Συγγνώμη. Δυσκολεύομαι να καταλάβω.
Τι ακριβώς συμβαίνει στο Χόκινς; Τι κάνει αυτούς τους φόνους;
-Αυτό προσπαθούμε να εξακριβώσουμε. -Πού είναι η Εντ τώρα;
-Για την ασφάλειά της, δεν θα μάθετε. -Είναι τρελό αυτό.
Πόσο θα πάρει η εκπαίδευση για να ανακτήσει τις δυνάμεις της;
-Μπορεί βδομάδες, μπορεί μήνες. -Μήνες;
Θα είστε με τους πράκτορες Χάρμον και Ουάλας.
Δεν κινδυνεύουμε εμείς.
Είναι φίλοι μας στο Χόκινς.
Είναι η οικογένειά μου.
Θα ελέγξω την κατάσταση ωσότου είναι έτοιμη η Εντ.
Στο μεταξύ, είναι πολύ σημαντικό να μη μιλήσετε σε κανέναν γι' αυτό.
Όχι. Αποκλείεται.
-Είναι δύσκολο να καταλάβετε. -Όχι δύσκολο. Αδύνατον.
Κλίκες εντός της κυβέρνησης εργάζονται κατά της Εντ
και, για την ακρίβεια, την ψάχνουν τώρα που μιλάμε.
Δεν θα ρισκάρουμε επαφή.
Αν μάθουν γι' αυτό, η Έντεκα θα κινδυνέψει.
Κι αν κινδυνέψει η Έντεκα, θα κινδυνέψουν και οι φίλοι σας.
Και η οικογένειά σου.
Οπότε, τι;
Πρέπει να πιστέψουμε ότι είστε οι καλοί; Όποιοι κι αν είστε;
Είμαστε φίλοι του Όουενς.
Η Έντεκα μας εμπιστεύτηκε.
Τώρα ζητάμε το ίδιο κι από εσάς.
Για σένα.
ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ ΜΑΪΚ, ΠΗΓΑ ΝΑ ΞΑΝΑΓΙΝΩ ΥΠΕΡΗΡΩΙΔΑ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤ
ΛΥΚΕΙΟ ΧΟΚΙΝΣ ΖΗΤΩ ΟΙ ΤΑΪΓΚΕΡΣ!
Ήταν εδώ.
Ακριβώς εδώ.
Ένα εκκρεμές;
Ήταν πολύ αληθινό.
Και όταν πλησίασα, ξαφνικά…
-Μαξ, τι έγινε; -Μαξ;
…ξύπνησα.
Σαν να ήταν σε έκσταση.
Ό,τι είπε ο Έντι πως έπαθε η Κρίσι.
Και δεν είναι αυτό το άσχημο.
Ο Φρεντ κι η Κρίσι είχαν πάει στην κα Κέλι για βοήθεια.
Κι οι δυο είχαν πονοκεφάλους,
έντονους, που δεν υποχωρούσαν.
Έπειτα είχαν εφιάλτες,
δυσκολία στον ύπνο.
Ξυπνούσαν με κρύο ιδρώτα.
Μετά έβλεπαν πράγματα.
Άσχημα πράγματα.
Από το παρελθόν.
Κι αυτά τα οράματα
συνέχιζαν να γίνονται όλο και χειρότερα, ώσπου τελικά…
όλα τελείωσαν.
Η κατάρα του Βέκνα.
Η Κρίσι είχε πονοκεφάλους μία βδομάδα.
Ο Φρεντ, έξι μέρες.
Εγώ έχω πέντε μέρες.
Δεν ξέρω πόσο χρόνο έχω.
Ξέρω μόνο
ότι ο Φρεντ και η Κρίσι
πέθαναν σε λιγότερο από 24 ώρες μετά το πρώτο όραμα.
Και είδα το ρημάδι το ρολόι, οπότε…
μάλλον θα πεθάνω αύριο.
Μείνετε εδώ.
-Εγώ είμαι! -Λούκας;
-Εγώ είμαι. -Έλεος! Πας καλά;
-Συγγνώμη. -Θα σε τσάκιζα με το φωτιστικό!
Συγγνώμη, παιδιά.
Έκανα ποδήλατο 12 χιλιόμετρα.
Δώστε μου ένα λεπτό. Σκατά.
-Έχουμε κόκκινο συναγερμό. -Τι;
Ντάστιν.
Ήμουν με τον Τζέισον, τον Πάτρικ και τον Άντι. Έχουν ξεφύγει.
Ψάχνουν τον Έντι.
Και νομίζουν ότι ξέρεις πού είναι.
Κινδυνεύεις πολύ.
Εντάξει. Είναι κακό αυτό, μα έχουμε μεγαλύτερα προβλήματα από τον Τζέισον.
ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ ΑΓΑΠΗΤΕ ΜΠΙΛΙ
-Αγάπη μου, ανοίγεις; -Έχω δουλειά!
Άνοιξε, είπα!
Είναι απίστευτο.
Γεια σου. Είναι ο Λούκας σπίτι;
Όχι.
Ξέρεις πού είναι;
Θα βγαίναμε…
Θα βγαίνατε; Πήρε την κατηφόρα μετά τη Μαξ.
Συγγνώμη.
Είσαι η μικρή αδερφή που παίζει Dungeons & Dragons;
Τι σε νοιάζει;
Ξέρεις τον Ντάστιν Χέντερσον;
Έχουμε περάσει ζόρια μαζί.
Μάλλον είναι με το άπιστο αγόρι σου.
Αν και όταν βρεις τον Λούκας,
πες του ότι τον καλύπτω τον βλάκα εδώ και δύο μέρες.
Η μέρα πάει στα δέκα δολάρια, με τόκο.
Το ποσοστό είναι 7,9%.
Άλλη μια βδομάδα και θα μου αγοράσει Nintendo
με Duck Hunt.
Πού είναι ο Σινκλέρ;
Αυτό θα μάθουμε.
Μας ξεγέλασαν, παιδιά.
Ο ΒΙΚΤΟΡ ΚΡΙΛ ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ: ΔΑΙΜΟΝΑΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
Εντάξει, πείτε την αλήθεια.
Καταλαβαίνετε τίποτα;
-Όχι. -Είναι πολύ απλό.
Απλό. Αλήθεια;
Τι σε μπερδεύει;
Όποιον καταράστηκε ο Βέκνα, πέθανε,
εκτός από τον Βίκτορ Κριλ που βρήκε η Νάνσι.
Ο μόνος γνωστός επιζών. Ξέρει πώς να νικήσει την κατάρα.
Αν τον καταράστηκε, πράγμα που δεν ξέρουμε.
Υπήρχε ο Βέκνα τη δεκαετία του '50; Δεν είναι λογικό.
Δεν δημιούργησε η Έντεκα τα Πάνω Κάτω.
Άνοιξε μια πύλη.
Τα Πάνω Κάτω ίσως υπάρχουν χιλιάδες χρόνια. Εκατομμύρια.
Ίσως και πριν απ' τους δεινόσαυρους.
-Δεινόσαυροι; Μα τι… -Εντάξει.
Μα αν δεν υπήρχε πύλη τη δεκαετία του '50, πώς πέρασε ο Βέκνα;
-Και πώς περνάει τώρα; -Γιατί τώρα;
Βγαίνει τη δεκαετία του '50, σκοτώνει οικογένεια και λέει
"Είμαι καλά". Και εξαφανίζεται. Πάει, έφυγε;
Και γυρίζει 30 χρόνια μετά και σκοτώνει εφήβους; Δεν το πιστεύω.
Απλό και μαλακίες.
Ειλικρινά, Χέντερσον, λίγη σεμνότητα δεν θα σε έβλαπτε.
Συγγνώμη.
Ξέρετε τι γράφει;
Κοιμήθηκε;
Θέλω να πω,
εσείς θα κοιμόσασταν;
Εντάξει, λοιπόν,
έχουμε σχέδιο.
Χάρη στα τσιράκια της Νάνσι,
γίναμε φοιτητές ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο Νοτρ Νταμ.
-Είμαι η Ρουθ. -Εγώ η Ρόουζ.
Ρουθ;
ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΒΑΘΜΟΣ 3,9
Καλός βαθμός.
Ευχαριστώ.
Πήραμε το Πένχερστ για να μιλήσουμε με τον Βίκτορ Κριλ
για διατριβή στη σχιζοφρένεια.
-Αρνήθηκαν. -Θα δούμε στις τρεις τον διευθυντή.
Τον κερδίζουμε και τον πείθουμε να μιλήσουμε στον Βίκτορ.
Ίσως σώσουμε τη Μαξ απ' την κατάρα.
Σχετικά με αυτό.
Κάναμε έρευνα για τον Βίκτορ Κριλ
κι έχουμε ερωτήσεις.
Πολλές ερωτήσεις.
Μακάρι ο Βίκτορ να έχει τις απαντήσεις.
Μια στιγμή.
Το δικό μου;
Είσαι τρελή αν νομίζεις ότι πάλι θα νταντεύω.
Πρώτον, δεν είναι πια μωρά. Και η Μαξ κινδυνεύει.
-Χρειάζεται ανθρώπους κοντά της. -Γιατί εγώ;
Θεέ μου, έχεις αφίσα του Τομ Κρουζ.
Έχεις αφίσα του Τομ Κρουζ.
Είναι παλιά. Απλώς…
-Μην αγγίζεις τίποτα. -Δεν μπορώ να κάνω κάτι εδώ.
Ίσως μπορέσω να βοηθήσω με τον διευθυντή.
Να επιστρατεύσω τη γοητεία μου.
-Δεν θέλουμε τέτοια. -Κλαψ!
Όχι, απλώς…
Το έψαξα λίγο χθες το βράδυ.
Αυτός ο Δρ Χατς είναι διακεκριμένο μέλος της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας
κι επισκέπτης ακαδημαϊκός του Χάρβαρντ.
Είναι ένας διά βίου μαθητής. Για να τον κερδίσουμε,
να τον πείσουμε ότι είμαστε κι εμείς.
Ότι, όπως κι αυτός, είμαστε γνήσιοι ακαδημαϊκοί.
Ρε σεις. Έχει μια μικρή μπαλαρίνα εδώ.
Ακαδημαϊκός; Σου δίνει την εντύπωση ακαδημαϊκού αυτή; Ναι.
Όχι, αλλά
θα τη δώσει.
Κάνεις πλάκα τώρα.
Ακόμη είναι κατειλημμένο.
Έκανα κάτι λάθος; Λέει "Καλέστε ένα, μετά τον αριθμό που…"
-Πάρε μετά τα παιδιά σου. -Μα γιατί είναι κατειλημμένο;
Υπάρχουν πράγματα στα οποία μπορείς να αργήσεις να πας.
Σε ραντεβού οδοντιάτρου.
Στο πρώτο πάρτι γενεθλίων ενός παιδιού.
Δεν θα θυμάται το χαζό.
Αλλά για αυτό που είναι ουσιαστικά ανταλλαγή λύτρων,
γι' αυτό, νομίζω ότι πρέπει να είσαι
στην ώρα σου.
Συγγνώμη. Είμαι στην τσίτα.
Σαφέστατα.
Προχώρα δυτικά στο δάσος. Θα δεις εκκλησία με γκρι στέγη.
Περίμενε μέσα. Θα έρθει εκεί ο Γιούρι.
Είχες νέα του;
Ναι, έφτασαν χθες βράδυ.
Θα δουν τον Γιούρι σύντομα.
Αν όλα πάνε καλά, αύριο βράδυ θα είσαι σπίτι
με τη σέξι γυναίκα σου.
Δεν είναι γυναίκα μου.
Φυσικά και όχι. Σου σώζει τη ζωή επειδή είναι φίλη.
Κοίτα, Αμερικάνε,
μην έχεις πολλές ελπίδες για το όνειρο.
Το σκέφτηκα πολύ
και έχεις πιθανότητες επιτυχίας
πενήντα προς ένα.
Δεν φαίνεσαι αγχωμένος. Με εντυπωσιάζεις.
Είσαι ψύχραιμος.
Σαν τον Στιβ ΜακΚουίν, τον βασιλιά της απομόνωσης.
Ας ελπίσουμε πως όχι.
Γιατί εκείνος ξαναγύρισε στην απομόνωση.
Πρέπει να είσαι καλύτερος από τον ΜακΚουίν.
Άλλαξα γνώμη.
Τώρα σου δίνω πιθανότητες
εκατό προς ένα.
Ο αδιάκριτος φίλος μας. Πού τη θες τώρα;
Όχι στο πρόσωπό μου.
Πρέπει να είσαι ωραίος για τη γυναίκα σου.
Δεν είναι γυναίκα μου.
Είναι εκπληκτικό που παρά τον κόσμο, υπάρχει τόση ησυχία…
Πού πας;
Να πάρω κάτι να πιω.
Επιτρέπεται; Τι γίνεται στον κατ' οίκον περιορισμό;
Δεν σας συλλάβαμε.
Σωστά.
Όχι, είστε εδώ για να μας προστατεύετε.
Και για να βλέπετε τηλεόραση.
ΠΙΤΣΑΡΙΑ Ο ΣΕΡΦΕΡ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΙΔΟΥΜΕ ΖΕΣΤΗ ΣΕ 30 ΛΕΠΤΑ!
Δεν νομίζω ότι το σκέφτηκαν καλά.
Αν αυτό συνεχιστεί για έναν μήνα ή μήνες, και δεν μας βρίσκουν,
θα φρικάρουν τελείως.
Η μαμά μου μάλλον θα έπαθε κρίση πανικού.
Και το Χόκινς;
Θα το έλεγχε η κυρία.
Λες και μπορείς να το ελέγξεις χωρίς την Εντ. Εννοώ…
Ναι.
Αν συνεχίσεις να το κοιτάς, δεν θα αλλάξει. Το ξέρεις;
Ναι.
Ναι, δίκιο έχεις.
Πριν έρθει η αστυνομία, η Εντ κι εγώ τσακωθήκαμε άσχημα.
Δεν τσακωνόμαστε.
Έχουμε τσακωθεί, αλλά για χαζά, ηλίθια πράγματα.
Όμως, δεν ξέρω, αυτό ήταν πιο ενήλικο.
Ήταν πιο αληθινό.
Που δεν μπορείς να ξεπεράσεις.
Ίσως έπρεπε να πω κάτι, κι αν το έλεγα,
ίσως να με ήθελε τώρα μαζί της όπου κι αν είναι.
Όχι. Κοίτα, Μάικ,
θα την ξαναδείς
και ό,τι δεν της είπες θα της το πεις τότε.
Εντάξει;
Ναι.
Θα είναι καλά.
Δεν είναι στο Χόκινς. Γι' αυτό θα έπρεπε να ανησυχούμε.
Δεν εμπιστεύεσαι τον Όουενς;
Όχι. Δεν ξέρω. Θέλω να πω,
ήταν καλός μ' εμάς, με την Εντ, μα δεν μπόρεσε να με προστατεύσει.
Εσείς με σώσατε. Εσείς.
Πάλι από εμάς θα κριθεί.
Πάντα έτσι γίνεται.
Γι' αυτό δεν θα μείνουμε εδώ.
Ακούστε.
Ας υποθέσουμε ότι οι φίλοι του Όουενς λένε την αλήθεια.
Αν πάρουμε στο Χόκινς, θα ειδοποιηθεί ο στρατός.
Θα κινδυνέψει η Εντ.
Θα πάμε εμείς σ' αυτούς.
-Να πάμε στο Χόκινς; -Πώς;
Τι σκας; Για τα σπίρτα εκεί έξω; Μισοκοιμούνται βλέποντας γκολφ.
Τζόναθαν, δεν έχουμε αυτοκίνητο ή λεφτά.
Τότε, θα φωνάξουμε να μας πάνε.
Και φτηνά.
Συγγνώμη, κύριε.
Τι;
Πεινάμε.
Θα έτρωγα.
Πιτσαρία ο Σέρφερ. Σας μιλάει ο Αργκάιλ.
Τα πάντα είναι φρέσκα εδώ εκτός από τον ανανά.
Μόνο κονσέρβα.
Μα προτείνω να ρίξετε λίγο χυμό ανανά στην πίτσα σας.
Βρίσκετε αηδία το φρούτο στην πίτσα;
Εγώ θα έλεγα να δοκιμάσετε πρώτα.
Εμπρός;
ΜΠΙΛΙ
-Ξέρω ότι κοιτάτε. -Τι, συγγνώμη;
-Θέλεις κάτι; -Εδώ, αράζουμε.
Πώς νομίζετε ότι το να με καρφώνετε με το βλέμμα
με προστατεύει από τον Βέκνα;
-Τώρα κοιτάξτε με. -Συγγνώμη.
Συγγνώμη.
Για σένα.
Και για σένα.
Δώσε αυτά στον Μάικ, την Εντ και τον Γουίλ.
Αν τους ξαναβρείτε ποτέ.
Τι κάνετε; Δεν είναι για τώρα. Μην τα ανοίξετε.
Όχι. Εντάξει.
Συγγνώμη. Τι είναι;
Είναι…
δικλείδα ασφαλείας.
Για μετά.
Αν στραβώσουν τα πράγματα.
Περίμενε. Μαξ, όλα καλά θα πάνε.
Όχι.
Δεν θέλω να με καθησυχάσετε και να πείτε ότι όλα θα πάνε καλά.
Μου το λένε μια ζωή αυτό και σχεδόν ποτέ δεν είναι αλήθεια.
Δεν είναι ποτέ αλήθεια.
Φυσικά, αυτός ο μαλάκας θα με καταριόταν.
Έπρεπε να το περιμένω.
Αν πάμε στο ανατολικό Χόκινς, θα πιάσει Πένχερστ;
-Φυσικά. -Γιατί μιλάμε για το ανατολικό Χόκινς;
Όχι.
Μαξ. Σοβαρά.
Δεν κάνω πλάκα. Δεν θα σε πάω πουθενά.
Αν νομίζεις ότι θα περάσω την τελευταία μου μέρα
στο σιχαμερό υπόγειο του Μάικ,
είσαι τρελός.
Ή πήγαινέ με εκεί που θέλω ή δέσε με,
και θα είναι απαγωγή ανηλίκου.
Κι αν ζήσω, Στιβ, σου ορκίζομαι ότι θα σου κάνω μήνυση.
Άνοιξε.
Όχι.
Ξέρω καλό δικηγόρο.
Χέντερσον, ελπίζω το σούπερ γουόκι τόκι σου να πιάνει Πένχερστ.
ΠΕΝΧΕΡΣΤ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ
Δεν μπορώ να αναπνεύσω με αυτό και έχω φαγούρα. Παντού.
Δεν έχει να κάνει με την άνεση.
Είμαστε ακαδημαϊκοί.
Κατευθείαν απ' το πασχαλινό μπραντς.
Επίσης, αυτό το σουτιέν που μου έδωσες με τσιμπάει στα βυζιά.
Εντάξει. Μπορείς να με αφήσεις να μιλήσω εγώ; Αν είναι εφικτό.
Κι όχι μόνο. Είναι αναπόφευκτο.
Γιατί σύντομα θα πεθάνω από στραγγαλισμό.
Βαθμός 3,9.
Και οι δύο.
Εντυπωσιακό.
Κι αυτή είναι συστατική του καθηγητή Μπράντλι.
Ναι, ξέρω τον Λάρι. Πολύ καλά.
Ξέρετε τι λένε.
"Όσοι δεν πράττουν διδάσκουν".
Ναι, για την ακρίβεια, γι' αυτό είμαστε εδώ.
Πόσα να μάθεις στην τάξη;
Υποστηρίζω τον αγώνα σας. Ειλικρινά.
Μα υπάρχει πρωτόκολλο για επίσκεψη στον Βίκτορ.
Κάνετε αίτημα.
Υποβάλλεστε σε έλεγχο
και το συμβούλιο αποφασίζει.
Βλέπω ότι απογοητευτήκατε.
Χαρά μου, όμως, να σας ξεναγήσω.
Ίσως μιλήσετε και σε ασθενείς στην πτέρυγα χαμηλής ασφάλειας.
Και θα το θέλαμε πολύ.
Απλώς
η διατριβή μας είναι για τον επόμενο μήνα.
Και δεν έχετε χρόνο.
Ποιος φταίει;
Εμείς. Φυσικά.
Και ζητώ συγγνώμη…
Μη, Ρουθ. Γάμα το.
Κάναμε αίτημα πριν από μήνες και απορρίφθηκε.
Ξανακάναμε και απορρίφθηκε πάλι.
Και ήρθαμε εδώ για να σώσουμε τη διατριβή.
Και πραγματικά… Δεν μπορώ να αναπνεύσω με αυτό.
Λοιπόν, Ρόουζ, βγες έξω να πάρεις λίγο αέρα.
Ίσως πρέπει, Ρουθ,
γιατί πιστεύω πως όλο αυτό είναι τεράστιο λάθος.
Θα βγάλω εξάνθημα.
Πονάνε τα βυζιά μου. Θα πω την αλήθεια, Άντονι.
Να σε λέω Άντονι; Δεν είναι τα ρούχα μου.
Τα δανείστηκα γιατί ήθελα να μας πάρεις στα σοβαρά.
Γιατί κανείς δεν παίρνει στα σοβαρά τα κορίτσια εδώ.
Δεν πείθουμε, κάτι είναι. Μπορώ να σου πω μια ιστορία;
Το 1978 ήμουν στην κατασκήνωση.
Κι η ομαδάρχισσα η Ντρου είπε σε όλους στο σπιτάκι Γ
την αληθινή ιστορία της σφαγής από τον Βίκτορ Κριλ.
Και ο μικρός Πίτι ΜακΧιού… Τον ξέρεις, έτσι, Ρουθ;
Φυσικά.
Ναι. Ο μικρός Πίτι έμπηξε τα κλάματα.
Ανέπνεε πολύ γρήγορα.
Οι υπόλοιποι δεν μπορούσαμε να κοιμηθούμε για βδομάδες.
Εγώ όχι επειδή φοβήθηκα, αλλά επειδή έπαθα εμμονή.
"Τι οδηγεί κάποιον στο να διαπράξει τέτοιες ασύλληπτες πράξεις;"
Άλλοι ήθελαν να γίνουν αστροναύτες, μπασκετμπολίστες, ροκ σταρ.
Εγώ ήθελα να γίνω εσύ.
Ήθελα να γίνω εσύ.
Οπότε συγχώρησέ με αν βάζω τα δυνατά μου
και φοράω αυτό το γελοίο φόρεμα
για να μιλήσω σε αυτόν που ξύπνησε το πάθος μου
ώστε να μάθω περισσότερα για το διεστραμμένο,
αλλά συναρπαστικό μυαλό του.
Οπότε, ναι, δεν έχουμε τα επίσημα έγγραφα,
αλλά μη μου πεις ότι ο κλαψιάρης Πίτι ΜακΧιού
δεν θα επισκεπτόταν τον Βίκτορ αν το ζητούσε ευγενικά.
Το ξέρουμε και οι δύο.
Οπότε,
δέκα λεπτά με τον Βίκτορ.
Μόνο αυτό ζητάω.
Θα έρθω σε 30 λεπτά.
FISH N FLY ΤΟΥ ΓΙΟΥΡΙ
Αν κάτι δεν πάει καλά, πρέπει να πω ότι έχω μαύρη ζώνη στο καράτε.
Είναι κανείς εδώ;
Είναι…
Ποιοι είστε;
Ψάχνουμε τον Γιούρι.
Γιατί θέλετε να δείτε τον Γιούρι;
Βασικά…
Για κάτι προσωπικό. Είναι εδώ ο Γιούρι;
Λυπάμαι.
Δεν ξέρω πώς να σας το πω, αλλά
αργήσατε μία μέρα.
-Τι; -Βλέπετε τη ζημιά στην άτρακτο;
Ο Γιούρι πήγε να δει πολικές αρκούδες.
Και μετά μπήκαν αρκούδες στο αεροπλάνο,
έβγαλαν τον Γιούρι από το πιλοτήριο και τον σκότωσαν.
-Όχι. -Ναι.
Και λάτρευε τις αρκούδες.
Του ράγισαν την καρδιά.
Ή μάλλον την τρύπησαν
με τα νύχια τους.
Σας την έφερα για τα καλά.
Εγώ είμαι ο Γιούρι.
Α, μάλιστα.
-Εσύ είσαι η Τζόισι; -Τζόις.
-Κι εσύ; -Ο Μάρεϊ.
-Ο Μάρεϊ; -Ναι.
Γιούρι. Γιούρι, Μάρεϊ.
-Κάνει ρίμα. -Συμφωνώ.
Σαράντα χιλιάδες δολάρια. Όπως υποσχεθήκαμε.
Λατρεύω τη μυρωδιά των μετρητών το πρωί.
Μάλιστα.
Ελπίζω να μη σας πειράξει αν τα μετρήσω.
Φαίνεστε πολύ καλοί, αξιόπιστοι άνθρωποι.
Κι ο αδερφός μου έτσι ήταν
πριν κλέψει τη γυναίκα μου!
Πουλάκι μου, έχεις παγώσει.
Παρακαλώ, πιείτε καφέ. Είναι ζεστός.
Ίσως πάρει λίγη ώρα.
Γιατί με κοιτάς;
Σε ρωτάω!
Προχώρα, κάθαρμα!
Τρελός Αμερικάνος.
Έλα! Πήγαινε πίσω!
Πήγαινε πίσω!
Σπασμένο.
Δεν δουλεύω.
Μείνε εκεί.
Πού είναι ο Αμερικάνος;
Φύλαγε τα νώτα σου, Αμερικάνε.
Για πού το 'βαλες, Αμερικάνε;
Σήκω.
Σήκω πάνω!
Τα χέρια.
Τα χέρια!
Από την αποθήκη ακούστηκε!
Άνοιξε!
Άνοιξε την πόρτα!
Σπρώξτε κι άλλο! Γρήγορα!
Τρέξτε!
Εκεί!
Μη φτάσει στα δέντρα!
Εκατό προς ένα.
Κάθαρμα.
-Μην αργήσεις, Μέιφιλντ. -Είκοσι δευτερόλεπτα.
Αυτό έχει μπαταρίες, έτσι;
Δεν θα απαντήσω στην ερώτηση.
-Έχει μπαταρίες. -Το κατάλαβα.
ΜΠΑΜΠΑΣ
ΓΙΑΓΙΑΚΑ
ΜΑΜΑ
Μαμά.
Νόμιζα ότι πήγες στους φίλους σου, χαρά μου.
Ναι, πήγα. Θα πάω.
Δεν δουλεύεις;
Ο κύριος Μπράντλεϊ με άφησε νωρίς. Κάνω μερικές δουλίτσες.
Άφησα κάτι γράμματα μέσα.
Για σένα, τη γιαγιά και τον θείο Τζακ.
Και τον μπαμπά.
Αν τον βρεις.
Γράμματα; Δεν καταλαβαίνω.
Απλώς…
Με όλους τους φόνους και αυτά…
Ξέρω ότι είναι χαζό, αλλά σκέφτηκα
"Κι αν πάθω κάτι;"
Μαξ, μωρό μου, τίποτα δεν θα πάθεις.
Το ξέρω. Αλλά αν πάθω, απλώς…
Είναι τόσα αυτά που θέλω να πω. Και…
-Υποσχέσου ότι θα δώσεις τα γράμματα. -Με τρομάζεις.
-Δεν το θέλω. -Τρέχει κάτι;
-Όχι. -Ναι, μωρό μου;
Όχι, έχεις δίκιο. Σίγουρα θα είμαι μια χαρά. Είμαι χαζή.
Μαξ. Αγάπη μου.
Ησύχασε.
Τίποτα δεν θα συμβεί, μωρό μου.
Σου το υπόσχομαι.
Τίποτα που δεν σου αξίζει.
Μαμά, άσε με.
Μαμά; Άσε με.
Μαξίν.
Λες κάποια γράμματα
να διορθώσουν τα πράγματα;
Τα έχεις σπάσει όλα.
Μπίλι!
Ο χρόνος σου
σχεδόν τελειώνει.
Άσε με!
Έκανες πάνω από 20 δεύτερα.
Είσαι καλά;
Καλά είμαι. Πάμε.
-Έγινε κάτι; -Μπορούμε να φύγουμε;
Αυτοί είναι οι κήποι μας.
Δεν είναι όμορφοι;
Τους αφήνουμε έξω δύο ώρες τη μέρα.
Δεν μπορούν να αποδράσουν;
Θα μπορούσαν.
Μα η πλειοψηφία μάς επιλέγει.
Τους αρέσει εδώ.
Από τους πιο δημοφιλείς χώρους. Η αίθουσα ακρόασης.
Η μουσική έχει ιδιαίτερα χαλαρωτική επίδραση στο χαμένο μυαλό.
Το σωστό τραγούδι,
ειδικά εκείνο που σημαίνει κάτι για εμάς προσωπικά,
μπορεί να φανεί σημαντικό ερέθισμα.
Υπάρχουν όμως κι αυτοί που είναι
αθεράπευτοι.
ΘΑΛΑΜΟΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΑΔΕΙΑ
Δόκτωρ Χατς, πιστεύετε ότι θα ήταν εφικτό
να μιλήσουμε μόνες με τον Βίκτορ;
Μόνες;
Πιστεύω ότι θα μας άρεσε πολύ η πρόκληση να μιλήσουμε με τον Βίκτορ
χωρίς το δίχτυ ασφαλείας ενός ειδικού σαν εσάς.
Θα το τρίψουμε στη μούρη του καθηγητή Μπράντλεϊ.
Δεν πιστεύω ότι ξέρω κάποιον καθηγητή Μπράντλεϊ.
Μπράντλι. Ήθελε…
Ήθελε να πει Μπράντλι.
Δεν είπα Μπράντλι; Τι είπα;
Συγγνώμη, είμαι ανόητη. Λόγια, γράμματα.
Μάλλον είμαι αγχωμένη. Εννοώ, ενθουσιασμένη.
Πολύ ενθουσιασμένη που θα μιλήσουμε με τον Βίκτορ.
Κατά προτίμηση, όπως είπε, μόνες;
Ναι.
Γιατί όχι;
Με βρήκατε σε επαναστατική διάθεση.
Και υπάρχει κάτι επείγον που πρέπει να ελέγξω, οπότε,
φυσικά.
Να τις προσέχεις.
-Ευχαριστούμε πολύ, Δρα Χατς. -Ευχαριστούμε.
Μην τον τρομάξετε.
Μην τον αγγίξετε.
Μην του δώσετε τίποτα.
Να στέκεστε πάντα ενάμισι μέτρο μακριά από τα κάγκελα.
Φύγε.
Κατανοητό;
-Μάλιστα. -Μάλιστα.
Βίκτορ.
Είναι η τυχερή σου μέρα!
Έχεις επισκέπτριες.
Πολύ όμορφες.
Φαίνεται λίγο κακόκεφος. Καλή διασκέδαση.
Βίκτορ;
Με λένε Νάνσι.
Νάνσι Γουίλερ.
Κι αυτή είναι…
Ρόμπιν Μπάκλεϊ.
-Έχουμε ερωτήσεις. -Δεν μιλάω σε δημοσιογράφους.
Ο Χατς το ξέρει.
Δεν είμαστε δημοσιογράφοι.
Είμαστε εδώ γιατί
σε πιστεύουμε.
Και επειδή
χρειαζόμαστε βοήθεια.
Ό,τι σκότωσε τους δικούς σου
γύρισε.
-Έφτιαξες βαλίτσα κιόλας; -Δεν την άδειασα ποτέ.
Ευχαριστώ.
Για τι;
Που μου έβαλες μυαλό. Είχα αρχίσει την κλάψα σαν χαζός.
Δεν το είπα εγώ.
Δεν χρειαζόταν.
Και τις τελευταίες μέρες…
Μη λες τίποτα.
Φέρθηκα σαν κόπανος στην Εντ. Το άξιζα και…
Όχι.
Όχι, δεν σου άξιζε.
Η αλήθεια είναι ότι ο τελευταίος χρόνος
είναι περίεργος.
Η Μαξ, ο Λούκας και ο Ντάστιν είναι υπέροχοι.
Είναι υπέροχοι. Απλώς
το Χόκινς δεν είναι το ίδιο χωρίς εσένα.
Και νιώθω ότι ίσως ανησυχούσα πολύ για την Εντ.
Και, δεν ξέρω, ίσως νιώθω ότι έχασα εσένα.
Καταλαβαίνεις;
Δεν έχω ιδέα τι θα συμβεί.
Ό,τι και να γίνει, όμως, πρέπει να συνεργαστούμε.
Θα είναι πιο εύκολο αν είμαστε ομάδα.
Φίλοι.
Κολλητοί.
Ωραία.
-Γρήγορα ήρθε. -Τριάντα λεπτά ή λιγότερο.
-Λοιπόν. Είστε έτοιμοι; -Ναι.
Ήρθε η πίτσα. Ανοίγω.
Ναι, έρχομαι. Μη βιάζεσαι. Χριστέ μου.
Γεια σου.
-Τι διάολο έγινε; -Σκατά.
Μείνετε εδώ!
Στο δωματιάκι!
-Τι γίνεται; -Πίσω!
-Γαμώτο! -Πρέπει να φύγουμε αμέσως!
-Γαμώτο! -Τρέξτε!
Προχωρήστε!
Γαμώτο! Εκεί!
-Ελάτε μαζί μου! -Εντάξει.
Τι διάολο συμβαίνει;
Μείνετε εκεί.
Πέστε κάτω!
Εγώ πυροβολώ, εσείς τρέχετε!
Οι Μπάιερς κάνουν πάρτι και δεν με κάλεσαν;
Δεν είναι ωραίο.
Δεν είναι ωραίο αυτό, φίλε.
Σταμάτα το αμάξι!
-Πάμε! -Τι διάολο συμβαίνει;
-Πάμε! -Είναι αληθινό αίμα αυτό;
-Ξεκίνα! -Καλά. Εντάξει.
Τι γίνεται; Γιατί έχει όπλο αυτός;
-Ξεκίνα! -Ναι!
Εννιακόσια.
Σαράντα χιλιάδες.
Φοβερό. Είναι όλα.
Εντάξει, τώρα σειρά σου.
Πήγαινε να πάρεις τον Χόπερ.
Θα πάω.
Να πάρω τηλέφωνο τον Ένζο.
Αν ο φίλος σας πέθανε,
θα γλιτώσω τη φασαρία και τα καύσιμα.
Πλάκα κάνω. Σίγουρα δεν έχει πεθάνει.
Μα πρέπει να το επιβεβαιώσω.
Δεν τον συμπαθώ.
ΦΙΣΤΙΚΟΒΟΥΤΥΡΟ
Αντόνοφ, έχεις τηλέφωνο.
Καταλαβαίνεις ότι έγινε απόδραση;
Λένε ότι είναι επείγον.
Εμπρός;
Ένζο. Ο Γιούρι είμαι.
Γιατί μου τηλεφωνείς εδώ; Τρελάθηκες;
Το ξέρω. Συγγνώμη. Απλώς σκέφτηκα πως πρέπει να μάθεις
για μια μικρή αλλαγή στα σχέδια.
Τι; Τι έγινε;
Μόλις μίλησα στο τηλέφωνο
με τον διευθυντή σου.
Πολύ παραγωγικό τηλεφώνημα.
Απ' ό,τι φαίνεται, οι δραπέτες αξίζουν αρκετά λεφτά.
Κι ο Γιούρι σκέφτεται "Γιατί δεν κρατάω τα 40 χιλιάρικα και να βγάλω κι άλλα;"
Δεν ήταν αυτή η συμφωνία.
Είναι, όμως, καλύτερη συμφωνία για τον Γιούρι.
Και ξέρεις τι αξίζει περισσότερο από έναν δραπέτη;
Οι διεφθαρμένοι φρουροί.
Τι έκανες;
Και πιο πολλά αξίζουν
οι Αμερικάνοι
που καταζητούνται από την Κα Γκε Μπε.
Αντίο, Ένζο.
Συγγνώμη, καημένο πουλάκι μου.
Σου έκανα πολύ δυνατό τον καφέ;
Μην ανησυχείς.
Θα ξαναβρεθείς με τον Αμερικάνο φίλο σου πολύ σύντομα.
Πολύ σύντομα.
Στρίψε εδώ.
Εδώ;
ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΡΟΟΥΝ ΧΙΛ
-Μαξ; -Λούκας, περίμενε στο αμάξι.
Μαξ, περίμενε. Μαξ, σε παρακαλώ.
Άκουσέ με. Σε παρακαλώ.
Ξέρω ότι κάτι έγινε με τη μητέρα σου.
Ήταν ο Βέκνα;
Σου είπα, είμαι καλά.
Εντάξει;
Όσο καλά μπορεί να είσαι όταν οδεύεις προς φρικτό θάνατο.
Μαξ…
μπορείς να μου μιλήσεις.
Έτσι;
Ναι, το ξέρω.
Εντάξει, τότε γιατί με διώχνεις;
Κοίτα,
δεν χρειάζομαι γράμμα.
Δεν θέλω γράμμα.
Απλώς μίλα μου.
Στους φίλους σου.
Εδώ είμαστε.
Εδώ είμαι.
Εντάξει;
Είμαι εδώ.
Περίμενε στο αμάξι. Δεν θα αργήσω.
Όταν επιτίθεται, η φίλη μας το περιέγραψε ως έκσταση.
Σαν ζωντανό εφιάλτη.
Γι' αυτό νομίζουμε ότι θα επιτεθεί τώρα σε αυτήν.
Κάτι απ' όσα σου είπαμε σου θυμίζει αυτό που έπαθε η οικογένειά σου;
Βίκτορ.
-Ξέρω ότι είναι δύσκολο… -Δεν ξέρεις τίποτα!
Έχεις δίκιο.
Δεν ξέρουμε. Γι' αυτό είμαστε εδώ.
Για να μάθουμε, να καταλάβουμε.
Να μάθουμε πώς επέζησες εκείνο το βράδυ.
Επέζησα;
Έτσι το λέτε αυτό;
Επέζησα;
Όχι. Σας διαβεβαιώνω,
είμαι ακόμα στην κόλαση.
Είχα γυρίσει από τον πόλεμο περίπου 14 χρόνια.
Ένας θείος της πέθανε και μας άφησε μια μικρή περιουσία.
Αρκετή για να αγοράσουμε σπίτι,
μια νέα ζωή.
-Τι σου είπα; -Φοβερό.
Είναι εκπληκτικό.
Μοιάζει με παραμυθένιο.
Ένα όνειρο.
Άλις, μην τρέχεις.
Είναι πολύ μεγάλο!
Ωραίο είναι.
Ναι.
-Ήταν ένα υπέροχο σπίτι. -Ναι.
Η Άλις είπε ότι έμοιαζε σαν να ήταν βγαλμένο από παραμύθι.
Η Άλις.
Αυτή ήταν η κόρη σου;
Ναι.
Μα ο Χένρι, το…
Το αγοράκι μου
ήταν ευαίσθητο παιδί,
και έβλεπα πως διαισθανόταν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.
Είχαμε έναν μήνα ηρεμίας σ' εκείνο το σπίτι.
Και μετά άρχισε.
Νεκρά ζώα,
ακρωτηριασμένα, βασανισμένα,
άρχισαν να εμφανίζονται κοντά στο σπίτι.
Κουνέλια, σκίουροι, κότες, ακόμα και σκύλοι.
Ο αρχηγός της αστυνομίας κατηγόρησε αγριόγατα για τις επιθέσεις.
Αυτό… Αυτό δεν ήταν αγριόγατα.
Αυτό ήταν κάτι σατανικό.
Ούτε σατανικό ζώο ούτε σατανικός άνθρωπος.
Αυτός ήταν
γόνος του Σατανά.
Δαίμονας.
Και ήταν πιο κοντά απ' όσο νόμιζα.
Βίκτορ!
Η οικογένειά μου άρχισε να έχει συναντήσεις
που δημιουργούσε ο δαίμονας.
Εφιάλτες.
Ζωντανοί εφιάλτες.
Αυτός ο δαίμονας φαινόταν να χαίρεται που μας βασάνιζε.
Ακόμα και την καημένη, αθώα Άλις.
Άλις!
Ησύχασε, γλυκιά μου. Ησύχασε. Έλα εδώ.
Σύντομα άρχισα να έχω κι εγώ συναντήσεις.
Φαντάζομαι,
το κακό
πρέπει να έχει ένα σπίτι.
Μολονότι δεν είχα λογική εξήγηση γι' αυτό,
διαισθανόμουν ότι ο δαίμονας
ήταν πάντα κοντά.
Πείστηκα ότι κρυβόταν,
φώλιαζε
κάπου μέσα στις σκιές του σπιτιού μας.
Είχε καταραστεί την πόλη μας.
Είχε καταραστεί το σπίτι μας.
Είχε καταραστεί εμάς.
Ώρα, καιρός και…
Πρώτα πήρε τη Βιρτζίνια.
Προσπάθησα να βγάλω έξω τα παιδιά, να τα σώσω.
Έλα!
Κριλ.
Κριλ! Τι διάολο έγινε εδώ;
Μα βρέθηκα πίσω στη Γαλλία,
στον πόλεμο.
Ήταν μια ανάμνηση.
Νόμιζα ότι ήταν μέσα οι Γερμανοί στρατιώτες.
Διέταξα να βομβαρδιστεί.
Ήταν λάθος.
Αυτός ο δαίμονας
με λοιδορούσε.
Και ήμουν σίγουρος ότι θα με έπαιρνε,
όπως είχε πάρει τη Βιρτζίνιά μου.
Αλλά μετά…
άκουσα
άλλη φωνή.
Στην αρχή πίστευα ότι ήταν άγγελος.
Και την ακολούθησα,
για να βρεθώ
σε πολύ χειρότερο εφιάλτη.
Όσο έλειπα,
ο δαίμονας πήρε τα παιδιά μου.
Ο Χένρι έπεσε σε κώμα λίγο μετά.
Μια βδομάδα αργότερα, πέθανε.
Προσπάθησα να πάω κοντά τους.
Προσπάθησα.
Ο Χατς σταμάτησε την αιμορραγία.
Δεν με άφησε να πάω κοντά τους.
Ο άγγελος που ακολούθησες…
Ποια ήταν;
Βίκτορ;
Βίκτορ.
Είναι ό,τι ελπίζατε;
Είχα μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον καθηγητή Μπράντλι.
Να το συζητήσουμε στο γραφείο μου
όσο περιμένουμε την αστυνομία.
ΓΟΥΙΛΙΑΜ ΧΑΡΓΚΡΟΟΥΒ 29/3/1967 - 4/7/1985 ΕΦΥΓΕ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΤΕΙ
"Αγαπητέ Μπίλι, δεν ξέρω αν μπορείς να το ακούσεις αυτό.
Πριν από δύο χρόνια, θα έλεγα 'Είναι γελοίο, αδύνατον'.
Πριν, όμως, μάθω για εναλλακτική διάσταση και τέρατα,
οπότε θα σταματήσω να υποθέτω ότι ξέρω κάτι.
Έχουν γίνει πολλά αφότου έφυγες.
Ο μπαμπάς σου ήταν
πολύ χάλια.
Άρχισε να τσακώνεται με τη μαμά μου.
Άσχημα.
Δεν άντεχε να είναι εδώ χωρίς εσένα.
Οπότε έφυγε.
Και δεν άφησε πολλά στη μαμά.
Έπιασε δεύτερη δουλειά και μετακομίσαμε στα τροχόσπιτα έξω απ' το Κέρλι.
Βασικά,
από τότε που έφυγες,
όλα ήταν…
η απόλυτη καταστροφή.
Και το χειρότερο είναι
ότι δεν μπορώ να πω γιατί έφυγες.
Δεν μπορώ να πω ότι έσωσες την Εντ.
Ότι έσωσες εμένα.
Φέρνω συνέχεια στο μυαλό μου τη στιγμή αυτήν.
Μερικές φορές φαντάζομαι
ότι τρέχω σ' εσένα
και σε απομακρύνω.
Φαντάζομαι πως αν το είχα κάνει,
θα ζούσες ακόμη.
Και όλα θα ήταν…
Όλα θα ήταν καλά πάλι.
Φαντάζομαι ότι
θα μπορούσαμε να γίνουμε φίλοι.
Καλοί φίλοι…
πραγματικά αδέρφια.
Ξέρω ότι είναι χαζό αυτό.
Με μισούσες.
Σε μισούσα.
Αλλά σκέφτηκα ότι ίσως
να προσπαθούσαμε ξανά.
Αλλά δεν έγινε αυτό.
Απλώς…
στεκόμουν εκεί
και παρακολουθούσα.
Προσπάθησα να είμαι ευτυχισμένη.
Φυσιολογική.
Αλλά
ίσως πέθανε ένα κομμάτι μου εκείνη τη μέρα.
Και δεν το έχω πει σε κανέναν.
Δεν μπορώ.
Έπρεπε να το πω σ' εσένα.
Πριν είναι πολύ αργά.
Αν το ακούς αυτό.
Ελπίζω να το ακούς.
Συγγνώμη.
Χίλια συγγνώμη, Μπίλι.
Με αγάπη, η σιχαμένη αδερφή σου.
Μαξ".
Μαξ.
Εντάξει, φτάνει τόσο.
-Στιβ, δώσ' της λίγο χρόνο. -Της έδωσα.
Δεν δίνω άλλο. Αν θέλει, ας πάρει δικηγόρο.
Μαξ.
Ώρα να φεύγουμε.
Μαξ;
Μαξ.
Μαξ!
Μαξ.
Περίμενα ν' ακούσω αυτά τα λόγια, Μαξ.
Περίμενα πάρα πολύ καιρό.
Ξύπνα!
Έλα!
Μαξ, ξύπνα!
Μαξ! Ξύπνα!
-Κάτι δεν πάει καλά. -Μαξ!
Παιδιά!
Μαξ.
Έλα, ξύπνα!
Αλλά δεν ήταν όλη η αλήθεια, έτσι, Μαξ;
Νομίζω ότι ένα κομμάτι σου
βαθιά θαμμένο μέσα σου
ήθελε να πεθάνω εκείνη τη μέρα.
Αυτό ίσως ανακουφίστηκε.
Χάρηκε.
Μπίλι, δεν είναι αλήθεια.
Γι' αυτό στάθηκες εκεί, έτσι, Μαξ;
Δεν πειράζει. Παραδέξου το τώρα.
Τέρμα τα ψέματα.
-Μην κρύβεσαι άλλο. -Όχι, δεν είναι αλήθεια.
-Δεν είναι αλήθεια. -Γι' αυτό νιώθεις ενοχές.
-Όχι. -Και κρύβεσαι από τους φίλους σου.
-Γι' αυτό κρύβεσαι από τον κόσμο. -Όχι.
Και γι' αυτό αργά τη νύχτα,
ευχόσουν μερικές φορές να με είχες ακολουθήσει.
Να με είχες ακολουθήσει στον θάνατο.
-Γι' αυτόν τον λόγο είμαι εδώ, Μαξ. -Όχι.
-Για να δώσω τέλος στα βάσανά σου. -Όχι.
Ήρθε η ώρα, Μαξ.
Η ώρα
να έρθεις μαζί μου.
Μαξ, φύγε από εκεί! Μ' ακούς;
-Μαξ! -Πρέπει να φύγεις από εκεί!
Πήγαινε να πάρεις τη Νάνσι και τη Ρόμπιν! Πήγαινε!
-Σε παρακαλώ, Μαξ! -Γαμώτο!
Γαμώτο!
Νάνσι; Ρόμπιν; Λαμβάνετε; Κόκκινος συναγερμός! Λαμβάνετε;
Σκατά. Ρόμπιν!
Δεν ακούτε. Κινδυνεύει η φίλη μας.
Περιμένεις να πιστέψω ό,τι πείτε τώρα;
Είναι η αλήθεια.
Πείτε τη δακρύβρεχτη ιστορία στην αστυνομία.
-Προχώρα. -Μη με αγγίζεις!
Ο Βίκτορ είπε ότι η επίθεση έγινε στο σπίτι,
μα μίλησε συγκεκριμένα για μουσική.
Έπαιζε μουσική.
Και μετά, όταν τον ρωτήσαμε για τον άγγελο, μουρμούριζε.
Πες καληνυχτούδια και φίλα με…
-"Dream a Little Dream of Me". -Έλα Φιτζέραλντ.
-Η αγγελική φωνή. -Ναι.
Η μουσική φτάνει σε μέρη του εγκεφάλου που δεν φτάνουν τα λόγια.
Ίσως αυτό είναι το κλειδί.
-Για να επιστρέψει. -Ας προσπαθήσουμε.
-Θα φτάσουμε πρώτες. -Τι;
Στο αμάξι.
Σε προειδοποιώ, έχω απαίσιο συντονισμό.
Περπάτησα έξι μήνες μετά απ' όλα τα άλλα μωρά.
-Κάνε ό,τι κάνω. -Ωχ, όχι!
-Σταθείτε! -Γυρίστε πίσω!
Σταχτοπούτα, έχασες το γοβάκι σου!
Σταματήστε εκεί που είστε!
Προχώρα!
Θεέ μου!
Δεν μπορείς να κρυφτείς από μένα, Μαξίν.
Πιάστε την!
Πάμε!
-Σταματήστε! -Εκεί είναι!
Έλα!
-Φύγε! -Βγείτε από το αμάξι.
Βγείτε από το αμάξι.
Γαμώτο μου!
Τρέχεις πολύ περίεργα.
Ρόμπιν, πού είσαι; Κόκκινος συναγερμός! Επαναλαμβάνω, κόκκινος συναγερμός!
Ντάστιν, εδώ Ρόμπιν. Λαμβάνουμε.
Γαμώτο. Επιτέλους!
Σας παρακαλώ, πείτε μου ότι βρήκατε λύση.
Λούκας!
Ντάστιν!
Λούκας, βοήθησέ με! Ντάστιν!
Μαξ, φύγε από εκεί πέρα!
-Ακούς… -Παιδιά!
-Τι 'ναι αυτό; -Αγαπημένο της τραγούδι;
-Γιατί; -Η Ρόμπιν λέει ότι αν ακούσει…
Όχι τώρα. Ποιο είναι το αγαπημένο της τραγούδι;
Τι κάνεις εδώ πέρα, Μαξ;
Γύρνα πίσω σ' εμένα.
Πώς σου φαίνονται αυτοί, Μαξ;
Θα 'θελες να πας κοντά τους;
Γαμώτο!
Όχι!
-Ποιο; -Εντάξει!
Λούκας, ποιο είναι;
Αγαπημένο της τραγούδι;
-Ποιο; -Αυτό. Το βρήκα!
-Δώσ' το μου. -Βάλ' το.
-Ακουστικά! -Τώρα!
Μαξ!
Μαξ, ξύπνα!
Μαξ! Ξύπνα!
Μαξ, εδώ είμαστε!
-Μαξ! -Δεν μπορούν να σε βοηθήσουν, Μαξ.
Υπάρχει λόγος
που κρύβεσαι από αυτούς.
Η θέση σου
είναι εδώ
μαζί μου.
Δεν είσαι στ' αλήθεια εδώ.
Μα είμαι, Μαξ.
Είμαι.
Μαξ!
Δεν θέλω γράμμα.
Εδώ είμαστε.
Εδώ είμαι.
Μαξ!
Είμαι εδώ, Μαξ! Είμαι εδώ.
Όλα εντάξει.
Νόμιζα ότι σε χάσαμε.
-Είμαι ακόμα… Είμαι ακόμα εδώ. -Σκατά.
Είμαι ακόμα εδώ.
Υποτιτλισμός: Μάρθα Σιαμέτη