KUCHARSKIE WYZWANIE
Dziś w pierwszym odcinku Kucharskiego wyzwania.
Szef Omar. Strangolapreti. Ulubione danie mojej mamy.
Moja babcia robi lepsze strangolapreti,
a nie żyje od 15 lat.
Wypad, kurwa, z mojej kuchni!
Sean!
Co ty wyprawiasz? Dlaczego tak to robisz?
Dlaczego robisz słony ajerkoniak?
Usychają nam tu liście szałwii. Co to jest?
Kolendra.
- To rzeżucha. - Tak, rzeżucha.
Przychodzisz do mnie z rzeżucha-nache? Co to?
- To… Kuku… - Co to?
WITAJ W DOMU
Dolej oleju. Nic nie umiesz.
Jak tam?
Trzy miesiące temu nie chciała tu być. Teraz nie chce wyjechać.
Nie można tu pić, proszę pana.
Proszę to schować!
Nie lubię ich.
Kiedy wracacie?
Trzeba podpisać milion formularzy. Sean musi to zrobić.
- Robię ulubione ciasto Dorothy. - Dobrze. Umieram z głodu.
Drożej tu niż na Harvardzie. Mogliby mieć lepsze żarcie.
- Kupiłeś kwiaty? - Tak.
Są w bagażniku, a zapasowe klucze w holu.
Julian, chodź!
Muszę lecieć.
Hej, uważaj!
- Wiesz, kim jestem? - Tak.
Tu masz, kurwa, emocje.
Zostało wam pięć minut!
Szef Omar. Co masz?
Pięknie.
- Płaczesz w mojej kuchni? - Nie.
To za dużo soli na to danie.
Chcesz się poddać? Proszę bardzo!
I trufle.
- Pieczarki i trufle - Zapiekę je.
To…
Nie! Co ty robisz?
Chyba żartujesz.
Co zrobisz? Podasz spalone gówno?
- Nie. - Zjadłabyś je?
Nie, szefie.
Tylko kościół może to widzieć.
Dziś w Filadelfii słońce ustąpi dużym opadom.
To ponoć boski plan.
CO SIĘ DZIEJE?
GDZIE SĄ WSZYSCY?
No cóż. Jak to mawiają?
Nalej sobie drinka. Pomaluj usta.
I weź się w garść.
- Leanne? - Gdzie jesteś, Roscoe?
Nie wiem. Wyrzucili nas tutaj.
- Kto? - Hej, zostaw to!
Leanne, nic ci nie jest?
Opuściliście posterunek.
Policja opróżniła park. Wsadzili nas do vanów.
To była szybka akcja. Pewnie sąsiad wniósł skargę.
Nie. To był kościół. Nie rozumiesz?
Zbliżają się do mnie. Znalazłam kogoś w domu.
Powiedz mi, gdzie jesteś.
Na jakimś dworcu autobusowym.
Weź taksówkę. Zabierz tylu, ilu możesz…
Co się dzieje?
Leanne, przyszli znowu?
Na razie dam radę.
Ale się pośpiesz.
Juki! Co z tobą?
Hej, tu Sean. Zostaw.
Tu Julian. Może innym razem.
Julian, gdzie jesteś? Zadzwoń.
Jestem na ulicy, na którą mnie wysłałeś.
Dobra, na razie tu zostanę.
Oddzwoń, kiedy będziesz mógł, dobra?
Hej, kolego. Nic ci nie jest?
Spokojnie. Sprowadzę pomoc.
Nie ruszaj się. Nic ci nie będzie.
Cholera.
Co to ma znaczyć?
Spłoniesz jak reszta.
SILNIK
BRAKUJE KLUCZYKA!
Leanne Grayson.
Musisz wrócić.
Rozumiesz?
Tak będzie lepiej dla wszystkich.
Nie chcemy cię skrzywdzić.
Nie możecie mnie skrzywdzić.
Nie jestem taka jak dawniej.
Jestem kimś więcej.
I nie możecie zrobić nic, żeby mnie powstrzymać.
Nie!
Leanne. Co się stało?
Już po wszystkim.
Zrobili ci coś?
Musimy być mądrzejsi.
To się już nie powtórzy.
Wiem.
Możecie iść.
BRAĆ CO SZEŚĆ GODZIN
OKSYKODON NA BÓL
Witaj, Dorothy. Cieszę się, że wróciłaś do domu.
Mam dla ciebie kwiaty.
Zabierzcie mnie na górę.
Pokażę wam pokój.
Cholernie długi dzień.
Nie mogę. Niedobrze mi.
Co powiedzieli lekarze?
Z urazami kręgosłupa nigdy nie wiadomo.
W najlepszym razie, jeśli będzie kontynuować rehabilitację,
odzyska w większości sprawność.
W najgorszym…
nie chcę o tym myśleć.
Teraz jest w domu, więc wydobrzeje.
Musimy ją tylko wspierać, prawda?
Powodzenia z tym.
Może tylko herbatę.
Jak się czuje?
Odpoczywa.
Sprawdzę, czy czegoś jej trzeba.
To nie jest dobry pomysł.
Dlaczego?
Bo potrzebuje odpocząć od nas wszystkich.
Zamknij drzwi.
Dobranoc, Leanne.
Napisy: Marzena Falkowska