NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
W poprzednich odcinkach...
Raylo, Smocza Królowa umiera.
Musimy do niej dotrzeć.
Poślę królowej wiadomość.
Może wytrwa, wiedząc, że mały żyje.
Ethari, czy będę mogła wrócić?
Xadia zaatakowała ludzkość.
Musimy odpowiedzieć.
Wojną.
Co? Nie!
Mieszkańcy naszych królestw i Xadii chcą pokoju.
Wielki Magu, przyprowadziłem ci gościa.
KSIĘGA TRZECIA: SŁOŃCE
ROZDZIAŁ 4: PUSTYNIA PÓŁNOCNA
Wszystko gra. To nic.
Słuchaj...
Masz za sobą ciężki dzień.
Niespecjalnie.
Kiedy byłem mały, moja rodzina urządzała „chwile uczuć”.
Zamykasz oczy, zastanawiasz się, co czujesz,
i mówisz to.
Inni mówią, że cię słyszą. To pomaga.
Ludzie są dziwni.
Po prostu sporo ostatnio przeszłaś.
To normalne, jeśli...
Zostaw mnie!
...targają tobą emocje.
Jeśli nie przestaniesz mnie wypytywać,
zaraz sama się na ciebie targnę.
Książę Kasef z Neolandii prosi o audiencję.
Przyszedłem z ultimatum.
To znaczy, że zmuszę cię do podjęcia decyzji.
Wiem, co to znaczy.
Nie ma tu więcej pionków?
Zaatakowano nie tylko Katolis i Neolandię.
Zabito króla Del Bar i królową Evenere.
Ich poddani chcą sprawiedliwości.
Są gotowi walczyć z Xadią.
Ich armie przybyły do Katolis.
Śmiecie naruszać nasze granice?
Owszem.
Oto moje ultimatum.
Jeśli nie jesteś z nami,
to stoisz nam na drodze.
Królu Ezranie, możemy pokazać Xadii
siłę i honor ludzkich królestw.
Cztery armie razem...
Dość! Już ci mówiłem.
Katolis nie wyda wojny Xadii!
Zatem jutro o świcie
trzy armie wydadzą wojnę Katolis.
Co robisz?
Szykuję cię na chwalebną przyszłość.
Nie ruszaj się.
Ktoś idzie.
Witajcie, podróżni.
Nazywam się Naimi-Selari-Nykantia.
Ale zwą mnie Nyx.
Cześć, Nyx. Jestem Rayla.
Zwą mnie Rayla. Jestem dziś zła.
Albo zaraz odlecisz, albo użyję mieczy,
żeby się rozweselić.
No jasne. Jesteś tą wygnaną elfką?
Co? O czym ty mówisz?
Jestem wysłanniczką Smoczej Królowej.
Otrzymała wasze wieści i wysłała mnie z pomocą.
Jestem do waszych usług.
A ty jesteś...
Jestem elfem krwawej ziemi.
Według tego towarzyszy ci człowiek.
Doprawdy?
To ja jestem tym człowiekiem!
A oto i on.
Najważniejszy smok.
Ma oczy po matce!
Smocza Królowa kazała mi polecieć z nim do domu.
Mowy nie ma.
Radzimy sobie sami, Nyx.
Ja dostarczę go do domu szybko.
Tylko to się liczy.
Nie pozwolimy ci zabrać Zyma.
Już dobrze, rozumiem.
To może zabiorę was wszystkich.
- Nie trzeba. - Na pewno?
Jak przekroczycie Pustynię Północy?
Masz nas za idiotów?
Nie przekroczymy jej.
Obejdziemy ją.
Smocza Królowa umiera. Stracicie tydzień.
Ze mną pokonacie pustynię w dwa dni.
Jak?
Chodźcie.
Królu.
Groźby Kasefa są straszne, ale możemy wygrać.
Jak to?
Amaya, a wcześniej twoja matka,
zadbały, żeby nasza armia była najlepiej wyszkolona ze wszystkich.
Ta bitwa nie będzie łatwa, ale zwyciężymy.
Jakim kosztem?
Niezbędnym.
Życiem wielu.
Jak wielu?
Trudno powiedzieć.
Jak wielu?
Nie wiem.
Podaj jakąś liczbę!
Tysiące. Pewnie dziesiątki tysięcy.
To żadne zwycięstwo.
Pustynia Północy jest gorąca, nawiedzona i straszna.
Czarny piasek nagrzewa się,
więc w dzień to najgorętsza pustynia świata.
A noc jest jeszcze gorsza.
Wtedy jest nawiedzona i straszna?
Pełno tu pożeraczy dusz.
Wysysają dusze ofiar,
zostawiając ledwo żywe truchła.
Ale my będziemy ponad to. Dosłownie.
Tam jest!
To mój transport. Ambler!
Przed zmierzchem będziemy w oazie. Tam spędzimy noc.
Jutro opuścimy pustynię
i smoczątko będzie niemal w domu.
Co uważasz?
Smocza Królowa umiera. Tak zaoszczędzimy czas.
Dobra.
Wskakujcie.
Dzięki, Robal. Od razu mi lepiej.
Każdy pionek to 500 ludzi.
Pięćset mężczyzn i kobiet.
Niektórzy mają dzieci,
które czekają na nich w domu.
Są synami i córkami, siostrami, braćmi, przyjaciółmi.
To prawdziwi ludzie.
A po bitwie...
Jak mogę na to pozwolić?
Królu Ezranie, racz wybaczyć.
Jest sposób, by uniknąć rozlewu krwi.
Możesz ich ocalić.
- Co? - Nic.
O czym myślisz?
Nic mi nie jest.
Mówiłam ci już.
Po prostu świetnie.
- Co się stało? - Wpadła w dziurę.
Pożeracze dusz ryją nory pod ziemią w ciągu dnia.
Czasami jest ich tyle, że ziemia się zapada.
Muszę wyciągnąć jej stopę.
Łapy precz od moich rzeczy.
Co to?
Czemu się na to gapisz?
To wydaje się dziwnie znajome.
Bumerang?
Ruszajmy.
Przepraszam?
Król Ezran?
To ty?
Tu jesteśmy.
Wasza Wysokość! Przepraszam.
Naprawiłem kratę.
Zaraz ją wyłamię. Proszę się cofnąć!
Zostawię ją wyłamaną.
Czy król życzy sobie ciastko?
Nie po to tu jestem.
Ale tak, zawsze.
Mam prośbę.
Bardzo ważną.
Jeśli coś się stanie...
A coś może się stać...
Zaopiekuj się Robalem.
To...
prawdziwy zaszczyt.
Wiesz, czego potrzebuje?
Nieskończonego zapasu ciastek oraz...
zrozumienia i miłości?
Tak. Głównie ciastek.
Dziękuję.
Wiedz, że zawsze widziałem w tobie
pokrewną duszę.
Oto oaza!
Skromna, ale ochroni nas przed pożeraczami i truchłami.
W jaki sposób?
Otaczają ją obeliski tworzące ochronny krąg.
Oazę otacza magiczna bariera.
Oto Ściana Cudów.
Przytulnie tu.
Nocą jest tu zimno. Przydadzą się.
Nie byłam pewna, czy potrzebujecie dwóch koców czy starczy jeden.
Dwóch. Bo gdyby był tylko jeden...
- Dwóch. - Dwóch.
Jak chcecie.
Gotowe.
Otwórz oko.
Słyszysz mnie.
A teraz również widzisz.
Tak mogę ci lepiej służyć.
Rayla? Mówiłaś coś?
Wszystko gra?
Rayla, już dobrze.
Zostaw mnie!
Ezran, nie musisz tego robić.
Musi być inny sposób.
Nie martw się. Nic mi nie będzie.
Królu, jesteś pewien?
Nie będzie odwrotu.
Wiem, co jest słuszne.
Wiem, co muszę zrobić.
Zgadzamy się na twoje prośby.
Bitwa?
Odwołana.
Nie będzie ataku o świcie.
Co z ludźmi, którzy nie chcą już walczyć?
Będą mogli złożyć broń
i bezpiecznie wrócić do swoich rodzin.
Tak jak nalegałeś.
Zrobione.
Zabierzcie go.
Żałuję, że do tego doszło.
Wcale nie.
Masz rację.
Proszę, zostaw mnie.
Nie chcę, żebyś mnie taką widział.
Płaczesz, co z tego? Wspieram cię.
- Wszystko popsułam. - Nieprawda.
Wszystko straciłam! Rodziców.
Najbliższych.
Dom. Nigdzie już nie mam miejsca.
To nieprawda.
- Miałaś kilka ciężkich dni. I tyle. - Wcale nie.
To wszystko moja wina.
Zawiodłam wszystkich.
Słusznie się mnie wyrzekli.
Nigdy nie będę dość dobra.
Zamknij się!
Co?
Zamknij się. Bzdury wygadujesz.
Posłuchaj.
Jesteś zbyt dobra, żeby się tak źle oceniać.
Ja to wiem i ty też powinnaś.
Jesteś odważna i masz wielkie serce.
Widziałem, jak upadasz,
ale za każdym razem się podnosisz.
To jest prawdziwa siła.
I jesteś dużo zabawniejsza od ludzi.
Widzisz?
Wiesz, że jesteś wspaniała.
Jesteś mądra, zwinna i piękna.
Jesteś najwspanialszą osobą, jaką znam.
Nie spodziewałem się tego.
Mówiłeś wszystkie te rzeczy, myślałam...
Ale nie mówiłem tych rzeczy, żebyś mnie...
Nigdy nie będziemy o tym rozmawiać.
Rozumiesz?
Oczywiście, że tak.
Naprawdę. Nigdy.
Ślubuję, że cię zabiję, jeśli wspomnisz...
Czemu miałbym?
Nie.
Opuścimy to miejsce. Nic nie zaszło.
Idealnie.
O nie!
Gdzie Zym?
Napisy: Magdalena Adamus