Star Trek: Picard'ın önceki bölümlerinde...
Bana ihtiyacın var Agnes.
Bensiz nasıl hayatta kalacaksın?
Geminin dümeni bir süre bende olacak.
Bir saniye. Kontrol benim elimde.
Artık değil.
O doktorla hapse atıldığından beri
şapşal şapşal sırıtarak dolaşıyorsun.
Bir şeye ihtiyacın olursa...
Kliniği sıfırdan tek başına kurmuş.
Rios, bunu aklından bile geçirme.
Bana biraz annemi hatırlatıyorsunuz.
O da yıldızları çok severdi.
Ve o da zorluklar yaşadı.
Niye sizi tanıyormuşum gibi geliyor?
Tanrım.
- Nabzı atıyor. - Hastaneye götürmek zorundayız.
Tanıdığım biri var.
Şok veriyorum.
Durumu stabil ama iletişim kurmuyor.
Her şey normal. Niye uyanmadığını bilmiyorum.
Bütün sinapsları çalışıyor.
Komada beyin aktivitesi minimal düzeyde olur.
Orada sıkışıp kalmış.
Nörooptik önleyicimi kullanarak içeriye girebilirim.
Zihnine erişim sağlayınca
saplanıp kaldığı anıya ya da düşünceye ulaşabilirim.
Renée'yi koruyamazsak geleceğimizi geri alamayız.
Bunun için Picard'ın uyanık olması lazım.
Doğanın gerçek hükümdarı.
Hayat veriyor.
Hayatı mümkün kılıyor.
Ama bir gün bizi yutacağını da biliyoruz.
Konuya dönebilir miyiz?
Ha, tabii. Dönelim, değil mi? Evet.
Kusura bakmayın, nadiren uzaya çıkıyorum.
Nerede kalmıştık?
Sizden ricamı yerine getiriyordunuz.
En son kapalı alanlardan korktuğunuzu söylemiştiniz.
İşinize karışmak istemem.
Evet ama neden korktuğunuzu söylemek benim işim değil.
Ama analiz öyle. Başlayalım mı?
Elbette. Devam edin.
Kapalı alanlardan nefret eden adam,
hayatını sonsuz kozmosta geçiriyor.
Aşırı bariz bir durum.
Öyle, değil mi?
Ama aynı adam hayatını, dış dünyaya tek erişimin
hologramlar yoluyla olduğu gemilerde geçirmeyi seçiyor.
Bu, adamı daha ilginç kılıyor.
Bunu önemsiyor musunuz?
Çok ilginç olmamanız sizi rahatsız ediyor mu?
Benim işim ilginç olmak değil.
Ama hepimiz işlerimizden daha fazlası değil miyiz?
Belki de değil. Belki sizin durumunuzda değil.
En yakın arkadaşlarınız bile size kaptan diyor.
- Peki ama Jean- - Luc kim?
Bu sorularınız saçma.
Kırk dakikadır sesimi çıkarmamaya çalışıyorum.
Bakın, bu sadece rutin bir psikolojik değerlendirme.
Fazla büyütmeye gerek yok.
Biraz... Biraz gergin görünüyorsunuz.
Beni siz geriyorsunuz.
Açık konuşmak gerekirse bu hiç alışılmamış bir tarz.
Sanki bir şey, herhangi bir şey arıyorsunuz. Beni...
Beni yermek için.
Bilginiz olsun, aslında 20 dakikadır buradayız.
Kırk değil.
Bunu sonuca ulaştırmak için bana bir şey vermeniz lazım.
Ama konuşmak istemiyorsanız sorun değil.
Sizinle bir saat geçirdiğimi bildirmek zorundayım.
O süreyi burada geçirmek zorundayız.
Bildiğiniz komik fıkra var mı?
Peki. Bir hikâye anlatın.
- Anlayamadım? - Hikâye.
Mesela bir çocuk hikâyesi. Bir masal.
Herhangi bir hikâye.
Basit bir alıştırma. Belki zihninizi açar.
Nereden başlayacağımı bilmiyorum.
Doğru.
Bununla başlayabilirsiniz.
Bir şeyler uydurun işte.
Bir zamanlar...
...bir kraliçe vardı.
Saçları kıpkızıldı.
Güneş gibi. Çok güzel.
Devam edin.
Ve bu kraliçe...
...kadındı.
Hikâye anlatmayı sevmiyorsunuz, değil mi?
Öyle.
Ama o severdi.
Kim?
Kraliçe.
Kızıl saçlı kraliçe.
"Sanırım sen kazandın" demiş prens, kötü büyücüye.
"Ama bir şey daha var."
Onları un ufak etmeye hazırlanan büyücü durmuş.
Büyüsü yok olmuş.
Başta onu nasıl edindiyse şimdi de kaybetmiş.
Kendi kazdığı kuyuya düşmüş ve eriyip gitmiş.
Ve her şey normale dönmüş.
Zamanla varlığını bile unutmuşlar.
Ama şu dersi hiç unutmamışlar:
Düşmanından daha iyi bir öğretmen bulamazsın.
Günlerini masallar anlatarak
geçirmeyi tercih etmesi açısından çok alışılmamış bir kraliçeydi.
Belki de oğluyla çok fazla zaman geçiremeyeceğini bildiği için.
Sen de baban gibisin.
O da kendini ağzıyla değil, elleriyle ifade eder.
Onun gibi olmak istemiyorum.
O kadar kötü bir şey değil hayatım.
Ben senin gibi olmak istiyorum.
Ama sen bir prenssin.
Büyük tehlikeler karşısında insanları ayakta tutmayı öğrenmelisin.
İlham verici konuşmalarla onlara liderlik etmelisin.
Bunu asla yapamam.
Yapacaksın. Bunu biliyorum.
Çünkü geleceği biliyorum.
Bu bir anlamda doğruydu.
Tıpkı bir hayvan gibi, tehlikeyi
çevresindeki herkesten önce sezerdi.
Belki büyülü bir yanı vardı ya da belki
canavarların gerçek olduğu bir dünyada yaşayan biri için normaldi bu.
Seni ne kadar derinden sevdiğimi bilmeni istiyorum.
Hayat seni nereye götürürse götürsün.
Seni sonsuza dek tanısam da birkaç dakikalığına tanısam da.
Her nefeste kendisiyle gurur duyduğum insana dönüşüyorsun.
Çabuk.
Koş.
Kalk.
- Hayır! - - - Maman!
"UZAY YOLU: YENİ NESİL"E DAYANMAKTADIR
Orada neler oluyor JL?
- Hazır mısın? - Evet.
Jurati hâlâ kayıp.
İletişim rozetini La Sirena'nın sensörleriyle arayacağız.
Davranışları biraz garipti.
- Şarkı söyledi. - Öpüştü.
- Pardon, ne? - Ona sor.
Dikkatli ol, tamam mı?
- İşe yarayacağından emin misin? - Hiç değilim.
Delirdi mi acaba?
Rios'u mu öpmüş?
Bak, o hikâye yeniden başlarsa ben... Bu gruptan ayrılacağım.
Ciddiyim. Bununla uğraşacak hâlim yok.
Ne oldu? Sen ve ben mi?
Hayır, biz tamamen farklıyız.
Bizim acımız güzel ve trajik ve herkes bunu duymak istiyor.
Kesinlikle.
Ayrıca, ana gösteri biziz.
Jurati ve Rios sadece bir yan hikâye.
Belli ki ana hikâyenin nasıl bittiğini biliyorsun.
Bu saçmalık bittikten sonra mı diyorsun?
İçimde bir his var. Bence yaşlanacağız ve park banklarına oturup
uçan araçlarla geçen ergenleri
bastonlarımızla düşüreceğiz.
- Ben bunu daha iyi yaparım. - Tabii.
Jurati'nin iletişim rozetini taramaya başla.
- Ne yaptın? - Hiçbir şey.
Geminin optik veri ağına erişmeye çalıştım ama beni attı.
SİSTEM: ŞİFRELENMİŞ ERİŞİM YOK
Artık kilitlendi.
Kim tarafından?
Kim değil, ne.
Bu şifreleme insan işi değil, Borg işi.
Kraliçe mi yapmış?
- Gemimize ne yaptı? - Bilmiyorum.
Ama erişemezsek ve Jurati'nin başı dertteyse
onu hiç bulamayacağız.
Eve dönmemizin tek yolu da bu gemi tabii.
Ebeveyn kontrolleri devre dışı.
Bununla zihnine girebilmem gerekir.
Daha önce söylediğin şey... "Ona uymak."
Onu çıkarmaya kendisinin yardım etmesi.
Bu nasıl olacak?
Gözümü karartıp yapacağım.
Ben genellikle böyle çalışırım.
Umarım içeriye girince anlamlı gelir.
Bu ne?
Biraz beklemek ister misiniz?
İyiyim.
Yıldız Filosu'nda hâlâ sizin gibi psikologların çalıştığını bilmiyordum.
Yıldız Filosu elbette neyin değerli olduğu konusunda tek hâkim ve jüridir.
Bu konuda kızgın mısınız?
Bu, doğru. İnsan versiyonu açıkça daha önemsiz bir ölümlü.
Ama bazıları da yaralarının etrafına öyle duvarlar örüyor ki
bir Betazedli bile onları anlamıyor.
Beni kastediyorsunuz.
Hikâyenizi bitirmediniz.
Bazen hikâye bir çocuğun bir zindanda kayıp ve yalnız olmasıyla sona erer.
Evet.
Ne yazıyorsunuz?
Umutsuz derecede kasvetli olduğunuzu.
Sırf bir şeyler hissetmek için mürettebatınızı
bir intihar görevine
sürüklememeniz için, komutanlık görevinden
derhâl alınmanızı önereceğim.
Orada ölmenin bin yolu var.
Ne dediniz siz?
- Hadi Jean- - Luc.
Daha derinlere dal.
Peki. Çocuk zindanda yalnızdı ve...
Hayır, bir saniye.
Yalnız değildi.
Ben, Borg'un Locutus'u.
Tehlikelisin. Onlar sadece kurban.
Onları sen bu hâle getirdin. Eski hâlimle ölmeyi yeğlerdim...
Yaşam tarzını savundun ve onları terk ettin.
Picard?
Demek ki ayıkken bile zihnin böyle.
Beş kadeh içince tam bir şenliğe dönüşüyordur.
Bakar mısın?
Birine yardım etmeye çalışıyorum.
Onun zihninde gibisin.
Niye burada yalnız başınasın?
Çünkü buradan gidemem.
Her zaman, ayrılırsak olduğum yerde kalmamı söylerdi.
Peki.
Sakin ol.
Bunu kim söylerdi?
Annem.
Yerimde kalmamı yoksa beni bulamayacağını söylerdi.
Ama burada tek başınasın ve buradan çıkamıyorsun.
Belki de çıkmana yardım etmeliyim.
Bunu nasıl yapabilirim?
Annem olmadan buradan gitmem.
Ve sadece onu bulman yetmez.
Onu kurtarmak da zorundasın.
Peki.
O zaman bunu deneyelim.
Bir canavar onu esir aldı.
Ve buradaki her şey onun tarafını tutuyor.
Hadi gel! Bu taraftan!
Bir saatlik değerlendirme bitti.
Artık bu seansı bitirebilirsin.
Hadi.
Hadi git.
Kendinden sakladığın her neyse ona dön.
Bu konuda uyarılmadığımı söyleyemem.
İnatçı birisin.
Hakkında bana söylenenlerden biri de buydu.
Hakkımda sana bir şeyler mi söylediler?
Yoksa hakkımda özellikle araştırma mı yaptın?
Bu kadarı yeter.
Nedir bu?
Bu başka bir şey!
"Başka bir şey"i tanımla.
Başka...
...bir şey.
Burada başka bir şey oluyor ve bu, gerçek değil.
Ya da gerçek ama...
Olabilir.
Ama her şey kontrolün altında.
İronik bir durum, değil mi?
Hepimiz senin yanındayız Picard.
Bunu sadece sen durdurabilirsin.
Gerçek bir şey söyle.
Gerçek olan bir şey.
Sence neden buradayız?
Çünkü...
...saplanıp kaldım.
Evet, kaldık.
Bu ne anlama geliyor?
Ve kimsin sen?
İnsanlık durumunu inceleyen biriyim ve sen de bir kaptansın.
Etik. Diplomatik. Kültürlü.
Sanata ve entelektüel düşünceye meraklı.
Ama duygusal olarak hiçbir zaman bağlanamayan.
Bağlanamayan mı?
Ne ilgisi var?
Açık olmakta - niye bu kadar zorlanıyorsun Jean- - Luc?
İnsanları dünyana sokmakta?
Onlarla... Herkesle arana mesafe koyuyorsun.
Bunu yapmazsan ne olur?
Belki de kendinin bir versiyonunu saklıyorsun.
Başkalarının onu görmesinden korkuyorsun.
Belki daha karanlık bir versiyon.
Gizli bir utanç mı?
Vicdan azabı mı? Nedir bu?
Kendini neyle tanımlıyorsun?
Bu nedir?
Bu kapı yumruklama sesi ne?
İkimiz de sesin nereden geldiğini biliyoruz.
- Hep erdemli olan Jean- - Luc.
Bunu başkalarından duymayı seviyorsun.
Başkalarının söylemesine ihtiyacın var çünkü söylerlerse
bu, hakikati bir süre daha uzakta tutmana izin verecek.
- Erdem takıntın var Jean- - Luc.
Bana anlattığın hikâye bile iyinin kötüye baskın çıkması...
Kes!
Hiç böyle bir şey söylemedim!
Ayrıca...
...nasıl bittiğini bilmiyorsun.
O beyaz kapıya ulaşmamız lazım.
Hareket ediyor.
Hep aynı yerde değil ama annem arkasında.
Daima arkasında.
Anlaşıldı, kalkış. Ve geri sayım başladı.
Güzel bir gemi dışı giysisi.
Umarım sıfır yer çekiminde muharebe eğitimine hazırsındır.
Daha dokuz yaşında.
- Uzay adamı! - Daha iyi.
Bakıcısı bizi ekti.
Kayıp kutundan birkaç giysi aldık. Umarım sorun yoktur.
Hasta nasıl?
Kim? Picard mı? İyi canım.
Önce konuşabilir miyiz?
Tatlım, annen kötü sözler söyleyecek.
Sana bir sürü şeyi sormadım
ama burası benim kliniğim.
Kliniğimin lanet kapılarını kilitleyemezsin.
Anahtarlarımı ver.
Sen buna kötü söz mü diyorsun?
Sadece... Açık fikirli olmaya çalış.
Bu da ne böyle?
Bir prosedür.
Niye seri katil gibi üstüme yürüyorsun?
Zamanın akışını bozmadan sana bir şey açıklamam lazım.
Bu senin yolculuğun değil.
Burada olmaman lazım.
Yani, ölürsen kimse fark etmez.
Bırak onu.
Lorazepama yanıt vermiyor. Hastaneye götürmek zorundayız.
- Hastaneye gidemeyiz. - Bu bir ölüm kalım durumu.
Gerekli ekipmanlarım yok. Ölebilir.
Ekipman mı? Tamam.
Raffi, acilen stabilize edici bir araç lazım.
Picard için.
- Kiminle konuşuyorsun? - Beyni için.
Ne olduğunu anlamıyorum.
- Nöral osilatör. - Aman tanrım.
Teresa, şu ana odaklan.
Peki, nöral... Beyin dalgalarını etkiliyor.
Genlik. Frekans. Faz.
Gama dalgalarından mı bahsediyorsun? Şaka mı bu?
Bu nasıl gerçek olabilir?
- Kimsin sen? - Odaklan. Senden sadece bana...
Bir kez daha sana güvenmemi istersen...
Onu öldürecek miyim?
Doktor değilim ama sana güveniyorum.
Bunu bilerek mi yapıyorsun?
Serbest kalmak istemiyorsun.
Ya bu kez farklı olmazsa?
Ya her zamanki gibi olursa?
Oraya gitmediğin sürece bilemezsin.
Ama şimdi ayrılmazsan hep burada kapalı kalabilirsin.
Ve bu kez yalnız değilsin.
Başardın. Stabil durumda.
Sen uzaylı mısın?
Hayır.
Şililiyim. Sadece... Uzayda çalışıyorum.
En azından çoğaltıcılar çalışıyor.
Bir saniye. Girdin mi?
Kilidin dayandığı kriptografik algoritmayı
Kolektif'ten hatırlıyorum.
Durum iyi mi?
Biz düştükten sonra Agnes'ın Borg programlarını sildiğini
- sanıyordum. - İndikten.
Sisteme nasıl izinsiz girdiğini anlamak için
bilgisayara en son ne zaman
Borg kodu girildiğini aradım.
Kahvene dokunmadın bile.
- Bunu hiç yapmazsın. - Bunu buldum.
OPTİK VERİ AĞI GÜVENLİK VİDEOSU
KAMERA 22
KAMERA 16
Kesinlikle Borg kodu girmiş.
Onu bulmak zorundayız. Hemen.
Düşmanından daha iyi bir öğretmen bulamazsın.
Bir... Bir hikâye anlatın.
Sen?
Picard.
Ben... Değildim... Ben...
Kaptan kamaramdaydım.
Bu kapı yumruklama sesi ne?
O bir canavar!
Annem içeride!
- Annem içeride! - Hey.
Sen...
Hey.
Bunca zaman onu kontrol altında tuttun.
Annemi.
Benden daha uzun yaşadın.
Ama benim de saçım dökülmedi.
Pek adil bir durum değil, değil mi oğlum?
Acımasız biriydin baba.
Zalimliğin...
Annemi mahvettin. Onu tükettin.
Sen bir canavarsın.
Öyle miyim?
Belki de.
Ama sandığın anlamda değil.
Onu bir canavardan kurtaramadığını düşünmüştün.
Tekrar bak.
Tüneller.
Gitme demiştin.
Bin yol...
Orada ölmenin bin yolu var.
Sevdiğin şeyleri al. Acele et.
Hadi. Gitmemiz lazım.
Sadece bir oyun. "Saklambaç." Aşağıda.
Ama karanlıktan korkuyorum.
Ben burada nefes alamıyorum.
Gideceğiz. Sen ve ben.
Üzgün olmayacağım. Artık her şey daha iyi olacak.
Yanımda olmak istiyor musun?
Maman! Buraya saplandım.
Maman!
Seni bulana kadar saatler geçti.
O defteri düşürmeseydin hiç haberim olmazdı.
Annen korkunç bir karanlıkla irrasyonel bir neşe...
- Lütfen baba! Lütfen! - ...arasında gidip geliyordu.
Yardıma ihtiyacı vardı ama yardım kabul etmiyordu.
Dur!
- Jean- - Luc, lütfen.
Çok üzgünüm.
Beni çıkarman lazım.
Seni seviyorum. Lütfen.
Işık yok.
Labirent.
Yağmur yaklaşıyor.
Bunu anlayamazdın.
Ama annen...
Denemeye devam edecekti.
Anneni kovalayan bir canavar yoktu.
Hayır, vardı.
Her zaman vardı.
Ama onu ben de kurtaramadım.
Kendi zihninden kurtaramadım.
Belki de seni hiç tanıyamadım.
Bu acıyla çok şey yapacaksın.
Onunla dünyaları kurtaracaksın.
- Çıkar beni Jean- - Luc. Lütfen.
Beni ancak sen kurtarabilirsin.
Bir saniye.
Dahası da var, değil mi?
Fena değil.
Sağ ol.
Oğluma söyledim.
O bir uzaylı ve hiç yoktan bir şeyleri var edebiliyor.
Söz vermiştin küçük adam. Bu yakışmadı.
Öncelikle... Ben bir insanım.
Aman tanrım.
Biri ciddi ciddi seni insan olduğuna inandırmaya çalışıyorsa
onu çocuğundan uzak tutmalısın.
Benimle ilgili olumlu sezgilerin var.
Olduğunu biliyorum.
Kaç kez yanıldığımı biliyor musun?
Bu kez yanılmıyorsun.
O adama sadıksın.
Saygı duyuyorsun.
Babamı pek tanıma fırsatı bulamadım. Ortalarda olmazdı. Yani...
Baba figürleri aramaya eğilimliyim.
- Ne demek istiyorsun? - Picard.
Onu babam gibi görüyorum.
O beni oğlu gibi görmese de.
Onun kaybı.
Kim olursan ol.
Kim olmamı isterdin?
İyi bir adam.
Öyleyim.
Öyle olmasam bile...
...şu anda olurdum.
Oğlumla konuşmana izin verdiğim için, yalan söylüyorsan...
...cesedini bile bulamazlar.
Baksana Ricardo.
İlginç bir şey görmek ister misin?
Size bir şey göstereceğim.
La Sirena'ya hoş geldiniz.
Gemime.
Benim... Uzay gemime.
Her yere dokunacağım!
Bu ne demek, anlıyor musun?
Borg Kraliçesi, Los Angeles'ta.
O... O, Borg Kraliçesi değil. Bunu söyleme.
O, Jurati. Ya da...
Evet. Jurati ve biraz Borg Kraliçesi mi yoksa tersi mi?
İşte. Dün geceyi gösteriyor.
DEACON'S COCKTAILS
- Belki hâlâ oradadır. - Bilmiyorum.
Sanırım pek çok insanın hayatı bunu anlamamıza bağlı.
Hanımefendi! Hey, hey!
Hepsi bugün oldu.
Jurati mi?
Uyanır uyanmaz bunu duymak istemezdin ama ilgileniyoruz.
Kendinize dikkat edin.
Ve beni bilgilendirin.
Benim halletmem gereken bir iş var.
Renée nasıl?
İyi.
Ortam sakin.
Q ve o yeni adam ortalıkta değil.
Şimdilik. Soong.
Picard.
Onun hayatını kurtardın.
Bence sen ve ben, bir anda kişisel sınırlarımızın çok ötesine geçtik.
En azından benim sınırlarımın.
Peki...
Sana şu sırrı vereyim mi?
Romuluslusun.
Biliyordum!
Senin soyundan olabilir.
Genellikle kendi türümüzü korumakla görevlendiriliriz.
Ama bazen benzer türler için de görev gelebiliyor.
Bu teknoloji çok yararlı olabilir.
Bazı sınırları var.
Kapattıktan sonra sekiz saat kullanamıyorsun.
Şimdi bütün gün kendimle ilgili bu gerçeği gizlemem gerekecek.
İyi misin?
Evet. Zaman kaybediyoruz.
Bunun yarardan çok zararı var.
- Misyon, Renée... - Misyon'dan bahsetmiyorum.
Bütün bunlar Q'nun planının parçası mıydı?
Bunu yaşaman?
Bu anıları yeniden yaşaman?
Önce bunu idrak etmem gerekiyor.
Hikâyenin bundan ibaret olmadığını biliyorsun, değil mi?
Her ne ise şu anda çözmeye çalıştığımız sorunla ilgisi yok.
Bunu bilmeni istiyorsa ilgisi vardır.
"Düşmanından daha iyi bir öğretmen bulamazsın."
Ama onun dersleri kontrol etmesine izin veriyorum.
"Kendini tanı." İstediği şey buydu.
Kendimi tanımam.
Belki de almam gereken ders...
...onu tanımak.
Anlayamadım.
Q'yu hep bilinemez olarak gördüm.
Ama hayatımın bu kadar ileri bir aşamasında hâlâ bana takıntılı.
Bu yargılamanın gerçekleşmesine ihtiyacı var.
Bunun benimle ilgili olduğunu söylüyor ama aslında onun için
çok kişisel ve acil bir mesele.
Bunun niye böyle olduğunu anlayabilirsek saldırıya geçebiliriz.
Galiba Q'yu çağırmak istiyorsun.
Gururum okşandı ama buna gücüm yetmeyebilir.
Senin yetmeyebilir.
Ama başka biri var.
Bir saniye. "Seni görmek çok güzel, yeni eski arkadaşım.
Birkaç gün daha kaldığın için sağ ol" demek yok mu?
Bak, seni bu işin dışında tutmam mümkün olsaydı bunu sormazdım.
Sormak mı? Bu, soru mu şimdi?
Genellikle soruların sonunda soru işareti olur.
Tonlamada sona doğru ses yükselir.
Ama şimdi cevaplara ihtiyacımız var.
Bir Q'yu çağırmamı istiyor olamazsın.
Uzun zaman önce, uzun bir soğuk savaştan sonra,
Q Sürekliliği'nin sakinleri arasında bir ateşkes imzalandı.
Sakinler mi?
Onlara tanrı diyecek hâlim yok herhâlde.
Özür dilerim. Devam et.
- El- - Aurialılar olarak yiyecek ve içkilerin bizi birleştirdiğine inanırız.
Bu nedenle ateşkes bir şişenin başında yapıldı.
Bu şişe.
Halkıma göre, her eylemin titreşimleri vardır.
Her kelimenin de tınlamaları.
Metal ve sıvı, bir anın yarı ömrünü yakalayabilir.
Yani, ateşkes bir şişenin başında yapıldı derken...
Yani, o an hâlâ şişenin içinde mi?
- El- - Aurialılar dünyayı bir müzik gibi işitirler.
Doğru notayı, doğru anıyı yakala,
doğru teli bul ve onu çal.
O zaman çalgıcının dikkatini çekebilirsin.
Yani, bizim için, dost canlısı komşumuz Q'nun.
Nerede?
Ne oldu?
İşe...
...yaramadı.
Anlamıyorum.
Anlamadığımız bir şeyi nasıl izleyeceğiz?
Ne oldu?
Ne yapıyorsun?
Anlıyorum.
Peki.
Pencereyi kırmasını tekrar göster.
Bu coşku.
Endorfinler.
Süreci hızlandırmaya çalışıyor.
Nanosondalar çoğalıyor ve Kraliçe güçleniyor.
Jurati giderek azalıyor.
Ne zaman başkalarını asimile edecek kadar güçlenir?
Bir fikrim yok.
Yeni bir kraliçenin doğumuna tanık oluyoruz.
Ama bu gerçekleşirse kelebekleri unut.
Yeni bir imparatorluk kurmak isteyecektir.
Bu gezegendeki herkesi asimile edebilir.
Borg'u insanlık savunmasızken Dünya'ya getirdik.
Geleceği kurtarmaya çalışırken tamamen mahvetmiş olabiliriz.
Picard'a ihtiyacımız var.
Yani, burada ne oldu?
- Bir El- - Aurialı bir Q'yu çağırınca Q ortaya çıkar.
O mu?
- Kimse var mı? - Kapalıyız.
Ama tabelada "açık" yazıyor.
Üzgünüm, sahibin sözü tabeladan önemlidir. İyi geceler.
Her zaman işe yarardı.
Bir şeyi kutluyorum da.
Bir içki içip gideceğim. Lütfen.
Peki. Nedir? Ne istiyorsunuz?
Peki. Düşüneyim.
Bir bakalım.
Bana izin verin.
Siz normalde burbon sipariş eden
ama aslında beyaz şarap içmek isteyen tipte birisiniz.
Sonra da sıkıcı bir kurgu dışı kitaba dalıp gidersiniz.
İşinizde çok iyisiniz.
Uzun süredir bu işi yapıyorum.
Aslında, bildiğim kadarıyla, zamanın tarihinde
bunun işe yaramamasına yol açacak bir neden yok.
Çok ciddi bir sorun olmadığı takdirde.
Beni gerçekten çözdünüz.
Kurgu dışı kitap dışında.
Aslında bilim kurguya meraklıyım.
Siz?
Uzaya meraklı değil misiniz?
Hiç değiliz.
Yapmayın.
Bu kadar sıradan bir hayatta biraz sıra dışılık herkese iyi gelir.
Evrende yalnız olamayız herhâlde.
Bence burada da yalnızız.
Bilim bende bilme isteği uyandırıyor.
Bilimi de bilim kurguyu da çok severim.
Özellikle de garip olayları.
Pek açıklanamayan şeyleri.
Sığırları içine çeken ya da tarlalara imzalarını atan
UFO'lardan da bahsetmiyorum.
Bahsettiğim şey...
Durun. Size göstereyim.
Bir saniye.
Şu işe bakın.
Garip bir şey.
Benim de burada bir kamera sistemim vardı.
Sürekli gidip geldiği için bar hayaletlerle dolu gibiydi.
Evet. Muhtemelen ondandır.
Yine de...
Federal polis. Olduğunuz yerde kalın.
Mekânın çevresi sarıldı.
Kıpırdamayın!
Elleriniz görünsün.
- Nedir bu? - Polis.
Benimle gelmenizi istiyorum.
ORİJİNAL UZAY YOLU MÜZİĞİ: ALEXANDER COURAGE
Alt yazı çevirmeni: Hayrullah Doğan