Dzień dobry, George.
Gdzie George?
Wyszedł.
Tak? Kiedy?
Wczoraj wieczorem.
Pewnie poszedł po Jericho.
Na pewno wróci na obiad.
Mówiłaś, że twój ojciec ma z kimś przyjść?
Co?
Na obiad. Miał przyprowadzić partnerkę.
Tak. Kourtney przez „K”.
Nie musimy tego robić.
Musimy.
Jericho potrzebuje dziś rodziny.
To jego pierwsze Święta.
Czyli ja, ty, Julian, Frank, Kourtney przez „K” i Leanne?
Oczywiście że Leanne. Przygotujmy też miejsce dla George’a.
Czyli siedem osób. Zajmę się też jej bratem.
Dobrze.
Pokażemy im prawdziwe Święta Turnerów.
Nie mogą znowu go wziąć.
Sean ma na ten temat inne zdanie.
A ponieważ stan psychiczny Dorothy jest dość delikatny,
lepiej nie zadawać zbyt wielu pytań.
Wielkim wysiłkiem powstrzymaliśmy ją przed angażowaniem glin.
Po to właśnie są kontrakty.
Czego cię zawsze uczyłem?
Umowy ustne są tak dobre jak papier, na którym je spisano.
Nie rozumiem. To mają dziecko czy nie?
To akurat nie twoja sprawa, Kourtney, ale mieli. Kiedyś.
To na jakie dziecko dziś czekają?
Jezu, nadążaj!
Mieli dziecko, potem sztuczne dziecko,
zastąpili je prawdziwym, a teraz znów jest sztuczne.
Ale tym razem Dorothy wie
i spodziewa się, że yeti z Wisconsin przyjdzie z prawdziwym.
Nadążasz, Kourtney?
Nie.
Tylko nie wpadaj w szał.
Wisimy na włosku.
Wesołych jebanych Świąt.
Powoli.
- Zaczynamy przedstawienie. - Uważaj, Julianie.
Witajcie. Schowajcie się przed chłodem. Uuu, czyżby padał śnieg?
- Witajcie. - Jesteś za szczupła, skarbie.
A to jest Kourtney. Kourtney, Dorothy.
Dorothy Turner, kanał 8 News.
Jestem twoją fanką.
To uroczo.
Goście przyjechali.
Najlepsze w byciu kucharzem jest to…
że można się schować.
Ona myśli, że Jericho dziś wróci.
Twój wujek sugerował, że to możliwe.
Mój wujek wyjechał.
Nie wróci.
Nie wiesz tego.
Patrz na moją rękę. Wyleczył ją.
Chce nam pomóc.
Mój wujek nie jest taki jak ja.
- Nie złamie zasad. - Dlaczego?
Jakie są zasady? Wyjaśnij mi je. Chcę zrozumieć.
Proszę.
Leanne, mam wrażenie… że kończy nam się czas.
Co zrobi Dorothy, jeśli on dziś nie wróci?
Najpierw Pinot Gris, potem Malbec,
a po nim słodki Riesling.
Malbec z gęsią?
Powiedziała, że pójdzie za nim, jeśli jest szansa na coś więcej.
Nie byłaby taka głupia.
Nie umiem już przewidzieć, co zrobi.
Musimy być przygotowani, jeśli coś pójdzie nie tak.
„Nie tak”?
Chyba nie wierzysz, że przyniesie dzisiaj twojego syna.
Są dowody. Notka. Roscoe.
To, co powiedział Dorothy. To możliwe.
Zaczynam czuć, że w tej rodzinie tylko ja jestem, kurwa, zdrowy.
Jeśli nikt się nie kwapi…
Uczta jest gotowa.
- Chcę tylko powiedzieć… - Nic.
- Dobrze. - Uzgodniliśmy, że nic.
Ja chcę coś powiedzieć.
Chcę podziękować Bogu, że jesteśmy tu dzisiaj ze sobą.
Że jesteśmy razem.
W pięknym domu z większą ilością jedzenia, niż moglibyśmy zjeść.
Te… ziemniaki La Bonnotte kosztują 300 $ za pół kilo.
Mamy dużo szczęścia.
I wszyscy o tym wiemy.
Może nie powinniśmy prosić o nic więcej, ale czegoś brakuje.
Dlatego proszę, zabierz to wszystko.
Nie zasługujemy na to. Nie potrzebujemy tego.
Oddaj nam tylko to, co straciliśmy.
Amen.
Dziękuję, skarbie. To było piękne.
Tak.
Jemy?
Trzy stówy za ziemniaki.
Przepraszam. Co to, kurwa, było?
- Julianie. - Powtórzę. Co to, kurwa, było?
To była tylko modlitwa. Nie rozdmuchujmy tego ponad miarę.
Niczego nie rozdmuchuję.
Nie wiedziałem, że zaprosiliśmy cholernego księdza.
Nie spinaj się tak.
W czym zaszkodzi odrobina wiary?
W obliczu bólu wiara czyni cuda.
Bólu? Zawsze miałeś w dupie mój ból.
- Przepraszam, Dottie. - Nie szkodzi.
Po prostu jedzmy, proszę.
Seanie, ta gęś jest pyszna. Naprawdę… rozpływa się w ustach.
Tak.
Sean jest mistrzem.
Dziękuję, Kourtney.
Leanne, nałożyć ci gęsi?
Tak, proszę. Chętnie spróbuję.
Cudownie.
Słyszeliście? To mogą być oni.
Przygotujcie się.
- Twój telefon dzwoni. - Wiem. Dziękuję.
Dobrze, pomogę ci wejść.
Leanne, Frank powiedział mi, że jesteś z Wisconsin.
Tak. Julianie, podasz mi proszę ziemniaki?
Przepraszam na chwilę.
Bądźmy wdzięczni za otrzymane dary.
Wszystko gra?
Tak.
A u ciebie?
Nie jestem pewna, jak mam się zachowywać.
- Jak ludzie zachowują się po… - Nie zachowują się.
Dlaczego nie odbierasz?
Nie dzisiaj.
Juju, stracisz kolejkę.
To był błąd.
Przykro mi, że to zrobiliśmy.
Mnie nie.
Czuję się teraz inaczej, Julianie.
Jakbym miała więcej mocy. To przyjemne.
Dla ciebie też, prawda?
Tak nie można. Nie myślę teraz jasno.
To pozwól mi ulżyć ci w bólu.
Tak jak wczoraj.
Co robisz, Leanne?
To, co chcę.
Juju?
Muszę iść.
Chcą grać w gry. Dlatego się wymknąłem.
- Obiad był dobry. - Dziękuję.
Jest dopiero po 15.00.
O czym myślisz?
Że może się myliłam.
Dam im czas do zmroku.
Tak.
Film.
Trzy słowa.
- Ryba? - Szczęki 4: Zemsta. Następne.
Musimy w to grać?
Jeśli Dorothy ma myśleć, że dobrze się bawimy, to tak.
Dobra. To książka.
Dyskwalifikacja za brak zrozumienia jebanych zasad. Następne.
Julianie! Bądź grzeczny!
- Książka. Brawo, kochanie. - O Boże.
Może nas testują?
Obserwują?
Jest 15.30.
Nie myśl o tym.
A o czym mam myśleć?
O Jericho w twoich ramionach. O tym, co zrobisz.
Najpierw powącham jego główkę.
Będę wdychać jego zapach.
Potem mu zaśpiewam.
Zawsze chciałam być matką, która śpiewa kołysanki.
A co ty zrobisz?
Nie wiem.
Cokolwiek to będzie, dam mu poczuć moją miłość.
Jest 15.31.
Jedzenie. Konsumpcja.
Wymiociny. Rzygi!
W dzieciństwie lubiłeś rywalizować.
Wyposzczony.
Głodny?
Głodny. Coś tam, coś tam, głodny, coś tam.
Pewnie za bardzo cię za to nagradzałem.
Ale wyraźnie pamiętam,
że wtedy tak właśnie trzeba było wychowywać chłopców.
Drugie słowo.
Duży.
Balon.
Przestań to pokazywać i leć dalej!
Ostatnie słowo?
Wszystko gra, skarbie?
Wiosłowanie. Konwulsje.
Śmierć! Martwy.
Ile jebanych sylab?
Bardzo głodna gąsienica.
Tak.
Gratulacje.
Dla was obojga.
- Właśnie miałem to powiedzieć. - Naprawdę?
Nieźle, Dottie.
Przepraszam, idę siusiu.
- I jak? - Drogi są zawalone.
Pewnie utknęli w korku.
Sprawdzę, czy nie było wypadków.
Grajcie dalej, proszę. Miło jest widzieć szczęśliwych ludzi.
Sytuacja robi się napięta. Może powinniśmy już iść.
Nie. Zostańcie, proszę. Przyda się jej wasze wsparcie.
Nie blokuj mnie, Julianie.
Wiem, jak się teraz czujesz i wiem, że nie chcesz tego przyznać.
Gdzie poszły Dorothy i Leanne? Nie chcą grać?
Nie.
Posłuchaj mnie. Chcę ci pomóc.
Daj mi z tobą porozmawiać.
Julianie.
Zaczynamy bez ciebie.
Ominie cię ta runda.
Jesteś tam?
Daj mi z tobą porozmawiać.
Nie musisz przechodzić przez to sam. Nie upieraj się.
Oddzwoń.
Co to było?
Julianie?
Śnieżyca tworzy groźne warunki do jazdy w całej Filadelfii.
STAN WYJĄTKOWY
Podróżujący na Święta muszą się liczyć z opóźnieniami.
Co to?
Kourtney?
Co się dzieje?
Co?
Co się stało?
- Nie oddycha. Zrób coś! - Co?
Sztuczne oddychanie! Coś!
Co się stało?
Dorothy, nie patrz.
Dzwoń po karetkę.
Dzwoń na pogotowie!
Jaki jest adres?
9780 Spruce Street.
Tak. Proszę przysłać karetkę. Ktoś przestał oddychać.
Minęły dwie minuty.
- Połóż się. Damy radę. - 9780 Spruce Street. Tak.
Czemu on nie oddycha?
Dawaj, Julianie.
Ratownicy już jadą.
Juju.
Julianie.
Dzięki Bogu.
Byłeś martwy. Przestałeś oddychać.
Powiedz coś. Jak się czujesz, chłopcze?
Widziałem go tam.
Wyglądał dobrze.
Co? O kim ty mówisz? Kogo widziałeś?
To ratownicy.
Muszą go zbadać. Może mieć uszkodzony mózg.
- Spierdalaj, tato. - Wstawaj.
Brał pan coś?
Tylko ibuprofen.
I to.
Dojedziemy jego autem.
Życz Dorothy dobrej nocy od nas.
I dziękujemy za obiad.
Dorothy?
Dziwnie było go widzieć w takim stanie.
Widziałam, co zrobiłaś w piwnicy.
Sean nie może o tym wiedzieć.
Po co to jest?
Na wszelki wypadek.
Gdyby Jericho nie wrócił.
Umarłabyś, żeby z nim być?
Oczywiście, Leanne.
Jestem jego matką.
Dorothy?
Panie Turner.
Jak rozumiem, szuka pan Jericho.
Napisy: Marzena Falkowska