Kochanie, chyba jedziemy. Co się dzieje?
Tak czy siak, to strasznie bolało. Byłam wtedy bardzo młoda.
Rozumiesz mnie?
Ale moja matka zrobiła jedną dobrą rzecz.
Nie pozwoliła mi potrzymać dziecka w szpitalu,
żebym się do niego niezdrowo nie przywiązała.
Ale Leanne jest tutaj.
Widzi, jak inna kobieta wychowuje jej dziecko.
W pale mi się to nie mieści.
Wiem. Ale nawet jeśli jest jej,
wydaje się zadowolona, że Dorothy i Sean bawią się z nim w dom.
Nie jest zbyt zrównoważona, kochanie.
Widać, jak się chwieje.
A co, jeśli pewnego dnia postanowi odejść i zabrać ze sobą swoje dziecko?
Co wtedy?
Dorothy całe życie będzie szukać swojego syna?
Do dupy takie życie.
Masz rację.
Przyda się podpórka prawna.
Chyba że udowodnimy, że to syn Leanne.
- Jesteś za stara na taniec na rurze. - Daj mi spokój.
Zlecono mi reportaż z konkursu sobowtórek Marilyn Monroe.
I na pewno nie jestem za stara na striptiz.
Dopilnujesz, żeby Leanne nie dała dziś Jericho za długo spać?
W nocy nie chciał się uspokoić.
Jestem wykończona i całkiem pewna,
że do krągłości Marylin nie zaliczały się wory pod oczami.
Powiedz Seanowi, że jedna z mam przyjdzie dziś lub jutro
po torbę z pieluchami, którą tu zostawiła.
Na pewno nie powiem.
Byłoby lepsze z dodatkiem wódki.
Ty też.
Amen.
Zabierasz syna na Arubę?
Nie, zabieram Leanne do parku. Chcesz iść? Mamy zajebisty dzień.
Nie. Ze mną ledwo wyszła na ulicę. Myślisz, że pospaceruje po parku?
Myślę, że jest gotowa. Wszyscy robimy postępy.
Wkrótce będziemy normalną, kurwa, rodziną.
Jasne.
À propos…
Myślałem o tym, żeby zrobić test DNA Leanne i Jericho.
Po kiego grzyba?
Żeby mieć pewność.
I może zacząć proces adopcji. Żeby cała ta porażka była chociaż legalna.
Julian, wszystko się układa. Nie spierdol tego.
- Skup się na sobie i swoim domu. - Próbuję tylko chronić…
Co chronić?
Seana przed nim samym. Mówił o buraczanym latte.
Nie wezmę udziału w takiej makabrze.
Nie ma jego czapki. Zaraz wrócę.
Julian, potrzymasz go przez chwilę?
Jestem pokryty jarmużem. Może być uczulony.
Gotowy?
Znalazłem jego okulary. Patrz, jakie są małe.
Nie musimy iść daleko.
Kwiaty. Patrz.
Patrz, kwiaty. Drzewa.
Wiedziałaś, że są jadalne?
- Kwiaty są jadalne? - Niektóre.
To mniszek lekarski. Można go jeść całego.
To jest gorczyca. A to portulaka.
Z tego powstaje świetne chimichurri.
Ma pełno witamin i kwasów omega-3.
Można go dodać do zupy, gulaszu lub użyć do dekoracji.
Ładny jest.
- Ma pan drobne? - Już patrzę.
Tak.
Chcę iść do domu.
Ostrożnie, gorące.
Schowaj język, Sean.
Nie jestem w nastroju.
Dowiedziałam się, że kiedy ja odgrywam martwą diwę,
Isabelle robi reportaż o Kaplowitzu.
Twój temat jest fajniejszy.
To bardzo miłe, Leanne.
Ale wierz mi, procesy o morderstwo są najlepsze.
Wiesz, czemu wepchnęli mi Marilyn?
Podobno mam bardziej krągłe kształty. Słyszysz to?
Nieźle wypełniasz tę sukienkę.
Przestań, zawstydzisz Leanne.
Smakuje jak wiosna.
Znowu zupa?
Zainspirował mnie spacer.
To zupa z mniszka. Dobra.
Nie jestem zbyt głodna.
Ta sukienka przemieściła mi narządy. Idę się z niej wyciąć.
Wykąpię go.
Nie. Widzę, że potrzebuje mamusi.
Co z tobą?
Coś jest nie tak. Źle sypiam.
Ciągle kłócę się bez sensu z żoną.
Kończy ci się twój sekciarski haj.
Przejdzie ci. Znajdziesz po prostu nowy haj.
Nie widziałeś tych świrów z sekty?
Nie nękają cię?
Nie.
Co my tu w ogóle robimy?
Jeśli twoja siostra albo Sean mnie zobaczą, nie będą zachwyceni.
Po pierwsze, nasza siłownia śmierdzi
jak stary człowiek z gronkowcem.
Kurwa.
O kurwa.
Cholera.
O kurwa.
A po drugie, musisz mi pomóc zdobyć DNA Jericho i Leanne.
Bułka z masłem. Mam już potrzebny sprzęt.
Po prostu wepchniesz to dziecku do nosa.
Nie ma mowy. Kup specjalny zestaw.
Trzeba się zarejestrować, użyć karty.
To potrwa parę tygodni. Potrzebuję tego teraz. Dobrze zapłacę.
Mam dość zabawy w detektywa.
Nie wpychaj tego nikomu do nosa. To tak nie działa.
Ostatnia rzecz. Ze względu na stare czasy.
Wykonam telefon. Ze względu na stare czasy.
Jeden gość wisi mi przysługę. Pracuje w laboratorium.
Ale tylko się skonsultuję.
Nie wejdę do tego domu, a ty i tak mi zapłacisz.
Co ja bym bez ciebie zrobił?
Bezdomny czy hipster? Trudno powiedzieć.
Dla kogo to?
Dzieciaków w parku. Wyglądały na wygłodzone.
Pomożesz mi to zanieść?
Nie. Muszę położyć Jericho.
Mam jedzenie.
Co to jest?
Posmakuje wam. To pizza al taglio.
Prosty sos pomidorowy Pinello, na to ubite lardo,
a na koniec mostarda z winogron i cebuli.
Dziwne, ale dość dobre.
Dobrze. No to słuchajcie…
Zostawię wam to. Częstujcie się.
Świetnie.
Tak. Włos od Leanne i Jericho.
Tak, ale musi być z mieszkiem. I lepiej więcej, gdyby próbka była zła.
To nie takie łatwe.
No to cię dobiję. Masz góra pół godziny.
Ma okienko dziś wieczorem.
- Wyniki jutro. - Dobra, przyjedź.
Załatwię je. Chwila, gdzie jesteś?
W szpitalu u rodziny.
I przywieź kasę.
Taki numer nie jest tani.
Wiem. Nic nie jest tanie.
Juju?
Tato?
Pomóż.
Proszę, pomóż nam.
Sorki, mały.
Może zaboleć.
Już dobrze.
Chodź do mnie. Wszystko w porządku. Już dobrze.
Kurwa.
- Co robisz? - Kurwa!
Leanne.
Po prostu…
Parę tygodni temu, kiedy, no wiesz…
Uprawialiśmy seks.
Tak. Właśnie.
Zgubiłem zegarek.
Chyba go znalazłeś.
Ale będąc tutaj…
uświadomiłem sobie, że za tobą tęsknię.
Tęsknię za twoją bliskością. Za twoim dotykiem.
Kłamiesz.
Cały czas o tobie myślę.
To bolało.
Przepraszam. Poniosło mnie.
Kurwa!
Nie, Julian.
Nie wiem, co robisz, ale masz wyjść.
Już.
Pamiętasz, co robiłem?
Mam włosy małego, ale nie Leanne. Chyba w ogóle ich nie gubi.
Sprawdzałeś szczotkę? I poduszkę?
Świetny pomysł. Pewnie, że tak.
To może zamiast tego weź włosy Dorothy?
Żeby udowodnić, że nie jest matką.
Przecież mieliśmy udowodnić, że to syn Leanne
i przekonać ją, żeby prawnie go oddała.
Przemyślałam to
i myślę, że nic się nie zmieni, zanim Dorothy nie zaakceptuje prawdy.
Potem podejmiemy kroki, żeby mogła zatrzymać dziecko.
Sprawdź kanapę.
Włosy Dorothy.
O kurwa. Przyjechał Roscoe.
Włosy Dorothy.
Kurwa, żadnych nie ma!
Bingo.
Znalazłem jej szczotkę. Zadzwonię potem.
To było trudniejsze, niż myślisz.
Miałeś zrobić coś prostego.
Znowu karmisz tych skłotersów?
Czy to dobry pomysł? Oni są jak bezpańskie koty.
- Nigdy nie odchodzą. - To głodne dzieciaki.
Przepraszam. Wiem, że to dla ciebie ważne.
Marudzę, bo dali mi reportaż z parady zwierząt w Eastwick.
Moje ciuszki w panterkę.
Hej. Mogę skorzystać ze sracza?
Jasne. Chodź ze mną.
- Proszę. - Dzięki.
Spoko.
Sean! A jeśli badają dom?
Jedno włamanie ci nie wystarczy?
Dorothy, to nie są przestępcy. To dzieciak, który musiał się wysrać.
- Musimy myśleć o własnym dziecku, Sean. - Jedno nie przeszkadza drugiemu.
Słuchaj, rozumiem, że im współczujesz…
- Halo. - Odwołaj reportaż z parady.
- Jak to? - Mam dla nas temat!
- Co? Gdzie? - Wyślij do mnie ekipę.
- Leo też? - Tak, Leo też. Oczywiście.
Dzień dobry. Jestem Dorothy Turner z kanału 8 News.
Chciałabym porozmawiać o waszej niedoli.
Chciałabym poruszyć temat waszej okropnej sytuacji.
Nie chcę was wystraszyć.
Chcę tylko, żeby inni ludzie wiedzieli o waszej niedoli.
Nic dziwnego, że te dzieci nie ufają dorosłym.
To my zaprojektowaliśmy zepsuty system, przez który trafiły na ulicę.
Cześć, jak masz na imię?
Porozmawiajmy z nim.
Przepraszam. Cześć.
Możemy porozmawiać?
Powiesz, od kiedy jesteś na ulicy?
Odkąd wyrosłem z opieki zastępczej.
To okropne.
Opowiedz nam o przeszkodach, jakie napotkałeś.
Trochę ich było. Nie znalazłem żadnej pomocy.
Przynajmniej na początku. Nawet dla moich problemów z sercem…
Cholera! Straciłem obraz.
Możemy…
Dobra.
- Musimy znaleźć temat. - Nie.
Sean?
Mam dziś pracowity dzień.
Hej, jak tam? Przyniosłem ci kanapkę.
Jest prosta. Kurczak i ser.
No, nie taka prosta.
To ser rzemieślniczy od Amiszów.
Chleb pieczony na zakwasie…
Nagraj to. Jest świetne!
Kanapkę?
Może zapytasz go, co robi i dlaczego.
Zrobimy z tego sprawę rodzinną.
Chodźcie.
Tak, sam widzisz. To kanapka dla ciebie.
Kanapkę?
Szamajcie.
KARMI BEZDOMNĄ MŁODZIEŻ
Te dzieci żyją w niedoli.
Czemu ciągle używam tego słowa?
Ale lokalny anioł podaje im pomocną dłoń,
przygotowując zdrowe, pyszne posiłki dla tej bezdomnej młodzieży.
Proszę. Kanapkę?
Dobrze. Z kurczakiem i serem.
- Dzięki za pomoc. Smakowały im. - Nie ma za co.
Też mieszkałem na ulicy.
Wiem, co to głód. Chcę po prostu dać coś od siebie.
Patrz. To twój tatuś!
Będzie wielką gwiazdą.
No co ty.
Tak będzie. Zobaczysz.
Pozwól, że go wezmę, Leanne.
Przydałoby się więcej pomocy, bo mam tylko dwie ręce.
Sean, świetnie wypadłeś. Kamera cię kocha.
Dzięki, Leanne.
- Trzeba było wyjść. - Nie chcę odwracać uwagi od ciebie.
Myślisz, że zmotywujesz innych?
Mam nadzieję.
Widok takich ludzi jest bolesny wszędzie, ale zwłaszcza w naszej okolicy.
Teraz będzie moje podsumowanie. Nieźle mi wyszło.
Są zdrowe, karmione na pastwisku, z wolnego wybiegu…
Trudno się nie zachwycić. To prawdziwy bohater.
- A teraz Courtney z prognozą pogody. - Chyba zabrakło czasu.
…w Filadelfii nadal…
To było super, skarbie. Jestem z ciebie dumna.
Tak, bardzo dumna.
O nie.
Nie pozwolę ci do tego wrócić. Poza tym ja tego potrzebuję.
Juju, co się dzieje?
Nawet nie próbuj kłamać. Zawsze rozpoznam.
Nie chcę stracić też ciebie.
Nigdzie się nie wybieram.
Chodzi o mamę?
Chcę, żebyś zatrzymała… dziecko.
Oczywiście, że zatrzymam Jericho.
O co się martwisz?
Co to jest?
Zleciłem badanie DNA Jericho.
Co takiego?
- Po co? - I twojego.
Julian, co się dzieje?
Jericho nie jest twoim dzieckiem.
Oczywiście, że jest moim dzieckiem.
Co się z tobą dzieje?
O Boże, znowu bierzesz?
Juju, zapewnimy ci właściwą pomoc. W jakimś dobrym miejscu.
- Wszyscy cię wspieramy. - Nie rozumiesz.
Widziałem Jericho.
Widziałem go…
Widziałem go, kiedy umarłem.
Był tam ze mną.
On nie żyje, Dorothy.
Zbadałem włosy twoje i jego.
Jericho nie jest twój.
To dowód.
Dobrze, wierzę ci.
Wierzę, że coś zobaczyłeś.
To była straszna noc.
- Dottie. - Jeszcze do końca nie wydobrzałeś.
Potrzebujesz więcej czasu.
Teraz to widzę.
Dottie.
Ja otworzę.
Cześć.
- Mogę wziąć moją torbę? - Oczywiście.
Tak, wejdź.
Leanne! Wiemy, gdzie jest torba Brooke?
Chyba wszystko jest.
Był taki chaos.
Nie użądliły cię, co?
Nic mi nie jest.
To moja szczotka.
Musiała wypaść.
Świetnie. Wszystko już mam.
- Dziękuję raz jeszcze. - Pewnie.
Potrzebujesz jeszcze czegoś?
Nie, dziękuję, Leanne. Porozmawiam tylko z bratem.
To była jej szczotka.
Rozumiem.
Wziąłeś jej włosy, nie moje.
Dlatego wyniki były fałszywe.
Julianie.
Nigdy więcej nie rób czegoś takiego. Poważnie naruszyłeś moje zaufanie.
Nie zrobię.
Obiecuję.
Napisy: Marzena Falkowska