Jericho.
Mamusia tu jest!
To powinno być wyjątkowe danie.
Nie chcę, by jej organizm przeżył wstrząs. W szpitalu potrawy były dość mdłe.
Nie masz dziś wywiadu?
To jej pierwszy dzień, więc może mnie potrzebować.
Potrzebuje normalności.
Powinieneś iść.
Lepiej zostanę.
Ogarniemy ten poranek.
Idź się ubierz.
Magazyn czeka.
Dzień dobry.
- Nie. Mówiłam Seanowi, że nie chcę… - Sean musiał iść do pracy.
Ale spokojnie. Wie, że jesteś w dobrych rękach.
Gdzie mój syn?
- Podniosę cię… - Nie dotykaj.
Nic mi nie jest.
Jesteś obolała.
Wyzdrowieję. Idź sobie.
Rozumiem, że cierpisz, ale nie musisz być okrutna.
Zadzwoń tym w razie potrzeby. Nikt inny ci dziś nie przeszkodzi.
Żebyś się odprężyła.
Nie chce jeść owsianki.
Ładnie wyglądasz.
Mógłbyś to przygotować?
Nie powinno być trudne, a Dorothy byłaby wdzięczna.
- Chcę pobyć z Jericho przed obiadem. - Będzie smakować inaczej niż od Seana.
Dobra.
Leanne. Nie wiem, czy powinniśmy być razem, kiedy Dorothy jest w domu.
Sean musi pracować, a Dorothy zdrowieć.
Musimy być teraz nimi.
Exodus z miasta na przedmieścia
wywołuje wśród Filadelfijczyków kontrowersje.
ROSNĄCA FALA PRZESTĘPSTW
Czy nasze miasto traci swój urok?
Marcia, wieloletnia Filadelfijka i mama trójki dzieci, dzieli się opinią.
Filadelfia się zmieniła.
Jest brud…
Nie powinnaś tego oglądać. Nasze miasto jest piękne jak zawsze.
Julian zrobił ci szakszukę. Miło, prawda?
Uznaliśmy, że zjadłabyś coś o wyraźniejszym smaku.
Gdzie jest mój brat? Chcę go zobaczyć.
Może za trochę.
Jak się czujesz?
Swędzi mnie… i boli.
Nie zbliżaj się do mnie.
Spytam lekarza, czy możemy zwiększyć dawkę leku.
Czas coś zjeść.
Dorothy.
- Tylko jeden kawałeczek. - Nie.
Właśnie tak.
Wiem, że to był wypadek.
Sean powiedział, że twój żołądek musi się uregulować.
Chcę ci coś pokazać.
Zrobiłam ci go w ramach prezentu powitalnego.
Jest uszyty ze starych ubranek Jericho,
z których wyrósł podczas twojej nieobecności.
Bardzo urósł.
TA MAŁA ŚWINKA…
To zadanie matki…
pozbyć się jego starych ubranek.
Nie twoje.
To też mi odebrałaś.
Hej, co tam?
Wszystko gra? Dorothy nie odbiera.
Wszystko w porządku.
- Pewnie odpoczywa. - Jesteś w szafie Leanne?
Myślałem, że chcesz rozmawiać na osobności.
Dobra. Poprosisz Dorothy, żeby oddzwoniła? Chcę pogadać.
Nie martw się, Sean. Najgorsze już za nami.
Rozumiem, że jesteś na mnie zła.
Ale to na schodach to był wypadek.
I bardzo przepraszam za koc.
Źle postąpiłam, nie pytając cię.
Mam gościa-niespodziankę.
Och, mój synuś.
Mamusia bardzo za tobą tęskniła.
Daj mi go.
Najpierw dwa kawałki.
Jeszcze dwa. Właśnie tak.
Chodź tu.
- Chcesz do mamusi? - Cześć.
- Ale wyrosłeś. O Boże. - Posadzę cię.
Umiesz raczkować?
Tak?
Pewnie wkrótce zacznie chodzić.
Tak.
Nie mogę cię jeszcze podnieść, ale potem cię nie puszczę.
Tak. A potem będziemy razem na zawsze, maluszku.
Dobrze. Na dziś chyba wystarczy.
Nie. Miałam go tylko przez minutę.
Nie możesz się przemęczać. Lekarz nie pozwolił.
Proszę.
Nienawidzę cię.
Wszystko gra?
Dorothy wróciła ze szpitala.
Myśli, że wie, co dla niej dobre, ale tak nie jest.
Powiedziała, że…
Czasami…
najlepiej jest pokazać ludziom, że im ufamy.
Co tam, Tobes?
Co ty tu robisz?
Sean poprosił, żebym ogarnął parę spraw,
więc spędzę tu trochę czasu.
A ty co tu robisz?
Dla Dorothy.
Hej, piękna!
Przyszłam odwiedzić naszą waleczną królową.
Teraz odpoczywa. Może kiedy indziej?
Napisała do mnie. Sama wejdę na górę.
Tylko… przepraszam.
- To z Miel? - Z Fiore’s.
O Boże, są nieziemskie.
Specjalnie dla ciebie.
Przyniosłam kwiaty dla Dorothy.
Kort, zamkniesz drzwi?
Co ty tu robisz?
Co u Dorothy? Prosiła, żebym wrócił.
Dzwoniła do ciebie?
Widziałaś, co dzieje się na dworze?
Sean, Dorothy cię woła.
Co się dzieje?
- Daj nowy zbiornik. - Już!
Zauważyliśmy to…
Co do chuja?
- Czysto. - Dobra, schodzę.
Gotowe.
- Pluskwy. - Ohyda!
Chyba są na całej ulicy.
Piszą, żeby sprawdzić szwy.
Kurwa!
Czuję, jakby mnie oblazły.
Co my, kurwa, zrobimy z Dorothy?
Boże. Dzwonię do Franka!
Co się dzieje?
Halo?
Dziękujemy za telefon.
- Nie rozłączaj się. - O kurwa.
Wkrótce ci pomożemy.
Dziękujemy za telefon.
Nie rozłączaj się. Wkrótce ci pomożemy.
Jezu.
Tato?
Nie zamierzam zniszczyć sobie garnituru.
Projekt Toma Forda.
- Dzwoniłeś po dezynsektorów? - Próbuję, kurwa, od pół godziny.
O Boże.
Jak Dorothy?
Nie byłem na górze. Cały czas wysyła wiadomości.
Raczej nie możemy jej przenieść, więc nie wiem, co powiedzieć.
Zostawmy to tak.
Nie ma co jej straszyć. Poczekajmy na pomoc.
Ruszając się, może zrobić sobie krzywdę.
W porządku u niej. Leanne chyba z nią jest.
Nie ruszaj się.
Co ty robisz?
Odrobina troski przynosi świetne efekty.
Wiem, że nie byłaś ostatnio sobą. To pomoże.
Leanne.
Goliłam swojego wujka, więc mam bardzo pewną rękę.
Gdzie są wszyscy? Gdzie Kourtney?
Chyba pod prysznicem.
Pod prysznicem?
Nie musiałaś tak naprawdę dzwonić do Kourtney ani Seana.
Przecież dajemy radę we dwie. Same.
Leanne, zostaw mnie!
Dobra. Przerwę w połowie, jeśli chcesz.
Może dodamy trochę koloru?
- Spróbujemy? - Co? Nie!
Kurwa!
Zdrowie.
Czy mogę sobie pozwolić
poruszyć temat bzykania niani?
I kto to mówi.
Jesteś z Kourtney od ilu, dziesięciu miesięcy?
Kiedy kończy się jej okres ważności?
Uszczęśliwia mnie, Julianie. Jak wszystkie inne. Choć przez chwilę.
Czy ona cię uszczęśliwia? Ta niania?
Leanne?
Nie wiem.
Mam wrażenie…
Nie umiem tego wyjaśnić.
Co jest, kurwa?
Przyjechałem od razu, ale mamy pewien problem.
Nie chcę cię straszyć, ale mamy pluskwy.
Pluskwy?
O Boże! Cały dzień swędzi mnie ciało!
Opanowały całą ulicę. Próbują je wytępić, ale wolno to trwa.
Nie wiedzą czemu. Wyciągnę cię stąd.
- Nie martw się. - Co?
Widzisz, w jakim jestem stanie?
Mogę sam cię przenieść.
- Nie. - Pomogę ci. Jeśli zaboli, przestanę.
Nie! Wolę, żeby gryzły mnie robaki, niż żebyś mnie dotykał.
Jak możesz tak mówić?
Zostawiłeś mnie z nią.
Dorothy.
Podaj mi telefon.
Zawołaj Kourtney.
Nie chciałaś takiego fajnego stroju?
Nic mi nie będzie.
Co jest?
Nic.
Nie rozumiem.
Nieważne, ile daję tobie, Seanowi, Dorothy.
I tak wciąż jesteście nieszczęśliwi.
To nie takie proste.
Wiesz, jak okropny jest brak wdzięczności?
Doprowadza mnie do szału. Jak pełzające pod skórą robaki.
Czas na wydalenie.
To prywatna rozmowa.
Idź. Zadzwoń tam.
Dasz sobie radę?
Tak.
Potrzebujesz pomocy.
Wypadki się zdarzają.
Ale zawsze po tobie sprzątam, prawda?
Ręce do góry.
Wypiorę ci to.
Kurwa.
Kiedy przyjdą tępiciele?
- Za trzy godziny. - Co?
Sąsiedzi mnie przebili. Zapłacili trzykrotnie.
Stoi tam sześć wozów. Ktoś pomoże.
Ja pójdę!
Przepraszam.
PLUSKWA
Dzwoniłem do każdej firmy od robali w mieście, a mieszkam tutaj, do cholery.
Najwyraźniej nie wszyscy pracują, więc jeśli znajdziesz kogoś do pomocy,
będę skakał z radości.
Ja tu nic nie zdziałam.
Znajdziesz kogoś, kto zdziała?
Chwilunia.
- Fantastycznie, co? - Boże.
Jej dar rozwija się z każdym dniem. Pewnie ją podziwiasz.
O co pani chodzi?
Zrobiła to, żeby nas ochronić przed tymi, którzy życzą nam źle.
Nie widzisz? Nadchodzi wojna.
Osłania nas. Osłania twoją rodzinę.
Boże, ale z was świry.
Przykro mi, ale to raczej kwestia zaniedbania higieny niż voodoo.
Czujesz to, prawda? Kiedy jesteś blisko niej.
Coś cię do niej przyciąga. Mówi ci, że ona rządzi.
To jej moc.
Wciąż tu jesteś?
Tak. Kazali mi czekać, aż pojadą tępiciele.
Przepraszam. Nie chciałam cię tu uwięzić.
To nie twoja wina.
Moja abuela robiła mi ten sos mole, kiedy miałem zły dzień,
bo nie wszedłem do ekipy piłkarskiej czy koszykarskiej.
Powiedzmy, że robiła go często.
Pomyślałem, że wszystkim przyda się dziś zjeść coś na pocieszenie.
Zrobiłeś to dla mnie?
I co?
Dobre.
Kto tam?
O Boże.
Zjem tyle, ile chcesz. Daj mi tylko zobaczyć syna.
Kiedyś mnie lubiłaś.
Tańczyłyśmy.
Sadziłyśmy kwiaty.
Dzieliłyśmy się sekretami.
Babskie pogaduchy, pamiętasz?
Co się z tym stało?
Zrozumiałam, jaka jesteś.
Jaka jestem?
Jesteś zła.
Zdradzić ci sekret, Dorothy?
Zaczynam dostrzegać coś w bliskich ci ludziach.
Sean, Julian bardzo cię kochają.
Ale myślę, że jeszcze bardziej boją się mnie.
Kiedyś mi to przeszkadzało, ale powoli przestaje.
Myślę, że boją się tak bardzo,
że pewnie nie wejdą do tego pokoju, wiedząc, że ja tu jestem.
Prawdopodobnie nawet gdybyś krzyczała.
Teraz masz tylko mnie.
- Ile domów to spotkało? - Co?
Ile domów to spotkało?
Nie wiem. Piętnaście? Dwadzieścia? Prawie całą ulicę.
Nie rozumiem. Wyszedłem w połowie wywiadu,
a teraz chcą, żebym jutro przyszedł na dłuższy wywiad.
Jakbym mógł wszystko.
- Świetnie. - No już, skarbie.
Skóra mnie piecze. Zabierz mnie stąd!
Dorothy?
Leanne.
Kto to?
Pielęgniarki, które wynajęłam do pomocy.
Kourtney i ja cały dzień kogoś szukałyśmy.
Co? Dlaczego?
Myślę, że wiesz.
Możesz już iść.
Nie wygrasz tej bitwy, Leanne.
Mocno próbuję się nie zezłościć.
Napisy: Marzena Falkowska