Selam.
-Çabuk, tut Robin! -Tamam.
-Kahretsin. -Öldür!
Sıçayım!
Evet, hadi gel!
-Hadi ama, lütfen! -Arkanda Nancy, dikkat!
-Tanrım, Nancy! -Şunu üstümden çek Robin!
Vuracağım… Kahretsin, sıçayım!
Bırak!
Buraya gel!
-Hayır! -Tuttum!
-Nancy! -Geber!
Hadi ulan, aşağılık pislik!
Hadi diyorum, gelsene!
-Steve! -Tanrım.
-Steve, Tanrım. -Aman Tanrım!
İyi misin?
Yarım kilo et kopardılar.
Ama onun dışında hiç bu kadar iyi olmamıştım.
-Sizce bu yarasalar kuduz mudur? -Ne?
Kuduz benim bir numaralı korkum da. Seni hemen doktora götürmemiz lazım.
Çünkü semptomlar başlarsa çok geç. Öldün say.
Peki, çok fazla değiller.
Haklayabiliriz. Değil mi?
Ne diyordun?
Ormana, hadi.
Harika. Yine koşuyorum.
BİR NETFLIX DİZİSİ
YEDİNCİ BÖLÜM HAWKINS LABORATUVARI'NDA KATLİAM
İyi uyudunuz mu?
Kararınızı gözden geçirdiniz mi?
Kız nerede?
Belki biraz daha düşünmeniz lazım.
Hadi.
Hayır, durun. Lütfen, durun!
Lütfen.
Onu öldürmeyin.
Öldürmeyeceğinize söz verin.
Zaman daralıyor Martin. Hawkins'in zamanı daralıyor.
Riski gayet iyi anlıyorum.
Bazen ondan emin olamıyorum.
Belki bunları baba-kız zaman geçirmeyi özlediğin için yaptın.
İstediğin her şeyi verdim.
Prensiplerimden ödün verdim. Kendi canımı, ailemin canını riske attım.
"İşe yarayacak, tek yolu bu" diye beni temin ettiğin için.
Ama ilerleme görmüyorum Martin.
Ne görüyorum, biliyor musun? Korkmuş, travma geçiren bir kızcağız.
Aferin bize.
Doğrusu kötüye gidiyorsun 11.
Geriye gidiyorsun.
11, bana bak.
Bana bak.
Korktuğunu biliyorum.
Gördüklerinden çok korktun. Ama işte bu korku sana engel oluyor.
Nina'nın başarılı olmasını istiyorsan
gerçekten saklanamazsın, ne kadar korkutucu olursa olsun.
Ne yaptığımı gördüm.
Canavarım ben.
Canavarlardan, süper kahramanlardan bahsediyorsun.
Onlar efsanelerde, peri masallarında olur.
Gerçekler nadiren o kadar basittir. İnsanları tanımlamak öyle kolay değildir.
Ancak kendimizle tamamen, iyisiyle, kötüsüyle yüzleşirsek
bir bütün olabiliriz.
Ya bütün olmak istemiyorsam?
O da bir seçim.
Senin seçimin.
Kapı her zaman açık.
Burası hapishane değil.
Burası öyle.
Bir kez bana güvenmeye karar verdin.
Tekrar güvenmeni rica ediyorum.
Son bir kez benimle geçmişe yolculuk et.
Saklanmayı bırak 11.
Ne yaptın sen?
ABD'YE AİT GİZLİ KAYITTIR
Ne kadar süreyi atladın?
İlerleme istemiştin.
İşte sana ilerleme.
Gölde tam olarak ne işiniz vardı?
-Karışık bir… -Yürüyüşe çıkmıştık.
Yürüyüş mü? Gece dokuzda mı?
Göle gittik.
Şöyle bir…
Yüzecektik.
Gece yüzelim dedik.
Dusty! Orada daha yeni cinayet işlendi.
-Evet, oraya gittikten sonra fark ettik. -O yüzden yüzmedik.
Nancy de bu gece yüzmesine katıldı mı?
-Hayır. -Evet.
-Emin değiliz. -Oradaydı.
Sonra da gitti.
-Karışık bir durum. -Siz de o zaman geldiniz.
-Bana "Yiyorsa o lafı et" dediler. -Evet.
-Katille ilgili o lafı. -Vurulmadığınıza şükredin.
Eddie'yle iletişim kurdunuz mu?
O psikopat, ucube katille mi? Asla.
-Kesinlikle hayır. -Ondan haber almadık.
-Tanımayız etmeyiz. -Kim?
-Hadi be oradan. -Erica!
Farkındaysanız yalan bu. Ufak atsınlar da civciv yesin.
-Erica! -Doğrusu bu.
-Polise yalan mı söylüyorsun Dusty? -Hayır!
-Polise yalan söylemek suçtur. -Yalan söylemiyorum.
Civcivler açlıktan ölecek.
Tutuklamakla tehdit edin, belki dilleri çözülür.
-Peki… -Çocuklarımız tutuklansın mı?
-Durumu ciddiye almalıyız. -Öyle demek istemedi.
-Hiç gerek yok. -Buna katılıyorum.
-Susun. -Tanrım.
Susun!
Tanrım.
Daha medeni bir yaklaşımı deneyeceğiz.
Birer birer konuşacağız.
-Önce sen gel. -Bir saniye, neden ben?
-Benimle gel. -Hellfire'da bile değilim.
Kelepçe mi takayım?
Kalk.
Hadi. Gidelim.
Tamam.
-Ucuz atlattık. -Evet. Ucu ucuna.
Kahretsin.
-Steve. Tanrım. -İyiyim ben.
Değilsin, kan kaybediyorsun. Otur, tamam mı?
Tamam.
Peki, iyi haber.
Sersemlemenin kuduz semptomu olmadığına eminim.
Ama halüsinasyon, kas spazmı, agresifleşme,
mesela bana yumruk atmak isteme durumunda haber ver.
-Robin. -Efendim?
-Sana yumruk atmak istiyorum. -Espri anlayışın bozulmamış, iyiye işaret.
Evet.
Peki.
-Peki. Hazır mısın? -Evet, yap gitsin.
-Kusura bakma. -Önemli değil.
-Çok mu sıkı? -Yok, iyi.
Tamam.
-Teşekkürler. -Ne demek.
Yani burası Hawkins'in canavarlar, iğrenç şeyler olan hâli, öyle mi?
Öyle denebilir.
Dur, sarmaşıklara dikkat et. Sürü bilinci var.
Ne var?
Buradaki tüm ürkünç şeyler aslında âdeta bir bütünler.
Sarmaşığa ya da yarasaya basarsan Vecna'ya da basmış oluyorsun.
Sıçayım.
Ama insanlar hariç dünyamızdaki her şey burada, değil mi?
Anladığım kadarıyla evet.
Teoride emniyete gidebilir, silah, el bombası gibi ne lazımsa çalıp
geçidi koruyan yarasaları havaya uçurabiliriz.
Hawkins polisinde el bombası olduğundan şüpheliyim ama silah vardır Robin.
Silah için ta merkeze gitmemize gerek yok. Yatak odamda silahlarım var.
Sen, Nancy Wheeler, odanda silah da değil, silahlar mı bulunduruyorsun?
Sürprizlerle dolu.
-Bir Makarov, bir de altıpatlarım var. -Beni onunla neredeyse vuracaktın.
Neredeyse hak etmiştin.
Üstüne giyersin dostum.
Tanrım!
-Silah bence çok iyi fikir. -Bence de.
Ne bekliyoruz?
Denemeye kalktığımız şey çok çılgınca.
-Senin standartlarına göre bile Amerikalı. -Öyle mi?
Başarı ihtimalini hesapladın mı?
Galiba…
…1000'e 1.
Canavarı bir şekilde öldürsek bile bir de kaçmalıyız.
Kaçamazsak nezaket gösterip bizi hücreye göndereceklerini sanmıyorum.
Görür görmez vururlar.
Canavar avcısı olarak ölürüz. Efsane olursun.
-Yine de hain olurum, onu unuttun. -Canavar avcılığı hainliğe ağır basar.
-En azından Mikhail babasıyla gurur duyar. -Mikhail mi? Hayır.
Artık ne yapsam ona yaranamıyorum.
Bana "Canavarı asıl o kel Amerikalı öldürmüştür baba" diyecek.
-Demek o yaşa geldi. -O yaşa geldi.
Yeni kızın da öyle mi Amerikalı?
El'i son gördüğümde bana hiç katlanamıyordu.
Ona engel oluyordum.
O yaşta babamla ilişkimi hatırlıyorum da… Ben de öyleydim.
Aynen öyleydim.
Babalarımızı reddetmek herhâlde beynimize kodlanmış.
Büyüyüp yolumuza devam edelim,
kendimiz birey olalım diye.
Umarım öyle yapıyordur.
Özünü buluyordur.
-Ama yine de… -Endişeleniyorsun.
Oğullarımız, kızlarımız için endişelenmek çok doğal, değil mi?
Evet.
Ama El'in uğraştığı şeyler hiç doğal değildi.
O yaratık, oradaki o canavar
El'in canını yakmak, onu öldürmek isteyen bir şeyin parçası.
-Anlamadım. -Açıkçası ben de.
Tek bildiğim, o şeyin burada olmaması lazım, yaşamaması lazım.
Burada olması bu işin bitmediğini gösteriyor.
Yaptıklarımın cezasını çekmek için buraya gönderildiğimi sanıyordum.
Ama bunun başka bir sebebi olabilir. Belki…
Belki hâlâ El'e yardım edebilirim.
Yapacağım son şey olsa da.
-Dindarmış gibi konuştun Amerikalı. -Dindar mı? Onu bilemem.
Ama şu dua işini bir deneyeyim.
Çünkü buradan kaçıp El ve Mikhail'e kavuşacaksak…
…mucize olması lazım.
-Yardımcı olabilir miyim yoldaş? -Adım, Yuri Ismaylov.
Yakışıklıyım, değil mi?
Müdür beni bekliyor. Ona çok özel bir şey teslim edeceğim.
Amerika'dan nadir bir ithalat.
Tamam…
Gözünü kırpmamaya çalış.
Başın hâlâ ağrıyor mu? Bu sabah miden bulandı mı?
Hafızan nasıl?
Ne olduğunu hatırlıyor musun?
Belki başka biri boşlukları doldurabilir.
Değil mi?
-Günaydın çocuklar. -Günaydın baba.
Bugünkü dersin konusu kurallar.
Bu bazılarınıza gereksiz gelebilir.
Ama bazılarınızın bilgilerini tazelememiz lazım.
11, lütfen öne çık.
Dün gece kardeşiniz 11 gökkuşağı odasında tek başına vakit geçirirken
beyin sarsıntısı geçirmiş.
Olanları hatırlamadığını iddia ediyor.
Ama bu tip yaralanmalar durduk yere olmaz.
Bunu birisi yaptı.
Bu odadaki birisi. Şimdi…
Olanları kim anlatacak?
Herhâlde düşmüştür.
Düşmüş müdür?
Onu biliyorsun baba, çok beceriksiz.
Aptal.
11, geri çekilebilirsin.
2 numara, lütfen öne çık.
Tasmayı tak.
Teşekkürler.
Biraz yetenek sergilediğin için
kuralların sana işlemediğini sanıyorsun, öyle mi?
Hayır baba.
Kardeşlerin için geçerli olan kurallar senin için geçerli değil, öyle mi?
Hayır baba.
-Niye 11'e saldırdın peki? -Bunu o mu söyledi?
Soruları sen mi soruyorsun, ben mi soruyorum? 11'e saldırdın mı?
Bunu o dediyse yalan söylüyor.
Lütfen baba, bana inan. Lütfen baba. Yalan söylüyor!
Şimdi tekrar deneyelim mi?
-Ne oldu? -Kazaydı.
Yoldan veya daha az ürkütücü bir yerden gidemez miydik?
Galiba yaklaştık, çıkmak üzereyiz. Endişelenme.
Eddie. Eddie, dostum.
Baksana. Teşekkür etmek istedim.
Beni kurtardığın için.
Kendi kendini kurtardın be. Orada tam Ozzy'lik bir hareket yaptın.
-Ozzy mi? -Yarasayı ısırdın ya?
Ozzy Osbourne var ya?
Black Sabbath?
Sahnede yarasanın kafasını ısırıp koparmıştı.
-Bilmiyorum. -Bayağı sağlam bir hareketti diyorum.
Teşekkürler.
Henderson üstüne basa basa çok harbi bir çocuk olduğunu söyledi.
-Henderson mı? -Tabii, çocuk sana tapıyor.
Tahmin bile edemezsin. Açıkçası biraz gıcık bir durum.
Bücürün ne düşündüğünü niye umursuyorum, bilmem
ama galiba biraz kıskandım Steve.
Steve Harrington'ın aslında iyi bir eleman olduğunu
kabullenemedim galiba.
Aileden zengin, popüler, kızların sevgilisi, hödük değil. İmkânsız.
Bu, evrenin bütün kanunlarına ve kişisel Munson öğretime tamamen aykırı.
-Bu arada hâlâ manyak kıskanıyorum. -İyi.
O yüzden asla seni kurtarmak için göle atlamazdım.
Normal şartlarda
asla ama asla.
Hayır.
D&D dışında kahramanlık yapamam.
Tehlike gördüğüm gibi arkamı dönüp kaçarım.
Bu hafta öyle yaptığımı öğrendim yani.
-Kendine yüklenme. -Bak.
Sadece o kızlar gözünü kırpmadan peşinden geldiği için buraya geldim.
Geride kalmaktan utandım.
Şu Wheeler bir saniye bile beklemedi.
Bir saniye bile. Suya direkt atladı.
Aranızda ne oldu, bilmiyorum.
Ama yerinde olsam
onun kalbini geri kazanırım.
Çünkü bu hareket gerçek aşkın
şu şüpheci gözlerimle gördüğüm en bariz kanıtıydı.
-Tanrım! -Yine başlıyoruz.
En sevmediğim şeylerden ikincisi deprem. Zaten ayakta zor duruyorum.
Nancy!
Nereye gidiyorsun? Nancy!
Nancy!
Hadi.
Steve, duyuyor musun? Nancy! Robin!
Ben Dustin, neredesiniz?
Aynasızlar bizi enseledi. Tekrarlıyorum, aynasızlar bizi enseledi.
Duyuyor musunuz?
Sıçayım!
-Avukat tutalım mı? -Yok, o noktada değiliz.
-Bildiğimiz kadarıyla kimse suç işlemedi. -Ama ya işledilerse?
-Haber var mı? -Yok.
-Şeyden geçmiş olabilirler mi? -Su geçidinden mi? Bizsiz mi? Plansız mı?
-Silahsız mı? Öyle bir aptallık yapmazlar. -Evet.
Aynasızlara enselendik diye saklanmışlardır.
Aynasız mı? Gunsmoke'ta mıyız? Aptal ve Çirkin'de miyiz?
-Grubu toplayıp atları eyerleyeyim mi? -Erica, lütfen git şuradan.
Şöyle yapalım: Ya bana ne olduğunu anlatın
ya da Dustin'e yatağının altında ne bulduğumu söyleyeyim.
-Ne olur söyleme. -Dökül bakalım kovboy.
-Yatağının altında ne buldu? -Hiç.
-İğrenç mi? 1'den 10'a kadar puanla. -100.
100 mü?
Seri katil Baş Aşağı Dünya'dan bir karanlık büyücü.
Onu arıyoruz ama Baş Aşağı Dünya'ya ulaşamıyoruz.
En azından Âşıklar Gölü'ndeki geçidi bulana kadar öyle sanıyorduk.
O yüzden oradaydık ama aptal polisler bizi yakaladı.
Bunu birine anlatacak olursan…
Buna annem, babam ve Tina dâhil.
Özellikle de Tina.
O zaman seni uykunda boğarak öldürürüm.
Anlıyor musun?
Erica.
Dediğim anlaşıldı mı?
Uykumda boğmanı anladım ama diğerlerini anlamadım.
-Niye Âşıklar Gölü'nde geçit açsınlar? -Ne?
-Komünistler. -Bunu onlar yapmadı.
-Kim yaptı? -Hiç kimse.
-Eğlencesine mi açıldı? -Bilmeden konuşuyorsun Erica.
Doğru ama önemli bir soruya parmak basıyor.
Su geçidi nasıl açıldı?
Bildiğimiz kadarıyla bir geçidi El, bir geçidi komünistler açmıştı.
Ama bu kez komünistler veya El açmadı, yani…
Vay anasını.
-Bir saniye. -Ne bir saniyesi?
Bir türlü anlayamadığımız bir şey var. O da Vecna'nın insanları neden öldürdüğü.
Gerekçesi ne?
Gençleri öldürmesi çok alakasız geliyor. Çok sıradan.
Ayrıca Zihin Hırsızı'nın bununla ilişkisi ne?
Belki de olay bu. Cevap bu.
Ne cevabı?
Sadece su mu istiyorsunuz?
-Kola, Sprite, Dr Pepper var. -Kola. Sağ olun.
Şimdi beni dinleyin.
-El ana geçidi nasıl açmıştı? -Demogorgon'la temasa geçmişti.
-Psişik olarak. Kim gibi? -Büyü yaparken Vecna gibi.
Aynen. Ya her seferinde kurbanlarını sadece öldürmekle kalmayıp
onlarla güçlü bir psişik bağ kuruyorsa?
Bu bağ uzay-zaman dokusunu yırtacak kadar güçlü olabilir.
-Yeni geçitler açıyor. -Aynen.
Anlaşıldı. Wheeler'ların evindeyiz.
-Niye geçit açsın? -Dünyayı ele geçirmek için.
-Kim bunu yapmak istiyor? -Zihin Hırsızı.
Demogorgon onun piyadesiyse Vecna beş yıldızlı generali.
Geçit açma gücü olan beş yıldızlı generali.
-Vay anasını. -Vay anasını.
Vay anasını, bir bok anlamadım.
Ana geçit olayında kaldım. Bir zahmet başa sar.
-Yer altındaki geçidi hatırlıyor musun? -Unutmuşum.
-Onu aslında komünistler açmadı. -O dev lazer neydi peki?
Vay anasını.
Hizmetçi tutma vakti gelmiş.
Hadi, burada gereksiz yere vakit geçirmeyelim.
El bir şekilde uzay-zaman dokusunu yırtmıştı.
Bunlar silah değil.
Topuklar sivri ama daha çok ölümcül bir silah olmasını umuyordum.
-Anlamıyorum. -Belki başka yere koydun.
Kardeşim altı yaşında. Başka yere koymam.
Ayrıca bu ayakkabıyı yıllar önce çöpe atmıştım.
KİMYA ELEMENTLER NEYE GÖRE AYIRT EDİLİR?
-Bunlardan kaç tane yaptın? -Yardım etmek istemiştin.
Notlar önemli ama acaba buradan kurtulduktan sonra mı çalışsan?
Bunlar lise iki kimya dersinden.
Ayrıca bu da eski duvar kâğıdım.
Bu aynayı da garaj satışında sattım. Senin de…
Senin de burada olmaman lazım.
Seni iki yıl önce kuzenim Joanna'ya verdim.
6 KASIM 1983 - STEVE'LE BUGÜN BARIŞTIK
Ne var?
Nancy, beni korkutuyorsun.
Galiba silahlarım burada değil…
…çünkü daha yoklar.
Yoklar…
…mı?
Bu günlük dolu olmalıydı ama değil. En son 6 Kasım 1983'te yazmışım.
Will'in kaybolduğu gün. Geçidin açıldığı gün.
Geçmişteyiz.
Dustin!
Dustin! Beni duyuyor musun Dustin? Dustin… Merhaba!
-Gerçekten kuduz kapmış olabilir. -Merhaba!
-Ne yapıyorsun? -Merhaba!
Henderson burada. Velet burada. Sanki duvarların içinde, bir dinleyin.
Dustin.
Dustin! Dustin, duyuyor musun?
Bu da bizi ilk sorduğun soruya getiriyor.
Âşıklar Gölü'nde nasıl ve neden geçit var?
İnceleyelim. 11 ve Vecna'nın ortak özelliği ne?
Dustin!
-Dustin! -Dustin!
Çocuk ya bizi duyamıyor ya da öküzlük yapıyor.
-Will yolunu bulmuştu. -Ne?
Will ışıkları kullanarak Joyce'la konuşmuştu.
-Işık mı? -Evet.
-Düğmeyi dene. -Tamam.
Olmuyor.
Çocuklar.
Şunu görüyor musunuz?
Ana geçitteki gibi uzay-zamanda yırtılma oluyor.
Ama yine de bir geçit.
Elim…
…gıdıklanıyor.
Güzel bir his.
Mors alfabesi bilen var mı?
-Yok. -Yok.
SOS sayılır mı?
O…
O olur mu?
Güncel teorimize göre Vecna tavan arasında uzaktan temas kuruyor.
Nedenini bilmiyoruz. Her yerden yapabildiğini varsayıyoruz.
-Dinliyor musun? -Dinliyorum ama…
Vecna'yı ışıklarla takip etmiştiniz, değil mi?
Evet, neden?
Galiba burada.
İşe yarıyor.
S.
O.
S.
Baksanıza.
Su geçidinden geçecek kadar aptal olmadıklarını söylemiştim ya?
Evet.
Onları gözümde büyütmüşüm.
Müdür bey, hapishaneniz ne kadar güzel. Şuraya bakın.
Bir de şuna bakın.
Ben de öyle düşündüm.
Müdür bey! Çok memnun oldum.
Ben, Yuri ama izninizle sizi şeyimle tanıştırayım…
Kahretsin. Affedersiniz.
-Ne var? -Şununla oynamayı bırakır mısın?
Oynamıyorum, alıştırma yapıyorum.
Sen de benimle konuşmayı bırakıp rolünü oynar mısın?
Unutma: Korkuyorsun, endişelisin, kafan karışık.
-Zaten korkuyorum, endişeliyim… -Tamam, peki, güzel.
Yuri Ismaylov.
-Nihayet tanıştık. -Binbaşım.
Bauman denen ajan bu mu?
Farklı görünüyor.
Yüz yüze daha çirkin, evet. Kılık değiştirmek için sakalını da kesmiş.
Kurnaz piç.
Kes sesini pis Amerikalı! Sesin çıkmasın, sus!
Ama bunu… Bunu bir kıta uzaktan görsem tanırım.
Üniformalıyken daha güzeldi ama yine de nefes kesici, değil mi?
Evet, gözümüz gönlümüz şenleniyor yoldaş. Maalesef kulağımız pek şenlenmiyor.
Nerede? Hopper'a ne yaptınız seni pis komünist domuz?
Dediğim gibi.
Nahoş.
Ama açıkçası ben de merak ediyorum.
Öbür Amerikalıya ne yaptınız?
Nedense onu soğukta, işkence aletiyle kolları ve bacakları gerilmiş,
gözlerini de kuşlar gagalarken hayal ediyorum.
Yaklaştım mı?
Yuri Ismaylov hakkında hikâyeler duymuştum.
Fıstık ezmesi kaçakçısıymışsın.
Ama sen…
Sen bana anlatılan Yuri değilsin.
Değil… Değil miyim?
Hayır.
Yuri'nin bir tahtası eksik demişlerdi.
Ama senin
bütün tahtaların eksik.
-Umarım gösteriyi kaçırmamışızdır. -Aksine, tam vaktinde geldiniz.
Hadi git, yürü!
Bu anahtar şuradaki silah dolabını açıyor.
İstediğiniz silahı seçin.
İş birliği yapıp yapmamak size kalmış.
Ne oluyor?
Kurallar anlatılıyor.
Ne kuralı?
Söylerim ama o zaman eğlencesi kalmaz, değil mi?
Zil sesini bekleyin. Mutlaka bekleyin.
Zil sesinden önce hareket eden vurulur.
Anlaşıldı mı?
-Evet. -Evet.
Şans dilerdim ama sizi şans da kurtaramaz.
Umalım da Tanrı dualarını duymuş olsun Amerikalı.
Daha zor bir şey oynamak ister misin?
Ben konuşurken tepki vermemeye çalış, tamam mı?
Anladıysan oynamaya devam et.
2 hâlâ revirde iyileşiyor.
Şu an gözlem altında ama çıktığında o ve diğerleri seni öldürmeye kalkışacak.
Burada.
Bu odada.
Ve baban buna izin verecek.
Hatta bunun olmasını istiyor. Bir süredir bunu tasarlıyor.
Sakin ol.
Oyuna odaklan.
Dün gece 2 ve diğerlerinin odalarından kaçabilmesinin bir nedeni var.
Güvenlik kameralarının çalışmamasının. Babanın bugün 2'yi cezalandırmasının.
Farkında değiller ama baban onlarla şu satranç taşları gibi oynuyor.
Onlara tam olarak istediği şeyi yaptırıyor.
O da…
Neden?
Onu korkutuyorsun.
Senin diğerlerinden daha güçlü olduğunu biliyor.
Seni kontrol edemeyeceğini de.
Tek istediği bu. Kontrol.
Olanları gördüğüm için yardım etmek istedim ama daha beter oldu.
Bana yardım edince…
…babam canını yaktı.
Bu yüzden kaçmalısın.
Bugün.
Ama bizi pürdikkat izliyorlar.
Buradan sağ çıkmak istiyorsan dediklerimi harfiyen yapmalısın.
Anlıyor musun?
Neden hâlâ yardım ediyorsun?
Çünkü sana inanıyorum.
Bu cehennemden artık kurtulmalısın.
-Kusura bakma. -Kusura bakma.
Anlayış gösterdiğin için.
Hadi.
-İşte oldu, hadi. -Evet, tamam.
Bunu görüyor musunuz?
Vay anasını!
Yerini değiştirmiyoruz, fişi çekeceğiz. Bekleyin. Çeksene.
Şimdi deneyin.
-Şimdi deneyin. -Tamam.
-H. -H.
-Hey! Hey. -Hey.
İşe yaradı!
-Evet! -Hey!
Tamam.
-M, A, H… -M, A, H…
-Mah… -Mahzen mi?
-S, U, R. -Mahsur!
-Evet. -Mahsur kaldık.
-Baş Aşağı Dünya'da mahsur kalmışlar. -Su geçidinden dönemiyor musunuz?
-Su geçidi ne be? -Geçit suyun içinde olduğu için.
-Çok şekerler. -Doğru ya.
Dönemiyoruz çünkü…
Altı mı bu?
-G. -Hayır, G.
-Evet. -E, Ç, İ.
Geçi…
-Geçil… -Geçilmiyor.
-Ne? -Peki, su geçidinden geçilmiyor.
Mükemmel, evet!
Yardımcı olabilecek bir teorimiz var.
-Evet. -Dâhi çocuk.
Galiba su geçidi tek geçit değil, her cinayet noktasında geçit var.
Ne dediğini anlayan var mı?
-Yok. -Anlamadım.
Cidden mi ya?
Bana güvenmeniz için daha kaç kere tam üstüne basmam lazım?
Çocuğun şu egosunu bastırması lazım.
-Tonu çok yanlış, değil mi? -Evet.
-Peki, karavanın uzaklığı ne kadar? -11 kilometre.
Nancy.
Evin çok garip ve ürkütücü bir şekilde zamanda donmuş durumda
ama eskiden bisikletiniz yok muydu?
-Bir şey dedi mi? -Yok, ifadesi değişmedi.
Gece yüzmek için göle gitmişler. Nancy bir ara gelmiş.
Hadi!
Salonda söylediklerinin aynısı.
Tek söylediği bu, geri adım atmadı.
Açıkçası onunla başlamamız hataydı. Biraz kırıcı konuşuyordu.
Kızınızı bulacağız Bayan Wheeler. Merak etmeyin.
Veletlerden biri kesin ötecek, eminim.
-Neredeler? -Yukarıdalar. Surat asıyorlar.
Minik domuzcuklar!
Memur Callahan'e kapıyı açın bakalım.
-Çabuk! -Hadi Dustin!
-Bakar mısınız? Buraya gelin! -Çabuk!
-Şaka yapmıyorum. -Hadi!
-Herhâlde bu sadece hafif suç sayılır. -Hayır!
-Lucas! -Dusty!
-Lucas, Erica! Buraya gelin! -Dusty!
En sevdiğin bu, değil mi?
-Bugün nasılsın? -İyiyim.
Biraz daha ders yapalım mı?
Güzel.
-Başım dönüyor. -Başın mı dönüyor?
Evet.
Bir de ışık…
Işık başımı ağrıtıyor.
-Kusura bakmayın. -Bir sorun mu var?
Bilmiyorum. Hâlâ başı dönüyormuş, ışık başını ağrıtıyormuş.
Kimin?
Sessiz ol. Benimle gel.
Şimdi…
İçerisi biraz ürkütücü olacak.
Ama bu yolla laboratuvar çitini aşıp ormana ulaşacaksın.
Ama sen sığmazsın.
Seninle gelmiyorum 11.
Buraya hapishane dediğimde sözlerimde ciddiydim.
Buradaki herkes mahkûm.
Sadece sen ve kardeşlerin değil, gardiyanlar ve hemşireler de öyle.
Ben de öyleyim.
Bak.
Hissediyor musun?
Baban buna Soteria diyor.
Bununla zayıf düşüyorum, takip ediliyorum. Kaçsam bile beni bulur.
Beni bulursa seni de bulur.
Ya seni o şeyden kurtarırsam?
Sen bana yardım ettin, ben de sana yardım ediyorum.
Sakin olun. Yakın durun.
Plana sadık kalın.
Amerikalı!
Bu kısım çok hoşuma gidiyor.
Hâlâ umut olduğuna inanıyorlar.
Oradan ne çıkarsa çıksın, geri çekilmeyin.
Geri çekilmeyin!
Amerikalı ne yapıyor?
-Bilmiyorum. -Öğren!
-Kılını kıpırdatırsan seni gebertirim. -Ne?
Hadi!
-İğrenç bir şaka mı bu? -Şaka değil. Dediğim gibi…
Amerikalılar çok kurnaz oluyor.
-Hadi! -Benzininin bitmediğini söyle.
Hadi!
Yaşamak istiyorsan bu manyakça, hastalıklı oyunu durdurup
arkadaşımızı serbest bırakacaksın.
Öyleyse beni öldürmeniz gerekecek.
Çünkü arkadaşınız çoktan öldü.
Hadi!
Ne yapıyorsunuz? Birlikte durun sizi aptallar!
Adamlarına vurup öldürme emri ver!
O emri verirsem yarın beni vururlar, hain olarak ölürüm.
Beni öldürmek istiyorsan öldür!
Hadi!
Geri çekil!
Geri çekil ulan!
Geri çekil!
Onu öldürürüm!
Silahını hemen bana at.
Aşağıdaki kapıları aç. Anlıyor musun? Kapıları aç!
Eğer kapıları açarsan
o canavar hapishanede serbest kalır ve hepimiz ölürüz.
Tetiği çekerim! Kapıları aç!
O kapıyı açmak için onlara koçbaşı lazım.
Bırak da canavar karnını doyursun.
Oyun oynadığımı mı sanıyorsun? Vurmam mı sanıyorsun?
Kapıları aç!
O kapıları açarsam
sadece kendimi değil, tüm yoldaşlarımı ölüme mahkûm ederim.
Buna vicdanım el vermez.
Açmıyorum.
Komünistlerin hakkını teslim edeyim. Davadan vazgeçmiyorsunuz.
Geri çekil! Geri! Geri çekil!
Geri!
Peki.
-Ne yapıyorsun? -Bilmiyorum, sürüyle düğme var.
Göremiyorum, gözlüğüm lazım. Bir saniye.
Buraya gel. Ver şunu. Benim!
-Zamanımız tükeniyor! -Uğraşıyorum!
Hayır! Bunlar neyin düğmesi, bilmiyoruz Joyce.
Öyle kafana göre basamazsın.
Geri çekil! Geri! Geri çekil!
Bir sakin ol Joyce. Hadi!
Amerikalı!
Oldu!
Kapat Joyce. Kapat!
Bir an şu mucizen gerçekleşti sandım.
Ama bir hapisten çıkıp diğerine girdik.
FOREST HILLS KARAVAN PARKI
İşte burası.
Guinness rekoru kırdık galiba. Boyutlar arası en uzun yolculuk.
Yanlışlıkla şu pisliği soludum. Boğazıma takıldı.
Kahretsin.
Chrissy burada öldü. Tam olarak burada.
Galiba içinde bir şey var.
O da ne be?
Yok artık.
Selam.
-Selam. -Selam.
Vay anasını, manyak bir olay.
Unutma, canımı onların yaktığından daha çok yakamazsın.
Şu kadarcık şeyin çektirdiği sıkıntılara bak.
Teşekkür ederim.
İşte oradalar! Durun!
-Koş! -Kıpırdamayın!
Durun!
Yolu kapatın!
Nereye böyle?
İkiniz de duvara yaslanın, çabuk!
Hayır.
Onlardan korkmana gerek yok 11.
Artık gerek yok.
Yakalayın.
Gel.
Burada dur, çıkma. Kaçış yolu bulacağım.
-Ama dur. Nasıl… -Dediğim gibi.
Seninle birbirimize çok benziyoruz.
O lekeler…
O lekeler ne, bilmiyorum.
Fiziksel olarak nasıl olacak, bilmiyorum ama…
Hadi hayırlısı.
İşte oldu.
Teorim doğruysa…
-Abrakadabra. -Vay be.
Asılın! Taşıyor mu, görelim!
Hayatımda gördüğüm en manyakça şey bu. Ki bir sürü manyakça şey gördüm.
Kobay benim galiba.
İniş pistini boşaltalım.
Olamaz, Tanrım!
Çok şükür. Eğlenceliydi.
İyi, ben giderim. Peki.
Yavaş yavaş.
Gerçekten çok eğlenceliydi. Vay anasını.
Öbür tarafta görüşürüz.
Görüşürüz.
Güzel.
Nancy.
Benimle kal. Nancy!
-Nancy, uyan. Uyan Nancy! -Vecna.
Ne yaptığını hatırlıyor musun Nancy?
Yoksa çoktan unuttun mu?
Ben birini öldürdüğümde…
…asla unutmam.
Nancy!
Beklemeni söylemiştim.
Niye onlar için ağlıyorsun 11?
Sana neler neler yaptılar.
Onlara ihtiyacın var sanıyorsun ama yok.
Yok.
Sadece korktuğunu biliyorum.
Ben de bir zamanlar korkuyordum.
Bunun nasıl olduğunu biliyorum.
Farklı olmanın.
Bu dünyada yalnız olmanın.
Görüyorum da beni arıyorsun Nancy.
Çok yaklaşmıştın.
Gerçeğe çok yaklaşmıştın.
Bizim yaşlı, kör, ahmak Victor nasıldı? Beni özlemiş mi?
Onu tekrar ziyaret edecektim ama çok meşgulüm.
Çok ama çok meşgulüm.
-Ne demiştim? -Vay canına.
İnanılmaz.
Masallardaki gibi. Rüya gibi.
-Koşma Alice. -Kocaman!
-Çok güzel. -Evet.
Evet.
Senin gibi ben de diğer çocuklara uyum sağlayamıyordum.
Bende bir terslik vardı.
Tüm öğretmenler, doktorlar aynısını söylüyordu.
"Çocukta bir bozukluk var."
Anne babam ortam değiştirirsek,
Hawkins'de yeni bir sayfa açarsak bana iyi gelebileceğini düşündü.
Çok saçmaydı.
Sanki burada dünya farklı olacaktı.
Ama sonra…
…şaşırtıcı bir şekilde yeni evimizde bir şey keşfettim.
Kendime bir amaç buldum.
Bir havalandırma deliğinde karadul yuvası gördüm.
Çoğu kişi örümcekten korkar. Onlardan nefret eder.
Ama ben onları son derece büyüleyici buluyordum.
Hatta…
…bana rahatlık veriyorlardı.
Dostluk ediyorlardı.
Benim gibi onlar da yalnız yaşayan canlılar.
Ve çok yanlış anlaşılıyorlar.
Onlar dünyamızın tanrıları.
Bütün yırtıcıların en önemlileri.
Zayıfları etkisiz hâle getirip yiyorlar.
Dengesiz bir ekosistemin dengeli ve düzenli olmasını sağlıyorlar.
Ama insanların dünyası bu ahengi bozuyordu.
Çünkü insanlar benzersiz bir haşere türü.
Çoğalıyorlar. Dünyamızı zehirliyorlar.
Zorla kendi sistemlerini dayatıyorlar.
Bu hiç doğal olmayan bir sistem.
Diğerlerinin düzen saydığı şey bana göre kısıtlamaydı.
Bu acımasız, baskıcı dünya uydurma kurallarla yönetiliyordu.
Saniyeler, dakikalar, saatler, günler, haftalar, aylar,
yıllar, on yıllar…
Her hayat bir öncekinin daha silik, daha kötü bir kopyası.
Uyan, yemek ye, çalış, uyu, üre, öl!
Herkes…
…sürekli bekliyor.
Her şeyin sona ermesini bekliyorlar.
Bu sırada aptalca, berbat bir oyunda rol yapıyorlar.
Günbegün.
Bunu yapamadım.
Zihnimi susturup bu deliliğe dâhil olamadım.
Numara yapamadım.
Sonra fark ettim ki…
…mecbur değilmişim.
Kendi kuralımı koyabilirmişim.
Bozuk bir dünyayı yeniden dengeleyebilirmişim.
Yırtıcı olabilirmişim.
İyilik yapan bir yırtıcı.
Çalıştıkça hayal ettiklerimden daha fazlasını yapabileceğimi fark ettim.
Başkalarının içine, zihnine, anılarına
erişebiliyordum.
Kâşif oldum.
Anne babamın asıl yüzünü gördüm.
Dünyaya kendilerini
iyi, normal insanlarmış gibi gösteriyorlardı.
Ama bu dünyadaki her şey gibi o da yalandı.
Korkunç bir yalan.
Onlar da bir şeyler yapmıştı 11.
Felaket şeyler.
Onlara asıl yüzlerini gösterdim.
Onlara ayna tuttum.
Saf babam bir iblisin onları günahları yüzünden lanetlediğini sandı.
Annemse bir şekilde anlamıştı.
O aynayı tutanın ben olduğumu anlamıştı.
Bu yüzden benden nefret ediyordu.
Bir doktoru, uzmanı çağırdı. Beni bir yere kapatıp düzeltsin istedi.
Ama bozuk olan ben değildim, onlardı.
Bana başka çare bırakmadı.
Harekete geçip serbest kalmaktan başka çarem yoktu.
Can aldıkça daha da güçlendim.
Daha da kuvvetlendim.
Benim parçam hâline geliyorlardı.
Ama daha çocuktum.
Henüz sınırlarımı bilmiyordum. Bu yüzden az kaldı ölecektim.
Babam tam da planladığım gibi
kardeşimle annemin ölümlerinden suçlu tutulup tutuklandı.
Ama serbest kalamadım.
Komadan çıktığımda
tam da kurtulmayı umduğum doktorun benimle ilgilendiğini gördüm.
Doktor Martin Brenner.
Baba.
Ama aslında…
Aslında beni sadece incelemek istemiyordu.
Daha fazlasını istiyordu. Kontrol etmek istiyordu.
Babam beni kontrol edemeyeceğini sonunda fark edince
benzerlerimi yaratmaya kalktı.
Bir program başlattı.
Kısa süre sonra…
…başkaları doğdu.
Sen doğdun.
İyi ki de doğdun 11.
İyi ki.
Onlar ölmedi 11.
Hâlâ benimleler.
Buradalar.
Beni kandırdın.
Kandırdım mı?
Hayır, seni kurtardım.
Burada mahkûmsun, tıpkı benim gibi.
Baban için bir hayvandan, bir canavardan, eğitilecek bir deney faresinden ibaretsin.
Ama 11…
Aslında durum tam tersi.
Sen onlardan daha iyisin.
Daha üstünsün.
Bu yüzden onu korkutuyorsun.
Benimle gelirsen hayatında ilk defa özgür olacaksın.
Beraber yapabileceklerimizi hayal et.
Dünyayı yeniden şekillendirebilir, istediğimiz şekilde yeniden kurabiliriz.
Bana katıl.
Hayır.
Geçmişindeki bir anıda aradığı gücü bulmuştu.
Onu üzen ama aynı zamanda kızdıran bir anıda.
Senin de öyle bir anın var mı?
Hayır! Jane!
Hayır!
Böyle bitmemesi gerekiyordu.
Jane.
Seni seviyorum.
Jane.
Başladı.
Alt yazı çevirmeni: Deniz Mayadağ