‎ขอโทษที ผมไม่เข้าใจที่บอกมาสักนิดเดียว
‎เกิดอะไรขึ้นที่ฮอว์กินส์กันแน่ ‎ตัวอะไรฆ่าคนเหล่านี้
‎นั่นแหละที่เราสืบกันอยู่
‎ตอนนี้แอลอยู่ไหน
‎- เพื่อความปลอดภัยของแอล เธอไม่รู้จะดีกว่า ‎- บ้าไปแล้ว
‎แล้วการฝึกเพื่อเอาพลังของแอลคืนมา ‎มันต้องใช้เวลานานแค่ไหน
‎- อาจหลายสัปดาห์ หลายเดือน ‎- หลายเดือนเหรอ
‎ในระหว่างนี้ เจ้าหน้าที่ฮาร์มอน ‎กับวอลเลซจะอยู่กับพวกเธอ
‎เราไม่ได้เป็นอันตรายซะหน่อย
‎เพื่อนเราอยู่ที่ฮอว์กินส์
‎ครอบครัวผมอยู่ที่ฮอว์กินส์
‎และฉันจะควบคุมสถานการณ์ ‎จนกว่าอีเลเว่นจะพร้อม
‎ในระหว่างนี้ สิ่งสำคัญคือ ‎ห้ามพวกเธอเอาเรื่องนี้ไปบอกใคร
‎ไม่ ไม่มีทาง
‎ฉันรู้ว่าเรื่องนี้เข้าใจยาก
‎ไม่ใช่ยาก แต่ไม่เข้าใจเลย
‎ในรัฐบาลของเรามีหลายฝ่าย ‎ที่กำลังทำการต่อต้านอีเลเว่นโดยตรง
‎และตอนนี้กำลังตามหาอีเลเว่นอยู่
‎เราเสี่ยงติดต่อไปไม่ได้
‎ถ้าพวกเขารู้เรื่องนี้แม้แต่น้อย ‎อีเลเว่นจะเป็นอันตราย
‎และถ้าอีเลเว่นเป็นอันตราย เพื่อนๆ เธอก็ด้วย
‎และครอบครัวเธอก็เช่นกัน
‎แล้วไง จะให้พวกเราไว้ใจว่า ‎พวกคุณเป็นฝ่ายธรรมะงั้นเหรอ
‎เป็นใครก็ไม่รู้
‎เราเป็นเพื่อนโอเว่นส์
‎อีเลเว่นไว้ใจเรา
‎ตอนนี้เรากำลังขอให้เธอไว้ใจด้วย
‎นี่ของเธอ
‎(ถึงไมค์ที่รัก ‎ฉันจะไปเป็นยอดมนุษย์อีกครั้งนะ จากแอล)
‎(โรงเรียนมัธยมปลายฮอว์กินส์ ‎ไทเกอร์สู้ๆ!)
‎มันอยู่ตรงนี้
‎ตรงนี้เลย
‎นาฬิกาตั้งพื้นโบราณน่ะเหรอ
‎มันเหมือนจริงมาก
‎แล้วพอฉันเข้าไปใกล้ๆ จู่ๆ ฉันก็…
‎- แม็กซ์ ตอบสิ ‎- แม็กซ์
‎ฉันตื่นขึ้นมา
‎มันเหมือนเธออยู่ในภวังค์เลย
‎เหมือนที่เอ็ดดี้เล่าว่าคริสซี่เป็นเปี๊ยบ
‎นั่นไม่ใช่ส่วนที่แย่ที่สุดด้วยซ้ำ
‎เฟรดกับคริสซี่มาปรึกษาครูเคลลี่ย์กันทั้งคู่
‎พวกเขาปวดหัว
‎ปวดหัวหนักมาก ทำยังไงก็ไม่หาย จากนั้น
‎ก็เริ่มฝันร้าย
‎นอนไม่หลับ
‎สะดุ้งตื่นด้วยความหวาดผวา
‎แล้วก็เริ่มเห็นภาพหลอน
‎เรื่องแย่ๆ
‎จากอดีตของพวกเขา
‎ภาพพวกนี้มัน
‎เลวร้ายลงเรื่อยๆ จนกระทั่งในที่สุด…
‎ทุกอย่างก็จบ
‎คำสาปของเว็คนา
‎คริสซี่เริ่มปวดหัวเมื่ออาทิตย์ก่อน
‎เฟรด หกวันก่อน
‎ฉันปวดหัวมาห้าวันแล้ว
‎ฉันไม่รู้ว่าฉันมีเวลานานแค่ไหน
‎รู้แค่ว่า
‎ทั้งเฟรดกับคริสซี่
‎ตายภายในเวลาไม่ถึง 24 ชั่วโมง ‎หลังเห็นภาพหลอนครั้งแรก
‎และฉันเพิ่งเห็นไอ้นาฬิกาบ้านั่น
‎ดูเหมือนฉันจะต้องตายพรุ่งนี้แล้ว
‎อยู่นี่นะ
‎- ฉันเอง! ‎- ลูคัส
‎- ฉันเอง! ‎- พับผ่า เป็นบ้าไรวะซินแคลร์
‎- ฉันขอโทษ ‎- เกือบโดนโคมไฟหวดหัวแบะไปแล้ว!
‎ขอโทษนะทุกคน
‎ฉันปั่นจักรยานมา 13 โล
‎ขอเวลาแป๊บ บ้าเอ๊ย
‎- มีเหตุฉุกเฉินแล้ว ‎- ว่าไงนะ
‎ดัสติน
‎ก่อนหน้านี้ฉันอยู่กับเจสัน แพทริค ‎กับแอนดี้ พวกเขาเป็นบ้าไปแล้ว
‎พวกเขาอยากจับเอ็ดดี้
‎และคิดว่านายรู้ว่าเขาอยู่ไหน
‎นายตกอยู่ในอันตรายร้ายแรง
‎โอเค เออ ก็แย่อยู่นะ
‎แต่ตอนนี้เรามีปัญหาใหญ่กว่าเจสัน
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(บทที่ 4: ถึงบิลลี่)
‎- ลูกรัก ไปดูซิว่าใครมา ‎- ไม่ว่าง!
‎แม่บอกให้ไปดูว่าใครมา
‎ประสาทจะกิน
‎ว่าไง ลูคัสอยู่บ้านไหม
‎ไม่อยู่
‎รู้ไหมว่าเขาอยู่ไหน
‎คือว่าเรามีนัดออกไป…
‎มีนัดกันเหรอ เลิกกับแม็กซ์ ‎แล้วลดสเปคลงไปเยอะเลยเนอะ
‎โทษนะ
‎เธอเป็นน้องที่เล่นเกม ‎ดันเจียนแอนด์ดรากอนใช่ไหม
‎ถามทำไม
‎รู้จักดัสติน เฮนเดอร์สันหรือเปล่า
‎ไม่ใช่แค่รู้จัก หลั่งเลือดด้วยกันมาแล้ว
‎พนันได้เลยว่าเขาอยู่กับแฟนหนุ่มเจ้าชู้ของนาย
‎อ้อ ถ้าเจอลูคัสเมื่อไร
‎ฝากบอกด้วยว่าฉันโกหกแม่ให้เขามาสองวันแล้ว
‎คิดค่าโกหกวันละสิบเหรียญ บวกดอกเบี้ย
‎คิดเป็นรายวัน วันละ 7.9%
‎ถ้าต้องทำแบบนี้อีกอาทิตย์ ‎ไปซื้อนินเทนโด้มาให้เลยย่ะ
‎เอาเกมยิงเป็ดด้วย
‎ซินแคลร์มันอยู่ไหน
‎นั่นแหละที่เดี๋ยวจะได้รู้
‎เราถูกหลอกแล้วเพื่อน
‎(วิกเตอร์ ครีลอ้างว่า ‎ครอบครัวถูกปีศาจโบราณสังหาร)
‎โอเค บอกมาตรงๆ
‎พวกนายอ่านรู้เรื่องบ้างไหม
‎- ไม่ ‎- ก็ตรงไปตรงมานะ
‎ตรงไปตรงมาเหรอ ถามจริง
‎นายงงตรงไหนล่ะ
‎ที่ผ่านมาทุกคนที่เว็คนาสาปตายกันหมด
‎ยกเว้นตาแก่วิกเตอร์ ครีลที่แนนซี่ไปเจอ
‎เขาเป็นคนเดียวที่เคยรอดชีวิต ‎ถ้าจะมีใครรู้วิธีป้องคำสาปนี้ได้ก็คือเขา
‎ใช่ แต่เขาโดนสาปแต่แรกหรือเปล่าก็ไม่รู้
‎เว็คนามีตัวตนมาตั้งแต่ยุค 50 ได้ไง ‎ไม่มีเหตุผลเลย
‎เท่าที่เรารู้ อีเลเว่นไม่ได้สร้างโลกกลับด้าน
‎เธอแค่เปิดประตูมิติ
‎โลกกลับด้านน่าจะมีอยู่ ‎มาเป็นพันๆ หรือล้านๆ ปีแล้ว
‎จะไม่แปลกใจเลยถ้ามีมาก่อนยุคไดโนเสาร์
‎- ไดโนเสาร์เหรอ นี่เรา… ‎- โอเค
‎แต่ถ้ายุค 50 ยังไม่มีประตูมิติ
‎เว็คนาเข้ามาได้ยังไง
‎- และตอนนี้เข้ามาทางไหน ‎- และทำไมมาตอนนี้
‎และทำไมมาตอนนั้น ‎โผล่มาฆ่าครอบครัวเดียวในยุค 50 แล้วแบบ
‎"พอใจละ" และหายไปดื้อๆ เลยเหรอ
‎แล้วกลับมาสุ่มฆ่าเด็กวัยรุ่น ‎30 ปีให้หลังเนี่ยนะ ไม่ใช่หรอกว่ะ
‎ตรงไปตรงมาบ้านแป๊ะน่ะสิ
‎บอกตามตรงนะเฮนเดอร์สัน ‎หัดรู้จักถ่อมตนบ้างก็ไม่ตายหรอกนะ
‎โทษที
‎รู้ไหมว่าเธอเขียนอะไร
‎ได้นอนไหมเนี่ย
‎ก็ถ้า…
‎เป็นนายจะหลับเหรอ
‎โอเค
‎เรามีแผน
‎ด้วยความช่วยเหลือจากสมุนของแนนซี่
‎ตอนนี้เราเป็นนักศึกษาจิตวิทยา ‎ระดับหัวกะทิที่มหาวิทยาลัยนอเทรอเดม
‎- ฉันคือรูธ ‎- และฉันคือโรส
‎รูธเนี่ยนะ
‎(จิตวิทยาอาชญากรรม ‎เกรดเฉลี่ย 3.9)
‎เกรดสวย
‎ขอบใจ
‎เราโทรไปรพ.จิตเวชเพ็นน์เฮิร์ส ‎บอกว่าอยากคุยกับวิกเตอร์ ครีล
‎เพื่อเขียนวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับผู้ป่วยจิตเภท
‎- ซึ่งพวกเขาปฏิเสธ ‎- แต่เรามีนัดกับผู้บริหารตอนบ่ายสาม
‎ทีนี้ก็แค่ต้องพูดหว่านล้อม ‎ให้เขายอมให้เราคุยกับวิกเตอร์
‎แล้วเราอาจทำลายคำสาปของแม็กซ์ได้
‎เรื่องนั้นน่ะ
‎เราค้นคว้าเรื่องวิกเตอร์ ครีลกันแล้ว
‎และเรามีคำถาม
‎หลายข้อเลยแหละ
‎เราก็มี หวังว่าวิกเตอร์จะมีคำตอบ
‎เดี๋ยวก่อนนะ
‎ของฉันอยู่ไหน
‎แนนซี่ ถ้าคิดว่าฉันจะเฝ้าเด็กให้อีก ‎เธอบ้าไปแล้ว
‎ประการแรก พวกเขาไม่ใช่เด็กเล็กแล้ว ‎และแม็กซ์ตกอยู่ในอันตราย
‎- ต้องมีคนอยู่ด้วย ‎- รู้ แต่ไหงต้องเป็นฉันตลอดเลย
‎สุดติ่ง มีโปสเตอร์ทอม ครูซด้วย
‎เธอมีโปสเตอร์ทอม ครูซ
‎มันเก่าแล้ว ก็แค่…
‎- ขอร้อง อย่าแตะต้องอะไรได้มะ ‎- อยู่ที่นี่ฉันไม่มีบทบาทเลย
‎น่าจะให้ฉันไปช่วยคุยกับผู้อำนวยการสิ
‎ลองใช้เสน่ห์กับเขาอะไรงี้
‎- เสน่ห์นายมันผิดประเภท ‎- แรง
‎ไม่ได้ว่า ก็แค่…
‎เมื่อคืนฉันไปคุ้ยข้อมูลมา แล้วปรากฏว่าดร.แฮทช์
‎เป็นสมาชิกผู้ทรงคุณวุฒิ ‎ของสมาคมจิตแพทย์อเมริกัน
‎และเป็นอาจารย์รับเชิญที่ฮาร์วาร์ด
‎เขาเป็นคนที่เจนโลกมาก ถ้าอยากชนะใจเขา
‎เราต้องทำให้เขาคิดว่าเราก็เป็นด้วย
‎ว่าเราเป็นนักวิชาการของแท้เหมือนเขา
‎ชิบเป๋ง ในนี้มีนักเต้นบัลเลต์ตัวจิ๋วด้วย
‎นักวิชาการเหรอ ‎คนนั้นมีออร่านักวิชาการเหรอ โธ่
‎ไม่ แต่ว่า
‎มีแน่
‎บอกทีว่าเธอล้อเล่น
‎สายไม่ว่าง ตอนนี้ก็ยังไม่ว่าง
‎นี่ฉันทำอะไรผิดหรือเปล่า ‎มันบอกให้กดหนึ่งต่อด้วยเบอร์
‎ค่อยโทรหาลูกทีหลังก็ได้
‎- แค่ไม่เข้าใจ ทำไมสายไม่ว่างซะที ‎- จอยซ์
‎ในชีวิตคนเรามีหลายนัดที่ไปสายได้
‎นัดหมอฟัน
‎งานวันเกิดเด็กขวบเดียว เพราะใครจะไปสน
‎ไอ้เด็กโง่มันจำไม่ได้หรอก
‎แต่สำหรับนัดที่เป็นการจ่ายค่าไถ่ตัวประกัน
‎นัดนั้นน่ะ ฉันคิดว่าเราจำเป็นต้องไป
‎ให้ตรงเวลา
‎ขอโทษ ฉันเกร็งมาก
‎ไม่บอกก็รู้
‎มุ่งหน้าไปทางตะวันตก ‎เข้าป่าไป นายจะเห็นโบสถ์หลังคาสีเทา
‎เข้าไปรอข้างใน ยูริจะไปหาที่นั่น
‎เขาติดต่อมาแล้วเหรอ
‎ใช่ พวกเขาไปถึงเมื่อคืน
‎จะไปหายูริเร็วๆ นี้
‎ถ้าทุกอย่างไปได้สวย ‎คืนพรุ่งนี้นายจะกลับถึงบ้าน
‎ไปกินอาหารร้านเอ็นโซกับแฟนสุดเซ็กซี่
‎เธอไม่ใช่แฟนฉัน
‎นั่นสินะ เธอช่วยชีวิตนายเพราะเป็นเพื่อนกัน
‎ฟังนะ ไอ้มะกัน
‎อย่าตั้งความหวังกับความฝันนี้มากนักเลย
‎ฉันเก็บเรื่องนี้ไปคิดดูแล้ว
‎และฉันว่าโอกาสที่นายจะทำสำเร็จ
‎คือหนึ่งใน 50
‎นายดูไม่กังวลเลย ไอ้มะกัน ‎ฉันประทับใจนะเนี่ย
‎นายคูลมาก
‎เหมือนสตีฟ แม็คควีน ‎คูลเลอร์คิงในแหกค่ายมฤตยู
‎หวังว่าจะไม่เหมือนนะ
‎นั่นสินะ เพราะว่าไอ้คูลเลอร์คิง ‎โดนจับกลับไปขังเดี่ยว
‎ดังนั้นวันนี้นายต้องเทพกว่าแม็คควีน
‎เปลี่ยนใจละ
‎ตอนนี้ฉันว่านายมีโอกาส
‎หนึ่งในร้อย
‎เพื่อนจอมจุ้นของเราอีกแล้ว เอาตรงไหนดี
‎ได้หมดยกเว้นหน้า
‎แน่นอนสินะ ต้องหน้าหล่อเพื่อแฟน
‎เธอไม่ใช่แฟนฉัน
‎น่าทึ่งจริงๆ ครับ แม้จะมีคนดูมากมาย ‎แต่บรรยากาศเงียบสนิท
‎จะไปไหน
‎แค่จะไปหาอะไรดื่ม
‎ทำได้ไหม คุมตัวในบ้านนี่มันมีกฎอะไรยังไงเหรอ
‎เราไม่ได้คุมตัวนาย
‎นั่นสิ
‎พวกคุณแค่มาปกป้องเราเนอะ
‎แล้วก็เอาแต่ดูทีวี
‎(เซิร์ฟเฟอร์บอยพิซซ่า ‎ส่งร้อนๆ ถึงหน้าประตู ภายใน 30 นาที!)
‎ฉันว่าพวกเขาไม่ได้คิดให้ดีกันก่อน
‎ถ้าเป็นแบบนี้ไปทั้งเดือน ‎หรือหลายเดือน แล้วใครก็ติดต่อเราไม่ได้
‎ทุกคนสติแตกกันแน่
‎ระหว่างนี้แม่คงเครียดจนลมขึ้นแล้ว
‎แล้วฮอว์กินส์ล่ะ
‎ยัยป้าคนนั้นจะ "ควบคุม" มันเนี่ยนะ
‎อย่างกับไม่มีแอลแล้ว ‎จะคุมอะไรได้งั้นแหละ คือแบบ…
‎อือ
‎จ้องให้ตาย จดหมายก็ไม่เปลี่ยนหรอกนะ
‎อือ
‎ใช่ นายพูดถูก
‎ก่อนตำรวจจะมาที่บ้าน ‎ฉันกับแอลทะเลาะกันหนักมาก
‎เราไม่เคยทะเลาะกัน
‎คือว่า ก็เคยทะเลาะกันแหละ ‎แต่เรื่องเล็กๆ งี่เง่า
‎แต่ไม่รู้สิ ครั้งนี้รู้สึก ‎เหมือนทะเลาะแบบผู้ใหญ่มากขึ้น
‎มันจริงจังขึ้น
‎เหมือนกลับไปเป็นแบบเดิมไม่ได้แล้ว
‎ฉันน่าจะพูดคำนั้น ถ้าพูดคำนั้นออกไป
‎เธออาจอยากให้ฉันไปด้วย ไม่ว่าจะที่ไหนก็ตาม
‎ไม่ ฟังนะไมค์
‎นายจะได้เจอเธออีก
‎และสิ่งที่นายไม่ได้พูดออกไป ‎ไว้ค่อยพูดตอนนั้นก็ได้
‎โอเคนะ
‎อือ
‎เธอไม่เป็นไรหรอก
‎เธอไม่ได้อยู่ฮอว์กินส์ ‎เราควรจะกังวลเรื่องนั้นต่างหาก
‎ไม่ไว้ใจโอเว่นส์เหรอ
‎เปล่า ไม่รู้สิ คือว่า
‎เขาดีกับเราและดีกับแอล แต่เขาปกป้องฉันไม่ได้
‎พวกนายต่างหากที่มาช่วยฉัน
‎ดูเหมือนจะต้องขึ้นอยู่กับเราอีกแล้ว
‎ทุกครั้งเลยเนอะ
‎เราถึงอยู่ที่นี่ไม่ได้ไง
‎ฟังนะ
‎สมมุติว่าเพื่อนๆ ของโอเว่นส์พูดความจริง
‎ถ้าเราโทรไปฮอว์กินส์ กองทัพจะรู้
‎ทำให้แอลตกอยู่ในอันตราย
‎ได้ งั้นเราจะไปหาพวกเขาแทน
‎- ไปฮอว์กินส์ ‎- ไปยังไง
‎กลัวอะไร บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม ‎สองคนนั้นน่ะเหรอ
‎ดูกอล์ฟจนหลับในไปแล้ว
‎โจนาธาน เราไม่มีรถหรือเงิน
‎งั้นเราจะโบกรถไป
‎รถราคาถูก
‎ขอโทษนะครับ
‎อะไร
‎เราหิว
‎ฉันก็หิวอยู่นะ
‎พร้อมเซิร์ฟ เซิร์ฟเฟอร์บอยพิซซ่า ‎อาร์ไกล์พูดสายอยู่ครับ
‎ทุกอย่างที่เซิร์ฟเฟอร์บอย ‎สดใหม่ทุกวัน ยกเว้นสับปะรด
‎ซึ่งใช้แบบกระป๋อง
‎แต่ผมมั่นใจว่า ‎พิซซ่าหน้าสับปะรดหวานฉ่ำยังไงก็อร่อย
‎อ๋อ คิดว่าพิซซ่าหน้าผลไม้มันยี้ใช่ไหม
‎แต่ขอบอกไว้เลยว่าถ้าลองแล้วจะติดใจ
‎ฮัลโหล
‎(บิลลี่)
‎- รู้นะว่าพวกนายจ้องฉันอยู่ ‎- ว่าอะไรนะ
‎- เมื่อกี้พูดว่าไงเหรอ ‎- แค่นั่งแกร่วกันเฉยๆ
‎ทำไมถึงคิดว่าจ้องหลังหัวฉันจนทะลุ
‎แล้วจะปัดเป่าเว็คนาออกไปได้ก็ไม่รู้
‎- มองได้แล้ว ‎- ขอบใจ ขอโทษนะ
‎ขอโทษ
‎นี่ของนาย
‎ของนาย
‎แล้วก็นาย
‎อ้อ ฝากเอาไปให้ไมค์ แอล กับวิลด้วย
‎ถ้าได้เจอพวกเขาอีกน่ะนะ
‎ทำอะไร ไม่ใช่ตอนนี้ อย่าเพิ่งเปิด
‎อย่า… ก็ได้
‎โทษนะ แต่นี่อะไร
‎มันคือ…
‎กันเหนียวไว้น่ะ
‎สำหรับทีหลัง
‎เผื่อทำไม่สำเร็จ
‎เดี๋ยวนะ เฮ้ยแม็กซ์ มันต้องสำเร็จสิ
‎อย่า
‎ไม่ต้องมาปลอบใจฉันตอนนี้ว่าทุกอย่างจะดีเอง
‎เพราะฉันได้ยินคำนั้นมาทั้งชีวิต ‎และมันแทบไม่เคยจริงสักครั้ง
‎ไม่เคยจริงสักครั้ง
‎ไม่แปลกใจเลยที่ไอ้ปีศาจชั่วสาปฉัน
‎น่าจะรู้อยู่แล้ว
‎ถ้าเราไปอีสต์ฮอว์กินส์ ‎สัญญาณวิทยุจะถึงเพ็นน์เฮิร์สไหม
‎- ถึงสิ ‎- พูดถึงอีสต์ฮอว์กินส์ทำไม
‎ไม่ ไม่ได้ ห้าม!
‎แม็กซ์ ฉันเอาจริงนะ
‎ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ ‎ฉันจะไม่ขับรถพาเธอไปไหนทั้งนั้น
‎ถ้าคิดว่าฉันจะใช้วันที่น่าจะเป็นวันสุดท้ายของชีวิต
‎ในซอกห้องใต้ดินของไมค์ วีลเลอร์ละก็
‎นายบ้าไปแล้ว
‎เพราะงั้นพาฉันไปส่งที่ที่อยากไป ‎ไม่งั้นก็มัดฉันไว้ซะ
‎ซึ่งเข้าข่ายข้อหาลักพาตัวผู้เยาว์
‎และถ้าฉันมีชีวิตพ้นวันนี้นะสตีฟ ‎สาบานกับฟ้าเลยว่าฟ้องแน่
‎เปิดประตู
‎ไม่
‎ฉันรู้จักทนายที่เก่งนะ
‎เฮนเดอร์สัน ขอให้วิทยุขั้นเทพของนาย ‎คุยกับเพ็นน์เฮิร์สได้เถอะ
‎(โรงพยาบาลจิตเวชเพ็นน์เฮิร์ส)
‎ใส่ชุดนี้หายใจไม่ออก ‎แถมคันยุบยิบไปหมดทั้งตัวแล้ว
‎ความสบายไม่ใช่สิ่งสำคัญ
‎เราเป็นนักวิชาการ
‎ที่แต่งตัวเหมือนเพิ่งไปกินมื้อสายวันอีสเตอร์มา
‎แล้วเสื้อในที่เธอให้ใส่มันทิ่มนมเจ็บมาก
‎โอเค ให้ฉันเป็นคนคุยนะ ‎สามารถเงียบได้ไหม
‎ไม่ใช่แค่สามารถนะ แต่เลี่ยงไม่ได้เลยละ
‎เพราะอีกไม่นานฉันจะขาดอากาศตาย
‎เกรดเฉลี่ย 3.9
‎ทั้งคู่เลย
‎น่าประทับใจ
‎และนี่เป็นหนังสือรับรอง ‎จากศาสตราจารย์แบรนท์ลี่ย์
‎ผมรู้จักแลร์รี่ ที่จริงสนิทกันมาก
‎คงเคยได้ยินคนเขาพูดกันนะ
‎"ถ้าทำอาชีพไม่รุ่ง ก็ไปเป็นครู"
‎ค่ะ ที่เรามาหาก็เพราะอย่างนั้นเลย
‎ความรู้ในห้องเรียนมันมีขีดจำกัด
‎และผมเห็นใจคุณจริงๆ
‎แต่การจะเข้าเยี่ยมผู้ป่วยอย่างวิกเตอร์ ‎มันมีระเบียบการ
‎คุณต้องยื่นคำขอ
‎จากนั้นก็ต้องผ่านการคัดกรอง
‎และทางคณะกรรมการจะตัดสินใจ
‎ผิดหวังกันสินะ
‎แต่ผมยินดีพาไปทัวร์สถาบันของเรานะครับ
‎น่าจะให้คุยกับผู้ป่วยในปีกอาคาร ‎ที่ไม่ต้องควบคุมอย่างแน่นหนาได้ด้วย
‎และเรา… ก็จะยินดีมากค่ะ
‎ติดแค่…
‎ต้องส่งวิทยานิพนธ์เดือนหน้าแล้ว
‎และคุณไม่มีเวลาแล้ว
‎ความผิดใครล่ะ
‎เราผิดค่ะ ผิดเต็มๆ
‎และฉันขอโทษจริง…
‎ไม่ต้องไปขอโทษ รูธ ช่างแม่ง
‎ความจริงคือเมื่อหลายเดือนก่อน ‎เรายื่นขอไปแล้วและถูกปฏิเสธ
‎แล้วก็ยื่นขออีกรอบแต่โดนปฏิเสธอีกรอบ
‎การมาที่นี่เป็นความพยายามครั้งสุดท้าย ‎ที่จะกู้วิทยานิพนธ์ของเรา
‎และใส่ชุดนี้ฉันหายใจไม่ออกเลย
‎โรส ฉันว่าเธอออกไป ‎สูดอากาศข้างนอกดีกว่าไหม
‎ก็ดีเหมือนกันนะรูธ ‎เพราะชักจะคิดแล้วว่าพลาดสุดๆ
‎ที่เราลงทุนขนาดนี้
‎นี่ผื่นกำลังขึ้น
‎นมก็เจ็บ แล้วขอสารภาพเลยนะแอนโทนี่
‎เรียกแอนโทนี่ได้ไหม นี่ไม่ใช่ชุดฉัน
‎ฉันยืมชุดนี้มาเพราะอยากให้คุณเกรงใจเรา
‎เพราะในวงการนี้ ‎ไม่มีใครเกรงใจผู้หญิงเลย ไม่มีสักคน
‎หาว่าเพศแม่ไม่เหมาะ ‎แต่ขอเล่าอะไรให้ฟังได้ไหม
‎ปี 1978 ฉันไปค่ายฤดูร้อน
‎และดรูว์ ที่ปรึกษาของฉัน ‎เล่าความจริงเกี่ยวกับการสังหาร
‎ของวิกเตอร์ ครีลให้ฉันกับทุกคนในกระท่อมซีฟัง
‎แล้วน้องพีตี้ แม็คฮิว… รู้จักพีตี้ใช่ไหมรูธ
‎รู้จักสิ
‎ใช่ น้องพีตี้ แม็คฮิวปล่อยโฮออกมาตรงนั้นเลย
‎เขาหายใจเร็วแรงมาก
‎เด็กค่ายคนอื่นนอนไม่หลับ ‎ตั้งหลายอาทิตย์ ฉันก็เหมือนกัน
‎ไม่ใช่เพราะกลัวนะ ‎แต่เป็นเพราะฉันหมกมุ่นอยากรู้คำตอบว่า
‎อะไรบีบเค้นให้มนุษย์คนนึง ‎กระทำสิ่งชั่วช้าเกินจินตนาการแบบนั้นได้
‎เด็กคนอื่นๆ อยากเป็นนักบินอวกาศ ‎นักบาส ดาราร็อค
‎แต่ฉันอยากเป็นคุณ
‎ฉันอยากเป็นคุณ
‎เพราะงั้นก็ขอโทษด้วยถ้าฉันจะดิ้นทุกวิถีทาง
‎รวมถึงการเอาชุดบ้าบอคอแตกตัวนี้มาใส่
‎เพื่อให้ได้มีโอกาสคุยกับคนที่จุดประกายใจฉัน
‎และเรียนรู้อีกสักหน่อย ‎ว่าจิตใจที่บิดเบี้ยวและ… ยอมรับเถอะ
‎สุดแสนจะน่าทึ่งของเขามันทำงานยังไง
‎เพราะงั้นก็ใช่ เราไม่มีเอกสารทางการที่ต้องใช้
‎แต่อย่ามาบอกว่าพีตี้ แม็คฮิวจอมขี้แย
‎จะไม่ได้เจอกับวิกเตอร์ในทันที ‎ถ้าเขาขออย่างสุภาพ
‎เพราะคุณกับฉันรู้ดีว่าเขาได้เจอแน่
‎เพราะงั้น…
‎ขอคุยกับวิกเตอร์สิบนาที
‎ขอแค่นั้น
‎อีก 30 นาทีจะกลับมา
‎(ยูริฟิชแอนด์ฟลาย)
‎ถ้าเกิดเรื่องผิดพลาด ขอบอกไว้ ‎ว่าฉันเรียนคาราเต้ได้สายดำแล้ว
‎สวัสดีครับ
‎สวัสดีค่ะ
‎สวัสดีครับ
‎สวั…
‎พวกคุณเป็นใคร
‎เรามาหายูริค่ะ
‎อยากเจอยูริไปทำไม
‎ที่จริงแล้ว…
‎เรื่องส่วนตัวค่ะ ยูริอยู่ไหม
‎เสียใจด้วย
‎ไม่รู้จะบอกพวกคุณยังไงดีนะ
‎แต่คุณมาช้าไปวันเดียว
‎- ว่าไงนะ ‎- เห็นความเสียหายที่ลำเครื่องนี่ไหม
‎ยูริไปเที่ยวชมหมีขั้วโลก
‎แต่แล้วหมีก็ขึ้นเครื่องบิน
‎ลากยูริออกมาจากห้องนักบินแล้วสังหารเขา
‎- ไม่นะ ‎- ใช่
‎ทั้งๆ ที่เขารักหมี
‎มันทำเขาหัวใจสลาย
‎เอาจริงๆ หัวใจเขาทะลุ
‎ด้วยอุ้งเท้าหมี
‎หน้าเหวอเลย หลงเชื่อซะสนิท
‎ผมยูริ ผมเอง
‎อ๋อ โอเค
‎- คุณคือจอยซี่ใช่ไหม ‎- จอยซ์เฉยๆ
‎- แล้วคุณล่ะ ‎- เมอร์เรย์
‎- ใช่
‎ยูริ ยูริ เมอร์เรย์
‎- คล้องจองกัน ‎- ครับ ฟังออก
‎สี่หมื่นดอลลาร์อเมริกัน ตามคำสัญญา
‎ชอบกลิ่นเงินสดยามเช้าจริงๆ
‎อ๋อ
‎พวกคุณคงไม่ว่าอะไรนะถ้าผมขอนับก่อน
‎คุณสองคนดูเป็นคนดี น่าไว้วางใจ
‎แต่พี่ชายผมก็เหมือนกัน
‎ก่อนมันจะแย่งเมียผมไป!
‎นกน้อยน่าสงสาร หนาวจะแย่แล้ว
‎ดื่มกาแฟสิครับ ยังร้อนอยู่เลย
‎น่าจะนับนานหน่อย
‎มองหน้าหาพระแสงอะไร!
‎หา ตอบมาสิวะ!
‎ไปสิวะ ไอ้สวะ!
‎ไอ้มะกันสติแตกเอ๊ย
‎เฮ้ย ถอยไป!
‎ถอยไป!
‎หัก
‎ทำงานไม่ได้
‎ยืนตรงนั้นแหละ
‎ไอ้มะกันมันอยู่ไหน!
‎ระวังหลังด้วย ไอ้มะกัน
‎คิดจะหนีไปไหนวะ ไอ้มะกัน
‎ยืน
‎ยืนขึ้นสิวะ!
‎มือ
‎มือ!
‎โรงเก็บของ เสียงมาจากในโรงเก็บของ!
‎เปิดประตู!
‎กระแทกไปเรื่อยๆ เร็วเข้า!
‎หนีโว้ย!
‎ทางนั้น!
‎มันอยู่นั่น!
‎อย่าให้มันไปถึงแนวป่า!
‎โอกาสหนึ่งในร้อย
‎เก่งฉิบหาย
‎- โอเค ให้ไวนะเมย์ฟิลด์ ‎- ยี่สิบวิ
‎วิทยุมีแบตใช่ไหม
‎คำถามโง่จนไม่อยากตอบ
‎- ก็ต้องมีสิ ‎- เออ ไม่ต้องขยี้
‎(พ่อ) ‎(คุณยาย)
‎(แม่)
‎แม่
‎ไงจ๊ะลูกรัก นึกว่าวันนี้ไปเล่นกับเพื่อนๆ ซะอีก
‎ก็ใช่ค่ะ
‎แม่ไม่ไปทำงานเหรอ
‎คุณแบรดลี่ย์ให้กลับเร็วน่ะ ‎ก็เลยมาทำงานบ้านซะหน่อย
‎หนูวางจดหมายไว้ในบ้าน
‎ให้แม่ คุณยาย กับลุงแจ็ค
‎ให้พ่อด้วย
‎ถ้าหาพ่อได้นะคะ
‎จดหมายเหรอ แม่ไม่เข้าใจ
‎หนูแค่…
‎เพราะมีการฆาตกรรมแล้วหลายๆ เรื่อง หนู…
‎หนูรู้ว่ามันงี่เง่า แต่หนูฉุกคิดได้ว่า
‎ถ้าเกิดหนูเป็นอะไรขึ้นมาล่ะ
‎แม็กซ์ ลูกไม่เป็นอะไรหรอกจ้ะ
‎หนูรู้ แต่สมมุติว่าเป็น หนูแค่…
‎ยังมีอีกหลายอย่างที่หนูอยากบอก ที่หนูต้องบอก
‎- รับปากทีค่ะว่าจะเอาจดหมายไปส่ง ‎- แม็กซ์ แม่กลัวแล้วนะ
‎- หนูไม่ได้อยากให้แม่กลัว ‎- มีเรื่องอะไรเหรอ
‎- ไม่มี ‎- มีใช่ไหมลูก
‎ไม่มี แม่พูดถูกค่ะ ‎หนูไม่เป็นอะไรหรอก ทำตัวงี่เง่าไปเอง
‎แม็กซ์ คนดีของแม่
‎ไม่เป็นไรนะ
‎ไม่เกิดอะไรขึ้นกับลูกหรอกจ้ะ
‎แม่สัญญา
‎ไม่เกิดอะไรที่แกไม่สมควรโดน
‎แม่ ปล่อยหนู
‎แม่ ปล่อยสิ
‎แม็กซีน
‎คิดว่าจดหมายไม่กี่ฉบับ
‎จะแก้ไขทุกอย่างได้งั้นเหรอ
‎แกทำทุกอย่างพังพินาศ
‎บิลลี่!
‎เวลาของแก
‎ใกล้จะหมดลงแล้ว
‎ปล่อยนะ!
‎เมื่อกี้มันนานกว่า 20 วินะ
‎เฮ้ย นี่ เป็นไรไหม
‎ฉันโอเค ขับรถไปเถอะ
‎- เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า ‎- ขอร้อง ไปซะที
‎นี่คือสวนของเรา
‎งดงามใช่ไหมครับ
‎เราให้ผู้ป่วยออกมาข้างนอกวันละสองชั่วโมง
‎พวกเขาไม่หนีเหรอคะ
‎ก็หนีได้นะ
‎แต่ผู้ป่วยส่วนใหญ่เลือกที่จะอยู่เอง
‎พวกเขาชอบที่นี่
‎นี่เป็นพื้นที่ที่หลายคนชื่นชอบ ห้องฟังดนตรี
‎เราพบว่าดนตรีทำให้จิตที่ผิดปกติสงบนิ่งได้
‎ถ้าเลือกเพลงถูก
‎โดยเฉพาะเพลงที่มีความหมายต่อผู้ป่วย
‎สามารถกระตุ้นการเยียวยาจิตได้
‎แต่ก็มีบางคนที่
‎เกินเยียวยา
‎(แผนกอาชญากร ‎ห้ามเข้าก่อนได้รับอนุญาต)
‎ดร.แฮทช์คะ คิดว่าจะยอมให้พวกเรา
‎คุยกับวิกเตอร์ตามลำพังได้ไหมคะ
‎ตามลำพังเหรอ
‎ฉันคิดว่าเราอยากเจอเรื่องท้าทาย ‎ลองคุยกับวิกเตอร์
‎โดยไม่ต้องมีผู้เชี่ยวชาญอย่างคุณคอยชี้นำทาง
‎เราจะได้กลับไปเย้ยอาจารย์แบรดลี่ย์ตอน…
‎อาจารย์แบรดลี่ย์เหรอ ‎ผมไม่รู้จักอาจารย์ชื่อนั้นนะ
‎แบรนท์ลี่ย์ค่ะ เธอ…
‎เธอตั้งใจจะพูดว่าแบรนท์ลี่ย์
‎ก็พูดว่าแบรนท์ลี่ย์ไม่ใช่เหรอ
‎ขอโทษค่ะ ฉันนี่งี่เง่าจัง ลิ้นพันกันซะนี่
‎คงแค่ประหม่าน่ะ หมายถึงตื่นเต้น
‎ตื่นเต้นมากที่จะได้คุยกับวิกเตอร์
‎ถ้าคุยลำพังได้ตามเธอขอก็ยิ่งดี
‎ได้สิ
‎เอาก็เอา
‎คุณทำเอาผมอยากแหกกฎไปด้วย
‎แล้วยังไงก็มีเรื่องด่วน ‎ที่ผมต้องไปจัดการพอดี ดังนั้น…
‎ได้สิ
‎จับตาดูพวกเขาให้ดีๆ
‎- ขอบคุณมากค่ะดร.แฮทช์ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎อย่าทำให้เขาตกใจ
‎อย่าแตะต้องตัวเขา
‎อย่ายื่นอะไรให้เขา
‎ยืนห่างจากลูกกรงหนึ่งเมตรครึ่งเสมอ
‎ไปให้พ้น
‎ชัดเจนไหม
‎- ค่ะ ‎- ค่ะ
‎วิกเตอร์
‎วันนี้นายโชคดีแล้ว
‎มีคนมาเยี่ยม
‎สวยซะด้วย
‎เขาคงกำลังอารมณ์บ่จอย
‎คุยให้สนุกนะ
‎วิกเตอร์
‎ฉันชื่อแนนซี่
‎แนนซี่ วีลเลอร์
‎และนี่คือ…
‎โรบิน บัคลี่ย์
‎- เราอยากถามอะไรหน่อย ‎- ฉันไม่คุยกับพวกนักข่าว
‎แฮทช์รู้อยู่แล้วนี่
‎เราไม่ใช่นักข่าว
‎เรามาหาคุณเพราะว่า
‎เราเชื่อคุณ
‎แล้วก็เพราะว่า
‎เราอยากให้ช่วย
‎ตัวอะไรก็ตามที่ฆ่าครอบครัวคุณน่ะ
‎เราว่ามันกลับมาแล้ว
‎- เก็บกระเป๋าเสร็จแล้วเหรอ ‎- ใช่ ก็ยังไม่ได้เอาของออกเลย
‎ขอบใจนะ
‎เรื่องอะไร
‎ที่ทำให้ฉันคิดได้ตอนมัวแต่นั่งหน้ามุ่ยสงสารตัวเอง
‎ไม่ได้ว่าแบบนั้นซะหน่อย
‎ไม่ว่าก็รู้ตัว
‎แล้วก็เรื่องเมื่อสองสามวันที่ผ่านมา…
‎ไม่ต้องขอโทษหรอก
‎ฉันใจร้ายกับแอล สมควรโดนด่าแล้ว…
‎ไม่
‎ไม่ นายไม่สมควรโดนอะไรเลย
‎ความจริงคือ ปีที่ผ่านมานี้
‎มันแปลกมาก เข้าใจไหม
‎แม็กซ์ ลูคัส กับดัสตินก็เจ๋งดีนะ
‎พวกเขาเยี่ยมมาก มันแค่…
‎พอนายไม่อยู่ ฮอว์กินส์ก็ไม่เหมือนเดิม
‎และฉันว่าฉันคงเป็นห่วงแอลมากเกินไป
‎ก็เลยรู้สึกเหมือนฉันเสียนายไปแล้วมั้ง
‎พอเข้าใจไหม
‎ฉันไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
‎แต่ไม่ว่าจะเป็นอะไร ฉันว่าเราควรร่วมมือกัน
‎ฉันว่ามันจะง่ายกว่าถ้าเราเป็นทีมเดียวกัน
‎เป็นเพื่อนกัน
‎เพื่อนซี้
‎เจ๋ง
‎- เร็วจัง ‎- ภายใน 30 นาที
‎-โอเค พร้อมยัง ‎- พร้อม
‎พิซซ่ามาแล้ว ฉันรับเอง
‎เออ มาแล้ว ‎ใจเย็นๆ สิ จะบ้าตาย
‎สวัสดี
‎- เสียงอะไรวะ ‎- ชิบเป๋ง
‎รอในนี้!
‎กลับเข้าไปในห้อง!
‎- มีเรื่องอะไร ‎- ถอยไป!
‎- ฉิบหาย! ‎- เราต้องไปกันเดี๋ยวนี้!
‎- ฉิบหาย ‎- ไป! วิ่ง!
‎วิ่งมา!
‎บ้าเอ๊ย! ทางนั้น!
‎- ตามฉันมา ‎- ได้
‎นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย!
‎หลบตรงนั้นนะ
‎หมอบลง!
‎พอฉันยิง วิ่งเลยนะ!
‎ไบเออร์ส จัดปาร์ตี้ไม่ชวนเลยเหรอวะ
‎ทำงี้ได้ไง
‎ไม่โอเคอย่างแรงว่ะ
‎หยุดรถ!
‎- ไปเร็ว! ‎- นี่มันเรื่องอะไรวะเนี่ย
‎- ไป! ‎- เฮ้ย เลือดจริงป่าวนั่น
‎- ไป! ‎- โอเค ก็ได้
‎แต่… ตายแล้ว ทำไมคนนั้นถือปืนมาด้วย!
‎- ไปสิ! ‎- เออใช่!
‎เก้าร้อย
‎สี่หมื่น
‎ว้าว ครบถ้วน
‎โอเค ถึงตาคุณแล้ว
‎ไปรับฮ็อปเปอร์
‎ได้เลย
‎แต่ก่อนอื่นจะโทรหาเอ็นโซ
‎ถ้าเพื่อนคุณตายแล้ว
‎ผมจะได้ประหยัดเวลากับน้ำมัน
‎ล้อเล่น เขาคงยังไม่ตายหรอก
‎แต่ยังไงก็ควรโทรถาม
‎ไม่ชอบหมอนั่นเลย
‎(จิฟ เนยถั่วเนื้อเนียน)
‎อันโตนอฟ มีคนโทรหา
‎ไม่รู้เหรอว่าเพิ่งมีนักโทษหลบหนี
‎เขาบอกว่าเรื่องด่วน
‎ฮัลโหล
‎เอ็นโซ นี่ยูรินะ
‎ทำไมถึงโทรมาเบอร์นี้ บ้าไปแล้วหรือไง
‎ฉันรู้ ขอโทษด้วยจริงๆ ‎แค่อยากจะบอกนายว่า
‎มีการเปลี่ยนแผนเล็กน้อย
‎อะไร เกิดอะไรขึ้น
‎ฉันเพิ่งคุยกับพัศดีของนาย
‎ได้เรื่องเลยทีเดียว
‎ปรากฏว่านักโทษแหกคุกค่าหัวแพงเอาการ
‎ยูริเลยคิดว่า "ฮุบสี่หมื่นไว้เอง ‎แล้วหาเงินเพิ่มสักหน่อยดีกว่า"
‎เราไม่ได้ตกลงไว้แบบนั้นนะ
‎แต่ข้อตกลงนี้ดีกว่าสำหรับยูริ จริงไหม
‎แล้วรู้ไหมว่าค่าหัวใคร ‎แพงกว่าค่าหัวนักโทษแหกคุก
‎พวกผู้คุมทุจริตไง
‎แกทำอะไรลงไป
‎และที่แพงที่สุด…
‎คือพวกอเมริกัน
‎ที่เคจีบีอยากได้ตัว
‎บ๊ายบายนะ เอ็นโซ
‎ขอโทษนะจ๊ะนกน้อย
‎กาแฟแรงไปเหรอจ๊ะ
‎ไม่ต้องห่วง
‎อีกไม่นานแกก็จะได้เห็นหน้าแฟนอเมริกันแล้ว
‎เร็วๆ นี้แหละ
‎เลี้ยวตรงนี้
‎ตรงนี้เนี่ยนะ
‎(สุสานโรแอนฮิลล์)
‎- แม็กซ์ ‎- ลูคัส ขอร้อง ไปรอในรถ
‎รอเดี๋ยวสิแม็กซ์ ขอร้องละ
‎ฟังฉันก่อน ไหว้ละ
‎ฉันรู้ว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรบางอย่างกับแม่เธอ
‎เว็คนาใช่ไหม
‎บอกไปแล้วไง ฉันสบายดี
‎จบนะ
‎คือก็สบายที่สุดเท่าที่ ‎คนกำลังจะตายอย่างสยดสยองจะสบายได้
‎แม็กซ์…
‎รู้นะว่าคุยกับฉันได้
‎ใช่ไหม
‎อือ รู้แล้ว
‎โอเค งั้นทำไมถึงผลักไสฉันเรื่อยเลย
‎ฟังนะ
‎ฉันไม่ต้องการจดหมาย
‎ฉันไม่อยากได้จดหมาย
‎คุยกับฉันตรงๆ สิ
‎กับเพื่อนๆ
‎เราอยู่ตรงนี้แล้ว
‎ฉันอยู่ตรงนี้แล้ว
‎ได้ไหม
‎ฉันอยู่นี่
‎ไปรอในรถ ไม่นานหรอก
‎เวลามันโจมตี ‎เพื่อนเราบรรยายว่ามันเหมือนภวังค์
‎เหมือนฝันร้ายยามตื่น
‎เราเลยคิดว่าเธอจะเป็นรายต่อไป
‎เรื่องทั้งหมดที่เราเล่าให้คุณฟัง ‎คล้ายกับที่เกิดขึ้นกับครอบครัวคุณไหม
‎วิกเตอร์
‎- ฉันรู้ว่ามันทำใจ… ‎- เธอไม่รู้อะไรเลย!
‎คุณพูดถูก
‎เราไม่รู้ ถึงได้มาหาไงคะ
‎เพื่อเรียนรู้ ทำความเข้าใจ
‎เราอยากรู้ว่าคืนนั้นคุณรอดมาได้ยังไง
‎รอดเหรอ
‎สภาพนี้เรียกว่ารอดงั้นเหรอ
‎ฉันรอดจริงๆ เหรอ
‎ไม่ รู้ไว้ซะนะ
‎แม้ตอนนี้ฉันก็ยังอยู่ในนรก
‎ตอนนั้นฉันกลับจากสงครามได้ 14 ปีแล้ว
‎ลุงทวดเพิ่งเสียชีวิต ทิ้งสมบัติย่อมๆ ไว้ให้เรา
‎มากพอที่จะซื้อบ้านใหม่
‎ชีวิตใหม่
‎- บอกแล้วไง ‎- โอ้โฮ
‎สุดยอดไปเลยค่ะ
‎เหมือนในเทพนิยายเลย
‎เหมือนฝัน
‎อลิซ อย่าวิ่งสิจ๊ะ
‎หลังใหญ่จังเลย!
‎ดีจังนะครับ
‎ค่ะ
‎- มันเป็นบ้านที่งดงามตระการตา ‎- ครับ
‎อลิซบอกว่าเหมือนในเทพนิยายเลย
‎อลิซ
‎ลูกสาวคุณเหรอคะ
‎ใช่
‎แต่เฮนรี่ ลูก…
‎ลูกชายฉัน
‎เขาเป็นเด็กอ่อนไหว
‎และฉันดูออกว่าเขาคิดว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล
‎เราได้อยู่ในบ้านหลังนั้นอย่างสงบสุขหนึ่งเดือน
‎แล้วมันก็เริ่มขึ้น
‎ซากสัตว์
‎ที่ถูกชำแหละ ทรมาน
‎เริ่มปรากฏขึ้นใกล้บ้านเรา
‎กระต่าย กระรอก ไก่ แม้แต่หมาก็ยังมี
‎สารวัตรใหญ่โบ้ยว่าเป็นฝีมือแมวป่า
‎แต่นี่น่ะ ไม่ใช่แมวป่าหรอก
‎นี่เป็นสิ่งที่ชั่วร้าย
‎สิ่งชั่วร้ายที่ไม่ใช่สัตว์โลกหรือมนุษย์
‎มันเป็น
‎สัตว์นรก
‎ปีศาจ
‎และมันอยู่ใกล้กว่าที่ฉันรู้ตัวซะอีก
‎วิกเตอร์!
‎ครอบครัวของฉันเริ่มพบเจอ
‎สิ่งที่ปีศาจตัวนี้มันปลุกเสกขึ้นมา
‎ฝันร้าย
‎ฝันร้ายทั้งที่ยังตื่นและมีสติอยู่
‎เหมือนไอ้ปีศาจตัวนี้ ‎มันชอบอกชอบใจที่ได้ทรมานพวกเรา
‎แม้แต่อลิซน้อยผู้ไร้เดียงสาก็ยังโดน
‎อลิซ
‎ไม่เป็นไรจ้ะลูก ไม่เป็นไรนะ มานี่มา
‎ไม่นาน ฉันก็เริ่มเจอเองกับตัวเช่นกัน
‎ฉันว่า
‎สิ่งชั่วร้าย
‎มันก็คงต้องมีบ้านอยู่ละมั้ง
‎และถึงฉันจะไม่มีคำอธิบายที่มีเหตุผล
‎แต่ฉันสัมผัสปีศาจตัวนี้ได้
‎อยู่ใกล้ตัวเราเสมอ
‎ฉันเริ่มเชื่อว่ามันกำลังหลบซ่อน
‎ทำรัง
‎อยู่ในมุมมืดๆ ของบ้านเรา
‎มันสาปแช่งเมืองของเรา
‎มันสาปแช่งบ้านของเรา
‎มันสาปแช่งเรา
‎เวลา สภาพอากาศ และ…
‎มันเอาเวอร์จิเนียไปเป็นคนแรก
‎ฉันพยายามพาลูกๆ หนีไป ‎เพื่อให้พวกเขารอด
‎เปิดสิ!
‎ครีล
‎ครีล เกิดบ้าอะไรขึ้นที่นี่!
‎แต่ฉันกลับไปอยู่ฝรั่งเศส กลับไปอยู่ในสงคราม
‎มันเป็นความทรงจำ
‎ฉันนึกว่าทหารเยอรมันอยู่ข้างใน
‎เลยสั่งให้ยิงปืนใหญ่
‎ฉันคิดผิด
‎ปีศาจตนนี้
‎มันเยาะเย้ยฉัน
‎และฉันมั่นใจมากว่ามันจะเอาชีวิตฉัน
‎เหมือนที่เอาชีวิตเวอร์จิเนียสุดที่รักไป
‎แต่แล้ว…
‎ฉันได้ยิน
‎อีกเสียงนึง
‎ตอนแรกนึกว่าเป็นเสียงนางฟ้า
‎ฉันเดินตามเสียงท่าน
‎เพียงเพื่อที่จะไปพบกับ
‎ฝันร้ายที่สยดสยองยิ่งกว่า
‎ตอนฉันไม่อยู่
‎ปีศาจมันพรากลูกฉันไป
‎หลังจากนั้นไม่นาน เฮนรี่โคม่าหลับไป
‎หนึ่งสัปดาห์ต่อมา เขาก็ตาย
‎ฉันพยายามตามไปอยู่ด้วย
‎ฉันพยายามแล้ว
‎แฮทช์มาห้ามเลือดเอาไว้
‎เขาไม่ยอมให้ฉันไปอยู่กับลูกเมีย
‎นางฟ้าที่คุณเดินตามไป
‎เป็นใครคะ
‎วิกเตอร์
‎เขาเป็นทุกอย่างตามที่หวังไว้หรือเปล่า
‎ฉันเพิ่งได้มีบทสนทนาที่น่าสนใจมาก ‎กับศาสตราจารย์แบรนท์ลี่ย์
‎เราไปคุยกันในห้องทำงานฉัน
‎ระหว่างรอตำรวจดีไหม
‎(วิลเลี่ยม ฮาร์โกรฟ ‎29 มี.ค. 1967 - 4 ก.ค. 1985)
‎(จากไปแต่ไม่ลืมเลือน)
‎"ถึงบิลลี่ ไม่รู้นะว่าพี่จะได้ยินไหม
‎เมื่อสองปีก่อนฉันคงคิดว่า ‎มันไร้สาระและเป็นไปไม่ได้
‎แต่นั่นมันก่อนฉันจะรู้ว่ามีมิติอื่นกับสัตว์ประหลาด
‎เพราะงั้นฉันจะไม่คิดไปเองแล้วว่าฉันรู้อะไร
‎ตั้งแต่พี่ไม่อยู่ เกิดอะไรขึ้นเยอะเลย
‎พ่อของพี่
‎รับไม่ได้ที่สุด
‎เขากับแม่เริ่มทะเลาะกัน
‎รุนแรง
‎เขาคงทนอยู่กับเราโดยไม่มีพี่ไม่ได้
‎เขาเลยจากไป
‎ทิ้งเงินไว้ให้แม่นิดเดียวเอง
‎แม่รับงานเพิ่มแล้วเราก็ย้ายไปอยู่ ‎ที่ลานเทรลเลอร์สุดหรูริมถนนเคอร์ลีย์
‎พูดง่ายๆ คือ
‎ตั้งแต่พี่จากไป
‎ทุกอย่างมันก็…
‎เละเทะซะไม่มี
‎และที่แย่ที่สุดคือ
‎ฉันบอกใครไม่ได้ว่าทำไมพี่ถึงตาย
‎ฉันบอกพวกเขาไม่ได้ว่าพี่ช่วยชีวิตแอลไว้
‎พี่ช่วยชีวิตฉันไว้
‎ฉันคิดถึงช่วงเวลานั้นซ้ำไปซ้ำมาในหัว
‎และบางครั้งฉันจะจินตนาการว่า
‎ฉันวิ่งไปหาพี่
‎แล้วดึงพี่ออกมา
‎ฉันจินตนาการว่าถ้าทำแบบนั้น
‎พี่จะยังอยู่ตรงนี้
‎และทุกอย่างจะ…
‎ทุกอย่างจะดีเหมือนเดิมอีก
‎ฉันจินตนาการว่า
‎เราอาจเป็นเพื่อนกันได้
‎เพื่อนที่ดีต่อกัน
‎เหมือนพี่น้องแท้ๆ
‎ฉันรู้ว่ามันงี่เง่า
‎พี่เกลียดฉัน
‎ฉันเกลียดพี่
‎แต่ฉันคิดว่าไม่แน่…
‎ไม่แน่เราอาจลองใหม่ได้
‎แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้น
‎ฉัน…
‎ฉันยืนทื่ออยู่ตรงนั้น
‎ได้แต่มองดู
‎ฉันพยายามมีความสุขอยู่พักนึง
‎ทำตัวปกติ
‎แต่ฉัน…
‎แต่ฉันว่าส่วนนึงของฉันก็ตายไปในวันนั้นด้วย
‎และฉันไม่เคยบอกเรื่องนี้ให้ใครฟังเลย
‎ทำใจบอกไม่ได้
‎แต่ฉันต้องบอกพี่
‎ก่อนที่มันจะสายเกินไป
‎ถ้าพี่ได้ยินที่พูด
‎หวังว่าพี่จะได้ยินจริงๆ
‎ฉันขอโทษ
‎ฉันขอโทษจริงๆ บิลลี่
‎รักนะ จากน้องสาวน่ารำคาญของพี่
‎แม็กซ์"
‎แม็กซ์
‎โอเค นานพอแล้ว
‎- สตีฟ ให้เวลาเธอหน่อย ‎- ฉันให้เวลาไปแล้ว
‎แค่นี้พอ ถ้าเธออยากจ้างทนายมาฟ้องก็ตามใจ
‎แม็กซ์
‎ได้เวลาไปกันแล้วนะ
‎แม็กซ์
‎แม็กซ์!
‎แม็กซ์
‎ฉันรอฟังคำนั้นมานานแล้วแม็กซ์
‎รอนานมากเหลือเกิน
‎ตื่น!
‎นี่ เฮ้ย
‎แม็กซ์ ตื่นซะที
‎แม็กซ์ ตื่น!
‎- เฮ้ย มีอะไรผิดปกติละ ‎- แม็กซ์!
‎พวกเรา!
‎แม็กซ์
‎เร็วเข้าสิ ตื่น!
‎แต่มันไม่ใช่ความจริงทั้งหมดใช่ไหมล่ะแม็กซ์
‎ฉันว่ามีส่วนนึงของแก
‎จิตใต้สำนึกลึกๆ ข้างใน
‎ที่อยากให้ฉันตายวันนั้น
‎อาจรู้สึกโล่งใจซะด้วยซ้ำ
‎มีความสุข
‎บิลลี่ ไม่จริงนะ
‎ถึงได้ยืนดูอยู่เฉยๆ ใช่ไหมล่ะแม็กซ์
‎ไม่เป็นไร แกยอมรับได้แล้ว
‎ไม่ต้องโกหกอีกต่อไป
‎- ไม่ต้องหลบซ่อน ‎- ไม่จริงนะบิลลี่ ฉันสาบาน
‎- สาบานเลยว่าไม่จริง ‎- แกถึงได้รู้สึกผิดมากขนาดนี้ไง
‎- ไม่ ‎- แกถึงได้หลบหน้าเพื่อนๆ
‎- หลบซ่อนจากโลก ‎- ไม่จริง
‎และเป็นเหตุผลที่ตอนดึกๆ
‎บางครั้งแกก็อยากตามมาอยู่กับฉัน
‎อยากตายตามฉัน
‎- นั่นคือเหตุผลที่ฉันมาหา แม็กซ์ ‎- ไม่
‎- เพื่อยุติความทุกข์ทรมานของแกตลอดไป ‎- ไม่
‎ถึงเวลาแล้ว แม็กซ์
‎ถึงเวลาที่แก
‎จะต้องมาอยู่กับฉัน
‎แม็กซ์ เธอต้องออกมาให้ได้นะ ‎ได้ยินหรือเปล่า
‎- แม็กซ์! ‎- หนีออกมา!
‎วิทยุหาแนนซี่กับโรบิน ไปเอามา!
‎วิทยุหาแนนซี่กับโรบิน! ไปสิ!
‎- ขอร้องละแม็กซ์ ‎- เวรแล้วไง
‎เวรแล้วๆๆ
‎แนนซี่ โรบิน ทราบแล้วเปลี่ยน ‎มีเหตุฉุกเฉิน ทราบแล้วเปลี่ยน
‎โธ่เว้ย โรบิน!
‎คุณไม่ฟังเราเลย เพื่อนเราตกอยู่ในอันตราย
‎นี่คิดจะให้ฉันหลงเชื่อคำพูดของเธออีกเหรอ
‎เราพูดความจริง
‎อยากเอาเรื่องเศร้าไปเล่าให้ตำรวจฟังก็เชิญ
‎- เดินไปสิ ‎- อย่ามาแตะตัวฉัน
‎วิกเตอร์บอกว่าในคืนเกิดเหตุ ‎อุปกรณ์ในบ้านเปิดเอง
‎แต่เขาพูดถึงดนตรีโดยเฉพาะ
‎เขาบอกว่าดนตรีบรรเลง
‎แล้วพอเราถามเขาเรื่องนางฟ้า เขาฮัมเพลง
‎อวยพรฝันดีแล้วจูบฉัน…
‎- "ดรีมอะลิทเทิลดรีมออฟมี" ‎- เอลล่า ฟิตซ์เจอรัลด์
‎- เสียงนางฟ้า ‎- ใช่
‎แฮทช์บอกว่าดนตรีสามารถเข้าถึง ‎สมองส่วนที่คำพูดเข้าไม่ถึง
‎นั่นอาจเป็นกุญแจสำคัญ เป็นตัวช่วย
‎- ตัวช่วยกลับสู่โลกความเป็นจริง ‎- ก็น่าลองอยู่นะ
‎- ฉันว่าเราเอาชนะเขาได้ ‎- ไงนะ
‎ไปที่รถ
‎โอเค ขอเตือนไว้เลยนะว่าฉันงุ่มง่ามมาก
‎ฉันเดินได้ช้ากว่าเด็กคนอื่นๆ ตั้งหกเดือน
‎- ทำตามฉันก็พอ ‎- ไม่ ตายแล้ว!
‎- เฮ้ย! ‎- กลับมานี่เดี๋ยวนี้นะ
‎ซินเดอเรลล่า เธอทำรองเท้าหลุด!
‎หยุดเดี๋ยวนี้นะ!
‎ไป!
‎ตายแล้ว!
‎แกหลบซ่อนจากฉันไม่ได้หรอก แม็กซีน
‎จับเธอไว้!
‎ตามมาเร็ว!
‎- หยุด! ‎- อยู่ทางนั้น!
‎นี่!
‎- ไปๆๆ ‎- หยุดนะ ลงมาจากรถ
‎ลงมาจากรถ
‎แม่เจ้าโว้ย
‎ท่าวิ่งเธอพิลึกมาก
‎โรบิน อยู่ไหนวะเนี่ย ‎เกิดเหตุฉุกเฉิน ขอย้ำ เกิดเหตุฉุกเฉิน!
‎ดัสติน นี่โรบิน ได้ยินแล้ว
‎ปัดโธ่ กว่าจะตอบ!
‎ขอร้อง ช่วยบอกทีว่ารู้วิธีจัดการมันแล้ว!
‎ลูคัส!
‎ดัสติน!
‎ลูคัส ช่วยฉันด้วย ดัสติน!
‎แม็กซ์ เธอต้องออกมาให้ได้นะ!
‎- ได้ยิน… ‎- พวกเรา
‎- นี่อะไร ‎- เพลงไหนเพลงโปรดเธอ
‎- ทำไม ‎- โรบินบอกว่าถ้าได้ฟัง…
‎คำอธิบายมันยาวไป ‎เพลงไหนเพลงโปรดของเธอ!
‎เข้ามาทำอะไรในนี้ แม็กซ์
‎กลับมาหาฉันสิ
‎ชอบพวกเขาไหมล่ะ แม็กซ์
‎อยากมาอยู่กับพวกเขาหรือเปล่า
‎เวร!
‎ไม่!
‎- อันไหน ‎- โอเค!
‎ลูคัส อันไหน
‎อันไหนเพลงโปรดเธอ
‎- อันไหนล่ะ ‎- นี่ไง เจอแล้ว
‎- เอามานี่ ‎- เร็วๆ
‎- ใส่หูฟัง ‎- เปิดเลย!
‎แม็กซ์!
‎- แม็กซ์! ‎- ตื่นสิแม็กซ์!
‎แม็กซ์! ตื่นสิ!
‎แม็กซ์ พวกเราอยู่นี่!
‎- แม็กซ์ ‎- พวกเขาช่วยแกไม่ได้หรอกแม็กซ์
‎มันมีเหตุผล
‎ที่แกหลบซ่อนจากพวกเขา
‎แก
‎ควรอยู่ที่นี่
‎กับฉัน
‎แกไม่ได้อยู่ตรงนี้จริงๆ
‎แต่ฉันอยู่ตรงนี้ แม็กซ์
‎ฉันอยู่ตรงนี้
‎แม็กซ์!
‎ฉันไม่อยากได้จดหมาย
‎เราอยู่ตรงนี้แล้ว
‎ฉันอยู่ตรงนี้แล้ว
‎แม็กซ์!
‎ฉันอยู่นี่แม็กซ์ ฉันอยู่นี่
‎ไม่เป็นไรนะ
‎นึกว่าเสียเธอไปซะแล้ว
‎- ฉันยังอยู่… ฉันยังอยู่นี่ ‎- โล่งอก
‎ฉันยังอยู่
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล