…umeblowana piwnica jest tu dość nietypowa.
Ponad czterometrowe sufity.
Na piętrze biblioteka z kominkiem. Oczywiście duży kominek jest na parterze.
SPRZEDAŻ LUB WYNAJEM
To atrakcyjna okolica.
Na Spruce Street rzadko są dostępne aż trzy domy.
Dobrze.
Jeśli jesteście gotowi, możemy zajrzeć.
Urocza dzielnica, prawda? Jak marzenie.
Chodźmy.
ODPOCZYNEK W ŁÓŻKU!
Spróbuj z czosnkiem i oliwą…
Patrz, mama wstała. Przywitaj się.
Hej, skarbie.
Jesteś głodna? Siadaj, mam śniadanie.
Chcesz soku? Zrobię ci.
- Na kuchence jest kawa. - Tak, albo kawa. Co tylko chcesz.
Tak myślałem, że dziś zejdziesz,
więc zrobiłem słoną owsiankę z amarantusem,
bułeczki z morwą, dżem z satsumy i grubo krojony bekon.
- Jak się czujesz? Wypoczęta? - Trazodon tak działa.
To ludzie z parku.
Tak. Powiedział, że chce pomóc.
Walczyliśmy z Frankiem. Nie powinnaś tego brać.
Powiedziałem temu dupkowi, że jeśli zapomni kluczy
albo słów do piosenki Steely Dan, zamknę go za demencję.
Nie jest tu mile widziany. Dopóki go nie wpuścisz.
Właśnie.
Wszyscy wiemy, że to nie Frank jest problemem.
My nim jesteśmy. Ty i ja.
To, co próbowałaś mi zrobić. Odesłać mnie…
Wiele osób by tego nie wybaczyło.
Ale przyjechałam tu, żeby ci pomóc
i to właśnie zrobię.
Nawet jeśli nie chcesz.
Więc przestań ze mną walczyć,
żebyśmy znów mogli być rodziną.
Chcę zacząć od nowa.
I nie musisz się martwić, że będę na ciebie zła.
Bo ci wybaczam
i zawsze ci wybaczę.
Posunęłam się za daleko.
Próbowałaś tylko pomóc. Teraz to widzę.
Przepraszam, Leanne. To się już więcej nie powtórzy.
Myślę, że nowy początek to dobry pomysł.
No już, dasz radę.
No już.
Chcesz swoją małpkę? Musisz do niej dojść.
Kupujesz to?
Udaje ci się.
Ja też nie.
Brawo.
Sprytna jest. Prowadzi grę, a nas z niej wyklucza.
Rozumiem jej ostrożność.
Dorothy gra tylko wtedy, kiedy w głowie już wygrała.
A Leanne jest niewinna, bo ją teraz ruchasz?
Wiem, że nie skrzywdziłaby Dorothy.
Jest niegroźna.
Jasne.
Obserwujmy je obie. Na wypadek, gdyby się sypnęło.
Chcesz przestać?
Tak, może. Nie masz nic przeciwko?
Nie, oczywiście.
Ale jutro do tego wróćmy.
Nie wiedziałam, jak bardzo moje ciało tego potrzebuje.
Moje też.
Mam wziąć Jericho?
Tak. Byłoby dobrze.
Może się zdrzemnę.
- Tylko nie daj mu raczkować beze mnie. - Powstrzymam go.
Wiesz, ile razy przez wszystkie te lata szczerze mnie przeprosiłaś?
Przepraszam, Sean. Ile?
Wtajemnicz mnie. W cokolwiek planujesz.
Planuję? Próbuję być tylko miła. Tego przecież chciałeś.
Przestań. Znam cię.
Knujesz coś przeciw nam, żebyś potem znienacka mogła…
Co mogła?
Co dokładnie mogę zrobić, Sean?
Kiedy dr Mackenzie powiedział, że zagrażam Jericho,
popatrzyłam ci w oczy.
Może nie chciałeś, żebym wyjechała,
ale wierzyłeś, że mogę go skrzywdzić.
Nigdy tego nie zapomnę.
Dowiedziałeś się czegoś o Milo?
Przykro mi.
Nic nie ma.
To oni mu to zrobili.
Żeby nas skrzywdzić.
Nie toleruję niesprawiedliwości.
GŁÓWNE WINA
Wierzysz jej?
Kiedy byliśmy w gimnazjum,
Dottie walnęła jednego dupka, Kevina Parkera.
Zawiesili ją na tydzień i zmusili do napisania przeprosin.
Zamiast tego napisała mu, że zasłużył, bo mnie wyśmiewał.
Moja siostra nie toleruje niesprawiedliwości.
Chyba pora zapomnieć o przeszłości.
WRZESIEŃ
PRZYJEŻDŻA NOWA NIANIA!!! WRACAM DO PRACY!
Wszystko gra, Sean?
Nie.
Miałaś coś wspólnego z Isabelle?
Chyba za dużo wypiłeś.
To nie jest odpowiedź.
To przez Dorothy?
Jest wściekła. Myślę, że może zrobić coś głupiego.
Rozumiem.
Dzięki, że mi mówisz.
Nie wiem, czemu tak jej trudno nas kochać.
Czekaj. Jeśli naprawdę coś zrobi, nie krzywdź jej.
Musisz mi to obiecać.
To dlatego tu siedzisz?
Naprawdę myślisz, że skrzywdziłabym Dorothy?
Dobranoc, Sean.
Pobudka, śpiochu. Już prawie 9.00.
Wszystko w porządku?
Oczywiście.
Pomyślałam, że możemy pójść na spacer.
Kawa jest przy łóżku. Widzimy się zaraz na dole.
Tak.
Przyprowadziłam cię tu, żebyś sama zobaczyła,
jak bezpieczna tu jesteś.
Opowiadam im o tobie.
O tym, co dla mnie znaczysz. Co znaczy nasza rodzina.
Eleven News szuka prezenterki.
Co?
Mój przyjaciel znalazł to w koszu przy studio.
Jannette Dash odchodzi latem.
To może być dla ciebie wspaniała okazja.
Nie musiałabyś relacjonować wydarzeń, które nie są ciebie warte.
Mają stałe godziny pracy.
Mogłabyś wracać na czas, żeby zjeść z Seanem i położyć Jericho.
Właśnie tego zawsze chciałaś.
Nie przyjmą mnie.
Może przyjmą.
Próbuję ci tylko pokazać, że wszyscy jesteśmy po tej samej stronie.
Wleciało ci do oczu.
A co to za czysty aniołek?
Mama.
Tak.
Mama.
To ja!
Jestem twoją mamą.
Twoje pierwsze słowo to „mama”.
Mama.
Wystroiłem się, jak prosiliście.
- Dostanę komplement? - Nie ma czasu.
Już prawie kończę.
Spróbujecie?
Niesamowite.
Idealnie zrównoważone.
Gdzie się tego nauczyłaś?
Zrobiłeś to dla mnie, kiedy się wprowadziliśmy.
Nie wiedziałem, że patrzyłaś. Masz jeszcze jakieś sekrety?
Nie. Wykluczone.
Serio? Teraz?
- Czemu nie? - Co to jest?
To Romanée-Conti naszej matki, rocznik ’78. Jebana ambrozja.
Sam Zeus oszczędza swoje butelki.
Nie jesteśmy Zeusem.
Mamy wtorek. We wtorek, Dorothy?
Mamy wtorki nigdy nie powstrzymały.
Nie masz nic do gadania, chyba że planujesz wrócić do nałogu.
To nie fair. Nie chodzi o moją trzeźwość, tylko o mamę.
- Jeśli to otworzymy… - Mamy nie ma.
Wiem.
Dlatego jest idealne.
Wszyscy powinniśmy zacząć od nowa.
Prawda?
Kieliszek nie zaszkodzi.
Typowy tekst alkoholików.
Raz rzuciłeś. Uda ci się znowu.
Zaufaj mi. Nie pozwolę ci do tego wrócić.
Julian, nie musisz…
Dam radę. Otwórz je.
- Na pewno? - Wszyscy wiemy, że i tak będę pił.
Równie dobrze mogę już zacząć.
Dobrze. Idę po karafkę i kieliszki do burgunda.
Za matki.
I za nowe początki.
Jaki czujesz smak?
Stare fajerwerki.
Stodołę jesienią.
Fiołki. Ulubione kwiaty mamy.
Kurwa.
Dorothy?
Daj mi mówić, Sean.
To jasne, że mamy inne spojrzenie na rzeczywistość.
Czasem się zastanawiam, czy w ogóle lubisz nasze wspólne życie.
Albo czy coś zepsułam. Ale…
Masz teraz swoją wiarę…
której nie podzielam.
I byłam na ciebie tak bardzo… zła z tego powodu.
Już nie jestem.
Sięgnąłeś po wiarę.
Ja sięgnęłam po gniew.
Przypuszczam, że postąpiłeś szlachetniej.
Przepraszam.
Ja też bardzo cię przepraszam.
Trochę mi to zajęło.
Ale w końcu mi zaufała.
Zrobię, co trzeba, żeby…
Cicho.
Jej opowieść się zaczyna.
Karmi się ciemnością.
Co noc robi się silniejsza.
Wszystko gnije.
Dom jest pełen szkodników.
Czujesz zgniliznę?
Co teraz będzie?
Koniec.
Boże, gdzie twój smoczek? Przecież tu był.
Zmarznie w tym.
Zejdź mi z drogi.
Dokąd pójdziesz?
Daleko stąd.
Co będziesz tam robić?
Zacznę od nowa.
Mogę też iść?
Nie.
Nie rozumiesz? Nie!
Pójdę za tobą wszędzie.
Nieważne, jak daleko.
Leanne, możesz mieć to wszystko.
Jest twoje.
Dom, mój brat, mój mąż.
Wszystko, co zechcesz. Bierz.
Proszę, pozwól mi tylko odejść z moim dzieckiem.
Robię to dla ciebie.
Sean! Julian!
Co się, kurwa, dzieje? Czemu jesteś ubrana?
- Przestań! - Daj mi Jericho.
- Nie! - Możemy się uspokoić?
- Cicho, Julian! Z drogi. - Czemu chcesz mnie zostawić?
Nie jestem, kurwa, twoją matką.
Ani przyjaciółką. Jestem twoją szefową.
A ty jesteś żałosną, obłąkaną dziewczyną, która potrzebuje pomocy.
Jakoś przekonałaś tych dwóch idiotów, żeby ci uwierzyli.
Dorothy, może go potrzymam?
Nie waż się patrzeć na mnie takim wzrokiem. Nie teraz.
Patrzymy na ciebie normalnie.
Nigdy nie pozwolę, żeby coś mu się stało. Nigdy.
Wiem.
Odchodzę.
Przepraszam, Dorothy.
Nie!
Dorothy! Jezu! Julian!
Kurwa! Dzwoń na pogotowie!
- O cholera! - Już!
Dzwonię!
- Zrób coś! - Chwila!
Pomocy, proszę!
- Zadzwoniłem po karetkę. - Julian!
Napisy: Marzena Falkowska