1
00:00:07,841 --> 00:00:11,261
‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:00:27,235 --> 00:00:31,906
‎นานมาแล้ว เซเดียเคยเป็นแผ่นดินที่...

3
00:00:33,658 --> 00:00:37,662
‎เต็มไปด้วยเวทมนตร์และความพิศวง

4
00:01:03,313 --> 00:01:05,315
‎ข้าได้กลิ่นความตาย

5
00:01:06,775 --> 00:01:08,777
‎เจ้าเลยเรียกข้ามาที่นี่เหรอ

6
00:01:09,194 --> 00:01:10,779
‎เจ้าจะได้ดูถูกข้าน่ะเหรอ

7
00:01:11,154 --> 00:01:15,158
‎เจ้าและผู้ติดตามของเจ้า
‎ต้องละทิ้งเวทมนตร์ชั่วร้าย

8
00:01:15,366 --> 00:01:17,911
‎เดี๋ยวนี้และตลอดไป

9
00:01:17,994 --> 00:01:20,830
‎มันเป็นทางเดียวที่มนุษยชาติจะไปต่อได้

10
00:01:21,289 --> 00:01:23,416
‎มันเป็นทางที่ถอยหลังกลับ

11
00:01:23,583 --> 00:01:26,461
‎เจ้าคาดหวังให้มนุษย์กลับไปเป็น
‎อย่างที่เคยเป็น

12
00:01:26,544 --> 00:01:28,088
‎ก่อนที่พวกเราจะมีเวทมนตร์เนี่ยนะ

13
00:01:28,296 --> 00:01:30,757
‎ตอนที่มนุษย์หิวโหยและต้องต่อสู้ดิ้นรน

14
00:01:30,882 --> 00:01:32,467
‎หมดหนทางและน่าสมเพช!

15
00:01:32,759 --> 00:01:36,137
‎กลับไปสู่ช่วงเวลาที่
‎พวกเราเป็นมนุษย์ด้อยพัฒนาน่ะเหรอ

16
00:01:36,638 --> 00:01:40,141
‎พวกเจ้าเป็นสิ่งมีชีวิตที่ด้อยพัฒนาอยู่แล้ว

17
00:01:40,266 --> 00:01:41,935
‎เจ้าช่างโอหังนัก!

18
00:01:44,145 --> 00:01:48,316
‎วางคทาของเจ้าและเดินจากไปซะ

19
00:01:49,317 --> 00:01:50,318
‎วางมันลงเหรอ

20
00:01:50,819 --> 00:01:54,155
‎แต่มันเป็นของขวัญ ทำแบบนั้นคงเสียมารยาท

21
00:01:55,198 --> 00:01:56,157
‎ของขวัญเรอะ

22
00:01:56,741 --> 00:01:57,700
‎ก็ใช่น่ะสิ

23
00:01:57,826 --> 00:02:00,495
‎เจ้าคงไม่คิดว่าสิ่งมีชีวิตด้อยพัฒนาอย่างข้า

24
00:02:00,578 --> 00:02:03,540
‎จะสามารถสร้างวัตถุโบราณอันทรงพลังนี้ได้

25
00:02:04,374 --> 00:02:06,793
‎ใครเป็นคนให้คทานี้แก่เจ้า

26
00:02:08,628 --> 00:02:09,671
‎ใคร

27
00:02:10,380 --> 00:02:12,215
‎หนึ่งในพวกผู้ยิ่งใหญ่

28
00:02:14,717 --> 00:02:17,804
‎เจ้าสัญญาว่าข้าจะปลอดภัยถ้าข้ามาที่นี่

29
00:02:18,429 --> 00:02:19,514
‎ใช่

30
00:02:19,848 --> 00:02:22,892
‎เจ้าจะอยู่บนยอดเขานี้อย่างปลอดภัย

31
00:02:23,351 --> 00:02:27,480
‎ไกลแสนไกลจากเมืองเอลาเรี่ยน

32
00:02:28,982 --> 00:02:32,110
‎เจ้าไม่ได้หมายความว่าทั้งเมืองใช่มั้ย

33
00:02:32,485 --> 00:02:35,572
‎มีผู้บริสุทธิ์และเด็กๆ อยู่หลายแสนคนนะ!

34
00:02:35,822 --> 00:02:40,285
‎ละทิ้งเวทมนตร์ชั่วร้ายไปซะ
‎ไม่งั้นข้าจะเผาเมืองไม่ให้เหลือซาก

35
00:02:41,077 --> 00:02:42,036
‎เจ้าไม่ทำหรอก

36
00:02:47,709 --> 00:02:49,544
‎ไม่นะ!

37
00:04:18,883 --> 00:04:23,888
‎(เล่มที่สาม ดวงอาทิตย์
‎บทที่หนึ่ง โซล เรกแกม)

38
00:04:28,476 --> 00:04:30,561
‎นั่นไม่ใช่มังกรปรกติทั่วไป

39
00:04:30,812 --> 00:04:33,314
‎มีสิ่งที่เรียกว่ามังกรทั่วไปด้วยเหรอ

40
00:04:33,481 --> 00:04:36,276
‎เขาชื่อโซล เรเก็ม เป็นราชาแห่งดวงอาทิตย์

41
00:04:36,818 --> 00:04:39,696
‎เขาเคยเป็นราชามังกรเมื่อนานมาแล้ว

42
00:04:39,779 --> 00:04:41,781
‎แต่เขาถูกทำให้ตาบอดตอนสงครามเริ่มต้นขึ้น

43
00:04:41,864 --> 00:04:44,742
‎และเขาก็กลายเป็นสัญลักษณ์แห่ง
‎ความเดือดดาลและความโกรธแค้น

44
00:04:44,826 --> 00:04:47,870
‎โอเค งั้นก็มีมังกรตาบอดตัวมหึมาที่กำลังโกรธ

45
00:04:47,954 --> 00:04:50,206
‎ขวางทางของเราไปสู่เซเดีย
‎เราจะทำไงดี

46
00:04:50,415 --> 00:04:52,542
‎เราสู้เขาไม่ได้

47
00:04:52,625 --> 00:04:55,086
‎เห็นๆ กันอยู่ว่าเจ้าเพิ่งได้เจ้าตัวน้อยบ่องแบ๊วนี่

48
00:04:55,169 --> 00:04:57,588
‎และดาบของข้าก็ไม่เหมาะที่จะเป็น
‎ไม้จิ้มฟันของเขา

49
00:05:00,341 --> 00:05:02,427
‎เราต้องแอบย่องผ่านเขาไป

50
00:05:03,011 --> 00:05:07,682
‎แคลลัม ได้เวลาที่เจ้าต้องเรียนบทเรียนแรก
‎เกี่ยวกับวิธีการซ่อนตัว

51
00:05:07,807 --> 00:05:09,392
‎เยี่ยมไปเลย ข้าหมายความว่า...

52
00:05:09,684 --> 00:05:10,518
‎เยี่ยมไปเลย

53
00:05:11,769 --> 00:05:14,939
‎ความลับของการซ่อนตัวคือ
‎เจ้าไม่จำเป็นต้องล่องหน

54
00:05:15,023 --> 00:05:18,109
‎เจ้าแค่ต้องไม่ให้ประสาทสัมผัสของศัตรู
‎รับรู้ถึงตัวเจ้า

55
00:05:18,192 --> 00:05:20,987
‎เขาตาบอด เราเลยไม่ต้องกังวลเรื่อง
‎การมองเห็นของเขา

56
00:05:21,070 --> 00:05:24,574
‎ถูกต้อง ก็เลยเหลืออีกแค่สองประสาทสัมผัส
‎ที่เราต้องหลอกให้ได้

57
00:05:25,033 --> 00:05:26,826
‎การฟังและการดมกลิ่น

58
00:05:27,744 --> 00:05:30,580
‎เดี๋ยวก่อน ทำไมถึงมีแค่
‎สองประสาทสัมผัสนั่นที่เราต้องกังวล

59
00:05:30,747 --> 00:05:33,041
‎ถ้าเขาได้ใช้ประสาทด้านการสัมผัสละก็

60
00:05:33,124 --> 00:05:34,459
‎เราเดือดร้อนแน่

61
00:05:34,625 --> 00:05:36,919
‎และถ้าเขาได้ใช้ประสาทด้านการลิ้มรสน่ะเหรอ

62
00:05:37,211 --> 00:05:38,212
‎ยินดีที่ได้รู้จักนะ

63
00:05:38,296 --> 00:05:41,382
‎เข้าใจละ ทั้งหมดนี่ที่เกี่ยวกับ
‎ประสาทสัมผัสและรูปลักษณ์

64
00:05:41,466 --> 00:05:43,593
‎มันคล้ายอาร์เคนัมแห่งจันทราเลย

65
00:05:43,760 --> 00:05:46,346
‎ถ้าเจ้าว่างั้น ผู้วิเศษ

66
00:05:50,141 --> 00:05:52,560
‎ท่านแม่ทัพอมายา เวลาของเราใกล้หมดแล้ว

67
00:05:52,643 --> 00:05:56,731
‎ข้าแนะนำให้เรารวบรวมกองทัพและทิ้งป้อมซะ

68
00:05:58,441 --> 00:05:59,275
‎ท่านแม่ทัพ!

69
00:05:59,359 --> 00:06:02,653
‎ท่านแม่ทัพ พวกเอลฟ์เผ่าเปลวสุริยะ
‎ได้ยึดด่านหน้า

70
00:06:02,737 --> 00:06:04,364
‎ของเดอะ บรีชด้านเมืองเซเดีย

71
00:06:05,239 --> 00:06:07,283
‎ถ้าพวกเอลฟ์โจมตี

72
00:06:07,575 --> 00:06:10,787
‎เราจะมีคนไม่พอที่จะปกป้องป้อมนี้

73
00:06:11,120 --> 00:06:13,414
‎เมื่อพวกเอลฟ์โจมตี

74
00:06:20,671 --> 00:06:24,342
‎ท่านแม่ทัพอมายา ข้าขออภัยที่ขัดจังหวะ
‎แต่มีใครบางคนได้มาถึงแล้ว

75
00:06:32,433 --> 00:06:35,144
‎ไม่เอาน่า แคลลัม พยายามให้มันเงียบที

76
00:06:35,311 --> 00:06:36,604
‎ข้ารู้ ก็แค่...

77
00:06:38,147 --> 00:06:40,525
‎เอซคงรู้วิธีทำให้เจ้าสงบลง

78
00:06:41,567 --> 00:06:43,611
‎เราแค่ต้องเชื่อใจกันและกัน โอเคมั้ย

79
00:06:43,861 --> 00:06:45,071
‎ข้าจะปกป้องเจ้าเอง

80
00:08:58,871 --> 00:08:59,705
‎คราวนี้เอาไงดี

81
00:09:23,104 --> 00:09:24,814
‎ขออภัยที่ขัดจังหวะ

82
00:09:24,939 --> 00:09:27,316
‎แต่กองกำลังเสริมที่เราขอไปอยู่ที่ไหน

83
00:09:27,441 --> 00:09:29,735
‎เราส่งหลายข้อความไปหาลอร์ดวีเร็น

84
00:09:31,487 --> 00:09:33,364
‎จะไม่มีกำลังเสริมมาที่นี่

85
00:09:33,614 --> 00:09:36,617
‎ลอร์ดวีเร็นถูกจับข้อหาก่อกบฏ

86
00:09:41,455 --> 00:09:44,458
‎ผู้หมวด เจ้าพูดถูก
‎เราป้องกันเดอะ บรีชไม่ได้

87
00:09:44,875 --> 00:09:46,252
‎แต่เราจะไม่สละมัน

88
00:09:47,420 --> 00:09:48,879
‎ทางเลือกเดียวของเรา

89
00:09:49,380 --> 00:09:50,798
‎คือทำลายมันซะ

90
00:09:59,515 --> 00:10:01,809
‎- เราวิ่งไปเลยดีมั้ย
‎- เราไม่มีวันรอดแน่

91
00:10:01,892 --> 00:10:04,812
‎เขาคงกัดเราขาดเป็นสองท่อน
‎หรือฟาดเราด้วยหาง

92
00:10:04,937 --> 00:10:08,774
‎งั้นการแอบข้ามไปก็ใช้ไม่ได้
‎การวิ่งก็ใช้ไม่ได้ การสู้ก็ใช้ไม่ได้

93
00:10:08,858 --> 00:10:10,776
‎- เหลืออะไรอีกล่ะ
‎- ไหม้เกรียมจนตาย

94
00:10:10,985 --> 00:10:11,944
‎นั่นก็ใช้ไม่ได้

95
00:10:17,116 --> 00:10:20,411
‎ดูเหมือนว่าเหลือทางออกเดียว
‎ที่ข้าชอบน้อยที่สุด

96
00:10:21,662 --> 00:10:22,496
‎การใช้เหตุผล

97
00:10:24,957 --> 00:10:26,667
‎ท่านโซล เรเก็มผู้ยิ่งใหญ่...

98
00:10:27,168 --> 00:10:29,670
‎ข้าคือเรย์ล่า เอลฟ์เผ่าเงาจันทรา

99
00:10:37,178 --> 00:10:40,014
‎เจ้ากำลังทำอะไร

100
00:10:41,390 --> 00:10:43,726
‎ข้าคำนับอยู่ ท่านมังกรผู้ยิ่งใหญ่

101
00:10:44,060 --> 00:10:45,144
‎เปล่า

102
00:10:45,353 --> 00:10:49,231
‎ข้าหมายความว่า เจ้ามาที่นี่ทำไม

103
00:10:50,816 --> 00:10:53,402
‎เราได้เดินทางในอาณาจักรต่างๆ ของมนุษย์

104
00:10:53,486 --> 00:10:56,405
‎เพื่อทำธุระให้ซูเบอา ราชินีมังกร

105
00:10:56,572 --> 00:11:00,451
‎เราอยากขออนุญาตท่าน
‎เพื่อข้ามกลับไปเซเดีย

106
00:11:01,535 --> 00:11:08,042
‎เจ้ามีธุระอะไรถึงต้องมาที่
‎ดินแดนของมนุษย์ต่ำช้า

107
00:11:08,709 --> 00:11:11,212
‎เรากำลังขนส่งสิ่งของล้ำค่า

108
00:11:11,379 --> 00:11:12,797
‎สิ่งมีชีวิตล้ำค่า

109
00:11:12,880 --> 00:11:15,466
‎เจ้าชายมังกรที่เพิ่งเกิดใหม่ อะซิมอนเดียส

110
00:11:16,509 --> 00:11:17,802
‎โกหก!

111
00:11:18,761 --> 00:11:20,930
‎เจ้ากล้าโกหกข้าเรอะ

112
00:11:21,555 --> 00:11:24,684
‎ไข่ของราชามังกรถูกทำลายไปแล้ว

113
00:11:25,768 --> 00:11:27,978
‎ไม่ เดี๋ยวก่อน! ข้าเอาเขามาด้วย

114
00:11:32,149 --> 00:11:34,276
‎เจ้าชายมังกรยังมีชีวิตอยู่

115
00:11:34,443 --> 00:11:36,654
‎และเขาก็น่ารักมาก ใช่มั้ยล่ะ

116
00:11:36,987 --> 00:11:38,155
‎ต้องอย่างงี้สิ เด็กดี

117
00:11:44,078 --> 00:11:45,621
‎มันเป็นไปได้ยังไง

118
00:11:45,955 --> 00:11:47,164
‎มันเป็นปาฏิหาริย์

119
00:11:47,373 --> 00:11:49,709
‎เขาต้องกลับไปที่บ้านของเขา

120
00:11:49,792 --> 00:11:51,877
‎ได้โปรดอนุญาตให้เราผ่าน

121
00:11:51,961 --> 00:11:55,172
‎เราจะได้นำเจ้าชายมังกร
‎กลับไปหามารดาของเขา

122
00:11:58,426 --> 00:12:01,887
‎ข้าไม่เข้าใจว่าเจ้าชายมังกร

123
00:12:01,971 --> 00:12:04,682
‎มาอยู่ที่ดินแดนมนุษย์ได้อย่างไร

124
00:12:05,266 --> 00:12:06,100
‎อย่างไรก็ตาม

125
00:12:06,726 --> 00:12:08,227
‎ข้าจะยอมให้เจ้า

126
00:12:08,477 --> 00:12:11,731
‎และเจ้าลูกมังกรผ่านกลับไปยังเซเดีย

127
00:12:12,231 --> 00:12:15,359
‎แต่ไม่อนุญาตให้เจ้ามนุษย์โสโครก

128
00:12:15,443 --> 00:12:17,153
‎ที่กลัวหัวหดอยู่แถวนี้ผ่านไปได้

129
00:12:18,821 --> 00:12:20,698
‎- โซล เรเก็ม
‎- ไม่เป็นไร

130
00:12:21,073 --> 00:12:22,575
‎- เจ้าไปต่อโดยไม่มีข้าเถอะ
‎- ไม่

131
00:12:22,992 --> 00:12:24,994
‎แคลลัม เราเกือบถึงแล้วนะ

132
00:12:25,161 --> 00:12:28,122
‎เรย์ล่า การนำซิมกลับไปเซเดีย
‎คือสิ่งเดียวที่สำคัญ

133
00:12:28,664 --> 00:12:30,833
‎แค่บอกราชินีมังกรให้ด้วยว่าข้าช่วย...

134
00:12:31,292 --> 00:12:32,168
‎นิดนึง

135
00:12:32,543 --> 00:12:33,711
‎ข้าจะกลับไปที่บ้าน

136
00:12:39,467 --> 00:12:40,968
‎บ้านเหรอ

137
00:12:41,260 --> 00:12:44,472
‎ไม่ มีอยู่สองทางเลือก

138
00:12:44,680 --> 00:12:46,432
‎เจ้าจะตายทั้งคู่

139
00:12:46,974 --> 00:12:51,520
‎หรือจะมีแค่มนุษย์ที่ชั่วร้ายและต่ำช้าที่ต้องตาย

140
00:12:54,690 --> 00:12:59,111
‎ข้าเห็นด้วยกับท่าน โซล เรเก็ม
‎มนุษย์บางคนชั่วร้าย

141
00:12:59,987 --> 00:13:03,240
‎- เรย์ล่า
‎- แต่ไม่ใช่คนนี้ ไม่ใช่แคลลัม

142
00:13:03,407 --> 00:13:06,869
‎เหตุผลเดียวที่เจ้าชายมังกรยังมีชีวิตอยู่
‎ก็เพราะมนุษย์คนนี้

143
00:13:06,994 --> 00:13:10,164
‎เขาทิ้งบ้านและครอบครัวเพื่อช่วยไข่

144
00:13:10,247 --> 00:13:12,082
‎และเสียสละทุกสิ่งทุกอย่าง

145
00:13:12,249 --> 00:13:14,502
‎อะซิมอนเดียสจะได้เกิด

146
00:13:14,710 --> 00:13:16,587
‎เขาทั้งมีคุณธรรมสูงและซื่อสัตย์

147
00:13:17,171 --> 00:13:20,132
‎ตอนที่เราพบกัน
‎เขาจะให้ข้าถูกจับตัวหรือถูกประหารก็ได้

148
00:13:20,633 --> 00:13:21,592
‎แต่เขาไม่ทำ

149
00:13:22,134 --> 00:13:24,929
‎เพราะการที่เขาไม่รู้จักข้า
‎หรือรู้อะไรเลยเกี่ยวกับตัวข้า

150
00:13:25,387 --> 00:13:29,099
‎เขาได้มองข้ามความเกลียดชังของมนุษย์
‎และทำในสิ่งที่เขารู้ว่าถูกต้อง

151
00:13:29,433 --> 00:13:32,228
‎เขาฉลาด จิตใจดี กล้าหาญ และเขา...

152
00:13:32,686 --> 00:13:33,646
‎เป็นเพื่อนของข้า

153
00:13:34,188 --> 00:13:35,481
‎เพื่อนซี้ของข้า

154
00:13:41,445 --> 00:13:44,782
‎ดังนั้นได้โปรดอนุญาตให้เขาผ่านไปเซเดีย

155
00:13:44,865 --> 00:13:47,076
‎และช่วยข้าพาเจ้าชายมังกรกลับบ้าน

156
00:13:47,284 --> 00:13:50,329
‎เพราะข้าไม่คิดว่าจะสามารถ
‎ทำได้โดยที่ไม่มีเขา

157
00:13:56,043 --> 00:13:58,796
‎ข้าได้กลิ่นความตาย!

158
00:13:59,964 --> 00:14:02,091
‎อะไรนะ ไม่! แคลลัมแตกต่างจากคนอื่น!

159
00:14:02,174 --> 00:14:05,010
‎ข้าได้กลิ่นเหม็นของเวทมนตร์ชั่วร้ายบนตัวเขา

160
00:14:05,261 --> 00:14:06,971
‎เขาก็เหมือนมนุษย์คนอื่น!

161
00:14:07,137 --> 00:14:10,850
‎เขาปลิดชิวิตและกระชากเวทมนตร์
‎ออกจากสิ่งมีชีวิตที่บริสุทธิ์

162
00:14:11,016 --> 00:14:13,853
‎เขาต้องตาย!

163
00:14:26,991 --> 00:14:27,825
‎ขอสายเคเบิล

164
00:14:36,917 --> 00:14:38,669
‎เสร็จเรียบร้อย ไปกันเถอะ

165
00:14:45,217 --> 00:14:48,512
‎เมื่อท่านออกคำสั่ง เราจะดึงสายเคเบิล
‎และทำให้พวกถังระเบิด

166
00:14:49,346 --> 00:14:53,809
‎และหินหลายร้อยตันกับลาวา
‎ก็จะปิดตายเดอะ บรีชไปตลอดกาล

167
00:15:03,193 --> 00:15:04,403
‎ข้าขอโทษนะเรย์ล่า

168
00:15:04,653 --> 00:15:08,741
‎แต่ถ้าการตายของข้าเป็นวิธีเดียวที่จะให้
‎เจ้ากับซิมข้ามไปได้อย่างปลอดภัย

169
00:15:09,033 --> 00:15:10,910
‎มันก็ถึงเวลาที่ข้าต้องเผชิญกับจุดจบ

170
00:15:11,368 --> 00:15:12,661
‎ใจเย็น

171
00:15:12,870 --> 00:15:14,914
‎เขายังพ่นไฟไม่ได้

172
00:15:15,039 --> 00:15:16,957
‎เขาสามารถพ่นได้ทุกทุกไม่กี่นาที

173
00:15:17,041 --> 00:15:18,667
‎เขาต้องการเวลาเพื่อเติมพลัง

174
00:15:20,628 --> 00:15:23,339
‎เดี๋ยวนะ เราหลบประสาทสัมผัสของเขาไม่ได้

175
00:15:23,422 --> 00:15:25,090
‎แต่บางทีเราอาจหลอกประสาทสัมผัสได้

176
00:15:25,174 --> 00:15:26,675
‎สร้างรูปลักษณ์ปลอม

177
00:15:26,759 --> 00:15:30,638
‎สุดท้ายแล้ว สิ่งเดียวที่เรา
‎สามารถรู้ได้จริงๆ คือรูปลักษณ์ภายนอก

178
00:15:31,555 --> 00:15:33,724
‎เจ้าฟังดูเหมือนลูเจนน์เลย

179
00:15:34,266 --> 00:15:35,142
‎ว้าว จริงเหรอ

180
00:15:35,601 --> 00:15:37,269
‎นั่นไม่ใช่คำชมนะ

181
00:15:37,645 --> 00:15:38,604
‎แผนคืองี้นะ

182
00:15:38,729 --> 00:15:41,857
‎ข้าสามารถใช้คาถาแอสเปอโร
‎เป่ากลิ่นตัวข้าไปที่แห่งอื่น เหมือน...

183
00:15:42,232 --> 00:15:44,568
‎เหมือนการแปรเสียง แต่ทำกับกลิ่นแทน

184
00:15:52,785 --> 00:15:54,203
‎การแปรกลิ่น!

185
00:15:56,705 --> 00:15:58,082
‎เสียงแปรกลิ่น!

186
00:15:58,457 --> 00:15:59,959
‎เป็นความคิดที่งี่เง่ามาก

187
00:16:00,417 --> 00:16:03,253
‎แต่อาจมีอะไรที่พอใช้ได้อยู่ในนั้น

188
00:16:04,213 --> 00:16:05,923
‎หมดเวลาแล้ว

189
00:16:07,758 --> 00:16:08,968
‎เอาผ้าพันคอมาให้ข้า

190
00:16:09,051 --> 00:16:12,137
‎ถ้าข้าใส่มัน ข้าจะมีกลิ่นเหมือนเจ้า
‎และจะล่อให้เขาพ่นไฟ

191
00:16:12,221 --> 00:16:13,555
‎ทันทีที่เขาพ่นไฟ

192
00:16:13,639 --> 00:16:16,100
‎เจ้ากับซิมก็รีบวิ่งระหว่างที่
‎ข้าเบี่ยงเบนความสนใจเขาไว้

193
00:16:16,183 --> 00:16:18,394
‎นี่เป็นแผนที่แย่ที่สุดที่เจ้าเคยคิดเลยนะ

194
00:16:18,477 --> 00:16:20,312
‎เขาจะเผาเจ้าจนเกรียม

195
00:16:21,730 --> 00:16:23,983
‎ไม่ เขาทำไม่ได้หรอก ข้าว่องไงกว่าเขา

196
00:16:24,149 --> 00:16:26,443
‎แล้วมันก็เป็นโอกาสเดียวของเรา

197
00:16:27,403 --> 00:16:30,698
‎ข้าไม่ได้อาบน้ำมาสองอาทิตย์
‎ทำแบบนี้น่าจะได้ผล

198
00:16:36,120 --> 00:16:36,954
‎ใช่มั้ย

199
00:16:38,831 --> 00:16:40,124
‎เอาล่ะ ไม่ลองไม่รู้

200
00:17:03,147 --> 00:17:06,734
‎เราพร้อมแล้วที่จะจุดระเบิดเมื่อท่านสั่ง

201
00:17:08,736 --> 00:17:09,570
‎ดึง!

202
00:17:32,301 --> 00:17:35,054
‎เอาไงล่ะทีนี้ ตัวจุดชนวนใช้การไม่ได้แล้ว

203
00:17:36,764 --> 00:17:38,974
‎ต้องมีใครสักคนออกไปจุดมัน

204
00:17:39,516 --> 00:17:40,350
‎ข้า...

205
00:17:41,268 --> 00:17:43,103
‎ข้าจะลงมือเอง

206
00:17:44,229 --> 00:17:46,231
‎แต่อมายา เจ้าไม่รอดแน่

207
00:17:53,530 --> 00:17:54,656
‎เขาพูดว่าอย่างไร

208
00:17:54,948 --> 00:17:57,284
‎เขาบอกว่าคนที่เหลือจะรอด

209
00:18:12,758 --> 00:18:14,426
‎เร็วเข้า เรย์ล่า เร็วเข้า

210
00:18:21,183 --> 00:18:23,185
‎เจ้ามนุษย์โง่เขลา

211
00:20:55,587 --> 00:20:56,421
‎หินโค้งนั่น

212
00:20:56,880 --> 00:20:57,714
‎ถ้าเกิด...

213
00:21:02,678 --> 00:21:03,971
‎โยนมัน

214
00:21:06,348 --> 00:21:09,059
‎เขาอยากให้ข้า...
‎โยนมังกรเรอะ

215
00:21:20,737 --> 00:21:21,697
‎โยนมัน!

216
00:21:23,782 --> 00:21:24,950
‎แอสเปอโร!

217
00:21:47,347 --> 00:21:49,433
‎เมื่อกี้เยี่ยมไปเลย!

218
00:21:49,808 --> 00:21:51,768
‎หวุดหวิด แต่เยี่ยมไปเลย

219
00:21:52,269 --> 00:21:54,563
‎ใจเย็น ข้าโดนเผาแค่นิดเดียว

220
00:21:54,771 --> 00:21:56,523
‎คิดได้ดีนี่ที่ใช้คาถาแอสเปอโร

221
00:22:00,402 --> 00:22:02,112
‎หินโค้งนั่นหยุดเขาได้ไม่นาน

222
00:22:02,237 --> 00:22:05,198
‎ออกไปจากที่นี่กันก่อนที่
‎การรอดหวุดหวิดจะกลายเป็นสายเกินไป!

223
00:22:09,202 --> 00:22:11,955
‎ขอบใจที่ให้ข้ายืมสิ่งนี้
‎ข้าว่ามันเป็นสิ่งนำโชค

224
00:22:39,775 --> 00:22:41,068
‎อย่าสิ้นหวัง

225
00:22:42,569 --> 00:22:43,403
‎อดทนไว้

226
00:22:45,614 --> 00:22:46,823
‎เวลาของเจ้าจะมาถึง

227
00:22:48,700 --> 00:22:50,494
‎เจ้าทำให้แผนการเริ่มดำเนิน

228
00:22:53,830 --> 00:22:55,624
‎เขาอันตรายเกินไป

229
00:22:56,041 --> 00:22:58,627
‎ไม่มีแม่กุญแจและโซ่มากพอในห้าอาณาจักร

230
00:22:58,710 --> 00:23:00,712
‎ที่จะยับยั้งภยันตรายที่เขาสามารถก่อ

231
00:23:02,255 --> 00:23:03,715
‎งั้นท่านเสนอให้ทำอย่างไร

232
00:23:04,508 --> 00:23:06,718
‎มีวิธีเดียวที่จะจัดการกับวีเร็นได้

233
00:23:06,927 --> 00:23:09,429
‎และวิธีนั้นคือการจัดการเขาอย่างถาวร

234
00:23:18,105 --> 00:23:19,523
‎ทำแบบนี้หมายความ...

235
00:23:23,902 --> 00:23:25,112
‎ราชาเอซแร็น!

236
00:24:38,852 --> 00:24:40,854
‎คำบรรยายโดย เมธ์ ดุรงคเวโรจน์