GWIEZDNE WOJNY
GWIEZDNE WOJNY: PARSZYWA ZGRAJA
Bastion
Imperium jest wam wdzięczne za lata służby
i życzy udanej emerytury.
Przymusowej.
Jesteśmy żołnierzami. Co mamy niby robić?
Wszelkie pytania i wątpliwości kierujcie do Imperialnego Biura Informacji.
CT-9904?
Gdzie twój mundur?
Jestem porucznik Nolan, twój oficer dowodzący w tej misji.
Udamy się do magazynu imperialnego na Barton-4.
Miejscowi buntownicy obrali sobie za cel jego wartościową zawartość.
Zabezpieczymy ją aż do przenosin pod koniec tygodnia.
- Przynajmniej w terenie. - Chociaż tyle.
Fantastycznie. Kolejne klony.
Coś nie tak, sir?
Owszem. Nie lubię używanego sprzętu.
Ruszajmy.
Ty! Stań na straży.
Gdzie twój przełożony?
Więc to wy jesteście wsparciem.
Spodziewaliśmy się was 36 rotacji temu.
Zabłądziliście?
Pracujemy według harmonogramu Imperium, szeregowy, nie twojego.
Jestem komandorem, poruczniku.
Cóż, komandorze, miałeś pilnować placówki i ładunku,
a jednak posterunek jest niemal niestrzeżony.
Gdzie reszta twoich ludzi?
Nie żyją.
Zostaliśmy tylko Hexx, Veetch i ja.
Za uchybienia odpowiesz później.
Na razie ja przejmuję dowodzenie, aż do transportu ładunku.
Od razu czuję się bezpieczniej.
Posłuchaj, Klonie, zwracaj się do mnie z szacunkiem.
Z mojego doświadczenia wynika, że na szacunek trzeba zapracować.
Mocne słowa jak na kogoś zesłanego na wyludnioną skałę,
kto doprowadził do śmierci większości swojego oddziału.
Poruczniku, powiedz...
iloma misjami dowodziłeś?
Tak myślałem.
Chłopcy, ugośćcie nowego szefa.
Długo znasz porucznika?
Jakieś dwie godziny.
I pewnie o dwie za długo?
Co nabroiłeś, że cię tu przysłali?
Po prostu miałem szczęście.
Jestem Mayday.
Crosshair.
Witaj w Bastionie.
Oto jak się sprawy mają.
Od roku strzeżemy ładunku w tej dziurze.
Teraz, gdy w końcu go przenoszą,
mamy nadzieję się stąd w końcu wydostać.
Kto atakuje magazyn?
Miejscowi. Złodzieje.
Ostatnie ataki nas zaskoczyły.
Jak obeszli czujniki?
Pogoda odbiła się na sprzęcie.
Wnioskowałem o nowy, ale bez skutku.
Mimo to, każą nam strzec ładunku za wszelką cenę.
Czemu? Co jest w skrzyniach?
Sam się nad tym codziennie zastanawiam.
Nie wiesz?
Ponoć to wiedza nie na moje progi.
Jeśli chcesz zbadać teren, nie idź sam i nie zapuszczaj się daleko.
W tej zbroi zamarzniesz, chyba że to, co czyha w lodzie, dorwie cię wcześniej.
Tak czy siak, sprawisz im radość.
Brutalne bestie, ale podziwiam je.
Wiedzą, jak przetrwać.
Komandorze, zauważyliśmy złodziei.
Ja biorę zachód, ty wschód.
Odetniemy ich.
Hexx nie żyje.
Intruzi kierują się do statku na zero-jeden-pięć.
Jadą ścigaczem śnieżnym w dół zachodniej grani.
Pozostali pewnie uciekli pieszo do przełęczy.
Nie.
A więc to tak się prześlizgują.
Czemu tak stoisz?
Intruzi ukradli dwie skrzynie ładunku.
Wyślij po niego ludzi.
Hexx i Veetch zginęli w zasadzce.
Nie mamy ludzi ani sprzętu na misję poza Bastionem.
Poza tym chodzi o dwie skrzynki.
Nie ty decydujesz o tym, co ma wartość dla Imperium.
W takim razie dasz mi wszystkich swoich ludzi.
I zostawię niestrzeżony posterunek?
Nie sądzę.
To zadanie dla was dwóch i nikogo więcej.
Odzyskajcie skrzynie.
Jasne?
Tak, poruczniku.
Daleko nie zaszedł.
Nie wiem, co wkurza mnie bardziej.
To że ma zbroję skradzioną moim ludziom, czy że jego towarzysze go porzucili.
Niepotrzebny balast.
Obym nie umarł na twojej zmianie.
Może to po prostu lód.
Mina naciskowa.
Mówiłeś coś o balaście?
Wiesz, jak ją rozbroić?
Nie jestem ekspertem,
ale nie chce mi się targać twoich zwłok do bastionu.
Więc spróbuję.
Takiej miny jeszcze nie widziałem, ale pewnie wszystkie są takie same.
Zaraz się przekonamy.
Chciałbym mieć do tego sprzęt,
ale Imperium ignoruje moje prośby.
Nauczyłem się improwizować.
Jak wszystkie Klony odkąd wojna się skończyła.
Nie myślałem o zakończeniu wojny, dopóki nie nadeszło.
- W której jednostce byłeś? - Nieważne.
No powiedz.
Muszę czymś zająć głowę.
W Jednostce 99.
Co się z nią stało?
Nie istnieje.
Ale my dwaj przetrwaliśmy.
Żołnierze, którzy utknęli, niańcząc transport towaru.
Misja jak misja.
Też tak kiedyś mówiłem.
Gotowe.
Chyba się udało.
Nie podnoś jeszcze stopy.
Zrobisz to na mój znak, ale bardzo powoli.
Ja poczekam za zakrętem.
Jeśli nie usłyszę wybuchu, będę wiedział, że się udało.
Dobrze, że wierzysz w swoje umiejętności.
Wierzę, ale głupi nie jestem.
Pamiętaj, powolutku.
Na trzy.
Raz.
Dwa.
Trzy.
W środku jest sporo ludzi.
Dwóch strażników na wejściu.
To dla nas chyba nie problem.
Pakujmy towar i zabierajmy się stąd.
Sprzęt?
Ryzykowaliśmy życiem, żeby odzyskać sprzęt,
z którego moglibyśmy korzystać?
To nie sprzęt dla Klonów.
Fakt.
Nowe cacka są dla nowego wojska, a nam zostaje złom.
Po wszystkim, czego dokonały Klony,
po tylu poświęceniach...
Jesteśmy dobrymi żołnierzami. Wykonywaliśmy rozkazy.
Tylko po co?
Wiej!
Uważaj!
Mayday?
Zbudź się!
No już, musimy ruszać.
Idź.
Ja nie dam rady.
Tam!
Patrzcie!
- To oni. - Za mną!
Przejście!
Do roboty, skrzynie się same nie załadują.
Wszyscy!
Później nie dało się wrócić?
On...
potrzebuje lekarza.
Widzę, że nie odzyskaliście skrzyni, a więc nie wypełniliście misji.
Nie słyszał pan? Pomóżcie mu!
W żadnym wypadku.
Nie zamierzam marnować zasobów Imperium.
Ale... on umrze.
Spełnił swoje zadanie jako żołnierz Imperium.
Mogłeś go ocalić!
Chyba się nie zrozumieliśmy.
Jest zbędny, tak jak ty.
A jeśli jeszcze raz odezwiesz się do mnie tak bezczelnie,
czeka cię ten sam los, Klonie.
Zostaw go i bierz się do pracy...
póki jest z ciebie pożytek.
Poruczniku.
Ej, ty, rzuć broń!
Witaj, CT-9904.
Chyba że wolisz „Crosshair”?
Gdzie jestem?
Zostaniesz tu na obserwację.
Gdy wydobrzejesz, przyjdzie po ciebie doktor.
Kim...
Kim jesteś?
Zachowaj spokój.
Współpracuj, a może przeżyjesz.
BASTION
Napisy: Zuzanna Chojecka