SERIAL NETFLIX
ROZDZIAŁ DRUGI KLĄTWA VECNY
Widać młody Munson znowu coś przeskrobał.
Panie Munson.
- Gdzie ona jest? - Tam ją znalazłem.
Nie znam jej imienia. Nigdy jej nie widziałem.
Proszę się uspokoić i tu zostać.
Co tu robicie?
Matko boska.
Nie wolno ci tu być. Wracaj do środka.
Do środka.
Cześć, Frank. Tu komendant Powell.
Słuchaj…
Znaleźliśmy ciało w przyczepie Munsonów.
Nawet nie wiem, jak to opisać.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Słuchaj…
Musisz tu szybko przyjechać
i powiedzieć mi, co to, do diabła, ma być
albo jak ktoś mógł coś takiego zrobić.
Pasażerowie lotu 623 z Indianapolis wyjdą bramką numer dwa.
Lot 623 z Indianapolis do bramki numer dwa.
Mike!
Ostrożnie. Zgniatasz swój prezent.
To dla ciebie.
Sam je zebrałem w Hawkins.
Wiem, że lubisz żółty, ale chyba trochę przesadziłem.
DLA NASTKI OD MIKE’A
Lubisz fiolet, takie też zebrałem. Ogólne proporcje to jakieś 70 do 30.
Są idealne. Dziękuję.
Cześć! Jak leci?
- Cześć, Mike. - Co tam?
Dobrze, stary.
Świetnie. Co to?
To nic. Obraz, nad którym pracuję.
Spoko.
Kozacka koszula, gościu.
Ocean Pacific?
Mike, to mój przyjaciel Argyle.
Cześć.
O nie.
Nie, to gówniana podróbka. Właśnie.
Spoko loko, załatwię ci tu markowe ciuchy.
Dużo słyszałem o twojej siostrze.
No dobra. Idziemy?
Zrobiło się niezręcznie.
Bardzo niezręcznie.
Serio myślałem, że to markowy ciuch.
Zaplanowałam nam cały dzień.
Najpierw burrito w El Rodeo.
Poważnie? Burrito na śniadanie?
Tak. Zaufaj mi.
Ufam, tylko to trochę dziwne.
Potem chcę iść do Szalonych Kółek.
Dobrze, a co to takiego?
Najfajniejsze miejsce w Lenorze.
Mają wrotki i automaty.
Super. Poznam twoje przyjaciółki?
Jakie przyjaciółki?
Wiesz, Stacy i Angelę.
- Angelę? - Poznasz je, obiecuję.
Ale nie dzisiaj. To ma być dzień dla nas.
- Dokąd? - Lonzo Way 4819.
Ruchy, to kwestia życia i śmierci! Gazuj!
Tak jest.
WYPOŻYCZALNIA WIDEO
I Vickie się roześmiała. To nie był tani, udawany śmiech.
Tylko prawdziwy, szczery śmiech.
Bo mój żart o muppetach jest zabójczy.
Chodzi mi o to, że się roześmiała i wszystko było takie…
- idealne. - Ale?
Ale mam taki problem, że czasami powinnam przestać gadać.
Powiedziałam wszystko, co chciałam.
Ale z nerwów zaczynam po prostu wypluwać słowa,
a mój mózg pracuje szybciej od buzi
czy raczej na odwrót.
Jakbym kopała pod sobą dołek. Próbuję przestać, ale nie mogę.
Teraz też to robię, prawda?
Zgadza się.
Jestem beznadziejna.
Witaj w klubie.
Gdybyśmy tylko mogli się połączyć.
- Połączyć? - Pomyśl tylko.
Wiem, czego chcę, i znalazłam dziewczynę moich marzeń,
ale boję się zaprosić ją na randkę.
A ty chodzisz na miliony randek
i nie wiesz, czego chcesz.
Gdybyśmy się połączyli, rozwiązalibyśmy wszystkie nasze problemy.
Bo osobno, bądźmy szczerzy…
Jesteśmy do bani.
Absolutnie totalnie.
Chyba mam nasz poranny film.
Doktor Żywago.
Nie oglądam filmów na dwóch kasetach.
To o tragicznej miłości.
- Coś o niej wiem. - No właśnie.
Poza tym Julie Christie jest w tym powalająco seksowna.
To najpiękniejsza istota, jaką w życiu widziałam.
Jesteśmy na polu dla przyczep w hrabstwie Roane.
Nie znamy szczegółów, ale potwierdziliśmy,
że rano znaleziono tu ciało uczennicy liceum w Hawkins.
- Nie znamy jej nazwiska… - Jasny gwint.
…ale wiemy, że policja właśnie powiadamia jej bliskich.
BURGERY U BENNY’EGO
TYLKO DLA ZWYCIĘZCÓW
Żyjesz jakoś, Sinclair?
Daję radę.
Na pierwszym kacu czujesz, że cię rozrywa na pół,
ale przeżyjesz.
To wydarzenie z pewnością poruszy społeczność Hawkins,
która wciąż nie podniosła się po pożarze w centrum handlowym.
Ponad 30 niewinnych…
…zostało uwięzionych…
Działaj.
Walnij go, stary.
- Walnij. - Dobra.
Cokolwiek się wydarzyło…
- Co za złom. - Proszę bardzo.
…nowy komendant policji Calvin Powell,
do niedawna zastępca komendanta Hoppera.
Co to? Mieliśmy oglądać ThunderCats.
Zamordowano kogoś ze szkoły.
Co?
Wszędzie o tym trąbią.
Za mną komendant Powell i policja Hawkins
aktywnie badają miejsce zdarzenia…
- Powiedzieli, kto to? - Jeszcze nie.
Może Chrissy wcale cię nie wystawiła.
Nie mów tak.
Wyluzuj, żartowałem.
„Żartowałem”? Ktoś właśnie zginął, a ty sobie robisz z tego jaja?
To pole dla przyczep,
pewnie jakiś ćpun przedawkował czy coś.
Jasne, bo z tego można się śmiać.
Co cię ugryzło? To był tylko żart.
TYGRYSY WYGRYWAJĄ!
Nie wiemy, czy doszło do przestępstwa.
Cokolwiek się tu wydarzyło,
z pewnością poruszy społeczność Hawkins.
Odkąd kilka lat temu zginęła ta dziewczyna, Barb,
mamy tragedię za tragedią.
Powoli zaczynam wierzyć w to, co ludzie gadają.
Że miasteczko jest przeklęte.
Że w Hawkins mieszka diabeł.
Nancy!
Teraz wszyscy zapomną o meczu koszykówki.
Nancy?
- Ziemia do Nancy. - Co?
Mówiłem, że wszyscy zapomną o meczu.
No tak. Wiem.
Chciałbyś pojechać w teren?
Wielu mieszkańców wyraża podobne obawy.
Smutek, szok, niedowierzanie, złość.
Wszyscy chcą wiedzieć jedno:
jak tyle tragedii może dotknąć niegdyś spokojne miasteczko?
Wszyscy oczekują odpowiedzi od policji.
Czy na nowego komendanta spadło zbyt trudne zadanie?
Czy może właśnie on wybawi miasteczko?
Cały dzień będziemy nadawać na kanale dziewiątym
i informować o najnowszych doniesieniach.
W międzyczasie radzimy zamknąć drzwi i okna.
Mówiła Beverly Moss z…
Ja tego więcej nie zniosę.
Chrissy Cunningham?
To na pewno była ona?
Miała na sobie strój cheerleaderki. Jak wtedy, gdy była z Eddie’em.
- Powiedziałaś o tym policji? - Nie.
Na pewno nie tylko ja ich widziałam. Mocno się wyróżniali.
Eddie dziwak z Chrissy cheerleaderką?
Dokładnie. Nie wspominali o nim w wiadomościach,
ale gwarantuję, że to główny podejrzany.
To jakiś obłęd.
On tego nie zrobił. Nie ma mowy.
Niemożliwe.
- Nie można go wykluczyć. - Można.
- Dustin. - Nie znasz go tak jak ja.
Dobra?
W liceum Lucas znalazł sobie kumpli z drużyny.
A Mike i ja?
Nikt nie był dla nas miły.
Nikt poza Eddie’em.
O Tedzie Bundym mówią to samo.
Że to przemiły gość, tylko w weekendy mordował kobiety.
Więc Eddie jest jak Ted Bundy?
Tego nie powiedziałam… Nie możemy niczego zakładać, jasne?
Ale dla Eddie’ego to źle wygląda.
Czemu nie powiedziałaś policji?
Nie wiem.
Nie wiesz?
Kiedy Eddie i Chrissy weszli już do przyczepy…
stało się coś jeszcze.
Dobrze. Ostatnie.
No działaj.
To nie było aż tak dziwne…
Eddie zawsze jeździ jak wariat.
I zawsze miałyśmy problemy z prądem. To gówniana przyczepa, ale…
Rano znowu zaczęłam o tym myśleć i…
Sama nie wiem.
Miał taką minę…
Był przerażony.
Naprawdę przerażony.
Może się przestraszył,
bo właśnie kogoś zabił albo…
Może…
Może przez to, że…
Nie wiem, może…
Coś innego ją zabiło.
Ale to niemożliwe.
Prawda?
Nie wiem.
Powinno być.
Tylko jedna osoba wie, co się stało.
Eddie.
- Rozmawiałaś z innymi? - Nie.
Nie mogę znaleźć Lucasa ani Nancy, a Mike…
Jest w Kalifornii. Cholera.
- Dokąd to? - Do kolegi.
- Jest niebezpiecznie. - Będziemy uważać. Kocham cię, pa.
„Hop żyje.
Czeka na randkę.
Płoszę zrób reserwację
pod numerem 74152 bla, bla.
Otwieramy o 12.00 czasu PETT.
Bez rządu, proszę.
Z poważaniem, Enzo”.
- Na żywo jest jeszcze gorzej. - Jak to „gorzej”?
Nie ufam mu.
Na początek, kto to wysłał?
Przyjaciel.
- Przyjaciel? - Hopa?
„Hop żyje. Bez rządu”?
To wygląda i brzmi jak list z żądaniem okupu, i to kiepski.
- Nie ma dowodu, że żyje. - Jest.
Podpisał to „Enzo”.
- No i? - No i?
Tylko dwie osoby wiedziały o naszej randce w tej knajpie,
ja i Hop.
Ktokolwiek to napisał,
Hop ufał mu na tyle, że kazał mu to podpisać „Enzo”.
To wiadomość do mnie.
Zginął na twoich oczach, Joyce.
Nie widziałam ciała.
Bo wyparowało.
Albo…
przeżył.
W porządku.
Pobawmy się trochę tą fantazją.
Hop to Houdini.
Człowiek-kot z dziewięcioma życiami.
Jakimś cudem przeżywa.
Co robi w Rosji? Został pojmany.
Pewnie poznał nowych przyjaciół.
A przez to mam na myśli KGB.
Uwierz mi, że ci ludzie są najgorsi z najgorszych.
Mówię o torturach, Joyce.
Nieważne, jak silny niby jest Jim,
złamią go.
Wyciągną z niego historię całego życia.
W tym również zaplanowaną w Enzo randkę z tobą,
jego wspólniczką.
Więc jest to wymyślny podstęp, by schwytać również ciebie.
Ale zmyślasz.
To teoria.
Wolę moją.
Ja też. Ale to nie sprawi, że będziesz mieć rację.
Tak czy inaczej,
to może być prawda.
Może Hopper żyje.
Jest tylko jeden sposób, by się dowiedzieć.
Co robisz?
Zadzwonimy pod ten numer
i dowiesz się,
kto ci, do diabła, wysłał ten liścik.
Ale zrobimy to po mojemu.
A ty dokąd się wybierasz?
Mów. Z kim pracujesz?
Już mówiłem,
z nikim.
Ta kobieta.
Kto to jest?
Ty mi powiedz.
Ma na sobie rosyjski mundur.
Dawać tu słonia!
Chcesz zginąć za tę kobietę, Amerykańcu?
SZALONE KÓŁKA WROTKARNIA
Will.
Wrócimy o szóstej.
Baw się dobrze.
Dobra.
Dwa razy frytki.
- Miłej zabawy. - Dzięki.
- Wypas, co nie? - Tak, wypas. Często tu przychodzicie?
- Tak. - Nie.
Will nie, ale ja chodzę tu na imprezy.
Dużo osób się tu spotyka.
Zapomniałam. Potrzebujesz skarpet.
Cholera.
- Sprzedają je przy kasie. - Dobra.
Jak mogłaś zapomnieć o skarpetach? Skoro tak często tu bywasz?
Po prostu zapomniałam.
Jasne.
Czemu ciągle kłamiesz?
- Co? - Czemu okłamujesz Mike’a?
- Nie kłamię. - Nie?
Kumplujesz się z Angelą i Stacy i imprezujesz tutaj?
- Byłam tu na imprezie. - Z pracy mamy. Mówiłaś o czymś innym.
Po prostu Mike’owi nie spodoba się, że go okłamujesz.
Nie zasługuje na to. Wścieknie się, gdy to wyjdzie.
Poprosiłem o rzygową zieleń i dostałem rzygową zieleń.
Super, co nie?
Jestem do kitu, jak Bambi na lodzie.
- Nie, dajesz radę. - Dobra.
O mój Boże.
Obczajcie to.
Co to za szczypior?
Nie wiem.
Wygląda na to, że konfidentka ma chłopaka.
Mówiłem, że ferie będą ekstra.
TYGRYSIA DUMA
Sprawdzę.
To pewnie nic takiego.
Sąsiedzi narzekali na hałas czy coś.
Trzymasz się?
Tak.
Jest dobrze.
Spoko.
Byłeś tu całą noc?
Tak.
- Każdy to potwierdzi. - Zapytamy, dzięki za sugestię.
Macie tu mnóstwo piwa.
- Udana impreza? - Aresztujecie mnie za picie?
Moglibyśmy, bo to nielegalne.
Robimy tak?
Ja bym wybrał wtargnięcie na teren.
Rodzina Benny’ego nie ucieszy się, gdy usłyszą, co tu zrobiliście.
Ludzie przyłażą do tej dziury od lat.
Jakbyście nie wiedzieli.
A twoja dziewczyna?
Była tu wczoraj?
Chrissy?
Nie.
To dziwne, w końcu to twoja dziewczyna.
- Skąd to pytanie? - Kiedy ostatnio rozmawialiście?
Po meczu.
To nie ma związku z tą martwą uczennicą, prawda?
Co ci wtedy powiedziała Chrissy?
Powiedziała coś w rodzaju, że pójdzie do domu się przebrać.
Wspominała o kupowaniu prochów na imprezę?
Prochów? Nie.
Odpada. Chrissy nie bawi się w ten syf.
- Może ktoś ją namówił. - Nie. To porządna dziewczyna.
A Eddie Munson?
- Widziałeś, jak z nim rozmawia? - Z tym świrem?
Nie. W życiu.
Zaraz, co Eddie ma z tym wspólnego?
Czy ten świr ją skrzywdził?
Skrzywdził Chrissy?
Skrzywdził ją?!
Jason. Nic ci nie jest?
Co się stało?
Dokąd idziesz? Wszystko gra?
Co powiedzieli?
Będą dzwonić do rodziców?
Jason!
Hej, Steve.
- Słyszeliście? - Ile masz telefonów?
- Zamordowano kogoś. - Ile macie tu telefonów?
- Dwa, a co? - Trzy, jest jeszcze ten Keitha.
Trzy starczą.
Co robisz?
- Co ty… - Moje kasety!
Nie, moje kasety! Stary!
Co ty wyprawiasz?
- Zakładam tu bazę operacyjną. - Bazę operacyjną?
- Zostaw. - Potrzebny mi.
- Po co? - Numery kumpli Eddie’ego.
Tego, co jest taki fajny, bo gra w tę waszą grę?
Tak. Nie mówiłem tak.
Gdyby był poniedziałek, moglibyśmy się wydurniać, ale mamy sobotę.
Nasz najgorszy dzień.
- Przykro mi, ale to nie może czekać. - Boże.
- Dzwonienie jest takie ważne? - Tak!
- Mam go udusić czy ty chcesz? - Zmieniajmy się.
- Wytłumacz im to, jestem zajęty. - Wytłumacz co?
Jaki mamy plan?
- Plan? - No tak.
Gdy prowadziliście z Jonathanem śledztwo, rozdzielaliście się czy…
Po pierwsze, nie jesteś Jonathanem.
Ewidentnie. Bo ja nigdzie nie zniknąłem.
Pracowałam z wieloma redaktorami, jasne?
Ktoś się zrobił drażliwy.
Ciekawe.
Wkurza mnie, że go tu nie ma. Zadowolony?
Owszem, coś się z nim dzieje.
Ale to nie nasza sprawa do zbadania. Zginęła uczennica.
Plan jest taki, że ja będę mówić, a ty będziesz notował
i zawsze robił to, co ja.
Rozumiemy się?
Totalnie i zupełnie.
Szlag, zwolnij.
Zachowuj się normalnie.
Robię to, co ty.
Skumałem.
- Dzień dobry. - Zawróćcie, to miejsce zbrodni.
Ja tylko jechałam…
do Max Mayfield, mojej koleżanki.
Mieszka tu.
Wpuszczamy tylko mieszkańców.
Chodzi o to, że jej mama jest w pracy
i chcielibyśmy sprawdzić, jak się czuje.
Jesteśmy jak jej niania. Niańki.
Znamy się?
Nie sądzę.
Tak.
Ja cię znam.
Jesteś Fred Benson.
Rok temu zabiłeś tego dzieciaka.
Co?
Ta twoja paskudna blizna na gębie.
To z tamtej kraksy.
To był wypadek.
Wypadek?
Dlatego zwiałeś do domu, zamiast nas wezwać?
Jesteś mordercą, ot co.
Wszyscy tu o tym wiedzą.
Morderca.
- Wszystko gra? - Co?
Pytam, czy wszystko gra. Kiepsko wyglądasz.
W porządku.
- Nic mi nie jest. - Jest zdenerwowany.
Jak my wszyscy.
Sprawdźcie, co u koleżanki, byle szybko.
Oczywiście, dziękujemy, panie władzo.
Co to miało być?
Miałeś się zachowywać normalnie.
Ja tylko…
Przepraszam.
Tak!
Sam nie wiem.
Chyba liczyłem, że też przyleci.
Czy coś.
Takie: „Hej, niespodzianka!
Przyleciałam”.
- Poza tym… - Kurde!
Poczułem ogromną ulgę,
że nie przyleciała.
Nie, to Przysmak z Purpurowej Palemki zaczyna działać.
Twoje troski znikają
jak nasiona dmuchawca niesione wiatrem.
Nie.
Nie, to nie to.
Jeśli coś ci pokażę,
nikomu nie powiesz, prawda?
Niby komu? Jesteś moim jedynym kumplem.
Tak.
Co to?
List akceptacyjny ze szkoły policealnej w Lenorze.
- Ja tam idę. - Wiem.
Miałeś iść do Emersona z Nancy.
Ale nie pójdę.
Ona jeszcze nie wie.
Zaraz, co się dzieje?
Nie mogę zostawić mamy i brata,
żeby gonić za marzeniami, które nie są moje.
Masz przerypane. Jesteś trupem.
Co miałem zrobić?
- Nie kłamać. - Nie kłamać?
- Tak! - Nie kłamać?
- Tak. - Mam powiedzieć prawdę?
- Tak! - Nie.
Bo gdybym powiedział jej prawdę,
to porzuciłaby swoje marzenia
i przyjechała tu, żeby ze mną być.
Nie zniósłbym tego.
Z czasem pojawiłyby się pretensje,
jak jakiś rak,
a w końcu by mnie znienawidziła.
I nim byśmy się obejrzeli, bylibyśmy jak moi rodzice.
- Rozwód, nienawidzące mnie dzieci. - Gówno!
Właśnie! To wszystko gówniane.
W kółko to samo.
Tak, stary. Twój cykl koszmarów.
Chciałbyś go przerwać, ale jaki masz plan?
Zerwiesz z Nancy w zwolnionym tempie?
- Chyba tak. - Nie, stary!
Wiem. Nie wiem, co robić!
Zajarać Purpurową Palemkę!
- Purpurową Palemkę? - Leć.
- Serio? Dobra. - Ruchy!
Plecak z tyłu furgonetki.
Szybko!
Tak się spinam, a to nawet nie moja laska.
Mój jest lepszy.
Wcale nie.
Szejki?
Pycha.
Gdzie ukrywałaś tego przystojniaka?
Angela.
To Mike, mój chłopak.
- Angela. Miło mi. - Wiele o tobie słyszałem.
Fajnie poznać przyjaciół Nas… Jane.
Przyjaciół?
Pewnie!
Superfajnie.
Chodź, przyjaciółko.
Pojeździmy.
- Chciałam to dopić z Mikiem. - Przypilnuję ci.
Chodź.
Coś ty taka spięta?
Przecież się bawimy.
O nie.
Co?
Nie powiedziała ci wszystkiego.
- Co ty mówisz? - Okłamuje cię.
- Bzdura. - Nie, słuchaj.
- Ma tu sporo problemów. - Dobra, jakich problemów?
Zostań tu.
Moi drodzy.
Następną piosenkę dedykujemy Jane.
Miejscowej konfidentce.
Świruska! Wracaj do domu!
Frajerka!
22 MARCA 1986
- Ależ z niej dzieciak! - Dzidziuś!
Płaczesz za mamusią?
Ej, wyłącz to.
Sorry, nie słyszę cię, gościu.
Beksa!
Kazałem ci to wyłączyć.
Skoro chcesz.
Gleba!
Nie widziałaś znaku, głuptasku?
„Zakaz jedzenia i picia na torze”.
Nastka!
Przestańcie!
Z drogi! Nastka!
Nastka!
Murray, musimy zadzwonić.
Chwileczkę.
Voilà. Dzwonisz z Durham w Karolinie Północnej.
Ale jeśli to KGB, w końcu i tak nas namierzą,
więc streszczaj się.
Jak bardzo?
Masz jakąś minutę i…
Dowód, że żyje. Jasne.
No dobrze.
Raz, dwa…
Mówi Enzo.
Halo, Enzo?
Tutaj Joyce.
Dostałam twoją wiadomość.
- Chciałabym zarezerwować stolik. - Dobrze.
Przy rezerwacji wymagana jest kaucja.
Jaka kaucja?
Czterdzieści tysięcy.
Hopper miał tyle w funduszu dla dziewczynki.
Tak, 40 tysięcy.
W porządku.
Przynieś je do Latającej ryby Jurija w Nome na Alasce.
Mam jechać na Alaskę?
Tak.
Dasz kasę Jurijowi, on mnie, a ja dam mu twojego przyjaciela.
Prosta wymiana, rozumiesz?
Najpierw musimy porozmawiać z Hopperem.
Chcemy wiedzieć, że żyje.
To niemożliwe.
Czemu nie?
Twój przyjaciel… utknął.
Jak dostanę pieniądze, to go wydostanę.
Musisz mi zaufać.
Jak mam ci zaufać? Nie wiem, kim jesteś.
Czterdzieści tysięcy. Latająca ryba. Dwa dni. Nie dzwoń więcej.
To nie było KGB.
Przyjaciel też nie.
Oboje się myliliśmy.
Kto to był, do diabła?
Wciąż żyje.
Ale ledwo dycha.
Traktujcie go tak dalej, a umrze.
Silny jesteś, Amerykańcu.
Może przydasz się mateczce Rosji.
Wysłać go na Kamczatkę.
Nie wiedziałem, że potraficie być tacy wspaniałomyślni.
Nie znacie Kamczatki, doktorze.
Ten człowiek nie zasługuje na ukojenie w śmierci.
Więc wysyłam go…
do piekła.
Salut.
Podpułkowniku, witamy w Indianie.
Eddie Munson.
Należy do tego Klubu Ognia Piekielnego.
Według glin Chrissy była u niego po prochy.
Prochy? Nie.
Właśnie. Nie tykała tego syfu.
Nawet nie pokazali jej rodzicom.
Nie wiem, co ten świr jej zrobił, ale to musiało być chore.
Złożył ją w ofierze Szatanowi i wykrwawił.
- Tak robią sataniści. - O tym mówię. To ta sekta.
Klub Ognia Piekielnego to nie sekta.
To tylko klub D&D.
D&D?
Dungeons & Dragons?
To taka gra. Na wyobraźnię.
A skąd ty to właściwie wiesz, Sinclair?
Od mojej siostry.
Jest totalnym nerdem.
- Wiesz? - No tak.
Nerdy? Często w to gra…
Ale nie morduje ludzi, prawda?
Czytałem, że podatnym osobom ta gra może namieszać w głowie.
Mylą fantazję z rzeczywistością i giną niewinni ludzie.
Tak jest w całym kraju. To jakaś epidemia.
Czytałem o tym. To prawda.
Myślę, że Eddie…
jest taką podatną osobą.
Pogubił się.
Myślał, że Chrissy to część jego chorej gry.
Może mu się wydawać, że wciąż jest w grze, więc…
Znowu zabije.
Chyba że go powstrzymamy.
Czy Chrissy chciałaby, żebyśmy biernie czekali,
gdy gliniarze sprawdzają jakieś durne poszlaki
i rozsiewają plotki, że była ćpunką?
- Nie! - Chciałaby, byśmy poszli
- i coś z tym zrobili, prawda? - Tak!
- Zapolujmy na świra! - Tak!
- Dla Chrissy! - Tak!
- Ruszajmy! - Tak!
Jazda!
KLUB OGNIA PIEKIELNEGO
Czy odzywał się do ciebie Eddie?
Eddie Munson.
- Kiedy z nim rozmawiałeś? - Widziałeś go?
- Sorry, że zawracam głowę. - Kto wie, gdzie jest?
Nie ma go w salonie gier. Jestem pewna.
Rick Ćmik?
A ma jakieś nazwisko? Bo to brzmi…
Dobra, Doktor Żywago. Na dwóch kasetach.
Długaśny, ale to dlatego, że jest napakowany akcją, romansem
i odrobiną suspensu.
Więc mój chłopak się od tego nie porzyga?
Twój chłopak?
Nie. Spodoba mu się.
O tak.
- To cześć. - Na razie…
grotołazie.
Szlag by to.
Chyba mam jakiś trop.
- Poważnie? - Tak.
Eddie załatwia prochy od jakiegoś Ricka Ćmika
i czasem u niego nocuje.
To już coś. Gdzie mieszka Rick Ćmik?
W tym problem. Nikt nie wie.
Gość jest bardziej legendą, tak naprawdę nikt go nie zna.
- Ma nazwisko? - Nie wiem jakie.
Gliny muszą wiedzieć.
- Co? - Gliny.
Jeśli ten cały Rick Ćmik naprawdę jest dilerem,
musiał kiedyś wpaść.
- Będzie u nich w bazie. - Gliny?
Serio, Steve? To twoja propozycja?
Myślę, że trzeba im powiedzieć to, co wiemy o sprawie.
Uważasz, że Eddie jest winny?
Wierzę w domniemanie niewinności i inne konstytucyjne bzdury.
Po prostu…
nie możemy tego wykluczyć.
Właśnie to próbujemy zrobić.
Może mielibyśmy odrobinę więcej szczęścia,
gdybyś nie gonił tyle za dziewczynami,
tylko szukał Eddie’ego.
Trzeba obsługiwać klientów.
Zwłaszcza tych ładnych.
To nie fair, jasne?
Wszystkich obsługuję tak samo, nieważne, czy to laski, czy nie.
Mamy tu duży wybór filmów. Nie każdy się w tym odnajdzie.
Zgadza się.
Co robisz?
Nie potrzebujemy nazwiska.
WYSZUKAJ PO IMIENIU
- W bazie mamy dwunastu Ricków. - Sporo ich.
Zawęźmy to.
Ostatnie wypożyczenia Ricka Aldermana to Krótkie spięcie i Dumbo.
- Nasz diler ma dzieci? - Raczej nie.
Dobra, Rick Conroy. Szesnaście świeczek, Nastoletni wilkołak.
Nie.
Dobra, Rick Joiner. Maska, Footloose i Grease.
Nie.
Rick Kimbrough. Błękitna laguna i Plusk.
Zdecydowanie nie.
- Odpada. - Dobra.
Lipton. Beztroskie lata w Ridgemont High, Nowy film Cheecha i Chonga.
Przyjemnych snów.
- Z dymkiem. - Bingo.
- Lipton? - Jak herbata. Holland Road 2121.
- Nad jeziorem. - W środku niczego.
Idealna kryjówka.
PRZEPRASZAMY, ZAMKNIĘTE
Jestem Nancy Wheeler z Hawkins Tiger…
Już rozmawiałam z reporterami.
No dobrze…
A tamta? Z flagą?
Próbowałem dwa razy.
Byli strasznie chamscy.
Więcej tam nie wrócę.
Rozmawialiśmy już ze wszystkimi.
Nie ze wszystkimi.
Witaj.
Cześć. Widziałeś coś wczoraj?
Opowiesz nam wszystko?
Nancy, wynośmy się stąd.
Ale to taki słodziutki świadek.
Zostań tutaj.
Dzień dobry.
Jestem koleżanką Max Mayfield, mieszka tam.
Pan Wayne Munson, prawda?
Wujek Eddie’ego?
Zgadza się.
Podobno znalazł pan ciało.
- Sąsiedzi… - Lubią plotki.
A ja nie mam zamiaru plotkować.
Na pewno nie z reporterką.
Co mnie zdradziło?
Będę z panem szczera, panie Munson.
Moja gazeta jest bardzo mała.
Nie możemy konkurować z dużymi tytułami.
Po prostu szukam jakichkolwiek informacji
na temat tego, co się stało zeszłej nocy.
Po co?
Słyszałem, że wszyscy już znacie odpowiedź.
Mój siostrzeniec to świr.
Zabił tę dziewczynę.
Zgadza się?
Niech zgadnę.
Rozmawiał pan z Hawkins Post?
Z Chuckiem Baileym?
Pracowałam z nim.
Gość jest głupi jak but.
Mogę opowiedzieć pana wersję.
Mój siostrzeniec
może wyglądać na groźnego,
ale tego nie zrobił.
To nie leży w jego naturze.
Nieważne, co ludzie mówią,
a będą gadać, możesz mi wierzyć.
Ale…
Eddie tego nie zrobił.
Mężczyzna, który to zrobił…
który zabił tę biedną dziewczynę…
jest…
czystym złem.
„Mężczyzna”?
Podejrzewa pan kogoś?
Słyszałaś może kiedyś…
o Victorze Creelu?
Ty jesteś za młoda,
ale kiedy ja byłem dzieckiem,
wszyscy znali nazwisko Victora Creela.
Stracił rozum.
Zabił całą swoją rodzinę.
Dzieci i żonę.
Wyłupił im oczy.
Po prostu je wyciął.
Boże.
Z tą biedną dziewczyną, którą znalazłem rano,
zrobiono dokładnie to samo.
Więc pomyślałem,
że może uciekł.
Victor Creel żyje?
Zamknęli go w szpitalu psychiatrycznym Pennhurst.
Z tego, co wiem, wciąż tam siedzi.
Chyba że uciekł.
Jak ten… Jak mu tam? Ten w masce, co zabijał niańki.
Michael Myers?
Tak, Michael Myers.
Victor jest właśnie taki jak on.
To prawdziwy demon.
Zaraz wrócę.
Fred?
Fred!
Fred?
Morderca.
- Morderca. - Morderca.
Morderca!
Nie jesteście już ludźmi.
Tylko trybikami w maszynie.
Maszynie służącej naszej wielkiej matce Rosji.
A jeśli jesteście na tyle durni, by próbować uciec,
to będziemy was ścigać.
Zostaniecie złapani,
a potem czeka was ogromne cierpienie
w ostatnim akcie poświęcenia dla ojczyzny.
Nie dostaniecie drugiej szansy.
Ucieknij,
to zginiesz.
Rozumiesz, Amerykańcu?
Twój przyjaciel… utknął.
Jak dostanę pieniądze, to go wydostanę.
Musisz mi zaufać.
Jak mam ci zaufać…
Joyce, z tej taśmy nie dowiesz się, kim jest ten cały Enzo.
Nie słyszysz? W tle?
Wyszedł na zewnątrz.
Ktoś gada. To normalne.
Myślę, że mówi do Enzo.
Puść jeszcze raz.
Możesz przetłumaczyć?
Nie rozumiem. Jest za cicho.
Jak dostanę pieniądze, to go wydostanę.
- Głośniej. - Musisz mi zaufać.
Jak mam ci zaufać? Nie wiem, kim jesteś.
Chce skorzystać z telefonu.
Jest zła na Enzo.
- Nazywa go „musorem”. - Jak?
- To slang. - Co znaczy?
Dosłownie to oznacza śmiecia.
To jak „pies”, wyzwisko na gliny.
Gliny?
Albo klawiszy.
Hopper utknął.
A Enzo może go wydostać.
No hotel to nie jest.
Witaj w nowym domu, Amerykańcu.
Enzo to strażnik więzienny.
Może Hopper go przekupił.
To by do niego pasowało.
- Dokąd idziesz? - Do banku.
Damy Enzo jego cholerne pieniądze
i sprowadzimy Hoppera.
W porządku.
Nastka?
Co, do diabła? Wynocha!
- Nie ma jej? - Nie.
- Mogłeś powiedzieć o kłopotach. - Nie sądziłem, że tu będą.
Przez rok o tym wiedziałeś i milczałeś.
- Nie wiedziałem, że cię okłamuje. - Dlatego byłeś dziś dupkiem?
- Nie byłem dupkiem. - Byłeś.
Przewracałeś oczami, snułeś się. W ogóle się nie odzywałeś.
- Zepsułeś nam cały dzień. - Okłamywała cię.
Bez mrugnięcia okiem, odkąd tylko przyleciałeś.
A ja czułem się jak piąte koło u wozu, to okropne.
Wybacz, jeśli się nie szczerzyłem.
Dobra, nieważne.
A co z nami?
Co?
Wkurzasz się, że się nie odzywałem?
Widać było, że nie interesuje cię, co mam do powiedzenia.
- Nieprawda. - Dzwoniłeś tylko kilka razy.
Minął rok. Tymczasem Nastka mogłaby zrobić z twoich listów książkę.
- Bo to moja dziewczyna. - A my?
- Przyjaźnimy się. - Byliśmy najlepszymi przyjaciółmi.
To powinieneś odzywać się częściej. Nie wiem.
Czemu zwalasz na mnie?
Czemu ja jestem tym złym?
Po prostu jej poszukajmy, dobra?
TYLKO DLA PRACOWNIKÓW
- Boże, jej mina. - Prawda?
- Jakby się zesrała. - Tak.
Angela!
- Kogo my tu mamy? - Jaka zła.
Zniszczyłaś mi dzień.
O nie, zrobiliśmy ci obciach przed chłopakiem?
Chcę, żebyś mnie przeprosiła
i powiedziała mojemu chłopakowi, że to był tylko żart
i że się przyjaźnimy.
Bo co?
Znowu zrobisz tę skrzywioną gębę?
Dzisiaj nie wypłaczesz się nauczycielce.
Będziesz musiała wypłakać się tatusiowi.
Wróć, to też nie wyjdzie.
Angela!
O cholera. Angela, żyjesz?
- Nic ci nie jest? - Boże!
- Co ona zrobiła? - Boże.
- Co robimy? - Cholera.
Nic ci nie będzie.
O mój Boże.
Ja pierniczę, Nastka.
Co zrobiłaś?
Coś ty zrobiła?
Dobra, wystarczy, chyba go nie ma.
- Eddie! Tu Dustin! - Świetnie.
Chcemy tylko pogadać.
Bez glin, przysięgam. Chcemy pomóc.
Eddie!
Rick!
Rick Ćmik!
Nie drzyj się.
- Rick! - Nie ma go tu.
Rick Ćmik!
Może po prostu się zbakał.
- Czy to stopa? - Nie, to tylko but.
Ej, patrzcie.
Halo?
Jest tu kto?
Ale syf.
Co ty wyprawiasz?
Co robisz?
Może tam siedzi.
To zdejmij plandekę.
Takiś odważny, to sam zdejmij.
Patrzcie tutaj.
Ktoś tu był.
Może nas usłyszał. Wystraszył się i uciekł.
Bez obaw, Steve załatwi go wiosłem.
Myślisz, że jesteś zabawny,
ale wszyscy tutaj ze sto razy prawie zginęli,
więc wcale nie bawi mnie…
Rany!
Czekaj!
- Eddie, stój! - Nie!
Eddie!
To ja.
Dustin.
To jest Steve.
Nie zrobi ci krzywdy, prawda, Steve?
Prawda. Tak.
Steve, odłóż wiosło.
On jest w porządku.
Jestem w porządku.
- Co tu robicie? - Szukaliśmy cię.
Chcemy pomóc.
Eddie, to moi przyjaciele.
Robin znasz z orkiestry.
To moja przyjaciółka Max.
Ta, która nigdy nie chce grać w D&D.
Eddie.
Jesteśmy po twojej stronie.
Przysięgam na moją matkę!
- Prawda? - Tak, przysięgamy.
Na matkę Dustina.
Jezu Chry…
Eddie…
My tylko…
chcemy pogadać.
W porządku?
Powiedz, co się stało.
Nie uwierzycie mi.
Przekonajmy się.
Fred!
Przepraszam.
Dobry wieczór.
Przepraszam, widzieli państwo mojego kolegę?
- Kujonowaty, w okularach, z blizną. - Nie, przykro mi.
- Panie władzo, przepraszam. - Co tu jeszcze robisz?
Nie mogę znaleźć kolegi, z którym przyjechałam.
Co to znaczy?
Był obok, a nagle po prostu zniknął…
Widział pan, żeby z kimś odchodził?
Kazałem wam wracać do domu. Jezu Chryste.
Tutaj Glenn. Chyba mamy problem.
Jej ciało tak jakby uniosło się do góry…
I po prostu tam wisiała.
W powietrzu.
A jej kości…
Jej kości zaczęły się łamać.
Jej oczy, stary.
To wyglądało, jakby coś w jej głowie je wessało.
Nie wiedziałem, co robić, więc…
uciekłem.
Zostawiłem ją tam.
Myślicie, że zwariowałem.
Nie, wcale tak nie myślimy.
Nie chrzań, przecież wiem, jak to brzmi.
- Nie chrzanimy. - Wierzymy ci.
Posłuchaj,
to, co ci zaraz powiem, może być trochę…
trudne do przyjęcia.
Dobra.
Słyszałeś, jak mówi się, że Hawkins jest…
przeklęte?
To nie jest…
tak dalekie od prawdy.
Istnieje inny świat.
Świat ukryty pod Hawkins.
Czasem przenika do naszego.
Coś jak duchy i inne takie?
Istnieją stwory…
gorsze od duchów.
Pomóż mi!
Nie…
Te potwory z innego świata…
- Pomocy! - Myśleliśmy, że odeszły.
- Nancy! - Ale już kiedyś wróciły.
To dlatego cię szukaliśmy.
Jeśli wróciły, musimy wiedzieć.
Fred.
Czy tamtej nocy…
coś widziałeś?
Takie ciemne cząsteczki?
Wyglądają prawie jak wirujący pył.
Nie było niczego, co dało się zobaczyć…
albo dotknąć.
Czego chcesz?
Chcę, żebyś…
do mnie dołączył.
Nie.
Wiesz, próbowałem ją obudzić.
Nie mogła się ruszyć.
Jakby była w jakimś transie czy coś.
Lub pod wpływem zaklęcia.
Klątwy.
Klątwa Vecny.
Kim jest Vecna?
To nieumarły stwór o wielkiej mocy.
Czarownik.
Mroczny mag.
Napisy: Magdalena Adamus