GWIEZDNE WOJNY
GWIEZDNE WOJNY: PARSZYWA ZGRAJA
Crowder, będziemy tak siedzieć cały dzień czy przejdziemy do interesów?
Pokaż towar.
Płatne z góry.
Najpierw muszę się upewnić, że to nie tania podróba.
Myślałem, że pracujesz sama.
Ludzie się zmieniają.
Uczę młodą sztuki negocjacji.
A więc mamy umowę.
Zwykle nie pijam trucizny.
Imponujące jak na piratkę.
Nie jest piratką, uwalnia tylko antyczne cuda.
Nie inaczej.
Jeśli chcecie mnie zabić, musicie się bardziej postarać.
Nowe zwierzątko?
Przejmę artefakt.
Trzeba było przyjść z większą obstawą, Phee.
Przyszła.
Teraz robi się ciekawie.
Tak, gram sam ze sobą.
Tylko tak gra stanowi wyzwanie.
Tech, musimy wiać.
Już lecę.
- Na nas już czas. - Wrecker!
To była fajna misja.
Nie mylisz się.
Omega mi zaimponowała.
Szkolenie się opłaciło.
Porządna z niej żołnierka.
Ale czy nie powinna mieć także innych umiejętności?
Jakich?
Omega spędza cały czas z waszą trójką.
Potrzebuje przyjaciół.
Rówieśników z innym kodem genetycznym.
My takich nie mieliśmy.
Nie widzę problemu.
Zaskoczenie.
Odebraliśmy wiadomość.
Od Cid.
Puść.
Nie odzywacie się od 20 rotacji.
Lepiej dla was, żebyście byli martwi, bo straciłam mnóstwo kasy.
Pamiętajcie o naszej umowie, korzystnej dla obu stron,
i o tym, jak dobrze się znamy, rozumiecie, o co mi chodzi?
Powinniście wiedzieć, że to nie tylko puste groźby, chłopcy.
Nie mówiliście, że odcięliście się od Cid.
Nasza korzystna umowa wcale nie była taka korzystna.
W końcu przejrzeliście na oczy?
Znam Cid nie od dziś.
Jest dobrym sprzymierzeńcem, ale najgorszym wrogiem.
Macie jakiś plan?
Patrzysz na niego.
W takim razie lecicie ze mną.
Wpisz te współrzędne, brązowooki.
Witajcie na Pabu. To mój drugi dom.
Coś jakby ukryte sanktuarium.
Tutaj spocznie artefakt. To Archium.
Pełno w nim skarbów z całej galaktyki.
Moja analiza wykazała, że twój tak zwany artefakt
ma niewielką wartość finansową.
Skarb to szerokie pojęcie.
Większość mieszkańców Pabu to uchodźcy.
Wiele z odzyskanych skarbów to okruchy ich kultur,
a to warto ocalić.
W końcu jestem wyzwolicielką...
zabytkowych cudów.
A kogo to przywiało?
Tęskniłeś, Shep?
Masz konkurencję.
Ciocia Phee!
Jaki masz dla mnie prezent?
Wygląda na unikalny.
Masz oko.
Widzę, że przywiozłaś coś jeszcze.
To Shep Hazard, burmistrz Pabu, i jego córka Lyana.
Shep, Lyana, poznajcie Omegę, Huntera, Wreckera i Techa.
Witaj.
- I... - Mocna graba.
Phee dotąd nie zabierała znajomych.
Naprawdę? Nawet Cid?
Nigdy.
To co my tu robimy?
Zastanawiające, co?
Pewnie naprawdę was lubi.
Dobra. Ty się już nie odzywaj.
Postanowione.
Zjecie z nami kolację.
Nie odrzuca się zaproszenia na ucztę Shepa.
Masa jedzenia, napitku i ogólna radość.
Czyli twój koszmar.
Będzie super.
Prowadź, Shep. Dogonię was.
Schowam to w bezpiecznym miejscu.
Z bliska są jeszcze lepsze.
Górne Pabu to najstarsza część wyspy.
Z czasem społeczność się rozrosła
i zasiedliła także Dolne Pabu.
Cześć, Shep.
Czołem, panie Eenta.
Jak żyją Sari i Micha?
Dobrze.
Dzięki, że pytasz, Shep.
Wszystkich tu znasz?
Oczywiście. Jesteśmy jak rodzina.
Chodźcie.
Rozgośćcie się.
Niezła miejscówka, co?
Nazywają się moon-yo.
Podobno zamieszkiwały Pabu jeszcze przed pierwszymi osadnikami.
Od dawna nie słyszałem, żeby się tak śmiała.
Phee mówi, że wieśniacy są uchodźcami.
Owszem, w większości.
Pabu to przystań dla tych, którzy musieli opuścić dom
z powodu wojen i innych zawirowań.
Nie boisz się, że Imperium się tu zjawi?
Po co im to?
Jesteśmy odległą wyspą bez żadnych surowców.
Ale gdyby przylecieli, poradzimy sobie.
Niektórzy przybyli tu, żeby zacząć od zera.
Ułożyć życie na nowo.
Jako ojciec jestem wdzięczny, że moja córka może tu dorastać.
Daje do myślenia, co?
Twoim zdaniem powinniśmy zostać na Pabu na stałe?
Hej, chodź tutaj.
Chyba jej się tu podoba.
Wam wszystkim przydałaby się stabilizacja.
Masz własną łódź?
Tak. Chcesz obejrzeć zachód słońca na wodzie?
Mówisz serio?
Brzmi jak świetny pomysł, prawda?
Mogę?
Baw się dobrze.
A tobie co?
Objadłem się.
To mi się nigdy nie zdarza.
Zapiszę datę i godzinę na pamiątkę tak podniosłego wydarzenia.
Ty...
Co to?
Znajdziecie jeszcze miejsce na deser?
Podoba mi się tu!
Większość życia spędziłam otoczona oceanem,
ale tu czuję się inaczej.
Czemu wyjechałaś?
Przez Imperium.
Przykro mi.
Ale tu jest bezpiecznie.
Ty i twoi przyjaciele możecie tu zostać, ile chcecie.
My nigdzie nie zagrzewamy miejsca.
Nigdy?
Nie czujesz się samotna?
Nie zastanawiałam się nad tym.
Już prawie czas.
Na co?
Sam zobaczysz.
Niczego nie widzę.
Zaczekaj. Warto.
Robi wrażenie, co?
Można to tak ująć.
Mamy problem?
Coś się zbliża.
Musimy...
Co to było?
Zwykły wstrząs.
Nic wielkiego, to się ciągle zdarza.
Jesteś pewna?
Tak, ale na wszelki wypadek wracajmy.
Omega, zgłoś się.
Nic wam nie jest?
Nie, ale wracamy.
Wszyscy cali?
To coś nowego.
Niewielki wstrząs, nie ma się czym martwić.
Uroki życia na wyspie.
To chyba jeszcze nie koniec.
Wstrząs nie był taki mały.
Nie, masz rację.
Hunter, istnieje prawdopodobieństwo tsunami.
Jak wysokie?
Od wysokiego po nieuniknione.
Od ponad trzydziestu lat nie mieliśmy tsunami.
Systemy wczesnego ostrzegania wykryłyby je.
I...
Nie podoba mi się ten dźwięk.
Woda już zaczęła się cofać.
Musimy ewakuować Dolne Pabu.
Lyana i Omega są na łodzi.
Zgarnę je naszym statkiem.
A wy zaprowadźcie mieszkańców na wyżyny.
Czemu się nie przesuwamy?
Fala nas zabiera.
Uderzymy o skały.
Musimy wyskoczyć.
Raz.
Dwa.
Trzy!
Proszę natychmiast udać się do Górnego Pabu.
Sprawdźcie każdy dom.
Lyana. Lyana!
Obudź się!
Nic ci nie jest?
Chyba nie.
Musimy wrócić na brzeg.
Omega.
Hunter, mamy kłopoty.
Nadchodzi ogromna fala, a my jesteśmy za daleko.
Co robić?
Włącz nadajnik i kieruj się do brzegu.
Niedługo będę.
Chodź.
Czysto!
Tu też!
Wszyscy próbują przedostać się naraz.
Nie zdążą przed uderzeniem.
Musimy znaleźć inny sposób.
Możemy spuścić drabiny ratunkowe.
- Gdzie? - Są na szczycie każdej ze ścian.
Złap się mocno!
Ty weź te drabiny, ja zajmę się tymi.
Mechanizm zardzewiał.
Musimy rozwinąć je ręcznie.
Tędy!
To ostatni dom.
Mogę wam w czymś pomóc?
Będzie dobrze, panie Eenta.
Co się dzieje?
Omega, jestem w statku. Wytrzymaj!
Fale są zbyt szybkie!
Nie zatrzymuj się!
Tam!
Widzę was. Łapcie za linę.
Tutaj!
Dziękujmy gwiazdom.
Wszystkich udało się ewakuować.
To jest najważniejsze.
Oszacowałem,
że odbudowa Dolnego Pabu zajmie co najmniej kilka rotacji.
Tak.
Budynki nie przetrwały, ale moi ludzie są niezłomni.
Wspólnie odbudujemy Dolne Pabu.
Pomyślałem...
że możemy zostać trochę dłużej i wam pomóc.
Wpadłem na taki sam pomysł.
Naprawdę?
O ile, oczywiście, wam to nie przeszkadza.
Jesteście tu mile widziani.
Napisy: Zuzanna Chojecka