Dziękuję.
Przyszła.
Dzień dobry wszystkim.
Dzień dobry.
Dziękuję.
Też dostanę balona?
Cześć, Dorothy. Dzień dobry.
Proszę.
Trzy tygodnie na jebanej kanapie.
Nie wiem, jak wytrzymam cały dzień na nogach.
Będę czekać z kolacją.
To bardzo miłe, ale kręcimy kilka wyzwań z rzędu,
a potem mam wywiad z… kurwa, nie pamiętam.
Dlatego potrzebuję asystenta.
Mamy szczęście. Dwie gwiazdy w domu.
Kurde, to po mnie. Zjadłabyś ze mną lunch na planie?
- Dla Jericho jest tam za duży chaos. - Leanne mogłaby…
No tak.
Mówiłam, żebyś do mnie nie wchodziła. Sama zrobię pranie.
Halo?
Nie mogę wziąć tego tematu.
Wciąż nie mam opiekunki.
Też jestem rozczarowana, ale nic nie poradzę.
Dzięki.
Proszę, pozwól mi sobie pomóc.
To moja praca.
Ponieważ jesteś jak dziecko we mgle, powiem to jasno i wyraźnie.
Nigdy więcej nie dotkniesz Jericho.
Przejdziemy się. Sprawdzimy okolicę.
Leanne?
Nie wiem, czy mnie pamiętasz. Isabelle.
Poznałyśmy się na festynie. Pracuję z Dorothy.
Tak.
Wszystko gra?
Tak.
Skoro tak mówisz. Trzymaj się.
To zdecydowanie nie jest moja sprawa…
ale…
słuchaj, Dorothy chce dobrze.
Po prostu… bywa trudna.
Skąd wiesz, że to przez nią?
Bo poznaję te łzy.
Sama je przelewałam.
Wiesz, że byłam jej stażystką?
Zaraz po studiach.
Dorothy wiele mnie nauczyła.
Była otwarta, życzliwa i nawet pożyczała mi swoje ubrania.
Wierz mi, w tamtym czasie było mi to potrzebne.
Ale czasem potrafiła być, jak mawia moja mama, prawdziwą zołzą.
Ryczałam wtedy w łazience, aż mój tani tusz zmieniał mnie w gotkę.
Niech zgadnę. Skrytykowała to, jak trzymasz dziecko?
Albo powiedziała, że z fryzurą za 30 $
wyglądasz jak bezrobotna striptizerka?
Nie myliła się.
Chciałabym, żeby dała sobie pomóc.
Ale tak bardzo się złości.
Tak, jest perfekcjonistką.
Trudno dorównać jej wymaganiom.
Ale nawet ona czasem daje ciała.
Kurde, to z pracy.
Miałam mieć wolne.
Słuchaj, nie wiem, czy miałabyś ochotę, ale mam w środę trochę wolnego czasu.
Może skoczymy na kawę?
Przyda mi się kumpela.
Dobrze. Chętnie.
Super. No to na razie.
Chyba za mocno walnąłeś.
Obraz to przykryje.
Jest krzywo.
Co? Prosiłeś o pomoc.
Martwiłem się o ciebie. Przestałeś czaić się przy naszej lodówce.
Od lat unikam gniewu Dorothy.
- Spodoba jej się? - Zawsze go lubiła.
To mają być niby uciskane waginy.
Ja widzę czarną dziurę.
Pytasz mnie, czy ty jej się znowu spodobasz?
Robię wszystko, co mogę.
Naprawię rzeczy u Leanne. Przyniesiesz narzędzia?
Zacznij, ja zaraz przyjdę.
Oni tak cały dzień?
Od 6.00.
Dlatego Dorothy wyszła.
Chciałeś czegoś?
Podaj szklankę.
Nalej mi mleka.
Do pełna.
Pójdę już.
Jeśli naprawdę chcesz.
Wiem, że bardzo go lubisz, więc chciałem go wyeksponować.
To nie wszystko.
Naprawiłem okno u Leanne i obluzowaną klamkę w łazience.
Piwnica ma być gotowa za godzinę. Potem musi tylko wyschnąć.
Naprawiłem też złamaną listwę.
Co za żałośnie niezdarna próba powrotu na naszego łóżka.
Plecy mnie nawalają od tej dziadowskiej kanapy.
- To za mała kara? - Wiesz, co musisz zrobić,
żeby to naprawić. To proste.
Dorothy, proszę.
Nie omawialiśmy już tego?
Tak i wciąż nie rozumiem, czemu nalegasz, żeby została,
kiedy ja wyraźnie jej nie chcę.
Bo ponownie scaliła naszą rodzinę. Nie widzisz tego?
Tak, potrzebowaliśmy pomocy, ale radziliśmy sobie,
zanim w ogóle przyjechała.
Nie radziliśmy.
Nie mówisz mi wszystkiego.
Co ona od ciebie ma?
Albo na ciebie?
Ona nikogo nie ma, Dorothy. Jesteśmy jej rodziną.
Jesteśmy to jej winni po tym, co przeżyła.
Co przeżyła przeze mnie?
- Miała moje dziecko. Nie miałam wyboru. - Nasze dziecko.
Może kup sobie nową kanapę.
Już dobrze, chodź.
Chodź tu, koleżko.
Możesz przyjść jutro na plan.
Na pewno trudno ci tu siedzieć z wściekłą Dorothy.
Chcesz zostać i posłuchać muzyki?
Zanim poznałem Dorothy, nigdy nie byłem samotny.
To znaczy…
Spędzałem dużo czasu sam, ale nie przeszkadzało mi to.
Potem pojawiła się w moim życiu i nie chciałem być już bez niej.
Teraz jestem i to bardzo.
Chcę tylko usiąść i coś zjeść, wiesz?
Coś głupiego i pysznego. A potem przytulić ją i naszego syna.
Czy to za duże wymagania?
Nie.
Nie, wciąż jestem niedostępna.
Wierz mi, mnie też to frustruje.
Ale możesz coś dla mnie zrobić?
Możesz dać ten temat Jeremy’emu?
Kochana jesteś. Dobrze, wpadnę później.
Przyniosę Jericho, żebyś mogła go przytulić. Dzięki.
- Wciąż tu jesteś? - Przesunęli zdjęcia,
więc robię bulion na specjalny posiłek.
Po co?
Nie widziałaś premiery, więc może zrobimy swoją małą uroczystość.
Jutro obejrzymy nowy odcinek.
Szykuję tradycyjne zampone na brązowej soczewicy, a do tego…
Zaproszę tatę i Kourtney przez „K”.
Myślałem raczej o małej uroczystości.
Drinki o 19.00.
Cześć, tato. Co słychać?
RATOWNIK MEDYCZNY
Cześć.
- W mieście nigdy nie ma nudy. - Nikomu nic się nie stało?
Chyba nie. Bezdomny zemdlał na chodniku,
więc zadzwoniłam po karetkę.
Odwodnił się, ale nic mu nie będzie.
Może przesadziłam, ale nie mogłam tak po prostu przejść obok.
- Rozumiesz? - Tak. Dobrze zrobiłaś.
Najlepsze pączki w stanie. Świetnie smakują z kawą.
Zaparzę.
Nie ma Dorothy?
Nie. Ostatnio spędza dużo czasu poza domem.
- Śmietanka, cukier? - Gorzka i czarna. Dziękuję.
Zjedz pączka. Są cholernie dobre.
O rany. Dorothy nagrywa wszystkie swoje materiały?
Ty swoich nie nagrywasz?
Jasne, bo moi biografowie muszą widzieć, jak występuję w stroju kąpielowym. Nie.
Chociaż ten mogłam nagrać.
C’est la vie.
Co to jest?
Nic takiego.
Doszły mnie słuchy, że FBI ma zgarnąć szujowatego finansistę
za różne nielegalne przekręty.
Parę dni wcześniej zrobiłam z nim nawet wywiad.
To brzmi strasznie.
Byłam przerażona, ale warto było.
Czemu jest w kolekcji Dorothy?
Zrobiłam materiał i jej pokazałam.
Była pod wrażeniem, ale uznała, że mam za małą siłę przebicia.
Że góra nie potraktuje mnie poważnie.
- Dlatego zrobiła to za mnie. - I cała zasługa przypadła jej?
Tak, ale materiał wyemitowano. To najważniejsze, prawda?
Ostatnio rzadko ją widujemy.
Trochę się o nią martwimy.
W porządku u niej?
Tak. Jest po prostu zajęta Jericho.
Coś z nim nie tak?
Nie. Jest idealny.
To dobrze.
Martwiłam się, że jest chory albo stało się coś strasznego.
Jak wtedy, kiedy była tu karetka.
- Boże. - Pomogę ci.
Przepraszam.
Dziękuję.
Och, Leanne. Zrobiłaś sobie krzywdę?
Nie, nie.
Ktoś ci to zrobił?
Nie, to nie była Doroth… Ona tego nie zrobiła.
Nie będę naciskać,
ale gdybyś kiedyś chciała pogadać, to daj znać, dobrze?
Dobrze.
Otwórzcie oczy.
Co się dzisiaj stało?
Zobaczyliśmy, że przyjechała karetka.
Ale nie wiem po co. Temu człowiekowi nic się nie stało.
Widziałam go wcześniej w parku.
Był nieprzytomny?
Nie kiedy przyszliśmy. Wszystko wyglądało w porządku.
Słyszeliście, co ta blondynka mówiła do ratownika?
- Ta, która do mnie weszła. - Nie.
Ale wyglądało to poważnie. Ratownik był zły.
Mamy coś dla ciebie.
Wstańcie.
Właśnie tym nas kontrolowali.
To był symbol naszego strachu.
Ale ja się już nie boję.
A wy?
Nie wiem, czy taki był cel szefa Stephena.
Właśnie. Szefie Stephenie, powiem parę mocnych słów o…
CZERWIEC - NOTATKI
Myślałam, że już śpisz.
Nie przejmuj się mną.
Byłam u moich przyjaciół.
Mogą być też twoimi.
Dobranoc, Dorothy.
Isabelle? O co chodzi?
Wiem, co zrobiłaś.
Jeremy po prostu pasuje do tego tematu, jasne?
Nie przyszłam ci powiedzieć, że psujesz mi karierę.
Tylko że ja zniszczę twoją.
Nie wiem, czemu nie siedzisz, ale się nie wykpisz.
Och, rozumiem.
Rozmawiałaś z nią? Co ci powiedziała?
Bo to nie jest cały obraz.
Leanne?
Przepraszam.
Wiesz o Dorothy od ratowników?
Tak. Przepraszam, że cię okłamałam.
- Prowadziłam śledztwo. - Leanne!
Męczyły mnie słowa tej kobiety z festynu.
Trochę poszperałam, ale nie znalazłam wiele.
Ten ratownik dał mi mały trop.
Jeden z nich był tu w sierpniu
i nie chciał nic zdradzić, ale był przerażony.
Przeszukałam więc rejestr zgonów.
To nie jest Jericho.
To twoje dziecko, Leanne? Dorothy ci je zabrała?
Czyli nie chciałaś kumpeli?
Lubię cię, Leanne, i szczerze się o ciebie martwię.
Skrzywdziła cię i zabiła swoje dziecko.
Co zamierzasz zrobić?
Donieść na nią. Powinna siedzieć. Pewnie jej bogaty tatuś komuś posmarował.
Zniszczę chociaż jej karierę.
Naprawdę nie chcę twojej krzywdy, Leanne.
Już dość jej doznałaś.
Ale muszę powiedzieć prawdę.
Muszę być gotowa za godzinę.
Nie martw się. Nie zostawię cię na lodzie.
Pomogę ci znaleźć nową rodzinę, która doceni świetną nianię.
Rozmawiałaś z Isabelle?
Tak. Chce się ze mną zaprzyjaźnić.
Zaprzyjaźnić? To dlatego przyszła tu oskarżyć mnie o…
Wspomniałaś o swojej winie?
O tym, dlaczego musiałam…
To jest twoja małostkowa zemsta?
Dorothy.
Nie mam ci niczego za złe.
Zrobiłaś, co musiałaś, żeby odzyskać Jericho.
Każda dobra matka zrobiłaby to samo.
O co tu chodziło?
Będę u siebie.
To nie jest dobry pomysł.
Nie bój się przyjemności.
Leanne! Gdzieś ty była?
Potrzebuję pomocy z przystawkami i drinkami.
Otworzysz?
Coś ty, to mój ojciec. Muszę najpierw odetchnąć.
Leanne, możesz przygotować polentę?
A ty możesz dalej się opierdalać?
- Co? - Przebierzesz się?
Co? Teraz muszę się stroić dla męża?
Wybacz, że cię zawstydzam.
- Cześć, co słychać? - Cześć.
Przepraszam za mój wygląd. Byłam bardzo zajęta Jericho
i zostawiłam wszystko inne.
Leanne, pomóż mi z drinkami.
Wciąż tu jest.
W kuchni są przystawki.
Pójdę zobaczyć, co zrobił ten twój sławny mąż.
Tato.
- Szef Sean! - Kourtney.
Próbowałam ją stąd wyrzucić, ale zawiodłam, jak widać.
Bo zawsze byłaś zbyt łagodna.
Nie jesteś gotowa iść na całość i to cię ogranicza.
Ale pracuję nad nowym planem.
Głównie poza domem, bo pod tym dachem nikomu nie mogę ufać.
Doszłam do wniosku, że Leanne trzeba odesłać.
Dla jej zdrowia.
Do szpitala psychiatrycznego?
To poważny krok, Dottie.
Tej dziewczynie trzeba pomóc i nie mam innego pomysłu.
Nie mogę przy niej pracować, spać, a nawet myśleć.
Możesz mi pomóc?
Przegrzebek z ostrygową pianką?
Pójdę się przebrać.
Dzięki Bogu.
Ekstra. Wiesz?
A poproszę.
Tak.
Dziękuję.
- O Boże. - Dzięki.
- Sean? - Dziękuję.
- Dorothy? - Nie, dziękuję.
Mówiłem ci…
- Wiem. - Tak.
W życiu nie zawsze szło mi gładko.
O nie, to tylko klip.
- Teraz tak mówisz. - …zostałem bezdomny.
Gotowanie mnie uratowało.
- Fartuch. - …jak czerpać przyjemność…
- Zabrałeś go? - Jak sprawiać ją innym.
Może go pożyczę.
Zrozumiałem, że nie jest ważne, gdzie byliśmy.
Ważne jest to, kogo karmimy teraz.
- Tak, szefie. - Dobrze.
Jeśli nie wytrzymasz tego ciśnienia…
Co?
…to wypad, kurwa, z mojej kuchni.
- Zaraz się zaczyna. - Cicho, Sean. Nagrywa się.
Nadajemy na żywo z Chester,
żeby informować na bieżąco o niebezpieczeństwie.
Jeremy miał się zająć tym tematem,
ale złapał grypę czy coś takiego i dostała go Isabelle.
Podejrzani strzelają z wnętrza domu.
Zasługuje na to, żeby tam być.
Powtórzmy, że proste aresztowanie
zmieniło się w sytuację patową.
Według policji w domu jest co najmniej trzech uzbrojonych podejrzanych.
Sytuacja jest bardzo napięta.
Może przerodzić się w przemoc
w każdej chwili.
- Na dół. Chodźcie za mną. - Idźcie stąd!
Oczywiście, że jest strzelanina. Ta dziewczyna zabierze mi pracę.
To ja powinnam tam być.
Proszę się nie zbliżać, dobrze?
Tu będzie pani bezpieczna. Dziękuję.
Jak państwo słyszeli, ktoś zaczął strzelać z domu.
Mamy aktywnego strzelca.
Ale nadal będziemy informować…
Cholera! Columbus! Dzwoń po karetkę.
- Ma broń! - Ja pierdolę.
- Nie oddycha. - Zginęła?
Dzięki Bogu nie było cię tam.
Napisy: Marzena Falkowska