8 WRZEŚNIA 1979
NARODOWE LABORATORIUM W HAWKINS
To twoja ulubiona, prawda?
Jak się dziś czujesz?
Dobrze.
Masz ochotę na więcej lekcji?
ZNAKI WSKAZUJĄ, ŻE TAK
- Dzień dobry, doktorze Brenner. - Doktor Ellis.
No dobrze.
Co widzisz?
Nic na siłę.
Niech samo przyjdzie.
Tak jak ćwiczyliśmy.
To…
żółte kółko.
Słońce.
Bardzo dobrze.
Świetnie. Teraz sprawdźmy…
Dobrze.
Co widzisz?
To…
krowa?
To miał być pies.
Wygląda jak krowa.
W sumie masz rację.
Marny ze mnie artysta.
Dobrze, spróbujmy czegoś trudniejszego.
W porządku?
Znajdź doktor Ellis.
Dasz radę?
Znalazłeś ją?
Tak.
Co robi?
Ma lekcje z Szóstką w jego pokoju.
Jakie lekcje?
Szóstka próbuje przesunąć klocek.
Czerwony klocek.
LEKCJE KLOCEK, CZERWONY
Słyszysz, co mówią?
Coś jest nie tak.
Jeśli straciłeś obraz, odpuść.
Zwizualizuj to na nowo.
Krzyczą.
Dlaczego krzyczą?
Dziesiątko?
- Peter, Alec, co tam się dzieje? - Doktorze, mamy…
Szóstka i doktor Ellis…
nie żyją.
Oboje nie żyją.
Coś ty zrobiła?
SERIAL NETFLIX
ROZDZIAŁ PIERWSZY KLUB OGNIA PIEKIELNEGO
Drogi Mike’u,
dziś jest dzień 185.
Czuję, jakby minęło dziesięć lat.
Joyce mówi, że czas lubi tak płatać figle.
Emocje przyspieszają go albo spowalniają.
Właściwie to wszyscy jesteśmy podróżnikami w czasie.
Na przykład ten tydzień mija mi bardzo szybko.
Pewnie dlatego, że jestem zajęta.
Muszę przygotować coś, co nazywa się pomocą wizualną.
Liczę na piątkę od pani Gracey.
Mogę wypożyczyć panu poprzednie wydanie.
Przed zakupem sprawdzi pan, czy produkt się panu podoba…
Mam świetne wieści.
Joyce dostała fantastyczną pracę.
Pracuje z domu.
Proszę zrozumieć, że nie jestem robotem.
Mówi, że kocha taką „wolność”.
Fiut.
Will dużo maluje,
ale nie chce mi pokazać swoich prac.
Może to dla dziewczyny?
Chyba jakaś mu się spodobała,
bo ostatnio zachowuje się…
dziwnie.
Z Jonathanem też jest coś nie tak.
Chyba denerwuje się studiami.
Wciąż czeka na list z uczelni.
Oby dostali się z Nancy w to samo miejsce.
Niech to.
Tylko nie wiem, jak tam dojedzie, bo jego auto wciąż jest zepsute.
PIZZA SURFERA
Ma takiego śmiesznego kumpla. Argyle wozi nas do szkoły.
Ma włosy dłuższe ode mnie.
Razem z Jonathanem palą śmierdzące rośliny.
Jonathan mówi, że rośliny są bezpieczne, bo pochodzą z ziemi,
ale mamy nie mówić Joyce.
A co u mnie?
Jestem dwa razy szczęśliwsza.
Miałeś rację. Potrzebowałam czasu.
W porząsiu.
Posadźcie mocno tyłki, ziomale.
Chyba w końcu się przystosowałam.
Zwolnij!
Na początku tęskniłam za wiosennymi kwiatami.
Teraz widzę, że tu też jest ładnie.
LICEUM W LENORA HILLS
Nawet polubiłam szkołę.
Wciąż najlepsza jestem z matmy, ale gramatyka idzie mi coraz lepiej.
LENORA HILLS, KALIFORNIA 21 MARCA 1986
Na szczęście wszyscy tutaj są tacy mili.
Mam mnóstwo przyjaciół.
Mimo to czekam na ferie. Głównie dlatego, że się zobaczymy.
Tak się z tego cieszę, że aż mi dech zapiera.
Ty też?
Myślę, że też ci się tu spodoba.
Myślę, że to będą najlepsze ferie wiosenne w historii.
Mam nadzieję, że nie porobiłam błędów.
Tęsknię za tobą.
Z miłością, Nastka.
- Co ty wyprawiasz? Już dziesięć po. - Cholera.
Masz pół minuty albo jadę sama.
Pół minuty!
Muszę znaleźć spodnie!
KLUB OGNIA PIEKIELNEGO
- Masz dziś klub D&D. - Klub Ognia Piekielnego.
A może „Klub wyrzutków z liceum”?
- Wróć przed dziewiątą. - Spróbuję.
- Nie, musisz się wcześniej położyć. - Czemu?
- Masz lot o 6.30. - No wiem, ale…
Bez ale, bo nie będzie Kalifornii.
I nie zobaczysz sympatii.
Mike!
Wychodzimy!
Jezu! Jak ja przeżyję bez was cały tydzień?
O dziewiątej!
Przypomnij mi.
Kiedy to się zamienia w rozumną istotę ludzką?
Pudło, Dustinku.
W mordę jeża.
Spróbuj „Tygrysy86”.
„Tygrysy86”. Przyjęłam.
BAZA DANYCH HRABSTWA ROANE
AKTA UCZNIÓW LICEUM W HAWKINS
Na cykające świerszcze, weszłam!
O cholera!
Co ty tam robisz? Spóźnisz się.
Nie wchodź! Jestem goły!
Mam mało czasu.
Cierpliwości, Dustinku.
PRZEDMIOT OCENA
ŁACINA: -2
Znalazłaś?
Tak, znalazłam.
Rajciu, Dusty.
Wiem.
NIEPICIE JEST OK
Odpokutuję później.
A jutro widzę się z Heidi, tylko problem jest taki,
że jedzie na studia do innego stanu.
Czy potrzebuję kolejnego związku, w którym chodzi tylko o seks?
Sam nie wiem. Ma to jakiś sens?
- Robin, słuchasz mnie? - Tak.
- Co powiedziałem? - Coś o seksie z Lindą.
Nie, mówię o Heidi!
Odpuść mi trochę.
Twoje życie miłosne to istny labirynt.
Jest siódma rano, mamy jakiś durny apel, a ja wyglądam jak trup.
Martwisz się jakimś apelem? Mam w to uwierzyć?
- Tak, i co? - Oboje wiemy, o co chodzi.
- Nie kupuję tego. Chodzi o Vickie. - Wcale nie.
- I wiesz, co jeszcze? - Mam to…
Musisz przestać udawać przy niej kogoś innego.
Bądź sobą.
Wiesz, że to moje własne słowa?
Więc może powinnaś posłuchać siebie, mądralo.
Ja cię posłuchałem i wróciłem do gry.
- To nie to samo, jasne? - Cóż…
Zaprosiłeś laskę, a ona odmówiła.
Też mi coś. Twoje ego zarobiło siniaka.
Jak ja zaproszę złą dziewczynę, zostanę pariasem.
Pewnie, tylko że Vickie nie jest złą dziewczyną.
Tego nie wiemy.
Oddała Beztroskie lata w Ridgemont High na 53 minucie i 5 sekundach.
Wiesz, kto tam robi pauzę?
Ci, co lubią cycuszki!
- Fuj, nie mów tak. - Cycuszki!
To nic takiego. Ja lubię cycuszki, ty lubisz cycuszki.
Vickie lubi cycuszki. Na stówę.
Chodzi o cycuszki.
LICEUM W HAWKINS
Poczekajcie!
Wszyscy na wiec!
Kyle, miło cię widzieć.
Cześć, Josh. Zapraszam na salę gimnastyczną.
Wspieramy Tygrysy! Dalej, drużyno!
Max!
Gdzie wczoraj byłaś?
Przepraszam, zapomniałam, że mieliśmy czwartek.
Chcę z tobą pomówić. Wpadnij po lunchu.
TYGRYSÓW Z HAWKINS NIE POKONACIE
Nie mówię, że moja dziewczyna jest lepsza od twojej.
Tylko że Suzie to rasowa geniuszka.
Czaisz, że Nastka dwa razy uratowała świat?
A mimo to wciąż masz tróję z hiszpańskiego.
Przywitajcie drużynę Tygrysów!
Witajcie, liceum w Hawkins!
Po pierwsze
chciałbym każdemu z was podziękować.
Bez was nie byłoby nas tutaj.
Oklaski dla was!
Oczywiście specjalne podziękowania należą się
naszym najlepszym i najpiękniejszym kibickom:
tygrysim cheerleaderkom!
Tak!
Chrissy…
Kocham cię, skarbie.
Wiecie…
chyba wszyscy zgodzimy się,
że to był trudny rok dla Hawkins.
Tyle straciliśmy.
Czasem zastanawiam się, ile straty zniesie jedno miasteczko.
W takich mrocznych czasach musimy w coś wierzyć.
Więc wczoraj…
gdy Christian Academy miała dziesięć punktów przewagi,
spojrzałem na drużynę…
i powiedziałem:
„Myślcie o Jacku.
Myślcie o Melissie.
Myślcie o Heather.
Myślcie o Billym.
O naszym bohaterskim komendancie Jimie Hopperze.
O wszystkich naszych przyjaciołach, których zabrał ogień.
Po co zginęli?
Żebyśmy przegrali z jakąś gównianą budą?
- Nie”. - Nie!
„Żebyśmy wrócili do domu przytłoczeni porażką?
- Nie!” - Nie!
„Nie.
Wygrajmy ten mecz.
Wygrajmy ten mecz dla nich”. I to właśnie zrobiliśmy!
Upokorzyliśmy te trzęsidupy na ich własnym terenie,
a dziś wieczorem
przywieziemy do domu puchar mistrzostw!
Dajmy czadu!
To dzisiaj?
- Jak to możliwe? - Tak działa turniej.
Wygrywasz i grasz dalej, aż zostanie jedna drużyna.
O co ta afera? Pogadaj z Eddie’em.
- Niech przeniesie klub. - Pogadać z Eddie’em…
Sam pogadaj ze swoim trenerem, żeby przeniósł mecz.
- Świetny pomysł. - Dziękuję, Dustin.
- To mecz o mistrzostwo! - A to finał kampanii Eddie’ego.
Graliśmy ją cały semestr, potrzebujemy cię.
A Tygrysy nie. Cały rok grzejesz ławę.
Nie o to chodzi.
Błagam, bądź na miejscu.
Jak się dogadam z tymi gośćmi,
będę popularnym dzieciakiem, a przez to wy też.
Przeszło ci przez myśl, że może nam na tym nie zależy?
Chcecie być nerdami i dziwolągami przez trzy lata?
- Jesteśmy nerdami i dziwolągami! - Może nie musimy.
Mam dość bycia dręczonym.
Tego, że dziewczyny się z nas śmieją.
Nie chcę się czuć jak frajer.
Chcieliśmy, żeby w liceum było inaczej.
Mamy szansę to zmienić.
Jeśli dzisiaj nie przyjdę, to po sprawie.
Proszę was jako przyjaciel,
namówcie Eddie’ego, żeby przeniósł sesję.
Przyjdźcie na mój mecz.
Proszę.
Cholera.
Pani Ergenbright, mam pytanie.
Nie chciałaby pani mieć odpowiedzi na każde pytanie na wyciągnięcie ręki?
Ojej.
Właśnie. Są jak te wielkie, eleganckie książki z telewizji.
Fakt, są piękne.
Proszę sobie wyobrazić. Koniec chodzenia do biblioteki.
A ile zaoszczędzi pani na paliwie!
- Racja. - Wiadomo coś?
Nie. Listy z uczelni przychodzą pod koniec tygodnia,
- żeby was postresować. - Już się stresuję.
- Przyjdzie, proszę się nie martwić. - Zawsze się martwię. Dzięki.
Ojej, przerwało nam? Halo?
Przepraszam. Carol? Mogę tak po imieniu?
- Oczywiście. - Świetnie. To na co masz ochotę?
Możemy zamówić tomy od A do C albo od razu cały alfabet.
Przypomnij mi, ile by to kosztowało.
Bo zapomniałam…
Carol, mogę do ciebie oddzwonić?
Oczywiście.
Gdy nauczyła się mówić,
szerzyła swoje przesłanie na świecie,
dzięki czemu wpłynęła na to,
jak postrzegano inne osoby z niepełnosprawnościami.
Właśnie dlatego wybrałam
Helen Keller na moją bohaterkę.
KONIEC
Wspaniale, Angelo.
Wspaniale.
Co za inspirująca historia.
Sprawdźmy, kto wystąpi następny.
Jane.
Cześć.
Na mojego bohatera…
wybrałam…
mojego tatę.
W ramach pomocy wizualnej
zrobiłam makretę naszej chatki.
Chyba makrelę.
Proszę o ciszę.
Szanujmy się nawzajem.
To mój tata.
Nazywa się Hopper.
Robił najlepsze gofry
i w piątki lubił oglądać Policjantów z Miami.
To pan Orzeszek.
To wiewiórka.
Co?
A to system alarmowy, który zrobił mój tata.
Nigdy się nie bałam, bo…
Bo…
Angelo, pytania zadajemy po prezentacji Jane.
Oczywiście. Przepraszam.
Tylko czegoś tu nie rozumiem.
Myślałam, że to ma być prezentacja o bohaterze historycznym.
Mój tata był w gazecie.
W lokalnej gazecie?
Nie o takiej historycznej postaci mówiła pani Gracey.
Mieliśmy mówić o sławnych ludziach.
Mój tata jest sławny.
Uratował wiele osób.
Z pożaru.
Dla ludzi był bohaterem.
Był też moim bohaterem.
W ogóle nie o tym mówię, ale nieważne.
Przepraszam, pani Gracey. Nie chciałam przeszkadzać.
Musiałam tylko wyjaśnić, jakie dostaliśmy zadanie.
Technicznie rzecz biorąc, masz rację,
ale Jane postanowiła opowiedzieć o swoim ojcu.
Więc…
proszę, kontynuuj prezentację.
Nie było tak źle.
- Przyjaciele nie kłamią! - Nie kłamię.
Nastka.
Daj spokój.
PEDAGOG SZKOLNY
Mogłabyś zdjąć słuchawki?
Przepraszam.
WSZYSCY SĄ MILE WIDZIANI
Trójka z angielskiego i minus trzy z hiszpańskiego.
Tak.
To dla ciebie nietypowe.
Skoro tak pani mówi.
Co u twojej mamy?
W porządku.
Nienawidzi naszego nowego mieszkania…
Jest okropne, ale…
radzi sobie.
Wciąż pije?
Trochę, ale…
ciągnie dwa etaty.
Nie jest jej łatwo.
Tobie chyba też nie, od kiedy odszedł twój ojczym.
Szczerze mówiąc, teraz jest lepiej.
W jaki sposób?
Był dupkiem.
Więc jest mniej…
dupkowato.
Lepiej sypiasz?
Tak, dobrze.
Nie masz migren?
Co z koszmarami?
Billy!
Zniknęły.
Max?
To, przez co przeszłaś, przez co nadal przechodzisz,
byłoby trudne dla każdego.
Masz prawo czuć się gorzej.
Ale żebym mogła ci pomóc, musisz mówić prawdę
i się przede mną otworzyć.
Wiem.
Otwieram się.
Naprawdę się otwieram.
Max, cześć.
Śledzisz mnie czy co?
Chciałem ci to tylko dać.
- Co to jest? - Wejściówka na mecz.
Wiem, że nie chcesz na nie chodzić, ale ten jest ważny.
Ważny? Serio ci tak na tym zależy?
Tak. Też powinnaś znaleźć coś, na czym będzie ci zależało.
Co to niby ma znaczyć?
Po prostu…
Czuję, jakby cię tu nie było.
Jakbyś była jakimś duchem.
Duchem?
Serio?
Max.
Wiem, że coś jest nie tak.
No jasne.
Coś musi być ze mną nie tak, bo cię rzuciłam.
Nie.
Nie o to mi chodziło.
Lucas, słuchaj.
Ludzie się zmieniają, jasne?
To wszystko.
Zmieniłam się.
Prosta sprawa.
Powodzenia.
Wszystko w porządku?
Tak…
Nic mi nie jest.
Dobra…
Na pewno?
Idź sobie, proszę.
Głucha jesteś? Idź sobie!
Chrissy?
Mama?
Przymierzysz sukienkę jeszcze raz?
Poszerzyłam ją z tyłu.
Chrissy! Słyszysz, co mówię?
Otwórz te cholerne drzwi!
Albo cię wypatroszę jak każdą inną spasłą świnię!
Odejdź!
- Słyszałaś? - Odejdź!
Odejdź!
Dotarło?
„Diabeł przybył do Ameryki.
Dungeons & Dragons, uważane początkowo za nieszkodliwą grę wyobraźni,
teraz martwi rodziców i psychologów.
Badania powiązały z grą agresywne zachowania,
sugerując, że promuje ona satanizm,
składanie ofiar,
sodomię, samobójstwo,
a nawet…
morderstwo”.
Szlag, ale się dzisiaj nakręcił.
Zawsze tak ma.
Zachowujmy się normalnie.
- Normalnie. - Tak.
Jasne.
Totalnie.
Społeczeństwo szuka winnego.
- Jesteśmy łatwym celem. - Tak.
Jesteśmy dziwakami, bo lubimy grę fantasy.
Ale dopóki lubisz jakąś kapelę,
naukę, imprezy
albo sport z wrzucaniem piłki do kosza na majty…
Jakiś problem, pajacu?
Fiut.
Każą nam się przystosować.
Właśnie to zabija dzieciaki!
Oto prawdziwy potwór.
Skoro o potworach mowa,
Lucas musi odhaczyć…
rzucanie do kosza na majty.
Więc…
nie da rady przyjść dzisiaj na spotkanie klubu.
Wiem, że bez niego nie skończymy twojej zarypistej kampanii.
Więc ja i Mike…
pogadaliśmy,
rozpykaliśmy temat
i pomyśleliśmy sobie, że może moglibyśmy to…
Przełożyć?
- Co? Teraz z tym wyskakujesz? - Po moim trupie.
Zamknąć się!
Sinclair przeszedł na ciemną stronę mocy?
- Mniej więcej. - Mniej więcej?
Jezu Chryste.
I zamiast znaleźć za niego zastępstwo,
chcecie przełożyć
„Kult Vecny”?
Ani ja, ani my nie chcemy niczego przekładać.
Ale większość zastępców będzie na meczu o mistrzostwo.
- To mecz o mistrzostwo? - Tak.
Mogę mówić szczerze?
Jeff kończy szkołę.
Garethowi zostało ile? Półtora roku?
Ja doczołgam się do mojej dwói z zajęć pani O’Donnell.
Jeśli nie zawalę ostatniego testu,
za miesiąc wejdę na tę scenę,
spojrzę dyrektorowi Higginsowi głęboko w oczy,
wyjadę mu środkowym paluchem,
wyrwę świadectwo
i pójdę stąd w cholerę.
- Słyszałem to rok temu. - I wcześniej.
Wtedy pitoliłem od rzeczy.
Ten rok będzie inny.
Ten rok należy do mnie.
Czuję to.
Osiemdziesiąty szósty, kotku.
Wiecie, co to znaczy?
To znaczy, że wy, chłopcy,
jesteście przyszłością Ognia Piekielnego.
Od początku to wiedziałem.
Siedzieliście przy tamtym stole i wyglądaliście jak…
dwie zagubione owieczki.
Miałeś koszulkę z Weird Alem, co było odważne.
Dziękuję.
Mike, ty miałeś na sobie coś, co mamusia kupiła ci w Gapie.
Pokazaliśmy wam,
że szkoła nie musi być najgorszym okresem w waszym życiu.
- Nie musi. - Prawda?
No to teraz wam powiem,
że pełno tu innych zagubionych owieczek, którym przyda się pomoc.
Potrzebują was.
Więc zróbcie jedno.
Bądźcie jak dobre psy pasterskie i znajdźcie mi jakąś.
Gdzieś ty był?
W piątki mam karate od pierwszej do trzeciej.
Potwierdź, że dobrze zrozumiałem.
Ktoś przysłał ci pocztą lalkę.
- Tak. - Jest przerażająca.
O tak.
I myślisz, że przyszła z Rosji?
Wiem o tym!
Znaczki na paczce mają młotek i ten taki dynks z hakiem.
- Sierp. - Nieważne.
Wygląda na to, że przyszła z Rosji.
Dobrze, że do ciebie zadzwoniłam.
Powinnam się martwić?
Ja bym się martwił.
Może to groźba.
W końcu dokonaliśmy sabotażu ich misji w USA
i zabiliśmy z dwudziestu towarzyszy.
Skąd wiedzą, jak się nazywam?
Jeśli to KGB, Joyce,
i chcą się dowiedzieć, kim jesteś, to się dowiedzą.
Możesz ją rozebrać?
- Co? - Tę straszną lalkę.
Da się jej zdjąć sukienkę?
Nie wiem…
Spróbuję.
Jezu.
Co?
Ma sutki.
Tak!
Widzisz, żeby miała coś przyklejone?
Kable, pluskwę albo cokolwiek?
Nie wiem. Jest pęknięta.
Pęknięta?
Porcelana pękła i ktoś próbował ją skleić.
Dobra, masz linę
i coś ciężkiego?
Po co?
Rozwal ją.
Co powiesz na to, Byers?
Nazwałem to konopnik.
Łapiesz? Bo to karmnik?
Konopnik?
Zabawne.
A ty dokąd?
Próbuję ci tylko poprawić humor, stary.
Wiem.
Weź, daj spokój.
Będziesz się tak smutno snuć całe ferie?
- Nie snuję się. - Snujesz.
- Serio? - Tomek Snujer.
No proszę, niezłe.
To dlatego, że dziewczyna cię rzuca?
Nancy mnie nie rzuca.
Więc jednak przyleci?
Nie.
Więc cię rzuca.
Stary, ona mnie nie rzuca.
Musi pracować.
Kurde, kto pracuje w ferie?
Nancy pracuje.
Nie łapię. Dlaczego Jonathan nie przyleci na ferie tutaj?
- Bo tak. - Ale dlaczego?
Ma wiele powodów.
Ciekawe.
TYGRYSY WYGRYWAJĄ!
Mogę tu coś poprawić?
Jasne, proszę bardzo.
Mówiłaś, że ma wiele powodów. Na przykład?
- Ale jesteś wścibski. - To mój instynkt reportera.
Jeśli szukasz tematu na tekst, to go tu nie znajdziesz.
Jego mama pracuje,
więc musi pilnować brata.
Poza tym wciąż nie ma decyzji z uczelni,
więc czeka na list i chce być na miejscu, kiedy przyjdzie.
Rozumiem to.
W porządku.
Ja nie. Po prostu…
To nie ma sensu.
Rozkminię ci ten bajzel.
Nancy ma być miłością twojego życia.
Tak się w niej bujasz, że planujesz pójść z nią
na jakąś wypasioną uczelnię zwaną też pożeraczką forsy?
Tak się denerwuje tym listem,
że nie ma czasu dla najfajniejszej dziewczyny w Hawkins?
Coś mi tu śmierdzi, stary.
Jak kupa zgniłych jaj.
Jesteś grzecznym chłopcem, co nie?
Byłeś grzeczny, stary.
Najwyższy czas wysłać prawą łapę na urlop
i załatwić sobie zasłużone bzykanko.
Po pierwsze, Fred, spróbuję zapomnieć, że cokolwiek powiedziałeś.
- To… - Obrzydliwe!
- Natura. - Nie znasz Nancy.
Nie jest jak ty.
Jest troskliwy, pełen współczucia i…
Niewiarygodnie ambitna. Nigdy nie robi nic na pół gwizdka.
Jest bardzo opiekuńczy wobec ludzi, których kocha.
Jak przejmie szkolną gazetę,
zrobi z niej najlepszą gazetę na świecie.
Zawsze postępuje słusznie i moralnie.
Bez względu na presję i osobiste koszty…
- Dlatego ją kocham. - Dlatego go kocham.
- Między nami jest… - Idealnie.
Liczę na mój nagłówek.
TYGRYSY POŻARTE POLAŁY SIĘ KREW I ŁZY
Nancy!
Nancy, cześć.
Dołączysz dziś do klubu?
Nie możesz raz przesunąć randki? Daj spokój!
I siedzieć z wami i Eddie’em „Świrem” Munsonem?
Ta, odpadam.
Zazdrościsz, bo mam innego starszego kumpla.
Jak chcesz.
Poza tym ta laska mi się podoba.
Myślę, że mogłaby…
Kto wie? Może to ta jedyna.
Mam klientów. Oddzwonię, cześć.
Nie oddzwonisz, jestem…
w szkole.
Więc walczycie kostkami?
Tak, ale to nie takie zwykłe kostki.
Mają nawet po 20 ścianek.
A dostanę taką wyczesaną koszulkę?
- Tak. - Serio?
Każdy dostaje koszulkę. Sami je robimy, a jeśli…
To był sarkazm.
To był sarkazm?
To był sarkazm.
To promuje satanizm i dręczenie zwierząt.
To durna medialna propaganda.
W telewizji mówią inaczej.
- Nie. - Nie.
Nie.
- Nie! - Nie!
Nienawidzę liceum.
Więc walić to.
Walić co?
Walić liceum.
Co? Dustin, dokąd idziesz?
Zaufaj mi.
Porozmawiaj ze mną.
Mów, o co chodzi!
Załóż kask!
O czym ty mówisz?
Jest tu kto?
Przepraszam.
Przestraszyłem cię.
Wszystko gra?
Nie ma się czego bać, wiesz?
Nikt tu nigdy nie przychodzi.
Jesteśmy bezpieczni.
Słowo.
Jak to właściwie działa?
Jak każda inna transakcja…
z tym że płacisz gotówką i oczywiście…
nie ma dowodu zakupu.
Dam ci 14 gramów za dwie dychy. Co ty na to?
Dobra jakość za taką cenę. Starczy na dłużej.
Nie musimy tego robić.
Jak nie chcesz, to sobie pójdę.
- Dobra? - To nie tak. Nie idź.
Po prostu…
Czujesz się czasami…
jakbyś tracił rozum?
No wiesz…
praktycznie codziennie.
Czuję, że tracę rozum w tej chwili,
bo opycham prochy Chrissy Cunningham,
królowej liceum w Hawkins.
Wiesz, to nie pierwszy raz, kiedy…
się spotykamy.
Nie?
Nie pamiętasz?
- Przepraszam… - Nie szkodzi.
Ja też bym o sobie zapomniał.
Serio. Mam coś we włosach?
Nie pamiętasz mnie?
Przepraszam.
Gimnazjum, konkurs talentów.
Pokazywałaś jakiś układ.
Taki z pomponami.
Był całkiem fajny.
A ja wystąpiłem z kapelą.
Trupia Trumna!
- Boże, no przecież! - Jednak pamiętasz.
Miałabym zapomnieć tę nazwę?
Nie wiem, świrusko.
Po prostu…
- Wyglądałeś… - Inaczej?
No tak, byłem ostrzyżony na jeża
i nie miałem tych czadowych dziarek.
Grałeś na gitarze.
Wciąż gram.
Przyjdź posłuchać.
We wtorki gramy w Kryjówce.
Całkiem tam fajnie. Mamy nawet publikę.
Zbierze się z pięciu pijusów.
Sala koncertowa to nie jest, ale od czegoś trzeba zacząć.
Wiesz, myślałam, że jesteś inny.
- Wredny i straszny? - Tak.
No cóż…
Mnie też się wydawało, że będziesz wredna i straszna.
Ja?
Przerażająca.
Więc…
mam dobre wieści, bo jestem łasy na pochlebstwa.
Dam ci 25% zniżki na 14 gramów.
Piętnaście dolców. Zbrodnia w biały dzień.
A masz może…
coś…
mocniejszego?
Dobrze ci poszło, Kate.
Świetna robota, Paul. Poprawiłeś się.
Rozczarowałaś mnie, Jane.
Porozmawiamy po przerwie.
O Boże!
Tak mi przykro.
Oby panu Orzeszkowi nic się nie stało.
Boże!
Angela!
Ja pierniczę!
Co to niby miało być?
Co tu się dzieje?
Co się dzieje? Jane?
Jane.
Ktoś ci to zrobił?
Potknęłam się.
To był wypadek.
Dość tego, Angela. Pójdziesz ze mną.
Co? Dlaczego?
Idziemy.
Nic nie zrobiłam. Powiedz jej, Jane!
Cholera, Nastka.
Kurde.
Nastka…
Tak mi przykro.
Będzie dobrze.
Nie jest aż tak źle.
Razem to naprawimy, dobra?
Dobrze? Kurde.
Chodźcie.
Nie gapcie się.
Cześć!
Mamusiu, co ta pani robi?
To naprawdę konieczne?
Jeśli ta lalka nosi w porcelanowym brzuszku bombę,
wkrótce mi podziękujesz.
Pamiętaj, nie chodzi o opuszczenie wiadra.
- Masz… - Je wypuścić, wiem.
Chcemy mieć pewność, że zniszczymy tę lalkę
jak największą siłą.
Dobra, rozumiem.
Jeszcze jedno.
Joyce. Jesteś tam? Odezwij się, Joyce!
Joyce!
- Joyce! - Tak?
Co się stało?
Rozbiłam ją.
Widzisz pluskwę?
Jakieś kable?
Cokolwiek, co nie wygląda jak wnętrze lalki.
Masz tam coś takiego?
Joyce! Gdzie zniknęłaś?
Czemu znowu nie odpowiadasz?
Joyce!
HOP ŻYJE!
O mój…
WRR!
Do boju, Tygrysy!
LICEUM W HAWKINS RZĄDZI DUMNE TYGRYSY
Nie wkurza cię, że możemy wygrać tuż po tym, jak skończyłeś szkołę?
To bardzo ciekawe.
Miło, że o tym wspomniałaś, Brendo.
Proszę o powstanie do hymnu.
Dziś zaśpiewa dla nas wyjątkowy gość.
Przybyła aż z samego Nashville.
Nasza Tammy Thompson!
Dajesz, Tammy!
Kochamy cię, Tammy!
Powiedz, czy widzisz to?
Tam, gdzie jaśnieje świt…
Mówiłem.
Muppet.
Naprawdę brzmi jak muppet.
Boże, totalnie.
Jakby Kermit śpiewał.
Myślałam raczej o śwince Piggy.
Mówiłam, że jest dobra, bo się w niej bujałam…
Słucham?
Chodziłyśmy razem na supertrudne zajęcia.
Miałyśmy razem lekcje u pani Click.
Właśnie.
- Pytałaś mnie o coś? - Nie.
Dobra.
Rety, ma niesamowity głos, co nie?
Rakiet czerwony blask
Bomby miażdżący trzask
Dowiodły przez noc
Że nasz sztandar wciąż trwa
O, powiedz, że gwiaździsty…
Wykluczone.
Chciałeś zastępstwo. Oto ona.
To Klub Ognia Piekielnego. Nie klub opiekunek.
Mam 11 lat, walnięty kudłaczu.
No proszę, to dziecko mówi.
To jak się nazywasz, dziecko?
Erica Sinclair.
Więc to jest ta słynna siostra Sinclaira.
Bystrzak z niego.
Klasa i poziom? Krasnolud poziomu pierwszego?
Nazywam się lady Applejack.
Jestem chaotycznym dobrym półelfim łotrzykiem poziomu 14.
Mogę się zakraść za każdego potwora
i zadźgać go moim zatrutym kukri.
Będę z uśmiechem patrzeć, jak umierają powolną, bolesną śmiercią.
Więc robimy to
czy będziemy tak gderać jak na klubie książki twojej mamusi?
Witamy w klubie.
Odeprzyj ich, obrono!
Odeprzyj ich!
Ej, musisz ich pilnować!
Kryj ich, no już!
Mój nagłówek ma szansę.
Zakapturzeni kultyści wyśpiewują:
„Chwała lordowi Vecnie.
Chwała lordowi Vecnie”.
Odwracają się do was i ściągają kaptury.
Rozpoznajecie większość z nich z Makbar.
Ale jednego nie znacie.
Jego skóra jest pomarszczona
i wyschnięta.
I coś jeszcze.
Brakuje mu nie tylko lewej ręki,
ale też lewego oka!
- Co? Nie! - Nie!
- Vecna nie żyje. - Zabił go Kas.
Tak sądzono, moi przyjaciele. Tak sądzono.
Ale Vecna żyje!
Co to, kurde, miało być?
Co to było?
To nie ja, tylko on!
Boicie się. Jesteście zmęczeni i ranni.
Uciekacie przed Vecną i jego kultystami?
Czy stajecie do walki?
No dalej.
Sinclair, wchodzisz.
Wchodzisz, rusz się!
Będziemy walczyć.
Do końca.
Do końca!
Tak!
- Nie! - Obrona!
Rzucaj!
Tak!
Bez jaj!
GOSPODARZE
GOŚCIE
Czas.
Czas!
Przykro mi to mówić, ale musimy wiać.
- Zgadzam się. - Mieliśmy walczyć „do końca”.
Ale nie dosłownie.
Zdziesiątkował nas. Dwójka graczy to za mało.
Ty też? Zostało mu 15 punktów życia. Nie bądźcie miękkie pipy!
Pipy? Serio? Bo nie mamy złudzeń?
Złudzeń? Lepiej nie być tchórzami!
Pozwólcie, że się wtrącę, panowie. Lady Applejack.
Doceniam wasze zaangażowanie,
ale lepiej skorzystajcie z rady Garetha Wielkiego.
Ucieczka to żaden wstyd.
Nie zgrywajcie bohaterów.
Nie dzisiaj, dobra?
Chwileczkę.
Co myślisz?
Ile zostało wam punktów życia?
Dwanaście.
Tutaj, przy wybiciu
spróbują odciąć Jasona i go podwoić.
To odblokuje Patricka.
Nie, ja powinienem rzucać.
To cholernie ryzykowne.
Tylko wy zostaliście na polu bitwy. To wasza decyzja.
- Co powiesz, lady Applejack? - Jeszcze pytasz?
Chrzanić to.
Zabijmy sukinsyna.
Zwycięzca znajdzie sposób, by wygrać. Znajdę go.
Nasze szanse to 20 do jednego.
Nigdy nie mów mi o szansach.
Tylko zdobądź mi piłkę.
Podaj dwudziestkę.
I pudło!
- Cholera! - Nie!
- Błagam! - No dalej!
No już!
Błagam!
Dajesz!
- Krytyk! - Tak!
Co?
I właśnie dlatego w to gramy!
Tak!
To dla ciebie, skarbie!
Brawo, stary!
Jed, idziesz?
Tak. Impreza u Benny’ego!
Tak!
Lucas. Chodź, stary.
Po ostatnim tragicznym roku
Tygrysy wróciły z tytułem mistrza
po raz pierwszy od 22 lat.
Cóż to był za mecz, Allen!
Zakończył go spektakularny rzut rezerwowego Lucasa Sinclaira.
Musi się teraz czuć jak król świata…
Już dobrze, słyszę cię.
Idę.
Proszę bardzo.
Dobry piesek.
Witam w moim zamku.
No już.
Ostatni, już starczy.
Dobry pies.
Przepraszam za bałagan.
Sprzątaczka wzięła wolne.
Mieszkasz tu…
sam?
Z wujkiem.
Ale nocami pracuje w fabryce.
Ktoś musi zarabiać te góry złota.
Ile to potrwa?
Słucham?
Keta. Kiedy zacznę ją czuć?
To zależy, czy ją wciągasz.
Bo jeśli tak,
to szybko cię chwyci.
O cholera.
- Na pewno ją masz? - Mam, mam.
Gdzieś.
Wybacz spóźnienie, słonko.
Jesteś piękna.
Eddie? Znalazłeś ją?
Eddie?
Mamo?
Poszerzam ją dla ciebie, skarbie.
Będziesz wyglądać przepięknie.
Chrissy!
- Nie! - Chrissy, otwórz drzwi!
- Nie! - Puszczaj!
Chrissy!
Tato!
Tato?
Mam cię.
Znalazłem!
Chwila zapomnienia już na nas czeka.
Chrissy?
Chrissy.
Halo?
Chrissy.
Chrissy, ocknij się.
Halo?
Chrissy. Halo?
Hej, Chrissy!
Chrissy?
Chrissy.
Nie!
Na pomoc!
Niech mi ktoś pomoże!
Pobudka, halo! Słyszysz mnie?
Obudź się, Chrissy!
Chrissy, ocknij się!
Nie podoba mi się to! Ocknij się!
Pomocy!
Chrissy.
Nie.
Chrissy!
Chrissy, obudź się!
Nie płacz, Chrissy.
Nadeszła pora,
by twoje cierpienie…
dobiegło końca.
Chrissy!
Co, do…
Jezu Chryste!
Napisy: Magdalena Adamus