…z głębokim smutkiem zawiadamiamy, że Isabelle Carrick
zmarła tego wieczoru w wieku 28 lat. Wschodząca gwiazda…
Dobrze się czujesz?
Nie.
Co to było, Leanne?
Myślałam, że zrozumiesz.
Moja koleżanka z pracy właśnie zginęła, a ty…
wyglądałaś na zadowoloną.
Isabelle chciała cię skrzywdzić.
Nic by ją przed tym nie powstrzymało.
Chciałam pomóc.
„Pomóc”?
Jak?
Przepraszam.
Idziecie już?
Kourtney nie czuje się za dobrze.
Poczekam w aucie.
Bardzo mi przykro z powodu tego, co się stało.
Nie masz za co przepraszać, kochanie. Cieszę się, że jesteś bezpieczna.
Miałam nadzieję, że dokończymy rozmowę.
Tak, porozmawiamy w tym tygodniu o twoim problemie z nianią.
Teraz powinnaś się przespać.
Tak. Odpocznij trochę.
- Gdzie twoje narkotyki? - Wyrzuciłem je, ty ćpunko.
Dlaczego?
Jeśli zacznę, to nigdy nie skończę.
Chciałam ich.
Wierz mi, ani trochę ci nie pomogą.
Co?
Zdejmij spodnie.
Co?
Teraz?
Wszyscy już śpią.
TYLNA CZĘŚĆ PATIO
Biltongu i kawioru?
Chciałam tylko napić się kawy.
Usiądź, proszę.
Potrzymam go, a ty zjedz.
Ze mną mu lepiej.
- Możemy porozmawiać? - O czym?
O wczoraj.
O czym tu gadać?
Dorothy, co muszę zrobić, żebyś przestała być taka zimna?
Dokładnie wiesz co. Jasno pokazałeś, po czyjej stronie stoisz.
Po twojej, Dorothy. Zawsze.
Pracujesz dzisiaj?
Tak. Cały wieczór kręcimy oceny jurorów, więc późno wrócę. Ale mogę to przełożyć.
Boże, nie rób tego. Praca w telewizji to nie żart, Sean.
Musisz chwycić byka za rogi i nie puszczać.
Co robisz?
Czytam.
O czym?
Potrzymam go, a ty weź prysznic i się przebierz.
Jestem tutaj.
Nie. Nie mogę tego jeść.
Szykowałem to parę godzin.
Nie jedz tego gówna.
Mleko? Nie?
Co się dzieje?
Co jest?
Mam je w gardle.
Zjadłaś je?
Czułam, jak się ruszają.
Połknęłaś?
WEJŚCIE Z PRZODU
DLA CIEBIE, DZIADKU SEAN
Leanne?
Dobrze się biegało?
Tak.
Mogę cię na chwilę prosić?
Tak ci ładnie w moich ogrodniczkach. Może znajdę ci coś więcej.
Leanne.
Skąd to masz?
Wymierzałam sobie karę.
Musieliśmy być idealni.
Żadnych niegodziwych myśli. Żadnego egoizmu.
Tylko służba jemu.
Wczoraj,
kiedy mówiłaś, że chciałaś pomóc…
Winisz się za to, co stało się Isabelle?
Nie chcę, żebyś się krzywdziła.
Chcę tylko zrozumieć, w co wierzysz.
To wszystko.
- Nie musisz się martwić. - Nie?
Już się nie krzywdzę.
Nie przestrzegam ich zasad.
Sama teraz decyduję.
To pewnie przyjemne.
Tak.
Ślicznie wyglądasz.
Chcę mieć z tobą zdjęcie.
O tak.
Pokaż.
Mówi Frank Pearce. Zostaw wiadomość.
Cześć, tato. Oddzwoń, kiedy to dostaniesz.
Dziękuję.
Kurwa.
Mówi Frank Pearce.
ODDZWOŃ MUSIMY POROZMAWIAĆ
JAK SIĘ NAZYWA TWÓJ PRZYJACIEL PSYCHIATRA?
Dorothy, jest 2.00 rano.
Tato, przepraszam.
Próbowałem się do ciebie dodzwonić.
Jesteś tam?
Przepraszam, tato. Oddzwonię.
- Masz kontakt z Dale’em Mackenziem? - Co?
Tym znajomym lekarzem.
Jasne. Gramy co wtorek w pickleball.
Świetnie. Poproś go, żeby przyszedł do nas na wizytę.
Jeśli myślisz, że to pomoże, chętnie zorganizuję…
Może porozmawiać z Leanne i wypisać jej skierowanie do szpitala.
Mówisz poważnie?
Tak. Poczytałam na ten temat.
Stanowi niebezpieczeństwo dla siebie i innych.
Jest niepoczytalna.
Nie odróżnia fantazji od rzeczywistości.
Wciąż manipuluje innymi. Okalecza się.
Nie wiem, czy to nierównowaga chemiczna, czy wyprany przez sektę mózg,
ale tak czy inaczej, musi odejść.
Wtedy wszystko będzie dobrze.
Wyślę ci zdjęcia.
Jeśli umówisz wizytę, namówię Leanne, żeby z nim porozmawiała.
Rano zadzwonię do Dale’a.
Świetnie. Na razie.
TYLNA CZĘŚĆ PATIO
Dobrze. No to zaczynamy.
Tak.
Przyjemnie?
Wiesz, Sean i ja odbyliśmy parę lat temu terapię dla par.
Naprawdę zmieniła nasze życie.
Jak?
No wiesz, mieliśmy wtedy dużo tarć, bo byłam żywicielką rodziny.
Bardzo próbowałam wszystkich zadowolić
i wszystkiego dopilnować.
Teraz też taka jesteś.
Ten proces trwa całe życie.
Dużo czasu zajmuje dojście do siebie po takim dzieciństwie.
Rozmawiałaś z kimś o tym?
Nie wiem, czy chcę się zmieniać.
A gdybyśmy zrobiły to razem?
Dużo o nas myślałam. O tobie i o mnie.
Naprawdę chcę cię zrozumieć, żebyśmy znów mogły być sobie bliskie.
Możemy zrobić to razem?
Pewnie.
Sza, maluszku, nie mów nic
Mama kupi ptaszka ci
A jeśli ptaszek będzie milczał
Mama kupi ci piękny brylant
A jeśli brylant przestanie lśnić
Mama kupi lusterko ci
A jeśli lusterko zbije się
Mama kupi kózki dwie
Dzień dobry.
Dziękuję, że pan przyszedł, doktorze. Proszę wejść.
Tu może być?
Będziecie mieć najwięcej prywatności.
Będzie w sam raz.
A oto i ona.
Leanne, to dr Mackenzie.
Miło cię poznać.
Dzień dobry.
Myślę, że pan doktor chciał na początku porozmawiać z nami indywidualnie.
Prawda?
Myślałam, że robimy to razem.
W ten sposób możesz mówić swobodnie, Leanne.
O sobie, o mnie.
O nic nie musisz się martwić.
Prawda?
Zgadza się, Dorothy.
Usiądziesz, Leanne?
Co ty tu robisz?
A ty?
Sprzątam.
Czy…
Sean jest w domu?
Jest w pracy.
Może przyszedłeś do Leanne, co?
Prosiłam cię o podstawową lojalność.
Nie ruchaj kobiety, która niszczy mi życie.
W moim domu, na moim patio!
Nie wiem, jak przestać.
Nie wiesz, kim ona jest.
Wiem to lepiej niż ktokolwiek z was.
Dla wszystkich będzie lepiej, jeśli pogodzisz się z Leanne.
Dlaczego obaj tak się jej boicie? Co z wami?
Daj mi z nią pogadać.
Nie możesz,
bo rozmawia w biurze z Dale’em Mackenziem.
Co? Z kolegą taty?
Tak, stawia jej diagnozę.
To dupek. Jak mogłaś poprosić o to tatę?
Przynajmniej nie rucha niani!
Nie, ale jeszcze zobaczysz.
Jeśli chcesz, żebym ci ufała, to wyjdziesz i dasz mi to zrobić po mojemu!
Niech ci będzie.
Rób to po swojemu, ale to duży błąd.
Hej, tu Sean. Zostaw wiadomość.
Sean, wracaj tu natychmiast. Wszystko się pieprzy. Zadzwoń.
Myślałam, że może już kończysz.
Jak było?
Dobrze.
Chyba twoja kolej.
Nie wiem, jak to się panu udało,
ale nie wygląda na niechętną czy zagrożoną.
Najwyraźniej jest pan w tym świetny.
Może go odłożysz?
Nie, tak mu dobrze.
Dowiedział się pan tego, co trzeba?
Prawie. Twój tata dał mi twoje notatki.
Potrzebuję tylko trochę więcej informacji, jeśli mogę.
No…
Nie wiem, czy mówiła panu to, co mówiła już mnie.
O urojeniach.
Proszę mi wierzyć, boję się, co może jeszcze zrobić.
Sean i Julian tego nie rozumieją.
Pozwalają jej na patologiczne zachowania.
Kompletnie ich zmanipulowała.
Jest jak mały robak, który włazi pod skórę i wyżera sobie drogę do serca!
Dziękuję.
Miło, że ktoś mnie wreszcie słucha.
Przepraszam. Nie wiem, co jej odjebało.
Hej. Nic nie szkodzi.
Chciała tylko pomóc.
Pomoc w wersji Dorothy zazwyczaj…
To należało do Milo.
Było przed domem.
Nie możemy go znaleźć.
Dziękuję.
Bardzo dziękuję, że pan przyszedł.
Mam nadzieję, że nie zajęliśmy panu za dużo czasu.
Ależ skąd.
Tato?
Nie spodziewałam się ciebie.
No to może chwilę pogadamy?
Teraz? Dobrze.
W kuchni jest kawa. Pójdę po Leanne.
Dorothy, twój ojciec powiedział mi, że martwi go
niestabilna sytuacja w tym domu.
Ma na względzie głównie bezpieczeństwo wnuka.
Oczywiście. Dobro Jericho jest najważniejsze.
- Leanne? - To nie Leanne
miałem dzisiaj zbadać.
Słucham?
Martwimy się o ciebie. O twoje samopoczucie.
Tato?
- Co tu robisz? - Julian dzwonił. Mówił…
Czy ktoś mi powie, co jest?
Frank i ja rozmawiamy z Dorothy.
- Daj nam chwilę. - Co się dzieje?
Nie mam pojęcia.
Leanne?
Dottie, nie sypiasz.
Nie pozwalasz nikomu dotknąć dziecka.
Twój obecny stan nie jest bezpieczny dla ciebie i Jericho.
- Chwila. - Daj mu skończyć.
Ponadto masz paranoiczną fiksację
- na punkcie tej dziewczyny. - Paranoiczną fiksację?
Ona się okalecza.
Zabrała moje dziecko!
Powiedz mu!
Powiedz mu prawdę. Ona jest chora.
Posłuchaj się, kochanie. Rozklejasz się.
Julian miał rację.
Dupek.
A tobie uwierzyłam, że choć raz postąpisz słusznie!
Chcemy tylko, żebyś mogła gdzieś odpocząć.
- Tato! Jezu! - Co to ma znaczyć?
Posłuchajcie. Prawo zobowiązuje mnie, żeby zgłosić sytuację zagrożenia dziecka.
- Ty łysy chuju! - Miło cię widzieć.
Poprosiłem Dale’a, żeby tego nie zgłaszał, ale jeśli nie zgodzisz się na leczenie…
- Przestań jej grozić! - Jeśli odmówi pomocy,
- będę musiał iść do służb ochrony… - To dla jej dobra.
Wiemy, co się wtedy stało.
Zrobiliście to po swojemu, teraz moja kolej.
Zamknij się! Dorothy ma dużo stresów.
Tak nie można. Kurwa, Frank!
Sean ma rację.
Możemy pomagać Dorothy w powrocie do zdrowia w domu.
Oddzielanie jej od Jericho byłoby okrutne dla ich obojga.
Dorothy jest wspaniałą mamą.
To ona scala tę rodzinę.
Wiele mnie nauczyła.
A Jericho nic nie grozi.
Dorothy pozwala mi go potrzymać, prawda?
Pamiętasz, jak bawiliśmy się wczoraj?
Pokażemy im?
O tak.
Dziękuję, Leanne.
Cześć.
Gotowy?
Widzicie?
Tato, mogę się wprowadzić, żeby pomóc. Nie pozwolimy, żeby cokolwiek się stało.
Tak. Wszyscy jej pomożemy.
Jeśli rozumiecie to zobowiązanie
i będziecie obserwować Dorothy, żeby odpoczęła, mogę zgodzić się na próbę.
Dziękuję.
Jak mogliście do tego dopuścić?
- Spierdalaj, tato. - Świetnie.
Wypisuję jej receptę na trazodon.
Mam tu próbkę, żeby pomogła jej wytrzymać, dopóki jej nie zrealizujecie.
Może weźmiesz już teraz? Pomoże ci zasnąć.
- Bardzo ładnie. - Chodź, usiądziemy.
Sza, maluszku, nie mów nic
Mama kupi ptaszka ci
A jeśli ptaszek będzie milczał
Mama kupi ci piękny brylant
A jeśli brylant przestanie lśnić
Mama kupi lusterko ci
A jeśli lusterko zbije się
Mama kupi kózki dwie
A jeśli kózki pójdą luzem
Mama kupi mały wózek
Napisy: Marzena Falkowska