Γεια σου.
-Κράτα, Ρόμπιν! -Το χτύπησα.
-Βάρα το! -Σκότωσέ το!
Γαμώτο!
Ναι! Έλα!
Έλα!
-Σε παρακαλώ! -Νάνσι, πίσω σου! Πρόσεχε!
-Αν είναι δυνατόν! Νάνσι! -Διώξ' το, Ρόμπιν!
Διώξ' το!
Το 'χω.
Να πάρει. Γαμώτο!
Άσ' την!
Έλα εδώ!
-Όχι! -Βάρα το!
-Νάνσι! -Άντε στον διάβολο!
Έλα! Έλα, μαλακισμένο!
Έλα, είπα! Πάμε!
-Στιβ! -Χριστέ μου.
-Στιβ, φοβερό… -Ιησούς Χριστός!
Είσαι καλά;
Έβγαλαν κάνα κιλό σάρκα.
Κατά τα άλλα,
ναι, μια χαρά.
Ξέρετε αν οι νυχτερίδες έχουν λύσσα;
Τι;
Απλώς η λύσσα είναι ο μεγαλύτερος φόβος μου.
Πρέπει να σε πάμε σε γιατρό σύντομα,
γιατί όταν εμφανιστούν συμπτώματα, είναι αργά. Πεθαίνεις.
Εντάξει. Δεν είναι πολλά.
Τα σκοτώνουμε.
Σωστά;
Τι έλεγες;
Στο δάσος. Ελάτε.
Τέλεια.
Κι άλλο τρέξιμο.
ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΒΔΟΜΟ ΜΑΚΕΛΕΙΟ ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΧΟΚΙΝΣ
Πώς κοιμηθήκατε, κε Γουάλας;
Έχετε
αναθεωρήσει τη θέση σας;
Πού είναι το κορίτσι;
Θέλετε πιο πολύ χρόνο να σκεφτείτε.
Πάμε.
Όχι, σταθείτε. Σας παρακαλώ. Σταθείτε!
Σας παρακαλώ.
Μην τη σκοτώσετε.
Υποσχεθείτε ότι δεν θα τη σκοτώσετε.
Δεν έχουμε χρόνο, Μάρτιν. Το Χόκινς δεν έχει χρόνο.
Αντιλαμβάνομαι το διακύβευμα.
Καμιά φορά αναρωτιέμαι γι' αυτό.
Ή μπορεί να τα έκανες όλα αυτά επειδή σου έλειψε η κορούλα σου.
Σου έδωσα ό,τι ζήτησες.
Πρόδωσα τις αρχές μου. Ρίσκαρα τη ζωή μου, την οικογένειά μου.
Γιατί με διαβεβαίωσες ότι θα πετύχαινε,
ότι ήταν ο μόνος τρόπος.
Αλλά δεν βλέπω καμία πρόοδο, Μάρτιν.
Ξέρεις τι βλέπω; Ένα τρομαγμένο, ψυχολογικά τραυματισμένο κοριτσάκι.
Μπράβο μας.
Η αλήθεια είναι ότι κάνεις βήματα πίσω, Έντεκα.
Πηγαίνεις πίσω.
Έντεκα, κοίτα με.
Κοίτα με.
Ξέρω ότι φοβάσαι.
Σε τρομάζουν αυτά που έχεις δει.
Αλλά αυτός ο φόβος σε κρατάει πίσω.
Αν θέλεις να πετύχει η Νίνα,
δεν μπορείς να κρυφτείς από την αλήθεια, όσο τρομακτική κι αν είναι.
Είδα τι έκανα.
Είμαι ένα τέρας.
Μιλάς για τέρατα,
υπερήρωες.
Αυτά υπάρχουν σε μύθους και παραμύθια.
Η αλήθεια είναι σπάνια τόσο απλή.
Οι άνθρωποι δεν ορίζονται τόσο εύκολα.
Μόνο αντιμετωπίζοντας τους εαυτούς μας, το καλό και το κακό,
ολοκληρωνόμαστε.
Κι αν δεν θέλω να ολοκληρωθώ;
Είναι μια επιλογή.
Η δική σου επιλογή.
Η πόρτα είναι πάντα ανοιχτή.
Αυτό το μέρος
δεν είναι φυλακή.
Αυτό εδώ είναι.
Επέλεξες να με εμπιστευτείς κάποτε.
Σου ζητώ να με εμπιστευτείς ξανά.
Ταξίδεψε μαζί μου στο παρελθόν μία τελευταία φορά.
Σταμάτα να κρύβεσαι, Έντεκα.
Τι έκανες;
ΚΑΜΕΡΑ TR2 8-09-79
ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΩΝ ΗΠΑ
Πόσο καιρό παρέλειψες;
Ήθελες πρόοδο.
Σου τη δίνω.
Και τι ακριβώς κάνατε όλοι στη λίμνη;
-Είναι περίπλ… -Πήγαμε μια βόλτα.
Μια βόλτα;
Στις εννιά το βράδυ;
Στη λίμνη.
Θα
κολυμπούσαμε.
Βραδινό μπανάκι.
Ντάστι.
Κάποιος δολοφονήθηκε εκεί.
Ναι, το καταλάβαμε όταν φτάσαμε.
Δεν κολυμπήσαμε.
Η Νάνσι ήταν μαζί σας στο βραδινό μπάνιο;
-Όχι. -Ναι.
Δεν είμαστε σίγουροι.
Εκεί ήταν.
Μετά έφυγε.
-Είναι λίγο μπερδεμένο. -Τότε ήρθατε.
Μετά με προκάλεσαν να πω ό,τι είπα.
Ναι.
-Για τον φονιά. -Είστε τυχεροί που δεν σας πυροβόλησαν.
Ήρθατε σε επαφή με τον Έντι;
Με τον ψυχοπαθή, τον μανιακό δολοφόνο;
Έλεος, όχι.
-Όχι. Ούτε καν. -Όχι. Δεν έχουμε νέα του.
-Δεν τον ξέρουμε. -Ποιον;
Κουραφέξαλα.
-Έρικα! -Καταλαβαίνετε ότι λένε ψέματα.
Ασύστολα ψέματα.
-Έρικα. -Είναι γεγονός.
Λες ψέματα στους αστυνομικούς, Ντάστι;
-Όχι. -Είναι έγκλημα το ψέμα στην αστυνομία.
-Δεν λέω ψέματα. -Δεν μαζεύεται από πουθενά το ψέμα.
Απειλήστε τους ότι θα μπουν φυλακή και θα κελαηδήσουν.
-Εντάξει. -Φυλακή τα παιδιά μας;
-Να το πάρουμε σοβαρά. -Δεν το εννοούσε έτσι.
-Δεν είναι ανάγκη τώρα αυτό. -Συμφωνώ.
-Σκασμός! -Έλεος.
Σκασμός!
Έλεος.
Θα δοκιμάσουμε μια πιο πολιτισμένη προσέγγιση.
Ένας ένας.
Εσύ πρώτη.
-Τι πράγμα; Γιατί εγώ; -Έλα μαζί μου.
Δεν είμαι στον σύλλογο Χελφάιρ.
Να σου βάλω χειροπέδες;
Σήκω.
Άντε.
Πάμε.
Εντάξει.
-Παραλίγο. -Ναι.
Και λίγα λες.
Σκατά.
Στιβ;
-Χριστέ μου. -Καλά είμαι.
Όχι. Δεν είσαι. Χάνεις αίμα.
Έλα, κάθισε. Εντάξει;
Εντάξει.
Το καλό είναι ότι σίγουρα η ζαλάδα δεν είναι σύμπτωμα λύσσας.
Αλλά αν έχεις παραισθήσεις ή μυϊκούς σπασμούς
ή νιώσεις επιθετικός και θες να μου ρίξεις μπουνιά, πες το.
-Ρόμπιν. -Ναι;
Θέλω να σε χτυπήσω.
Έχεις ακόμη χιούμορ. Καλό σημάδι.
Ναι.
Εντάξει.
-Έτοιμος; -Ναι.
Κάν' το.
Συγγνώμη.
Δεν πειράζει.
Πολύ σφιχτά;
-Όχι, καλά είναι. -Εντάξει.
Εντάξει.
Ευχαριστώ.
Ναι.
Λοιπόν,
αυτό το μέρος είναι σαν το Χόκινς, αλλά με τέρατα και άσχημα πράγματα;
Κάπως έτσι.
Πρόσεχε τις κληματσίδες. Είναι συλλογικός νους.
Είναι τι;
Ό,τι ανατριχιαστικό κινείται εδώ.
Είναι σαν ένα.
Αν πατήσεις κληματσίδα, νυχτερίδα, πατάς τον Βέκνα.
Σκατά.
Όλα από τον κόσμο μας είναι εδώ εκτός απ' τους ανθρώπους;
Απ' ό,τι καταλαβαίνω.
Μπορούμε να πάμε στο αστυνομικό τμήμα
να κλέψουμε όπλα και χειροβομβίδες για να ανατινάξουμε τις νυχτερίδες-φρουρούς.
Αμφιβάλλω αν το Τμήμα του Χόκινς έχει χειροβομβίδες.
Όπλα, ναι, σίγουρα.
Δεν χρειάζεται να πάμε στο κέντρο για όπλα.
Έχω όπλα στο δωμάτιό μου.
Εσύ,
η Νάνσι Γουίλερ,
έχεις όπλα
στο δωμάτιό σου;
Γεμάτη εκπλήξεις, έτσι;
Ένα ρωσικό Μακάροφ κι ένα περίστροφο.
Πήγες να με πυροβολήσεις με αυτό.
Σχεδόν σου άξιζε.
Για τη σεμνότητά σου.
Θεέ μου!
Ναι, τα όπλα μού φαίνονται καλή ιδέα.
Ναι, κι εμένα.
Τι περιμένουμε, λοιπόν;
Ξέρεις,
αυτό που θα επιχειρήσουμε είναι τρελό.
Ακόμη και σύμφωνα με τα στάνταρ σου.
Ναι;
Τι πιθανότητες μας δίνεις;
Νομίζω…
χίλια προς ένα;
Και το τέρας να σκοτώσουμε, πρέπει να το σκάσουμε.
Αν αποτύχουμε,
δεν θα είναι τόσο καλοί που να μας ρίξουν σε κελί.
Θα μας πυροβολήσουν.
Θα πεθάνουμε ως φονιάδες τέρατος.
Θα γίνουμε θρύλοι.
Αλλά προδότες. Το ξέχασες αυτό.
Ο φονιάς τεράτων επισκιάζει τον προδότη.
Ο Μιχαήλ θα καμαρώνει για τον πατέρα του.
Ο Μιχαήλ;
Όχι.
Πιστεύει ότι δεν κάνω τίποτα πια σωστό.
Θα πει "Μπαμπά,
στοίχημα ότι το σκότωσε ο φαλακρός Αμερικανός".
-Είναι σε τέτοια ηλικία; -Ναι, σε τέτοια είναι.
Έτσι κι εσύ, Αμερικάνε;
Με τη νέα κόρη σου;
Την τελευταία φορά που ήμουν με την Εντ, δεν ήθελε σχεδόν καμία σχέση μαζί μου.
Ήμουν εμπόδιο.
Έτσι ήμουν κι εγώ με τον μπαμπά μου σε αυτήν την ηλικία.
Ακριβώς το ίδιο.
Μας είναι βαθιά ριζωμένη η απόρριψη του πατέρα.
Για να ωριμάσουμε.
Να αποκτήσουμε υπόσταση.
Ελπίζω να το κάνει κι εκείνη.
Να αποκτά υπόσταση.
Αλλά και πάλι…
Ανησυχείς.
Το να ανησυχούμε για τα παιδιά μας
είναι κάτι φυσικό.
Ναι.
Μα τίποτα απ' όσα αντιμετωπίζει η Εντ δεν είναι φυσικό.
Το κτήνος,
το τέρας εκεί μέσα,
είναι κάτι που θέλει να βλάψει την Εντ. Να τη σκοτώσει.
Δεν καταλαβαίνω.
Ειλικρινά, ούτε κι εγώ.
Ξέρω μόνο ότι αυτό το πράγμα
δεν θα έπρεπε να είναι ζωντανό.
Αυτό σημαίνει ότι δεν έχει τελειώσει.
Νόμιζα ότι ήρθα εδώ
για να πληρώσω για ό,τι έκανα.
Μα ίσως βρέθηκα εδώ για άλλον λόγο.
Ίσως…
Ίσως μπορώ να βοηθήσω την Εντ.
Κι ας μην κάνω τίποτα άλλο.
Μιλάς σαν θρήσκος, Αμερικάνε.
Θρήσκος; Δεν ξέρω.
Ίσως πρέπει να δοκιμάσω να προσευχηθώ.
Αν θέλουμε να φύγουμε, να πάμε στην Εντ και τον Μιχαήλ, εσύ κι εγώ…
θα χρειαστούμε ένα θαύμα.
Μπορώ να βοηθήσω, σύντροφε;
Με λένε Γιούρι Ισμαΐλοφ.
Χαίρετε.
Με περιμένει ο διευθυντής.
Έχω μια πολύ ξεχωριστή παράδοση.
Σπάνια εισαγωγή από την Αμερική.
Εντάξει.
Μην ανοιγοκλείσεις μάτια.
Έχεις πονοκεφάλους;
Ναυτία σήμερα το πρωί;
Η μνήμη σου;
Θυμάσαι τώρα τι έγινε;
Ίσως σε βοηθήσει κάποιος άλλος να καλύψεις τα κενά.
Ναι;
Καλημέρα, παιδιά.
Καλημέρα, μπαμπά.
Το σημερινό μάθημα θα αφορά τους κανόνες.
Για μερικούς από εσάς,
αυτό ίσως φαίνεται περιττό.
Για άλλους, ίσως απαιτείται υπενθύμιση.
Έντεκα, έλα μπροστά.
Χθες βράδυ η αδερφή σας η Έντεκα έπαθε διάσειση
όταν ήταν μόνη στο δωμάτιο ουράνιο τόξο.
Τώρα ισχυρίζεται ότι δεν θυμάται τι συνέβη.
Μα τέτοιοι τραυματισμοί δεν συμβαίνουν έτσι απλά.
Κάποιος το έκανε.
Κάποιος σε αυτό το δωμάτιο.
Λοιπόν,
ποιος θα μου πει τι έγινε;
Πρέπει να έπεσε.
Να έπεσε;
Την έχεις δει, μπαμπά.
Είναι αδέξια.
Ηλίθια.
Έντεκα, μπορείς να πας πίσω.
Νούμερο Δύο, έλα μπροστά.
Βάλ' του περιλαίμιο.
Ευχαριστώ.
Νομίζεις πως επειδή έδειξες ότι έχεις κάποιο ταλέντο
εξαιρείσαι από τους κανόνες; Αυτό είναι;
Όχι, μπαμπά.
Ότι οι κανόνες δεν ισχύουν για σένα όπως ισχύουν για τα αδέρφια σου;
Όχι, μπαμπά.
Τότε, γιατί επιτέθηκες στην Έντεκα;
-Εκείνη σου το είπε; -Εσύ κάνεις τις ερωτήσεις ή εγώ;
Επιτέθηκες στην Έντεκα;
Αν σου είπε κάτι τέτοιο, λέει ψέματα.
Μπαμπά, πρέπει να με πιστέψεις.
Σε παρακαλώ.
Λέει ψέματα.
Λοιπόν,
να ξαναδοκιμάσουμε;
Τι έγινε;
Ήταν ατύχημα.
Να πάμε από έναν δρόμο λιγότερο τρομακτικό;
Κοντεύουμε. Θα βγούμε από δω.
Μην ανησυχείς.
Έντι.
Έντι. Να σου πω.
Άκου, θέλω…
Θέλω να σου πω ευχαριστώ.
Που έσωσες το τομάρι μου.
Παπαριές. Μόνος σου σώθηκες.
Εντελώς κίνηση Όζι αυτή που έκανες.
Όζι;
Όταν δάγκωσες τη νυχτερίδα.
Όζι Όζμπορν;
Black Sabbath;
Δάγκωσε κεφάλι νυχτερίδας στη σκηνή. Το ξέρεις;
-Όχι. -Δεν πειράζει.
Πολύ μέταλ αυτό που έκανες. Απλώς λέω.
Ευχαριστώ.
Ο Χέντερσον είπε ότι είσαι σκληρό καρύδι. Επέμενε, για την ακρίβεια.
-Ο Χέντερσον το είπε; -Ναι.
Ο μικρός σε λατρεύει.
Δεν έχεις ιδέα. Είναι ενοχλητικό, για να είμαι ειλικρινής.
Δεν ξέρω γιατί με νοιάζει η γνώμη που έχει η τάπα,
αλλά μάλλον ζηλεύω λίγο, Στιβ.
Μάλλον δεν μπορούσα να δεχτώ ότι ο Στιβ Χάρινγκτον
ήταν
καλό τυπάκι.
Πλούσιος, δημοφιλής, αρέσει στις γκόμενες, όχι κόπανος.
Με τίποτα, φίλε. Αυτό
αντιβαίνει τους νόμους του σύμπαντος
και το προσωπικό δόγμα Μάνσον.
Και πάλι, ζηλεύω πάρα πολύ.
Γι' αυτό δεν θα πηδούσα στη λίμνη για να σε σώσω.
Όχι υπό
κανονικές συνθήκες.
Μπα.
Έξω από το D&D δεν είμαι ήρωας.
Βλέπω κίνδυνο και το βάζω στα πόδια.
Ή τουλάχιστον αυτό έμαθα για μένα αυτήν τη βδομάδα.
-Χαλάρωσε, φίλε. -Βλέπεις;
Ο μόνος λόγος που ήρθα ήταν επειδή αυτές οι κυρίες
σε ακολούθησαν αμέσως.
Ντρεπόμουν να μείνω πίσω μόνο εγώ.
Η Γουίλερ
δεν έχασε δευτερόλεπτο.
Ούτε ένα δευτερόλεπτο.
Βούτηξε αμέσως.
Δεν ξέρω τι έγινε μεταξύ σας,
αλλά στη θέση σου,
θα την ξανακέρδιζα.
Γιατί αυτό
ήταν το πιο ξεκάθαρο σημάδι αληθινής αγάπης
που έχουν δει αυτά τα κυνικά μάτια.
Έλεος!
Πάλι τα ίδια.
Δεύτερο λιγότερο αγαπημένο μου πράγμα: οι σεισμοί.
Μου φτάνει η αστάθεια που έχω.
Νάνσι!
Πού πας;
Νάνσι!
Ελάτε.
Στιβ, λαμβάνεις;
Νάνσι; Ρόμπιν;
Εδώ Ντάστιν. Πού είστε;
Μας έπιασαν οι αρχές. Επαναλαμβάνω, μας έπιασαν οι αρχές.
Λαμβάνετε;
Γαμώτο!
-Να βρούμε δικηγόρους; -Δεν είμαστε σε τέτοιο σημείο.
Κανείς δεν έκανε κάτι κακό.
Κι αν έκαναν κάτι κακό;
-Είχαμε κάτι; -Τίποτα.
-Δεν πιστεύεις να πέρασαν… -Το Γουότεργκεϊτ;
Χωρίς εμάς; Χωρίς σχέδιο; Χωρίς όπλα;
-Δεν θα ήταν τόσο χαζοί. -Ναι.
Θα κρύβονται γιατί μας έπιασαν οι αρχές.
"Οι αρχές";
Τι είναι, το Gunsmoke; Ο Ηλίθιος και ο Άσχημος;
Να φτιάξω ομάδα;
-Να σελώσω τα άλογα; -Έρικα.
Σε παρακαλώ, φύγε.
Να τι θα γίνει.
Ή μου λέτε τι συμβαίνει
ή λέω στον Ντάστιν τι βρήκα κάτω από το κρεβάτι σου.
-Σε παρακαλώ, όχι. -Μολόγα τα όλα, γελαδάρη.
-Τι βρήκε; -Τίποτα.
Είναι αηδιαστικό;
-Από ένα ως δέκα. -Εκατό.
-Εκατό; -Εντάξει.
Ο μανιακός φονιάς είναι μάγος απ' τα Πάνω Κάτω.
Και τον ψάχνουμε, μα δεν μπορούμε να πάμε στα Πάνω Κάτω.
Νομίζαμε ότι δεν μπορούσαμε ώσπου βρήκαμε πύλη στη Λίμνη των Εραστών.
Γι' αυτό πήγαμε, μα μας έπιασαν οι ηλίθιοι αστυνομικοί.
Κι αν το πεις αυτό σε κανέναν,
ακόμη και στη μαμά
και στον μπαμπά
και στην Τίνα…
Ειδικά στην Τίνα.
Θα
σε πνίξω
στον ύπνο σου.
Κατάλαβες;
Έρικα;
Πες μου,
το
έπιασες;
Ότι θα με πνίξεις στον ύπνο μου, όχι κάτι άλλο.
Γιατί να ανοίξουν πύλη στη Λίμνη των Εραστών;
-Τι; -Οι κομμουνιστές.
-Όχι οι κομμουνιστές. -Ποιος;
-Κανείς. -Άρα άνοιξε για πλάκα;
Έρικα, δεν έχεις ιδέα τι λες.
Όχι, δεν ξέρει, ωστόσο θέτει ένα καίριο ερώτημα.
Πώς άνοιξε το Γουότεργκεϊτ;
Μόνο δύο πύλες έχουν ανοίξει. Από την Εντ κι απ' τους κομμουνιστές.
Αυτή δεν την άνοιξε κανείς απ' αυτούς, οπότε…
Ρε γαμώτο.
Περιμένετε.
Τι πράγμα;
Υπάρχει κάτι που δεν καταλάβαμε ποτέ.
Γιατί ο Βέκνα σκοτώνει ανθρώπους.
Τι κίνητρο έχει;
Να σκοτώνει εφήβους; Πάντα φαινόταν πολύ τυχαίο.
Κοινότοπο.
Επιπλέον, τι σχέση έχει με όλα αυτά ο Νοοβόρος;
Ίσως αυτό είναι.
Αυτή είναι η απάντηση.
Ποια είναι η απάντηση;
Σίγουρα θες μόνο νερό;
-Έχουμε Coke, Sprite, Dr. Pepper. -Coke.
Εντάξει, άκουσέ με.
Πώς άνοιξε η Εντ το Μάδεργκεϊτ;
Επικοινώνησε με τον Ντεμογκόργκον.
Με ψυχική επαφή. Όπως…
-Ο Βέκνα όταν κάνει ξόρκια. -Ακριβώς.
Οπότε, αν με κάθε φόνο,
δεν τους σκοτώνει απλά,
μα κάνει μια ισχυρή ψυχική σύνδεση με τα θύματα;
Μια σύνδεση ισχυρή
που ανοίγει τρύπα στην υφή του χωροχρόνου.
-Ανοίγει κι άλλες πύλες. -Ακριβώς.
Είμαστε ακόμα στο σπίτι των Γουίλερ.
-Γιατί ανοίγει πύλες; -Για να κατακτήσει τον κόσμο.
-Ποιος θέλει να κατακτήσει τον κόσμο; -Ο Νοοβόρος.
Αν ο Ντεμογκόργκον ήταν ο στρατιώτης του,
ο Βέκνα είναι ο στρατηγός του.
Ένας στρατηγός πέντε αστέρων που μπορεί να ανοίγει πύλες.
-Γαμώτο. -Γαμώτο.
Γαμώτο. Δεν κατάλαβα τίποτα.
Μέχρι το Μάδεργκεϊτ κατάλαβα. Πες τα πάλι, σε παρακαλώ.
Θυμάσαι το Εθνικό Εργαστήριο;
Όχι. Το έχω ξεχάσει.
Δεν το έκαναν κομμουνιστές.
Τι έκανε το τεράστιο λέιζερ;
Γαμώτο.
Ίσως να πάρεις υπηρέτρια, Γουίλερ.
Ελάτε. Δεν θέλω να μείνω παραπάνω απ' όσο χρειάζεται.
Άνοιξε μια ρωγμή στον χωροχρόνο.
Μια μεγάλη ρωγμή…
Δεν είναι όπλα αυτά.
Τα τακούνια είναι μυτερά,
μα ήλπιζα για ένα είδος θανατηφόρου βλήματος.
-Δεν καταλαβαίνω. -Ίσως τα άφησες κάπου αλλού.
Έχουμε ένα εξάχρονο. Ξέρω πού βάζω τα όπλα.
Επίσης, αυτά τα πέταξα πριν από χρόνια.
ΧΗΜΕΙΑ ΤΙ ΟΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΕΝΟΣ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ;
Έλεος. Πόσες έφτιαξες;
Είπες να βοηθήσεις.
Οι βαθμοί είναι σημαντικοί, αλλά θες να διαβάσεις όταν φύγουμε;
Αυτή είναι Χημεία πρώτης λυκείου.
Κι αυτή η ταπετσαρία είναι παλιά.
Τον καθρέφτη τον πουλήσαμε σε παζάρι.
Και εσύ
δεν πρέπει να είσαι εδώ.
Σε έδωσα στην ξαδέρφη Τζοάνα πριν από δύο χρόνια.
6/11/1983. ΤΑ ΞΑΝΑΦΤΙΑΞΑΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΙΒ. Η ΜΠΑΡΜΠ ΤΟ ΕΜΑΘΕ.
Τι είναι;
Νάνσι; Με φρικάρεις.
Ο λόγος που τα όπλα μου δεν είναι εδώ
είναι επειδή δεν υπάρχουν ακόμη.
Δεν
υπάρχουν;
Το ημερολόγιο έπρεπε να είναι γεμάτο. Δεν είναι.
Τελευταία καταχώριση: 6 Νοεμβρίου 1983.
Όταν εξαφανίστηκε ο Γουίλ.
Όταν άνοιξε η πύλη.
Είμαστε στο παρελθόν.
Ντάστιν!
Μ' ακούς; Ντάστιν!
Ακούς;
-Ίσως έχει όντως λύσσα. -Ακούς;
Τι κάνεις;
Ακούς;
Είναι εδώ. Ο Χέντερσον. Είναι εδώ ο παπάρας.
Είναι στον τοίχο. Ακούστε.
Ντάστιν.
Ντάστιν!
Ντάστιν! Μ' ακούς;
Κι αυτό μας φέρνει στο ερώτημα που έθεσες.
Πώς και γιατί υπάρχει πύλη στη Λίμνη των Εραστών;
Ας το αναλύσουμε. Τι κοινό έχουν η Έντεκα και ο Βέκνα;
Ντάστιν!
-Ντάστιν; -Ντάστιν!
Ή αυτό το παιδί δεν μας ακούει ή είναι εντελώς μαλάκας.
-Ο Γουίλ βρήκε τρόπο. -Τι;
Ο Γουίλ.
Βρήκε τρόπο να μιλήσει στην Τζόις με τα φώτα.
-Τα φώτα; -Ναι.
-Άνοιξε τον διακόπτη. -Εντάξει.
Δεν λειτουργεί.
Παιδιά;
Το βλέπετε αυτό;
…για να ανοίξει μια οπή στον χωροχρόνο όπως στο Μάδεργκεϊτ.
Φοβερό.
Πύλη, παρ' όλα αυτά.
Σε
γαργαλάει.
Ωραία αίσθηση.
Ξέρει κανείς τον κώδικα Μορς;
Όχι.
Σταθείτε, μετράει το SOS;
Βοηθάει…
Βοηθάει αυτό;
Η θεωρία μας είναι ότι ο Βέκνα κάνει επαφή απ' τη σοφίτα του.
Δεν ξέρουμε γιατί. Υποθέτουμε ότι το κάνει από οπουδήποτε.
-Ακούς τι λέω; -Ναι, ακούω.
Απλώς…
Ακολουθήσατε τον Βέκνα με τα φώτα, έτσι;
Ναι, γιατί;
Γιατί νομίζω ότι είναι εδώ.
Δουλεύει.
"S.
Ο.
S".
Να σας πω,
θυμάστε που είπα ότι δεν είναι χαζοί να περάσουν το Γουότεργκεϊτ;
Ναι;
Τους υπερεκτίμησα.
Κύριε διευθυντή, όμορφη η φυλακή σας.
Εδώ δες!
Τι λες γι' αυτό;
Το φαντάστηκα, ναι.
Κύριε διευθυντή.
Χαίρω πολύ.
Εγώ είμαι ο Γιούρι, φυσικά, μα επιτρέψτε μου να σας συστήσω…
Γαμώτο.
Συγγνώμη.
Τι;
Μπορείς να σταματήσεις να παίζεις μ' αυτό;
Δεν παίζω. Πρόβα κάνω.
Σταμάτα να μου μιλάς και παίξε τον ρόλο σου.
Να θυμάσαι ότι είσαι τρομαγμένη, τα έχεις χαμένα.
-Ναι, και τρομαγμένη είμαι και… -Εντάξει. Ναι. Ωραία.
Γιούρι Ισμαΐλοφ.
Γεια!
Επιτέλους, συναντιόμαστε.
Σύντροφε ταγματάρχη.
Αυτός είναι ο κατάσκοπος Μπάουμαν;
Φαίνεται αλλαγμένος.
Είναι πιο άσχημος από κοντά.
Ξύρισε το μούσι για να μεταμφιεστεί.
Ύπουλος μπάσταρδος.
Σιωπή, κάθαρμα Αμερικάνε!
Φτάνει πια μ' εσένα!
Μα αυτή θα την αναγνώριζα και μια ήπειρο μακριά να ήταν.
Ήταν πιο όμορφη με τη στολή της, αλλά και πάλι,
είναι αρκετά εντυπωσιακή.
Ναι, χάρμα οφθαλμών, σύντροφε.
Αλλά όχι τόσο ευχάριστη στα αυτιά.
Πού είναι;
Τι έκανες στον Χόπερ, άθλιο κομμουνιστικό γουρούνι;
Όπως είπα,
δυσάρεστη.
Μα πρέπει να πω
πως κι εγώ είμαι περίεργος.
Τον άλλον Αμερικάνο.
Τι τον κάνατε;
Τον φαντάζομαι στο κρεβάτι του Προκρούστη,
μες στο κρύο, πολύ αδύνατο, πουλιά να τσιμπούν τους βολβούς των ματιών.
Κοντά έπεσα;
Έχω ακούσει ιστορίες για τον Γιούρι Ισμαΐλοφ,
τον λαθρέμπορο φιστικοβούτυρου.
Κι εσύ
δεν είσαι ο Γιούρι που έχω ακουστά.
Είμαι.
Δεν είμαι;
Όχι.
Μου είχαν πει ότι του Γιούρι του είχε λασκάρει βίδα.
Εσένα
σου έχουν λασκάρει πολλές!
Ελπίζω να μη χάσαμε το σόου.
Αντιθέτως, πάνω στην ώρα.
Αυτό το κλειδί θα σας δώσει πρόσβαση στην αποθήκη όπλων.
Διαλέξτε όποιο όπλο θέλετε.
Δουλέψτε μαζί
ή μόνοι.
Τι γίνεται;
Τους λένε τους κανόνες.
Κανόνες για τι;
Μπορώ να σου πω,
αλλά θα χαλάσει τη διασκέδαση.
Περιμένετε το κουδούνι.
Να περιμένετε.
Αν κουνηθείτε πριν απ' το κουδούνι,
θα σας πυροβολήσουν.
Κατανοητό;
Είναι κατανοητό;
Ναι.
Θα σας ευχόμουν καλή τύχη,
μα δεν θα σας βοηθήσει.
Ας ελπίσουμε να εισακούστηκαν οι προσευχές σου.
Είσαι ανοιχτή σε μια μεγαλύτερη πρόκληση;
Προσπάθησε να μη δείξεις συναισθήματα όσο μιλάω.
Συνέχισε να παίζεις, αν καταλαβαίνεις.
Ο Δύο είναι ακόμα στο αναρρωτήριο.
Τον παρακολουθούν τώρα, αλλά μόλις βγει από εκεί,
αυτός κι οι άλλοι θα επιχειρήσουν να σε σκοτώσουν.
Ακριβώς εδώ,
σε αυτό το δωμάτιο.
Και ο μπαμπάς
θα το επιτρέψει.
Βασικά, θέλει να γίνει.
Το σχεδιάζει εδώ και λίγο καιρό.
Ψυχραιμία.
Συγκεντρώσου στο παιχνίδι.
Υπάρχει λόγος που ο Δύο και οι άλλοι απέδρασαν από το δωμάτιό τους χθες βράδυ.
Γιατί απενεργοποιήθηκαν οι κάμερες.
Γιατί ο μπαμπάς τιμώρησε τον Δύο.
Δεν το καταλαβαίνουν, αλλά τους μετακινεί σαν αυτά τα πιόνια.
Τους οδηγεί
να κάνουν αυτό που θέλει,
που είναι…
Γιατί;
Τον τρομάζεις.
Ξέρει ότι είσαι πιο ισχυρή από τους άλλους.
Κι ότι δεν μπορεί να σε ελέγξει.
Αυτό θέλει μόνο.
Έλεγχο.
Το κατάλαβα.
Γι' αυτό ήθελα να σε βοηθήσω, μα τα έκανα χειρότερα.
Με βοήθησες…
κι ο μπαμπάς σε πόνεσε.
Πρέπει να αποδράσεις.
Σήμερα.
Αλλά μας παρακολουθούν.
Στενά.
Αν θες να βγεις ζωντανή από δω, πρέπει να κάνεις ό,τι σου λέω.
Καταλαβαίνεις;
Γιατί βοηθάς ακόμα;
Γιατί πιστεύω σ' εσένα.
Ήρθε η ώρα να ελευθερωθείς από αυτήν την κόλαση.
Έλα!
-Συγγνώμη! -Συγγνώμη.
Για να δείξεις κατανόηση.
Έλα.
-Αυτό είναι. Εμπρός. -Ναι, εντάξει.
Το βλέπετε αυτό;
Απίστευτο!
Δεν το μετακινούμε, μα το αποσυνδέουμε. Σταθείτε.
Βγάλ' το.
Δοκιμάστε τώρα.
Εντάξει.
"Γ".
-"Γεια". -Γεια.
Πέτυχε!
Ναι!
Γεια!
Εντάξει.
"Π-Α
Γ…"
-"Π-Α-Γ". -Παγάκι;
"…Κ-Α-Μ-Ε".
"Παγιδευτήκαμε".
-Ναι. -Έτσι.
-Παγιδεύτηκαν στα Πάνω Κάτω. -Εντάξει.
Δεν μπορείτε να περάσετε από το Γουότεργκεϊτ;
-Τι είναι το Γουότεργκεϊτ; -Είναι στο νερό και είναι πύλη.
Ωραίο.
-Μάλιστα. -Όχι. Είναι…
Έξι είναι;
-"Φ"; -Όχι, "Φ".
-Ναι. -"Ρ-Ο-Υ-Ρ".
"Φρουρ";
Φρουρ…
-"Φρουρεί…" -"Φρουρείται".
-"Φρουρείται"; -Το Γουότεργκεϊτ φρουρείται.
Τέλεια. Ναι.
Έχουμε μια θεωρία που μπορεί να βοηθήσει.
-Ναι. -Παιδί διάνοια.
Το Γουότεργκεϊτ δεν είναι η μόνη πύλη. Υπάρχει πύλη σε κάθε τόπο δολοφονίας.
Καταλαβαίνει κανείς τι λέει;
-Όχι. -Δεν έχω ιδέα.
Μάλιστα. Σοβαρά τώρα;
Πόσες φορές πρέπει να πέσω μέσα για κάτι ώστε να με εμπιστευτείτε;
Πρέπει να συγκρατήσει τον εγωισμό του.
Είναι ο τόνος του.
-Το ξέρω. -Εντάξει.
-Πόσο μακριά είναι το τροχόσπιτο; -Έντεκα χλμ.
Νάνσι;
Ξέρω ότι το σπίτι σου εδώ είναι παγωμένο στον χρόνο και τέτοια,
αλλά πάντα δεν είχατε ποδήλατα;
Λοιπόν, τίποτα;
Όχι. Εμμένει στα ίδια.
Πήγαν στη λίμνη για ένα βραδινό μπάνιο.
Κάποια στιγμή ήρθε η Νάνσι.
Έλα!
Ό,τι είπε κι εδώ στον καναπέ.
Αυτά μας είπε.
Εμμένει στη θέση της.
Δεν έπρεπε να της μιλήσουμε πρώτη.
Ήταν
κάπως κακιά.
Θα βρούμε την κόρη σας, κα Γουίλερ.
Μην ανησυχείτε.
Ένα απ' αυτά τα παλιόπαιδα θα κελαηδήσει. Το ξέρω.
Πού είναι;
Επάνω.
Στενοχωριούνται.
Γουρουνάκια.
Ανοίξτε στον αστυνόμο Κάλαχαν.
-Πάμε! -Να σας πω!
-Συγγνώμη. Γυρίστε πίσω! -Προχώρα!
-Δεν κάνω πλάκα. -Έλα!
-Είναι ένα πταισματάκι. -Σταθείτε!
Όχι!
-Λούκας! -Ντάστι!
Ντάστι!
Λούκας, Έρικα. Γυρίστε πίσω!
Ντάστι!
Είναι το αγαπημένο σου, έτσι;
Πώς νιώθεις σήμερα;
Καλά.
Θέλεις κι άλλα μαθήματα;
Ωραία.
Ζαλίζομαι.
Ζαλίζεσαι;
Ναι.
Και το φως.
Πονάει το κεφάλι μου με το φως.
Συγγνώμη που ενοχλώ.
-Όλα καλά; -Δεν ξέρω.
Λέει ότι ζαλίζεται. Την πειράζουν τα φώτα.
Ποιαν πειράζουν;
Ησυχία.
Έλα μαζί μου.
Λοιπόν,
θα είναι λίγο τρομακτικά εδώ μέσα,
αλλά από δω
περνάς την περίφραξη και βγαίνεις στο δάσος.
Εσύ είσαι μεγαλόσωμος.
Δεν θα έρθω μαζί σου, Έντεκα.
Εννοούσα αυτό που είπα. Ότι αυτό το μέρος είναι φυλακή.
Όλοι εδώ είναι φυλακισμένοι, όχι μόνο εσύ.
Όχι μόνο τα αδέρφια σου, αλλά και οι φύλακες, οι νοσοκόμες.
Εγώ.
Εδώ.
Το νιώθεις;
Ο μπαμπάς σου το λέει Σωτηρία.
Με αποδυναμώνει, με εντοπίζει. Κι άλλη διέξοδος να υπήρχε, θα με έβρισκε.
Αν βρει εμένα, θα βρει κι εσένα.
Κι αν το κάνω να βγει;
Με βοήθησες.
Θα σε βοηθήσω.
Ψυχραιμία.
Μείνετε κοντά.
Ό,τι σχεδιάσαμε.
Αμερικάνε!
Μου αρέσει αυτό το σημείο.
Όταν πιστεύουν ότι υπάρχει ελπίδα.
Ό,τι κι αν βγει από εκεί,
μείνετε στις θέσεις σας.
Μείνετε στις θέσεις σας!
Τι κάνει ο Αμερικάνος;
Δεν ξέρω.
Μάθε!
Μία σπιθαμή να κουνηθείς, θα σε σκοτώσω.
Τι;
Έλα!
Αρρωστημένο αστείο;
Δεν είναι αστείο. Όπως είπα,
οι Αμερικάνοι είναι πολύ ύπουλοι.
Έλα.
Πες ότι δεν τέλειωσε το υγρό.
Έλα!
Αν θες να ζήσεις,
ό,τι αρρωστημένο παιχνίδι κι αν είναι αυτό,
θα το σταματήσεις και θα ελευθερώσεις τον φίλο μας.
Τότε, φοβάμαι ότι θα πρέπει να με σκοτώσετε.
Γιατί ο φίλος σας είναι ήδη νεκρός.
Έλα!
Τι κάνετε;
Να είμαστε όλοι μαζί, ηλίθιοι!
Διάταξέ τους να το σκοτώσουν!
Αν δώσω την εντολή, θα με σκοτώσουν και θα πεθάνω προδότης.
Αν θες να με σκοτώσεις, κάν' το!
Έλα!
Κάνε πίσω!
Κάνε πίσω, διάολε!
Πίσω! Κάνε πίσω!
Θα τον σκοτώσω!
Πέτα το όπλο σου. Σ' εμένα.
Άνοιξε όλες τις πόρτες εσύ.
Κατάλαβες;
Άνοιξε τις πόρτες.
Αν ανοίξεις όλες τις πόρτες,
θα ελευθερωθεί το τέρας στη φυλακή
και θα πεθάνουμε όλοι.
Θα τραβήξω τη σκανδάλη! Άνοιξε τις πόρτες!
Θα χρειάζονταν κρουστικό κριό για να ανοίξουν την πόρτα.
Άσε το τέρας να φάει.
Νομίζεις ότι παίζω;
Νομίζεις ότι δεν θα το κάνω;
Άνοιξε την πόρτα!
Αν ανοίξω τις πόρτες,
καταδικάζω όχι μόνο τον εαυτό μου,
μα και κάθε σύντροφο σε θάνατο.
Δεν το επιτρέπει η συνείδησή μου.
Δεν θα το κάνω.
Σας παραδέχομαι, κομμουνιστές.
Είστε αφοσιωμένοι.
Κάνε πίσω!
Πίσω! Κάνε πίσω!
Κάνε πίσω!
Μάλιστα.
-Τι κάνεις; -Δεν έχω ιδέα. Έχει πολλά κουμπιά.
Δεν βλέπω. Θέλω γυαλιά. Περίμενε.
Έλα εδώ. Όχι.
Δώσ' το μου. Δικό μου!
Δεν έχουμε πολύ χρόνο!
Προσπαθώ!
Όχι. Τζόις, δεν έχουμε ιδέα τι κάνουν αυτά τα κουμπιά.
Δεν μπορείς να τα πατάς στην τύχη.
Κάνε πίσω!
Πίσω! Κάνε πίσω!
Τζόις, ηρέμησε.
Έλα!
Αμερικάνε!
Άνοιξε!
Κλείσ' την, Τζόις.
Κλείσ' την!
Για μια στιγμή, νόμιζα ότι έγινε το θαύμα.
Από τη μια φυλακή στην άλλη, όμως.
ΤΡΟΧΟΣΠΙΤΑ ΦΟΡΕΣΤ ΧΙΛΣ
Εδώ.
Ρεκόρ Γκίνες. Τα περισσότερα μίλια που διανύθηκαν μεταξύ διαστάσεων.
Εισέπνευσα την αηδία.
Κόλλησε στον λαιμό μου.
Να πάρει.
Εδώ πέθανε η Κρίσι.
Είναι ακριβώς το σημείο όπου πέθανε.
Κάτι υπάρχει εκεί μέσα.
Τι στον διάολο είναι αυτό;
Αποκλείεται.
Γεια σας.
-Γεια. -Γεια.
Ρε σεις, ψυχεδέλεια.
Ντιν νταν!
Δεν μπορείς να μου κάνεις μεγαλύτερο κακό απ' ό,τι μου έχουν κάνει εκείνοι.
Ποιος περίμενε ότι κάτι τόσο μικρό προκαλεί τόσα προβλήματα;
Σ' ευχαριστώ.
Να τοι!
-Σταματήστε! -Τρέξε!
Ακίνητοι!
Σταματήστε!
Αποκλείστε την περιοχή!
Σταθείτε!
Για πού το βάλατε;
Στον τοίχο.
Και οι δύο. Τώρα.
Όχι.
Δεν χρειάζεται να τους φοβάσαι.
Όχι πια.
Πάρτε τους.
Έλα.
Περίμενε εδώ. Μην κουνιέσαι.
-Θα βρω διέξοδο. -Περίμενε.
Πώς…
Όπως είπα,
είμαστε ίδιοι
εμείς οι δύο.
Αυτοί οι λεκέδες είναι…
Δεν ξέρω τι λεκέδες είναι.
Δεν ξέρω πώς θα λειτουργήσουν οι φυσικοί νόμοι.
Αλλά…
τι είχαμε, τι χάσαμε.
Πάμε.
Κι αν η θεωρία μου είναι σωστή…
-Άμπρα κατάμπρα. -Φοβερό.
Τραβήξτε το. Δείτε αν κρατάει.
Είναι ό,τι πιο τρελό έχω δει στη ζωή μου.
Και έχω δει τρελά πράγματα.
Θα γίνω πειραματόζωο.
Μακριά απ' τον χώρο προσγείωσης.
Ωχ, όχι!
Ευτυχώς.
Ωραία ήταν.
Καλά, πάω εγώ.
Εντάξει.
Με το μαλακό.
Ήταν
ωραία.
Γαμώτο.
Τα λέμε στην άλλη πλευρά.
Στην άλλη πλευρά.
Ωραία.
Νάνσι.
Έλα!
Μείνε μαζί μου. Νάνσι! Έλα!
Νάνσι, ξύπνα.
-Ξύπνα! Νάνσι! -Ο Βέκνα.
Θυμάσαι τι έκανες, Νάνσι;
Ή το έχεις ήδη ξεχάσει;
Όταν εγώ σκοτώνω κάποιον…
δεν ξεχνάω ποτέ.
Νάνσι!
Σου είπα να περιμένεις.
Γιατί κλαις γι' αυτούς, Έντεκα;
Μετά απ' όσα σου έκαναν;
Νομίζεις ότι τους χρειάζεσαι. Δεν ισχύει.
Δεν τους χρειάζεσαι.
Εγώ ξέρω ότι φοβάσαι.
Κι εγώ φοβόμουν κάποτε.
Ξέρω
πώς είναι.
Να είσαι διαφορετικός.
Να είσαι μόνος
σ' αυτόν τον κόσμο.
Βλέπω ότι με έψαχνες, Νάνσι.
Ήσουν πολύ κοντά.
Πολύ κοντά στην αλήθεια.
Πώς ήταν ο γέρος, τυφλός, χαζός Βίκτορ;
Του έλειψα;
Ήθελα να τελειώσω ό,τι ξεκίνησα,
αλλά είχα δουλειά.
Πάρα πολλή δουλειά.
-Τι σου είπα; -Φοβερό.
Είναι εκπληκτικό.
Μοιάζει με παραμυθένιο.
Ένα όνειρο.
Άλις, μην τρέχεις.
Πολύ μεγάλο!
Ωραίο είναι.
Ναι.
Όπως εσύ,
δεν ταίριαζα με τα άλλα παιδιά.
Κάτι δεν πήγαινε καλά μ' εμένα.
Όλοι οι δάσκαλοι και οι γιατροί είπαν ότι ήμουν
"χαλασμένος".
Αυτό είπαν.
Οι γονείς μου
πίστευαν ότι μια αλλαγή σκηνικού, μια νέα αρχή στο Χόκινς,
ίσως με θεράπευε.
Ήταν παράλογο.
Λες και ο κόσμος θα ήταν διαφορετικός εδώ.
Αλλά μετά…
προς έκπληξή μου, το νέο μας σπίτι πρόσφερε
μια ανακάλυψη.
Και μια νέα αίσθηση σκοπού.
Μέσα στον εξαερισμό, βρήκα μια φωλιά με μαύρες χήρες.
Οι περισσότεροι φοβούνται τις αράχνες.
Τις απεχθάνονται.
Κι όμως,
εγώ τις βρήκα ατελείωτα συναρπαστικές.
Επιπλέον,
με παρηγορούσαν πολύ.
Υπήρχε ομοιότητα.
Όπως κι εγώ,
είναι μοναχικά πλάσματα.
Βαθιά παρεξηγημένα.
Είναι
θεοί του κόσμου μας.
Τα πιο σημαντικά αρπακτικά.
Τρέφονται από τους αδύναμους,
φέρνουν ισορροπία και τάξη σε ένα ασταθές οικοσύστημα.
Αλλά ο ανθρώπινος κόσμος διατάραζε την αρμονία.
Βλέπεις,
οι άνθρωποι
είναι ένα μοναδικό είδος παράσιτου.
Πολλαπλασιάζονται
και δηλητηριάζουν τον κόσμο,
ενώ ταυτόχρονα επιβάλλουν τη δική του δομή.
Μια βαθιά αφύσικη δομή.
Εκεί όπου οι άλλοι έβλεπαν τάξη, εγώ έβλεπα περιορισμούς.
Ένας σκληρός, καταπιεστικός κόσμος
που υπαγορεύεται από προαποφασισμένους κανόνες.
Δευτερόλεπτα, λεπτά,
ώρες, μέρες, βδομάδες, μήνες,
χρόνια, δεκαετίες.
Κάθε ζωή ένα ξεθωριασμένο, μικρότερο αντίγραφο του προηγούμενου.
Ξυπνάς, τρως, δουλεύεις, κοιμάσαι,
αναπαράγεσαι και πεθαίνεις.
Όλοι
απλώς
περιμένουν.
Περιμένουν
να τελειώσουν όλα.
Ενώ δίνουν μια ανόητη, απαίσια παράσταση
κάθε μέρα.
Εγώ δεν μπορούσα.
Δεν μπόρεσα να κλείσω το μυαλό μου
και να μπω στην τρέλα.
Δεν μπορούσα να προσποιηθώ.
Και συνειδητοποίησα
ότι δεν χρειαζόταν.
Θα έκανα δικούς μου κανόνες.
Θα αποκαθιστούσα την ισορροπία σε έναν χαλασμένο κόσμο.
Ένα αρπακτικό…
αλλά για καλό.
Καθώς εξασκούμουν, κατάλαβα
ότι μπορούσα να κάνω περισσότερα απ' ό,τι φανταζόμουν.
Μπορούσα να αγγίξω άλλους,
να μπω στο μυαλό τους,
στις αναμνήσεις τους.
Έγινα εξερευνητής.
Είδα τι ήταν οι γονείς μου.
Στον κόσμο,
εμφανίζονταν ως καλοί,
φυσιολογικοί άνθρωποι.
Αλλά όπως τα πάντα στον κόσμο, ήταν ένα ψέμα.
Ένα φρικτό ψέμα.
Είχαν κάνει πράγματα, Έντεκα.
Πολύ απαίσια πράγματα.
Τους έδειξα ποιοι πραγματικά ήταν.
Κράτησα καθρέφτη.
Ο αφελής πατέρας μου πίστευε ότι ήταν δαίμονας,
που τους καταράστηκε για τις αμαρτίες τους.
Η μητέρα μου όμως ήξερε.
Ήξερε ότι εγώ κρατούσα τον καθρέφτη
και με μίσησε γι' αυτό.
Κάλεσε έναν γιατρό, ειδικό.
Ήθελε να με κλείσει κάπου και να με "φτιάξει",
αν και δεν ήμουν εγώ ο χαλασμένος, αλλά αυτοί.
Έτσι δεν μου άφησε περιθώρια.
Έπρεπε να δράσω.
Να ελευθερωθώ.
Με κάθε ζωή που έπαιρνα, γινόμουν και πιο δυνατός.
Πιο ισχυρός.
Γίνονταν κομμάτι μου.
Μα ήμουν ακόμα παιδί.
Και δεν ήξερα τα όριά μου.
Παραλίγο να με σκοτώσει αυτό.
Τον συνέλαβαν για τις δολοφονίες της αδερφής και της μάνας μου,
όπως το σχεδίασα.
Μα δεν ήμουν ακόμη ελεύθερος.
Ξύπνησα απ' το κώμα και βρέθηκα στη φροντίδα ενός γιατρού,
από τον οποίον ήθελα να γλιτώσω.
Του Δρα Μάρτιν Μπρένερ.
Του μπαμπά.
Η αλήθεια, όμως…
Η αλήθεια είναι ότι δεν ήθελε απλώς να με μελετήσει.
Ήθελε κι άλλα.
Ήθελε να ελέγξει.
Όταν ο μπαμπάς κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να με ελέγξει,
προσπάθησε να με αναπαραγάγει.
Ξεκίνησε ένα πρόγραμμα.
Και σύντομα
γεννήθηκαν κι άλλοι.
Γεννήθηκες εσύ.
Και χαίρομαι πολύ που γεννήθηκες, Έντεκα.
Χαίρομαι πάρα πολύ.
Δεν χάθηκαν, Έντεκα.
Είναι ακόμα μαζί μου.
Εδώ μέσα.
Με ξεγέλασες.
Σε ξεγέλασα;
Όχι, σε έσωσα.
Είσαι φυλακισμένη εδώ,
όπως κι εγώ.
Για τον μπαμπά σου, είσαι ένα ζώο, ένα τέρας,
πειραματόζωο προς εξημέρωση.
Αλλά η αλήθεια, Έντεκα…
Η αλήθεια είναι το αντίθετο.
Εσύ είσαι καλύτερη απ' αυτούς.
Ανώτερη.
Γι' αυτό τον τρομάζεις.
Αν έρθεις μαζί μου,
για πρώτη φορά στη ζωή σου, θα είσαι ελεύθερη.
Φαντάσου τι θα κάναμε μαζί.
Θα μπορούσαμε να αναπλάσουμε τον κόσμο,
να τον αναμορφώσουμε κατά το δοκούν.
Έλα μαζί μου.
Όχι.
Βρήκε τη δύναμή του σε μια ανάμνηση από το παρελθόν.
Κάτι που τον στενοχωρούσε.
Αλλά και τον θύμωνε.
Μήπως έχεις τέτοια ανάμνηση;
Όχι! Τζέιν!
Όχι!
Δεν έπρεπε να τελειώσει έτσι.
Τζέιν.
Σ' αγαπάω.
Τζέιν.
Συμβαίνει.
Υποτιτλισμός: Μάρθα Σιαμέτη