Star Trek: Picard'ın önceki bölümlerinde...
Tüneller. Gitme, demiştin.
- Maman! - Orada ölmenin bin yolu var.
Seni bulana kadar saatler geçti.
Annen çok acı çekiyordu.
Yardıma ihtiyacı vardı ama kabul etmiyordu.
Beni çıkarman lazım. Lütfen Jean-Luc.
Bütün bunlar Q'nun planının parçası mıydı? Bu anıları yeniden yaşaman?
Hikâye bundan ibaret değil.
Her ne ise şu anda çözmeye çalıştığımız sorunla ilgisi yok.
- Zamanı düzeltmek Elnor'u geri getirir mi? - Bilmiyorum.
- Konuşmak istersen... - Sadece
tarihin akışını düzeltmek istiyorum,
Elnor ölürken ne hissettiğimi konuşmak değil.
Size bir şey göstereceğim.
La Sirena'ya hoş geldiniz.
Hafızamda seni defalarca kurtarmamdan
daha fazla bir şey kalsın istiyorum.
Sen uçup gitmeden önce.
Sorun nedir?
Hata. Işınlayıcı çevrim dışı.
Rios'tan Raffi'ye. Büyük sorunlarımız var.
Hayır! Hayır!
Şu an o ünlü sözdeki gibi bir yol ayrımındasın.
İki gelecek var.
Birinde insanlığı yok oluşun eşiğinden sen kurtarıyorsun.
Ya da yalnız öleceksin.
Renée Picard ya uzay gemisine binip
senin çalışmalarını önemsiz kılacak bir keşif yapacak ya da binmeyecek.
Şu anda yolumda duran ve senin de yoluna çıkacak bir adam var.
Picard mı?
Onu birkaç dakika içinde karşına çıkarabilirim.
Ayrıca sana ondan kurtulman için uygun araçlar verebilirim.
Nereye gittiğini biliyoruz.
Jurati'nin ışınlayıcıyı kontrol etmesinin tek nedeni var.
Kraliçe'nin hedefi, La Sirena.
Galaksiyi asimile etmeye 400 yıl önceden başlamak istiyor.
Ben gemiyi aldıktan sonra sen de mirasını sağlama alabilirsin.
Evimize dönmek istiyorsak o gemiyi savunmak zorundayız.
Gemiyi almaya tek başına gitmez.
Merak etme. Anlık bir acı hissedeceksin.
Işınlanmayı uzaktan aktive ediyorlar. Durduramıyorum.
Geldiler.
- Kim geldi? - Gemiden çıkmalıyız.
Koşun! Koşun!
Sizi bu duruma soktuğum için üzgünüm. Güvenliğinizi sağlamak zorundayım.
Silahlar.
Uzaklaşın, uzaklaşın!
Açıkçası, önceden daha güzeldik.
Biraz daha kendim gibi hissetmeye başladım.
Kraliçe gemiyi istiyorsa ne pahasına olursa olsun onu savunmak zorundayız.
Neyle savunacağız?
- Sadece bu kadar mı? - Neyse ki bunları alabildik.
Keşif yapalım. Burayı tahkim edelim. Elimizdekilerle tuzaklar kuralım.
Peki ama ne kadar zamanımız var?
Hiç yok.
- Şuraya saklanın. - Hadi gel.
- Kraliçe mi geliyor? - Şu anda gemide.
Başkaları da var. Çok daha fazlası.
"UZAY YOLU: YENİ NESİL"E DAYANMAKTADIR
- Siper alın! Hadi! - Hadi!
Gemiyi ele geçirirken bizi burada tutmak istiyor.
Gemiyi ele geçirmene izin vermeyeceğim.
İşte buradasın.
Hâlâ varlığını hissediyordum. Hâlâ dırdır ettiğini hissediyordum.
Arkadaşımın boğazını sıkmak ve bunu engelleyememek
nasıl bir duygu, biliyor musun?
Bacakların kesilmiş ve çaresiz hâlde asılmak gibi olmalı.
O zihin dediğin çöplükte biraz ortalığı deştim.
Bu arada, çok acayip bir yer.
Çünkü anlamak zorundaydım.
Milyonlarca türü ve gezegeni ele geçirmiştin.
Yine de hep daha fazlasını istiyordun.
Mükemmeliyet zaman ister hayatım.
Bunun mükemmeliyetle, evrimle, o zırvalarla ilgisi yoktu.
Asla yetmiyordu çünkü tıpkı benim gibisin.
Yalnızsın.
Demin kullandığın kaba ifadeyle cevap vereyim: zırva.
O zaman beni niye öldürmedin?
Dur. Dur.
Gemiyi ele geçirirsen Soong kazanacak
ve 400 yıl sonra Konfederasyon, Kolektif'ini yok edecek.
Çok düz ve miyopça bir bakış açısı.
Dalı görüyorsun ama ağacı gözden kaçırıyorsun.
Şimdi Konfederasyon tehdidini biliyoruz ve hazırlanacağız.
Zaman bizden yana.
Hata. Erişim için anahtar kodu gerekli.
Hay aksi. Borglarını kukla gibi oynatmak için kullandığın sinyal var ya?
Onu kullanarak geminin sistemlerine fraktal bir kilit koydum.
Dünyanın en büyük kâğıt ağırlığı karşında.
Zihnini kazıyıp o anahtarı bulurum.
Ama aptal olmadığım için kodu ezberlemedim.
Seni durduramam ama yavaşlatabilirim.
Meğer gemi içine giren herkesin bir hologramını yapabiliyormuş.
Mesela bir Acil Durum Savaş Hologramı.
ADSH HAZIR
Nasıl yardımcı olabilirim?
Dijital anahtarı bulabildiğim en güvenli yere, onun içine sakladım.
Selam Elnor. Hadi top saklamaca oynayalım.
Seve seve.
- Bir ordu getirmiş. - Hayır, bir ordu yapmış.
Bunlar insan değil, Borg.
Gözlerinizi kapatın!
- Anne? - Efendim?
Bir oyun oynayabilir miyiz?
Ne tür bir oyun?
İstediğini oyna ama bir şeyi kırma.
Maurice, huysuz olmak zorunda mısın?
Çok güzel bir gün.
Güzel günlerde yapılan çok savaş var.
Endüstri ve keşif küçük bir yağmur ihtimaline bel bağlamaz.
Bana öyle dediler.
Huysuz.
Bu, senin eserin. Ona babasıyla dalga geçmeyi
- öğretiyorsun. - Bu, bilinen bir şey.
Öyle mi?
Zeki bir genç. Çok sıkılıyor. Çok fazla boş zamanı var.
Sen nasılsın son zamanlarda sevgilim?
Bir süredir daha kendinde olduğunu fark ettim.
Maurice.
Bir süredir kötü bir olay yaşamadık.
Bu, iyi bir şey. Çok iyi.
Belki de her şey iyiye gidiyor.
Maman, ne oynayacağız?
Saklambaca ne dersin?
Sen burada böyle dur.
Gözlerini kapatıp beşe kadar say. Sonra beni bulmaya gel.
Bir. İki...
Hadi!
Dokuz kişi saydım.
Artık sekiz. Ama başkaları da geliyor.
İçeri girelim. Üçe kadar sayacağım.
Bir, iki, üç.
Koşun, koşun!
Tallinn, Rios'u, Teresa'yı ve çocuğu güvenli bir yere ışınla.
- Biz ne yapacağız? - Gemiyi kurtarmak zorundayız.
Bu yüzyılda ileri teknolojiye sahip bir Borg'un
vereceği zararı tahayyül edebiliyor musun?
Onları götüreceğim ama ben hemen geri döneceğim.
Tallinn, lütfen, hemen.
Şimdi onu kapat.
Hadi.
Çocuğu yatır ve üstüne battaniye ört. Şokta. Ben döneceğim.
- Geri dönemezsin. - Aksi mümkün değil.
Peki. Hadi gel.
Hayır, olamaz. Lanet olsun Picard.
ERİŞİM REDDEDİLDİ
Beni dışarıda bıraktılar.
Onlara yardım edemiyorum.
Yaralı.
Bize yardım etmeye çalışırken ölecekti.
Bak, ilerlememiz imkânsız.
Etraflarından dolaşacağız.
Tallinn, baskı ateşini kes. Şatonun içlerine çekilip dağılalım.
Dağılmak mı?
İkiye ayrılarak gemiye ulaşma ihtimalimizi iki katına çıkarırız.
Açık alanda onları kuşatıp gemiyi ele geçiririz.
Bunu yapın.
Picard!
Durun.
Ateş ederseniz misliyle karşılık veririz.
İsterseniz teklifimi dinleyin.
Şiddet yanlısı değilim...
Daha doğrusu değildim. Bu benim için çok yeni bir durum.
Geride bir isim bırakma vaadi, altta yatan yozlaşmışlığı ortaya çıkardı.
Savaşmaya değer bir gelecek biliyorum.
Ben de öyle.
Bak, sayıca sizden üstünüz. Üstelik yeni dostlarım...
Zaten onları tanıyormuşsun.
Galiba Kraliçe'nin gemiyi ele geçirmesine yardım edeceksin.
O da yarın Europa Misyonu gemisini yok edecek.
Böylece senin bir geleceğin olacak.
O zaman müzakereye ne gerek var?
Her deneyin düşmanı, düzensiz değişkendir, bilinmeyendir.
Sen de benim için öylesin.
O yüzden ikimiz için de iyi olanı yap.
Vazgeç. Teslim ol.
Ben geleceğe giden en sorunsuz yolu seçiyorum.
Sen ve arkadaşlarının da hâlâ bir geleceği olabilir.
Reddedersek ne olur?
O zaman çok daha çamurlu bir yola gireriz
ve siz kaçarken ölürsünüz.
Maman, neredesin?
Bu sadece bir oyun. Saklambaç. Bul beni.
Maman!
Gerçekten de saklambaç oynayacağız.
Önce bizi bulmak zorundasınız.
Öyle olsun.
Ateş.
Gemiye ulaşmak zorundayız.
- Buradan çıkmak zorundayız. - Tamam.
Soong çoktan etrafımızı sardırmıştır.
Peki, önerin nedir?
İçeriye giremeyiz, dışarıya çıkamayız.
Ama aşağıya inebiliriz.
Bu evin altında bir dizi tünel var.
Ama giriş neredeydi?
Daha hızlı düşün yoksa belleğin kafandaki bir delikten kaçıp gidecek.
Maman, neredesin?
Anne?
Anne, burada olduğunu biliyorum. Biliyorum...
Oğlum benim!
Maman?
Evet.
Evet, biliyorum.
Biraz daha az aydınlık bir yerde devam edelim mi?
Zekânın daha az duyudan yararlanabileceği bir yerde.
Gitmeliyiz.
Sadece saklambaç oynayacağız. Ama aşağıda.
Maman, ama babam oraya inmemi yasakladı.
Gideceğiz. Her şey daha iyi olacak.
Üzgün olmayacağım.
Yanımda olmak istiyor musun?
O zaman gidelim. Çabuk.
Ama tehlikeli.
Benim ışığım sensin Jean-Luc.
Beni daima dışarıya çeken ışıksın.
Yolunu kendin bul. Beni bul.
Picard!
Buraya girelim. Çabuk! Hemen!
Picard!
Anne?
Anne, neredesin?
Artık eğlenceli gelmiyor.
Maman?
Burayı daha önce görmüştüm. Zihninde.
Burada ne oldu?
İkinci Dünya Savaşı'nda,
Fransız Rezistansı burayı mühimmat deposu
ve cepheyle iletişim merkezi olarak kullandı.
Nazi işgalinden sonra burayı tamamen kapattılar.
Onu kastetmedim.
Belleğinde burası çok karanlık bir yerdi.
Ne oldu?
Annemin peşinden buraya indim.
Saklambaç oynuyorduk ve...
...onu kaybettim.
Daha doğrusu, o kayboldu.
Burası çok tehlikeli bir oyun alanı.
Babam "Orada ölmenin bin yolu var" derdi.
...ölmenin bin yolu var.
Yvette? Jean-Luc?
Jean-Luc!
Tüneller bağın öbür ucuna çıkan bir kapağa kadar gidiyor olmalı.
Oradan çıkıp gemiyi geri alabiliriz. Gidelim.
Hadi silahlanalım. Hâlâ halletmemiz gereken bir iş var.
Tam bir kaptan gibi konuştun.
Yıldız Filosu'na girmeliydin.
Denedim. Voyager'dan sonra.
Yıldız Filosu beni almadı çünkü...
Borg olduğun için mi?
Janeway beni savundu. İstifa edecekti.
Ama ben vazgeçip Korucu oldum.
Girdiler.
Gemiyle aramızda ondan fazla Borg var.
Açık alanda elli metre koşmak zorundayız.
Ve elimizde sadece bir bıçakla bir tirbuşon var.
Bir de buz kıracağı.
Harika bir kaptan olurdun.
- Buradan kurtulunca... - Kurtulamayacağız.
Doğru. Muhtemelen kurtulamayacağız.
Sonsuza kadar saklanamazsın.
Merhaba.
Nasıl?
Mışıl mışıl uyuyor.
Hem dehşete düştü hem de hayatının
macerasını yaşadığını düşünüyor.
Bana kendimi hatırlatıyor.
Tanrı korusun. Ne yapıyorsun?
Panele komut verebilmek için
alt rutinleri yeniden yapılandırıyorum.
- Ben beynini yeniden yapılandıracağım. - Dönmem şart.
Bu hâlde yardım edemez ve arkadaşlarının ölümüne yol açarsın.
Yaranın çevresini uyuşturduk ama kolun iyileşmedi.
Hadi otur.
Mermiyi bu zımbırtılardan hangisiyle çıkarabilirim?
Şununla. Tarayıcıyla.
Gerçekten mi? Cebe sığan bir acil servis, öyle mi?
Hoş bir şey, değil mi?
Ne hissettiğimi anlamıyorsun, değil mi?
Mucizelerle dolu mucizevi bir tedavi.
Sonuç ne olursa olsun, onlara veda etmem gerekecek.
Kolunu aç.
Neredesin Picard?
Başka girişleri arayın.
Jean-Luc?
Maman?
İçeride misin?
Sen kazandın...
...ve ben kayboldum.
Yukarıya dönelim, olur mu?
Çay içeriz, yemek yeriz.
Bu akşam bana yeni takımyıldızlar öğretirsin.
Yıldızlar...
Evet, evet.
Uzayın çok büyük, neredeyse sonsuz olduğunu
ve o ışığın yıldızından gözümüze ulaşmak için
milyarlarca yıl tek başına yol aldığını biliyor muydun?
Gece gökyüzünde gördüğün o güzel ışık,
aslında çoktan sönmüş bir yıldızın ışığının bir kalıntısı.
Tıpkı benim gibi.
Jean-Luc, bana söz ver, beni düşündüğünde...
...ölen bir yıldızın soğukluğunu değil,
onun ışığını
ve sana olan sonsuz sevgisini hatırlayacaksın.
Yvette? Yvette?
Jean-Luc? Neredesiniz?
Çok ilginç. Burayı sadece bir kez ve bir çocuğun gözleriyle gördüm.
Ve o şekilde mi hatırlıyorsun?
Hadi. Gitmemiz lazım. Sadece sen ve ben!
Maman!
Az çok öyle.
Jean-Luc. Çok şükür, buradasın.
Annene ne oldu?
Onu buldum ama babam onu götürdü ve o odaya kilitledi.
Lütfen.
Çıkar beni Jean-Luc. Lütfen.
Beni ancak sen kurtarabilirsin.
Çıkar beni. Jean-Luc!
Ben de kapıyı açtım.
- Bu ses ne? - Bizi buldular.
Şuradan! Şu kapıdan!
Kilitli!
Evet!
Çekil!
Sonsuza kadar saklanamazsın, demiştim.
Saklandığımı kim söyledi?
Raffi?
Elnor?
Ben, Elnor değilim.
En azından tam olarak değilim.
Ama seni gördüğüme sevindiğimi söyleyecek kadar gerçeğim.
Seni çok özledim Raffi.
Fazla zamanımız yok.
Geminin sistemlerine erişebilirsem...
Yedi, sistemler kilitli. Anahtar da benim.
Jurati, kodlama engramını benim içime gizledi.
Hâlâ Kraliçe'nin içinde mücadele ediyor.
- Elnor, bana erişim sağlar mısın? - Acele etme.
Geminin ana sistemlerinin kilidini açarsak Kraliçe de onlara erişebilir.
Ona istediğini vermiş oluruz.
Aksi takdirde ona karşı kendimizi savunamayız.
Bana güven. Bir fikrim var.
- Kilit açıldı. - Tamam.
Bir kapağı açıp ışınlayıcıya giden bir yol oluşturmalıyız. Bekleyin.
Elnor, dur. Beni dinle.
Bak, ben... Gerçek Elnor olmadığını biliyorum. Bunun farkındayım.
Seni yanımda tutmamın nedeni,
tek başına olmandan korkmam değildi.
Yalnız kalmaktan korktuğum için seni engelledim.
Raffi,
Elnor’un son nefesini verirken yaşadıklarını hatırlıyorum.
Ölürken sana karşı suçlama değil,
sevgi hissediyordu.
Tamam, yol oluşturduk. Gidelim.
Nereden gideceğiz?
Soldaki yol şatonun derinliklerine, sağdaki yol bağa gidiyor.
Hadi gel.
- Hayır. Buradan! - Ne?
Hadi.
Işınlayıcıya erişiyorum.
Her ne yapıyorsan daha hızlı yap.
Onları uzak tutmaya çalışacağım.
Yedi...
Galiba yeniden avantajlı duruma geçtik.
Çıkışa yakın mıyız?
Kış bahçesinde bir çıkış var. Gel!
Planın başarılı oldu. Gemide sadece bir Borg algılıyorum.
- Yedi. - Gördüm.
Onu hücreye ışınla.
Işınlanma önleyicisi var.
Üçe karşı tekim. Bu pek adil değil.
Jurati, lütfen bizi bunu yapmaktan kurtar.
İçeride olduğunu ve mücadele edebildiğini biliyorum.
Seni kıskıvrak yakaladık.
Öyle mi?
Yedi! Hayır!
Bilgisayar, birincil kontrolleri bana aktar.
Bilgisayar, Delta Çeyreği'ne rota belirle.
Kolektif'i genişletmek için fazladan 400 yılımız var.
Kanamayı durduramazsam ölecek!
Bunu yapma.
Milyonlarca dil özümsedim.
Hepsinde ortak olan birkaç kelime var.
Tabii, biri "sevgi".
"Umut" ve "korku".
Ama daha da yaygın bir kelime var.
"Boşunalık."
Türler sevgi olmadan da gelişebilir.
Krallıklar korku olmadan da fethedebilir.
Ama tüm organik varlıkların doğasında, mağlup edilemez bir düşmana karşı
kazanılamaz bir savaş yürütmek gibi bir kusur var.
Yani, ölüme.
Artık gemiye ulaşabiliriz.
Kayıp laboratuvar farelerini iyi bilirim.
Onları yakalamak için labirentte peşlerinden koşmazsın.
Onları yüzeye çıkmaya zorlarsın.
Neden ağlıyorum?
O gözyaşları senin değil.
Onlar benim.
Kontrolü ele geçirmekte kullandığın o kimyasal maddeler,
yani dopamin ve adrenalin,
sadece içkiyle ve duygusal bir şarkıyla oluşmuyor.
Üzüntü, kayıp, umutsuzluk.
Dostlarıma zarar verdiğinde olanlar,
çok benzer bir karışım oluşturdu
ama bu kez benim kontrolün bir kısmını geri almamı sağladı.
Bu, imkânsız.
Biraz merhamet gösterseydin isteğini alabilirdin.
Soong, yaratmak üzere olduğun geleceği bilmiyorsun.
Güçlü ve müreffeh bir gelecek.
Bütün galaksi bizi seviyormuş.
Korkuyorlar.
Bu da ne?
Borg'un tarihi.
Yani, bu tarihin önemli olan kısmı. Sonu.
Daima bu şekilde bitiyor.
Tek bir Borg avcısı, birleşmiş bir Federasyon peşine düşüyor.
O senin aşırı, sonsuz, İkarus-vari kibrinin peşine düşüyor.
Seçtiğin silah kafa ütülemekse bekleyebilirim.
- Hep üzgün kalamazsın. - Kendin hesapla.
Bu evrende de, diğer tüm evrenlerde de hep kaybediyorsun.
Bu yüzden böyle savaşıyorsun.
Türünün zamanın sonsuz versiyonlarındaki ölüm çanlarıyla yaşıyorsun.
Sen de bizim gibi kaybetmekten korkuyorsun.
Sen de hepimizin aradığı şeyleri arıyorsun.
Bağ kurmak.
Uzun yaşamak. Keşfetmek.
Ama sen bunu seçenek sunmadan veriyorsun.
Bunu talep etsek nasıl olur?
Sen ve ben?
Nihayet mantıklı bir şey söyler gibisin.
Galaksi, kurtarılmaya muhtaç hayatlarla dolu.
Bunlardan biri şu anda ayaklarının altında.
Kendi kaderimizi kendimiz yaratmak zorundayız.
Sen gemileri yönetiyorsun, bense bir sektörü.
Bizim gibi adamlar için, sevgi ve korku
aynı şey.
Amaca ulaşmak için bir araç.
Ölmek üzere olanlardan mı bir topluluk kuracaksın?
Terk edilmiş gemilerden, uzayın döküntülerinden mi üye toplayacağız?
Hurdaları mı toplayacağız?
Ve onlara ikinci bir şans vereceğiz.
Bu gemiyi alsak ve daha iyi bir Borg yaratsak nasıl olur?
Asimilasyona değil, kurtuluşa dayanan gerçek bir Kolektif.
Bunu bir düşün.
Üyelerinin benzersizliğini kucaklayan bir Borg Kolektifi.
Zayıflığı kucaklamamızı istiyorsun.
Senin zayıflık olarak gördüğün şeyin aslında güç olduğunu söylüyorum.
İş birliği.
Teklifin saçma.
Ama hiç ilginç olmadığını söyleyemem.
Kendi seçtikleri bir şey için var güçleriyle çalışan üyeler hayal et.
Hiç savaş kaybetmeyecekler çünkü düşmanları olmayacak.
Elden çıkarılıp yerlerine başkaları alınmayacak.
Bağlar güçlenecek ve derinleşecek.
Yedi'de olduğu gibi.
Bir zamanlar onu sevmiyor muydun?
Ve o eski hâli...
...olabileceğimizin en iyisi değil miydi?
Borg yarısını insanlığının en iyi yönleri için kullanan biriydi.
Yedilerden oluşan bir evren kuralım.
Bu Yedi'yle başlayalım.
Gerçekten çok yazık.
Sanırım başka bir gelecekte dost olabilirdik.
Elveda Picard.
Sistem başlatılıyor.
Sanırım yaptım.
- Yüzde on. - Ya ben bunu yapmanı istemezsem?
- Ya gitmeni istemezsem? - Yüzde yirmi.
Yüzünü yeniden görmek gibi çılgınca bir şey istersem?
- Teresa, ben buraya ait değilim. - Neden?
Gelecekte zaten yeterince kahraman var.
- Değil mi? - Yüzde kırk.
İnan bana, bu konuda düşündüm. Gerçekten düşündüm.
Ama burası benim zamanım değil.
- Gelecek senin ve oğlunun. - Yüzde altmış.
Ben sadece onu korumaya çalışıyorum.
Ya geleceğin buradaysa ve bu baştan beri öyleyse?
Yüzde seksen.
Yüzde doksan beş.
Teresa, ben...
Hayır, lütfen. Lütfen yapma. Bunu yapma.
Lütfen yapma.
Hayır, onu öldürüyorsun!
Eminim bunu ateşlemek için gelecekten gelmek gerekmiyordur.
Gerekmiyor.
Ama kilidini açmak için DNA'nın uyması lazım.
Onu uzun süre elinde tutarsan...
...patlar.
Yaşayacak.
Ama onu kurtarmanın bir bedeli vardı.
Jurati?
Sen misin?
Evet.
Hayır.
Sanırım yeni bir şeye dönüşüyoruz.
Daha iyi bir şeye.
Yedi.
Gemiye gitmek zorundayım.
Bir şey değil, bu arada.
Çıkar beni Jean-Luc.
Lütfen.
Ve o kapıyı açtım.
Çok garip bir şey hatırladım.
Onu takip et.
Nereye götürdüğünü gör.
Zamanda dönebilmeyi çok istediğimiz anlar vardır.
Tersine yaşanması çok daha iyi olacak anılar ya da hayat bölümleri.
Geriye gidilirse trajik sonlar neşeli başlangıçlara dönüşebilir.
Kayıp anları kazanç anlarına dönüşebilir.
Artık hatırlıyorum.
Annem aşırı melankoli yüzünden ne yaptığını bilmez hâldeyken
tam burada kendini astı.
Yaşadığım, gördüğüm ve yaptığım onca şey arasında
o anı hatırlamaktan kendimi alıkoymuşum.
Tersine çevirecek gücü bulamadığım o anı.
Bana annemin hasta olduğunu söylediler.
Ama ben onu hep ilham dolu biri olarak gördüm.
O akşam babam onu kendi güvenliği için o odaya kilitlemişti.
Belki benim güvenliğim için de.
Ama annem ona yardım etmem için yalvardı.
Bana ne kadar çok ihtiyacı olduğunu söyledi.
Yardımıma ne kadar çok ihtiyacı olduğunu söyledi.
Bütün hayatımı o anı hatırlamamak için harcamışım.
Annemi kurtardığımı sanıyordum.
Babam uyuduktan sonra...
...annemi o odadan çıkardım.
O kapıyı kapalı tutmuş olsaydım belki de yaşlılığını görebilecekti.
Onu yaşlanmış hâliyle...
...bana çay verirken hayal ederdim.
Ve benimle sohbet etmek isterken.
Bu maymuncuk evin her yerini dolaşmış.
Keşke o gün benim elime geçmeseydi.
Onu çok seviyordum.
Umutsuzca.
Sevgi büyük bir keder doğurabilir.
Muazzam bir acı da.
Korkunç bir vicdan azabı da.
Kendimizden ya da birbirimizden kaçmamıza yol açabilir.
Sevgi bir lanete dönüşebilir.
Ama her zaman gerçek anlamda...
...bir nimettir.
Bunu yaşadım. Ben...
...Annika olduğumdan çok daha uzun bir süre Yedi oldum.
Güzel bir şeydi.
Sıradan olmak güzeldi.
Bu, imkânsız.
Çünkü Borg da olsan, insan da olsan
daima tanıdığım en sıra dışı kişisin.
Bütün hayatın boyunca bunlardan, bundan kaçtın.
Bunu yapmayı bıraksan daha ne kadar fazlasını yapabileceğini,
ne kadar fazlası olabileceğini merak etmekten...
...kendimi alamıyorum.
Gitme zamanı.
Bunu yapmasına izin veremeyiz. Ne söz vermiş olursa olsun...
Şimdi başka biri olsan bile,
bir yarın bizim dostumuz.
Belki zamanla tamamın da olur.
Zamanla. Belki.
Ama şu anda anlaşmamızı yerine getirmeliyiz.
Bir hayata karşılık bir gemi fazlasıyla adil bir alışveriş.
Lütfen amiralinize söyleyin,
gelecekte bir Borg Avcısı'na ihtiyaç olmayacak.
En azından bizim yüzümüzden.
Ona şunu da söyleyin:
Misyon'un ertelenmemesi lazım.
Bunu başarmak için iki Renée'ye ihtiyaç var.
Biri yaşayacak, diğeriyse ölecek.
- Gemimi aldı. - Benim gemimi.
Jurati, Yedi'nin hayatına karşılık onu Kraliçe'ye verdi.
Yedi. İyi misin?
Kendimim.
Bir dostumuzu kaybettik.
Ama kendimizi yeniden kazandık.
Başarıya ulaşacaksak hepimize ihtiyacımız olacak.
Soong hâlâ ortalıkta.
Pes edecek biri olmadığı açık.
Geminizi elinden kaçırmış olabilir
ama Europa Misyonu'nu durdurmanın başka yollarını bulacaktır.
Renée'yi de.
Fazlası da olabilir.
Picard, Agnes gitmeden önce sana bir mesaj bıraktı.
"Bunu başarmak için iki Renée'ye ihtiyaç var.
Biri yaşayacak, diğeriyse ölecek."
Henüz gerçekleşmemiş bir sonucu kabullenemem.
Gelin. Yapmamız gereken işler var.
ORİJİNAL UZAY YOLU MÜZİĞİ: ALEXANDER COURAGE
Alt yazı çevirmeni: Aylin Güneri