GWIEZDNE WOJNY
GWIEZDNE WOJNY: PARSZYWA ZGRAJA
Przeprawa
Według współrzędnych od Cid, to tę kopalnię kupiła.
I co mamy tu robić?
Wydobywać ipsium. Po oczyszczeniu jest bardzo cenne.
Niestety w stanie surowym jest łatwopalne,
to świetny detonator termalny.
Brzmi niebezpiecznie.
Podoba mi się.
Jakiś problem?
Burza się oddala. Powinno być w porządku.
Tech, my będziemy kopać ipsium.
Wrecker, Omega, stańcie na czatach.
Oboje?
Bez Echo mamy za mało ludzi.
Wrecker musi nam pomóc w kopalni.
Idźcie we trzech. Sama stanę na czatach.
Wykluczone. Cid ostrzegała nas przed kłusownikami.
Dajcie znać, gdybyście kogoś zobaczyli.
Urządzenia nie wykryły żadnych znacznych śladów ipsium.
Chyba wrobiono Cid w kupno dawno opróżnionej kopalni.
Skanuj dalej. Wykopiemy, co się da.
Chwila. Mam niewyraźny odczyt.
Tam.
Ciężko będzie dosięgnąć to ipsium.
Musimy wyciąć większy otwór w skale, żeby to zrobić.
Minerał nie jest dość stabilny.
Nawet najmniejsze tarcie może wywołać zgubną reakcję łańcuchową.
Co więc sugerujesz?
Hej. Co z tobą?
Myślałam o Echo.
Bez niego jest jakoś dziwnie.
Tak. Ale przywykniesz.
Omega, potrzebujemy wsparcia.
Idę.
Co teraz?
Wwiercaj się w skamieniały kwarc, dopóki nie dosięgniesz ipsium.
Musisz być dokładna.
Jeśli uszkodzimy minerał, wyciągając go...
Reakcja łańcuchowa, eksplozja. Kumam.
Bądź bardzo ostrożna.
Załapałam.
Dobrze. Jeszcze raz.
Burza zmieniła kierunek.
Pogoda na tej planecie jest nieprzewidywalna.
Mamy to, po co przyszliśmy. Wracajmy do Ord Mantell.
O co chodzi, Hunter?
Brzmi jak nasz statek.
Stać!
Miałeś czuwać.
Nikogo tam nie było!
A jednak.
Musi być sposób, żeby go odzyskać, prawda?
Powiedz, Wrecker,
jakim cudem przegapiłeś to, że ktoś nam buchnął statek?
Może gdybyś nie zaparkował w ukryciu, mógłbym go zobaczyć.
Nie było innego lądowiska, Wrecker.
Nie możemy tu zostać. Gdzie jest najbliższe miasto?
Gdy schodziliśmy, namierzyłem port, jakieś 40 klików stąd.
Być może tam znajdziemy transport?
Wiesz, ile to zajmie?
Bez statku nie mamy komunikacji dalekiego zasięgu,
więc to nasza jedyna opcja.
Ruszajmy.
- Daleko jeszcze? - Odpowiedź ci się nie spodoba.
Havoc-4, tu Havoc-5. Odbiór.
Echo? Jesteś tam?
Jest za daleko. Nie odbierze sygnału.
Zwłaszcza że wyłączył komunikator.
Co? Dlaczego?
Zapewne jest na tajnej misji.
Co to?
W nogi!
Tam.
Wrecker!
Musisz za wszelką cenę chronić ipsium.
A kto ochroni mnie?
Jeśli wybuchnie, wszyscy zginiemy.
Moje plecy!
Radzę następnym razem go nie upuszczać.
Może ty je poniesiesz?
Zgoda.
To by tłumaczyło ten dziki pęd.
Musimy się gdzieś schronić.
Trzydzieści metrów stąd jest inna kopalnia.
Widzę ją!
Skrzynia!
Daj spokój!
Gdzie jest ipsium?
Padnij!
Utknęliśmy.
I straciliśmy całe ipsium.
- I to też moja wina? - Technicznie rzecz biorąc.
Gdybyś nie pozwolił skraść statku,
teraz bylibyśmy na pokładzie z minerałem.
Nie pomagasz.
Zacznijmy się wykopywać.
Zgoda.
Coś tu nie gra.
Transponder Marudera nie wysyła sygnału.
Pewnie złodziej go zablokował.
No to jak go wyśledzimy?
Statkiem będziemy się martwić, jak się stąd wydostaniemy.
Słuszna uwaga.
Poza tym wątpię, że uda się go odzyskać.
Co? Nie mów tak.
Musimy go odzyskać!
Zawsze możemy kupić inny.
To tylko środek transportu.
To nasz dom.
Straciliśmy już Echo.
Nie stracimy Marudera.
Omega, nie straciliśmy Echo.
Po prostu jest na innej misji.
Ale tutaj go nie ma.
Nie ma go z nami.
Mieliśmy być drużyną.
Drużyna istniała przed nim i po nim nadal istnieje.
O co ci chodzi?
- Omega... - Chcę być sama.
Powiedziałem prawdę.
Prawdę to ona już zna.
Dlatego jest smutna.
W tym tempie zajmie nam to parę dni.
Narzekanie niczego nie przyśpieszy.
Ta operacja zyskałaby na solidnej detonacji.
Mała ilość ipsium w zupełności by wystarczyła.
Mieliśmy małą ilość, ale ktoś ją upuścił.
Dobrze.
Skoro z mojej winy straciliśmy minerał,
poszukam złóż w tej kopalni.
To nie jedyna pomyłka, którą musisz naprawić.
Tak, sprawdź, co z młodą.
Przecież mówiła, że chce być sama.
Słuchaj, widać, że nie otrząsnęła się po odejściu Echo.
Pogadaj z nią.
Dobrze.
Omega?
Jestem zajęta.
Widzę.
Wiesz, że otacza cię ilość ipsium,
która, przy nieostrożnym postępowaniu, może wysadzić całą jaskinię?
No to mnie nie rozpraszaj.
Chociaż można by go użyć, żeby się stąd wydostać.
Sam doszedłem do podobnych wniosków.
Pomóc ci?
Ta żyła wydaje się czystsza od tej w jaskini Cid.
Wykop tyle, ile się da.
Ufasz mi?
Jestem pewny, że sobie poradzisz.
Weź puste fiolki z mojej sakwy.
Ile zostało?
To ostatnia.
- Tech! - Wytrzymaj!
Omega!
Co jest, Hunter?
Tech, zgłoś się.
Omega, odbiór.
Coś jest nie tak.
Tech, Omega, słyszycie mnie?
Potwierdzam.
Niespodziewanie zboczyliśmy z drogi, ale żyjemy.
Gdzie jesteście?
To doskonałe pytanie. Będziemy w kontakcie.
Tech. Spójrz.
Za tą ścianą jest przejście.
Możemy tam wejść dzięki twojemu ipsium.
Hunter, mamy wyjście awaryjne, ale musisz przynieść nasz sprzęt.
Mam.
Dobra, Tech. Mamy sprzęt i ipsium.
Okej. Teraz musicie ostrożnie zniżyć się najwęższą szczeliną
i zejść do akweduktu pod nią.
Znajdziecie nas, kiedy prądy przeniosą was przez wodospad.
Ale uważajcie na minerał, inaczej już po was.
Bez jaj.
Trzymajcie się. Idziemy.
Nienawidzę tej planety.
Rychło wydostaniemy się z jaskini,
kiedy przyjdą z minerałem.
Tyle że nadal nie mamy Marudera, żeby opuścić planetę
i nie wezwiemy Echo do pomocy.
Nie potrzebujemy pomocy.
Coś wymyślimy, jak zawsze.
Wszystko się zmienia, a ciebie to nie obchodzi.
Nie wiem, dlaczego powinno.
To nieodzowna część życia.
Echo odszedł. Czemu się nie przejmujesz?
Wiem, że za nim tęsknisz, ale musimy się dostosować i żyć dalej.
Tak robią żołnierze.
Nie jesteśmy tylko żołnierzami.
Jesteśmy rodziną.
Prawda?
Cóż... tak.
Oczywiście.
To dlaczego się tak nie zachowujesz?
Echo wybrał inną ścieżkę, podobnie jak Crosshair.
Muszę uszanować ich decyzje.
Choć czasami trudno to zrozumieć, musimy żyć dalej.
Inaczej przetwarzam zdarzenia i myśli,
ale to nie znaczy, że odczuwam mniej niż ty.
Widzisz? Nie było tak źle.
Czemu to on ma wysadzić minerał?
Jeśli strzał nie będzie dokładny, możemy znów zostać zasypani.
To port lotniczy,
ale nie widzę, żeby coś się tu działo.
Oby była tam jakaś szama, bo racje wojskowe mi się przejadły.
Obadajmy to.
Gdzie są wszyscy?
To opuszczony port.
I to nie od wczoraj.
Przeszliśmy taki szmat drogi na nic!
Zaraz tam na nic.
Przy tej antenie mogę wysłać transmisję długodystansową.
Nie ma opcji, kochani. Chwilowo jestem uziemiona.
Sami musicie się wykaraskać.
Cid, to ty nas tu wysłałaś.
Ale nie kazałam wam dać sobie zajumać statku, nie?
Potrzebujemy twojej pomocy.
My pomogliśmy tobie odzyskać mienie od Rolanda Duranda,
wyrównać twój dług u Millegiego...
Nie prosiłam o streszczenie, Brylku.
Dobra, dajcie mi kilka dni, zobaczy się.
Nie mamy dość jedzenia, żeby...
I co teraz?
Coś wymyślimy, jak zawsze.
PRZEPRAWA
Napisy: Zuzanna Chojecka