W poprzednich odcinkach...
- Co zrobiłeś? - Pokaż, co stworzyli,
a i tak obarczą cię winą.
Jeśli chcemy ocalić przyszłość, musimy naprawić przeszłość.
Elnor!
Jeśli nam się nie uda, zawiedziemy Elnora i wszystkich w naszym świecie.
Nic nie musi się zmieniać.
Trzeba się cofnąć, by iść naprzód.
Zniszczyć, by naprawić.
Admirale? Straciłem kontrolę nad statkiem.
Przeszłość jest teraz.
Przyciąga nas grawitacja. Nic nie poradzę.
Przekaż mi nawigację.
- Gdzie lecimy? - Do domu.
Według królowej jest ktoś, kto może nam pomóc.
Nazwała go Obserwatorem.
Odnajdziemy go i to minie?
To zapewne istota pozaziemska, która tu nie pasuje.
- Może się ukrywać. - Odnajdę ją.
Nie możesz tego zabrać.
- Tego? - Cofnęliśmy się o 400 lat.
Efekt motyla.
Nie przykuwaj uwagi.
Omijaj szpitale, służby i punkty kontrolne.
- Hej! - Jesteście aresztowani!
Może uda mi się użyć statku jako środka komunikacji.
Wykluczone.
Naprawię ją od środka.
Wyciągniesz mnie przed asymilacją.
Jest niezbędna.
Tyle widzę.
Obserwator. Piętnaście.
- Tak. - Nie.
Komputer, przedyktuj plik od królowej Borg.
- 34.0488 na północ... - Współrzędne.
By znaleźć Obserwatora. To nie wszystko.
Czas zdarzenia. Prawie to czuję.
Zaimponowałaś mi.
Rios, słyszysz mnie?
Raffi, odbiór.
Czy ktoś mnie słyszy?
Do czego tu doszło?
Do niczego dobrego.
- Na pewno sygnał był stąd? - Umiem odczytać trikorder.
Czemu Rios był w szpitalu?
Rios?
- Rios? - Przepraszam, szpital zamknięty.
Dwie przecznice dalej jest inna klinika.
Nie chcemy pomocy. Szukamy przyjaciela.
Ciemne włosy, niechlujny.
Był tutaj.
Pani doktor mu pomogła przed nalotem policji.
Zostali aresztowani.
Przykro mi.
Teresa ma obywatelstwo. Pewnie zatrzymają ją na dłużej,
ale w końcu odpuszczą. Wiecie, jacy są.
- Chyba tak. - Ale wasz przyjaciel?
Lepiej znajdźcie go, zanim policja skutecznie wam to uniemożliwi.
Siedem, Raffi, słyszycie mnie?
Odbiór.
KOMUNIKATORY: ZAŁOGA
Rios, odbiór.
Wiedzieliśmy, że mogą nie zadziałać. Nie ma przekaźników.
Tak.
Oby nie byli...
Martwi?
Dzięki, pani doktor.
Zanim system naprawczy zakończy prace nad statkiem,
znajdźmy miejsce, gdzie ogrzejesz się przy ogniu.
A jeśli ktoś nas zobaczy?
Statki konfederacji są wyposażone w ulepszenia.
Komputer, uruchom system maskowania.
O rany.
W tym czasie Château Picard jest opuszczony.
Ze 100 lat.
Podczas II wojny światowej, gdy naziści okupowali Francję,
ten dom służył jako baza dla ich działań.
Moi przodkowie przeżyli ukrywając się w tunelach pod posiadłością.
Gdzie poszli?
Do Anglii.
Ale château pozostał w rodzinie.
Mimo, że miał wielu opiekunów...
Miną całe pokolenia, zanim Picardowie znowu tu zamieszkają.
Maman.
Nic panu nie jest?
Nie.
Dopadły mnie wspomnienia,
które jeszcze nie miały miejsca.
Maman.
Miałem koszmar.
Komputer, zagraj drugą zwrotkę „Non, je ne regrette rien”.
Weźmy oddech i posłuchajmy.
I już.
Strach minął.
Jesteś bezpieczny.
Jestem przy tobie.
Gdzie pan jest?
W meandrach przeszłości.
W wieloraki sposób.
Musimy się dowiedzieć, co jeszcze wie królowa Borg
o zaburzeniu osi czasu.
Co jeszcze ukradłaś z jej umysłu.
A ty potrzebujesz odpoczynku.
Odpoczywam, myśląc.
Niesamowite, jak obliczenia mnie relaksują.
Wierzę na słowo.
W dzieciństwie matka puszczała mi kawałki Edith Piaf, by mnie uspokoić.
Wyobrażam sobie małego Picarda, który chodzi korytarzami i mówi:
„Mleko, czekolada, gorące”.
Niech zgadnę. Byłeś chudzielcem i molem książkowym.
W rzeczy samej.
Muszę się napić.
Potrzebujesz odpoczynku.
Jest.
„Pinot noir”. Masz korkociąg?
Niesamowite.
Przesunęłaś 15 koralików na liczydle.
Wybrałaś 15 tom encyklopedii.
I wino pinot noir
z roku 1915.
Twój piękny umysł chyba chce nam coś powiedzieć.
Jesteś niczym detektyw Dixon Hill.
Piętnaście.
To pewnie informacja, którą zabrałam
z umysłu królowej.
Ostatnie, co powiedziałaś, zanim cię odłączyłem...
„Kiedy dojdzie do zmiany osi czasu?”
Za 15 godzin?
To zbyt niedokładne.
Może to data.
Czy chronometr na statku wskazał, kiedy dokładnie wylądowaliśmy?
Wylądowaliśmy 12 kwietnia 2024 roku, a to by oznaczało...
Że mamy trzy dni, zanim dojdzie do nieodwracalnej zmiany przyszłości.
NA PODSTAWIE „STAR TREK: NASTĘPNE POKOLENIE”
...ŚMIAŁO DĄŻYĆ
Hej...
Hej! Możesz to wyłączyć?
Dobra.
Po prostu lubię ten kawałek.
Przepraszam.
Trzeba było przygotować plan w innej przyszłości,
a nie cofać się w czasie.
- Nie było czasu na zastanowienie. - Nieważne.
Raffi... straciłaś kogoś.
- Odzyskamy go. - To nie twoja wina.
Po prostu...
Transporter powinien działać.
Jesteś pewien?
Musimy odkryć, co zmienia czas, a mamy tylko trzy dni.
Biorąc to pod uwagę
i to, że nie mamy kontaktu z innymi,
musimy odnaleźć Obserwatora.
Jeśli królowa ma rację, tylko on może nam pomóc.
- Pójdę z tobą. - Potrzebujemy cię tutaj.
Musisz umożliwić komunikację
i zabrać do domu.
Liczę na ciebie, Agnes.
Jak wszyscy.
Super. Widziałeś, jak działam po presją?
Tak.
Zobaczmy, gdzie zabiorą mnie współrzędne od królowej.
Dobra.
Chociaż pan jest pewny siebie.
Biedna Agnes Jurati.
Ponownie skazana na porzucenie.
Ale nie dla mnie.
Ukrywasz swój potencjał.
Nie widzą go.
Jesteś mądra, przebiegła i zaskakująco bardziej okrutna, niż sądziłam.
Brawo.
- Okrutna? - Naprawiłaś mnie, by wziąć, co chciałaś,
zostawiłaś mnie bezbronną i świadomą swojego położenia.
Miłego spiskowania, jeśli tym się zajmujesz nocami.
Też to poczułaś, prawda?
To, na co Borg ma tyle określeń.
Asymilację.
Współpracę.
Połączenie.
Nie. Odłóż.
Bar zamknięty.
- Guinan. - Tak?
Chcesz rady? Wyjdź stąd,
a ani ja, ani Luna nie będziemy cię miały na sumieniu.
Luna?
Hej, Luna.
- O nie. - Hej!
Cześć.
Siad.
Dobra psina.
Przepraszam. Myślałem, że Dziesiąty Dziobowy jest zawsze otwarty.
Jak chcesz się napić, spóźniłeś się.
Jeśli chcesz kraść, jesteś za wcześnie.
Dzisiaj zamykamy.
- Zamykasz... - Na dobre.
Dość. Wynocha!
Jesteś starszy niż typowi złodzieje.
Nie ciągnie cię na emeryturę?
Próbuję na nią przejść.
Ale popołudniowe drzemki i łamigłówki mnie nużą.
Guinan, miałem tu przyjść.
Wierzę i mam nadzieję, że mi pomożesz.
Nie znam cię. I nie chcę cię znać.
- Tak... - I nie jestem pomocna.
Mam ci coś ważnego do powiedzenia.
Wiem, że dla El-Aurian słuchanie jest istotne.
Kim ty do diabła jesteś?
„Kryształowa kula?” To imię sceniczne?
Cristóbal. Został aresztowany razem z panią doktor.
- Znajdziesz go? - Rozejrzyj się.
Mamy nowych, obecnych i transferowanych aresztantów.
Jeśli go zatrzymali, to nie ma go w systemie.
- To gdzie jest? - A skąd mam wiedzieć?
Cholera! Jesteście policją miejską, nie?
Dlatego tu przyszłam.
Zabrali go policjanci z oddziału ds. imigracji.
Na pewno coś wiesz. Nie możecie porywać ludzi.
Zostawimy cię w spokoju i poczekamy obok.
Wiemy, że ciężko pracujesz.
- Dziękujemy za twoją służbę. - Wszystko mnie wkurza.
Dobrze to ukrywasz.
Doradzę ci coś...
Policja nie ma w systemie zatrzymanych przez ICE.
Mają go Służby Imigracyjne i Celne.
Jesteście w złym miejscu.
To i tak nic nie zmieni,
bo jeśli nie odnajdziecie go przed transferem,
to już po nim.
Brak procesu i papierów.
BIURO DEPORTACJI
Składam przysięgę na wierność fladze.
Każą wam przysięgać?
Nieźle.
Podpisz się tutaj.
Czeka cię przejażdżka autobusem.
To dokumenty potwierdzające deportację.
Mam prawo do adwokata.
Podpisuj.
Gapisz się na mnie, dupku?
Co z wami nie tak?
Myślicie, że odznaka i mundur dają wam przyzwolenie?
Idziemy.
Czemu przeszłość tak boli?
Za kolejny uraz wezmę opłatę.
Nic ci nie jest?
Nic... Świrze.
Czemu nie uciekłeś?
Uciekłem. Ale postanowiłem wrócić.
Brawo.
Nadal nie wiem, czy to odwaga czy głupota.
Jak się dowiesz, przekażesz werdykt mojej zmarłej mamie?
Kim jesteś, Cristóbal?
Dobrym Samarytaninem...
w podróży.
Na palcach jednej ręki
mogę zliczyć, ile razy
zostałam nazwana El-Aurianką.
Kim jesteś?
Skąd pochodzisz?
- Z Francji. - Nie.
Nie tylko.
Nikt, kto tu przychodzi i wie, skąd jestem
nie jest z okolicy.
Mam na myśli planetę.
Jesteś śliczna.
Dobra psinka.
Zazwyczaj nie lubi obcych.
Wie, że nie stanowię zagrożenia.
Niech ci będzie.
Zostań albo idź. I tak zamykam ten lokal.
To, że stąd odchodzisz
potwierdza moje przypuszczenia, że jestem w dobrym miejscu i czasie.
Powiedziano mi, że mam trzy dni, aby zapobiec pewnym
znaczącym wydarzeniom.
Powodzenia.
Otrzymałem współrzędne tego miejsca,
by odnaleźć Obserwatora.
Podejrzewam, że go odnalazłem.
- Nie jestem... - Guinan?
Pospieszyłem się?
Luna...
chodź.
Pójdziesz do domu z wujkiem Dalem.
Zajmie się tobą.
Chodź.
No już.
Dobra psina.
To stresujące miejsce.
Wiesz, że zabijacie planetę?
Prawda jest tym, czym chcesz. A fakty nie są faktami.
Kilka osób ma dość zasobów, by naprawić problemy reszty,
ale tego nie zrobi.
Są przerażeni, że będą mieli mniej.
Mają jedną, małą planetę w całej galaktyce,
a jedyne czego chcą, to walczyć.
Poświęciłam im dość czasu.
Nie jest za późno.
„Jeszcze nie jest za późno. Czas nie jest problemem”.
Nie jest za późno.
Czas nie jest problemem.
- Tylko ty. - „Tylko ty”.
Nie jest za późno.
To przez to, że powtarzam słowa,
które powiesz mi w przyszłości.
W dalekiej przyszłości mi o tym opowiadałaś.
To się nazywa... nie pamiętam.
Af-kelt. Choroba czasu.
Dopada jedynie El-Aurian, kiedy dochodzi do zmiany osi czasu.
Dla mnie to bez znaczenia.
Jak odejdę, wyzdrowieję.
Odległość nie ochroni cię przed czasem.
Trzeba to naprawić. Tylko ty możesz...
mi w tym pomóc.
- Co robisz? - Szukam Riosa.
Na parkingu?
Musimy się dowiedzieć, gdzie ich przetrzymują.
Podążymy za okruszkami cierpienia.
Czy sugerujesz,
żebyśmy ukradły auto należące do ludzi, którzy ścigają złodziei?
Musimy znaleźć Riosa i naprawić oś czasu.
Chcę ukraść komputer, który jest w aucie.
- To brzmi lepiej? - Nie.
Wcale nie! Miałyśmy nie brać fazerów!
Nie wiem, jak się tu znalazł.
Myślisz jedynie o rozwiązaniu siłowym.
Nie pomożemy Riosowi, jak nas wsadzą.
Bez zasilania daleko nie zajedziesz.
Więc to umiesz, ale nie umiesz otworzyć drzwi?
Umiem, ale tak było zabawniej.
Facet mówił, że Rios jest w innym systemie.
W XXI wieku systemy są połączone.
Chwilę poszperam i znajdę
Służby Imigracyjne i Celne.
Rejestr zatrzymanych.
Latynoamerykański mężczyzna i
kobieta.
Jest ich tak wielu.
Co tam się stało?
Cholera, Raffi!
- Szybko. - Znalazłam.
Zajmują się zatrzymanymi w centrum
oddalonym o 40 km na północny wschód. Musiker do „Sireny”.
- Picard... - Chyba mamy jasność,
że komunikatory nie działają na odległość.
Raffi, to ty? Jestem.
- Jesteś z Picardem? - Co? Nie, szukamy Riosa.
Nie jest z wami?
Jest w areszcie w Castaic.
- Dobrze nam idzie. - Wysyłam ci współrzędne.
- Pomóż nam się tam dostać. - Podłączę transporter.
BŁĄD SYSTEMU
Cholera! System znowu nie działa. Naprawia usterki.
- Potrzebuję czasu. - Nie mamy czasu.
- Gdzie Picard? - Nie wiem. Nie mamy kontaktu,
mimo że wzmocniłam sygnał.
Znajdziemy go w tradycyjny sposób.
Zapnij pasy.
- Mam prowadzić? - Masz lepszy pomysł?
Co?
Sterujesz statkiem kosmicznym, ale nie umiesz prowadzić...
W porządku.
Świetnie ci idzie. Powoli.
Próbuj nie zwracać na nas uwagi.
- Nikt tego nie zauważy. - Zrobiłam, co chciałaś.
Jednokierunkowa!
Do wszystkich jednostek.
Skradziony radiowóz jedzie Adam na północ.
Nie znajdziemy Riosa, jeśli zginiemy.
Trochę wyrozumiałości. To starocie.
Wolne żarty. Przed nami godzina jazdy.
Jurati, masz dobre wieści?
Pracuję nad tym, przysięgam.
Siedem, objedź ich.
- A co robię? - Autobus był szybszy.
To nim pojedź.
Ciężarówka.
Ciężarówka!
Zawróć tędy. Tędy.
Może ty prowadź, a ja potrzymam mapę, dobra?
Musicie popracować nad komunikacją.
- To podstawa... - Jurati!
- I o to chodzi. Współpracujcie. - Uruchom transporter.
Jeśli teraz nie działa,
to i tak musimy uciec z Riosem.
Potrzebuję więcej czasu.
Ile?
Dnia.
Dnia? Mamy niecałą godzinę.
Agnes...
Chyba wiem, kto nam pomoże.
Upewnię się, że zrozumiałam.
Jesteś z przyszłości, ale nie zdradzisz jak odległej,
i doszło do zaburzenia w czasie.
Jedna przyszłość jest w porządku,
ale druga to piekło na Ziemi.
Tak.
I to możesz mi powiedzieć, ale nie zdradzisz swojego imienia?
Jeśli to zrobię, mogę zmienić twoją przyszłość.
Trzeba było o tym pomyśleć, zanim zaczepiłeś mnie w barze.
Przykro mi. Nie miałem wyjścia.
To, co obserwujesz i zamierzasz opuścić,
jest kluczowe dla przyszłości ludzkości.
Nie jestem Obserwatorem.
A ludzkość?
ZBIÓRKA DATKÓW
Ludzkość się zmieni.
Bądź cierpliwa.
Wiesz, kto może pozwolić sobie na cierpliwość?
Ktoś, kto wygląda jak ty, a nie jak ja.
Ten świat miał więcej potencjału, niż sądziłam.
Super. Zostawcie je na stole. Dziękuję.
Ale nienawiść nie ma końca. Zmienia tylko ubrania.
Ten wiek zmienił bluzę z kapturem na garnitur.
Nadchodzi zmiana?
Za wolno i za zbyt wysoką cenę.
Obserwacja tego...
boli.
Najgorsze momenty w historii mogą być punktem zwrotnym ku zmianie.
Dobro nadal istnieje.
Wierz mi. Zmiana nie nadejdzie niedługo.
Jestem tu znacznie dłużej od ciebie.
Skoro tak, to zostań jeszcze kilka dni.
Zostań.
Pomóż mi zrozumieć, co zmieniono w tym czasie.
Nie po to nie przespałam sześciu lat na uniwerku medycznym, by patrzeć,
jak sąsiedzi umierają, bo boją się szpitala.
Dlatego otworzyłaś klinikę?
Dlatego, że lubię mieć kontrolę.
- W moim świecie byłabyś bohaterką. - Tak?
Czyli gdzie?
Wiesz, co z tobą zrobią?
Nie.
- A ty? - Nie.
Nie jestem pewna. To mój drugi raz.
Nienawidzę tego miejsca.
Raczej nie chcę podpadać władzom.
Chyba, że przeszkadzają ci pomagać.
Czysty egoizm.
Chcę być potrzebna.
Jak ręka?
Dobra jesteś.
- Ten użył paralizatora? - Tak.
Ma twarz jak Ferengi.
Kto taki?
Teresa Ramirez. Twoje papiery są w porządku.
Uber na ciebie czeka.
- Chciałabym ci pomóc... - Idź.
Już dość zrobiłaś. Dziękuję.
Gdybyś czegoś potrzebował...
Nie płacz, Juan.
Masz szczęście. Jest dla ciebie miejsce w autobusie.
O ile nadal nie chcesz podać mi nazwiska
i dowodu na obywatelstwo.
W porządku.
Jestem Cristóbal Rios.
Możesz mi mówić Chris albo Rios.
Zawód?
Kapitan statku Stargazer.
Nie znasz go. Pochodzi z 2400 roku.
Jestem na misji, by odnaleźć
nowe formy życia i cywilizacje,
ale niestety utknąłem w prymitywnej przeszłości...
by przywrócić bieg osi czasu...
Jestem tu z grupą odmieńców,
w tym cybernetyczną królową, która, jak sądzę,
zmiecie ludzkość z powierzchni Ziemi
z pomocą swojego starego admirała, który, jeśli się nie mylę,
przybrał ludzką formę.
Nie jestem pewien, bo nikt mi tego nie umie wyjaśnić.
Chyba musimy skręcić w prawo.
W porównaniu z innymi, nieźle prowadzę.
- Co oznacza żółte światło? - Przyspiesz.
Czerwone oznacza stój. Stój!
Stój!
Dasz spokój? Jak kogoś zabiję, będzie na ciebie.
Może nie celuj w inne auta?
Chyba zaczynasz łapać.
DEPARTAMENT BEZPIECZEŃSTWA
Pospiesz się.
Ruchy.
Siadaj.
Przykro mi, ale twoje życie
już nigdy nie będzie takie samo.
Adios, kapitanie.
Autobus zabezpieczony.
Przewóz...
Agnes P. Jurati.
Masz palące pytania, ale nie masz czasu ich zadawać.
Nadal wiele systemów nie działa po naszym...
Randez vous?
Ponowna kalibracja jest zbyt wolna.
O które systemy się martwisz? Napędu? Maskowania?
Wiem, że słuchałaś. Potrzebuję transporterów.
- Maskowanie nie jest istotne. - Mówi kobieta,
która nie chce, bym ją dostrzegła.
Być w pełni widoczną i wyzbyć się strachu
oznacza ogromną siłę.
Z oddaną armią na pewno jest łatwiej.
W ten sposób armia chce za tobą podążać.
Tak uczysz chór śpiewu.
- Wracając do transporterów... - Odrzuć skromność z grzeczności.
Przekonaj mnie.
Moi przyjaciele mają kłopoty.
Transportery muszą być w pełni sprawne,
a ty myślisz szybciej, niż ja piszę, więc proszę.
Mogę zaufać, że pomożesz?
Uważaj na gatunki, które jeszcze nie wyzbyły się tego słowa.
To błaganie o to, by je podbić.
„Pomoc?”
„Zaufanie”.
Dziwne, że mówisz to osobie, której zaufanie chcesz zyskać.
Jak powiem, że dasz radę, nie uwierzysz.
Zdrada to anagram wiary.
- Niby jak... - To poetyckie określenie, skarbie.
Jesteś najjaśniejszą z gwiazd, a nadal boisz się zabłysnąć.
To powód twojej samotności.
Chcesz pogadać o samotności?
A ty? Gdzie twój kolektyw?
Rozmawiasz ze mną, bo chcesz z kimś pogadać.
Będę rozmowna, gdy moi przyjaciele rozbiją się albo będą pojmani?
Jak ci pomogę, co będę z tego miała?
Mnie.
Mam wiele z twoich myśli
po naszym...
Tak jak ja, nienawidzisz samotności. Więc co ty na to?
Posmęcimy między jedną katastrofą a drugą?
Zaktualizowali kartotekę Riosa. Transportują go.
Co? Gdzie?
Do dzielnicy dla bezdomnych i ubogich na granicy.
Pozbywają się go. Raffi, jeśli go zgubimy...
Wiem. Cholera. Poczekaj.
Znalazłam go. Jest w autobusie ICE numer 735.
Nawigacja wskazuje, że jest na drodze 14 na autostradzie. Nie!
Jurati, gliny nas znalazły. Co z transporterem?
Prawie gotowy. Nieźle, nie? Kto by...
Skup się. Nie czas na wyjaśnienia.
Dobra. Wysyłam współrzędne.
Teleportuj nas.
Chwileczkę. Ustawiam...
Siedem, dasz nam trochę czasu?
Chcę, byś zrobiła coś wbrew intuicji.
Zatrzymaj się.
Co? Gliny są tuż za nami.
Siedem, zaufaj mi.
Wysiadać z auta!
Natychmiast!
- Wysiadać! - Potrzebne wsparcie na Boradway.
Pozostałe jednostki, oddzielcie taśmami 11 i Aleję.
10-14. Przyjęłam. Blokuję 12.
Przygotowuję okolicę.
Transporter nie radzi sobie z osobami w ruchu.
Żyjecie? Powiedzcie, że żyjecie.
Chyba tak.
Namierzyłam autobus.
Rios niedługo tu będzie.
- Przechwycimy autobus. - W biały dzień.
- Bez motylków. - Tak, by nas nie zabili.
Ani Riosa i innych.
Właśnie.
Nie ma za co.
Agnes?
Znów ograniczyłam ci dostęp.
Agnes?
Agnes!
Zostawiłam dary, więc nic tu po mnie.
Nara, staruszku.
Guinan, proszę, zaczekaj.
- Za trzy dni... - Przyszłość przepadnie. Kumam.
Nie wtrącam się. Słucham.
Ale na pewno coś wiesz.
Wysłali mnie do ciebie.
Nie jestem twoim Obserwatorem!
Obyś znalazł to, czego szukasz.
Ale to nie ja.
Jestem Jean-Luc Picard.
Za 400 lat
będziesz moją najstarszą i najlepszą przyjaciółką.
Picard?
Tak.
Cholera.
Wsiadaj!
Szukasz Nadzorcy znanego jako Obserwator.
Są w całej galaktyce
i mają chronić przeznaczenie pewnych osób.
Na czyje polecenie? Jakie przeznaczenie?
Nie znam szczegółów. Nie lubią się tłumaczyć.
Postrzegają się jako aniołowie stróżowie.
Nie są zbyt skromni.
Załatwię ci swojego rodzaju spotkanie z jednym z nich.
Swojego rodzaju?
Podejrzewam, że bardzo chce cię zobaczyć.
Dziękuję.
Jeszcze mi nie dziękuj.
Zaufaj mi.
Jest niemiła.
Obserwatorzy bronią swojej misji.
Bądź z nią szczery.
Jest niecierpliwa... i ma dobrego cela.
W porządku.
Wyczuje, jeśli skłamiesz albo coś zataisz.
A wtedy i ty, i ja będziemy skreśleni.
Jeśli nie jesteś tym, za kogo się podajesz, odgryzie ci powieki.
Miło.
Zabrałam ci to.
Myślałam, że to broń.
- Wydał kilka sygnałów. - Dziękuję.
Czas na ciebie.
- To Obserwator? - Nie.
Chyba mnie nie słyszałaś.
Powtórzę. Masz dziesięć sekund, żeby stąd iść,
inaczej stracę panowanie nad moja nogą i oberwiesz.
Mówi serio.
Do zobaczenia.
On szuka Obserwatora.
Sądzę, że zechcesz go wysłuchać.
Guinan, nie opuszczaj Ziemi.
Wiem, że masz dość słuchania, ale nie masz dość ludzkości.
Zmiany zawsze nadchodzą później niż powinny.
Idź za mną.
Daleko jeszcze?
Komunikator.
Odczytuję jego sygnał. Nie udawaj, że go nie masz.
Bez niego będę zdany na siebie.
I co z tego.
Zatrzymaj go. Ale wyjmij komórkę zasilającą.
Dobrze.
Czemu to robisz? Co to za gierki?
Na wypadek, gdyby cię śledzili.
Gdzie mnie zabierasz?
Do mnie. Do prawdziwego mnie.
To ciało, jak i inne, to tymczasowe powłoki.
Myślę, że to oczywiste, że nikt mnie nie śledzi.
Zaczekaj tu.
Jesteś znajomą Guinan?
Bynajmniej.
Laris.
CZY W 2024 ROKU NA NOWO ODKRYJEMY KOSMOS?
Nie dasz rady...
i dobrze o tym wiesz.
Jasne. Przez pewien czas ci szło.
Gdy nic nie było na szali.
Twoim jedyny wyzwaniem było przekonać innych, że masz odwagę.
Ale teraz to dzieje się naprawdę i paraliżuje cię strach.
Prawda jest taka,
że nie dasz rady.
Ludzie zginą.
A twój strach
i twoje zwątpienie nie dają ci spokoju.
To ciekawe...
i niefortunne.
Napisy: Małgorzata Banaszak