KUCHARSKIE WYZWANIE
W życiu nie zawsze szło mi gładko.
Rodzicom na mnie nie zależało. W wieku 17 lat zostałem bezdomny.
Gotowanie mnie uratowało.
Nauczyło mnie, jak czerpać przyjemność. Jak sprawiać ją innym.
Zrozumiałem, że nie jest ważne, gdzie byliśmy.
Ważne jest to, kogo karmimy teraz.
Jedzenie może nas uwznioślić. Może też złamać nam serce.
Jeśli nie wytrzymasz tego ciśnienia…
to wypad, kurwa, z mojej kuchni.
KUCHARSKIE WYZWANIE FILADELFIA
Ale jesteśmy z ciebie dumni.
To twój tata.
Sean, to wspaniałe.
To zmieni twoje życie.
Nie wiem.
Chyba ma za mało fałszywych tatuaży,
żeby zostać celebrytą.
Nie. To będzie najpopularniejszy sezon w historii Kucharskiego wyzwania.
Każdy będzie wiedział, kim jest Sean Turner.
Niezależnie od tego, co się stanie, byłeś fenomenalny
i wszyscy bardzo się cieszymy.
- Ty też, Dorothy? - Co?
Oczywiście.
Czas na spacer Jericho.
Hej, gotowy?
No chodź. Tak.
Tylko nie czuj się lepszy niż Barefoot Contessa.
Jest skarbem narodowym.
To kiedy poznasz mnie z Padmą Lakshmi?
- Może nigdy? - A z Iną Garten?
To nie Food Network.
Co? Pewnie nie bez powodu wyszłaś tu bez Seana.
Masz przestać ruchać nianię.
Nie jestem w nastroju, więc nie zaprzeczaj, tylko przestań.
Z tym już koniec.
O co ci chodzi, Dottie?
O pracę?
Masz chwilowy zastój. To minie.
Ktoś ją zaatakował, Julian.
Nic jej nie jest?
Kto wie? Mówi, że nie.
Mało co już rozumiem.
Naprawdę nie pamiętam, żeby Sean był w tamtym roku w Kucharskim wyzwaniu.
Czuję, jakbym traciła zmysły.
Miałaś cholernie dużo stresu.
Nie szkodzi.
Umknęło mi parę rzeczy po porodzie. Takie jest życie.
Po prostu nie zbliżaj się do Leanne. I tak jest z nią już trudno.
Muszę coś z nią zrobić.
Nie pozwolę, żeby ta sekta wróciła.
Leanne…
Wiesz, że masz zupełną swobodę,
ale możesz coś dla mnie zrobić?
O co chodzi?
Kiedy chodzisz na spacery… możesz unikać parku?
Obozuje tam wielu włóczęgów
i zważywszy na to, co się stało, myślę, że tak będzie najbezpieczniej.
Było pewne zagrożenie, ale już przeminęło.
Nie musisz się o nich martwić.
Skarbie.
Kimkolwiek ci ludzie są, to tylko kolejna sekta.
Widzisz niebezpieczny schemat?
Widzimy to inaczej.
Niepokoi mnie to, jakie podejmujesz decyzje. Ogólnie mówiąc.
Dlatego umówiłam cię z moją ginekolożką.
Zauważyłam,
że odbywasz stosunki z moim bratem.
Grzebałaś w moich rzeczach?
Nie.
Absolutnie nie.
To byłoby dla mnie bardzo przykre.
W Kościele Pomniejszych Świętych nie mieliśmy prywatności.
Masz do niej prawo.
W tym domu musi panować zaufanie,
dlatego musimy być ze sobą szczerzy we wszystkim.
Dziękuję za tę rozmowę, Dorothy.
Naprawdę dała mi wiele do myślenia.
Hej. No chodź.
No dobrze. To trochę dziwne, ale raczej nieszkodliwe.
To nic nadzwyczajnego, że młoda osoba naśmiewa się ze swojego autorytetu.
Łatwo ci mówić. To nie ty jesteś przedmiotem kpin.
I nie chodzi tylko o to…
Martwię się, że nie poradzimy sobie z jej problemami.
Nie chcę obwiniać ofiary, ale jest nieostrożna.
Fascynuje się tymi bezdomnymi dzieciakami.
No i co?
„No i co?”
No i to, że gonili ją po domu szaleńcy. Jest magnesem na wariatów.
Nie chcę narażać na to mojego syna!
Jericho jest bezpieczny. Wiem, że jesteś zestresowana.
Nie powinnaś czekać na zlecenie ze stacji jak jakaś amatorka.
Co to ma do rzeczy?
Ten wieczór to dar. Żadnych telefonów, przygotowań, Kucharskiego wyzwania.
Nie czuję się na siłach wariować z powodu każdej drobnostki.
Przepraszam, Bobby Flayu.
Czyżby moja troska o rodzinę psuła twój napięty grafik?
W końcu odniosłem sukces i nie możesz tego znieść?
- Sean. - To zwycięstwo nie tylko moje, ale nasze.
Próbuję powiedzieć ci coś ważnego!
Tak, że głodne dzieciaki z parku w jakiś sposób zagrażają naszej rodzinie.
Zawołaj mnie na kolację.
Dziękuję.
Chodź.
Jest piękny.
Jest cudem.
Chodź. Chcemy pokazać ci coś nowego.
Hej, pięknisiu.
O co z nią chodzi?
Jest niezwykła.
Odważnie się zbuntowała.
Przeciw komu?
Każdemu, kto stoi jej na drodze.
O Boże.
Przepraszam.
Dorothy.
Bierz jego wózek.
Powiedz mi, dlaczego naraziłaś życie mojego syna,
zabierając go do obozu bezdomnych, mimo że miałaś tego nie robić.
Nie rozumiesz. Nie zabrałabym go tam, gdyby to nie było bezpieczne.
Każdy tam jest miły i łagodny.
Gotowe. Bulgogi nie podaje się w temperaturze pokojowej.
Leanne, masz 18 lat i możesz czuć, że jesteś tam bezpieczna.
Mówię ci, że tak nie jest.
Ale nie masz prawa decydować, co jest bezpieczne dla mojego dziecka.
Prosiłam cię już, ale nie zostawiasz mi wyboru.
Zabraniam ci wracać do parku.
Masz dziwną skłonność do kontroli.
Prawie jak ciocia May. Widzisz niebezpieczny schemat?
- Pysznie pachnie. - Chciałbym, żebyś spróbowała. Usiądziesz?
Sean, zabrała go do tych ludzi.
Zrobili mu coś?
Nie, ale…
- Porozmawiam z nią. - To nie wystarczy.
To co mam zrobić? Wyrzucić ją?
Nie jest idealna,
ale to ty chciałaś ją zresocjalizować.
Chcesz się teraz poddać?
Nie poddaję się.
To czemu nie możesz być szczęśliwa? Możemy pomóc Leanne.
Ale teraz jest dobrze. Od dawna tak nie było.
Może nacieszmy się tą kolacją i chilijskim Syrah, które kupiłem…
Dorothy, przestań. Zaraz wystygnie, kochanie.
- Dobrze się czuje? - Tak.
Po prostu niepokoi się o ciebie, te dzieciaki z parku
i wszystkich innych.
Chcą się ode mnie uczyć.
Widzą we mnie coś, czego nikt nie widział.
Jak myślisz, czemu cię tak traktują?
Może na to zasługuję.
Leanne! Możesz tu przyjść?
- Cześć, Veera. - Co u ciebie?
Dobrze.
Potrzebowałaś czegoś?
Usiądź.
Cześć, Leanne.
Leanne, muszę być szczera.
Wczoraj byłam na ciebie wściekła.
Ale po dobrze przespanej nocy i powitaniu słońca
miałam objawienie.
Ścieramy się dlatego, że ciągle siedzisz w tym domu.
A w przeszłości
nie miałaś okazji doświadczyć niezależności.
Julian opowiadał mi o tanecznym wykształceniu Veery.
Tak. A Dorothy mówiła mi, jak bardzo podobały ci się lekcje tańca.
Według niej masz talent.
Myślę, że semiotyka tańca będzie dla ciebie idealna.
Posłuchaj. Spodoba ci się.
Co tu się dzieje?
Wyjdź albo bądź cicho.
To instytut w New Jersey
z dwumiesięcznym kursem z semiotyki tańca.
Obejmuje szkolenie i czas w studiu,
ale też zajęcia z anatomii
i zastosowania semiotyki w codziennej komunikacji.
To jak nauka dla tancerzy z odrobiną filozofii.
Ale to nie tylko praca.
Dwa razy w tygodniu mają zajęcia, takie jak kręgle.
Zyskasz cenne narzędzia do budowania swojej kariery.
Na przykład świetnie radzisz sobie z dziećmi.
Gdybyś kiedyś chciała uczyć je tańca, to bardzo wzbogaci twoje résumé.
A najlepsze jest to, że choć zwykle mają długą listę oczekujących,
Veera użyła swoich wpływów i mogą przyjąć cię od razu.
My się wszystkim zajmiemy. Ty musisz się tylko zgodzić.
Tak. Co o tym myślisz, Leanne?
Jesteś dojrzała, kreatywna
i o wiele za mądra, żeby odrzucić taką szansę.
Prawda?
Potem możesz wrócić.
Oczywiście. Możesz wrócić i nas odwiedzać.
Świetnie, zarezerwowałam ci na jutro bilet na pociąg.
Zajęcia są od poniedziałku.
Cóż, po co czekać?
Leanne może już rozpocząć swoją przygodę.
Mała pamiątka.
Wyglądałaś w niej pięknie na urodzinach Juliana.
Chcę ci ją dać.
Nie trzeba.
Nie wezmę twojej sukienki.
Jak mogłaś to zrobić bez żadnej konsultacji ze mną?
Próbowałam.
Kazałeś mi się uśmiechnąć i zjeść kolację.
Nie mogę jej ufać. To nie działa.
Jericho ją kocha.
Czuję przy niej niepokój. Nie chcę zostawiać jej samej z Jericho,
co jest problemem, bo na tym polega jej praca.
Takie są fakty.
Dopóki tu jest, ta sekta może po nią wrócić.
Tak po prostu musi być.
Ten taneczny kurs będzie dla niej dobry.
Zobaczy, że potrzebuje więcej, niż możemy jej dać
i wszyscy na tym skorzystają.
Nie mam nic do gadania w sprawie swojego syna.
Nieważne, co myślę. Robisz, co chcesz.
Potrzebuję partnera,
a nie jakiegoś protekcjonalnego męża,
który manipuluje żoną, żeby w siebie zwątpiła!
- „Manipuluje?” - Tak!
Nie mów mi, że wszystko jest w porządku
i że powinnam być szczęśliwa, bo, kurwa, nie jest!
Masz być po mojej stronie!
Kiedy kurs się skończy, sprawdzimy, co u niej… i ponownie ocenimy sytuację.
Tak będzie fair.
Leanne, usiądziesz z nami?
Dziękuję, pani Turner. Nie trzeba.
To zły pomysł.
Wyczuwam złe pomysły z daleka,
a ten śmierdzi.
- Na szczęście nie ty decydujesz. - Właśnie. Masz swój proces.
Nie wtrącaj się.
Wiem, że nie powinienem osądzać irracjonalnych decyzji,
ale w tym przypadku osądzam twoje.
Kochanie, tu nie chodzi o ciebie.
Dziękuję za waszą troskę, ale naprawdę nie ma o czym dyskutować.
Leanne dziś wyjeżdża i tyle.
Co?
Mam zawieźć Leanne na dworzec.
Trochę się pośpieszyłeś.
Dobra, mogę poczekać w…
Dobrze, mam twój bilet. A tu jest twój numer rezerwacji.
Mam też nazwę, numer i adres instytutu…
- Może go wezmę. - Dobrze.
Chyba będzie najlepiej, jeśli pożegnacie się teraz.
Tak.
Spytałaś ją w ogóle, czego chce?
Leanne wie, że to rzadka okazja.
Semiotyka tańca? Jest w ogóle coś takiego?
- Już dobrze. - To jakiś przekręt.
- Wcale nie. - Patrz, krzesełko.
- Wiesz to po godzinie czytania? - Lubisz to krzesełko, prawda? Tak.
- Uwielbiasz je. - Uspokój się.
Veera osobiście zna dyrektora instytutu.
Veera obciągała za sudafed. Żaden z niej autorytet.
Czemu nie chcesz jej puścić?
Możemy na chwilę przestać i porozmawiać, zamiast krzyczeć?
Już dobrze.
Pojadę, proszę pana. To tylko dwa miesiące.
Bardzo ci się tam spodoba.
Obiecuję.
Zrobił kupę.
Miałam go przewinąć,
ale chyba nie chcecie, żeby ćpunka dotykała go w intymne miejsca.
To skomplikowana sytuacja. Przekracza twoje pojęcie.
- Ma złożoną dynamikę. - Nazwałeś mnie dziwką.
To nie jest skomplikowane.
Chciałabym cofnąć pewne rzeczy, ale nie mogę,
więc przyznaję się do nich bez wstydu, bo wstyd to droga powrotna do narkotyków.
To chamska zagrywka używać mojej przeszłości jako broni.
- Masz rację. Nie jest mi przykro. - Nie możesz…
Nie dam z tym znowu rady. Nie dam.
- Coś ty zrobiła? - Nic.
Gdzie on jest?
Co? Posadziłam go w krzesełku.
Posadziłam go w krzesełku. Nic nie zrobiłam.
Piwnica.
- Dzięki Bogu. - Chryste, tylko nie to.
Nic nie zrobiłam. Posadziłam go w pieprzonym krzesełku.
Cicho!
- Kuchnia! - Właśnie tam byłaś!
Zostawiłam go w krzesełku. Julian, czekaj.
- O nie. - Sprawdzę kamery.
To głupota. Zadzwońmy na policję.
Jak mogłaś go zostawić?
Oszalałaś?
A ty?
Leanne. Wszystko w porządku?
- Zatracasz się w cierpieniu. - Kurwa.
Nie możesz udawać, że nie istnieje.
Jesteś córką psychiatrów, a nie psychiatrą.
Staram się. Codziennie walczę ze swoimi problemami.
To trudne, ale to robię.
Musisz stawić czoła największemu bólowi, jaki czułeś,
jeśli chcesz wydobrzeć.
A ja nie mogę ci w tym pomóc.
Muszę się chronić.
Świetnie. To chroń się z dala ode mnie.
Cholera.
Dorothy?
Co do chuja?
Leanne? Jeśli nie wyjedziemy teraz, na pewno spóźnisz się na pociąg.
Kurwa.
Jeśli jesteś taka mądra, za jaką cię mam, jedź i się nie oglądaj.
Nie rozumiem.
Leanne?
Wracaj do domu, Tobe.
Gąsienice? Co jest, kurwa?
Gdzie jest mój syn?
Masz dziesięć sekund. Wiesz, do czego jestem zdolna.
Śpi w swoim pokoju.
Cały czas tam był.
To niemożliwe.
Wywróciłam dom do…
O Boże.
Kochanie.
Już dobrze.
Veera sobie poszła.
To było nieuniknione.
Nie pasowała do ciebie.
Oboje jesteście chorzy.
Ale ty nie musisz się leczyć.
Leanne zostaje.
Jeśli Leanne tu jest, to Jericho też. Dlatego Leanne zostaje.
Oszalałeś?
Kazała komuś przyjść do naszego domu
i schować nasze dziecko w ramach perwersyjnego dowcipu.
Ona jest chora.
Nie chcę znów stracić syna.
Leanne zostaje.
Nie. Wdrożyliśmy plan.
- Nie możesz. - Leanne.
Przepraszam cię w imieniu mojej żony.
Nie waż się tego robić.
Bylibyśmy bardzo wdzięczni, gdybyś została tak długo, jak chcesz.
Bardzo bym tego chciała.
Dziękuję, że próbowałaś poszerzyć moje horyzonty.
Ale nigdy nie zostawię Jericho.
Kiedy mnie tu nie ma, kto wie, co może mu się stać.
Napisy: Marzena Falkowska