι είναι αυτό; Ζητάς συγγνώμη;
-Δεν θα μας σκότωναν; -Έσωσαν τη Στέλλα.
Στέλλα; Ωραίο όνομα. Είμαστε ο Κόσμο κι η αδελφή μου Άστριντ.
Φαίνεστε καλοί. Δεν θέλω να φανώ αγενής,
λες κι αυτό είναι πιο αγενές από τα πετάς κόσμο από ψηλά,
αλλά ποιος κάνει κουμάντο εδώ;
Ο Γηραίος τα βλέπει όλα.
Αυτός που 'πε "Άνοιξε"; Δεν βλέπει τίποτα! Κι αυτός είναι με δεμένα μάτια.
Κάλουμ!
Μισό, όλοι είναι με δεμένα μάτια;
Είναι αστείο.
-Ναι, γελάσαμε. -Ακούστε.
Ήρθαμε από μακριά για να βοηθήσετε.
Ψάχνουμε τον Γηραίο.
Διακυβεύεται η μοίρα του κόσμου.
Ο Γηραίος θα δει μόνο τους Εκλεκτούς. Μπορούμε μόνο να σας φιλοξενήσουμε απόψε.
Πώς νιώθετε για τις αράχνες;
Μεγάλε και τρανέ Σολ Ρέγκεμ.
Την τελευταία φορά σε άφησα να ζήσεις.
Μια γενναιόδωρη πράξη που μάλλον δεν θα επαναλάβω.
Σου είπα να φύγεις,
αλλά είσαι εδώ.
Μεγαλειότατε, την τελευταία φορά μού έδωσες τροφή για σκέψη.
Ένιωθα τον πόνο να βράζει μέσα σου.
Γι' αυτό επέστρεψα.
Ανόητε αλαζόνα!
Σου είπα να φύγεις!
Έτσι και πεις μια λέξη ακόμα,
θα σας απανθρακώσω όλους εκεί που στέκεστε.
Είναι
ένας σπόρος Ήλιου αυτό;
Ναι.
Νιώθεις τη δύναμή του.
Μ' αυτό, θα πετύχουμε μια θαυμαστή γιατρειά.
Θα θεραπεύσουμε τα μάτια σου.
Θα αποκαταστήσουμε το όραμά σου για την Αυτοκρατορία της Φωτιάς!
Όχι.
Ναι!
Τουλάχιστον γλιτώσαμε τις σκάλες.
Τι είναι αυτό το μέρος;
Είναι πανέμορφο.
Ήρθατε στα Αστροπέπλα.
Οι αστρικές αράχνες συνδέονται με τα άστρα.
Στα υφαντά τους κρύβεται η ιστορία των ουρανών.
Κάνουμε διάφορα με το αστρομετάξι. Φτερά για όσους δεν έχουν.
Τις αιώρες όπου θα κοιμηθείτε.
Τα μαντίλια στα μάτια. Και μαλακά εσώρουχα.
Θα το ρωτήσω. Γιατί τα φοράτε;
-Γιατί φοράμε εσώρουχα; -Όχι.
-Όχι, εννοώ τα… -Μαντίλια.
-Ναι. -Από τη γέννησή του, κάθε αστρικό ξωτικό
τα φορά, ώστε το φως του Ηλίου ή της Σελήνης να μην μπαίνει στα μάτια.
Τα βγάζουμε μόνο τις νύχτες χωρίς φεγγάρι
για να αγγίζει τα μάτια μας το φως των άστρων.
Τότε, μερικοί συνδέονται με τους ουρανούς και γίνονται φωτισμένοι, οι Υπερχρόνιοι.
Υπερβαίνουν την ιδέα μας για τον χρόνο. Βιώνουν παρελθόν, παρόν και μέλλον ως ένα.
Μα νύχτα χωρίς φεγγάρι έχει να φανεί αιώνες τώρα.
-Αφού ξεκίνησαν οι παγοθύελλες. -Δηλαδή, ποτέ…
Ακριβώς. Δεν έχουμε βγάλει ποτέ τα μαντίλια.
Σ' αρέσουν τα μαλλιά μου;
Δεν είδες πώς ήταν πριν, αλλά μοιάζω παιχνιδιάρα, ε;
Ποιος θέλει να του τρίψω την κοιλίτσα; Σε τσάκωσα! Δεν τη γλιτώνεις τώρα.
Τέρι;
Από καιρό, κάθε νύχτα χωρίς φεγγάρι, μια θύελλα σκεπάζει τους ουρανούς.
Αποκοπήκαμε από τα άστρα αφότου η Λούνα Τενέμπρις έγινε βασίλισσα.
Ο Γηραίος είναι το μόνο ξωτικό που έχει βγάλει το μαντίλι
-και έχει δει το φως. -Κι ίσως το τελευταίο.
Λυπάμαι. Αυτό είναι πολύ λυπηρό.
Ελπίζω να είναι εντάξει αν…
Τέσσερα δάχτυλα!
Πέντε!
Μυτερά αυτιά. Και κέρατα.
Στρογγυλά αυτιά, χωρίς κέρατα, αλλά λιπαρό μαλλί.
Είσαι άνθρωπος!
Άνθρωπος, ξωτικό, όπως η προφητεία.
Είστε ο μάγιστρος κι ο πολεμιστής;
Είμαι ο Μέγας Μάγιστρος του Κατόλις. Πού και πού πιάνω και σπαθί.
Μάλλον εγώ είμαι ο πολεμιστής.
Αυτοί είναι. Πρέπει να 'ναι.
Είστε οι Δύο Εκλεκτοί.
Ό,τι πείτε.
Όντως πιστεύεις ότι είμαστε αυτοί οι Εκλεκτοί;
-Όχι. -Γιατί συμφώνησες;
Για να δούμε τον Γηραίο και να σώσουμε τον κόσμο από τον Έρεβος.
Απλώς ανησυχώ για τι επιλέχθηκαν οι Επίλεκτοι.
Ήρθαν η πολεμίστρια και ο μάγιστρος. Οι Δύο Εκλεκτοί.
Ναι, φυσικά! Εμείς είμαστε.
Εκλεκτή Νούμερο Ένα, Εκλεκτός Νούμερο Δύο.
Έτοιμοι να επαναφέρετε τους ουρανούς στον λαό μας;
Ναι!
Αλλά πριν ασχοληθούμε μ' αυτό,
έχουμε να σου ζητήσουμε μια χάρη για τον κόσμο.
Για να σωθεί, βασικά.
Είναι λίγο εκτός θέματος. Ίσως καλύτερα…
Βοήθησέ μας.
Ένα σατανικό ξωτικό, ο Έρεβος, γυρίζει στον κόσμο.
Πρέπει να τον σταματήσουμε. Θέλουμε το Αστρόσπαθο.
Το Αστρόσπαθο;
Διάβασα γι' αυτό σ' ένα αρχαίο βιβλίο. Το σπαθί που σκοτώνει ξωτικά του ουρανού.
Φοβάμαι πως το δώσαμε σε μια γενναία κοπέλα πριν από αιώνες.
Αλλά δεν έχει σημασία.
Οι Μεγαλειώδεις δεν σκοτώνονται.
Σε παρακαλώ! Δεν θα έκανα κακό στο μωρό σου.
Μη με αναγκάσεις να χρησιμοποιήσω σκοτεινή μαγεία!
Ιδού το χαλαρωτικό άρωμα της λεβάντας.
Μύρισέ το.
Μα τι λαχτάρα! Είσαι καλά;
Πρέπει να δω τον μπαμπά μου. Μετά, θα ξέρω τι να κάνω.
Δεν καταλαβαίνω.
Σου έφερα σπόρο Ηλίου. Θα γιατρέψουμε τα μάτια σου.
Όχι!
Νομίζεις ότι αν ξαναδώ, θα κυβερνήσω πάλι
και τα διορθώσω τα στραβά στη Ζέντια;
Δεν σώζεται.
Δεν χρειάζομαι όραση.
Χρειάζομαι να πετάξω ψηλά!
Θεράπευσε τα φτερά μου
και θα βρέξει πύρινη δικαιοσύνη πάνω στους εχθρούς μας.
Οι Μεγαλειώδεις είναι αθάνατοι.
Μα το βιβλίο έλεγε…
Τα ξωτικά του ουρανού, όπως τα λες,
είναι πλάσματα των ουρανών.
Όταν τα άστρα τους ευθυγραμμιστούν με τον κόσμο μας, ίσως έρθουν στη Ζέντια.
Το Αστρόσπαθο όντως καταστρέφει το θνητό σαρκίο τους.
Και γιατί δεν αρκεί αυτό;
Όταν πεθάνει, ο αθάνατος Μεγαλειώδης επιστρέφει στους ουρανούς,
μέχρι να ξαναευθυγραμμιστούν τα άστρα
και να εμφανιστεί ξανά στη Ζέντια.
Γι' αυτό οι Αρχιδράκοι δεν κατέστρεψαν τον Έρεβος.
Μόνο αν τον φυλάκιζαν θα τον εμπόδιζαν για πάντα.
Ναι.
Άρα, ο Έρεβος δεν σκοτώνεται.
Άδικα κάναμε τόσον δρόμο.
-Όχι άδικα. -Θα πραγματοποιήσετε την προφητεία.
Επί αιώνες, κάθε νύχτα χωρίς φεγγάρι, μια θύελλα σκεπάζει τους ουρανούς.
Την προκαλεί ένα οργισμένο παγοθηρίο.
Για όλα φταίει κάποιο τέρας;
Οι Υπερχρόνιοι είπαν
"Η πολεμίστρια και ο μάγιστρος θα τρυπήσουν την καρδιά του
κι η απειλή θα λιώσει.
Οι Δύο Εκλεκτοί θα ανακτήσουν τους ουρανούς
κι οι ουρανοί θα τους στολίσουν".
Γύρισα!
Εννοώ, γυρίσαμε. Ο Κόρβους, ο Ζιμ, όλοι.
Και σου έφερα σουβενίρ!
Εννοώ, όλοι σου φέραμε σουβενίρ. Είναι μανιτάρια!
Και είναι νόστιμα!
Αν χαμογελάσουν, μην τα φας. Μεγάλη ιστορία. Ένας τύπος μάς πήγε…
Συμβαίνει κάτι;
Γύρισε, Σόρεν.
Ο πατέρας σου.
Είναι εδώ.
Στο μπουντρούμι.
Υποτιτλισμός: Λιουμπίνκα Δημητρόβα