NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dawno temu Xadia była jedną krainą...
pełną magii i cudów.
Czuję śmierć.
Czy po to mnie wezwałeś?
Żeby mnie obrazić?
Ty i twoi poplecznicy musicie wyrzec się czarnej magii.
Natychmiast i na zawsze.
To jedyna droga dla ludzkości.
Ta droga prowadzi donikąd.
Ludzie mają cofnąć się do czasów, kiedy nie mieli magii.
Kiedy głodowali i cierpieli,
bezradni i żałośni!
Do czasów, kiedy byliśmy słabszymi istotami?
Jesteście słabszymi istotami.
Jesteś arogancki!
Odrzuć kostur i odejdź.
Mam go odrzucić?
Dostałem go w prezencie. To byłoby niegrzeczne.
W prezencie?
Oczywiście.
Sądziłeś, że taka słaba istota
stworzyłaby tak potężny artefakt?
Kto dał ci ten kostur?
Kto?
Jeden z wielkich.
Obiecałeś, że będę tu bezpieczny!
Tak.
Będziesz tu bezpieczny, na tym szczycie,
z dala od miasta Elarion.
Chyba nie grozisz całemu miastu?
Setkom tysięcy niewinnych ludzi? Dzieciom?
Wyrzeknij się czarnej magii albo obrócę je w popiół.
Nie zrobisz tego.
Nie!
KSIĘGA TRZECIA: SŁOŃCE ROZDZIAŁ 1: SOL REGEM
To nie jest byle smok.
Jest coś takiego jak byle smok?
Nazywa się Sol Regem, Król Słońca.
Dawno temu był królem smoków.
Został oślepiony u zarania wojny. Jest wściekły i zgorzkniały.
Dobra, czyli wielki, zły, ślepy smok
stoi na drodze do Xadii. I co?
Nie możemy z nim walczyć.
Ty masz tylko czar dmuchania,
a mieczem nawet nie podłubię mu w zębach.
Musimy się przekraść.
Callum, czas na pierwszą lekcję skradania.
Fajnie. To znaczy...
Fajnie.
Słuchaj: nie trzeba być niewidzialnym,
wystarczy być niewidocznym dla wroga.
On jest ślepy. Nie zauważy nas.
Właśnie. Musimy oszukać dwa inne zmysły.
Słuch i węch.
Zaraz, a co z pozostałymi zmysłami?
Jeśli wyczuje nas dotykiem,
będą kłopoty.
A jeśli smakiem...
Po sprawie.
Jasne. Zmysły i pozory,
to brzmi jak sekret księżyca.
Skoro tak mówisz, magu.
Pani generał, czas nas goni.
Radzę, żebyśmy zebrali ludzi i opuścili fortecę.
Generale!
Słoneczne elfy przejęły już posterunek
po xadiańskiej stronie.
Jeśli zaatakują,
nie starczy nam sił, by utrzymać fortecę.
Kiedy zaatakują.
Pani generał, przepraszam, ale ktoś przyjechał.
Callum, spróbuj go uciszyć.
Wiem, ale...
Ez wiedziałby, jak to zrobić.
Musimy sobie zaufać. Dobrze?
Pomogę ci.
Co teraz?
Nie chcę przeszkadzać,
ale gdzie nasze posiłki?
Pisaliśmy do lorda Virena.
Posiłki nie przybędą.
Lorda Virena aresztowano za zdradę.
Masz rację, poruczniku. Nie obronimy Wyrwy.
Ale nie porzucę jej.
Zostaje nam jedno.
Musimy ją zniszczyć.
- Biegniemy? - Nie uda nam się.
Zagryzie nas albo zmiażdży ogonem.
Odpada skradanie, bieg i walka.
- Co zostaje? - Śmierć w ogniu?
Całkiem odpada.
Zostaje to, czego najbardziej nie lubię.
Rozmowa.
Potężny Sol Regemie...
Jestem Rayla, księżycowa elfka.
Co robisz?
Kłaniam się, potężny smoku.
Nie.
Pytam o to, czemu tu przyszłaś?
Byliśmy w ludzkich królestwach
z rozkazu Zubei, Smoczej Królowej.
Prosimy cię, pozwól nam wrócić do Xadii.
A cóż takiego robiliście wśród nędznych ludzkich siedlisk?
Przewozimy coś cennego.
Kogoś cennego.
Smoczego Księcia, Azymondiasa.
Łżesz!
Śmiesz mnie okłamywać?
Jajo Smoczego Króla zostało zniszczone.
Nie, czekaj! On tu jest.
Smoczy Książę żyje.
I jest uroczy, prawda?
Dobry maluch.
Jak to możliwe?
To cud.
Musi wrócić do domu.
Proszę, pozwól nam przejść,
żebyśmy mogli go oddać matce.
Nie rozumiem, jak Smoczy Książę
znalazł się na ludzkiej ziemi.
Jednakże...
pozwolę ci,
a także smoczątku, wkroczyć do Xadii.
Ale nie temu cuchnącemu człowiekowi,
który chowa się w pobliżu.
- Sol Regemie! - To nic.
- Idźcie. - Nie!
Jesteśmy tak blisko!
Zym musi dotrzeć do Xadii.
Powiedz królowej, że pomogłem.
Trochę.
Wrócę do domu.
Do domu?
Nie. Oto wasz wybór.
Wszyscy zginiecie.
Albo zginie tylko ten paskudny, zły człowiek.
Zgadzam się, Sol Regemie. Niektórzy ludzie są źli.
- Rayla? - Ale nie ten. Nie Callum.
Smoczy Książę żyje tylko dzięki niemu.
Opuścił dom i rodzinę, by uratować jajo.
Poświęcił wszystko,
by Azymondias mógł się narodzić.
Jest szlachetny i szczery.
Mógł kazać mnie pojmać albo stracić.
Ale nie.
Nie znając mnie, nie wiedząc o mnie nic,
nie dał się oślepić ludzkiej nienawiści i postąpił słusznie.
Jest mądry, troskliwy i odważny. To...
mój przyjaciel.
Najlepszy.
Więc proszę, pozwól mu wejść do Xadii
i dostarczyć księcia do domu,
bo sama chyba nie dam rady.
Czuję śmierć!
Co? Nie! Callum jest inny!
Bije od niego odór czarnej magii.
Jest taki sam jak inni!
Kradnie życie i magię niewinnym stworzeniom.
Musi umrzeć!
Kabel.
Gotowe. Idziemy.
Na rozkaz wyciągniemy kabel i wysadzimy beczki.
A tony skał i lawy na zawsze zasypią Wyrwę.
Przykro mi.
Ale jeśli muszę umrzeć, żebyście mogli przejść,
to wybieram śmierć.
Spokojnie.
Jeszcze nie może cię spalić.
Po każdym użyciu ognia
musi chwilę odpocząć.
Moment. Nie możemy się ukryć,
ale może go oszukamy.
Stworzymy pozory.
W końcu pozory to jedyne, co możemy w pełni poznać.
Zaczynasz brzmieć jak Lujanne.
Naprawdę?
To nie był komplement.
Oto plan.
Aspiro zwieje mój zapach gdzie indziej...
Jakbym przeniósł go telekinezą.
Zapachokineza!
Telezapachia!
To głupi plan,
ale może coś w nim jest.
Czas się skończył.
Daj mi szalik.
Ma twój zapach. Ściągnę na siebie ogień.
Kiedy zionie,
bierz Zyma i biegnij. Ja go zajmę.
To twój najgorszy plan.
Spali cię na skwarkę!
Wcale nie. Jestem za szybka.
Zresztą to nasza jedyna szansa.
Nie kąpałem się od dwóch tygodni. Wystarczy.
Co nie?
No to ruszam.
Możemy zdetonować ładunek na pani rozkaz.
Ciągnąć!
Co teraz? Nie wysadzimy beczek.
Ktoś musi to zrobić ręcznie.
Sama...
Sama to zrobię.
Amayo, nie przeżyjesz tego.
Co powiedziała?
Że przynajmniej my przeżyjemy.
Dawaj, Rayla.
Głupi człowieku!
Te skały...
A gdyby...
Rzuć go.
Chce, żebym...
zwymiotowała na smoka?
Mam rzucić!
Aspiro!
To było niesamowite!
Groźne, ale niesamowite.
Spokojnie. Ledwo mnie przypalił.
Miałeś dobry pomysł.
To go nie zatrzyma.
Wynośmy się, póki możemy.
Dzięki za szalik. Przynosi szczęście.
Nie rozpaczaj.
Cierpliwości.
Przyjdzie twój czas.
Wprawiłeś plan w ruch.
Jest zbyt niebezpieczny.
Na świecie nie ma tylu łańcuchów,
by go całkiem powstrzymać.
Co sugerujesz?
Żeby unieszkodliwić Virena,
trzeba się go pozbyć... na zawsze.
Co to ma...
Król Ezran!
Napisy: Magdalena Adamus