(ครัวกระทะเหล็ก)
ทางชีวิตผมไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ
อย่างว่า มีพ่อแม่ที่ไม่ใส่ใจ อายุ 17 ก็กลายเป็นคนไร้บ้าน
แต่การทำอาหารช่วยชีวิตผม
สอนให้ผมรู้จักดูแลตัวเอง รู้จักดูแลคนอื่น
ผมได้เรียนรู้ว่าเราจะมาจากไหนก็ไม่สำคัญ
สิ่งสำคัญคือวันนี้เราทำอาหารให้ใครกินบ้าง
อาหารช่วยชุบชูใจ และทำให้เราใจสลายได้
ดังนั้นถ้าทนความกดดันไม่ไหว…
ก็ไสหัวออกไปจากครัวของผมซะ
(ครัวกระทะเหล็ก) (ฟิลาเดลเฟีย)
โห ฉันภูมิใจในตัวคุณมาก
นั่นพ่อของหนูไงจ๊ะ
ชอน นี่เยี่ยมเลยค่ะ
งานนี้ต้องเปลี่ยนชีวิตคุณแน่
ไม่รู้สินะ
นี่ว่ายังติดรอยสักปลอมเท่ๆ ไม่เยอะพอ
ที่จะนับเป็นเชฟคนดังของจริงได้
ไม่จริง ครัวกระทะเหล็กฟิลาเดลเฟียจะเป็น ซีซั่นที่ประสบความสำเร็จสุดในประวัติศาสตร์
ทุกคนจะต้องรู้จักชื่อชอน เทอร์เนอร์
แหม แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คุณก็สุดยอดมากค่ะ
แล้วเราทุกคนก็ตื่นเต้นแทนคุณ
- จริงเหรอ โดโรธี - อะไรนะ
แน่นอนสิ
ได้เวลาพาเจริโคไปเดินเล่นแล้วค่ะ
ไง พร้อมไหมจ๊ะ
มาเร็ว โอ๋ๆ
ขออย่าได้พูดออกมานะว่า นายเก่งกว่าแบร์ฟุต คอนเทสซา
นางเป็นสมบัติแห่งชาติ
แล้วเมื่อไหร่จะแนะนำให้ฉันรู้จักกับ ปัทมา ลักษมี
ฉันว่าน่าจะไม่มีวันนั้น
อ้าว แล้วอิน่า การ์เทนล่ะ
นี่ไม่ใช่ช่องฟู้ดเน็ตเวิร์คนะ
ว่าไง คงมีสาเหตุที่ พี่อยากออกมาโดยไม่มีชอนสินะ
ฉันต้องขอให้นายเลิกเอากับพี่เลี้ยงเด็ก
ฉันไม่มีอารมณ์ เพราะงั้นไม่ต้องพยายามปฏิเสธ แต่เลิกซะ
มันจบไปแล้ว โอเคนะ
นี่มันเรื่องอะไรกันแน่ ดอตตี้
หงุดหงิดเรื่องงานเหรอ
งานก็แค่ขาดช่วงนิดหน่อย เดี๋ยวก็ผ่านไป
มีคนเข้ามาทำร้ายเธอ จูเลียน
เธอเป็นอะไรรึเปล่า
ใครจะรู้ เขาบอกว่าไม่เป็นอะไร
ตอนนี้ฉันไม่รู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ฉันจำไม่ได้จริงๆ ว่า ปีที่แล้วชอนเคยไปออกครัวกระทะเหล็ก
รู้สึกเหมือนกำลังจะเสียสติ
แต่ตอนนั้นเธอกำลังเครียดมาก
ช่างเถอะ
ฉันลืมเรื่องหลายอย่างช่วงจิตตกหลังคลอด ชีวิตคนเราก็คงงั้นแหละ
แค่อย่ายุ่งกับลีแอนน์อีก แค่นี้ก็จัดการเธอยากอยู่แล้ว
ฉันต้องคิดหาทางจัดการกับเธอให้ได้
ฉันจะไม่ยอมให้ลัทธินั่นกลับเข้ามาในชีวิตเรา
ลีแอนน์ ฉัน…
รู้นี่ว่าฉันอยากให้เธอรู้สึกว่า จะเข้าออกบ้านนี้เมื่อไหร่ก็ได้
แต่ช่วยอะไรหน่อยได้ไหม
มีอะไรคะ โดโรธี
เวลาออกไปเดินเล่น ช่วยเลี่ยงการไปที่สวนได้มั้ย
ช่วงนี้มีพวกร่อนเร่มากางเต็นท์ในนั้นเยอะมาก
และเมื่อคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้น ฉันว่านี่เป็นทางเลือกที่ปลอดภัยที่สุด
ตอนนั้นมีอันตราย แต่จังหวะช่วงนั้นผ่านไปแล้ว
คุณไม่ต้องกลัวพวกเขาหรอก
โถ หนูเอ๊ย
ไม่ว่าคนพวกนี้จะเป็นใคร เขาก็แค่เป็นอีกลัทธิหนึ่ง
เห็นแนวโน้มพฤติกรรมอันตรายรึเปล่า
ก็ เรามองอะไรคนละมุมกันค่ะ
ฉันเป็นห่วงเรื่องการตัดสินใจโดยรวมของเธอนะ
ซึ่งเป็นสาเหตุที่ฉันทำนัด ให้เธอไปพบสูตินรีแพทย์ของฉันด้วย
ฉันเพิ่งรู้ว่า
เธอมีเพศสัมพันธ์กับน้องชายฉัน
โดโรธี คุณไปค้นของของฉันเหรอ
เปล่า
ไม่ได้ทำอยู่แล้ว
เพราะถ้าทำ ฉันจะไม่สบายใจมากๆ นะคะ
สมัยอยู่กับเลสเซอร์เซนต์ เขาไม่อนุญาตให้เรามีของส่วนตัว
เธอมีสิทธิ์ที่จะได้ความเป็นส่วนตัว
อยู่ในบ้านนี้เราทุกคนต้องไว้ใจกัน
และนั่นเป็นสาเหตุที่เรา ต้องพูดความจริงต่อกันในทุกๆ เรื่อง
ขอบคุณที่มาคุยกันค่ะ โดโรธี
เรื่องนี้ทำให้ฉันเก็บอะไรไปคิดได้เยอะจริงๆ
ไงจ๊ะ ไง มาเลย
โอเค มันก็ชวนขนลุก แต่จริงๆ ก็ไม่ได้เป็นพิษภัยอะไร
ไม่ใช่เรื่องแปลกที่วัยรุ่น
จะล้อเลียนคนที่มีอำนาจในชีวิตพวกเขา
แหม คุณก็พูดง่ายสิ คุณไม่ใช่คนที่โดนล้อ
และมันไม่ใช่แค่เรื่องนี้ ฉัน…
ฉันกังวลว่าปัญหาของเธอ จะหนักกว่าที่พวกเราจะรับมือได้
คือฉันไม่ได้อยากโทษเหยื่อนะ แต่เธอทำตัวบ้าบิ่น
เที่ยวไปสนอกสนใจพวกเด็กจรจัดนั่น
แล้วไง
"แล้วไง" เหรอ
แล้วมีคนบ้าวิ่งไล่เธอรอบบ้านเรา เธอเป็นแม่เหล็กดึงดูดพวกจิตเพี้ยน
ฉันไม่อยากให้ลูกชายเรา ต้องเสี่ยงกับพวกคนพิลึก!
โดโรธี เจริโคปลอดภัยดี ผมรู้ว่าคุณเครียด
คุณไม่ควรจะต้องนั่งอยู่บ้านเฉยๆ
รอให้ทางสถานีเขาจ่ายงานมาให้ อย่างกับคุณเป็นมือสมัครเล่น
มันเกี่ยวกันตรงไหน
คืนนี้เป็นคืนพิเศษนะ ไม่รับแขก ไม่ต้องเตรียม ไม่มีครัวกระทะเหล็ก
ผมแค่… ตอนนี้ไม่มีสมองพอที่จะ สติแตกกับเรื่องหยุมหยิมทุกเรื่อง
โอ้โห ขอโทษจริงๆ ค่ะ บ๊อบบี้ เฟลย์
การที่ฉันเป็นห่วงครอบครัวเรา มันรบกวนตารางยุ่งๆ ของคุณเหรอ
ในที่สุดผมก็ประสบความสำเร็จใหญ่ แค่นี้คุณทนไม่ได้เหรอ
- ชอน - ผมไม่ได้ได้อยู่คนเดียว เราได้ไปพร้อมกัน…
ชอน! ฉันพยายามจะคุยเรื่องเร่งด่วนกับคุณนะ!
ใช่ เรื่องเด็กน้อยผู้หิวโหยในสวน
ซึ่งไม่รู้ทำไมแต่กลายเป็น ภัยอันตรายร้ายกาจต่อครอบครัวเรา
มื้อค่ำเสร็จเมื่อไหร่ค่อยเรียกฉันแล้วกัน
ขอบคุณค่ะ
มาสิคะ
เขางดงามมาก
เขาคือปาฏิหาริย์
มาทางนี้สิ เรามีของใหม่ๆ ให้คุณดู
ไงจ๊ะ สุดหล่อ
เธอมีดีที่ตรงไหน
เธอโดดเด่นไม่เหมือนใคร
กล้าพอที่จะกบฏ
กบฏกับใคร
ใครก็ตามที่ขวางทางเธอ
- ให้ตายสิ - อ้าว
ขอโทษค่ะ
ขอทางหน่อย ขอทางหน่อยๆ
โดโรธี
เอารถเข็นตามมาเดี๋ยวนี้
ฉันอยากรู้ว่าทำไมเธอถึงรู้สึกว่า จำเป็นต้องเอาชีวิตลูกชายฉันไปเสี่ยง
ด้วยการพาเขาเข้าไปในค่ายคนไร้บ้าน ทั้งที่ฉันสั่งไว้ชัดเจนว่าไม่ให้ไป
โดโรธี คุณก็แค่ไม่เข้าใจ
ฉันไม่มีทางพาเขาไปหรอก ถ้าที่นั่นไม่ปลอดภัย
ทุกคนที่นั่นใจดีอ่อนโยนกันทั้งนั้น
เสร็จแล้วนะ เราไม่ควรกินบูลโกกิที่เย็นชืด ไปกินกันเลย
ลีแอนน์ เธออายุ 18 เธออาจรู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่ตรงนั้น
ฉันบอกได้เลยว่าไม่ใช่
แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เธอมีสิทธิ์ตัดสินใจ ว่าอะไรปลอดภัยสำหรับลูกฉัน
ทีนี้ ก่อนหน้านี้ฉันขอดีๆ แล้ว ตอนนี้เธอทำให้ฉันไม่มีทางเลือก
ฉันขอห้ามไม่ให้เธอกลับไปที่สวนนั่นอีก
ตลกดีนะว่าบางทีคุณก็บ้าอำนาจได้ขนาดหนัก
ดูแล้วเกือบเหมือนป้าเมย์เลย เห็นแนวโน้มพฤติกรรมอันตรายรึเปล่า
กลิ่นน่าอร่อยมากค่ะ ชอน
ผมก็อยากให้คุณลอง มากินด้วยกันสิ
ชอน เธอเอาลูกออกไปข้างนอก ไปเจอกับคนพวกนั้น
ลูกบาดเจ็บตรงไหนรึเปล่า
ไม่… แต่…
- งั้นเดี๋ยวผมคุยให้ - ยังไม่พอ
แล้วจะให้ผมทำยังไง ไล่เธอออกจากบ้านเหรอ
เราทั้งคู่รู้ว่าลีแอนน์ไม่ใช่คนเพอร์เฟกต์
แต่คุณคือคนที่พูดเองนะว่า เราช่วยปรับพฤติกรรมของเธอได้
แล้วทำไมถึงจะคิดยอมแพ้ตอนนี้
อะไร… ฉันไม่ได้ยอมแพ้
งั้นทำไมถึงไม่ยอมพอใจเสียที ลีแอนน์จะเป็นอะไรเราก็ช่วยแก้ไขได้
แต่ตอนนี้เราอยู่ในสถานการณ์ที่ดี แบบที่ไม่ได้อยู่มาพักใหญ่
เพราะงั้นมากินมื้อค่ำดีๆ กัน กับไวน์ไซราห์ชิลีที่ผมซื้อมา…
โดโรธี ไม่เอาน่ะ อาหารเย็นหมดแล้ว ที่รัก
โดโรธีเป็นอะไรรึเปล่าคะ
ฮื่อ ไม่เป็นไร
เขาแค่เป็นห่วงเรื่องคุณกับเด็กๆ ในสวน
กับคนอื่นๆ ที่นั่นด้วย
พวกเขาแค่อยากเรียนรู้จากฉัน
ไม่เคยมีใครมองเห็น สิ่งที่พวกเขาเห็นในตัวฉัน
แล้วคิดว่าทำไมพวกนั้นถึงปฏิบัติต่อคุณแบบนั้น
ฉันอาจจะคู่ควรก็ได้
ลีแอนน์! ลงมาหน่อยได้มั้ย
- หวัดดีจ้ะ วีรา - เป็นไงบ้าง
สบายดี
ให้ช่วยอะไรเหรอคะ โดโรธี
นั่งก่อนสิ
สวัสดีจ้ะ ลีแอนน์
ลีแอนน์ ฉันต้องพูดตรงๆ นะ
เมื่อคืนนี้ฉันโมโหเธอไม่น้อยเลย
แต่หลังจากนอนหลับสนิทหนึ่งตื่น และเล่นโยคะสุริยะนมัสการ
ฉันก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมา
สาเหตุที่เธอกับฉันกระทบกระทั่งกัน เพราะเธอติดอยู่ในบ้านหลังนี้
และจากประวัติของเธอ
เธอยังไม่เคยได้มีโอกาส ได้เปิดประสบการณ์การเป็นอิสระเลย
จูเลียนเคยเล่าให้ฉันฟัง ว่าวีรามาจากวงการเต้น
จริง แล้วโดโรธีก็บอกฉันว่า เธอชอบเรียนเต้นกับเขามาก
บอกว่าเธอมีพรสวรรค์จริงๆ
ฉันว่าเธอจะเหมาะที่สุดกับ ชั้นเรียนที่เรียกว่านาฎสัญญะวิทยา
ฟังก่อน เธอต้องชอบแน่
เกิดอะไรกันเนี่ย
ออกไป ไม่งั้นก็เงียบเสีย
คืองี้ เขามีสถาบันอยู่ที่นิวเจอร์ซีย์
ที่มีหลักสูตรเต้นนาฏสัญญะวิทยาพิเศษ กินเวลาสองเดือน
จะได้ทั้งเข้าชั้นเรียนและได้ฝึกเต้นจริง
และยังได้เรียนวิชากายวิภาคพื้นฐาน
และการประยุกต์ใช้สัญญะวิทยา กับการสื่อสารในชีวิตประจำวัน
เหมือนเป็นวิทยาศาสตร์ของแดนเซอร์ แถมด้วยปรัชญาเล็กน้อย
แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะต้องเรียนอย่างเดียว
สัปดาห์ละสองครั้ง เขาจะมีกิจกรรมเข้าสังคม ให้นักเรียนเข้าร่วม เช่นไปโบว์ลิ่ง
คือเธอจะได้ทักษะอันมีค่า ต่อการสร้างอาชีพต่อไป
ตัวอย่างเช่น เธอดูแลเด็กเก่งอยู่แล้ว
ถ้าสักวันเกิดอยากสอนเต้นให้เด็กๆ
หลักสูตรนี้จะดูดีมากในประวัติทำงาน
และส่วนที่ดีที่สุดคือ ปกติแล้วต้องต่อคิวกันยาวมากเลย
แต่วีราช่วยใช้เส้นให้ จนเขารับเธอเข้าเรียนได้ตอนนี้เลย
แถมเรายังจะดูแลค่าใช้จ่ายทุกอย่างให้ เธอก็แค่ต้องตอบตกลง
ใช่ คิดยังไงล่ะ ลีแอนน์
เธอโตแล้ว มีความคิดสร้างสรรค์
และฉลาดเกินกว่าที่จะปฏิเสธโอกาสแบบนี้
ใช่ไหม
เรียนจบเมื่อไหร่เธอกลับมาได้เสมอ
ใช่ แน่นอน กลับมาเยี่ยมได้
เยี่ยม ฉันจองตั๋วรถไฟของพรุ่งนี้ให้แล้ว
ที่จริงกว่าจะเริ่มเรียนคือวันจันทร์
อ๋อ แหม แต่รอทำไมล่ะ หือ
ลีแอนน์อาจจะอยากรีบไปผจญภัยก่อนคนอื่น
ของที่ระลึกจ้ะ
เธอสวยมาก
ตอนใส่ชุดนี้ในงานวันเกิดของจูเลียน เมื่อปีที่แล้ว
ฉันอยากให้เธอรับเอาไว้
ไม่เป็นไร
ฉันไม่อยากเอาเสื้อผ้าคุณไปด้วย
คุณทำเรื่องแบบนั้น โดยไม่ปรึกษาผมก่อนเลยได้ยังไง
ฉันพยายามแล้ว
คุณบอกให้ฉันยิ้มแล้วกินมื้อค่ำไป
ฉันไว้ใจเขาไม่ได้ มันไม่เวิร์ค
เจริโครักเขามาก
แค่นางอยู่ใกล้ๆ ฉันก็กระวนกระวาย
ฉันไม่รู้สึกสบายใจที่จะ ทิ้งให้นางอยู่กับเจริโคตามลำพัง
เป็นปัญหา เพราะการอยู่ตามลำพัง กับเจริโคเป็นงานของเขา
เราต้องยอมรับความจริง
ตราบใดที่เขายังอยู่ที่นี่ ลัทธินั้นจะกลับมาเมื่อไหร่ก็ได้
เนี่ย เราก็ต้องทำแบบนี้แหละ
และค่ายเต้นรำนี่ก็จะดีต่อตัวเขาเองนะ
เขาจะได้รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร มากกว่าที่เราจะหาให้ได้
แล้วทุกคนก็จะได้พอใจ
ผมไม่มีสิทธิ์ออกความเห็นเลยว่า จะเกิดอะไรขึ้นในชีวิตลูกชายผม
ผมจะรู้สึกยังไงไม่สำคัญ ยังไงคุณก็จะทำตามใจคุณอยู่แล้ว
ฉันต้องการคู่ชีวิต
ไม่ใช่สามีปิตาที่เอาแต่สั่งให้ฉันปิดปาก
และพร้อมเสมอที่จะแก๊สไลท์ หลอกภรรยาให้เข้าใจว่าตัวเองเป็นคนผิด!
- "แก๊สไลท์" เหรอ - ใช่!
อย่าได้เสนอหน้ามาบอกว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี
และฉันควรจะพอใจ เพราะมันไม่ใช่!
คุณควรจะอยู่ข้างฉัน!
เรียนจบหลักสูตรแล้ว เราจะคุยกับเขาอีกทีเพื่อประเมินสถานการณ์
นั่นถึงจะยุติธรรม
(วิเวียน เดล) (สัมผัสจิตวิญญาณเพลงโซล)
ลีแอนน์ เข้ามาคุยกับเราก่อน
ไม่ค่ะ ขอบคุณค่ะ คุณนายเทอร์เนอร์ อยู่ตรงนี้สบายดีแล้ว
นี่เป็นไอเดียที่แย่มาก
ฉันได้กลิ่นไอเดียอุบาทว์จากสามรัฐห่างจากนี่
และไอเดียนี้เหม็นจริงๆ
โชคดีนะที่นี่ไม่ใช่การตัดสินใจของเธอ
ใช่เลย จูเลียน คุณก็มีวิธีจัดการปัญหาตัวเอง
อย่าไปยุ่งกับการจัดการของเขา
ฉันรู้นะว่าไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะตัดสิน การตัดสินใจไร้เหตุผลของใครได้
แต่ในกรณีนี้ ฉันจะตัดสิน การตัดสินใจไร้เหตุผลของพี่
โอเค ที่รัก เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณ โอเคนะ
ขอบคุณมากที่ทุกคนเป็นห่วง แต่ไม่มีเรื่องที่ต้องถกกันจริงๆ
วันนี้ลีแอนน์จะไปแล้ว มันก็ต้องเป็นอย่างนั้นแหละ
อะไร
ผมมารับลีแอนน์ไปส่งสถานีรถไฟ
โทบี้ มาเร็วไปหน่อย
โอเค งั้นผมจะรอที่…
โอเค ตั๋วของเธออยู่กับฉัน และหมายเลขยืนยันตั๋วอยู่นี่
และมีชื่อกับเบอร์โทรศัพท์ ที่อยู่ของสถาบัน…
- ฉันอุ้มให้ๆ โอเค - โอเค
ฉันว่าคงดีที่สุดถ้าบอกลาตอนนี้เลยนะ ลีแอนน์
จ้ะ
คิดจะถามเขาเองบ้างไหมว่าต้องการอะไร
ลีแอนน์รู้ว่านี่เป็นโอกาสที่หายาก
มันเรื่องบ้าอะไรกันแน่ นาฏสัญญะวิทยาเนี่ยนะ มีศาสตร์นี้จริงเหรอ
- โอ๋นะจ๊ะๆ - ฟังแล้วเหมือนตั้งมาหลอก
- มันมีหลักสูตรนี้จริงๆ - นี่ เก้าอี้หนู
รู้ดีเพราะหาข้อมูลมา 90 นาทีเนี่ยนะ
ชอบเก้าอี้ตัวนี้ใช่มั้ย
- ฉันว่าหนูชอบเก้าอี้ตัวนี้ - เธอต้องใจเย็นๆ
วีรารู้จักผู้อำนวยการสถาบันนี้เป็นการส่วนตัว
วีราเคยขายบ๊วบแลกยาซูดาเฟด เรียกนางเป็นผู้เชี่ยวชาญอะไรไม่ได้ทั้งนั้น
ทำไมถึงตั้งใจอยากไล่ให้เขาไปพ้นๆ ขนาดนั้น
เราช่วยถอยกันคนละก้าว แล้วคุยกันดีๆ แทนที่จะตะโกนใส่กันได้มะ
ไม่เป็นไรค่ะ
ฉันจะไปเอง คุณเทอร์เนอร์ เรียนแค่สองเดือน
โห เธอจะต้องชอบแน่ๆ
ฉันสัญญา
เขาอึราดละ
ตอนแรกจะเปลี่ยนให้
แต่คิดว่าคงไม่อยากให้ มือขี้ยาอย่างฉัน
เฉียดเข้าใกล้บริเวณอ่อนไหวของเขา
นี่มันสถานการณ์ซับซ้อน โอเคนะ หนักกว่าที่คุณคิดว่ารู้
- มันมีรายละเอียดอื่นๆ - คุณเพิ่งหาว่าฉันเป็นอีร่านขี้ยา
ไม่ได้ซับซ้อนอะไรเลย จูเลียน
ฉันเคยทำเรื่องที่ก็อยากย้อนไปลบได้ แต่ลบไม่ได้
ฉันเลยยอมรับความจริงโดยไม่อาย เพราะความอับอายคือประตูสู่การกลับไปติด
โคตรเลวเลยที่ใช้ประวัติส่วนตัวฉัน มาเป็นอาวุธ
คุณพูดถูก ผมไม่เสียใจเลย
โอเค แค่นี้ยังไม่อาจ…
ฉันรับเรื่องนี้อีกรอบไม่ไหวนะ ไม่ไหว
- เธอทำห่าอะไรลงไป - ไม่ได้ทำ
แล้วหลานอยู่ไหนล่ะโว้ย
หมายความว่าไง ฉันอุ้มเขาไปนั่งเก้าอี้แค่นั้น
รัดไว้บนเก้าอี้สูง ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย
ห้องเก็บไวน์
- ขอบคุณพระเจ้า - เวร ไม่เอาแล้วนะ
ฉันไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น ฉันวางเขาไว้บนเก้าอี้สูงแค่นั้นเลย
หุบปาก!
- ในครัว! - เมื่อกี้ก็เพิ่งดูมา
ฉันทิ้งเขาไว้บนเก้าอี้สูง จูเลียน เดี๋ยวสิ
- ไม่นะ - ฉันจะไปดูกล้อง
นี่เป็นการอุปาทานหมู่ไม่เข้าท่า เราต้องโทรเรียกตำรวจ
คุณหันหลังให้เขาได้ไงตั้งแต่ต้น
เป็นบ้าอะไร
คุณแหละเป็นบ้าอะไร
ลีแอนน์ นี่ โอเครึเปล่า
- คุณกำลังเสียตัวตนไปกับความทุกข์ - แม่ง
คอยใช้ชีวิตเหมือนเรื่องไม่ได้เกิดขึ้นไม่ได้นะ
การเป็นลูกจิตแพทย์ ไม่ได้ทำให้คุณเป็นจิตแพทย์
ฉันกำลังแก้ปัญหาอยู่ทุกวัน พยายามแก้ปมเฮงซวยของตัวเอง
มันไม่สนุก แต่ฉันก็ทำ
คุณต้องเผชิญหน้ากับ ความเจ็บปวดที่สุดที่เคยเจอในชีวิต
ถ้าอยากจะให้ชีวิตดีขึ้นจริงๆ
เรื่องนั้นฉันช่วยคุณไม่ได้
ฉันต้องรักษาใจตัวเอง
เยี่ยม ไปรักษาใจให้ไกลๆ ผมเลย
เวร
โดโรธี
อะไรวะเนี่ย
ลีแอนน์ ถ้าไม่รีบไปตอนนี้ คุณจะตกรถไฟแน่ๆ
แม่ง
ถ้าเธอฉลาดอย่างที่ฉันคิด
เธอจะขึ้นรถไฟขบวนนั้น ไม่ต้องเหลียวหลังมาอีก
ผมสับสนแล้วนะ
ลีแอนน์
กลับบ้านไป โทบี้
หนอนเหรอ อะไรวะเนี่ย
ลูกชายฉันอยู่ไหน
ให้เวลาสิบวินาที เธอรู้ว่าฉันทำอะไรได้บ้าง
เขาหลับอยู่ในห้องเด็ก
อยู่ในนั้นมาตลอดเวลา
เป็นไปไม่ได้
ฉันรื้อหาทั้งบ้านแล้ว…
โอ๋ๆ พระเจ้า
- โอ๋ ลูกแม่ๆ - เฮ้
โอ๊ย โอเคๆ
วีราไม่อยู่แล้ว
ยังไงก็ต้องเลิกอยู่แล้ว
เขาไม่เหมาะกับคุณ
คุณทั้งคู่เป็นคนใจพัง
แต่คุณไม่ต้องแก้ไขอะไร
ลีแอนน์ต้องอยู่ต่อ
ถ้าลีแอนน์อยู่ เจริโคก็อยู่ ดังนั้นลีแอนน์ต้องอยู่
คุณบ้าไปแล้วเหรอ
นางให้คนเข้ามาในบ้านเรา
เอาตัวลูกเราไปซ่อนอย่างกับเป็นมุกพวกจิตป่วน
นางป่วย
ผมไม่อยากเสียลูกไปอีก
ลีแอนน์ต้องอยู่
ไม่ได้ ชอน เราวางแผนไว้แล้ว
- คุณทำงี้ไม่ได้ - ลีแอนน์
ผมอยากขอโทษแทนภรรยา
อย่าได้กล้าดีมาขอโทษแทนฉัน
แต่เราจะซาบซึ้งใจมาก ถ้าคุณจะอยู่ให้นานเท่าที่คุณต้องการ
นั่นจะทำให้ฉันมีความสุขมากค่ะ
ขอบคุณที่พยายาม เปิดโลกของฉันให้กว้างขึ้น โดโรธี
แต่ฉันทิ้งเจริโคไปไม่ลง
ถ้าฉันไม่อยู่ จะเกิดอะไรขึ้นกับเขาบ้างก็ไม่รู้
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์