Wat voorafging...
De tunnels. Ga niet weg, zei je.
Maman. - Duizend manieren om hier te sterven.
Het duurde uren tot ik je vond.
Je moeder had hulp nodig, maar weigerde die.
Laat me eruit. Alsjeblieft, Jean-Luc.
Was dat Q's plan? Dat je die herinneringen ervaart?
Er zit meer achter.
Dat is onbelangrijk voor wat we willen oplossen.
Brengen we zo Elnor terug? - Dat weet ik niet.
Als je wilt praten... - Ik wil...
...de tijdlijn herstellen...
...en niet praten over zijn dood.
Ik wil je iets laten zien.
Welkom in La Sirena.
Ik wil me meer herinneren dan alleen de keren dat ik je heb gered.
Voor je wegvliegt.
Wat is er?
Foutmelding. Transporter offline.
Rios aan Raffi. We hebben grote problemen.
Nee.
Je staat op dit moment voor een keuze.
Twee toekomsten.
In de ene voorkom je dat de mensheid uitsterft.
Of je sterft eenzaam.
Renée Picard gaat aan boord...
...en doet een ontdekking die jouw werk overbodig maakt, of niet.
Er zal een man in je weg staan, net als nu bij mij.
Picard?
Ik kan je hem binnen enkele minuten geven.
Ik kan je ook passende middelen geven om je van hem te ontdoen.
We weten waar ze heen gaat.
Er is maar één reden waarom Jurati de transporter wil.
De koningin wil La Sirena.
Ze wil een voorsprong van 400 jaar om het heelal te assimileren.
Zodra ik het schip heb, krijg jij je nalatenschap.
We moeten dat schip verdedigen als we naar huis willen.
Als ze het schip aanvalt, doet ze dat niet alleen.
Geen zorgen. Het doet maar even pijn.
Transport wordt op afstand geactiveerd. Ik kan niks doen.
Ze zijn er.
Wie. - We moeten hier weg.
Vooruit.
Sorry voor alles. Ik moet jullie in veiligheid brengen.
Wapens.
Terug. Rennen.
Nou, we hebben er weleens beter uitgezien.
Ik begin weer de oude te worden.
Als de koningin het schip over wil nemen, moeten we het verdedigen.
Waarmee?
Is dat alles? - Meer tijd hadden we niet.
We verkennen, versterken onze positie en zetten vallen.
Hoeveel tijd hebben we?
Geen.
Verstop je daar. - Kom.
Komt ze eraan? - Ze is al op 't schip.
En er zijn er meer. Veel meer.
GEBASEERD OP 'STAR TREK: THE NEXT GENERATION'
Zoek dekking.
Ze wil ons insluiten terwijl zij het schip overneemt.
Ik sta dit niet toe.
Daar ben je.
Ik voelde je nog steeds met al dat gebabbel van je.
Weet je hoe het voelt om m'n vriend te wurgen...
...zonder iets te kunnen doen?
Alsof je ergens hangt, zonder ledematen, machteloos?
Ik heb rondgesnuffeld in die smerige geest van je.
Wauw, trouwens...
Ik moest weten waarom.
Miljoenen soorten, planeten...
...en toch wilde je altijd meer.
Perfectie kost tijd, liefste.
Dit ging nooit om perfectie of evolutie of wat dan ook.
Het was nooit genoeg omdat je zoals ik bent.
Eenzaam.
Om in jouw taal te spreken: gelul.
Waarom heb je me dan niet vermoord? Hou op.
Je neemt dit schip over, laat Soong winnen...
...en over 400 jaar verwoest de Confederatie je Collectief.
Zo kortzichtig.
Je ziet de tak, maar niet de boom.
We zullen ditmaal voorbereid zijn op de Confederatie.
De tijd is in ons voordeel.
Foutmelding. Toegangscode vereist.
Dat signaal dat je gebruikte om je Borg te commanderen?
Ik heb er een fractaal slot op de systemen mee gezet.
Welkom in 's werelds grootste papierhouder.
Ik schraap die code uit je hoofd.
Maar ik ben geen idioot en heb hem niet onthouden.
Ik kon je niet tegenhouden, maar wel vertragen.
Dit schip kan een hologram maken van iedereen die hier is geweest.
Ook een gevechtshologram.
PROGRAMMA VOLTOOID
Wat kan ik voor u doen?
Ik heb de code opgeslagen op de veiligste plek die er was: hij.
Hoi, Elnor. We gaan lummelen.
Graag.
Ze heeft een leger meegebracht. - Gemaakt.
Dat zijn geen mensen, maar Borg.
Bedek je ogen.
Moeder? Kunnen we een spel spelen?
Wat voor spel?
Zolang je maar niets kapotmaakt.
Wees toch niet zo'n zuurpruim.
Het is een mooie dag. - Er werd oorlog gevoerd op mooie dagen.
Industrie en ontdekkingen zijn niet behouden tot mooie dagen...
...is mij verteld.
Zuurpruim.
Dit is dus wat je hem leert?
Zijn vader jennen. - Het is algemene kennis.
Is dat zo?
Hij is een slimme knul, enorm verveeld, heeft veel te veel tijd.
En hoe gaat het met jou?
Ik merk de laatste tijd dat je helderder van geest bent.
Maurice.
Het gaat nu al een tijdje goed.
Dat is fijn, heel fijn.
De tijden veranderen ten goede.
Maman, wat zullen we spelen?
Wat dacht je van verstoppertje?
Jij gaat hier zo staan.
Doe je handen voor je ogen, tel tot vijf en dan kom je me zoeken.
Een. Twee...
Kom.
Ik tel er negen.
Acht, maar er komen er meer.
Ga naar binnen. Op drie.
Een, twee, drie.
Vooruit.
Tallinn, straal Rios, Teresa en de jongen op.
En wij dan? - Wij moeten het schip redden.
Een Borg met geavanceerde technologie in deze eeuw?
Kun je je de schade voorstellen?
Ik breng ze weg, maar ik kom terug.
Tallinn, nu.
Zet hem nu uit.
Vooruit.
Leg een deken over hem heen. Hij is in shock.
Je kunt niet weggaan. - Ik moet wel.
Kom maar.
Nee, hè. Verdomme, Picard.
TOEGANG GEWEIGERD
Ik ben buitengesloten.
Ik kan ze niet helpen.
Hij is gewond.
Het wordt z'n dood als hij ons helpt.
We kunnen er niet doorheen.
We gaan eromheen.
Tallinn, blijf vuren. We gaan naar het chateau en splitsen dan op.
Opsplitsen?
Twee keer zo veel kans als we verdelen en heersen.
Val ze in de flank aan en verover het schip.
Doe het.
Picard.
Wacht.
Schiet en je krijgt er iets veel ergers voor terug.
Of je luistert naar mijn aanbod.
Ik ben geen...
Ik was geen gewelddadig man, Picard. Dit is nieuw voor me.
Of de belofte van een nalatenschap brengt je verrotte karakter aan het licht.
Ik ken een toekomst om voor te vechten.
Ik ook.
Je bent in de minderheid, en mijn nieuwe vrienden...
...je schijnt ze al goed te kennen.
Jij helpt haar het schip dus over te nemen...
...zij schiet morgen de Europa-raket uit de ruimte...
...en jij hebt een toekomst.
Waar onderhandelen we dan over?
De vijand van elk experiment is de verborgen variabele, het onbekende.
Dat ben jij voor mij.
Dus doe ons allebei een plezier.
Geef je over.
Ik neem de weg van de minste weerstand naar de toekomst...
...en jij en je vrienden kunnen er nog steeds een hebben.
En als we weigeren?
Dan doen we dit kwaadschiks...
...en zul je vluchtend sterven.
Maman, waar ben je?
Het is maar verstoppertje. Zoek me.
Maman.
Verstoppertje, ja.
Dan moet je ons eerst vinden.
Het zij zo.
Vuur.
We moeten naar het schip.
We moeten hier weg.
Soong heeft de boel nu vast omsingeld.
Wat stel je voor?
We kunnen er niet in of uit.
Maar wel naar beneden.
Er liggen tunnels onder dit huis.
Maar waar was de ingang?
Snel, anders ontsnapt de herinnering door het gat in je hoofd.
Maman, waar ben je?
Moeder?
Ik weet dat jij het bent.
Mijn jongen.
Maman?
Ja.
Ik weet het.
Laten we verdergaan waar het minder licht is.
Ergens waar je minder op je zintuigen kunt vertrouwen.
We moeten gaan.
Het is maar verstoppertje.
Maar ik mag daar van papa niet komen.
We gaan. Alles zal beter worden.
Ik zal niet verdrietig zijn.
Wil je bij mij zijn?
Dan gaan we, snel.
Dat is gevaarlijk.
Jij bent mijn licht, Jean-Luc.
Het licht dat me er altijd uit leidt.
Vind je eigen weg. Zoek me op.
Picard.
Hierdoor, snel.
Picard.
Moeder?
Moeder, waar ben je?
Ik vind het niet meer leuk.
Maman?
Ik heb deze plek eerder gezien. In jouw gedachten.
Wat is hier gebeurd?
Tijdens de Tweede Wereldoorlog...
...gebruikte het Franse verzet deze plek als munitieopslagplaats...
...en om met het front te communiceren.
Toen verstopten ze alles toen de nazi's binnenvielen.
Dat bedoelde ik niet.
In jouw herinneringen voelde deze plek enorm donker.
Wat is er gebeurd?
Ik ging met mijn moeder naar beneden.
We speelden verstoppertje en...
Ik raakte haar kwijt.
Ze raakte zichzelf kwijt, beter gezegd.
Dit is een zeer gevaarlijke speelplaats.
Mijn vader zei altijd: 'Er zijn duizend manieren om te sterven.'
...duizend manieren.
Yvette? Jean-Luc?
Jean-Luc.
De tunnels leiden naar een luik.
Vanaf daar kunnen we het schip heroveren.
Pak je wapens. We hebben een klus te klaren.
Je klinkt als een kapitein.
Je had naar Starfleet moeten gaan.
Dat heb ik geprobeerd. Na Voyager.
Maar dat ging niet, omdat...
Je Borg was?
Janeway dreigde op te stappen, maar ik hield het voor gezien en werd een Ranger.
Ze zijn binnen.
Een tiental Borg tussen ons en het schip...
...vijftig meter over open terrein...
...en we hebben alleen een mes en een kurkentrekker.
En een ijspriem.
Je zou een geweldige kapitein zijn.
Als we hieruit komen... - Niet dus.
Nee, waarschijnlijk niet.
We vinden je toch wel.
Hoe is het met hem?
Hij slaapt.
De ene helft is doodsbang en de andere vond het supergaaf.
Klinkt als mij.
God verhoede. Wat doe je?
Als ik de subroutines kan repareren, krijg ik weer toegang tot dit paneel.
Ik wil je brein repareren. - Teresa, ik moet terug.
Iedereen gaat eraan omdat je te gewond bent.
Dat je wond verdoofd is, betekent niet dat je arm in orde is.
Ga zitten.
Waarmee kan ik een kogel verwijderen?
Met de tricorder.
Serieus? Past er een hele EH in je zak?
Best cool, hè?
Je weet niet hoe dit voor mij is, hè?
Een wondermiddel omgeven door wonderen.
Of ik nu win of verlies, ik kan ze niet behouden.
Laat je arm eens zien.
Dus waar ben je, Picard?
Zoek naar andere ingangen.
Jean-Luc?
Maman?
Ben je hier?
Jij hebt gewonnen...
...en ik ben mezelf kwijt.
Zullen we terug naar boven gaan?
Theedrinken, avondeten...
...en vanavond kun je me meer sterrenstelsels leren.
Sterren...
...ja.
Wist je dat de ruimte zo groot is...
...dat dat kleine lichtje er miljarden jaren over doet...
...om de eenzame reis af te leggen van de ster tot onze ogen?
De schittering aan de nachtelijke hemel, dat prachtige licht...
...is slechts een echo van een ster die allang uitgedoofd is.
Net als ik.
Als je aan me denkt, beloof dan...
...dat je de kilte van een stervende ster negeert...
...en denkt aan haar licht...
...en de oneindige liefde die ze voor je had.
Yvette?
Jean-Luc. Waar ben je?
Bijzonder. Ik heb dit één keer gezien, door de ogen van een kind.
Is dat hoe je het je herinnert?
We moeten gaan. Alleen wij tweetjes.
Maman.
Min of meer.
Jean-Luc. Godzijdank, daar ben je.
Wat is er met haar gebeurd?
Ik vond haar, maar mijn vader had haar in die kamer opgesloten.
Alsjeblieft.
Laat me eruit, Jean-Luc.
Alleen jij kunt me redden.
Laat me eruit.
Dus ik deed de deur open...
Wat was dat? - Ze hebben ons gevonden.
Die deur.
Op slot.
Aan de kant.
Je kunt je niet blijven verstoppen.
Verstopte ik me?
Raffi?
Elnor?
Ik ben Elnor niet.
Niet helemaal.
Maar genoeg om blij te zijn je te zien.
Ik heb je gemist.
We hebben niet veel tijd.
Als ik in de systemen kan komen...
De systemen zijn vergrendeld en ik ben de code.
Jurati heef de code in mij opgeslagen.
Ze vecht nog tegen de koningin.
Kun je me toegang geven? - Wacht even.
Als we de hoofdsystemen ontgrendelen, kan zij er ook in.
Dan geven we haar wat ze wil.
Nu kunnen we ons niet verdedigen.
Ik heb een idee.
Systeem ontgrendeld.
Ik moet een luik openen en een pad vrijmaken naar de transporter.
Elnor, wacht. Luister naar me.
Ik weet dat je hem niet echt bent.
Ik hield je niet bij me...
...omdat ik bang was dat je alleen zou zijn.
Ik was juist bang dat ik alleen zou zijn.
Raffi...
...ik weet van Elnors laatste gedachten...
...dat hij je niets verweet, maar dat hij van je hield.
We kunnen.
Waarheen?
Links gaat dieper het chateau in, rechts gaat de velden in.
Kom mee.
Nee. Deze kant op. - Wat?
Kom.
Transporters opstarten.
Wat je ook doet, doe het sneller.
Ik houd ze zo lang mogelijk tegen.
Seven...
We lijken de boel weer naar onze hand te zetten.
Zijn we er bijna?
Er is een uitgang in het solarium.
Je plan was een succes. Er is nog maar één Borg aan boord.
Seven. - Ik zie haar.
Ik stuur haar naar de cel.
Ze heeft een transportverstoorder.
Drie tegen één is niet eerlijk.
Jurati, dwing ons niet dit te doen.
Ik weet dat je daarbinnen bent. Dat je kunt vechten.
Je kunt geen kant op.
Is dat zo?
Seven, nee.
Computer, geef me toegang tot de hoofdbesturing.
Computer, zet koers naar het Delta-kwadrant.
We hebben 400 jaar extra om het Collectief uit te breiden.
Ze gaat dood als ik het bloeden niet kan stelpen.
Doe dit niet.
Ik heb miljoenen talen geabsorbeerd...
...en de meest voorkomende woorden...
...zijn liefde...
...hoop en angst.
En het meest voorkomende is...
...zinloosheid.
Soorten gedijen zonder liefde.
Koninkrijken veroveren zonder angst.
Maar het is de onvolmaakte aard van alles wat organisch is...
...om een onmogelijke strijd aan te gaan met een onverslaanbare vijand...
...de dood.
Nu kunnen we naar het schip.
Verdwaalde labratten zijn mij niet vreemd.
Om hem te vangen, volg je hem niet door het doolhof.
Je dwingt hem naar de oppervlakte.
Waarom huil ik?
Dat zijn jouw tranen niet.
Het zijn de mijne.
De chemische stoffen waarmee je de controle overnam...
...dopamine, adrenaline...
...krijg je niet van wat drankjes en een levenslied.
Verdriet, verlies, wanhoop.
Als je mijn vrienden pijn doet, krijg je dezelfde neurale soep...
...maar deze keer krijg ik er wat controle mee terug.
Onmogelijk.
Je zou al onderweg zijn als je genade had getoond.
Soong, je begrijpt niet wat voor toekomst je op het punt staat te creëren.
Een voorspoedige, welvarende toekomst.
We worden in het hele heelal geliefd.
Gevreesd.
Wat is dit? - De geschiedenis van de Borg.
De enige geschiedenis die ertoe doet. Het einde.
Hoe het altijd afloopt voor jou...
...een eenzame Borg-doder, een Federatie, ze komen je halen.
Om je enorme Icarus-achtige arrogantie.
Als je geratel je wapen is, kan ik wel wachten.
Je kunt niet verdrietig blijven. - Reken maar uit.
In dit of elk ander universum zul je altijd verliezen.
Daarom vecht je zo hard.
Je leeft met de doodsklok van je soort in oneindige tijdlijnen.
Je bent bang voor verlies, net als wij.
Je verlangt naar wat wij allemaal verlangen.
Een band.
Een lang leven. Ontdekkingen.
Maar jij biedt het aan zonder keuze.
Wat als we erom vragen?
Jij en ik?
Eindelijk een schijn van een punt.
Het heelal barst van de levens die gered moeten worden.
Waaronder het hare.
We moeten ons eigen lot creëren.
Kapiteins van schepen en kapiteins van industrie.
Voor mannen zoals wij zijn liefde en angst...
...hetzelfde.
Een middel tot een doel.
Je zou een cohort van de dood moeten redden...
...rekruteren van verlaten schepen, het drijfhout van de ruimte?
Ons rotzooi laten verzamelen?
En tweede kansen geven.
Wat als we dit schip overnemen en een betere Borg bouwen?
Een echt Collectief, gebaseerd op verlossing, niet assimilatie.
Denk erover na.
Een Borg-Collectief dat de uniciteit van haar leden omarmt.
Je wilt dat we zwakte omarmen.
Wat jij afschrijft als zwakte, is eigenlijk kracht.
Samenwerking.
Je voorstel is absurd.
Maar wel enigszins intrigerend.
Stel je voor dat leden harder vechten voor waar ze voor kiezen.
Zonder vijanden kunnen ze niet verliezen.
Ze worden niet afgedankt en vervangen.
Ze hebben de kans om te groeien.
Net als Seven.
Hield je niet ook van haar?
En was zij niet...
...het beste dat we kunnen zijn?
Iemand die met haar Borg-kant haar beste menselijkheid kon dienen.
We bouwen een universum van Sevens.
We beginnen met deze.
Het is zonde.
In een andere toekomst waren we misschien wel vrienden geworden.
Vaarwel, Picard.
Systeem herstarten. - Het is gelukt.
Tien procent. - En als ik dat niet wil?
Wat als ik niet wil dat je gaat.
Wat als ik je gezicht weer wil zien, of zoiets raars?
Teresa, ik hoor hier niet thuis. - Waarom niet?
De toekomst heeft al genoeg helden. - Veertig procent.
Ik heb erover nagedacht.
Dit is niet mijn tijdlijn.
De toekomst is van jou en hem. - Zestig procent.
Ik probeer die te beschermen.
Wat als je toekomst hier is en het zo hoort te zijn?
Tachtig procent.
Vijfennegentig procent.
Teresa, ik...
Alsjeblieft, nee.
Doe het niet.
Je vermoordt haar.
Je hoeft niet uit de toekomst te komen om hiermee te schieten.
Nee.
Maar je moet wel het juiste DNA hebben om hem te ontgrendelen.
Als je hem te lang vasthoudt, dan...
...boem.
Ze redt het wel.
Maar haar redden eiste zijn tol.
Jurati?
Ben jij dat?
Ja.
Nee.
Ik denk dat we iets nieuws worden.
Iets beters.
Seven.
Ik moet naar het schip.
Graag gedaan, trouwens.
Laat me eruit, Jean-Luc.
Alsjeblieft.
Dus ik deed de deur open.
Ik heb zo'n vreemde herinnering.
Volg die.
Tot het einde.
Er zijn momenten waar we naar terug zouden willen reizen.
Herinneringen die in omgekeerde richting beleefd worden.
Op die momenten spoelt een tragisch einde misschien terug naar een vreugdevol begin.
Momenten van verlies worden momenten van winst.
Ik herinner het me nu.
Op een troebel moment van extreme melancholie...
...hing mijn moeder zichzelf hier op.
En na zo'n lang leven en alles wat ik heb gezien en gedaan...
...is dit het moment dat ik me niet wilde herinneren.
Ik sta machteloos en kan dit moment niet ongedaan maken.
Mijn moeder was ziek, is me verteld.
Maar ik dacht dat ze geïnspireerd was.
Die avond sloot mijn vader haar op in haar kamer voor haar eigen veiligheid.
Misschien ook voor de mijne.
Maar ze smeekte me om hulp.
Ze zei dat ze mij...
...en mijn hulp nodig had.
Dit moment heb ik mijn hele leven proberen te verdringen.
Ik dacht dat ik haar redde.
Dus nadat hij in slaap was gevallen...
...liet ik haar eruit.
Als ik niet had opengedaan, was ze misschien nog oud geworden.
Ik stelde me haar ouder voor...
...dat ze me thee aanbood...
...en wilde kletsen.
Deze loper heeft overal in het huis gelegen.
Lag hij die dag maar niet in mijn hand.
Ik hield van haar.
Enorm veel.
Liefde kan een bron van groot verdriet...
...en immense pijn zijn.
Of van een enorm schuldgevoel.
Een reden om van onszelf weg te rennen, of van elkaar.
Liefde kan een vloek zijn.
Maar het is altijd...
...een geschenk.
Ik ben dit geweest. Ik...
...ben veel langer Seven dan Annika geweest.
Het was gewoon fijn om...
...normaal te zijn.
Onmogelijk.
Want of je nu Borg of mens bent...
...je bent de meest bijzondere persoon die ik ken.
Je vlucht je hele leven hier al voor.
En ik blijf me afvragen tot hoeveel meer je in staat zou zijn...
...hoeveel meer je kunt zijn...
...als je gewoon stopt.
Tijd om te gaan.
We mogen dit niet toestaan. We kunnen...
Wie je nu ook bent...
...de helft van jou is onze vriend.
Misschien ooit jullie allemaal wel.
Ooit op een dag, misschien.
Maar nu hebben we een deal.
Een schip voor een leven is meer dan een eerlijke ruil.
En laat jullie admiraal weten...
...dat de toekomst geen Borg-doder nodig heeft.
Niet voor ons.
En zeg hem...
...dat de missie niet uitgesteld mag worden.
Er moeten twee Renées zijn...
...één die leeft, en één die sterft.
Ze heeft mijn schip. - Mijn schip.
Ze gaf het aan de koningin, Jurati, in ruil voor Sevens leven.
Seven, ben je in orde?
Ik ben mezelf.
We zijn een vriend kwijt.
Maar we hebben onszelf teruggevonden.
En we hebben iedereen nodig om te kunnen slagen.
Soong loopt nog vrij rond. - En hij geeft niet zomaar op.
Je schip is hem ontglipt...
...maar hij vindt vast andere manieren om de Europa-missie tegen te houden.
En Renée.
Of erger.
Voor Agnes vertrok, had ze een boodschap voor je.
'Er moeten twee Renées zijn...
...één die leeft en één die sterft.'
Ik weiger iets te accepteren wat nog niet is gebeurd.
Kom. Werk aan de winkel.
Vertaler: Rick de Laat