GWIEZDNE WOJNY
GWIEZDNE WOJNY: PARSZYWA ZGRAJA
Zniszczenia wojenne
Schodzimy w niepokojąco szybkim tempie.
Nie martw się! Silniki awaryjne niedługo się włączą!
Jeśli nie, wszyscy zginiemy!
Mówiłam.
Nie możemy sterować ani wybrać miejsca lądowania,
ale nie jest źle.
Klony obstawiły wszystkie wejścia do pałacu.
Nie wszystkie. My wyjdziemy dołem.
Czułem, że tak powiesz.
Użyjmy ruin miasta jako osłony i przejdźmy do Marudera.
Tech, dotarliście do szalup?
Niezupełnie.
Mamy alternatywny środek transportu.
Szacuję, że rozbijemy się na północy leśnego obszaru planety.
Rozbijemy się?
Poszło sprawniej niż z niektórymi próbami Wreckera.
Tech. Zgłoś się.
Żyjemy. Ale nie jestem pewien, gdzie jesteśmy.
Imperium będzie szukać kontenerów i nas.
Nie wychylajcie się.
Zgarniemy was Maruderem.
Przyjąłem.
Co się dzieje?
To nie koniec lądowania.
Szybko!
Tech!
Nic ci nie jest?
Moja lewa kość udowa pękła pod naciskiem około 150 kilogramów,
więc... nie.
Trzymaj się. Rozejrzę się na górze.
Świetnie.
Co widzisz?
Wciąż nie wylądowaliśmy.
Melduj.
Kontenery pospadały na północy obszaru leśnego.
Wysłaliśmy jednostki, ale mało prawdopodobne,
że złodzieje przeżyli upadek.
Żądam potwierdzenia.
Kapitanie Wilco.
Dwójka z pałacu musi być w mieście.
Przekierujcie tam najlepsze oddziały.
Śledźcie wszystkie kanały i weźcie statek.
Tak, sir.
Cóż za burzliwa misja.
Musimy się ukryć.
Chwila. Nie możemy uciec bez łupu.
Nie mamy czasu.
Musimy się oddalić i ukryć.
Padnij.
Obstawiają teren.
I to ma nas powstrzymać?
Wiedzą, że się rozdzieliliśmy.
Będą monitorować komunikację.
Havoc-2, zachodzi czwarte słońce. Plan Zero Zero.
Przyjąłem.
Plan Zero Zero?
To znaczy „cisza na łączach”.
Monitorują komunikację.
Ktoś nas śledzi.
- Nie ruszaj się. - Nie ruszam.
Kim jesteś? I co tu robisz?
Mieszkam tu. Jestem Romar.
Może pracować dla Imperium.
Ja?
To wy dla nich nie pracujecie?
Nie mamy czasu na debaty.
Gdzie znajdziemy najbliższe schronienie?
Jakoś trudno zebrać myśli, będąc na muszce.
Ślicznie dziękuję, ale niestety, w tych stronach ciężko o schronienie.
Zarejestrowałem źródło ciepła dwieście metrów na zachód.
To zapewne twoje miejsce zamieszkania.
- Skąd ty to... - Prowadź.
Chyba nie mam w tej kwestii za dużo do powiedzenia.
Kapitanie, widzieliśmy połowę zrzuconych kontenerów.
Ani śladu złodziei, ale przechwyciliśmy zakodowaną wiadomość.
A więc ci z kontenera przeżyli upadek.
Rozdzielcie grupy poszukiwawcze.
Zrzucono 50 kontenerów.
Macie obserwować każdy z nich.
Przyjąłem.
Sir, zabezpieczyliśmy granice miasta.
Rozpocznijcie przeczesywanie terenu.
Powstrzymamy tych łotrów.
Musimy się przez nich przebić. Ile masz materiałów wybuchowych?
Za mało, by narobić szkód.
Kilka bomb dymnych.
Na dziesiątej.
Stare czołgi Separatystów. I to rozumiem.
Nie wiem, czy dobrze rozumiem.
Jesteście zbuntowanymi klonami, wiejącymi przed klonami Imperium,
które kiedyś były klonami Republiki?
Zgadza się. Nareszcie zrozumiałeś.
Czemu mieszkasz na odludziu?
Po najeździe Imperium nie miałem wyboru, ale radzimy sobie.
„My”?
Ja i pozostali, którzy przetrwali zniszczenia.
Tech jest bezpieczny,
wróćmy do kontenera odzyskać choć część łupu.
Za duże ryzyko.
Szturmowcy mogą być już na miejscu.
Ale nie wrócimy z pustymi rękoma.
Musimy dokończyć misję.
Przypominacie tamte klony bardziej niż myślicie.
Na waszym miejscu trzymałbym się z dala od łupu.
Potrzebujemy go.
I nie jest przeklęty, tylko skradziony.
Myślicie, że Dooku finansował wojnę wyłącznie zasobami z innych światów?
Nie.
Okradł też nas, swoich.
Jego żądza władzy obróciła nasze miasto w ruinę.
Pomożemy wam je odzyskać. Dóbr z kontenera starczy dla wszystkich.
Nie chcę ich.
Niech Imperium je weźmie. Im szybciej odlecą, tym lepiej.
Wy to samo.
Bez obrazy.
A teraz wybaczcie, ale akurat ja mam co robić.
Nie jest za późno.
Możemy sprawdzić, czy teren jest czysty.
Odmawiam. Twoim zadaniem jest pilnowanie starca.
Przyjęłam.
Dzięki za podwózkę.
Lipa.
A jak twój?
Też wrak.
Widzę poszukiwanych.
Będziesz tak stała?
Pilnuję cię.
Średnio fajna robota, co?
Masz. Spróbuj tego.
Co to?
Spójrz do środka.
To jakieś klejnoty?
Nie, odbijające zwierciadła.
Iluzja optyczna.
Więc to nie skarb?
Trzymajcie mnie.
To zabawka. Ma przynosić radość.
A ta jest warta więcej niż jakikolwiek klejnot.
Fundusz wojenny i tak nie był nasz.
Ale lepiej byśmy go wykorzystali.
Mówię tylko, że bez zawartości kontenera
nie będziemy w gorszej sytuacji.
Ja to widzę inaczej.
Imperium rośnie w siłę, a my nic z tym nie robimy.
Dokąd idziesz?
Szukać patroli.
Wrócę.
Hej, Asie.
Pożyczysz mi na chwilę swój klucz?
Po co ci ten dysk?
Zawiera część historii mojego ludu.
Naszą kulturę. Sztukę. Muzykę. Wspomnienia.
Archiwum Separatystów.
Fascynujące.
Nie Separatystów. Serennian.
Istnieliśmy przed wojną, wiesz?
Nigdy o tym nie myślałem.
Nie wiem, jak go uruchomić.
Ja się tym zajmę.
Tutaj!
Ten!
Zapomnij, Wrecker. Ten złom nie ruszy.
Nie musi. Łap za baterię.
Po co?
To moje zmartwienie.
- Wsparcie z powietrza. - Zezwalam.
Chodź do...
Wreckera!
O tak!
Szybciej.
Wracamy do gry!
Bum! Niezły ze mnie czołg!
Atak!
Uwaga, wybuch!
Na pewno wiesz, co robisz?
Proszę.
Odzyskałem dane.
Zrobiłeś to.
Naprawdę.
Oczywiście, że tak.
Gdzie Omega?
Przed chwilą tu była.
Teraz jej nie ma.
Zabrała linkę wspinaczkową.
Pewnie poszła po łup.
Musimy ją znaleźć, zanim zrobi to Imperium.
Leć. Ja dołączę.
W tym stanie daleko nie dotrzesz.
Poradzę sobie.
Maruder jest za tym pasmem.
Mówiłeś tak przy poprzednim.
Tym razem naprawdę.
Uwaga!
Skanuję kontener tuż przed nami.
Bądźcie czujni.
Omega!
Echo!
Patrz! Mam pełno błyszczących rzeczy!
Nie słyszałaś blastera?
Tam są żołnierze. Musimy wiać.
Znaleźliśmy złodziei, jeden jest w pułapce. Proszę o wsparcie.
Przyjąłem. Wysyłam kanonierkę. Zostańcie na miejscu.
Uwaga!
Kapitanie Wilco, intruzi wycofują się na wschodnie pasmo.
Przekierujcie wsparcie.
Tak, sir.
Ten grat nigdy nie wyglądał lepiej.
Jesteśmy na pozycji.
Tech, wyślij współrzędne.
Przesyłam.
Odebrane. Lecimy do was.
Mamy towarzystwo.
Zgub ich.
Wstrzymać ogień.
CT-3278! Zgłoś się!
Już prawie.
Nie!
Szybko! Krawędź nie wytrzyma.
Odzyskam je.
- Muszę. - Nie.
Omega, zapomnij o łupie.
Nie jest ważny.
Właśnie, że jest.
Słyszałam, co mówiłeś Hunterowi w Maruderze.
To przeze mnie nie możecie normalnie żyć.
Omega, posłuchaj mnie.
Proszę.
Musisz odpuścić.
Szybko!
Skacz.
Asie?
Asie, zbudź się.
Co ty tu robisz?
Usłyszałem blaster.
Postanowiłem pomóc.
I słusznie.
Omega! Echo!
Trzymajcie się!
Zajmę się tym.
A ja złapię linę.
Namierzamy cele.
Łapcie za linę!
Dobra. Odpalam.
To nasz transport.
Hej, młoda.
Zatrzymaj go.
I pamiętaj, co mówiłem.
Leć, po drodze będzie tego więcej.
A co z tobą?
Ocaleję. Jak zwykle.
Przepraszam, że straciłam łup.
Damy radę bez niego.
Chciałam, żeby było nam lepiej.
Wiem, że wszystko dla mnie poświęciliście.
I dobrze, inaczej walczyłabyś teraz dla Imperium.
Albo i gorzej.
Postąpiliśmy słusznie, Omega.
Nic bym nie zmienił.
Jak na razie odzyskaliśmy 85% funduszu,
ale znajdę wszystko, sir.
Nie jestem tu z powodu twojej niekompetencji przy transporcie.
Chodzi o nieścisłości w raporcie z misji.
Jakie nieścisłości?
Twierdzisz, że niedoszli złodzieje to zbuntowane klony
z eksperymentalnej Jednostki 99.
Ale to niemożliwe.
Ich jednostka zginęła w Tipoca City.
Pańskie źródła się mylą.
Wiem, że widziano dwoje z nich.
Żyją.
Rozumiem.
Gubernator Tarkin nie może się dowiedzieć. To zbyt ryzykowne.
Niedopuszczalne.
Dlatego złożysz nowy raport.
Nie wspomnisz o Jednostce 99.
Sir, nie sfałszuję raportu.
Rozumiem.
Więc ja to zrobię.
ZNISZCZENIA WOJENNE
Napisy: Zuzanna Chojecka