‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ความเดิมตอนที่แล้วใน เจ้าชายมังกร
‎ข้าจะทำใจได้ยังไง
‎ข้าจะจัดการความรู้สึกเหล่านี้ยังไง
‎อย่าจิตหลุด
‎เอลฟ์สตาร์ทัชไม่ใช่ศัตรูธรรมดาทั่วไป
‎มันจับผู้วิเศษเป็นเหยื่อ
‎ซอเร็นหายไป เมื่อคืนเขาไม่กลับมา
‎เขาเป็นคนกล้า ต้องลงมาหาเร็กซ์ตรงนี้แน่
‎ทุกคน
‎คลอเดีย
‎(เล่มที่ 4 โลก ‎บทที่ 7 สิ่งที่อยู่เบื้องใต้)
‎จากตรงนี้ต้องลงไปอีกสามชั้น ‎กว่าจะถึงถ้ำของเร็กซ์ อิกเนียส
‎ข้าเรียกว่าเป็นเขตภยันตราย
‎ถ้าเรารอดได้ทั้งสามชั้น ‎เราจะขอเข้าเฝ้าพญามังกร
‎นำของบูชายัญไปมอบให้เขา ‎แล้วหวังว่าจะเรียบร้อย
‎เดี๋ยวนะ เมื่อกี้พูดว่า "ของบูชา…"
‎เรามาถึงเขตแรกแล้ว
‎- ว้าว ‎- โห
‎เขาวงกตผลึกแก้ว
‎ใช่! ถ้ามีที่ให้ข้าอยากหลงตลอดไป ‎แล้วยอมอดตาย
‎ก็เป็นที่นี่นั่นแหละ
‎เพราะมันสวยมากเลย
‎มาทางนี้จะหาซอเร็นเจอจริงๆ เหรอ
‎ซอเร็นเข้มแข็ง เขาหาทางรอดไปได้อยู่แล้ว
‎คลอเดีย
‎นั่นน้องจริงๆ เหรอ
‎ทำไม…
‎ทำไมพี่ถึงใส่ชุดนอน
‎เดี๋ยว อะไรนะ
‎อ๋อ ใช่!
‎พี่เพิ่งจับได้ว่าเพื่อนมังกรตัวใหม่ ‎กลัวของแวววาวที่กระทบส่งเสียง
‎ก็เลยถอดเกราะออก
‎แล้วใต้เกราะใส่ชุดนอนเนี่ยนะ
‎ใช่ ประหยัดเวลาแถมยังใส่สบายไง
‎แต่พูดเรื่องพี่พอแล้ว คลอเดีย
‎เจ้าต้องเลิกพยายามปล่อย
‎สิ่งเลวร้ายที่สุดซึ่งโลกนี้เคยพบเจอออกมา
‎ข้านึกแล้วว่าพี่ไม่เข้าใจหรอก
‎ถ้าเจ้าไม่ยอมหยุด
‎พี่จะต้องหยุดเจ้า
‎เร็วเข้า เราต้องตามนางไป
‎ไปเร็ว!
‎ขอร้องละ
‎ฮี้ๆ
‎ที่นี่ของแรงนะ
‎อัญมณีในนี้ทำให้ลูกบาศก์อักษรรูน ‎เรืองแสงแรงมาก
‎อัญมณีที่นี่ไม่ใช่แค่แวววาว ‎แต่มันเต็มไปด้วยเวทมนตร์บรรพกาล
‎เดี๋ยวนะ เรื่องนี้ข้าเคยรู้
‎เอลฟ์นักฆ่าเผ่าเงาจันทรา ‎ใช้โอปอลจันทรา
‎เป็นขุมพลังคาถาแฝงร่างและมนตร์บังตา
‎ใช่เลย ทับทิมไฟก็มีมนตร์ตะวัน ‎อความารีนมีพลังมหาสมุทร
‎มรกตสโตนฮาร์ทคือพลังปฐพี ‎และพลอยไพลินฟ้ามีมนตร์นภาอยู่ในนั้น
‎มีอัญมณีแหล่งพลังบรรพกาลแต่ละชนิด
‎อย่างน้อยก็มีห้าจากหก
‎เดี๋ยวนะ ไม่มีมณีบรรพกาลของมนตร์ดาราเหรอ
‎ที่จริงก็มี
‎เขาเรียกว่าเพชรเควซาร์
‎แต่หายากสุดๆ เลย
‎ตำนานเล่าว่าโลกนี้มีเพชรเควซาร์แค่สามชิ้น
‎แต่พวกนี้น่ะมีเยอะ ‎ข้าว่าเจ้าอยากหยิบบ้างก็ได้นะ
‎โห ดีจัง พวกจันทราสวยที่สุด
‎ใช่ ข้าก็คิดเหมือนกัน
‎หมายถึงโอปอลน่ะ
‎ถึงทางผลึกแก้วตรงนี้จะงดงามอลังการแค่ไหน
‎แต่เราจะหาทางออกได้อย่างไร
‎เราต้องให้เสียงดนตรีส่องแสงนำทาง
‎มีใครเข้าใจไหมว่าเขาพูดอะไรแน่
‎ไม่เลย
‎ข้ามานั่งคิดดูแล้วนะ
‎คลอเดียยังไม่กลับมา นี่ก็เริ่มดึกแล้ว
‎นางไม่มีกำหนดต้องกลับ เทอร์รี่
‎แน่นอน ไม่มีอยู่แล้ว
‎นางเป็นสตรีที่โตแล้ว เป็นผู้วิเศษทรงพลัง
‎เรียกคนให้ฟื้นจากความตายได้ด้วย
‎นางดูแลตัวเองได้แน่ๆ เลือกเวลานอนได้เอง
‎นางอาจกำลังพอใจที่ได้เดินเล่นใต้เงาจันทร์
‎หายใจเอาอากาศบริสุทธิ์เพื่อผ่อนคลาย
‎อย่ามายุ่งกับข้า ซอเร็น!
‎คลอเดีย ระวัง!
‎คล็อดส์!
‎นี่คือผลึกแก้วกังวาล
‎เคาะแล้วจะส่งคลื่นความถี่เป็นเสียงพ้อง
‎ซึ่งสร้างพลังงานแสงคลื่นร่วมที่จะ…
‎เดี๋ยวก็เห็นเอง ใครอยากลองเคาะก่อน
‎นั่นผลึกแก้วกังวาลแท่งที่สอง เอาเลย
‎โห!
‎ว้าว!
‎เขตภยันตรายนั่นสนุกมาก ‎รอเขตต่อไปไม่ไหวแล้ว
‎ต้องอย่างนั้นสิ อีกเขตก็สนุกพอกัน
‎โดยเฉพาะถ้าชอบเล่นซ่อนแอบกับอสูรร้าย
‎อะไรนะ
‎อะไรกัน
‎ขอโทษนะ แต่พี่ต้องมัดเจ้าไว้
‎แค่อยากคุยกันก่อนได้ไหม
‎คนส่วนใหญ่ไม่ได้มีน้องสาว ‎ที่กางปีกค้างคาวน่ากลัวบินหนีได้
‎ทำไมเจ้าไม่ยอมกลับบ้าน คลอเดีย
‎หลังเสร็จศึกน่ะ อย่างน้อยให้รู้ว่าเจ้ายังไม่ตาย
‎พี่เป็นห่วงเจ้ามากนะ และ…
‎พี่คิดถึงเจ้าด้วย!
‎แต่คลอเดีย เจ้าอยู่ผิดข้าง
‎พี่รู้เพราะว่า…
‎พี่ก็เคยอยู่ผิดข้างเหมือนกัน
‎แต่ตอนนี้ยังไม่สายเกินจะเปลี่ยนข้าง ‎ขอละ พี่รู้ว่าเจ้าเปลี่ยนได้!
‎พ่อตายไปแล้ว คลอเดีย
‎เจ้าไม่จำเป็นต้องทำตามที่พ่อต้องการแล้ว
‎นางยังไม่กลับ
‎ท่านไม่กังวลจริงๆ สิ
‎กังวลไปแล้วได้อะไรขึ้นมา
‎งั้น…
‎อยากให้ท่านรู้ว่าข้าเก็บมาคิดนะ
‎ปัญญาที่ท่านแบ่งปันกับข้าก่อนหน้านี้
‎ปัญญารึ ข้าไม่รู้ว่าเจ้าพูดเรื่องอะไร
‎ข้าเชื่อว่าท่านสรุปปรัชญาประจำใจ ‎เป็นคำว่า "อย่าจิตหลุด"
‎ข้าก็เก็บมาคิดยาวๆ แล้ว
‎ยาวมากเลย
‎คลอเดียบ่นเสมอว่าข้าคิดมากเกินไปทุกเรื่อง
‎แต่นางก็บอกว่า ‎นั่นทำให้ข้าพิลึกแต่ก็วิเศษ เพราะงั้น…
‎ข้าคิดว่าท่านคงพยายามจะบอก ‎ว่าข้าควรเลิกมีความรู้สึกมากมาย
‎แต่ข้าไม่ทำแบบนั้นหรอก
‎ไม่มีทาง! ข้าจะต้องแข็งแกร่ง ‎จนทำทุกอย่างที่จำเป็นได้
‎และมีความรู้สึกด้วย
‎ข้าจะเก็บความรู้สึกทุกอย่างเลย
‎คลอเดียพูดถูก
‎เจ้าเป็นคนพิลึกจริงๆ
‎และ
‎อาจจะ… วิเศษด้วยมั้ง
‎ขอบคุณมาก!
‎แต่ว่ามีส่วนหนึ่งของ ‎ปรัชญา "อย่าจิตหลุด" ของท่าน
‎ข้าว่าเราทั้งคู่จำไว้ใช้ได้
‎- ตรงไหนกัน ‎- มากอดกันแน่นๆ เลย
‎ขอละ อย่าเลย
‎ก็ได้
‎โอเค ข้าเคารพเส้นแบ่งของท่าน
‎สะพานฝ่าอนธกาลก็เป็นเหมือนชื่อของมันเลย
‎เราต้องคืบผ่านสะพานแคบๆ ‎ที่ทอดตัวเหนือหุบเหวลึก
‎ถ้าตกลงไปก็ตายสถานเดียว
‎แต่มันยากตรงที่ที่นั่นมืดสนิทไร้แสงใดๆ
‎ใช้คบเพลิงไม่ได้เหรอ
‎หรือใช้เบท บางทีเพื่อนก็เป็นแสงส่องทางได้นะ
‎น่ารักมาก แต่ไม่ได้
‎ที่นั่นมีอสูรร้ายน่ากลัว ‎ที่จะพุ่งเข้ามาหากมีแสงแม้เพียงนิด
‎ไม่แน่ใจว่ามันเกลียดแสงหรือกินแสงเป็นอาหาร
‎แต่ไม่ว่าจะยังไง เราไม่ควรจุดไฟให้มีแสง
‎ไม่อย่างนั้นอสูรพวกนี้ฉีกร่างเราเป็นชิ้นแน่
‎ทุกคนยังโอเคอยู่นะ
‎- ใช่ ‎- เยี่ยม!
‎ยิ่งกว่าเยี่ยมอีก
‎สะพานนี้ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นเสียหน่อย
‎ที่จริง ตีลังกาเล่นเลยดีกว่า
‎เรย์ล่า ข้าว่านั่นไม่ใช่ความคิดที่…
‎ค่อยๆ คลานไปช้าๆ ได้ไหม
‎ขอนะ ข้ามสะพานไปให้ได้ก่อน
‎ข้าล้อเล่น แคลลัม ‎ทำใจสบายๆ ผ่อนคลายกับความมืดไปก่อน
‎ข้าทำโอปอลจันทราตก
‎ตรงนี้เลย
‎- เจอแล้ว! ‎- แสง!
‎- แคลลัม เก็บลูกบาศก์ไป
‎โอเค หวังว่าจะยังไม่มีพวกอสูรตัวไหนเห็น
‎ไปเรื่อยๆ ก่อน เราข้ามมาได้เกินครึ่งทางแล้ว
‎เร็วเข้า ทุกคน เกือบถึงแล้ว
‎- เป็นไงบ้าง ‎- ก็ดีนะ
‎- เยี่ยม ‎- เกือบถึงแล้ว
‎เบท อยู่รึเปล่า
‎โอเคไหมเพื่อน
‎เบท ทุกอย่างจะเรียบร้อยนะ เชื่อสิ
‎เจ้าแค่ต้องทำใจเย็นๆ แล้วเดินไปข้างหน้า
‎อย่าทำตัวเรืองแสง
‎ฟูลมินัส!
‎ไม่เอาน่า!
‎วิ่งให้ไวเลยทุกคน!
‎ซิม!
‎ไปกันเร็ว
‎เราต้องไปแล้ว
‎ข้าจะไม่ทิ้งซิมไว้ตรงนี้
‎ซิม!
‎มาเร็วสิ
‎สัมผัสไม่ได้เลย
‎ไม่เห็นอะไรเลย
‎ซิม
‎ไม่นะ
‎ซิม!
‎ไชโย!
‎เดี๋ยวเจ้าตัวพวกนั้นอาจกลับมาอีก ‎รีบไปจากที่นี่กันดีกว่า
‎ไม่เอาน่ะ คล็อดส์
‎พี่รู้ว่าเจ้าไม่ยอมคุยด้วย ‎แต่เรื่องนี้ต้องจบได้แล้ว
‎พี่รู้เรื่องอาร์วาโดสแล้ว
‎หรือเอวาโรนี
‎อาฟราวาโดส แอมเบอร์โนส!
‎อาราวอส!
‎เขาชื่ออาราวอส ไม่ได้จำยากขนาดนั้น
‎พี่ก็พูดงั้นแหละ
‎ไม่ ไม่ได้พูด แล้วพี่ก็ไม่รู้เรื่องอะไรของเขาเลย
‎พี่รู้ว่าเขาอยากให้เราทุกคน ‎ทะเลาะและเกลียดชังกัน
‎เขาอยากให้โลกนี้ใหม่เป็นจุณ
‎ผิดแล้ว พวกมังกรกับเอลฟ์เกลียดเราอยู่แล้ว
‎ไม่จริง! ตอนนี้พี่เป็นมิตรกับมังกรและเอลฟ์
‎แหม แน่ใจเหรอ
‎เป็นเพื่อนจริงๆ เหรอ ‎หรือพวกนั้นแค่หาประโยชน์จากพี่
‎ถึงยังไงพวกนั้นก็มองพี่เป็นมนุษย์
‎ด้อยกว่าพวกนั้นเสมอ
‎ตั้งแต่บรรพกาล มนุษย์ไม่มีอะไรเลย
‎พวกเราต้องอดอยาก โทรม ‎ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้
‎มีความอดอยากและโรคร้าย
‎แล้วก็มีสงครามแย่งชิงทรัพยากรอันน้อยนิด
‎ที่เราพอจะสามารถคว้ามาได้
‎ชีวิตเต็มไปด้วยการดิ้นรนและเจ็บปวด
‎แล้วเหล่ามังกรและเอลฟ์ก็ดูดายไม่ทำอะไรเลย
‎พวกนั้นตัดสินเรา สมเพชเรา
‎เจ้ารู้ได้ยังไง
‎แบบเดียวกับที่พี่ก็รู้
‎พี่สัมผัสได้ว่านั่นเรื่องจริงใช่ไหมล่ะ
‎มนุษย์เข้าใจความทรมานลึกๆ ในกระดูกดำ
‎เพราะมนุษย์หลายชั่วอายุคน ‎ต้องผ่านสิ่งเหล่านั้นมา
‎คลอเดีย พี่คิดว่าในกระดูกของเรา ‎ไม่ได้รู้สึกแบบเดียวกัน
‎อาราวอสเชื่อในมนุษยชาติ
‎ขณะที่เอลฟ์และมังกรอื่นๆ ‎คิดว่าเราเป็นเพียงสัตว์ที่ไร้ค่า โง่เง่า สกปรก
‎อาราวอสเชื่อว่าพวกเราเป็นได้มากกว่านั้น
‎เขาจึงมอบเวทมนตร์ให้เรา
‎เจ้าพูดราวกับว่านั่นเป็นเรื่องที่ดี
‎แต่ถ้าถามพี่ เวทมนตร์มีแต่สร้างปัญหา
‎หากโลกไม่มีเวทมนตร์อาจจะดีกว่า
‎ถ้าไม่มีเวทมนตร์ พี่ก็ตายไปแล้ว
‎ถ้าไม่มีเวทมนตร์ของพ่อ
‎พร้อมจะเจอเขตที่สามหรือยัง ‎แดนลาวา
‎เป็นลาวาจริงด้วย เราจะข้ามไปได้ยังไง
‎ธารลาวามีขึ้นลงเหมือนน้ำขึ้นน้ำลง
‎เราแค่ต้องรอตรงนี้ ‎อีกไม่กี่ชั่วโมงจะสามารถเดินตัดไปได้เลย
‎นี่อาจเป็นจังหวะดีที่จะพัก
‎ลาวามหาศาล ร้อนมาก!
‎ข้าไม่มีทางนอนหลับลงได้แน่
‎ที่จริงข้าว่าเคยคัดมนตร์ไว้บทหนึ่ง ‎ที่น่าจะเหมาะกับตรงนี้
‎จะช่วยสร้างโดมวายุ
‎โดมวายุเหรอ
‎ไม่ยักรู้ว่ามีเรื่องแบบนั้นด้วย
‎แต่ตอนนี้ต้องการที่สุดในโลกเลย
‎อยู่ อ้อนี่ไง!
‎เวนทัม เซอร์คูโล!
‎ทีนี้ก็หนาวละ
‎นี่
‎เรย์ล่า ข้าว่าข้าอยากคุยด้วย
‎ได้สิ
‎ได้สิ ข้าชอบคุย
‎ไม่เป็นไรนะ แคลลัม
‎ไม่ว่าอยากจะบอกอะไร ขัารับฟังได้ทั้งนั้น
‎โอเค
‎เรย์ล่า…
‎อะไรจ๊ะ
‎ข้าต้องการให้เจ้า…
‎ฆ่าข้า
‎อะไรนะ
‎ข้าต้องการให้เจ้าฆ่าข้า ไม่ใช่ตอนนี้นะ
‎แต่ถ้าเกิดเรื่องอะไรเลวร้ายขึ้น ‎ข้าอยากให้เจ้าฆ่าข้า
‎ตอนเจอสตอร์มสไปร์ ‎ขณะที่อาราวอสเข้าสิงร่าง
‎ข้ารู้สึกอ่อนแอควบคุมอะไรไม่ได้เลย
‎ข้าเป็นเหมือนหุ่นให้เขาเชิด ‎ข้าไม่ได้กลัวเขาทำร้ายข้าหรอก
‎แต่กลัวว่าเขาจะใช้ตัวข้าไปทำเรื่องเลวร้าย
‎หรือทำร้ายคนที่ข้าห่วงใย
‎ดังนั้นข้าเลยอยากจะขอเพียงแค่
‎หากเขาเข้ามาคุมร่างข้าได้อีก ‎เจ้าต้องฆ่าข้า
‎เจ้าต้องให้สัญญากับข้านะ
‎มาบีบจมูกข้าทำไมเนี่ย
‎หาวิธีตอบคำขอโง่เง่าของเจ้าที่ดีกว่านี้ไม่ได้น่ะสิ
‎ข้าไม่คิดจะฆ่าเจ้าหรอก
‎แคลลัม เจ้าเป็นคนแบบที่ ‎"ชะตาคือคัมภีร์ที่เราเขียนเอง" นะ
‎ไม่มีใครควบคุมเจ้า ‎หรือเลือกทางเดินชีวิตแทนเจ้าได้
‎ข้ากลัว เรย์ล่า
‎ถ้าตอนนี้ข้าอยู่บนเส้นทางสู่ด้านมืดล่ะ
‎งั้นก็เดินทางอื่นสิ ตาบ๊อง
‎ข้าต้องทำให้ได้
‎ทำสิ แคลลัม!
‎นี่คือกุญแจไขอาราวอส เก็บไปก็ไม่มีอะไรดี
‎ใช่ ถูกแล้ว
‎เพราะอย่างนั้นข้าถึงรู้ว่าพึ่งเจ้าได้ คลอเดีย
‎นางจะเป็นสิ่งที่มีประโยชน์มาก
‎นางไม่ใช่สิ่งของ
‎นางคือลูกสาวของข้า
‎เช้าแล้ว นางยังไม่กลับมาเลย
‎ที่จริงข้าโตมาไม่ไกลจากตรงนี้
‎อ้อ งั้นรึ
‎ใช่ หมู่บ้านของข้าอยู่ใจกลางป่าไร้การสำรวจ
‎ถ้ามีแผนที่ก็จะชี้ให้ดูอยู่หรอก ‎แต่แบบว่า ป่ามันไร้การสำรวจ
‎เลยไม่อยู่ในแผนที่
‎ถ้าจะหาพิกัดแน่นอน มัน…
‎ข้าพอใจที่จะไม่ต้องรู้ก็ได้
‎กลิ่นนั้น
‎ทำให้คิดถึงอดีต
‎กลิ่นวันเด็กที่แสนคิดถึง
‎สมัยนั้นตอนข้ายังเด็ก ‎คนอื่นๆ มองว่าข้าแสนอ่อนแอ
‎แต่ข้ารู้ดี
‎ข้ารู้มาตลอดว่าข้าเป็นคนแกร่ง
‎ข้าเลือกชื่อเทอร์เรสเทรียสให้ตัวเอง
‎นั่นเป็นชื่อที่แกร่งมาก
‎เขาเจออะไรเข้าแล้ว!
‎กระเป๋าของคลอเดีย
‎นางกำลังเดือดร้อน
‎เราทำสำเร็จแล้ว
‎รังของเร็กซ์ อิกเนียส
‎มีอะไรไม่ชอบมาพากล
‎ทำไมเจ้าถึงไม่คิดจะหนี
‎เจ้าเป็นใคร
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ขอบใจจ้ะ ที่รัก
‎ไม่ยักรู้ว่าเจ้าคุมพืชได้ด้วย
‎ไม่นะ ไม่ใช่อย่างนั้น
‎ข้ามีสัมพันธ์อันดีกับเหล่าพืช
‎ถ้าต้องการอะไรก็พึ่งพาพวกนั้นได้
‎พ่ออยู่ไหนล่ะ
‎ตามข้ามาติดๆ
‎ไม่นะ
‎ไม่!