สามีกับน้องชายฉันประสบอุบัติเหตุ
ถือสายรอก่อนได้ไหมคะ
ช่วยเข้าใจความรุนแรงของสถานการณ์นี้ด้วย
ฉันไม่ได้คุยกับพวกเขาเลย ไม่รู้ด้วยซ้ําว่าโอเคไหม
มองไปข้างนอกสิคะ คุณ
คุณไม่ใช่คนเดียวที่พยายามติดต่อคนที่รัก
ยังไงคุณก็ต้องรอก่อน
เขาให้ฉันถือสายรอ
ฟังนะ ฉันไม่ได้อยากทําให้เธอขัดใจ แต่จําเป็นต้องรู้จริงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา
ไม่ต้องห่วงหรอก โดโรธี
ทุกอย่างจะเรียบร้อยเอง
ฉันแน่ใจว่าพวกนั้นจะรอดกลับมาเจอคุณได้
คุณนายเทอร์เนอร์
ค่ะ อยู่นี่
พร้อมบริการแล้วค่ะ ขอชื่อคนไข้ด้วยค่ะ
โอเค ชอน เทอร์เนอร์กับจูเลียน เพียร์ซ
- ฉันต่อสายให้ได้นะคะ - ดีค่ะ รบกวนด้วย ขอบคุณมาก
ถือสายรอนะคะ
ฮัลโหล
ชอน โอ๊ย ชอน
ขอบคุณพระเจ้า คุณโอเครึเปล่า
โดโรธีผมโอเค ฟังนะ โดโรธี ผมต้องเจอคุณ
มีเรื่องที่เราต้องคุยกัน
มีใครฟังเราอยู่รึเปล่า
ฉันอยู่กับลีแอนน์
ที่รัก เราจะทํายังไงดี
ฉันออกจากบ้านไม่ได้
ที่รัก
ผมคงไม่ได้ออกจากโรงพยาบาลเร็วๆ นี้
โรงพยาบาลคนแน่นมาก
คิดว่าจะนานแค่ไหน
ไม่รู้เหมือนกัน หลายวัน หรือสัปดาห์นึง
ชอน ฉันว่าแบบนั้นไม่ได้น่าจะได้เรื่อง
ฟังนะ โดโรธี ผมจะส่งอะไรไปให้คุณกิน
โทบี้จะเอาตะกร้าอาหารไปให้ คุณจะได้ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น
ฉันไม่ได้อยากได้อาหาร อยากให้คุณกลับมาบ้าน
- ตอนนี้ผมทําแบบนั้นไม่ได้ - ไม่
ให้ผมช่วยอะไรคุณบ้าง
แฮมโพรชูโต แบล็กทรัฟเฟิล ของโปรดคุณทั้งนั้น
ไม่ค่ะ ชอน
ผมเข้าใจ ที่รัก
ฟังนะ พรุ่งนี้แปดโมงเช้า โทบี้จะแวะเอาอาหารไปให้
อย่าลืมล่ะ
เชื่อผม ทุกอย่างจะเรียบร้อย
- ผมรักคุณ - ค่ะ
เราไม่เป็นไรนะ ตราบใดที่เราอยู่ใกล้ๆ กัน
ทําให้เขาเห็นไม่ได้ว่าเรากลัว
เราแกล้งๆ ทําได้เนอะ
ฮัลโหล
สวัสดีค่ะ หมอวูเดลล์
โดโรธี เทอร์เนอร์โทรมาอีกครั้งค่ะ
อ้าว สวัสดี โดโรธี เดี๋ยวนะครับ
โดโรธี
เป็นยังไงบ้าง
ลีแอนน์เหรอ
หมอวูเดลล์ได้บอกไหมว่า มีดมันเสียบใกล้เส้นเลือดหัวใจแค่ไหน
ที่ยังรอดอยู่คือปาฏิหาริย์มาก
โดโรธีเข้มแข็งกว่าเราทั้งคู่รวมกัน
เขาต้องสู้เธอแน่
พักเสีย ชอน
หายเมื่อไหร่ คุณต้องสร้างชีวิตใหม่ทั้งหมด
เรื่องแบบนั้นต้องใช้ความพยายาม
โดโรธี
คืนนี้ฉันจะอยู่เป็นเพื่อน
พายุอาจทําให้เจริโคตกใจ
ฉันรู้ว่าไม่มีชอน คุณก็กลัว
เราไม่เป็นไรนะจ๊ะ
เราไม่เป็นไร โอเค
ฉันคิดว่าปรับให้โซฟาหันหน้าเข้าทีวี น่าจะเข้าท่ากว่า
นี่เธอทําเมื่อไหร่กัน
เมื่อคืนนอนไม่หลับ ตื่นเต้นเกินไป
คิดว่าเราสามคนจะได้ดูหนังด้วยกัน
โอเค
ถ้าคุณอยากดูนะคะ
เปล่า ฉันอยากดู
เยี่ยม
นั่นคงเป็นโทบี้
ช่วยไปเปิดประตูหน่อยได้มั้ย
ฉันว่าคุณเปิดดีกว่า
โทบี้กับฉัน...
ฉันอยากไปเข้าห้องน้ําด้วย
มาแล้ว
(อยู่หลังซุ้มก่อสร้าง)
(ทําเป็นว่าคุยกับโทบี้)
(เราต้องคุยกัน รอไม่ได้)
จ้ะ ขอบใจมากนะ โทบี้
เราก็คิดถึงเขา แต่หมอบอกว่าเขากําลังฟื้นตัวได้ดี
ใช่จ้ะ
ได้นะ ฉันจะบอกให้
โอเค ขอบใจอีกครั้ง แล้วเจอกัน
โทบี้ฝากทักทาย
ช่วยยกตะกร้าหน่อยได้มั้ย
ดูอะไรกันดี
ฉันดูอะไรก็ได้ค่ะ
งั้นเธอเลือกเลย
ไปเตรียมข้างบน เดี๋ยวฉันกับเจริโคจะตามไป
ไม่คิดเหรอว่าป่านนี้ฉันรู้จักคุณดี
คุณกําลังพยายามดึงความสนใจฉัน คุณจะได้ออกไปจากบ้าน
อย่างที่ทําทุกที
ดูสภาพข้างนอกสิ
คิดจริงๆ เหรอว่าฉันกับเจริโคจะไปไหนได้ ในสภาพอากาศแบบนี้
ถ้าไปได้ ฉันไปนานแล้ว
เราจะดูที่ห้องข้างล่างนี่
วันฝนตกเป็นวันดูหนังที่ดีที่สุด
ดูหนังสยองขวัญกันดีไหม
ไม่นะ นั่นเป็นอุบัติเหตุ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าใคร
แหม แม่คนสวย ฉันก็ทําอุบัติเหตุได้เหมือนกัน
ลืมรองเท้าทับทิมแล้วเหรอจ๊ะ
รองเท้าแดง ใช่ รองเท้าแดง!
ลีแอนน์
คะ
ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีเลยจริงๆ
หายไปแล้ว!
ปวดหลัง ปวดขา
ฉันว่าไปกินยาแล้วนอนสักนิดดีกว่า
ฝากดูเจริโคเดี๋ยวได้มั้ย
พาเขาไปอาบน้ํา เอาหนังสือให้อ่าน
แน่ใจเหรอว่าไม่ถือ ถ้าจะต้องส่งลูกให้ฉัน
แน่อยู่แล้ว
ฉันรู้ว่าเธอรักลูกฉัน
- ตรงนี้เธอไม่มีอํานาจ - ไปเสีย ก่อนที่ใครจะทําบ้านตก...
เธอไปเอาของเล่นในอ่างมาดีกว่า
เธออาบน้ําให้ลูกในห้องเธอ ระหว่างที่ฉันพักนะ
ได้เลย
เจริโค แม่ต้องออกไปข้างนอก เพื่อจะได้คุยกับพ่อ
แล้วแม่จะรีบกลับมารับหนูเลยนะ สัญญา
แม่แค่ต้องไปคุยกับพ่อ แล้วจะพาพวกเราไปจากที่นี่
เราจะไม่ต้องเจอนางอีกเลย
ลูกแค่ต้องเข้มแข็งไว้นะจ๊ะ
แม่รักลูก มากกว่าที่เคยรักอะไรทั้งนั้น
เอ้า พร้อมหรือยัง
- จ้ะ - โอเค
เราจะไปอาบน้ํากัน
มาเลยจ้ะ
มาเลย
พักดีๆ นะ โดโรธี
พูดสิ "บายฮะ แม่จ๋า"
บายๆ
มาจ้ะ ให้พี่สระผมให้
เจริ ยกหัวแบบนี้สิ นี่อะไรนะ
มานี่ๆ อย่า
ทําอะไรน่ะ
อะไรจ๊ะ อันนั้นเหรอ
อันนั้นเหรอ
อ๋อ อันนั้นสินะ จะเอาใช่มั้ย
- ไงคะ ไง - โดโรธี
- พระเจ้า - ไง
พระเจ้า
พระเจ้า ขอโทษนะ
ทั้งสองคนไปโดนอะไรมา นี่โดนลีแอนน์ทําเข้าเหรอ
ประมาณนั้น เขาเพี้ยนสุดๆ
พี่พยายามจะบอกมาตั้งนานแล้ว จูจู
ฮื่อ
พี่คิดถึงเธอนะ
ฉันไม่คิดว่าฉันจะรอด
ตะกร้านั่น
ถ้าลีแอนน์ไปหยิบได้ก่อนฉันล่ะ
โทบี้บอกว่าช่วงนี้ลีแอนน์หลบหน้าเขา
ผมเลยคิดว่าถ้าได้ยินชื่อเขา ลีแอนน์จะปล่อยให้คุณไปเอาของคนเดียว
เขามีความหมายกับนางนิดหน่อย
ดอตตี้
ชอน... เราจําเป็นต้องทํา
ฉันเข้าใจ
ทําอะไร
ดอตตี้
มีเรื่องที่เราต้องบอกพี่
เราไปคุยกันที่อื่นอาจจะดีกว่า
พาคุณไปบ้านแฟรงก์ดีไหม
ล้อเล่นรึเปล่า ฉันไม่ไปไหนหรอก
ผมรู้นะว่ากําลังขอให้คุณทําอะไร แต่งานนี้คุณต้องไว้ใจผม
ไว้ใจคุณเหรอ เจริโคอยู่ในบ้านกับนาง
ดอตตี้
พอแล้ว ถ้าขอให้ไปอีกรอบ ฉันจะลงจากรถไปเลย
โอเคๆ
จูเลียน เราคงต้องคุยตรงนี้เลย
โดโรธี คุณจําเรื่องเดือนสิงหาคมปีที่แล้ว ได้มากแค่ไหน
สิงหาคมเหรอ
ใครไปบอกคุณ
คุณจําอะไรได้บ้าง ความทรงจําไปหยุดตรงไหน
ชอน คุณรู้ได้ยังไง...
ฉันพยายามคิดเรื่องนี้มาหลายสัปดาห์ รู้สึกเหมือนตัวเองกําลังจะบ้า
ตอนนั้นผมยังไม่พร้อม แต่ตอนนี้ผมพร้อมแล้ว
โดโรธี ผมว่าผมช่วยคุณได้ คุณจําอะไรได้บ้าง
จําไม่ได้เลย
ฉันจําอะไรจากช่วงนั้นไม่ได้เลย
ผมไปเป็นแขกรับเชิญรายการครัวกระทะเหล็ก ที่ลอสแองเจลิส
นั่นคือสาเหตุที่เขา ขอให้ผมเป็นพิธีกรในซีซั่นนี้
โอเค
ผมเคยพยายามคุยเรื่องนี้ในห้องนอน จําได้ไหม
ไม่รู้สิ นี่มันอะไรกัน เราคุยเรื่องอะไรกันอยู่
ผมไม่น่ารับงานนั้นเลย
ตอนนั้นก็มีลางสังหรณ์อยู่แล้ว
แต่ผมเหนื่อยมาก
ไม่เคยมีใครบอกเราว่า การเป็นพ่อมันยากเย็นแค่ไหน
แล้วผมก็ไม่ได้มีสัญชาตญาณพ่อแม่ ไม่เหมือนคุณ
ผมแค่อยากหนีไปให้ไกล
และคิดว่าควรได้รับอนุญาตให้หนีไป ต่อให้เป็นการไปแป๊บเดียว
ผมก็คงเป็นไอ้ขี้ขลาดในแบบนั้นมาตลอด
ชอน ถ้าคุณกําลังจะบอกว่า คุณไปนอนกับสาวอื่น
ระหว่างที่อยู่แคลิฟอร์เนีย ข้ามไปเลยก็ได้นะ
เรื่องนั้นเอาไว้ค่อยคุยกัน ตอนที่ครอบครัวเราปลอดภัยแล้ว
จูเลียน อะไร มีอะไร
ผ่านไปสองสามวัน พี่ก็โทรหาฉัน
พี่บอกว่ารับมือคนเดียวไม่ไหว
ฉันฟังออกจากน้ําเสียงพี่
ฉันจะพูดอย่างนั้นทําไม ฉันไม่ได้รับไม่ไหว
พี่จําไม่ได้หรอก
ฉันรู้ว่าพี่ต้องการให้ฉันช่วย
แต่ฉันก็ยังตัดสินใจไม่มา
เพราะฉันอยากเล่นยาเพิ่มอีก ฉันตัดสินใจ...
ขอโทษจริงๆ ที่ฉันไม่ได้มาช่วย
ทั้งคู่พูดอะไรบ้ามาก
ฉันไม่ได้โทรหาเธอ
อะไรล่ะ
จูจู นี่ดอตตี้นะ
ถ้าไม่ใช่เรื่องสําคัญฉันคงไม่โทรมา
แต่ฉันตกที่นั่งลําบากมาก
เจริโคเอาแต่ร้องไห้ตลอดเลย ฉันลองทุกทางแล้ว และ...
ตอนนี้ฉันรับทุกอย่างไม่ไหวจริงๆ
เธอจะช่วยแวะมาหน่อยได้มั้ย จูจู แค่ไม่กี่ชั่วโมงก็ยังดี
โอเคนะ โทรกลับหาฉันหน่อย โอเคนะ
บาย
ฉันไม่รู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
หลังจากเรื่องนั้น เรานึกว่านาตาลีจะช่วยได้
เขาบอกว่ารู้จักวิธีบําบัดแบบใหม่ที่ช่วยคน
คุณต้องเข้าใจนะ โดโรธี เราไม่รู้เลยว่าจะสื่อสารกับคุณยังไง
เหมือนตัวคุณอยู่ แต่ใจคุณไม่อยู่แล้ว นึกออกไหม
แล้วคุณเป็นฝ่ายตัดสินใจอะไรยากๆ มาตลอด
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
พูดอะไรไม่เห็นเข้าท่าเลย
ใครก็ได้ช่วยเล่าให้มันปะติดปะต่อหน่อยได้มั้ย
ผมพยายามอยู่ ตอนแรกมีตุ๊กตา
นั่นได้ผลมาก
ดูเหมือนจะช่วยได้ คุณคิดว่านั่นคือลูก
แล้วจู่ๆ เราก็ได้โดโรธีคืนมา
แต่ผมก็ไม่รู้นะว่าตอนนั้น คิดว่าจะใช้วิธีตุ๊กตาได้นานแค่ไหน
แต่ผมคงปล่อยให้คุณทําไปตลอดกาล
ถ้าหากจะเก็บคุณไว้ใกล้ตัวผมได้
ตุ๊กตางั้นเหรอ
ฉันคิดว่าตุ๊กตาเป็นใครกัน
ชอน
โดโรธี ผมรู้ว่าคุณจะโทษตัวเอง
นิสัยคุณเป็นแบบนั้น แต่โทษตัวเองไม่ได้นะ
เราทั้งคู่รับเรื่องนั้นไม่ไหว
และผมทิ้งคุณไว้ให้รับมือตามลําพัง
มันเป็นแค่อุบัติเหตุ
เป็นอุบัติเหตุบ้าบอที่สุด
คุณ... จําได้ไหมว่าหน้าร้อนนั้นอากาศร้อนแค่ไหน
ร้อนจนถนนเริ่มละลายเหนียว
คุณพาลูกไปซื้อของชํา
ถือของเต็มไม้เต็มมือ
- อะไรนะ - ผมรู้ว่าคุณอยากลบเรื่องนี้จากใจ
แต่ตอนนี้คุณต้องนึกให้ออก โดโรธี
ที่รัก นั่นเป็นแค่ความผิดพลาดในชีวิต
ดอตตี้ พยายามนึกให้ออกหน่อย
คุณนายเทอร์เนอร์ เป็นอะไรรึเปล่า
คุณนายเทอร์เนอร์ ฉันเป็นตํารวจนะคะ
ฉันขอถามเรื่องลูกชายคุณหน่อยได้มั้ย
ชื่อเจริโคใช่หรือเปล่า
เกิดอะไรขึ้นคะ
คุณจําได้ไหม
(เรย์ส)
เสียใจด้วยจริงๆ ครับ
โดโรธี
ที่รัก คุยกับผมหน่อย
โดโรธี กลับมาเถอะ
โดโรธีช่วยกลับมาเถอะ
- จูเลียน! จูเลียน! - โดโรธีหยุดนะ!
โดโรธีขอร้อง ผมรักคุณ หยุดสิ หยุด!
โดโรธี! ให้ตาย! โดโรธี!
โดโรธี...
ให้ตาย! โดโรธี!
ไม่นะ! ไม่จริง! ไม่!
พระเจ้า! พระเจ้า ไม่นะ!
โอเค ถึงแล้ว ดอตตี้ เรากลับมาบ้านแล้ว
ลีแอนน์ ลงมาเลย!
เราเล่าให้เขาฟังหมดแล้ว มันจบแล้ว
ลีแอนน์!
ฉันอยู่นี่ ไม่ต้องตะโกนก็ได้
พี่รู้ความจริงแล้ว ลีแอนน์ มันจบแล้ว
วันนี้เจริโคคิดถึงคุณนะคะ โดโรธี
ชอน ดูสิ
ไม่อยากอุ้มลูกเหรอ
กลายเป็นตุ๊กตา
- คิดว่านี่ตลกมากหรือไง - ไม่ได้มีเรื่องตลกอะไรเลย ชอน
เลิกเล่นเกมปั่นหัวได้แล้ว
โอเคนะ เรื่องจบแล้ว
เรารู้ว่าเธอใช้อุโมงค์
และรู้ว่าสลับตัวเด็กกับตุ๊กตาเพื่อปั่นหัวพวกเรา
เธอไม่มีอะไรจะใช้แกล้งเราได้แล้ว
ไม่มีใครเชื่อเธอ
เป็นฉันจะไม่แน่ใจขนาดนั้นหรอกนะ
โดโรธีคะ
ฉันนึกไม่ออกว่าเรื่องนี้จะสะเทือนใจคุณแค่ไหน
และขอโทษจริงๆ ที่จะต้องใช้วิธีนี้
แต่ตอนนี้ คุณรู้เรื่องทุกอย่าง
คุณรู้แล้วว่าฉันทําอะไรให้คุณบ้าง
เธอต้องไสหัวออกไปจากบ้านนี้ ลีแอนน์
เธอจิตไม่มั่นคง เธอต้องปล่อยให้เราอยู่กันเอง
ตอนฉันรู้ว่าเรื่องที่เขาตายเป็นความผิดคุณ...
ไปเดี๋ยวนี้ ลีแอนน์!
ฉันโมโหคุณมาก
แต่แล้วฉันก็รู้ตัวว่านั่นคือเป้าหมายชีวิตฉัน
เป้าหมายชีวิตคือการช่วยคุณ แก้ไขความผิดพลาดครั้งนี้
แม่นี่มันโรคจิตแท้ๆ โดโรธี
อย่าไปสนใจ
ฉันทําเรื่องอะไรได้เยอะแยะ โดโรธี
เรื่องที่บางครั้งอาจจะเหลือเชื่อ
แต่เรื่องที่มหัศจรรย์ที่สุด
เท่าที่เคยทํามาในชีวิต ฉันทําเพื่อคุณทั้งนั้น
ฉันเรียกชีวิตลูกชายคุณกลับมา
อย่าไปฟังนาง
ที่รัก นั่นไม่ใช่เจริโค นั่นเป็นลูกคนอื่น
ตุ๊กตาตัวนี้อยู่ตรงนี้
เพราะชอนกับจูเลียน มีปัญหากับการศรัทธาอะไรๆ
ฉันเลยต้องลงโทษเขา
ฉันเลยส่งโจริโคกลับไปยัง ที่ซึ่งเขาต้องอยู่หากไม่มีฉัน
เราเจอครอบครัวเขาแล้ว โดโรธี
เขาตามหาลูกอยู่ ห่างจากที่นี่สองสามรัฐ
ใช่ นางขโมยเด็กมาจากแม่อีกคนหนึ่ง ที่รัก
เพื่อพยายามทําให้เราคิดว่านางเป็นคนพิเศษ
ตอนนี้นางต้องเอาเด็กไปซ่อนที่ไหนสักแห่ง
นางกําลังปั่นหัวพี่เหมือนกับที่ทํากับเราทุกคน
พวกนั้นไม่เข้าใจ ไม่อาจเข้าใจ
แต่คุณเข้าใจ
คนเป็นแม่รู้จักลูกตัวเองเสมอ
นั่นไม่ใช่เจริโคตั้งแต่ต้น ที่รัก ฟังผมนะ
เรื่องบางเรื่องก็ไม่อาจหาคําอธิบายได้
เช่นความผูกพันระหว่างแม่กับลูก
ชีวิตกับความตาย
หรือตัวฉัน
แต่คุณรู้ความจริงนี่ โดโรธี ใช่ไหม
เพราะคุณกอดเขา สัมผัสหัวใจที่เต้นของเขาได้
และคุณรู้ว่านั่นคือเจริโค
คุณรู้ว่านั่นคือลูกชายของคุณ โดโรธี คุณรู้
โดโรธี คุณเชื่อฉันใช่มั้ย
นางรู้ว่าคุณกําลังอ่อนไหว เลยพยายามฉวยโอกาส
อย่าไปฟัง
โดโรธี ฉันพาเขากลับมาได้ถาวร
หุบปากไปเลย หุบปากไป!
เราจะไม่ต้องผ่านเรื่องแบบนี้อีกแล้ว
จะมีแค่คุณกับฉันกับเขา
อย่ามายุ่งกับเขา
คุณเคยบอกฉันว่า คุณยอมทําทุกอย่างเพื่อเจริโค
นี่ถึงโอกาสของคุณแล้ว
คุณแค่ต้องพูดว่า "รับ"
อย่านะ
บอกว่า "รับ" แล้วทุกอย่างจะเรียบร้อยเอง
ฉันจะให้ทุกอย่างที่คุณต้องการ
ขอร้อง โดโรธี
แค่พูดว่า "รับ"
รับ
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์