Oczekując na śledztwo, pani Durette planuje wnieść zarzuty.
Tymczasem zapadnięty teren
na ulicy Spruce sugeruje poważne zaniedbanie
w jednej z najzamożniejszych dzielnic Filadelfii.
Mimo obserwacji mieszkańców, którzy obawiają się wysiedlenia,
burmistrz i Wydział Dróg prowadzą rozmowy
o potencjalnym nakazie ewakuacji, który może zostać wydany w najbliższych dniach.
Drużynę 76ers czeka wymiana zawodników. Więcej opowie nam Todd.
Już po przerwie...
Pobudka.
Przyjęcie Jericho już za godzinę. Powinnaś witać na dole gości.
To nie są moi goście. I nie będę tam schodzić.
Będziesz.
Nie chcesz, żeby wzięli cię za nieobecną matkę.
Przerasta cię to, Leanne.
- Przez tę dziurę nikt nie przyjdzie. - Wyglądam na zmartwioną?
Przyjęcie się odbędzie, z tobą czy bez.
Ale chciałabym, żebyś przyszła. To rodzinna impreza.
Osiem. Osiem oczu.
Może i wzbudzają u ludzi dreszcze,
ale są niegroźne.
Atakują tylko wtedy, kiedy ktoś je skrzywdzi.
Co... Jeszcze raz?
Proszę, nie.
Malutki pajączek po rynnie wspinał się
Nagle spadł deszcz i zmył pajączka precz
Potem wyszło słońce i wysuszyło deszcz
I malutki...
Chyba ci wystarczy. Może się zaangażujesz?
Nie rozkazujesz mi.
Pracuję dla niej.
Ona mną rządzi.
To żałosne.
Gdzie są przyjaciele Dorothy? Nie znam tych ludzi.
Leanne wysłała wczoraj zaproszenie na spóźnione o pół roku urodziny
tuż po tym, jak przez trzęsienie ziemi pękła ulica.
Ciekawe, czemu nikt nie przyszedł?
Biedna Dorothy. Na pewno jest zła.
Jestem zła.
- Potrzebowałaś pomocy przy ubieraniu? - Nie.
Nie dam Leanne tej satysfakcji.
O Boże. Byliśmy tak blisko, Sean.
Już nigdy nie będziemy mieli szansy tak jej zaskoczyć.
Sekta pewnie się poddała i wróciła.
Nie wiem.
Chyba nie odpuszczają tak łatwo.
Mam taką nadzieję.
Bo dopóki się im nie uda,
będzie mi wypominać, że jestem bezradna we własnym domu.
Przyjęcie na półtora roku. Co to ma, kurwa, być?
Ona nas karze, Sean. Brutalnie. Musi być jakiś sposób, żeby to zakończyć.
Julian. Jego słucha.
Nic jej nie zrobi. Straciliśmy go.
Może nie.
Jest szansa, że go przekonamy.
Witam wszystkich.
Chciałam wam krótko podziękować,
że przyszliście uczcić półtora roczku Jericho.
Wiem, że to trudny okres.
Dorothy, to przyjęcie to mój prezent dla ciebie.
Przez twoją hospitalizację nie mogliśmy uczcić roczku Jericho.
I wiem, że byłaś zajęta innymi planami,
więc postanowiłam cię w tym wyręczyć.
Wiem, jak lubisz przyjęcia.
Patrz, Dorotka z Czarnoksiężnika z Oz, twojego ulubionego filmu.
Dziecko potrzebuje stabilności.
Musi czuć, że jest kochane.
A Jericho jest bardzo kochany.
Na pewno Zwierzęce Cuda Jude’a pokażą jeszcze parę świetnych zwierząt.
Życzę wszystkim dobrej zabawy.
Julian. Przynieś czapki.
Możesz je przynieść?
Dzięki.
Kto jest gotów zobaczyć zwierzątka?
Czapki.
- Co robisz? - Pomagam.
Julian, patrz, co ci zrobiła. Co zrobiła nam. Jesteśmy jej zakładnikami.
Wrzuć na luz. To przyjęcie.
- Twoja umiejętność szufladkowania powala. - Ach tak?
Może lepiej poczytam Biblię i wymyślę bajkę o magicznych mocach niani.
To o wiele bardziej racjonalna forma eskapizmu.
Nawet sobie nie wyobrażam, jak ona to przeżywa.
Jej mąż całkowicie zbzikował, kiedy akurat bardzo go potrzebuje.
Żartujesz? Mówisz coś takiego,
a ruchasz się z osobą, która niszczy twoją siostrę?
To ciebie pojebało.
Julian!
Idź, bracie.
Przepraszam panią.
Widziała pani słomianego głuptasa?
Zgubiłam go gdzieś na drodze wybrukowanej żółtą kostką.
Nie teraz, proszę.
Dobra.
Pani przyjęcie jest do dupy.
Nie jest moje.
Czy ktoś wie, jaki dźwięk wydaje wąż?
Właśnie.
Teraz pogłaszczemy Rosie.
Bardzo delikatnie.
Dwoma palcami, wzdłuż łusek.
O tak, widzicie?
Czy znajdzie się ktoś odważny, kto chciałby ją dotknąć?
W środowisku naturalnym Rosie je głównie ptaki.
Przepraszam.
Jest trochę przemęczona.
W końcu to dzień.
Sorry.
Pożegnajmy się z Rosie, dobrze?
Chodź.
Jude?
Kontroluj zwierzęta, bo każę Seanowi je zgrillować.
Idę się przebrać. Zaraz wracam.
To ty.
Powinnam się domy...
Olej. Już.
Wysłali aż trójkę, żeby zabić jedną dziewczynkę,
bo samemu ci się nie udało.
Wierzycie, że Bóg wciąż was kocha?
Będziemy zbawcami dobra.
Zginiecie śmiercią męczeńską, kiedy spalimy wasze ciała.
Dość tego.
Nie czuję nogi.
Willow, weź nóż.
Mamy ją tylko naznaczyć.
Musimy ją zabić. Jest zbyt niestabilna.
Gdzie szmata?
- Ja ją mam. - Daj mi.
Uciszycie to dziecko?
Ash!
Halo?
- Lou. - Tak?
Na drugim piętrze jest trójka.
Plus dziecko.
- Weź resztę i zajmijcie się tym. - Robi się.
I są bardzo czyste.
Tarzają się w błocie tylko dla ochłody, bo...
Jakiś pomysł?
Nie umieją się pocić.
A różowe używają błota jako mleczka do opalania,
żeby nie poparzyło ich słońce.
Sprytne, prawda?
Jak myślicie?
- Masz czapkę ze świnką. - Czapkę?
Założymy ją śwince?
- Nie założę tego. - Super. Ty też mnie nienawidzisz.
Nie mogłabym cię nienawidzić. Wiesz o tym.
Jesteś rodziną, więc cię wspieram,
nawet na najgłupszym i najgroźniejszym etapie twojego życia.
- Nawet własnym kosztem. - Ta, świetne wsparcie.
To ja potrzebuję wsparcia.
Leanne prowadzi przeciw mnie wojnę, a ty jesteś po przeciwnej stronie.
Nie jestem po żadnej stronie.
Po prostu mi jej szkoda.
Nie było jej łatwo, Dottie.
Mama źle ją traktowała.
Zmuszała do udziału w konkursach, odmawiała miłości.
Widzi twoją więź z Jericho. Nigdy takiej nie miała.
Nic nie rozumiesz.
Relacjonowałam kiedyś cykl konkursów piękności.
Niektóre matki były okrutne.
No to rozumiesz. Leanne jest jak tamte dzieci.
No to...
krowa czy świnia?
Skserowałyśmy trochę wczesnych zdjęć Jericho,
żebyś zachowała te cudowne wspomnienia.
POWAŻNY - RADOSNY - ŚPIĄCY
- Dziękuję. - Nie ma za co.
To przepiękne.
Julian, już czas na tort.
To słodkie, ale prosiłam: bez prezentów.
Mamy już wszystko.
Nie przesadzaj.
Ciocie Jericho nie mogły przyjść z pustymi rękami.
Dobrze. Zabierzmy kozła.
Czas na nową zabawę.
Powiedzcie „pa, pa” Leonardowi.
Już dobrze. W porządku.
Chodź.
- Co ty robisz? - Widziałaś świeczki?
Nie mogę ich znaleźć.
Sprawdzałem w każdym pudełku. Nie ma ich tam.
Zamówiłaś je?
Pewnie ich nie zauważyłeś. Zamówiłam.
- Mamy świeczki. - Spokojnie.
Zanieś tort bez nich.
Kurwa.
Spokojnie.
- Powoli.
- Chodź. - Podnieś go.
Zanieś go na dwór. Szybko.
O kurwa.
Widzisz, o co mi chodzi?
O jebanego kozła?
Tak, o jebanego kozła. Jak możesz być tak ślepy?
Możesz dać mi spokój? Ratuję urodziny twojego syna.
Mojego zmarłego syna.
Jeden pies. Urodziny dziecka.
Rozumiem.
Boisz się zostać sam ze sobą.
Leanne mówi ci, co robić i trzyma cię za rękę, gdy cierpisz,
żebyś nie musiał funkcjonować jak człowiek.
Ale błagam cię, bądź racjonalny.
Julian.
Dobrze, zbliżamy się do bardzo emocjonującej chwili.
Tort już jest, więc wszyscy teraz zaśpiewamy.
Bez świeczek?
Sto lat, sto lat
Niech żyje, żyje nam
Sto lat, sto...
Śpiewaj.
Niech żyje, żyje nam
Jeszcze...
Mam go.
- Skarbie, nic ci nie jest? - Nie, wszystko w porządku.
Rana może się zakazić.
Mam u siebie wodę utlenioną, więc...
Nic mi nie jest.
Nie zgrywaj bohaterki. Chodź ze mną.
Nie!
Przytrzymaj się poręczy.
Skarbie.
Podniesiemy ci nogę.
Ten pies nieźle cię użarł, co?
Chciałam zrobić coś miłego dla mojej rodziny.
Oczywiście.
Po prostu się odpręż.
Oprzyj się,
przyniosę wodę utlenioną i bandaże,
oczyszczę ranę i będziesz mogła wrócić na przyjęcie.
Nie ruszaj się przez chwilę.
Może cię trochę zapiec.
Skarbie, musisz usiąść.
Jak to wszystko wyjaśnisz?
- Rany, znowu. - Myślisz, że to normalne?
Przestaniesz dramatyzować?
Może skończysz pieprzyć i przyjrzysz się, kurwa, sobie?
Co to ma znaczyć?
Wolisz ulegać absurdalnemu myśleniu magicznemu
niż wziąć odpowiedzialność.
Twoja wiara uwalnia cię od winy.
Takiś mądry, co?
Przestań. To podstawy psychologii.
Poleciałeś do Kalifornii.
Przedłożyłeś jedzenie i sławę ponad rodzinę.
Pogódź się z tym.
Jesteś dupkiem i hipokrytą.
Uderzyłeś mnie?
Powinieneś tam być. Zadzwoniła do ciebie. Ale o tym nie możemy mówić, co?
I nigdy nie będziemy mogli, bo uciekasz od życia.
Jeden kłopot i wracasz do nałogu.
Popatrz na siebie.
Jesteś narkomanem bez życia.
Jesteś dziadem z nastoletnią dziewczyną,
która tak cię opętała, że niszczysz własną rodzinę!
Jesteś zjebem.
Chyba, kurwa, żartujesz.
Teraz to dopiero sobie dołożę.
Po prostu nie rozumiem, czemu zasługujesz na cały ten luksus.
Nie rozumiem,
czemu możesz się z nim zjednoczyć!
Stałaś się symbolem występku
i ciemności.
Ale dzisiaj Bóg daje nam lekcję pokory.
Myślisz, że wszystko kontrolujesz, skarbie,
ale wcale tak nie jest!
Ale naszą rolą nie jest rozumieć.
Naszą rolą jest służyć.
- Jebany tchórz! - Kutas!
To chyba z piwnicy.
Ktoś zapalił ogień.
Julian, pozwól na to!
Julian, zaczekaj!
- Pozwól na to! - Nie dam jej umrzeć!
Julian, nie rób tego!
Leanne!
Co się stało?
Dzwoń po karetkę.
Słucham.
Nie miałam pojęcia, przysięgam.
Znam ją od lat.
W ogóle nie przyszło mi do głowy, że może być w sekcie.
Wstyd mi, że tego nie widziałam.
Nie, to nieważne.
Byłyście dla mnie bardzo dobre.
Potrzebowałam tego.
Zrobiłaś wspaniałe postępy, Dorothy.
Jesteś jedną z moich najbardziej niezłomnych pacjentek,
ale chyba mój czas tutaj dobiegł już końca.
Rozumiem.
Mieszkała u nas członkini sekty, a i tak jej nie dorwali.
Widziałeś twarz Bev, Julian?
To nie jest normalne.
Masz rację. Nie wiem, czy możemy dalej tak żyć.
Nie powinienem był tak mówić.
Nie powinienem był cię uderzyć.
Jesteśmy braćmi.
- Gdyby nie ten dym, to bym cię załatwił. - Jasne.
Nie pomogliśmy Dorothy w potrzebie.
Wszystko ukryliśmy.
Nie musi tak być.
Idziesz, Juju?
Nie chcę posuwać się za daleko.
Słucham.
Leanne jest tobą głęboko zauroczona.
Myślę, że uroiła sobie,
że łączy was jakaś boska więź.
W pewnym sensie to jej nowa religia.
Wiem, że czujesz się uwięziona,
ale zniszczeni ludzie walczą o swoją wiarę z całych sił.
Takie obsesje mają fundamentalne znaczenie i często rodzą się w dzieciństwie.
Myślę, że prędzej umrze, niż cię zostawi.
20.07.2011 - 23.06.2011 11.03.2011 - 10.06.2011
11 MARCA 2011 ŚRODKOWO-ZACHODNI KONKURS PIĘKNOŚCI
DZIECI SĄ PRZYSZŁOŚCIĄ
- Jak masz na imię? - Chloe.
Powodzenia, Chloe.
Musimy podziękować wszystkim mamom i ciociom,
które przyjechały z daleka, by towarzyszyć swoim córkom,
zszywając sukienki, malując twarze.
Mamy czas poznać jeszcze jedną uczestniczkę,
która stoi tam na końcu, kręcąc młynka palcami.
- Jak masz na imię, piękna damo? - Leanne.
Miło cię poznać. Gdzie się urodziłaś?
W Wisconsin.
Może popatrzysz w obiektyw i uśmiechniesz się szeroko
do wszystkich w Wisconsin?
Napisy: Marzena Falkowska