สวัสดี บองชูร์ ครอบครัวใหม่ของเรา
เรายินดีจะแนะนำตัวเอง
- โรเบอร์ตา - และเบเวอร์ลี
หวังว่าการที่เรามาอยู่นี่ จะทำให้ชีวีราบรื่นสบาย
ปล่อยให้มืออาชีพจัดการได้ เราจะช่วยให้โดโรธีฟื้นตัวลุกโดยไว
เราดูแลคนไข้มาเป็นร้อยๆ ตั้งแต่มอนต์แคลร์ถึงมอนทาเรย์
ดังนั้นไม่ต้องห่วง
บ๊อบบี้กับเบฟมาแล้วไม่ไปไหนแน่
ดีมาก
ห้องนี้ตั้งใจสร้างให้ผู้เช่าบ้าน ได้มีรายได้เพิ่ม
แต่พวกเราก็ไม่เคยใช้สักที
ผมว่ามีการตกแต่งใหม่ตั้งแต่สมัย 50 มั้งนะ เจ้าของบ้านก่อนพ่อแม่โดโรธีจะมาอยู่
ลงไปตรงนี้ทางขวามือ
ประตูรั้วตรงนี้เปิดตรงไปในสวนได้
- โอเคค่ะ - เข้าใจละ
มีงานแฮทเฟสติวัลทุกวันพฤหัส
- ให้ตาย ผมเกลียด… อ้อ - อ้าว ขอบคุณค่ะ
เบฟ อีกขั้นหนึ่ง
ประตูทางขวามือนี่แหละ
นี่เลย
โอเค ตรงนี้มีอินเตอร์คอม กดเรียกโดโรธีได้เลย
ตอนแรกจะให้ลีแอนน์มาอยู่ตรงนี้ แต่เราย้ายให้ไปอยู่ข้างบน
โดโรธีอยากให้เขาอยู่ใกล้ลูก
ผมรู้ว่าห้องนี้อาจจะไม่ได้หรูหรา
แต่ถ้ามีอะไรที่เราจะช่วยให้อยู่สบายขึ้น…
อ๋อ บ้านก็มีอารมณ์ของมันนะคะ
ห้องนี้ก็แค่ขาดความรักนิดหน่อย
เราอยู่ได้สบาย
โอเค เยี่ยม
งั้น พวกเราอยู่ข้างบนเดินไปนิดเดียว ถ้าคุณต้องการอะไร
จัดของเสร็จแล้ว โดโรธีอยากให้พวกคุณแวะไปหาหน่อย
อ๋อ งั้นอีกแป๊บเดียวเราจะขึ้นไปจ้ะ
โอเค ดีครับ ยินดีต้อนรับ
แฝดผีไชนิ่งเป็นไงบ้าง
กำลังจัดของเข้าห้องใหม่
เรื่องก็เรียบร้อยดีอยู่แล้ว
โดโรธีไม่รู้เลยว่าทำอะไรลงไป
คิดว่าพวกนั้นมาจากลัทธิเหรอ
ก็ต้องใช่อยู่แล้ว
อ้อ แต่เธอมีกองทัพในสวนสอดแนมทุกที่
พวกลัทธิคงไม่มีปัญญาพอ ที่จะส่งม้าโทรจันมาเล่นงานเธอหรอก
คุณไม่ได้รู้จักเขาอย่างที่ฉันรู้จัก
ลีแอนน์ ฉันตรวจดูแหล่งอ้างอิงทุกอย่าง อย่างที่เธอขอให้ทำแล้ว
ดูแล้วถูกต้องทุกอย่าง
ลองให้โอกาสเขาหน่อยไหม
คุณนั่นแหละลองหาให้หนักกว่าเดิมไหม
ต้องมีอะไรสักอย่าง เรื่องจากประวัติของพวกนาง
อาจเป็นชื่อปลอม ช่วงเวลาที่หายไป คอลัมน์ไว้อาลัย อะไรสักอย่าง
พวกนั้นคิดว่าฉันโง่
นึกว่าฉันไม่รู้ว่าพวกมันจะโจมตี
ยังไม่รู้ข่าวอีกเหรอว่า ฉันจัดการคนที่ข่มขู่ฉันอย่างไร
ฉันจ้างคุณสองคนมาเพื่อช่วยให้ฉัน ลุกจากเตียงได้เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้
หมอบอกว่าฉันอาจเดินไม่ได้อีกเลย แต่ฉันไม่เชื่อหรอก ไม่มีทาง
ขอโทษนะคะถ้าเราทำสีหน้าประหลาดใจ
แต่เราแทบไม่เคยเจอคนไข้ ที่มีความกระตือรือร้นขนาดนี้
หน้าที่เราส่วนหนึ่งคือต้องช่วยให้คุณเข้าใจ กระบวนการในการฟื้นตัว
บางทีร่างกายของเราก็แค่ต้องการเวลา
ร่างฉันไม่ต้องใช้
ฉันยอมลองทุกอย่าง
ทุกอย่างจริงๆ
(กลิ่นจากพาโลซานโต - ล้างมลทิน เพื่อให้ได้บ้านสุขสันต์)
(กาห์ล อีเดน ซาสสัน ทำนายดาราจักรแห่งปี 2022)
- อรุณสวัสดิ์จ้ะ ยาหยี - ว่าไง
อรุณสวัสดิ์
มีอะไรครับ
แม่สาวญี่ปุ่นคนนี้เป็นปรมาจารย์ ด้านการจัดข้าวของในบ้าน
หนังสือเล่มนี้จะเปลี่ยนชีวิตคุณ
อ้าว ใจดีมากเลย ขอบคุณครับ
มีเรื่องอะไรอีกรึเปล่า
ฉันรู้ว่าเห็นพี่ตัวเองต้องผ่านเรื่องแบบนี้ คงจะทำใจลำบาก
เราสัมผัสออร่าความตึงเครียดได้ทั่วบ้าน
แต่คุณไม่ต้องกังวลแล้วนะจ๊ะ พ่อพายหวาน
ในที่สุดอะไรแถวนี้ก็จะเปลี่ยนไปแล้ว
ไงจ๊ะ เทวดาน้อย หลับสบายไหม
- (- ป้าบ๊อบบี้ - ป้าเบฟ)
สาม สอง หนึ่ง
- ฮื่อ - เก่งมาก โอเค
ทำแบบนี้หมดหวังแน่
โอ๊ย… อย่าพูดงั้นสิ
ฉันออกกำลังแบบนี้มาแล้ว
ออกกำลังแบบนี้มาหลายอาทิตย์ ตอนทำกายภาพบำบัด
แต่ก็ยังอยู่ที่จุดเดิมเหมือนเมื่อสี่เดือนก่อน
เราต้องหัดคิดนอกกรอบกัน
กระดูกสันหลัง เชื่อมกับทุกอย่างในร่างกาย
เป็นไปได้ว่าอาจมีอะไรในสมองหรือสภาพจิต
ที่เข้ามาขวางคุณเอาไว้
จะบอกว่าฉันไม่ได้อยากหายมากพอเหรอ
ไม่ ไม่ใช่เลย
ถ้าลูกฉันร้องขึ้นมา ฉันไปดูลูกไม่ได้
ฉันไม่รู้เลยว่า ลูกฉันกำลังกลัว หรือหิว หรือเจ็บอะไร
ฉันทำได้แค่นอนฟังเขาร้อง
แล้วเขาก็ได้แต่สงสัยว่า ทำไมแม่จ๋าถึงไม่มาช่วยเขา
ฉันอยากพยายามลุกยืน
วันนี้ไม่ต้องไปทำงานเหรอ
อ๋อ ได้หยุดวันหนึ่ง เดี๋ยวคืนนี้ต้องถ่ายตอนกลางคืน
โอเค
นี่มันอะไรกัน
ทำให้โดโรธี
นี่มัน หนังสือภาษาความรักจากเบฟและบ๊อบบี้
เป็นการบอกเป็นนัยเนียนๆ ว่า ฉันสื่อสารกับเมียตัวเองไม่เป็น
ฉันว่านี่คือวิธีของฉัน
คุณไม่ควรปล่อยให้เบฟกับบ๊อบบี้ ตัดสินอะไรเกี่ยวกับตัวคุณ ชอน
ไม่ ไม่ได้ทำ… ฉันแค่คิดว่านี่จะเป็นการทำสิ่งดีๆ ให้เขา
อ้อ อย่างน้อยก็ดีที่เห็นคุณกลับมาทำอาหาร
ทำเราเป็นห่วงแทบแย่
พวกป้าๆ ไปไหนละ
อยู่ข้างบนกับโดโรธี
- ลีแอนน์คิดว่าพวกนางมาจากลัทธิ - ไม่ใช่หรอก
เขาเชื่อจริงๆ
- พวกนั้นสั่งของอะไรเยอะแยะจากอเมซอน - ช่วยเอาไปไว้ข้างล่างให้หน่อยได้มั้ย
ไม่ เห็นที่นั่นแล้วขนลุก
จูเลียน ฉันยุ่ง
ทุกคนในบ้านยุ่งหมด ช่วยเอาลงไปไว้ข้างล่างให้หน่อย
ก็ได้
ไม่นะ
(ต้องซื้อเตียงใหม่แล้วนะจ๊ะ!)
ไม่
(จัดตามสีให้แล้วจ้า!)
ไม่
ไม่ได้
(ห้องเรียบร้อย ใจสะอาด)
ไม่ ไม่นะ ไม่ได้ ไม่เอา
(ทักษะการเข้าสังคมสำหรับวัยรุ่น)
ไปตาย
ช่างแม่ง
แน่ใจนะ ปกติแล้วเราไม่แนะนำให้…
ฉันพร้อมแล้ว
งั้นก็ค่อยๆ ลุก ไม่ได้ต้องแข่งกับใคร
ฉันแค่ต้องดันตัวไปข้างหน้า
ค่อยๆ
- เอาแขนโอบฉันไว้ - โอเค
ค่อยๆ ค่อยๆ
- ใช้แรงจากร่างกายส่วนบน - ได้
- แล้วฉันจะประคอง - ฉันอยู่ข้างหลัง จับไว้แล้ว
- นับสาม - อ่าฮะ
- หนึ่ง สอง… - โอเค
- ลุกเลย โอเค - สาม ดีมาก
- โอเคนะ ได้เลย - โอเค
เอานะ นี่จ้ะ โดโรธี
- เอานี่มา เอามือมา - โอเค ดี
- จับแล้วนะ โอเคนะ - ดีมาก
ฉันประคองอีกด้านแล้ว ระวังๆ เกือบได้แล้ว
- อือฮึ - เกือบได้แล้ว เดี๋ยวฉัน…
ประคองแล้ว
โอเค โอเค
เยี่ยมเลย!
นึกแล้วว่าฉันทำได้
เก่งมาก โดโรธี
ใช่ ดีมาก ทีนี้กลับนั่งลงนะจ๊ะ
ไม่ ฉันอยากลองเดิน
เอาไว้รอบหน้าดีกว่า
ไม่ ไหนๆ ลุกแล้วก็เดินเลย
- โดโรธี คุณน่าจะยังไม่พร้อม - นับสาม
- หนึ่ง สอง… สาม - ใช้แรงจากท้อง
โอ๊ย พระเจ้า…
ให้บ้าตายสิ
เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น
เรื่องเลวร้าย เลวร้ายมากๆ
อย่าเพิ่งถอดใจเพราะรอบนี้ยังทำไม่ได้
สักวันคุณจะพร้อมที่จะทำได้
ควรจะนอนนิ่งๆ ไปอีกอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์
ให้เวลาตัวเองฟื้นตัวหน่อย
ต้องมีวิธีอื่นที่เราลองได้สิ
หนึ่งในวิถีทางเลือกอะไรพวกนั้น
เราจะลองพิจารณาดูแน่ๆ
พยายามอย่าหมดหวังนะ โดโรธี
ช่วยกลับไปเถอะ
ฉันแค่อยากอยู่คนเดียวสักพัก
อีกเม็ดนะจ๊ะ เสร็จแล้ว
พร้อมไหมเอ่ย พร้อมนะ ลุกๆ ลุกจ้า
โอเคๆ
นี่ใส่มาเพื่อจะให้ฉันหลอนเหรอ
หลอนคุณเหรอ
ก็เป็นคำเตือนใช่ไหมล่ะ
แหม ไม่รู้นะว่ารออะไรอยู่ เอาเลย ต้องทำอะไรก็ทำ
ลีแอนน์ เรา… ซื้อตุ๊กตานี้มาจาก กลุ่มคริสต์อามิชในแลงคาสเตอร์
เราแค่นึกว่าเจริโคจะชอบ
เราไม่ได้ตั้งใจทำให้คุณไม่สบายใจ
เจริโคไม่ต้องการของเล่นของคุณ
และอย่ามายุ่งในห้องฉันอีก
โรงพยาบาลด้านหลังฉันเป็นหนึ่งใน…
- โดโรธี โดโรธี - ที่รับคนไข้เต็มอัตราแล้ว
(ถอดจิตออกจากร่าง)
เรียกครั้งแรกก็ได้ยินแล้ว
พยาบาลกำลังค้นหาทางออก ที่จะบรรเทาความทรมานของคนไข้
เรื่องแถวนี้มันลงเหวจริงๆ สินะ
ดูเหมือนจะไม่มีรูปแบบแน่ชัด กับความวุ่นวายที่เกิดขึ้นที่ฟิลาเดลเฟีย
คิดว่าคุณอาจจะหิว
ผมเห็นพุดดิ้งเละๆ ดูไม่ได้ ที่บ๊อบบี้กับเบฟเอาขึ้นมาให้คุณกิน
จำจานนี้ได้ไหม
พิติวิเยร์เป็ดกับเห็ดทรัฟเฟิล
จานเดียวที่เกือบทำให้ผม ต้องลาออกจากโรงเรียนทำอาหาร
นี่ก็ยังเป็นอาหารซับซ้อนที่สุดเท่าที่ผมเคยทำ
แต่คุณอยากชิม ดังนั้น ตลอดสี่เดือน
ผมพยายามแล้วก็ล้มเหลว ก่อนที่จะเข้าใกล้ความจริงด้วยซ้ำ
คุณคือเหตุผลเดียวที่ผมได้เป็นเชฟ
คุณคือเหตุผลเดียวที่ผมเป็นตัวเป็นตนขึ้นมาได้
กินหน่อยไหม
ฉันกินพุดดิ้งดีกว่า
ขอให้ฟีมาส่งความช่วยเหลือ
ให้โรงพยาบาลและสถานประกอบการ ที่รับคนไข้จนล้นเกินอัตรา
คงไม่ต้องพูดว่า เวลานี้น่ากลัวมากสำหรับชาวฟิลาเดลเฟีย
กลับไปที่ห้องส่งค่ะ วอล์กเกอร์
อ้าว พายน่าสงสารนั่นทำอะไรคุณ
เขาเรียกพิติวิเยร์ ไม่ใช่พาย
โดโรธีไม่อยากกิน
แหม ฉันก็คิดว่างั้น
- ฮื่อ - ชอน คุณจ๊ะ
ครับ
มีเรื่องที่เราอยากคุยกับคุณ
มีอะไร
เรารู้สึกว่าความหวังของโดโรธีหายไปไวมาก
วันนี้เธอพยายามแล้วล้ม
แต่ไม่ใช่แค่นั้น
ลีแอนน์ไม่ไว้วางใจพวกเราอย่างแรง
เขาเป็นเด็กสาวขี้โมโหมาก
จูเลียนก็ไม่ยอมเปิดใจให้พวกเรา
ถึงจะเห็นอยู่ชัดๆ ว่า เขากำลังมีปัญหาอะไรสักอย่าง
และผู้หญิงที่คุณรักสุดหัวใจกลับเกลียดคุณ
เราไม่เข้าใจเลยว่าทำไมถึงเป็นงั้น
อ้อ ถ้าคุณตั้งใจจะมาฉอดให้เห็นความจริง ว่าครอบครัวผมมันพังไม่เป็นท่า
สายไปแล้ว ผมรู้อยู่แล้ว
ขออภัยถ้าพูดแล้วระคายหู
แต่เราเชื่อว่าทางเดียวที่เราทุกคนจะช่วยโดโรธี ให้ฟื้นตัวได้ คือเราต้องมีความจริงใจ
ดังนั้น พูดทุกอย่างเปิดอกกันเถอะ
บอกเราหน่อยว่าเราพลาดอะไรไป
ผมก็ไม่รู้
บอกเราเถอะ ยาหยี
ผมว่า…
ผมว่าครอบครัวนี้รับมือกับปัญหาไม่เก่ง
เราเจอความสูญเสียมากมาย หลายครั้งมาจากในบ้านนี้เอง
ตัวอย่างเช่นคุณแม่ของโดโรธีกับจูเลียน และมีคนอื่นอีก
เข้าใจแล้ว
ก็คิดอยู่ว่าอาจจะเป็นอย่างนั้น
ขออนุญาตเสนอทางออกที่ค่อนข้างสุดโต่งนะ
มาเถอะ ทุกคนจับมือกันไว้
คุณไม่ต้องยอมให้ทำพิธีก็ได้นะ
เบฟ มายืนข้างๆ ฉันแทนได้ไหม
ขอโทษที่มาช้า
ไหนเธอบอกว่า ไม่อยากเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องนี้
เปลี่ยนใจแล้ว
ขอบคุณทุกคนที่มาร่วมพิธี
ฉันรู้ว่าพวกคุณบางคนก็ยังตั้งแง่ ซึ่งฉันก็เข้าใจเป็นอย่างดี
โดโรธี การเข้าทรงครั้งนี้ทำเพื่อคุณ
ได้เวลาตั้งจิต
ต้องพูดเหรอ
ใช่ค่ะ จิตวิญญาณในนี้รอฟังอยู่แล้ว
โอเค
ฉันแค่อยากให้มีคนช่วยชี้ทางหน่อย
ฉันว่า… ฉันแค่อยากให้มาช่วยหน่อย
โอม…
เกิดอะไรขึ้น
- บ๊อบบี้เพิ่งกลายเป็นร่างทรง - แน่สินะ
ไม่งั้นจะมีคืนวันอังคารทำไม
ข้างหน้าฉันมีอุโมงค์
แสงสีขาวสว่างจ้าจากอีกด้านหนึ่ง
และลมพัดเบาสบาย
ทางผ่าน
โปรดหยิบวัตถุชิ้นแรกมา วางไว้ที่ตรงกลางวงค่ะ
มีผู้มาเยือนคนแรกแล้ว
เป็นชายผมสีเข้ม
เป็นพลังงานที่อ่อนโยน เขาโบกมือให้เรา
ตัวอักษรบีมีความหมายอะไรไหม
บีเหรอ
หรืออาร์ ฉันมองไม่ชัด
ตัวอาร์ อาโรเบิร์ต
โรเบิร์ต
ใช่ เขาพยักหน้า
นั่นน้องชายของพ่อ
- และนั่นคือซิการ์ของเขา - ไม่ได้เชื่อจริงๆ ใช่ไหม…
ขอของชิ้นต่อไป
มีผู้หญิงเดินมาหาเรา
ประหลาด ดูแล้วหน้าคล้ายคุณนะ โดโรธี
ผมสีแดงเหมือนไฟ
แม่
ล้อเล่นรึเปล่า
เขาเอาความทรงจำให้ฉันดู
วิญญาณทำแบบนั้นได้
เคยมีคืนที่คุณต้องไปนอนกับเขาไหม ฝันร้าย
โอ๊ยตาย ตลอดเลย
แม่เป็นคนเดียวที่ปลอบฉันได้
ฉันเกือบลืมเรื่องพวกนั้นไปหมดแล้ว
มีเหตุผลที่วิญญาณดวงนั้นฉายนิมิตให้เราดู
- ขอแปลให้ได้ไหม - เชิญค่ะ
เขาอาจพยายามบอกคุณว่า การขอความช่วยเหลือจากคนอื่นบ้างก็ไม่เป็นไร
เด็กน้อยคนนั้นยังอยู่ในใจ
นี่งี่เง่าเป็นบ้า
เขาพูดถึงคุณโดยตรงแล้ว จูเลียน
อ๋อ จริงดิ
คุณแม่บอกว่า ได้เวลาที่คุณจะยกโทษให้ตัวเอง
คนเราพลาดกันได้
มีเรื่องอื่นอีก
มีอะไร
ฉัน… ไม่แน่ใจว่าจะพูดยังไง แต่เป็นคำเตือน
คำเตือนเหรอ
เขาทำให้ฉันเห็นภาพบ้านนี้ แต่… มันต่างจากเดิม
สีลอกหมด ผนังกับพื้นผุพัง
ไม่เคยเห็นนิมิตที่ชัดเจนขนาดนี้
เขานำฉันออกไปหน้าถนน ฉันเห็นภาพจากนอกหน้าต่าง
มี… เงามืดเคลื่อนตัวอยู่ในนี้ เหมือนเมฆพายุครึ้มดำ
มัน… รู้สึกเย็นปานน้ำแข็ง เลวทราม
มัน… ผูกติดอยู่กับบ้านหลังนี้ ติดอยู่กับครอบครัวนี้
ได้ยินอะไรแล้ว
มีเสียงเด็กร้อง
เด็กเหรอ
คุณยายเคยเสียลูกไปคนหนึ่ง เป็นลูกเขารึเปล่า
- ชอน - ต้องหยุดแล้ว
เกิดอะไรขึ้น
เสียงร้องไห้จ้าจนแสบแก้วหู
บ๊อบบี้ เราต้องหยุดเรื่องนี้แล้ว
เขา… เขาหมดทางแล้ว ไม่มีใครมาช่วยเขาเลย
- เรื่องนี้พังมาก - ทำไมถึงไม่มีใครมา
เดี๋ยว อย่าเพิ่ง หาสิว่าเกิดอะไรขึ้น
อะ… อะไร
- ไม่ได้ จบแล้ว - มีอะไร
- เรื่องนี้พอแล้ว - เสียงใคร
ใช่
ถึงเวลาปิดประตูสู่อีกภพหนึ่งแล้ว
ฉันมีของอีกชิ้น
โอเค นำออกมา
ไม่อยากดูเหรอ
จำได้รึเปล่า
นี่คือสิ่งที่หาตอนไปรื้อห้องฉันใช่ไหมล่ะ
ตอนนี้เจอแล้วไงล่ะ
ฉัน… ไม่เคยเห็นของชิ้นนี้มาก่อน
แต่ฉันพยายามอ่านค่าวิญญาณได้
หยิบขึ้นมาสิ
- จำวิธีใช้ไม่ได้เหรอ - ลีแอนน์
ก่อนอื่นต้องควักลูกตาฉัน
แล้วกรีดจากบ่าลงไปถึงศอก ปล่อยให้ฉันเลือดออกจนตาย
แล้วค่อยนำร่างไปเผา ใช่ไหมล่ะ
เอาเลย รออะไรอยู่อีก
พระเจ้า นี่มันเสียสติชัดๆ
ฉันไม่รู้เลยจริงๆ ว่าคุณพูดเรื่องอะไร
"ผู้แอบอ้างว่าเห็นพระเจ้าจักถูกลงโทษ ผู้โป้ปดจักถูกจับได้"
เพราะงั้นบอกทุกคนในนี้สิว่า จริงๆ แล้วคุณเป็นใครกันแน่
ลีแอนน์
ตายจริง
ออกไปนะ
ชอน เปิดไฟ!
เป็นอะไรรึเปล่า
นางไม่เป็นไรหรอก
- มาเร็ว บ๊อบบี้ - ขอโทษจริงๆ
ลีแอนน์! เธอจะเที่ยวกระชากเสื้อ ทุกคนที่เข้ามาในบ้านนี้ไม่ได้นะ
นางไม่ใช่พวกนั้น ฉันแค่ต้องดูให้แน่ใจ
ลีแอนน์ กลับห้องไปเดี๋ยวนี้
อะไรนะ
เธอทำพลาดอย่างหนัก ทำให้ตัวเองขายหน้า
ถึงเวลาต้องไปได้แล้ว
ได้ยินไหม
เราไม่ต้องการให้เธออยู่ตรงนี้
เกือบลืมอาวุธของเธอละ
อย่ามายุ่ง
ทำไมมองฉันแบบนั้น
เธอพยายามทำอะไรกันแน่
อะไร จูเลียน
เธอจะทำถึงขั้นไหน ถ้าเขามีแผลเป็นที่หลัง
ถามงั้นคืออยากรู้คำตอบจริงเหรอ
ใช่ อยากรู้จริง
ฉันจะฆ่านางเลยน่ะสิ
ผมไปดูพวกเขาแล้ว ยังไหว
บ๊อบบี้บอกว่าความสับสนและก้าวร้าวแบบนี้
เกิดขึ้นบ่อยๆ ในสถานการณ์นี้
ปกติแล้วจะเป็นลูกๆ ของคนไข้
เขารู้สึกเหมือนลีแอนน์รู้สึกช่วยอะไรไม่ได้ ผมพยายามอธิบายแล้วว่า…
แต่นั่นแหละ พวกเขาไม่ไปไหนหรอก
ดี
แพนเค้กบลูเบอร์รี่
เมื่อก่อนมันทำให้คุณยิ้มได้เสมอ
ตอนนี้อะไรมันไม่เหมือนเดิมแล้ว
ฉันอยากให้คุณพยายามเข้าใจหน่อย
ผมต้องไปถ่ายรายการข้ามคืน คุณอยู่ได้รึเปล่า
- ชอน - ว่าไง
วางแพนเค้กไว้ก่อนได้ไหม
ฉันก็เบื่อพุดดิ้งจะแย่ละ
ได้สิ
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์